Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2004 r. w sprawie zwalczania gruźlicy bydła

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owy sposób

i tryb zwalczania gruêlicy byd∏a, w tym

1) sposób i tryb post´powania przy

a) podejrzeniu gruêlicy byd∏a,

b) stwierdzaniu gruêlicy byd∏a,

c) wygaszaniu ogniska gruêlicy byd∏a;

2) rodzaje prób oraz sposób ich pobierania i wysy∏ania do badaƒ diagnostycznych;

3) Êrodki stosowane przy zwalczaniu gruêlicy byd∏a;

4) procedury oczyszczania i odka˝ania;

5) warunki i sposób ponownego umieszczania zwierzàt w gospodarstwach;

byd∏a albo pobiera próby do badaƒ diagnostycznych,

zabezpiecza je, znakuje i przesy∏a do laboratorium

w celu przeprowadzenia tych badaƒ.

4. Powiatowy lekarz weterynarii do czasu uzyskania wyników testów diagnostycznych w kierunku

gruêlicy byd∏a lub badaƒ diagnostycznych obejmuje

stado nadzorem, w ramach którego

1) zakazuje przemieszczania byd∏a do stada oraz ze

stada, z wy∏àczeniem przemieszczania dokonywanego w celu przeprowadzenia natychmiastowego

uboju;

2) nakazuje odosobnienie w stadzie sztuk byd∏a podejrzanych o zaka˝enie lub chorob´;

3) podejmuje inne niezb´dne czynnoÊci zmierzajàce

do zapobie˝enia rozprzestrzenianiu si´ gruêlicy

byd∏a.

6) wymagania niezb´dne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub regionu po∏o˝onego na

tym terytorium za urz´dowo wolne od gruêlicy byd∏a oraz szczegó∏owy tryb tego uznawania.

§ 3. Powiatowy lekarz weterynarii wykonuje czynnoÊci, o których mowa w § 2, równie˝ po otrzymaniu

informacji od paƒstwowego powiatowego inspektora

sanitarnego, ˝e osoba, u której stwierdzono gruêlic´,

mia∏a kontakt ze zwierz´tami.

§ 2. 1. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystàpienia gruêlicy

byd∏a podejmuje niezw∏ocznie czynnoÊci majàce na

celu wykrycie lub wykluczenie tej choroby.

§ 4. 1. Powiatowy lekarz weterynarii na podstawie

dochodzenia epizootycznego oraz przeprowadzonych

badaƒ potwierdza podejrzenie lub stwierdza wystàpienie gruêlicy byd∏a albo jà wyklucza.

2. CzynnoÊci, o których mowa w ust. 1, obejmujà

2. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku potwierdzenia podejrzenia gruêlicy byd∏a powiadamia

1) dochodzenie epizootyczne;

2) badanie kliniczne albo badanie poubojowe byd∏a

oraz, je˝eli to konieczne, sekcj´ zw∏ok.

3. Powiatowy lekarz weterynarii, je˝eli to konieczne, wykonuje test diagnostyczny w kierunku gruêlicy

———————

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca

2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 134, poz. 1433).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia cz´Êciowo wdra˝ajà

postanowienia

— dyrektywy 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r.

w sprawie problemów zdrowotnych zwierzàt wp∏ywajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy byd∏em i trzodà chlewnà (Dz. Urz. WE L 121 z 29.07.1964),

— dyrektywy 78/52/EWG z dnia 13 grudnia 1977 r. ustanawiajàcej wspólnotowe kryteria w odniesieniu do krajowych planów przyspieszonego zwalczania brucelozy,

gruêlicy i enzootycznej bia∏aczki byd∏a (Dz. Urz. WE L 015

z 19.01.1978).

1) paƒstwowego powiatowego inspektora sanitarnego — o tym podejrzeniu;

2) podmiot skupujàcy mleko — o zawieszeniu statusu stada wolnego od gruêlicy byd∏a.

§ 5. 1. Powiatowy lekarz weterynarii stwierdza

gruêlic´ byd∏a i wyznacza ognisko tej choroby, je˝eli

przeprowadzono czynnoÊci, o których mowa w § 2

ust. 2, a tak˝e wykonano

1) testy diagnostyczne w kierunku gruêlicy byd∏a i badania diagnostyczne albo

2) badania diagnostyczne.

