Ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego

1.

Ustawa określa warunki i tryb nabywania oraz utraty prawa wykonywania zawodu tłumacza

przysięgłego, a także zasady wykonywania tego zawodu.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do tłumaczy języka migowego oraz innych systemów

komunikacji niebędących językami naturalnymi.

1.

Tłumaczem przysięgłym może być osoba fizyczna, która

1)

ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej,

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego

państwa;

2)

zna język polski;

3)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub za nieumyślne przestępstwo

przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego;

5)

ukończyła magisterskie studia wyższe na kierunku filologia lub ukończyła magisterskie

studia wyższe na innym kierunku i studia podyplomowe w zakresie tłumaczenia, odpowiednie

dla danego języka;

6)

złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z umiejętności tłumaczenia z języka polskiego

na język obcy oraz z języka obcego na język polski, zwany dalej „egzaminem na tłumacza

przysięgłego”.

2.

Znajomość języka polskiego potwierdza zdanie egzaminu na tłumacza przysięgłego.

1.

Tworzy się Państwową Komisję Egzaminacyjną, zwaną dalej „Komisją”, powołaną do przeprowadzania

egzaminu na tłumacza przysięgłego.

2.

Członków Komisji powołuje i odwołuje, w drodze decyzji, Minister Sprawiedliwości.

3.

Komisja składa się z 11 członków, wyróżniających się wysokim poziomem wiedzy w zakresie

języków obcych i technik tłumaczeniowych, w tym z

1)

czterech spośród nauczycieli akademickich zatrudnionych w szkołach wyższych na kierunku

filologia, wskazanych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego;

2)

trzech spośród tłumaczy przysięgłych będących członkami organizacji zrzeszających

tłumaczy, wskazanych przez te organizacje;

3)

trzech wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości;

4)

jednego wskazanego przez ministra właściwego do spraw pracy.

4.

Kadencja Komisji trwa 4 lata.

5.

Na wniosek Komisji, Minister Sprawiedliwości może powołać nie więcej niż dwóch konsultantów,

spełniających wymagania określone dla członków Komisji, do udziału w przeprowadzeniu

egzaminu z określonego języka.

6.

Członkom Komisji oraz konsultantom, o których mowa w ust. 5, przysługuje wynagrodzenie

za udział w pracach Komisji oraz zwrot kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych

w przepisach dotyczących należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju.

7.

Przed upływem kadencji członek Komisji może być odwołany wskutek niewykonywania obowiązków

członka, niezdolności do ich wykonywania albo zrzeczenia się członkostwa.

8.

Obsługę biurową Komisji zapewnia Minister Sprawiedliwości.

9.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb działania Komisji

oraz wysokość wynagrodzenia członków Komisji i konsultantów za udział w jej pracach,

w sposób zapewniający sprawność działania Komisji oraz uwzględniając zakres i nakład

ich pracy wynikający z przygotowania i przeprowadzenia egzaminu.

1.

Egzamin na tłumacza przysięgłego składa się z dwóch części

1)

tłumaczenia pisemnego, z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język

polski;

2)

tłumaczenia ustnego, z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język

polski.

2.

Egzamin na tłumacza przysięgłego uważa się za zdany w przypadku uzyskania pozytywnych

ocen z obu części egzaminu wskazanych w ust. 1.

3.

W razie niedostatecznego wyniku egzaminu kandydat na tłumacza przysięgłego może przystąpić

do ponownego jego składania nie wcześniej niż po upływie roku od daty poprzedniego

egzaminu.

4.

Koszty egzaminu, w tym opłatę egzaminacyjną, ponosi kandydat na tłumacza przysięgłego.

5.

Opłata egzaminacyjna stanowi dochód budżetu państwa.

6.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty egzaminacyjnej

ponoszonej przez kandydata na tłumacza przysięgłego, biorąc pod uwagę rzeczywiste

koszty organizacji i przeprowadzenia egzaminu.

