Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy

§ 2. Wsparcia finansowego udziela si´ na

1) zakup pojazdów, których przewidywany okres

u˝ytkowania b´dzie d∏u˝szy ni˝ pi´ç lat;

2) modernizacj´ pojazdów, je˝eli przewidywany

okres u˝ytkowania, po przeprowadzonej modernizacji, b´dzie d∏u˝szy ni˝ pi´ç lat i je˝eli prowadzi

ona do poprawy co najmniej jednego z nast´pujàcych parametrów;

a) popraw´ efektywnoÊci u˝ytkowania pojazdów,

b) zmniejszenie zu˝ycia energii przy eksploatacji

pojazdów,

c) zwi´kszenie wygody podró˝owania pojazdami,

d) uwzgl´dnienie potrzeb osób niepe∏nosprawnych w zakresie korzystania z pojazdów.

§ 3. Wsparcie finansowe mo˝e byç udzielone ze

Êrodków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i z bud˝etu paƒstwa albo jako dotacja celowa

z bud˝etu paƒstwa.

§ 4. 1. W przypadku projektów wspó∏finansowanych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Transport na lata 2004—2006 przyj´tego rozporzàdzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2004 r.

w sprawie przyj´cia Sektorowego Programu Opera-

Poz. 2710 i 2711

cyjnego Transport na lata 2004—2006 (Dz. U. Nr 177,

poz. 1828) warunkiem otrzymania wsparcia finansowego jest z∏o˝enie przez beneficjenta, w rozumieniu

art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206), do

ministra w∏aÊciwego do spraw transportu wniosku,

wraz z za∏àcznikami, o przyznanie dofinansowania ze

Êrodków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na realizacj´ projektu.

2. Tryb sk∏adania oraz wzór wniosku okreÊlajà

przepisy rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

24 listopada 2004 r. w sprawie trybu sk∏adania oraz

wzorów dokumentów obowiàzujàcych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Transport na lata

2004—2006 (Dz. U. Nr 270, poz. 2683).

3. Wyboru wniosków dokonuje si´ zgodnie z przepisami rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

8 paêdziernika 2004 r w sprawie przyj´cia Uzupe∏nienia Sektorowego Programu Operacyjnego Transport

na lata 2004—2006 (Dz. U. Nr 235, poz. 2350).

4. Wsparcie finansowe jest udzielane na podstawie umowy o dofinansowanie, zawartej pomi´dzy beneficjentem a ministrem w∏aÊciwym do spraw transportu, której wzór zosta∏ okreÊlony w za∏àczniku nr 2

do rozporzàdzenia, o którym mowa w ust. 2.

§ 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Infrastruktury: K. Opawski

2711

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 14 grudnia 2004 r.

w sprawie orzekania o niezdolnoÊci do pracy

Na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubez-

pieczeƒ Spo∏ecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353,

z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

———————

1) Minister Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zabezpieczenie spo∏eczne, na podstawie § 1 ust. 2

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 134, poz. 1432).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001,

Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz. 1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe zasady i tryb orzekania o niezdolnoÊci do pracy przez lekarzy orzeczników Zak∏adu

Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, zwanych dalej „lekarzami orzecznikami”, i komisje lekarskie Zak∏adu

Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, zwane dalej „komisjami lekarskimi”;

2) szczegó∏owe zasady organizacji orzekania o niezdolnoÊci do pracy, w tym w szczególnoÊci

Poz. 2711

§ 3. 1. Oddzia∏ Zak∏adu w wyznaczonym terminie

kieruje osob´, w stosunku do której ma byç wydane

orzeczenie, na badania przeprowadzane przez lekarza

orzecznika, lekarza konsultanta, psychologa, na badania dodatkowe lub na obserwacj´ szpitalnà.