2. Rodzaje prób pobieranych do badaƒ diagnostycznych oraz sposób ich pobierania sà okreÊlone

w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

3. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku

stwierdzenia gruêlicy byd∏a podejmuje czynnoÊci

w celu zapobie˝enia dalszemu szerzeniu si´ tej choroby, w szczególnoÊci

1) zakazuje

Poz. 2585

1) wszystkie sztuki byd∏a, u których stwierdzono gruêlic´ byd∏a, zosta∏y zabite lub pad∏y, a ich zw∏oki zosta∏y usuni´te w sposób uniemo˝liwiajàcy szerzenie si´ tej choroby;

a) przemieszczania byd∏a do stada oraz z tego stada, z wy∏àczeniem przemieszczania dokonywanego w celu przeprowadzenia natychmiastowego uboju,

2) przeprowadzono oczyszczanie i odka˝anie w sposób, który jest okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia;

b) karmienia mlekiem pochodzàcym od zwierzàt,

u których zosta∏a stwierdzona gruêlica byd∏a,

chyba ˝e

3) wyniki dwóch kolejnych badaƒ pozosta∏ych sztuk

byd∏a, przeprowadzonych przy zastosowaniu testu

tuberkulinizacji porównawczej, potwierdzajà niewyst´powanie gruêlicy byd∏a, przy czym

— mleko zostanie poddane obróbce cieplnej zapewniajàcej inaktywacj´ pràtków gruêlicy,

— mlekiem b´dà karmione wy∏àcznie zwierz´ta

pochodzàce z tego samego gospodarstwa,

c) dostarczania mleka pochodzàcego od krów, które mia∏y kontakt ze zwierz´ciem chorym lub zaka˝onym, do zak∏adu przetwórczego w celu

przetworzenia, chyba ˝e zostanie ono poddane

obróbce cieplnej zapewniajàcej inaktywacj´

pràtków gruêlicy, odbywajàcej si´ pod nadzorem w∏aÊciwego powiatowego lekarza weterynarii;

2) nakazuje

a) odosobnienie tych sztuk byd∏a w stadzie, u których zosta∏a stwierdzona ta choroba, oraz byd∏a, które mia∏o kontakt ze zwierz´ciem chorym

lub zaka˝onym,

b) wykonanie testów diagnostycznych w kierunku

gruêlicy byd∏a,

c) oznakowanie i odosobnienie w stadzie byd∏a,

u którego stwierdzono t´ chorob´ lub które uzyskuje dodatni wynik w teÊcie diagnostycznym

w kierunku gruêlicy byd∏a,

d) zabicie byd∏a, o którym mowa w lit. c, nie póêniej ni˝ przed up∏ywem 30 dni od dnia, w którym posiadacz byd∏a zosta∏ powiadomiony

o wyznaczeniu ogniska tej choroby;

3) niezw∏ocznie powiadamia

a) paƒstwowego powiatowego inspektora sanitarnego — o stwierdzeniu gruêlicy byd∏a,

b) podmiot skupujàcy mleko — o cofni´ciu statusu stada wolnego od gruêlicy byd∏a.

4. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e przed∏u˝yç

termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 lit. d, o okres nie

d∏u˝szy ni˝ trzy miesiàce, w przypadku

a) pierwszy test przeprowadza si´ nie wczeÊniej

ni˝ po up∏ywie 60 dni,

b) drugi test przeprowadza si´ nie wczeÊniej ni˝

w czwartym i nie póêniej ni˝ w dwunastym miesiàcu

— od dnia usuni´cia z ogniska gruêlicy byd∏a

ostatniego zwierz´cia, które uzyska∏o dodatni wynik badania w kierunku gruêlicy byd∏a.

§ 7. Zwierz´ta wprowadzone do stada, w którym

zosta∏o wygaszone ognisko gruêlicy byd∏a, powinny

pochodziç ze stada byd∏a urz´dowo wolnego od tej

choroby, a w przypadku zwierzàt powy˝ej 6. tygodnia

˝ycia powinny

1) reagowaç ujemnie w próbie tuberkulinowej wykonanej w okresie 30 dni przed opuszczeniem gospodarstwa;

2) nie mieç kontaktu z innymi zwierz´tami parzystokopytnymi o odmiennym statusie zdrowotnym,

od czasu opuszczenia gospodarstwa do czasu

przybycia do miejsca przeznaczenia.