7.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzenia

egzaminu w części pisemnej i ustnej, z uwzględnieniem obowiązku sprawdzenia umiejętności

tłumaczenia pism sądowych i urzędowych oraz tekstów prawniczych.

1.

Uprawnienia do wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego nabywa osoba, która zdała

egzamin określony w art. 4 ust. 1.

2.

Nabycie uprawnień do wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego potwierdza świadectwo

wydane przez Ministra Sprawiedliwości.

1.

Osoba, która nabyła uprawnienia do wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego, uzyskuje

prawo do wykonywania tego zawodu po złożeniu ślubowania i wpisaniu na listę tłumaczy

przysięgłych.

2.

Osoba, która nabyła uprawnienia do wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego, podlega

wpisowi, na swój wniosek, na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra

Sprawiedliwości.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa, o którym

mowa w art. 5 ust. 2, oraz sposób prowadzenia listy tłumaczy przysięgłych, przy uwzględnieniu

możliwości prowadzenia tej listy w formie elektronicznej.

1.

Tłumacz przysięgły składa wobec Ministra Sprawiedliwości ślubowanie według następującej

roty

„

Mając świadomość znaczenia moich słów i odpowiedzialności przed prawem, przyrzekam

uroczyście, że powierzone mi zadania tłumacza przysięgłego będę wykonywać sumiennie

i bezstronnie, dochowując tajemnicy państwowej i innej tajemnicy prawnie chronionej

oraz kierując się w swoim postępowaniu uczciwością i etyką zawodową

”

.

2.

Po złożeniu ślubowania tłumacz przysięgły składa podpis pod jego rotą.

1.

Wpis tłumacza przysięgłego na listę obejmuje

1)

imię i nazwisko;

2)

datę i miejsce urodzenia;

3)

obywatelstwo;

4)

miejsce zamieszkania;

5)

adres do korespondencji;

6)

datę nabycia uprawnień zawodowych tłumacza przysięgłego;

7)

oznaczenie świadectwa tłumacza przysięgłego;

8)

język lub języki, w zakresie których tłumacz przysięgły posiada uprawnienia do wykonywania

zawodu;

9)

informację o orzeczonych karach z tytułu odpowiedzialności zawodowej tłumacza przysięgłego;

10)

informację o uzyskanych stopniach naukowych, tytule naukowym, stopniach w zakresie

sztuki oraz tytule w zakresie sztuki.

2.

Tłumacz przysięgły ma obowiązek zgłoszenia zmiany danych objętych wpisem na listę

w terminie 30 dni od daty powstania okoliczności uzasadniających zgłoszenie zmiany.

Do zgłoszenia załącza się lub przedstawia dokumenty będące podstawą zmiany treści

wpisu.

1.

Do dnia 31 stycznia każdego roku Minister Sprawiedliwości ogłasza, w formie obwieszczenia,

w wydawanym przez niego dzienniku urzędowym, listę tłumaczy przysięgłych, powiadamiając

o tym wojewodów.

2.

Wojewodowie udostępniają listy tłumaczy przysięgłych nieodpłatnie do powszechnego

wglądu w miejscu do tego przeznaczonym, w siedzibie i godzinach pracy urzędu wojewódzkiego.

3.

W obwieszczeniu i listach, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zamieszcza się danych

wskazanych w art. 8 ust. 1 pkt 2, 4 i 9.

1.

Biegłemu powołanemu przez sąd służy prawo do wynagrodzenia za wykonaną pracę.

2.

Biegłemu wezwanemu do sądu w razie nieskorzystania przez sąd z jego usług służy prawo

do wynagrodzenia za utracony z powodu stawiennictwa zarobek.

3.

Biegłemu powołanemu poza miejscowość jego zamieszkania służy prawo do diet oraz do

zwrotu kosztów przejazdów i noclegów.

4.