2. W razie niestawienia si´ osoby wezwanej na badanie lub obserwacj´ bez uzasadnionych przyczyn,

skierowania na badanie w nowo wyznaczonym terminie dokonuje si´ za zwrotnym poÊwiadczeniem odbioru, informujàc o skutkach niestawiennictwa.

a) miejsce dzia∏ania lekarzy orzeczników,

b) sposób tworzenia i znoszenia komisji lekarskich,

c) sposób okreÊlania siedziby komisji lekarskich

i ich w∏aÊciwoÊci terytorialnej,

d) sk∏ad komisji lekarskich;

3) szczególne kwalifikacje zawodowe wymagane od

lekarzy orzeczników i lekarzy wchodzàcych

w sk∏ad komisji lekarskich;

4) szczegó∏owe zasady sprawowania nadzoru nad

wykonywaniem orzekania o niezdolnoÊci do pracy.

§ 2. 1. Lekarz orzecznik wydaje orzeczenie o niezdolnoÊci do pracy, zwane dalej „orzeczeniem”, na

wniosek

1) w∏aÊciwej komórki organizacyjnej oddzia∏u Zak∏adu Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, zwanego dalej „Zak∏adem” — w sprawach Êwiadczeƒ wyp∏acanych

przez Zak∏ad;

2) podmiotów innych ni˝ okreÊlone w pkt 1 —

w sprawach nale˝àcych do ich w∏aÊciwoÊci.

2. Wniosek o wydanie orzeczenia zawiera

1) imi´ i nazwisko, dat´ urodzenia, numer PESEL

i NIP, a w razie nienadania tych numerów lub jednego z nich — seri´ i numer dowodu osobistego

lub paszportu oraz miejsce zamieszkania osoby,

w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie;

2) okreÊlenie celu wydania orzeczenia i wskazanie

okolicznoÊci, które lekarz orzecznik jest obowiàzany ustaliç.

3. Do wniosku do∏àcza si´ dokumentacj´ obejmujàcà

1) zaÊwiadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza, pod którego opiekà lekarskà znajduje si´ osoba, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie, wystawione nie wczeÊniej ni˝ na miesiàc

przed datà z∏o˝enia wniosku;

2) wywiad zawodowy dotyczàcy charakteru i rodzaju

pracy;

3) dokumentacj´ medycznà i rentowà oraz inne dokumenty majàce znaczenie dla wydania orzeczenia, a w szczególnoÊci dokumenty, o których mowa w § 5, kart´ badania profilaktycznego, dokumentacj´ rehabilitacji leczniczej lub zawodowej.

3. Je˝eli stan zdrowia stwierdzony w zaÊwiadczeniu lekarskim uniemo˝liwia osobiste zg∏oszenie si´ na

badanie, mo˝e ono byç przeprowadzone w miejscu

pobytu osoby, w stosunku do której ma byç wydane

orzeczenie, za jej zgodà.

4. Niezg∏oszenie si´ na badania lub obserwacj´

w nowo wyznaczonym terminie, o którym mowa

w ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny lub niewyra˝enie

zgody, o której mowa w ust. 3, powoduje odstàpienie

od dalszego post´powania w sprawie.

§ 4. 1. Lekarz orzecznik wydaje orzeczenie na podstawie dokumentacji do∏àczonej do wniosku oraz po

przeprowadzeniu bezpoÊredniego badania stanu zdrowia osoby, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie.

2. Lekarz orzecznik mo˝e wydaç orzeczenie równie˝ bez bezpoÊredniego badania stanu zdrowia osoby, w stosunku do której ma byç ono wydane, je˝eli

dokumentacja do∏àczona do wniosku jest wystarczajàca do wydania orzeczenia.

3. Lekarz orzecznik mo˝e, przed wydaniem orzeczenia, uzupe∏niç dokumentacj´ do∏àczonà do wniosku, w szczególnoÊci o opinie lekarza konsultanta lub

psychologa albo o wyniki badaƒ dodatkowych lub obserwacji szpitalnej.

4. Lekarz konsultant i psycholog wydajà opinie na

podstawie bezpoÊredniego badania stanu zdrowia

osoby, w stosunku do której ma byç wydane orzeczenie, oraz analizy dokumentacji medycznej i zawodowej.

