Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 listopada 2004 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym

1

Ustawa określa warunki przygotowania budowy, finansowania budowy, zasady przeprowadzania

postępowania przetargowego na budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrad

płatnych, zwanych dalej „autostradami”, zasady zawierania umów o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrad, a także organy właściwe w tych sprawach.

1a

Ustawa określa także zasady finansowania dróg krajowych, w tym autostrad, ze środków

Krajowego Funduszu Drogowego, zwanego dalej „Funduszem”, z wyłączeniem dróg krajowych

w miastach na prawach powiatu, finansowanych z budżetów tych miast.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, autostrady lub ich odcinki, które

będą budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne.

3.

Na zasadach określonych w ustawie mogą być budowane i eksploatowane albo wyłącznie

eksploatowane, jako płatne, drogi ekspresowe.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, drogi ekspresowe, które mogą być

budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne.

5.

Określenie autostrad i dróg ekspresowych w przepisach, o których mowa w ust. 2 i 4,

może nastąpić, jeżeli będzie możliwość korzystania z innej, ogólnodostępnej drogi

publicznej.

Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami niniejszej ustawy wszczętych,

a niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

Minister właściwy do spraw transportu jest naczelnym organem administracji państwowej

właściwym w sprawach przygotowania budowy i eksploatacji autostrad działającym przy

pomocy Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Przepis ten nie narusza uprawnień

ministra właściwego do spraw architektury i budownictwa

2.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, przepisy techniczno-budowlane

dotyczące autostrad, uwzględniając w szczególności warunki projektowania i budowy

autostrad, ich połączeń z innymi drogami, wyposażenia technicznego autostrad, nośności

i stateczności budowli ziemnych oraz konstrukcji nawierzchni autostrad, bezpieczeństwa

użytkowania, a także ochrony środowiska.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

Przepisy rozdziałów 4 i 5 stosuje się odpowiednio do budowy autostrad niepłatnych.

Rada Ministrów, na wniosek Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, ustala, w drodze

rozporządzenia, sieć autostrad i dróg ekspresowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw transportu, po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Bankowego, dostosuje w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, w drodze rozporządzenia, statut Banku Gospodarstwa Krajowego do przepisów

ustawy, biorąc pod uwagę zasady tworzenia i wykorzystywania Funduszu.

1.

Koncesje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy oraz zawarte umowy koncesyjne

pozostają w mocy.

2.

W przypadku niezawarcia umowy koncesyjnej z koncesjonariuszem, któremu została udzielona

koncesja zgodnie z przepisami dotychczasowymi, stosuje się przepisy dotychczasowe

i odpowiednio zmiany wynikające z ustawy.

3.

Do postępowania przetargowego wszczętego przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje

się odpowiednio przepisy tej ustawy.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc dotychczasowe przepisy,

o ile nie są sprzeczne z ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Zadania w zakresie budowy i eksploatacji autostrad i dróg ekspresowych mogą być realizowane

1)

na zasadach ogólnych określonych w ustawie,

2)

na zasadach określonych w przepisach o autostradach płatnych.

1.

Koncesje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy oraz zawarte umowy koncesyjne

pozostają w mocy.

2.

Do postępowania przetargowego, o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 1, wszczętego

przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przy czym wszystkie dotychczasowe

czynności pozostają w mocy.

Do dnia wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 39g ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, inwestycje drogowe są realizowane zgodnie z dotychczasowymi zasadami.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 22, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Organem opiniodawczym ministra właściwego do spraw transportu jest Rada do Spraw Autostrad,

zwana dalej „Radą”.

2.

Członków Rady powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw transportu.

3.

Przewodniczącego Rady wybiera i odwołuje Rada spośród swoich członków.

4.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Rady, określi, w drodze rozporządzenia,

regulamin działania Rady do Spraw Autostrad, jej organizację i tryb pracy oraz skład,

zapewniając w jej składzie uczestnictwo przedstawicieli zainteresowanych organów administracji

publicznej.

Do zakresu działania Rady należy w szczególności opiniowanie

1

projektów wniosków o ustalenie lokalizacji;

2)

kryteriów oceny dokumentacji wstępnej i ofert w postępowaniu przetargowym;

3)

wyników kwalifikacji wstępnej;

4)

(uchylony);

5

projektu rozporządzenia w sprawie ustalania opłat za przejazdy autostradami;

6)

planów ratowniczych oraz planów dotyczących infrastruktury mającej wpływ na stan bezpieczeństwa

ruchu drogowego;

7)

innych spraw dotyczących autostrad, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg

Krajowych i Autostrad

2.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji powinien zawierać

1)

mapę w skali 1:5000, przedstawiającą istniejące uzbrojenie terenu, proponowany przebieg

autostrady, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych i ustanowienia

stref ochronnych;

2)

wymagane odrębnymi przepisami zezwolenia i stanowiska właściwych organów.

3.

O wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji wojewoda zawiadamia

w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie lokalnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem

art. 14 pkt 2 i art. 17 pkt 2-13, które wchodzą w życie z dniem 8 kwietnia 1997 r.

1

Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady powinna zawierać w szczególności

1)

wymagania dotyczące powiązania z innymi drogami publicznymi;

2)

linie rozgraniczające teren;

3)

warunki techniczne realizacji;

4

warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków;

5)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich.

2.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady wnioskodawcy oraz zawiadamia

o jej wydaniu i treści pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie

lokalnej.

1.

W uzasadnionym przypadku, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

2.

Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu lokalizacji powinno być rozpatrzone w terminie

14 dni, a skarga do sądu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy.

Uprawnienia Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych i dyrekcji okręgowych dróg publicznych,

określone w art. 21 ust. 1 i 2 oraz w art. 23 ust. 1 pkt 1, nie dotyczą autostrad

płatnych.

(uchylony).

1.

Przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym nie mają zastosowania w sprawach określonych

w niniejszym rozdziale.

2.

Wojewoda wydaje pozwolenia na budowę autostrady na zasadach i w trybie przepisów prawa

budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 3, oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony

zawiadamia o jego wydaniu i treści w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie

lokalnej.

3.

Ilekroć w przepisach prawa budowlanego mowa jest o decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji

autostrady.

1.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nabywa, w drodze umowy, na rzecz Skarbu

Państwa nieruchomości położone w pasie drogowym autostrady.

2.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może nabywać na rzecz Skarbu Państwa

nieruchomości poza pasem drogowym autostrady w celu dokonania ich zamiany na nieruchomości

położone w pasie drogowym autostrady.

1.

Nieruchomości przeznaczone na pasy drogowe autostrad, stanowiące własność jednostek

samorządu terytorialnego, stają się, z mocy prawa, własnością Skarbu Państwa z dniem,

w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji dotycząca tych nieruchomości stała się ostateczna.

2.

Za nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jednostkom samorządu terytorialnego przysługuje

odszkodowanie, ustalone według zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.

3.

Wojewoda, w drodze decyzji, stwierdza nabycie nieruchomości przez Skarb Państwa oraz

ustala odszkodowanie.

4.

(uchylony).

(uchylony).

1

Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego w odniesieniu do nieruchomości przeznaczonych

na pasy drogowe autostrad następuje na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad, po bezskutecznym upływie terminu do zawarcia umowy, o której mowa w art.

26, wyznaczonego przez wojewodę na piśmie właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu

lub osobie, której przysługuje inne prawo rzeczowe do nieruchomości. Termin ten nie

może być krótszy niż 2 miesiące od dnia otrzymania przez właściciela, użytkownika

wieczystego lub osobę, której przysługuje inne prawo rzeczowe do nieruchomości, pisemnej

oferty Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

2.

W przypadku gdy nieruchomości przeznaczone na pasy drogowe autostrad mają nieuregulowany

stan prawny, wszczęcie postępowania następuje na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg

Krajowych i Autostrad

Postępowanie wywłaszczeniowe wszczyna i decyzje w jego toku wydaje wojewoda.

1.

Po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek Generalnego Dyrektora

Dróg Krajowych i Autostrad

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności,

z uwzględnieniem stanu przygotowania inwestycji oraz możliwości zbioru ziemiopłodów.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, uprawnia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

1.

Odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość powinno odpowiadać jej wartości rynkowej,

ustalonej według stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady.

2.

Wartość nieruchomości określają rzeczoznawcy majątkowi, o których mowa w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z późn. zm..

3.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według

zasad obowiązujących w razie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

4

Odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości jest wypłacane ze środków budżetu państwa,

których dysponentem jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

1

Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady stanowi podstawę do wydania decyzji o wygaśnięciu

zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej na pasy drogowe autostrad, stanowiącej

własność Skarbu Państwa, z wyjątkiem przypadków, gdy trwały zarząd jest ustanowiony

na rzecz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Przepis art. 31 stosuje się

odpowiednio.

2

Jeżeli przeznaczona na pasy drogowe autostrad nieruchomość stanowiąca własność Skarbu

Państwa została wydzierżawiona lub wynajęta, decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady

stanowi podstawę do wypowiedzenia umowy dzierżawy lub najmu ze skutkiem natychmiastowym.

Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje odszkodowanie wypłacane

ze środków budżetu państwa, których dysponentem jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych

i Autostrad.

3.

Do rozwiązania użytkowania ustanowionego w drodze decyzji lub umowy stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 1 i 2.

1.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad otrzymuje, z mocy prawa, nieodpłatnie

w trwały zarząd, od dnia nabycia na rzecz Skarbu Państwa, nieruchomości przeznaczone

na cele budowy autostrad oraz nieruchomości, o których mowa w art. 26 ust. 2.