W razie wezwania biegłego w kilku sprawach na ten sam dzień należności przewidziane

w ust. 3 przyznaje się tylko raz.

Minister Sprawiedliwości udostępnia listę tłumaczy przysięgłych, z wyjątkiem danych,

o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, 4 i 9, w Biuletynie Informacji Publicznej, utworzonym

na podstawie przepisów o dostępie do informacji publicznej.

1.

Minister Sprawiedliwości może zawiesić tłumacza przysięgłego, w drodze decyzji, na

okres 5 lat, w wykonywaniu czynności tłumacza przysięgłego z powodu niewykonywania

takich czynności przez okres dłuższy niż 3 lata, licząc od dnia ostatniej czynności.

2.

W okresie zawieszenia Minister Sprawiedliwości może, na uzasadniony wniosek tłumacza

przysięgłego, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1.

Minister Sprawiedliwości skreśla, w drodze decyzji, tłumacza przysięgłego z listy,

o której mowa w art. 6 ust. 1, w przypadku

1)

śmierci;

2)

niespełniania wymogów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 3 i 4;

3)

wniosku tłumacza przysięgłego;

4)

prawomocnego orzeczenia kary pozbawienia prawa wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego;

5)

po upływie okresu zawieszenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1.

Tłumacz przysięgły jest uprawniony do

1)

sporządzania i poświadczania tłumaczeń z języka obcego na język polski, z języka polskiego

na język obcy, a także do sprawdzania i poświadczania tłumaczeń w tym zakresie, sporządzonych

przez inne osoby;

2)

sporządzania poświadczonych odpisów pism w języku obcym, sprawdzania i poświadczania

odpisów pism, sporządzonych w danym języku obcym przez inne osoby;

3)

dokonywania tłumaczenia ustnego.

Tłumacz przysięgły jest obowiązany do

1)

wykonywania powierzonych mu zadań ze szczególną starannością i bezstronnością, zgodnie

z zasadami wynikającymi z przepisów prawa;

2)

zachowania w tajemnicy faktów i okoliczności, z którymi zapoznał się w związku z tłumaczeniem;

3)

doskonalenia kwalifikacji zawodowych.

Tłumacz przysięgły nie może odmówić wykonania tłumaczenia w postępowaniu prowadzonym

na podstawie ustawy, na żądanie sądu, prokuratora, Policji oraz organów administracji

publicznej, chyba że zachodzą szczególnie ważne przyczyny uzasadniające odmowę.

1.

Należności świadków, biegłych i stron przyznaje i ustala sąd, a na rozprawie przewodniczący

kompletu orzekającego. W przypadkach zgłoszenia żądania po zamknięciu rozprawy należności

może przyznać i ustalić także kierownik sądu.

2.

Przyznaną należność należy wypłacić niezwłocznie w razie niemożności niezwłocznej

wypłaty - należność przekazuje się pocztą bez obciążenia opłatą pocztową świadka,

biegłego lub strony.

1.

Wynagrodzenie za czynności tłumacza przysięgłego ustala, z zastrzeżeniem ust. 2 i

3, umowa ze zleceniodawcą lub zamawiającym wykonanie oznaczonego tłumaczenia.

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, stawki wynagrodzenia za

czynności tłumacza przysięgłego wykonane na żądanie podmiotów, o których mowa w art.

15, przy uwzględnieniu stopnia trudności i zakresu tłumaczenia.

3.

Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia, stawki maksymalne

za czynności tłumaczy przysięgłych inne niż wymienione w ust. 2, przy uwzględnieniu

stopnia trudności i zakresu tych czynności.

1.

Tłumacz przysięgły prowadzi repertorium, w którym odnotowuje czynności wymienione

w art. 13.

2.