§ 8. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region po∏o˝ony na tym terytorium mogà byç uznane za

urz´dowo wolne od gruêlicy byd∏a, je˝eli zosta∏y spe∏nione nast´pujàce wymagania

1) odsetek zaka˝onych gruêlicà stad byd∏a, okreÊlony

na podstawie wyników regularnych badaƒ przeprowadzonych przy zastosowaniu testu tuberkulinizacji, nie przekroczy∏ w okresie szeÊciu kolejnych

lat 0,1 % wszystkich stad byd∏a;

2) przynajmniej 99,9 % wszystkich stad byd∏a zosta∏o

uznane za urz´dowo wolne od gruêlicy byd∏a

w okresie szeÊciu kolejnych lat; odsetek ten ustala

si´ na podstawie obliczenia dokonanego na dzieƒ

31 grudnia ka˝dego roku;

1) ja∏ówki lub krowy majàcej si´ ocieliç przed up∏ywem trzech miesi´cy;

3) system rejestracji gospodarstw i znakowania byd∏a umo˝liwia zidentyfikowanie stada pochodzenia i stada przejÊciowego dla ka˝dej sztuki byd∏a;

2) niemo˝noÊci zabicia, w terminie 30 dni, wszystkich

sztuk w stadzie liczàcym ponad 20 sztuk byd∏a,

spowodowanej trudnoÊciami technicznymi wyznaczonego w tym celu zak∏adu.

4) wszystkie zwierz´ta rzeêne z gatunku byd∏o pochodzàce z danego obszaru sà poddawane urz´dowemu badaniu poubojowemu;

§ 6. Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko

gruêlicy byd∏a za wygas∏e, je˝eli

5) sà przestrzegane przepisy w sprawie zawieszania

i uchylania statusu stada urz´dowo wolnego od

gruêlicy byd∏a;

6) nie wykonuje si´ szczepienia byd∏a przeciwko

gruêlicy byd∏a oraz nie leczy si´ byd∏a chorego na

t´ chorob´;

jàce si´ w odosobnionych stadach i pochodzàce ze

stad urz´dowo wolnych od gruêlicy byd∏a mogà

byç zwolnione z tych badaƒ;

7) wprowadzane na to terytorium byd∏o, dla celów

chowu lub hodowli

2) dwuletnim nie przekracza, na danym terytorium,

w ka˝dym z dwóch kolejnych badaƒ 0,2 % wszystkich stad byd∏a — nast´pne badania kontrolne

mogà byç przeprowadzane w odst´pach trzyletnich; wiek zwierzàt podlegajàcych badaniom mo˝e byç podwy˝szony do 12 lub 24 miesi´cy ˝ycia;

a) pochodzi wy∏àcznie z paƒstw lub regionów

uznanych za wolne od gruêlicy byd∏a,

b) uzyskuje ujemny wynik w indywidualnym teÊcie tuberkulinizacji.

§ 9. 1. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region po∏o˝ony na tym terytorium zachowujà status

urz´dowo wolnych od gruêlicy byd∏a, je˝eli

1) sà przestrzegane wymagania okreÊlone w § 8;

2) wprowadzane na to terytorium lub do tego regionu sztuki byd∏a

a) pochodzà wy∏àcznie ze stad urz´dowo wolnych

od gruêlicy byd∏a,

b) uzyskujà ujemny wynik w indywidualnym teÊcie tuberkulinizacji.

2. Je˝eli odsetek stad zaka˝onych gruêlicà byd∏a

okreÊlony na podstawie badaƒ przeprowadzanych

w odst´pie

1) rocznym nie przekracza, na danym terytorium,

w ka˝dym z dwóch kolejnych badaƒ 1 % wszystkich stad byd∏a — nast´pne badania kontrolne

mogà byç przeprowadzane co dwa lata, przy czym

samce przeznaczone wy∏àcznie do opasu, znajdu-

3) trzyletnim nie przekracza, na danym terytorium,

w ka˝dym z kolejnych badaƒ 0,1 % wszystkich stad

byd∏a — nast´pne badania kontrolne mogà byç

przeprowadzane w odst´pach czteroletnich, przy

czym

a) byd∏o wprowadzane do stad na tym terytorium

powinno uzyskiwaç ujemny wynik w indywidualnym teÊcie tuberkulinizacji,

b) tusze byd∏a po uboju sà badane w kierunku

gruêlicy, a wszystkie narzàdy i tkanki zwierz´ce,

w których wystàpi∏y zmiany wskazujàce na wystàpienie gruêlicy byd∏a, sà poddawane badaniom diagnostycznym.

