Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników
Table of Provisions (49)
Statutory Text (49 Articles)
Ustawa określa zasady ewidencji podatników, płatników podatków, a także płatników
składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne, zasady i tryb nadawania
numerów identyfikacji podatkowej oraz zasady posługiwania się tymi numerami.
Przepis art. 1 pkt 7 lit. a) stosuje się również do podatników, którzy w związku z
przekształceniem dokonali zgłoszenia identyfikacyjnego, lecz nie otrzymali NIP przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r.
1
Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu
oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwane dalej „NIP”.
2
Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1,
jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności zakłady (oddziały)
osób prawnych oraz płatnicy podatków; podmioty te również otrzymują NIP.
3
Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych
ustaw, płatnikami składek na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenia zdrowotne,
zwane dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych”; podmioty te również otrzymują
NIP.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1
Ewidencji podatników, płatników podatków i płatników składek ubezpieczeniowych dokonują
naczelnicy urzędów skarbowych
1a
Postępowanie w sprawie nadania NIP jest prowadzone na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm., z tym że w sprawach o stwierdzenie nieważności decyzji o nadaniu NIP nie stosuje
się art. 249 i art. 338.
1b
W przypadku umorzenia, na podstawie art. 338 § 1 Ordynacji podatkowej, postępowania
w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu NIP, postępowanie to wznawia
się z urzędu.
2
Nadanie NIP następuje w drodze decyzji wydanej przez naczelnika urzędu skarbowego
3
NIP nie może mieć ukrytego lub jawnego charakteru znaczącego, określającego pewne
cechy podatnika, płatnika podatku albo płatnika składek ubezpieczeniowych.
W sprawach określonych w art. 3 właściwymi naczelnikami urzędów skarbowych są
1)
dla podatników podatku od towarów i usług, niekorzystających ze zwolnienia od tego
podatku - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku od towarów i usług;
2)
dla jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, korzystających ze zwolnienia
od podatku od towarów i usług - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na
siedzibę jednostki lub miejsce wykonywania działalności;
3)
dla pozostałych podatników
a)
będących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
sprawach tego podatku,
b)
niebędących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy
ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika, a jeżeli podatnik nie ma
miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego
Warszawa Śródmieście;
4)
dla płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie
podatnikami, o których mowa w pkt 1-3 - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika; w pozostałych przypadkach właściwym
naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa
Śródmieście.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2000 r., z wyjątkiem art. 4, który wchodzi
w życie z dniem ogłoszenia.
1
Podatnicy obowiązani są do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego; zgłoszenia identyfikacyjnego
dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika
podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej
oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
2.
Zgłoszenie identyfikacyjne osób fizycznych zawiera nazwisko, imiona, imiona rodziców,
datę i miejsce urodzenia, płeć, nazwisko rodowe, obywatelstwo lub obywatelstwa, adres
miejsca zamieszkania, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, rodzaj
i numer dowodu tożsamości oraz numer ewidencyjny PESEL.
3
Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności
pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer
identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ,
wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz
przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych,
a ponadto
1
w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek
wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej;
2
w przypadku spółek cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych oraz komandytowo-akcyjnych
- dane dotyczące wspólników, w tym również NIP nadany poszczególnym wspólnikom;
3
w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek wchodzących w skład
grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom.
4
Zgłoszenie identyfikacyjne podatników wykonujących działalność gospodarczą zawiera
również informacje dotyczące tej działalności.
4a
W przypadku dokonywania zgłoszenia identyfikacyjnego przez pełnomocnika lub kuratora
sądowego do zgłoszenia dołącza się uwierzytelnioną lub poświadczoną urzędowo kopię
pełnomocnictwa lub postanowienia sądu. W przypadku udzielenia pełnomocnictwa wyłącznie
do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do zgłoszenia dołącza się oryginał pełnomocnictwa.