Repertorium zawiera

1)

datę przyjęcia zlecenia oraz zwrotu dokumentu wraz z tłumaczeniem;

2)

oznaczenie zleceniodawcy albo zamawiającego wykonanie oznaczonego tłumaczenia;

3)

opis tłumaczonego dokumentu, wskazujący nazwę, datę i oznaczenie dokumentu, język,

w którym go sporządzono, osobę lub instytucję, która sporządziła dokument, oraz uwagi

o jego rodzaju, formie i stanie;

4)

wskazanie rodzaju wykonanej czynności, języka tłumaczenia, liczby stron tłumaczenia

oraz sporządzonych egzemplarzy;

5)

opis tłumaczenia ustnego wskazujący datę, miejsce, zakres i czas trwania tłumaczenia;

6)

wysokość pobranego wynagrodzenia;

7)

informację o odmowie wykonania tłumaczenia na rzecz podmiotów, o których mowa w art.

15, zawierającą datę odmowy, określenie organu żądającego tłumaczenia oraz przyczynę

odmowy tłumaczenia.

1.

Do poświadczania tłumaczeń oraz poświadczania odpisów pism tłumacz przysięgły używa

pieczęci, zawierającej w otoku jego imię i nazwisko, a w środku wskazanie języka,

w zakresie którego ma uprawnienia oraz pozycję na liście tłumaczy przysięgłych, o

której mowa w art. 6 ust. 2. Pieczęć zamawia, na koszt tłumacza przysięgłego, Minister

Sprawiedliwości w Mennicy Państwowej.

2.

Na wszystkich poświadczonych tłumaczeniach oraz poświadczonych odpisach pism, które

wydaje tłumacz przysięgły, wymienia się pozycję, pod którą tłumaczenie lub odpis są

odnotowane w repertorium. Na sporządzonych tłumaczeniach i odpisach pism należy stwierdzić,

czy sporządzono je z oryginału, czy też z tłumaczenia lub odpisu, oraz czy tłumaczenie

lub odpis jest poświadczony i przez kogo.

Tłumacz przysięgły, który uzyskał prawo do wykonywania zawodu, składa wzór podpisu

oraz odcisk swojej pieczęci Ministrowi Sprawiedliwości, ministrowi właściwemu do spraw

zagranicznych oraz wojewodzie, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania tłumacza

przysięgłego.

1.

Wojewodowie, właściwi ze względu na miejsce zamieszkania tłumacza przysięgłego, sprawują

kontrolę nad działalnością tłumaczy przysięgłych w zakresie

1)

prawidłowości i rzetelności prowadzenia repertoriów;

2)

pobierania wynagrodzenia określonego w przepisach, o których mowa w art. 16 ust. 2

lub ust. 3.

2.

W ramach sprawowanej kontroli wojewoda może żądać

1)

okazania przez tłumacza przysięgłego repertorium;

2)

udzielenia przez tłumacza przysięgłego wyjaśnień, w formie pisemnej lub ustnej, dotyczących

wykonywanych czynności, w tym informacji zawartych w repertorium.

3.

Wojewoda, w przypadku stwierdzenia niewykonywania czynności tłumacza przysięgłego

przez okres dłuższy niż 3 lata, informuje o tym Ministra Sprawiedliwości.

1.

Tłumacz przysięgły niewypełniający zadań, o których mowa w art. 14 i 15, oraz obowiązków

określonych w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 2 albo wypełniający te zadania lub obowiązki

nienależycie lub nierzetelnie podlega odpowiedzialności zawodowej.

2.

Z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec tłumacza przysięgłego mogą być orzeczone

następujące kary

1)

upomnienie;

2)

nagana;

3)

zawieszenie prawa wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego na okres od 3 miesięcy

do 1 roku;

4)

pozbawienie prawa wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego, z możliwością ubiegania

się o jego ponowne nadanie nie wcześniej niż po upływie 2 lat od pozbawienia i po

ponownym złożeniu egzaminu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6.

3.

Orzeczoną karę odnotowuje się we wpisie tłumacza przysięgłego na listę.

1.