§ 10. G∏ówny Lekarz Weterynarii powiadamia Komisj´ Europejskà o spe∏nianiu wymagaƒ okreÊlonych

w § 8.

§ 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. J.J. Pilarczyk

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 23 listopada 2004 r. (poz. 2585)

Za∏àcznik nr 1

RODZAJE PRÓB ORAZ SPOSÓB ICH POBIERANIA I WYSY¸ANIA DO BADA¡ DIAGNOSTYCZNYCH

1. Do badaƒ diagnostycznych pobiera si´

1) wycinki chorobowo zmienionych narzàdów i organów mià˝szowych, takich jak: p∏uca, wàtroba, Êledziona wraz z okolicznymi w´z∏ami ch∏onnymi —

w przypadku uboju, padni´cia lub zabicia byd∏a,

które wykazywa∏o dodatni wynik w teÊcie tuberkulinowym;

2) w´z∏y ch∏onne: oko∏ogardzielowe, oskrzelowe,

Êródpiersiowe, nadwymieniowe, kàta ˝uchwy,

krezkowe oraz wn´ki wàtroby — w przypadku braku zmian chorobowych oraz w przypadku zabicia

byd∏a, które wykazywa∏o dodatni wynik w teÊcie

tuberkulinowym.

gólne Êrodki ostro˝noÊci oraz stosowaç ogólne przepisy bezpieczeƒstwa i higieny pracy.

4. Miejsca, z których sà pobierane próby

1) nie powinny byç odka˝ane, ze wzgl´du na mo˝liwoÊç inaktywowania czynnika zakaênego nawet

przez nieznacznà iloÊç produktu biobójczego;

2) oczyszcza si´ lub p∏ucze wodà bez detergentów

i produktów biobójczych.

5. Próby pobiera si´ czystymi, ja∏owymi narz´dziami, najlepiej jednorazowego u˝ytku.

2. Ka˝dà prób´ pobranego materia∏u pakuje si´

i transportuje z zachowaniem szczególnych Êrodków

ostro˝noÊci.

6. Ka˝dà prób´ umieszcza si´ w mocnym, sterylnym, szklanym lub plastikowym pojemniku, zamykanym szczelnym przykryciem zabezpieczajàcym przed

wyciekiem zawartoÊci. Przykrycie okleja si´ dooko∏a

wodoodpornà taÊmà samoprzylepnà.

3. Do badaƒ diagnostycznych pobiera si´ próby

tkanek byd∏a zabitego, poddanego ubojowi lub pad∏ego. Podczas pobierania prób nale˝y zachowaç szcze-

7. Powierzchni´ zewn´trznà pojemnika po jego zamkni´ciu odka˝a si´, a nast´pnie p∏ucze si´ czystà wodà i osusza.

8. Ka˝dy pojemnik zaopatruje si´ w etykiet´ zawierajàcà opis zwierz´cia i jego numer identyfikacyjny,

rodzaj próby, dat´ i miejsce jej pobrania, imi´ i nazwisko oraz adres posiadacza zwierz´cia.

9. Miejsce, w którym pobierano materia∏ zakaêny,

po zakoƒczeniu tych czynnoÊci oczyszcza si´ i odka˝a,

a pozosta∏e cz´Êci zw∏ok byd∏a usuwa si´ w sposób

uniemo˝liwiajàcy szerzenie si´ choroby.

10. Próby zapakowane w sposób okreÊlony w ust. 6

umieszcza si´ w kontenerze, mocnym kartonie lub

drewnianym pude∏ku i transportuje do laboratorium

w temperaturze 4 °C. Dopuszcza si´ transport zamro˝onych prób.