§ 5. Lekarz orzecznik przy orzekaniu jest zwiàzany

1) decyzjà organu Paƒstwowej Inspekcji Sanitarnej

w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej;

2) ustaleniami starosty o braku mo˝liwoÊci przekwalifikowania zawodowego;

3) orzeczeniem jednostek uprawnionych do oceny

zdolnoÊci fizycznych i psychicznych pracowników

zatrudnionych na stanowiskach bezpoÊrednio

zwiàzanych z prowadzeniem ruchu kolejowego.

§ 6. 1. Lekarz orzecznik ustala przewidywany okres

niezdolnoÊci do pracy, bioràc pod uwag´ charakter

i stopieƒ naruszenia sprawnoÊci organizmu oraz rokowania odzyskania zdolnoÊci do pracy.

2. Przepis ust. 1 nie ogranicza uprawnieƒ osoby

niezdolnej do pracy do zg∏oszenia wniosku o przeprowadzenie badania w celu zmiany stopnia niezdolnoÊci

do pracy.

3. CelowoÊç przekwalifikowania zawodowego

orzeka si´, je˝eli osoba ubiegajàca si´ o Êwiadczenie

trwale utraci∏a zdolnoÊç do pracy w dotychczasowym

zawodzie i mo˝e odzyskaç zdolnoÊç do pracy po przekwalifikowaniu.

4. W razie orzeczenia o celowoÊci przekwalifikowania zawodowego ze wzgl´du na niezdolnoÊç do pracy

w dotychczasowym zawodzie przepisy ust. 1 i 2 nie

majà zastosowania.

§ 7. 1. Lekarz orzecznik mo˝e orzec o okolicznoÊciach uzasadniajàcych przyznanie Êwiadczenia rehabilitacyjnego, je˝eli osoba ubiegajàca si´ o rent´ z tytu∏u niezdolnoÊci do pracy spe∏nia warunki wymagane

do uzyskania Êwiadczenia rehabilitacyjnego, okreÊlone

w przepisach o Êwiadczeniach pieni´˝nych z ubezpieczenia spo∏ecznego w razie choroby i macierzyƒstwa.

2. Je˝eli osoba ubiegajàca si´ o Êwiadczenie rehabilitacyjne nie spe∏nia warunków wymaganych do

uzyskania tego Êwiadczenia, okreÊlonych w przepisach, o których mowa w ust. 1, lekarz orzecznik orzeka

o niezdolnoÊci do pracy tej osoby lub o celowoÊci jej

przekwalifikowania zawodowego.

§ 8. Lekarz orzecznik dzia∏a w oddziale Zak∏adu.

§ 9. 1. Prezes Zak∏adu tworzy i znosi komisje lekarskie oraz okreÊla ich siedziby i w∏aÊciwoÊç terytorialnà.

2. Prezes Zak∏adu, tworzàc i znoszàc komisje lekarskie oraz okreÊlajàc ich siedziby i w∏aÊciwoÊç terytorialnà, powinien uwzgl´dniç nast´pujàce kryteria

1) siedziba komisji lekarskich powinna znajdowaç si´

w co najmniej jednym oddziale Zak∏adu w województwie;

2) w jednej siedzibie powinna byç utworzona taka

liczba komisji lekarskich, która zapewni sprawne

rozpatrywanie wnoszonych sprzeciwów i zarzutów

wadliwoÊci.

§ 10. 1. Komisja lekarska orzeka w sk∏adzie trzyosobowym.

2. Komisja lekarska orzeka wi´kszoÊcià g∏osów.

3. Do komisji lekarskich stosuje si´ odpowiednio

przepisy § 2—7.

4. Kierownik terenowej jednostki organizacyjnej

Zak∏adu, w której majà siedzib´ komisje lekarskie, wyznacza przewodniczàcego tych komisji.

