Ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o Policji oraz ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

W razie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub zakłócenia porządku publicznego,

zwłaszcza poprzez sprowadzenie

1)

niebezpieczeństwa powszechnego dla życia, zdrowia lub wolności obywateli,

2)

bezpośredniego zagrożenia dla mienia w znacznych rozmiarach,

3)

bezpośredniego zagrożenia obiektów lub urządzeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt

4,

4)

zagrożenia przestępstwem o charakterze terrorystycznym bądź jego dokonania w stosunku

do obiektów mających szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa lub obronności państwa,

bądź mogącym skutkować niebezpieczeństwem dla życia ludzkiego

- Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w celu

zapewnienia bezpieczeństwa publicznego lub przywrócenia porządku publicznego, może

zarządzić użycie uzbrojonych oddziałów lub pododdziałów Policji.

2.

W przypadkach niecierpiących zwłoki decyzję, o której mowa w ust. 1, podejmuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych, zawiadamiając o niej niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, jeżeli użycie uzbrojonych oddziałów i pododdziałów

Policji okaże się niewystarczające, do pomocy uzbrojonym oddziałom i pododdziałom

Policji mogą być użyte oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

zwane dalej „Siłami Zbrojnymi”, na podstawie postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej wydanego na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 3, może być udzielona również w formie prowadzonego samodzielnie

przez oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych przeciwdziałania zagrożeniu bądź dokonaniu

przestępstwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, w przypadku gdy oddziały i pododdziały

Policji nie dysponują możliwościami skutecznego przeciwdziałania tym zagrożeniom.

5.

W przypadkach niecierpiących zwłoki decyzję o udzieleniu pomocy, o której mowa w ust.

3 i 4, podejmuje Minister Obrony Narodowej, na wniosek ministra właściwego do spraw

wewnętrznych, określający zakres i formę pomocy, zawiadamiając o niej niezwłocznie

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów.

6.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie wydaje postanowienie o zatwierdzeniu

lub uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 5.

7.

Żołnierzom oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych kierowanych do pomocy uzbrojonym

oddziałom i pododdziałom Policji przysługują w zakresie niezbędnym do wykonywania

ich zadań, wobec wszystkich osób, uprawnienia policjantów określone w art. 15-17.

Korzystanie z tych uprawnień następuje na zasadach i w trybie określonych dla policjantów.

8.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i sposób użycia oddziałów i pododdziałów Policji i Sił Zbrojnych,

2)

sposób koordynowania działań podejmowanych przez Policję i Siły Zbrojne w formie określonej

w ust. 3 i 4,

3)

tryb wymiany informacji i sposób logistycznego wsparcia działań Policji prowadzonych

z pomocą oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych.

9.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, powinno uwzględniać

1)

stopień zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub zakłócenia porządku publicznego,

w tym przestępstwem o charakterze terrorystycznym, oraz przewidywany rozwój sytuacji,

2)

zachowanie ciągłości dowodzenia, w tym oddziałami Sił Zbrojnych,

3)

ochronę wymienianych informacji oraz zakres wsparcia logistycznego Policji.

”

;

2)

w art. 18a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie zagrożenia bezpieczeństwa i porządku publicznego, jeżeli siły Policji są niewystarczające

do wykonania ich zadań w zakresie ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, Prezes

Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych uzgodniony z

Ministrem Obrony Narodowej, może zarządzić użycie żołnierzy Żandarmerii Wojskowej

do udzielenia pomocy Policji.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Siły Zbrojne mogą ponadto brać udział w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji

ich skutków, działaniach antyterrorystycznych, akcjach poszukiwawczych oraz ratowania

życia ludzkiego, a także w oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych

pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W razie zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub zakłócenia porządku publicznego,

zwłaszcza poprzez sprowadzenie

1)

niebezpieczeństwa powszechnego dla życia, zdrowia lub wolności obywateli,

2)

bezpośredniego zagrożenia dla mienia w znacznych rozmiarach,

3)

bezpośredniego zagrożenia obiektów lub urządzeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt

4,

4)

zagrożenia przestępstwem o charakterze terrorystycznym bądź jego dokonania w stosunku

do obiektów mających szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa lub obronności państwa,

bądź mogącym skutkować niebezpieczeństwem dla życia ludzkiego

- Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w celu

zapewnienia bezpieczeństwa publicznego lub przywrócenia porządku publicznego, może

zarządzić użycie uzbrojonych oddziałów lub pododdziałów Policji.

2.

W przypadkach niecierpiących zwłoki decyzję, o której mowa w ust. 1, podejmuje minister

właściwy do spraw wewnętrznych, zawiadamiając o niej niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, jeżeli użycie uzbrojonych oddziałów i pododdziałów

Policji okaże się niewystarczające, do pomocy uzbrojonym oddziałom i pododdziałom

Policji mogą być użyte oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

zwane dalej „Siłami Zbrojnymi”, na podstawie postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej wydanego na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

4.

Pomoc, o której mowa w ust. 3, może być udzielona również w formie prowadzonego samodzielnie

przez oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych przeciwdziałania zagrożeniu bądź dokonaniu

przestępstwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, w przypadku gdy oddziały i pododdziały

Policji nie dysponują możliwościami skutecznego przeciwdziałania tym zagrożeniom.

5.

W przypadkach niecierpiących zwłoki decyzję o udzieleniu pomocy, o której mowa w ust.

3 i 4, podejmuje Minister Obrony Narodowej, na wniosek ministra właściwego do spraw

wewnętrznych, określający zakres i formę pomocy, zawiadamiając o niej niezwłocznie

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów.

6.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie wydaje postanowienie o zatwierdzeniu

lub uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 5.

7.

Żołnierzom oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych kierowanych do pomocy uzbrojonym

oddziałom i pododdziałom Policji przysługują w zakresie niezbędnym do wykonywania

ich zadań, wobec wszystkich osób, uprawnienia policjantów określone w art. 15-17.

Korzystanie z tych uprawnień następuje na zasadach i w trybie określonych dla policjantów.

8.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i sposób użycia oddziałów i pododdziałów Policji i Sił Zbrojnych,

2)

sposób koordynowania działań podejmowanych przez Policję i Siły Zbrojne w formie określonej

w ust. 3 i 4,

3)

tryb wymiany informacji i sposób logistycznego wsparcia działań Policji prowadzonych

z pomocą oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych.

9.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, powinno uwzględniać

1)

stopień zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub zakłócenia porządku publicznego,

w tym przestępstwem o charakterze terrorystycznym, oraz przewidywany rozwój sytuacji,

2)

zachowanie ciągłości dowodzenia, w tym oddziałami Sił Zbrojnych,

3)

ochronę wymienianych informacji oraz zakres wsparcia logistycznego Policji.