11. Do ka˝dej przesy∏anej próby do∏àcza si´ dokument, w formie pisma przewodniego, w którym podaje si´ w szczególnoÊci

1) imi´ i nazwisko oraz adres posiadacza zwierz´cia;

Poz. 2585

2) imi´ i nazwisko oraz adres i numer telefonu powiatowego lekarza weterynarii;

3) zakres i kierunek badaƒ diagnostycznych;

4) gatunek zwierz´cia;

5) dat´ wystàpienia objawów klinicznych i ich opis;

6) opis stwierdzonych zmian sekcyjnych lub poÊmiertnych.

12. Na opakowaniu, o którym mowa w ust. 10,

umieszcza si´ nast´pujàce napisy ostrzegawcze i informacje: Materia∏ zakaêny! Nie otwieraç podczas

transportu! W sytuacjach szczególnych kontaktowaç

si´ z (podaç imi´ i nazwisko, adres i telefon nadawcy

lub wysy∏ajàcego powiatowego lekarza weterynarii

oraz nazw´ i adres laboratorium referencyjnego).

13. Próby przesy∏a si´ bezpoÊrednio do laboratorium, w mo˝liwie najkrótszym terminie. O przewidywanym terminie dostarczenia przesy∏ki powiadamia

si´ to laboratorium.

Za∏àcznik nr 2

SPOSÓB PRZEPROWADZANIA OCZYSZCZANIA I ODKA˚ANIA

I. Ârodki ostro˝noÊci

1. Osoby wykonujàce zabiegi oczyszczania i odka˝ania powinny

1) byç przeszkolone w zakresie obchodzenia si´ ze

Êrodkami u˝ywanymi do tych zabiegów, w tym

w zakresie przygotowywania ich roztworów;

2) byç zaopatrzone w ochronne okulary lub maski,

kombinezony oraz r´kawice i buty gumowe w celu ochrony przed poparzeniem lub zatruciem Êrodkami stosowanymi przy wykonywanych zabiegach.

1) wst´pnie spryskuje si´ miejsca, w których by∏o

utrzymywane byd∏o — po usuni´ciu byd∏a, jego

zw∏ok lub tuszy — produktem biobójczym o takim

st´˝eniu, jakie jest stosowane podczas mycia i odka˝ania; produkt ten pozostawia si´ na powierzchni odka˝anej przez okres wskazany przez producenta produktu;

2) oczyszcza si´ sufit, a nast´pnie Êciany od góry

w kierunku pod∏ogi oraz okna i drzwi w pomieszczeniach, w których by∏o utrzymywane byd∏o;

2. Podczas wykonywania zabiegów oczyszczania

i odka˝ania nale˝y przestrzegaç ogólnych przepisów

w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy.

3) oczyszcza si´ ˝∏oby, koryta, drabiny i przegrody,

a tak˝e sprz´t, przedmioty i narz´dzia, które by∏y

u˝ywane przy wykonywaniu czynnoÊci zwiàzanych z utrzymywaniem byd∏a, oraz ubrania

ochronne i obuwie osób wykonujàcych te czynnoÊci;

II. Oczyszczanie

4) oczyszcza si´ pod∏ogi oraz ziemi´ na wybiegach;

1. Oczyszczanie polega na usuni´ciu zaka˝onych

odchodów zwierz´cych i innych substancji mogàcych

zawieraç czynniki chorobotwórcze z pomieszczeƒ,

w których by∏o przetrzymywane byd∏o, pomieszczeƒ

gospodarczych, magazynowych, wybiegów i otoczenia budynków, a nast´pnie na ich unieszkodliwieniu.

5) zbiera si´ zanieczyszczenia sta∏e oraz nawóz pochodzàcy od byd∏a i poddaje si´ je unieszkodliwieniu;

2. Oczyszczanie przeprowadza si´ przy u˝yciu

1) Êrodków fizycznych — r´cznych narz´dzi, sprz´tu

mechanicznego lub wody pod ciÊnieniem;

2) produktów biobójczych, okreÊlonych w przepisach

o produktach biobójczych.

3. Oczyszczanie przeprowadza si´ w nast´pujàcej

kolejnoÊci

6) spala si´ w bezpiecznym miejscu na terenie gospodarstwa drewniane przedmioty, w tym ˝∏oby,

koryta, przegrody, pod∏ogi oraz inne przedmioty,

je˝eli jest niemo˝liwe ich skuteczne oczyszczenie

i odka˝enie.