2.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad otrzymuje, z mocy prawa, nieodpłatnie

w trwały zarząd nieruchomości, o których mowa w art. 33, z dniem wygaśnięcia zarządu

lub rozwiązania umów dzierżawy lub najmu.

3.

Ustanowienie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1 i 2, stwierdza wojewoda w drodze

decyzji.

(uchylony).

1.

Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzjami o ustaleniu lokalizacji autostrady

nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych, z tym że określone

w tych przepisach należności oraz jednorazowe odszkodowania w razie dokonania przedwczesnego

wyrębu drzewostanu w odniesieniu do gruntów leśnych i zadrzewionych przeznacza się

na Fundusz Leśny w Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych - z tytułu wyłączenia gruntów

Skarbu Państwa, zarządzanych przez Państwowe Gospodarstwo Leśne „Lasy Państwowe”.

2.

Należności oraz jednorazowe odszkodowania w wysokości ustalonej przez organy właściwe

w sprawach ochrony gruntów leśnych Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy, o

której mowa w art. 32 ust. 2.

1.

Za przejazd autostradą są pobierane opłaty, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Opłaty za przejazd autostradą pobiera spółka, która zawarta umowę o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady, zwana dalej „spółką”, na zasadach określonych

w ustawie.

3.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może pobierać opłaty za przejazd autostradą

w okresie nieobjętym umową, o której mowa w ust. 2, pod warunkiem przystosowania autostrady

do poboru tych opłat.

1.

Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez spółkę stanowią jej przychód, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3.

2.

W przypadku, w którym opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód spółki, umowa

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady określi warunki i zakres

podziału zysku pomiędzy spółką a Funduszem.

3.

W przypadku finansowania budowy autostrady środkami z obligacji przychodowych wyemitowanych

przez spółkę, część przychodów z opłat za przejazd autostradą określona w umowie o

budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady stanowi przychód spółki

przeznaczony wyłącznie na pokrycie zobowiązań wobec obligatariuszy z tytułu tych obligacji.

Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i

Autostrad stanowią przychód Funduszu.

1

Wysokość opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 2, ustala umowa

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, z uwzględnieniem przepisów

wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób ustalania, dokonywania zmian wysokości opłat za przejazd autostradą oraz ich

pobierania,

2)

kategorie pojazdów, od których pobiera się opłaty za przejazd autostradą,

3)

sposób ogłaszania wysokości tych opłat

- uwzględniając poziom ruchu, ilość przejechanych kilometrów, nacisk na oś lub ciężar

pojazdu, kategorię pojazdu oraz dostępność informacji o wysokości opłat za przejazd

autostradą.

1.

Wysokość opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 3, nie może

przekraczać stawek maksymalnych za przejazd 1 km autostrady dla kategorii pojazdów,

określonych w załączniku do ustawy.

2.

Stawki maksymalne, o których mowa w ust. 1, od roku 2005 ulegają zmianie w stopniu

odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych

trzech kwartałów roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do analogicznego

okresu roku poprzedniego.

3.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 2, ustala się na podstawie komunikatów

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału.

4.

Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, stawki maksymalne, o których

mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zasady wynikającej z ust. 2, zaokrąglając je w górę

do pełnych groszy.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat

za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 3, w granicach stawek maksymalnych,

o których mowa w art. 37e.

Od opłat za przejazd, o których mowa w art. 37a ust. 2 i 3, są zwolnione pojazdy uprzywilejowane,

wykonujące zadania w zakresie określonym w art. 53 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm..

1.

Wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu

pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą paliwową”.

2.

Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w

ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których

przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

3.

Paliwami silnikowymi oraz gazem, o których mowa w ust. 1, są produkty o następujących

symbolach PKWiU i odpowiadających im kodach CN

Lp.

Symbol PKWiU

Nazwa produktu

1

bez względu na symbol PKWiU

gaz płynny - propan, butan, mieszaniny propan-butan oraz inne gazy służące do napędu

pojazdów samochodowych

2

23.20.11-00.123.20.11-00.2

paliwa silnikowe benzynowe

3

23.20.15

oleje napędowe

4

bez względu na symbol PKWiU

wyroby przeznaczone do użycia jako paliwa do silników samochodowych

Opłata paliwowa stanowi przychód Funduszu.

1.

Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa

w art. 37h, ciąży na

1)

producencie paliw silnikowych lub gazu albo

2)

importerze paliw silnikowych lub gazu, albo

3)

podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku

akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, albo

4)

innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi

podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu.

2.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, są zwolnione z obowiązku uiszczania opłaty paliwowej,

gdy to wynika z umów międzynarodowych dotyczących międzynarodowego transportu drogowego.

3.

Minister właściwy do spraw transportu ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz umów, o których mowa w

ust. 2.

1.

Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmioty, o których

mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych

oraz gazu, o których mowa w art. 37h.

2.

W przypadku poddania danej ilości paliwa silnikowego, od której zapłacono opłatę paliwową,

dalszym procesom, w wyniku których nastąpiło zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie

paliwowej podlega uzyskana nadwyżka tego paliwa.