4b
Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą dołączają do zgłoszenia identyfikacyjnego
uwierzytelnione lub urzędowo poświadczone kopie dokumentów potwierdzających informacje
objęte zgłoszeniem, w szczególności: odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, umowy spółki,
dokumentu potwierdzającego uprawnienie do korzystania z lokalu lub nieruchomości,
w których znajduje się siedziba, zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON, z
zastrzeżeniem art. 5a ust. 2. Upoważniony pracownik przyjmujący zgłoszenie poświadcza
zgodność przedstawionych odpisów tych dokumentów lub w uzasadnionych przypadkach może
sporządzić taki odpis, oryginały zaś zwraca zgłaszającemu za pokwitowaniem na odpisach.
5
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
6
Przepisy ust. 1-4 oraz ust. 4a i 4b stosuje się odpowiednio do płatników podatków
oraz płatników składek ubezpieczeniowych.
1
Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą mogą złożyć zgłoszenie identyfikacyjne
jednocześnie ze złożeniem wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców lub zgłoszenia
do ewidencji działalności gospodarczej, a w przypadku osób fizycznych mających nadany
NIP, rozpoczynających działalność gospodarczą - zgłoszenie aktualizacyjne jednocześnie
ze złożeniem zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej.
1
Podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą
1)
niebędący osobami fizycznymi - wraz z wnioskiem o wpis do rejestru przedsiębiorców
mogą złożyć zgłoszenie identyfikacyjne, chyba że posiadają już NIP;
2)
będący osobami fizycznymi - wraz z wnioskiem o wpis do ewidencji działalności gospodarczej
mogą złożyć zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne.
2.
W przypadku określonym w ust. 1 podatnicy prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani
dokonać zgodnie z art. 9 zgłoszenia aktualizacyjnego z podaniem w szczególności wykazu
rachunków bankowych oraz złożeniem uwierzytelnionej lub urzędowo poświadczonej kopii
zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON.
1
Podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego obowiązani są dokonać
zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu
jednym z tych podatków. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się niezależnie od zgłoszenia
rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. Nr 54, poz. 535) oraz w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
(Dz. U. Nr 29, poz. 257 i Nr 68, poz. 623).
2.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych obowiązani są dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego
nie później niż w terminie złożenia pierwszej, od dnia wejścia w życie ustawy, deklaracji
dotyczącej zaliczki na ten podatek.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy na mocy odrębnych przepisów
są zwolnieni z obowiązku składania deklaracji na podatek dochodowy od osób prawnych.
4.
Jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, niebędące podatnikami podatku
dochodowego od osób prawnych, które
1)
zatrudniają pracowników - dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w
terminie złożenia pierwszej, od dnia wejścia w życie ustawy, deklaracji dotyczącej
zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych;
2)
nie zatrudniają pracowników - dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego w terminie miesiąca
od dnia dokonania wpisu w ewidencji działalności gospodarczej lub we właściwym rejestrze.
5.
Podatnicy, o których mowa w ust. 4 pkt 2, wpisani do ewidencji działalności gospodarczej
lub właściwego rejestru przed dniem wejścia w życie ustawy, składają zgłoszenie identyfikacyjne
w terminie 5 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
6
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którzy samodzielnie obliczają zaliczki
na ten podatek lub samodzielnie opłacają go w formach zryczałtowanych, dokonują zgłoszenia
identyfikacyjnego nie później niż w terminie złożenia pierwszej, od dnia wejścia w
życie ustawy, deklaracji dotyczącej tej zaliczki albo dokonania wpłaty zryczałtowanego
podatku.
7
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych niewymienieni w ust. 6 dokonują zgłoszenia
identyfikacyjnego nie później niż wraz ze złożeniem pierwszego, od dnia wejścia w
życie ustawy, zeznania rocznego, w terminie przewidzianym do jego złożenia, z zastrzeżeniem
art. 8.
8.
Podatnicy będący wyłącznie podatnikami podatków stanowiących dochody budżetów gmin
dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminie
1)
złożenia pierwszej deklaracji na podatek rolny, leśny lub od nieruchomości,
2)
dokonania pierwszej wpłaty podatków wymienionych w pkt 1
- od dnia wejścia w życie ustawy.