III. Odka˝anie

1. Odka˝anie przeprowadza si´ przy u˝yciu

1) Êrodków fizycznych, w tym przez spalenie sprz´tów drewnianych, opalanie sprz´tów metalowych,

u˝ycie goràcej wody lub pary wodnej;

2) produktów biobójczych, okreÊlonych w przepisach

o produktach biobójczych;

3) Êrodków biologicznych, zawierajàcych bakterie nitryfikacyjne, stosowanych do odka˝ania obornika

i gnojowicy.

2. Odka˝anie obornika przeprowadza si´ w nast´pujàcy sposób

1) na terenie gospodarstwa, w którym stwierdzono

gruêlic´ byd∏a, w pobli˝u pomieszczeƒ inwentarskich, na pod∏o˝u utwardzonym, w miar´ nieprzepuszczalnym, wyznacza si´ miejsce na kopiec

z obornikiem o szerokoÊci 2 m;

2) dno kopca, po wyrównaniu, wyk∏ada si´ folià,

a nast´pnie

a) nak∏ada si´ na nià warstw´ obornika niezaka˝onego (najlepiej pochodzàcego od koniowatych

lub byd∏a),

b) uk∏ada si´ zaka˝ony obornik w kszta∏t sto˝ka na

wysokoÊç nieprzekraczajàcà 1,5 m od powierzchni gruntu,

c) przykrywa si´ Êció∏kà i warstwà ziemi o gruboÊci co najmniej 20 cm,

d) polewa si´ produktem biobójczym i pozostawia

si´ co najmniej na 21 dni.

3. Gnojowic´ i gnojówk´ odka˝a si´ w nast´pujàcy

sposób

1) do zbiornika z gnojówkà lub gnojowicà dodaje si´

produktu biobójczego;

2) miesza si´ produkt biobójczy z gnojówkà lub gnojowicà;

3) pozostawia si´ zawartoÊç zbiornika, po uprzednim

jego zabezpieczeniu przed dost´pem zwierzàt,

w tym owadów i ptaków, co najmniej na 21 dni.

4. W ognisku gruêlicy byd∏a, jak równie˝ przed ka˝dym wjazdem i wyjazdem, wejÊciem i wyjÊciem z gospodarstwa podejrzanego o wystàpienia tej choroby

oraz z pomieszczeƒ, w których jest utrzymywane byd∏o, wyk∏ada si´ maty odka˝ajàce, które sà nasycone

produktem biobójczym w taki sposób, aby by∏y wilgotne.

5. Wymiary mat, o których mowa w ust. 4, wynoszà

1) d∏ugoÊç powinna byç nie mniejsza ni˝

a) obwód najwi´kszego ko∏a pojazdu wje˝d˝ajàcego lub wyje˝d˝ajàcego — w przypadku mat wy∏o˝onych przed wjazdami i wyjazdami,

b) metr — w przypadku mat wy∏o˝onych przed

wejÊciami i wyjÊciami;

2) szerokoÊç powinna byç nie mniejsza ni˝

a) szerokoÊç wjazdu lub wyjazdu — w przypadku

mat wy∏o˝onych przed wjazdami i wyjazdami,

Poz. 2585

b) szerokoÊç wejÊcia lub wyjÊcia — w przypadku

mat wy∏o˝onych przed wejÊciami lub wyjÊciami.

6. Osoby, które mia∏y kontakt z byd∏em chorym na

gruêlic´ byd∏a albo podejrzanym o zaka˝enie si´ tà

chorobà oraz ze sprz´tem u˝ywanym przy wykonywaniu czynnoÊci zwiàzanych z utrzymywaniem byd∏a,

powinny przed opuszczeniem miejsc przebywania

zwierzàt lub gospodarstwa oczyÊciç i odkaziç — przy

u˝yciu produktów biobójczych — r´ce, ubranie i obuwie.

7. Ârodki transportu oraz przedmioty, które mia∏y

kontakt z byd∏em chorym lub podejrzanym o gruêlic´

i pozostawa∏y w ognisku tej choroby, przed opuszczeniem gospodarstwa podlegajà oczyszczeniu i odka˝eniu przy u˝yciu produktów biobójczych.

8. Ârodki transportu, pojemniki oraz sprz´t myje

si´ oraz odka˝a po transporcie

1) zwierzàt pochodzàcych z ogniska choroby lub

2) materia∏ów pochodzàcych od zwierzàt znajdujàcych si´ w ognisku choroby, lub

3) materia∏ów oraz substancji, które mia∏y kontakt ze

zwierz´tami pochodzàcymi z ogniska choroby.