1.

Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu,

o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są

obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.

2.

Opłata paliwowa nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu importu

wyrobów akcyzowych.

1.

Stawka opłaty paliwowej wynosi 105 zł za tonę paliwa silnikowego lub gazu, o którym

mowa w art. 37h.

2.

Stawka opłaty paliwowej, o której mowa w ust. 1, od roku 2005 ulega zmianie w stopniu

odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych

trzech kwartałów roku, w którym stawka ulega zmianie, w stosunku do analogicznego

okresu roku poprzedniego.

3.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 2, ustala się zgodnie z art. 37e ust. 3.

4.

Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, stawkę opłaty paliwowej obliczoną

z uwzględnieniem zasady, o której mowa w ust. 2, zaokrąglając ją w górę do pełnych

groszy.

1.

Organami właściwymi w sprawie opłaty paliwowej są naczelnicy urzędów celnych oraz

dyrektorzy izb celnych.

2.

Organami właściwymi miejscowo w sprawach opłaty paliwowej są odpowiednio

1

naczelnik urzędu celnego właściwy miejscowo w sprawach podatku akcyzowego oraz dyrektor

izby celnej właściwy dla naczelnika tego urzędu - w przypadkach, o których mowa w

art. 37j ust. 1 pkt 1, 3 i 4;

2)

naczelnik urzędu celnego właściwy ze względu na miejsce powstania długu celnego oraz

dyrektor izby celnej właściwy dla naczelnika tego urzędu - w przypadku, o którym mowa

w art. 37j ust. 1 pkt 2.

1

Podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane składać informację o opłacie

paliwowej właściwemu naczelnikowi urzędu celnego oraz obliczać i wpłacać opłatę paliwową

w terminie

1)

do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty

- w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1, 3 i 4,

2)

określonym dla należności celnych - w przypadku, o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt

2

- na wyodrębniony rachunek bankowy izby celnej, którą kieruje dyrektor właściwy dla

naczelnika tego urzędu celnego.

2.

W razie powstania nadpłaty w opłacie paliwowej dyrektor izby celnej, o którym mowa

w ust. 1, dokonuje zwrotu tej nadpłaty ze środków Funduszu.

3.

Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym zapłata powinna nastąpić.

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji

w sprawie opłaty paliwowej, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie jednolitości

informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 37j, oraz zapewnienie

możliwości kontroli wysokości dokonywanych wpłat.

Dyrektor izby celnej, o którym mowa w art. 37o ust. 1, przekazuje kwoty pobranej opłaty

paliwowej na rachunek Funduszu, w terminie 14 dni od dnia jej pobrania.

Do opłaty paliwowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm., z zastrzeżeniem art. 37o ust. 3.

1.

Budowę autostrad, z zastrzeżeniem ust. 2, finansuje się

1)

ze środków własnych spółek oraz uzyskanych przez nie kredytów bankowych i pożyczek,

a także ze środków pochodzących z emisji obligacji, w tym obligacji przychodowych;

2)

ze środków pochodzących z budżetu państwa ustalanych corocznie w ustawie budżetowej;

3)

ze środków Funduszu;

4)

z innych źródeł.

2.

W przypadku gdy przewiduje się zawarcie umowy wyłącznie na eksploatację autostrady

lub jej odcinka, budowę tej autostrady lub jej odcinka finansuje się na zasadach dotyczących

finansowania i budowy dróg publicznych określonych w odrębnych przepisach oraz ze

środków Funduszu.

3.

Spółce mogą być udzielone przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689 oraz z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 i Nr 145, poz. 1537).

Przekazanie lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa, zarządzanych przez

Lasy Państwowe, Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad na pasy drogowe autostrad

następuje nieodpłatnie na podstawie umowy między Dyrektorem Generalnym a Prezesem

Agencji.

W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz.

Fundusz

1)

gromadzi środki finansowe na przygotowanie, budowę, przebudowę, remonty, utrzymanie

i ochronę autostrad, dróg ekspresowych, a także innych dróg krajowych;

2)

finansuje realizację zadań, o których mowa w pkt 1;

3)

może finansować wykup nieruchomości pod drogę.

Środki Funduszu pochodzą z

1)

opłaty paliwowej;

2)

odsetek z tytułu oprocentowania środków Funduszu oraz odsetek od lokat okresowo wolnych

środków Funduszu w bankach;

3)

przychodów ze sprzedaży akcji i udziałów w spółkach, przekazanych ministrowi właściwemu

do spraw transportu przez Skarb Państwa, w celu zasilenia Funduszu;

4)

przychodów z akcji i udziałów, o których mowa w pkt 3;

5)

środków pochodzących z opłat za przejazdy, pobieranych przez Generalnego Dyrektora

Dróg Krajowych i Autostrad;

6

płatności dokonywanych przez spółki, zgodnie z warunkami umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady, w tym przewidzianych na rzecz Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;

7)

wpływów uzyskanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z tytułu

odpłatnego udostępniania nieruchomości nabytych na cele budowy dróg;

8)

środków pochodzących ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi;

9

wpływów z opłat za specyfikacje warunków kwalifikacji wstępnej, o których mowa w art.