Odpowiedzialność zawodowa tłumacza przysięgłego ustaje z upływem 3 lat od czasu popełnienia

czynów, o których mowa w art. 21 ust. 1.

2.

Jeżeli w okresie przewidzianym w ust. 1 wszczęto postępowanie w sprawie odpowiedzialności

zawodowej tłumacza przysięgłego, karalność czynu ustaje z upływem 2 lat od zakończenia

tego okresu.

3.

Jeżeli jednak czyn wyczerpuje jednocześnie znamiona przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego, przedawnienie odpowiedzialności zawodowej tłumacza przysięgłego nie może

nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. lub ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. Nr 83, poz. 930, z późn. zm..

1.

Kara orzeczona z tytułu odpowiedzialności zawodowej tłumacza przysięgłego ulega zatarciu

z mocy prawa, jeżeli od daty uprawomocnienia orzeczenia o karze upłynęły

1)

2 lata - w przypadku kar wymienionych w art. 21 ust. 2 pkt 1-2;

2)

3 lata - w przypadku kar wymienionych w art. 21 ust. 2 pkt 3-4.

2.

Z chwilą zatarcia ukaranie uważa się za niebyłe; wpis o ukaraniu usuwa się z listy

tłumaczy przysięgłych.

1.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej tłumacza przysięgłego wszczyna

i przeprowadza Komisja Odpowiedzialności Zawodowej na wniosek Ministra Sprawiedliwości

lub wojewody.

2.

Podmiot, który zlecił tłumaczenie, może zwrócić się do Ministra Sprawiedliwości lub

do wojewody o wystąpienie z wnioskiem o wszczęcie takiego postępowania.

3.

Postępowanie toczy się z udziałem osoby, w stosunku do której jest prowadzone. Nieusprawiedliwione

niestawiennictwo tej osoby nie wstrzymuje postępowania.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3, może ustanowić obrońcę spośród tłumaczy przysięgłych,

adwokatów lub radców prawnych.

1.

Po przeprowadzeniu postępowania Komisja Odpowiedzialności Zawodowej uniewinnia tłumacza

przysięgłego od zarzutu, orzeka wobec niego karę albo umarza postępowanie.

2.

Orzeczenia Komisji Odpowiedzialności Zawodowej zapadają w formie uchwały, podejmowanej

bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy jej członków.

1.

Od orzeczenia Komisji Odpowiedzialności Zawodowej tłumaczowi przysięgłemu oraz podmiotowi,

który złożył wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej,

przysługuje odwołanie do sądu apelacyjnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

tłumacza przysięgłego.

2.

Od orzeczenia umarzającego postępowanie Minister Sprawiedliwości może wnieść odwołanie,

chociażby nie złożył wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności

zawodowej.

3.

Od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe nie przysługuje kasacja.

Odpis prawomocnego orzeczenia o karze określonej w art. 21 ust. 2 pkt 4 organ, który

je wydał, przesyła niezwłocznie Ministrowi Sprawiedliwości w celu skreślenia tłumacza

przysięgłego z listy.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. dotyczące postępowania uproszczonego. Nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym,

powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz

środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów o karze pieniężnej.

1.

Minister Sprawiedliwości powołuje, w drodze zarządzenia, Komisję Odpowiedzialności

Zawodowej składającą się z 9 osób, z których 4 osoby wskazuje Minister Sprawiedliwości,

1 osobę wskazuje minister właściwy do spraw pracy oraz 4 osoby wskazują organizacje

zrzeszające tłumaczy.

2.

Członkom Komisji Odpowiedzialności Zawodowej przysługuje wynagrodzenie za udział w

pracach tej Komisji oraz zwrot kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych

w przepisach dotyczących należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, organizację Komisji Odpowiedzialności

Zawodowej oraz wysokość wynagrodzenia jej członków w sposób zapewniający sprawność

działania Komisji oraz uwzględniając zakres i nakład ich pracy wynikający z przeprowadzenia

postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej.