9
Płatnicy podatków, niepodlegający obowiązkowi ewidencyjnemu jako podatnicy, dokonują
zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminie przekazania do organu podatkowego
pierwszej deklaracji podatkowej, do której składania obowiązani są płatnicy podatków.
10
Płatnicy składek ubezpieczeniowych, niepodlegający obowiązkowi ewidencyjnemu jako
podatnicy ani jako płatnicy podatków, dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później
niż w terminach przewidzianych w odrębnych przepisach dotyczących terminów zgłaszania
do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego.
W przypadku gdy z przepisów art. 6 ust. 1-7, 9 i 10 wynikają różne terminy dokonania
zgłoszenia identyfikacyjnego, podatnik, płatnik podatku oraz płatnik składek ubezpieczeniowych
dokonuje zgłoszenia jeden raz, w terminie najwcześniejszym.
1.
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którym płatnik na podstawie przepisów
o podatku dochodowym od osób fizycznych
1)
pobiera zaliczki miesięczne, dokonując zmniejszenia kwot pobieranych zaliczek, lub
2
dokonuje rocznego rozliczenia podatku, a nie dokonywał zmniejszenia kwot zaliczek,
lub
3
pobiera zaliczkę wyłącznie od dochodu z tytułu umowy o dzieło lub umowy zlecenia
- dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego za pośrednictwem tego płatnika.
2.
Przepisów ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy uprzednio dokonali zgłoszenia
identyfikacyjnego.
3
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, obowiązani są do zaopatrzenia się w formularze
zgłoszeń w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na ich siedzibę.
4
Płatnik dostarcza podatnikowi formularz zgłoszenia identyfikacyjnego w terminie 7
dni od dnia potrącenia pierwszej zaliczki na podatek dochodowy lub od dnia złożenia
oświadczenia w sprawie rozliczenia rocznego.
5
Podatnik składa płatnikowi zgłoszenie identyfikacyjne w terminie 14 dni od dnia otrzymania
formularza zgłoszenia.
6
Płatnik obowiązany jest przekazać, w tym za pośrednictwem placówki pocztowej operatora
publicznego, zgłoszenie identyfikacyjne naczelnikowi urzędu skarbowego
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
1
Podatnicy mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym
przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego
określonego w art. 4
1)
wymienieni w art. 6 ust. 1 - nie później niż w terminie 14 dni od dnia, w którym nastąpiła
zmiana danych;
2)
wymienieni w art. 6 ust. 2-7 - nie później niż w terminie 30 dni od dnia, w którym
nastąpiła zmiana danych, z zastrzeżeniem ust. 1a;
3)
wymienieni w art. 6 ust. 8 - wraz ze złożeniem pierwszej w roku podatkowym deklaracji
podatkowej lub w terminie dokonania pierwszej w roku podatkowym wpłaty podatku.
1a
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, dla których płatnikiem jest organ
emerytalny lub rentowy, mogą dokonać zgłoszenia aktualizacyjnego za pośrednictwem
tego płatnika. Płatnik jest obowiązany przekazać zgłoszenie naczelnikowi urzędu skarbowego
właściwemu dla podatnika w terminie 7 dni od dnia złożenia przez podatnika tego zgłoszenia.
1b
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych nieprowadzący działalności gospodarczej,
dla których obowiązek aktualizowania danych wynika z faktu otrzymania dowodu osobistego,
mogą dokonać zgłoszenia aktualizacyjnego za pośrednictwem organu wydającego dowód
osobisty. Organ ten obowiązany jest do poinformowania podatnika o obowiązku złożenia
zgłoszenia aktualizacyjnego oraz do przekazania zgłoszenia naczelnikowi urzędu skarbowego
właściwemu dla podatnika w terminie 7 dni od dnia złożenia przez podatnika tego zgłoszenia.