42 ust. 2 pkt 2, oraz opłat za informacje o warunkach przetargu, o których mowa w

art. 48 ust. 2;

10)

środków z kredytów lub pożyczek zaciągniętych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa

Krajowego;

11)

wpływów z obligacji emitowanych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa Krajowego;

11a

inwestycji środków Funduszu w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o

których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 146, poz. 1546);

12)

darowizn i zapisów;

13)

wpływów z innych środków publicznych;

14)

wpływów z innych tytułów.

1.

W celu zasilenia Funduszu, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może, w imieniu

Skarbu Państwa, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, przekazać nieodpłatnie

temu ministrowi akcje i udziały w spółkach, stanowiące własność Skarbu Państwa, z

uwzględnieniem zakresu dofinansowania ze środków Funduszu przewidzianego w programie,

o którym mowa w art. 39g, oraz wartości tych akcji i udziałów.

2.

Akcje i udziały Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw

Skarbu Państwa zbywa, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, w uzgodnieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

3.

Do przekazania akcji i udziałów, o których mowa w ust. 1, oraz do ich zbywania nie

stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm. oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm..

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągać kredyty i pożyczki oraz emitować obligacje

w kraju i za granicą, na rzecz Funduszu i z przeznaczeniem na realizację zadań wynikających

z programu, o którym mowa w art. 39g.

2.

Na realizację zadań wynikających z programu, o którym mowa w art. 39g, za zobowiązania

Banku Gospodarstwa Krajowego z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych

obligacji mogą być udzielane przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie z

przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne.

3.

Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 2, są zwolnione z opłat prowizyjnych.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do

odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji zawartej

pod warunkiem przeznaczenia kredytu, pożyczki lub środków pochodzących z emisji obligacji

na realizację zadań wynikających z programu, o którym mowa w art. 39g, na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach

i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyłączeniem art. 43 tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia

lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.

1.

Okresowo wolne środki Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, Bank Gospodarstwa Krajowego

może lokować

1)

w innych bankach;

2)

w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego.

2.

Suma lokat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w jednym banku lub grupie banków powiązanych

ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć 25% okresowo wolnych środków

Funduszu.

3.

Wysokość środków Funduszu przeznaczonych na lokaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

Bank Gospodarstwa Krajowego uzgadnia z ministrem właściwym do spraw transportu.

1.

Środki Funduszu mogą być przeznaczone na

1)

dofinansowanie nabywania nieruchomości pod drogi krajowe, przygotowania, budowy, przebudowy,

remontów, utrzymania i ochrony inwestycji drogowych realizowanych przez Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;

2

płatności na rzecz spółek z tytułu realizacji przez nie obowiązków wynikających z

umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, obejmujące w

szczególności

a)

zwrot kosztów ponoszonych z tytułu zachowania nieprzerwanej dostępności autostrady,

jej utrzymania i przejezdności,

b)

zmienne kwoty uzależnione od spełnienia przez spółkę wymogów określonych w umowie

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,

c)

dopłaty udzielane spółkom na pokrycie całości lub części niedoborów bieżących przychodów

z tytułu eksploatacji autostrady, w celu zapewnienia płynności wydatków związanych

z bieżącą obsługą i spłatą kredytów lub pożyczek bądź obligacji wyemitowanych w związku

z budową autostrady.

2.

Ze środków Funduszu dokonuje się spłaty kredytów i pożyczek oraz wykupu obligacji,

o których mowa w art. 39d ust. 1, oraz spłaty zobowiązań wynikających z wykonania

przez Skarb Państwa obowiązków z tytułu gwarancji i poręczeń, o których mowa w art.

39d ust. 2.

3.

Ze środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia prowizyjnego przysługującego

Bankowi Gospodarstwa Krajowego oraz dokonuje zwrotu nadpłaty, o której mowa w art.

37o ust. 2.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, ustala, w drodze

rozporządzenia, Program rzeczowo-finansowy dla inwestycji drogowych realizowanych

z wykorzystaniem środków Funduszu, zwany dalej „Programem”, na okres od roku do lat

sześciu, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 2-4.

2.

Program określa

1)

wykaz poszczególnych drogowych projektów inwestycyjnych, ze wskazaniem przewidywanej

wysokości źródeł finansowania tych projektów, w tym ze środków Funduszu;

2)

przewidywaną wysokość pożyczek lub kredytów wymaganych do zaciągnięcia przez Bank

Gospodarstwa Krajowego na rzecz Funduszu w zakresie niezbędnym do realizacji zadań

rzeczowych określonych w pkt 1;

3

wykaz drogowych projektów inwestycyjnych przewidzianych do realizacji przez spółki

lub Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;

4

łączną kwotę przewidywanych wypłat z tytułu zdarzeń określonych w umowach o budowę

i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, za które odpowiedzialność odszkodowawczą

przyjmuje Skarb Państwa.