W dekrecie z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron

w postępowaniu sądowym

(Dz. U. Nr 49, poz. 445) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przepisy dekretu niniejszego stosuje się do należności świadków, biegłych i stron

w postępowaniu przed sądami oraz innymi władzami i organami wymiaru sprawiedliwości,

jeżeli szczególne przepisy ustawowe nie stanowią inaczej.

”

;

2)

w tytule rozdziału - „Należności biegłych (tłumaczy)” - skreśla się wyraz „(tłumaczy)”;

3)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Biegłemu powołanemu przez sąd służy prawo do wynagrodzenia za wykonaną pracę.

2.

Biegłemu wezwanemu do sądu w razie nieskorzystania przez sąd z jego usług służy prawo

do wynagrodzenia za utracony z powodu stawiennictwa zarobek.

3.

Biegłemu powołanemu poza miejscowość jego zamieszkania służy prawo do diet oraz do

zwrotu kosztów przejazdów i noclegów.

4.

W razie wezwania biegłego w kilku sprawach na ten sam dzień należności przewidziane

w ust. 3 przyznaje się tylko raz.

”

;

4)

w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Świadkowie i biegli powinni zgłosić żądanie przyznania im przypadających należności

po wykonaniu swego obowiązku w tym samym dniu, a jeżeli byli wezwani na rozprawę najpóźniej

nazajutrz po zakończeniu rozprawy.

”

;

5)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

1.

Należności świadków, biegłych i stron przyznaje i ustala sąd, a na rozprawie przewodniczący

kompletu orzekającego. W przypadkach zgłoszenia żądania po zamknięciu rozprawy należności

może przyznać i ustalić także kierownik sądu.

2.

Przyznaną należność należy wypłacić niezwłocznie w razie niemożności niezwłocznej

wypłaty - należność przekazuje się pocztą bez obciążenia opłatą pocztową świadka,

biegłego lub strony.

”

.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548, z późn. zm. w art. 24 w ust. 1 w pkt 3 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się

pkt 4 w brzmieniu

„

4)

tłumaczy przysięgłych.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w dziale IV tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie: „Biegli sądowi”;

2)

art. 157 otrzymuje brzmienie

„

Art. 157.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego ustanawia biegłych sądowych i prowadzi ich listę.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb ustanawiania biegłych

sądowych, pełnienia przez nich czynności oraz zwalniania ich z funkcji. W tym samym

trybie Minister Sprawiedliwości może również określić szczegółowe zasady powoływania

i działania zespołów biegłych sądowych.

”

.

1.

Osoby, które uzyskały uprawnienia tłumacza przysięgłego na podstawie przepisów dotychczasowych,

stają się tłumaczami przysięgłymi w rozumieniu niniejszej ustawy pod warunkiem wpisu,

na swój wniosek, na listę tłumaczy przysięgłych, o której mowa w art. 6 ust. 2, w

terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, tłumacz przysięgły załącza także zaświadczenie,

wydane przez prezesa sądu, przy którym został ustanowiony, potwierdzające okoliczności

ustanowienia tłumaczem przysięgłym.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do tłumaczy przysięgłych języka migowego.

4.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą wykonywać czynności tłumacza przysięgłego oraz

posługiwać się dotychczasowymi pieczęciami tłumacza przysięgłego, do czasu wpisu na

listę tłumaczy przysięgłych oraz uzyskania pieczęci tłumacza przysięgłego, nie dłużej

jednak niż w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Minister Sprawiedliwości powoła

Komisję, o której mowa w art. 3.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Prezes sądu okręgowego ustanawia biegłych sądowych i prowadzi ich listę.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb ustanawiania biegłych

sądowych, pełnienia przez nich czynności oraz zwalniania ich z funkcji. W tym samym

trybie Minister Sprawiedliwości może również określić szczegółowe zasady powoływania

i działania zespołów biegłych sądowych.