2
Obowiązek dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego przez podatników, o których mowa w
art. 6 ust. 1, występuje również w przypadku, gdy podatnikom tym, w wyniku utraty
prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług lub rezygnacji z tego prawa, zmieniła
się właściwość naczelnika urzędu skarbowego; w tym przypadku zgłoszenia aktualizacyjnego
dokonuje się naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach podatku od towarów
i usług, wraz ze zgłoszeniem rejestracyjnym, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 1
3
Aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących podatkowych grup kapitałowych dokonuje
wskazana w umowie spółka reprezentująca grupę. Obowiązek ten jest niezależny od obowiązku
aktualizacji danych, który ciąży na każdej ze spółek wchodzących w skład podatkowej
grupy kapitałowej.
4
Płatnicy podatków, niepodlegający obowiązkowi aktualizacji danych ewidencyjnych jako
podatnicy, dokonują zgłoszenia aktualizacyjnego nie później niż w - następującym bezpośrednio
po zaistnieniu zdarzenia powodującego obowiązek aktualizacji - terminie przekazania
do organu podatkowego pierwszej deklaracji podatkowej, do składania której obowiązani
są płatnicy podatków.
5
Do płatników składek ubezpieczeniowych stosuje się odpowiednio tryb aktualizacji danych
określony w ust. 1 pkt 1.
6
Do aktualizacji danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym stosuje się odpowiednio
1)
przepisy art. 5 ust. 4a i 4b;
2)
wzory formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych ustalone na podstawie art. 5 ust. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej,
z wyjątkiem
1)
art. 42 ust. 7, art. 42c i art. 42d ustawy wymienionej w art. 1, art. 4 pkt 2 oraz
art. 6 i art. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.;
2)
art. 2 pkt 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2005 r.
1
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
2
Minister właściwy do spraw finansów publicznych
1)
inne, nie krótsze niż przewidziane w ustawie, terminy dokonywania zgłoszenia identyfikacyjnego
i aktualizacyjnego;
2)
(uchylony);
3
tryb przekazywania do naczelników urzędów skarbowych
1.
Podatnicy podają NIP na wszelkich dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań
podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych, do których poboru obowiązane
są organy podatkowe lub celne.
2.
W sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych
podatnicy mają obowiązek podawać NIP na żądanie
1)
organów administracji rządowej i samorządowej;
2)
organów kontroli skarbowej;
3)
przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli;
4)
banków;
5)
stron czynności cywilnoprawnych;
6)
płatników oraz inkasentów podatków i niepodatkowych należności budżetowych.
3.
Płatnicy i inkasenci, o których mowa w ust. 2 pkt 6, obowiązani są żądać od podatników
podania NIP i przekazywać go organom podatkowym.
4
Osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
oraz inne podmioty będące podatnikami na podstawie przepisów prawa polskiego oraz
ratyfikowanych umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, w
tym także mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd za granicą, w przypadku
uzyskania numeru służącego identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych
w innym państwie, są obowiązane podawać ten numer na żądanie
1)
organów podatkowych;
2)
organów kontroli skarbowej i jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej;
3)
płatników podatków;
4)
organów i instytucji ubezpieczeń społecznych;
5
podmiotów określonych w art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm..
5
Faktyczny odbiorca określony w art. 42c ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, mający numer identyfikacji podatkowej nadany w państwie miejsca zamieszkania innym
niż Rzeczpospolita Polska, jest obowiązany podawać ten numer podmiotowi wypłacającemu
określonemu w art. 42c ust. 2 tej ustawy. Podmiot wypłacający jest obowiązany żądać
podania numeru identyfikacji podatkowej i przekazywać go naczelnikowi urzędu skarbowego
właściwemu dla opodatkowania osób zagranicznych.
1.
NIP nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego, z wyjątkiem
1)
przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa
lub przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy;
2
przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową lub spółki handlowej w inną spółkę
handlową.
1a
Do celów identyfikacji podatkowej za przekształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
uznaje się również wpis spółki cywilnej do rejestru na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z 2001 r. Nr 102, poz. 1117 oraz z 2003 r. Nr 49, poz. 408 i Nr 229, poz. 2276).