3.

Projekt Programu opracowuje Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na podstawie

założeń zatwierdzonych przez ministra właściwego do spraw transportu.

4.

Projekt Programu - w zakresie wysokości finansowania drogowych projektów inwestycyjnych

ze środków Funduszu opracowywany jest w porozumieniu z Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

Program jest realizowany przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad i

Bank Gospodarstwa Krajowego pod nadzorem ministra właściwego do spraw transportu oraz

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Warunki finansowania ze środków Funduszu, zgodnie z ustaleniami Programu w odniesieniu

do

1)

projektów przewidzianych do realizacji przez spółki - są określone w umowach o budowę

i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;

2)

projektów przewidzianych do realizacji przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad - są określone w umowach zawieranych z wykonawcami robót.

1

Wypłaty ze środków Funduszu wynikające z umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie

eksploatację autostrady mogą być gwarantowane i poręczane przez Skarb Państwa.

2.

Do gwarancji i poręczeń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyjątkiem art. 2a, art. 2b, art. 31, 44, 44a, 44b, 46 i 47.

3.

Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 1

1)

są udzielane przez Radę Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw finansów

publicznych uzgodniony z ministrem właściwym do spraw transportu;

2)

nie mogą przekraczać zakresu ustalonego w Programie;

3)

są ograniczone w czasie terminem ustalonym w Programie.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do

odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umów poręczenia lub gwarancji, o których

mowa w ust. 1, oraz dochodzi spłaty tych kwot ze środków Funduszu, z zastrzeżeniem

ust. 5.

5.

Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia

lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.

Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,

dokonuje wypłat ze środków Funduszu odpowiednio na rzecz spółek lub wykonawców robót,

w wysokości i terminach wynikających z umów, o których mowa w art. 39i.

Minister właściwy do spraw transportu zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego porozumienie

określające szczegółowy sposób i terminy dokonywania wypłat ze środków Funduszu, o

których mowa w art. 39k, sposób i terminy dokonywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego

lokat, o których mowa w art. 39e ust. 1, sposób i termin zwrotu nadpłaty opłaty paliwowej,

o której mowa w art. 37o ust. 2, oraz sposób i tryb przekazywania przez Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przychodów z opłat za przejazdy autostradami.

Nadzór nad gospodarowaniem środkami Funduszu sprawuje Rada Nadzorcza Banku Gospodarstwa

Krajowego.

Bank Gospodarstwa Krajowego

1)

wyodrębnia w swoim planie finansowym plan finansowy Funduszu opracowany zgodnie z

Programem, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu;

2)

sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat, wchodzące w skład

sprawozdania finansowego tego banku;

3)

składa ministrowi właściwemu do spraw transportu, w terminie do końca miesiąca następującego

po każdym kwartale, informacje o realizacji planu finansowego Funduszu.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego pobiera wynagrodzenie prowizyjne z tytułu prowadzenia

Funduszu.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia, o którym

mowa w ust. 1, oraz sposób i terminy jego wypłaty, uwzględniając koszty Banku Gospodarstwa

Krajowego ponoszone w związku z prowadzeniem Funduszu.

Budowa i eksploatacja autostrady albo wyłącznie eksploatacja autostrady wymaga zawarcia

umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

Opłaty pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 13 ust. 2, oraz opłaty i kary określone

w art. 40 ust. 4 stanowią dochody środków specjalnych zarządów dróg, przeznaczonych

na utrzymanie dróg.

1.

Wskazania lokalizacyjne udzielone do dnia wejścia w życie ustawy pozostają w mocy

w zakresie dotyczącym ustalenia przebiegu autostrady, a w pozostałym zakresie, jeżeli

ich treść nie jest sprzeczna z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Decyzje o ustaleniu lokalizacji autostrady wydane do dnia wejścia w życie ustawy pozostają

w mocy.

3.

Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydane do dnia wejścia w życie

ustawy, a dotyczące dróg objętych niniejszą ustawą, pozostają w mocy do dnia 31 grudnia

2007 r., chyba że uprawniony podmiot złoży przed upływem tego terminu wniosek o ustalenie

lokalizacji drogi na podstawie niniejszej ustawy.

Wybór spółki następuje w drodze przeprowadzonego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych

i Autostrad trójstopniowego postępowania przetargowego

1)

kwalifikacji wstępnej;

2)

przetargu ograniczonego do zakwalifikowanych do złożenia ofert, zwanego dalej „przetargiem”;

3)

negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy decyzją ostateczną

przepisy niniejszej ustawy stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu.

2.

Postępowania o udzielenie wskazań lokalizacyjnych niezakończone do dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy umarza się, z tym że dokumentacja do wniosku o ich udzielenie

może być wykorzystana do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi.