9. Miejsca za∏adunku zwierzàt zaka˝onych myje si´

i odka˝a po zakoƒczeniu za∏adunku.

10. Na poszczególnych etapach zwalczania gruêlicy byd∏a wykonuje si´

1) odka˝anie zapobiegawcze, przeprowadzane w celu

ochrony zwierzàt przed tà chorobà;

2) odka˝anie bie˝àce, przeprowadzane w obecnoÊci

zwierzàt przy podejrzeniu lub stwierdzeniu tej choroby;

3) odka˝anie wst´pne, przeprowadzane po usuni´ciu

zwierzàt oraz zw∏ok zwierz´cych z gospodarstwa;

4) odka˝anie ostateczne, przeprowadzane po ostatecznym oczyszczeniu, przed uznaniem ogniska tej

choroby za wygas∏e.

11. W gospodarstwie, w którym wystàpi∏o podejrzenie gruêlicy byd∏a, oraz w ognisku tej choroby przeprowadza si´ odka˝anie bie˝àce przy u˝yciu produktu

biobójczego.

12. Po usuni´ciu zwierzàt lub zw∏ok zwierz´cych

z ogniska gruêlicy byd∏a przeprowadza si´ w miejscach przebywania zwierzàt, ich uboju, zabicia lub

sekcji

1) oczyszczanie — przy u˝yciu Êrodków fizycznych;

2) odka˝anie — przy u˝yciu produktu biobójczego.

13. Przed uznaniem ogniska gruêlicy byd∏a za wygas∏e wykonuje si´, pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, ostateczne oczyszczanie i odka˝anie

pomieszczeƒ przeznaczonych do utrzymywania byd∏a

oraz innych miejsc, w których przebywa∏y zaka˝one

zwierz´ta.

1) przy odka˝aniu profilaktycznym — 0,5 litra roztworu tego produktu na 1 m2 powierzchni lub wed∏ug

wskazaƒ producenta;

14. Produkty biobójcze stosuje si´ w nast´pujàcy

sposób

2) przy odka˝aniu w Êrodowisku zaka˝onym — 1 litr

roztworu tego produktu na 1 m2 powierzchni lub

wed∏ug wskazaƒ producenta.

2586

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 20 listopada 2004 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie sta˝u podyplomowego piel´gniarek i po∏o˝nych

Na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 5 lipca

1996 r. o zawodach piel´gniarki i po∏o˝nej (Dz. U.

z 2001 r. Nr 57, poz. 602, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co

nast´puje

1) wynagrodzenia sta˝ystów oraz sk∏adki na

ubezpieczenia spo∏eczne, Fundusz Pracy i odpis na zak∏adowy fundusz Êwiadczeƒ socjalnych, o ile podmiot tworzy ten fundusz,

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia

26 lipca 2000 r. w sprawie sta˝u podyplomowego piel´gniarek i po∏o˝nych (Dz. U. Nr 69, poz. 815) w § 20

wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

2) rycza∏t przeznaczony na pokrycie kosztów

zwiàzanych z prowadzeniem sta˝u przez zak∏ad organizujàcy sta˝.

1) ust. 2 i 3 otrzymujà brzmienie

„2. Ârodki finansowe, o których mowa w ust. 1,

obejmujà

———————

1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

— zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie

szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U.

Nr 134, poz. 1439).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 89, poz. 969, z 2003 r.

Nr 109, poz. 1029 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 92,

poz. 885 i Nr 173, poz. 1808.

3. Piel´gniarka, po∏o˝na odbywajàca sta˝ otrzymuje wynagrodzenie miesi´czne w wysokoÊci

962 z∏.”;

2) po ust. 3 dodaje si´ ust. 3a w brzmieniu

„3a. Rycza∏t, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, ustala

si´ w wysokoÊci 192 z∏ miesi´cznie od ka˝dego zatrudnionego sta˝ysty.”.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2005 r.

Minister Zdrowia: M. Balicki

2585

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 23 listopada 2004 r.

w sprawie zwalczania gruêlicy byd∏a2)

Na podstawie art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu

chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. Nr 69, poz. 625) zarzàdza si´, co nast´puje