5. Przewodniczàcy komisji lekarskich, poza spe∏nieniem wymogów, o których mowa w § 11 ust. 1, powinien posiadaç co najmniej pi´cioletnie doÊwiadczenie w zakresie orzecznictwa lekarskiego.

Poz. 2711

6. Przewodniczàcy komisji lekarskich

1) organizuje prace komisji lekarskich;

2) analizuje odwo∏ania wniesione od decyzji organu

rentowego wydanej na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej, w celu stwierdzenia, czy w odwo∏aniu tym nie wskazano nowych okolicznoÊci dotyczàcych niezdolnoÊci do pracy lub niezdolnoÊci do

samodzielnej egzystencji;

3) przedstawia stanowisko z zakresu orzecznictwa

o niezdolnoÊci do pracy w sprawach, w których toczy si´ sàdowe post´powanie odwo∏awcze.

§ 11. 1. Lekarzem orzecznikiem i cz∏onkiem komisji

lekarskiej mo˝e byç lekarz, który ∏àcznie spe∏nia nast´pujàce warunki

1) jest specjalistà, w szczególnoÊci w zakresie nast´pujàcych dziedzin medycyny: chorób wewn´trznych, chirurgii, neurologii, psychiatrii, medycyny

pracy, medycyny spo∏ecznej;

2) odby∏ przeszkolenie w zakresie ustalonym przez

Prezesa Zak∏adu.

2. Cz∏onek komisji lekarskiej nie mo˝e byç równoczeÊnie lekarzem orzecznikiem.

§ 12. 1. Nadzór nad wykonywaniem orzekania

o niezdolnoÊci do pracy przez lekarzy orzeczników

i komisje lekarskie, w zakresie okreÊlonym w ust. 2,

Prezes Zak∏adu wykonuje za poÊrednictwem naczelnego lekarza Zak∏adu.

2. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

w szczególnoÊci

1) kontrol´ orzeczeƒ lekarzy orzeczników i komisji lekarskich pod wzgl´dem merytorycznym i formalnym;

2) zlecanie uzupe∏nienia dokumentacji lekarskiej lub

zawodowej, w szczególnoÊci przez skierowanie

osoby, której orzeczenie dotyczy, na badanie przez

lekarzy konsultantów, psychologa, na badanie dodatkowe lub na obserwacj´ szpitalnà;

3) zlecanie lekarzowi orzecznikowi lub komisji lekarskiej rozpatrzenia sprawy niezale˝nie od w∏aÊciwoÊci miejscowej;

4) opiniowanie kandydatur na stanowisko g∏ównego

lekarza orzecznika oraz przewodniczàcego komisji

lekarskich;

5) prowadzenie szkolenia g∏ównych lekarzy orzeczników i cz∏onków komisji lekarskich w zakresie

orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy;

6) sprawdzanie i stwierdzanie kwalifikacji g∏ównych

lekarzy orzeczników i cz∏onków komisji lekarskich

w zakresie orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy.

§ 13. 1. BezpoÊredni nadzór nad wykonywaniem

orzekania o niezdolnoÊci do pracy przez lekarzy

orzeczników w oddziale Zak∏adu, w zakresie okreÊlonym w ust. 2, Prezes Zak∏adu wykonuje za poÊrednictwem g∏ównego lekarza orzecznika.

6) sprawdzanie i stwierdzanie kwalifikacji lekarzy

orzeczników w zakresie orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy.

2. BezpoÊredni nadzór, o którym mowa w ust. 1,

obejmuje w szczególnoÊci

3. G∏ówny lekarz orzecznik, poza spe∏nieniem wymogów okreÊlonych w § 11 ust. 1, powinien posiadaç

co najmniej pi´cioletnie doÊwiadczenie w zakresie

orzecznictwa lekarskiego.