1

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zaprasza do udziału w kwalifikacji wstępnej

przez umieszczenie ogłoszenia w prasie o zasięgu krajowym oraz Dzienniku Urzędowym

Unii Europejskiej.

2.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności

1)

oznaczenie autostrady;

1a

przedmiot działalności objęty umową o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację

autostrady;

2)

określenie miejsca i terminu otrzymania specyfikacji warunków kwalifikacji wstępnej

oraz wysokość opłat za specyfikację;

3)

informację o miejscu i terminie

a)

składania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej,

b)

ogłoszenia wyników;

4)

informację o sposobie ogłoszenia wyników kwalifikacji wstępnej.

3.

Specyfikacja warunków kwalifikacji wstępnej składa się w szczególności z

1)

podstawowych informacji technicznych dotyczących autostrady;

2)

informacji o podstawowych wymaganiach procedury kwalifikacji wstępnej;

3)

informacji o zakresie i formach dofinansowania budowy autostrady ze środków Funduszu.

4

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad określa wysokość i tryb uiszczenia opłaty,

o której mowa w ust. 2 pkt 2.

(uchylony).

1.

Decyzje o ustaleniu lokalizacji drogi, decyzje o pozwoleniu na budowę drogi oraz inne

decyzje wydane na podstawie niniejszej ustawy pozostają w mocy.

2.

Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia utraty mocy przez niniejszą ustawę decyzją

ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

W postępowaniu przetargowym mogą uczestniczyć, z zastrzeżeniem ust. 3, spółki akcyjne

lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Rzeczypospolitej Polskiej

lub w państwach członkowskich Unii Europejskiej, których przedmiotem działalności

jest, zgodnie ze statutem lub umową spółki, wyłącznie budowa lub eksploatacja dróg,

o kapitale zakładowym nie mniejszym niż równowartość

1)

5 mln euro w przypadku postępowania przetargowego na budowę i eksploatację autostrady;

2)

2 mln euro w przypadku postępowania przetargowego wyłącznie na eksploatację autostrady.

2.

Wyrażone w euro wartości, o których mowa w ust. 1, przelicza się na złote według średniego

kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień ukazania się ogłoszenia,

o którym mowa w art. 42 ust. 1, w prasie o zasięgu ogólnokrajowym.

3.

Na etapie kwalifikacji wstępnej dokumentację mogą składać uczestnicy, którzy nie spełniają

warunków określonych w ust. 1. Uczestnicy, którzy złożyli dokumentację do kwalifikacji

wstępnej, mogą brać udział w dalszych etapach postępowania przetargowego pod warunkiem,

że przed złożeniem ofert spełnią wymogi, o których mowa w ust. 1.

W okresie obowiązywania niniejszej ustawy do lokalizacji autostrad oraz do nabywania

nieruchomości pod autostrady nie stosuje się art. 21-37 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych.

1.

W czasie przygotowywania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej uczestnik może zwrócić

się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

2.

Treść udzielonej odpowiedzi Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i traci moc, z wyjątkiem

rozdziału 6, z dniem 31 grudnia 2007 r.

Członków komisji przetargowej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw transportu.

1.

Uczestnicy kwalifikacji wstępnej mogą być zobowiązani do udzielenia dodatkowych wyjaśnień

komisji przetargowej.

2.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

1.

Oceny dokumentacji do kwalifikacji wstępnej dokonuje komisja przetargowa zgodnie z

kryteriami określonymi przez ministra właściwego do spraw transportu w przepisach,

o których mowa w art. 53.

2.

Ocena dokumentacji złożonej do kwalifikacji wstępnej jest podstawą wyboru uczestników

przetargu, zwanych dalej „oferentami”.

3.

Komisja przetargowa dokonuje wyboru oferentów.

4.

Z czynności otwarcia i oceny dokumentacji do kwalifikacji wstępnej, wyboru oferentów

i ogłoszenia wyników wyboru sporządza się protokół.

5.

Protokół, o którym mowa w ust. 4, udostępnia się uczestnikom kwalifikacji wstępnej

na ich żądanie.

Jeżeli komisja przetargowa dokonała wyboru mniej niż dwóch oferentów, Generalny Dyrektor

Dróg Krajowych i Autostrad uznaje kwalifikację wstępną za bezskuteczną oraz zawiadamia

o tym ministra właściwego do spraw transportu oraz uczestników kwalifikacji wstępnej.

1.

Oferenci otrzymują pisemne zaproszenie do przetargu, z podaniem w szczególności terminu

i miejsca składania ofert.

2.

Oferenci otrzymują informację o warunkach przetargu po wpłaceniu na rachunek Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

3.