2
W przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika, decyzja o nadaniu NIP wygasa
z mocy prawa, z wyjątkiem przypadków wymienionych w ust. 1 i ust. 1a.
3
Organy prowadzące ewidencję ludności są obowiązane, w terminie 14 dni od dnia otrzymania
aktu zgonu, do przekazania informacji o zgonie naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu
ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania zmarłego podatnika.
3a
Sądy rejestrowe są obowiązane, w terminie 14 dni od dnia wykreślenia podmiotu z rejestru
przedsiębiorców lub rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych,
fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej, do przekazania informacji o
wykreśleniu naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na ostatni adres
siedziby podmiotu.
Przepisy niniejszego rozdziału, dotyczące podatników, stosuje się odpowiednio do płatników
podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych.
1.
Dokumentacja związana z nadaniem NIP oraz aktualizowaniem danych zawartych w zgłoszeniach
identyfikacyjnych jest gromadzona i przechowywana w urzędach skarbowych.
2.
Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, nie podlega przekazaniu do archiwów państwowych.
3
Na wniosek zainteresowanego naczelnik urzędu skarbowego
4
Na wniosek podatnika naczelnik urzędu skarbowego
1.
Tworzy się Krajową Ewidencję Podatników, prowadzoną przez ministra właściwego do spraw
finansów publicznych
2.
Krajowa Ewidencja Podatników służy
1
gromadzeniu i weryfikacji danych wynikających ze zgłoszeń identyfikacyjnych i aktualizacyjnych
podatników;
2
porównaniu danych wynikających ze zgłoszeń identyfikacyjnych i aktualizacyjnych podatników
z innymi rejestrami urzędowymi w celu ustalenia podatników, którzy naruszyli przepisy
ustawy.
3
Naczelnicy urzędów skarbowych obowiązani są niezwłocznie przekazywać do Krajowej Ewidencji
Podatników dane zawarte w dokumentacji, o której mowa w art. 13 ust. 1.
1
Dane zawarte w dokumentacji, o której mowa w art. 13 ust. 1, są objęte tajemnicą skarbową.
1a
Do przestrzegania tajemnicy skarbowej w zakresie dokumentacji, o której mowa w art.
13 ust. 1, są obowiązane osoby wymienione w art. 294 § 1 pkt 1, 4 i 5 Ordynacji podatkowej
oraz sędziowie i pracownicy organów pośredniczących w składaniu zgłoszeń identyfikacyjnych
i aktualizacyjnych.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się wyłącznie
1
sądom, prokuratorom, organom podatkowym, organom celnym, przedstawicielom Najwyższej
Izby Kontroli, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej
i Wojskowym Służbom Informacyjnym - w związku z prowadzonym postępowaniem;
1a
Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych;
1b
jednostkom organizacyjnym kontroli skarbowej - w celu realizacji ich zadań ustawowych;
1c
komornikom sądowym i organom egzekucyjnym wymienionym w odrębnych przepisach - w związku
z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym;
2)
naczelnym i centralnym organom administracji rządowej - w związku z postępowaniem
w sprawie udzielenia koncesji bądź zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej;
3)
podatnikowi - w zakresie dotyczącym jego numeru;
4)
służbom statystyki publicznej w zakresie i dla potrzeb wynikających z przepisów o
statystyce publicznej;
5
Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych oraz Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
- do realizacji zadań i celów określonych w odrębnych ustawach;
6
Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - w celu wykonywania obowiązków, wynikających
z przepisów o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących
z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł
7
organom prowadzącym urzędowe rejestry na ich wniosek zawierający dane niezbędne do
identyfikacji podatników - w zakresie NIP - w związku z realizacją ich zadań ustawowych.
3.
Dane zgromadzone w Krajowej Ewidencji Podatników udostępniane są przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych
Przepisy niniejszego rozdziału, dotyczące podatników, stosuje się odpowiednio do płatników
podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych.