1) kontrol´ w zakresie prawid∏owoÊci gromadzenia

dokumentacji niezb´dnej do wydania orzeczenia

przez lekarza orzecznika;

2) kontrol´ orzeczeƒ lekarzy orzeczników pod wzgl´dem merytorycznym i formalnym;

3) przedstawianie naczelnemu lekarzowi Zak∏adu

wniosków dotyczàcych orzeczeƒ lekarzy orzeczników, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie braku ich zgodnoÊci ze stanem faktycznym lub

zasadami orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy;

4) analiz´ odwo∏aƒ wniesionych od decyzji organu

rentowego wydanej na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika, w celu stwierdzenia, czy w odwo∏aniu tym nie wskazano nowych okolicznoÊci dotyczàcych niezdolnoÊci do pracy lub niezdolnoÊci do

samodzielnej egzystencji;

5) prowadzenie szkoleƒ lekarzy orzeczników w zakresie orzecznictwa o niezdolnoÊci do pracy;

§ 14. Je˝eli niezdolnoÊç do pracy zosta∏a orzeczona na czas okreÊlony, organ rentowy nie póêniej ni˝ na

trzy miesiàce przed ustaniem prawa do renty okresowej z tego tytu∏u zawiadamia osob´ uprawnionà o terminie wstrzymania wyp∏aty oraz o warunkach przywrócenia prawa do tego Êwiadczenia.

§ 15. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2005 r.3)

Minister Polityki Spo∏ecznej: w z. C. Mi˝ejewski

———————

3) Z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia traci

moc rozporzàdzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej

z dnia 8 sierpnia 1997 r. w sprawie orzekania o niezdolnoÊci do pracy do celów rentowych (Dz. U. Nr 99, poz. 612),

zachowane w mocy na podstawie art. 194 ustawy z dnia

17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych.

2712

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 8 grudnia 2004 r.

w sprawie trybu sk∏adania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie dzia∏ania

„Poprawa przetwórstwa i marketingu artyku∏ów rolnych”

Na podstawie art. 28 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U.

Nr 116, poz. 1206) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. 1. Ubiegajàcy si´ o dofinansowanie projektu

w zakresie dzia∏ania „Poprawa przetwórstwa i marketingu artyku∏ów rolnych”, zwany dalej „wnioskodawcà”, sk∏ada wniosek o dofinansowanie realizacji projektu, zwany dalej „wnioskiem”, do instytucji wdra˝ajàcej.

2. Wniosek jest sk∏adany w formie elektronicznej

i papierowej.

3. Forma elektroniczna wniosku jest zapisem treÊci

wniosku na elektronicznym noÊniku informacji, sporzàdzonym przy u˝yciu aktualnego programu komputerowego udost´pnionego przez instytucj´ p∏atniczà.

4. Forma papierowa wniosku jest wydrukiem zapisu elektronicznego treÊci wniosku, o którym mowa

w ust. 3, podpisanym przez wnioskodawc´.

§ 2. Wnioskodawca b´dàcy osobà fizycznà do∏àcza

do wniosku

1) kopi´ dokumentu to˝samoÊci — cz´Êci dotyczàcej

danych osobowych;

2) aktualne zaÊwiadczenie o wpisie do Ewidencji

Dzia∏alnoÊci Gospodarczej, z podaniem przedmiotu wykonywanej dzia∏alnoÊci gospodarczej zgodnie z Polskà Klasyfikacjà Dzia∏alnoÊci (PKD).

§ 3. Wnioskodawca b´dàcy osobà prawnà do∏àcza

do wniosku

1) aktualny odpis z rejestru przedsi´biorców w Krajowym Rejestrze Sàdowym;

2) kopi´ umowy, statutu lub regulaminu organizacyjnego, potwierdzonà za zgodnoÊç z orygina∏em.

§ 4. 1. Do wniosku, oprócz dokumentów wymienionych w § 2 i 3, wnioskodawcy do∏àczajà

wym”, zakupu i modernizacji pojazdów kolejowych

przeznaczonych do wykonywania przewozów pasa˝erskich, zwanych dalej ,,pojazdami”.