W zakresie nieuregulowanym w art. 15 stosuje się przepisy art. 294 § 2-5 oraz działu
VIII Ordynacji podatkowej.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 1999 r.
(uchylony).
W ustawie z dnia 29 grudnia 1982 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz urzędach i izbach
skarbowych
(Dz. U. z 1994 r. Nr 106, poz. 511) w art. 2 po pkt 19 dodaje się pkt 19a w brzmieniu
„
19a)
prowadzenie Krajowej Ewidencji Podatników,
”
.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.
(pominięty).
W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670 oraz z 1995 r. Nr 44, poz. 231) w art. 9
1)
w ust. 2 skreśla się wyrazy „, i nadaje podatnikowi numer identyfikacyjny”;
2)
w ust. 3 skreśla się wyrazy „i uzyskać numer identyfikacyjny”;
3)
w ust. 5 skreśla się pierwsze zdanie;
4)
w ust. 5a po wyrazach „z rejestru” skreśla się przecinek i wyrazy „a w przypadkach
określonych w ust. 5 następuje również unieważnienie numeru identyfikacyjnego”;
5)
w ust. 6 wyrazy „art. 14 ust. 1, 2 i 5” zastępuje się wyrazami „art. 14 ust. 1 i 5”;
6)
skreśla się ust. 7;
7)
ust. 8 otrzymuje brzmienie
„
8.
Podatnik zarejestrowany obowiązany jest umieszczać numer identyfikacji podatkowej
na fakturach i rachunkach uproszczonych oraz w ofertach.
”
;
8)
skreśla się ust. 10.
(pominięty).
Numery identyfikacyjne nadane na podstawie ustawy wymienionej w art. 19 stają się
NIP. Przepis art. 8 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Do zgłoszeń rejestracyjnych, o których mowa w art. 9 ustawy wymienionej w art. 19,
wniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się dotychczasowe
przepisy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
(pominięty).
1
Zwalnia się z obowiązku ewidencyjnego, na okres 4 lat, podmioty będące wyłącznie podatnikami
podatków stanowiących dochody budżetów gmin.
1.
(pominięty).
2.
Minister Finansów
3
Minister Finansów
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem
1)
art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;
2)
art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 3-6, art. 13 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
(skreślony);
3)
art. 45 pkt 3 lit. b) w zakresie dotyczącym art. 106 ust. 4 i 5, który wchodzi w życie
z dniem 31 grudnia 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
1.
W terminie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 maja 2006 r. podmioty wpisane do
rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym uzupełnią wpis o numer identyfikacji
podatkowej (NIP). Po upływie tego terminu przepis art. 24 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym stosuje się odpowiednio.
2.
Złożenie wniosku w przedmiocie wpisu numeru identyfikacji podatkowej (NIP), stanowiącego
uzupełnienie wpisu w Rejestrze, nie podlega opłacie sądowej. Wpis dokonany w wyniku
rozpoznania takiego wniosku nie podlega ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
W terminie do dnia 1 stycznia 2007 r. w stosunku do podmiotów wpisanych do rejestru
urzędowego podmiotów gospodarki narodowej REGON właściwe organy statystyki publicznej
uzupełnią z urzędu wpis o numer identyfikacji podatkowej (NIP) na podstawie danych
otrzymanych w trybie określonym w ustawie, o której mowa w art. 15.
Ilekroć używa się
1)
w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. Nr 54, poz. 535),
2)
w ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników
i płatników,
3)
w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa,
4)
w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
- terminu „rachunek bankowy”, w odniesieniu do przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, należy przez to rozumieć także rachunek tego przedsiębiorcy w spółdzielczej kasie
oszczędnościowo-kredytowej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 27 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;
2)
art. 15 pkt 2, art. 23 pkt 1-4, art. 69 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1
stycznia 2007 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 7-12, art. 15 i art. 19, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 51 i art. 52 ust. 1 i ust. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 84 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a i b, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
4)
art. 84 pkt 2 lit. c, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że art. 182 wchodzi w życie
z dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227
i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.