Informacja o warunkach przetargu zawiera w szczególności

1)

podstawową dokumentację techniczną, pozwalającą na sformułowanie oferty;

2)

wymagania co do treści i zakresu oferty;

3

informacje o przewidywanych istotnych warunkach umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady;

4)

informacje o terminie i formie wniesienia wadium oraz o jego wysokości, zatwierdzonej

na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

4.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

Komisja przetargowa ocenia w szczególności

1)

stan ekonomiczno-finansowy, w tym wiarygodność finansową oferenta;

2)

przygotowanie organizacyjne i techniczne oferenta lub wskazanych przez niego wykonawców

do należytego wykonania autostrady;

3)

plan finansowania oraz program budowy i eksploatacji autostrady;

4

stopień zdolności oferenta do finansowania budowy bez gwarancji i poręczeń, o których

mowa w art. 38 ust. 3;

5)

(uchylony).

Do przetargu i ofert stosuje się odpowiednio przepisy art. 44-47.

Komisja przetargowa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu i Generalnemu

Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad protokół z postępowania przetargowego, o którym

mowa w art. 41 pkt 1 i 2, oraz zawiadamia uczestników tych etapów postępowania o jego

wynikach.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

2.

Negocjacje, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone jednocześnie z więcej niż

jedną spółką, w zakresie treści złożonych ofert, o ile ich oferty zostały uznane przez

komisję przetargową za równorzędne.

3

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

jest obowiązany do opracowania projektu wytycznych prowadzenia negocjacji, z uwzględnieniem

w szczególności wymagań dotyczących stopnia zdolności oferenta do finansowania budowy

i eksploatacji autostrady przy ograniczonym korzystaniu ze środków publicznych oraz

terminu realizacji procesu inwestycyjnego.

4

Projekt wytycznych, o których mowa w ust. 3, podlega zatwierdzeniu przez ministra

właściwego do spraw transportu.

Jeżeli negocjacje nie zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady w terminie 9 miesięcy od dnia ich rozpoczęcia,

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może, za zgodą ministra właściwego do

spraw transportu, uznać postępowanie przetargowe za bezskuteczne lub przeprowadzić

negocjacje ze spółką, której oferta była druga w kolejności po ofercie najkorzystniejszej.

1.

Wycofanie oferty w czasie przetargu lub negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady powoduje utratę wadium.

2.

Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta nie została przyjęta, podlega zwrotowi

w terminie 14 dni po dokonaniu wyboru ofert przez komisję przetargową.

3.

Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą,

podlega zwrotowi w terminie 14 dni po zawarciu umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady. Wadium nie podlega zwrotowi w razie odstąpienia

oferenta od zawarcia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady

bez ważnych przyczyn.

(uchylony).

1.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do

spraw transportu protokół z negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie

eksploatację autostrady oraz zawiadamia spółki uczestniczące w negocjacjach o ich

wyniku.

2.

W przypadku gdy negocjacje zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o budowę i

eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych

i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu projekt umowy o

budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, wraz z protokołem, o

którym mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki postępowania przetargowego oraz tryb pracy komisji przetargowej, uwzględniając

w szczególności zakres przedmiotowy specyfikacji warunków kwalifikacji wstępnej, informacji

o warunkach przetargu oraz ofert składanych przez uczestników przetargu, a także kryteria

oceny poszczególnych etapów postępowania przetargowego.

1.

Uczestnikom postępowania przetargowego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 i 2, których

interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez komisję przetargową przepisów

ustawy, przysługuje prawo złożenia do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

pisemnego odwołania.

2.

Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa

w art. 50a.

3.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odrzuca odwołanie wniesione po terminie

lub wniesione przez podmiot nieuprawniony.

4.

Rozpatrzenie odwołania następuje w drodze decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad.

5.

Rozpatrzenie odwołania powinno nastąpić nie później niż w terminie 30 dni od dnia

otrzymania odwołania.

6.

W postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia odwołania stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia

doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 4, a Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i

Autostrad rozpatruje ten wniosek w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.

1.

Od decyzji wydanej przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przysługuje

skarga do sądu administracyjnego.

2.

Sąd rozpoznaje skargę niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia

wpływu skargi do sądu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw transportu zawiera ze spółką umowę o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady.

2.

Minister właściwy do spraw transportu uzgadnia z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych postanowienia umowy, o której mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym zobowiązań

finansowych Skarbu Państwa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 46 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy,

2)

art. 46 pkt 10, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna określać

podstawowe obowiązki spółki polegające w szczególności na

1)

zgromadzeniu środków finansowych na budowę i podjęcie eksploatacji autostrady;

2)

przygotowaniu dokumentacji technicznej wymaganej do podjęcia budowy autostrady, uzyskaniu

pozwolenia na budowę i uzgodnień wymaganych odrębnymi przepisami;

3)

terminowej realizacji procesu inwestycyjnego;

4)

utrzymaniu autostrady, w zakresie określonym w art. 63b, według standardów określonych

w przepisach prawa i umowie o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;

5)

umożliwieniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad dokonania, w dowolnym

czasie, kontroli budowy i eksploatacji autostrady oraz dostarczania w tym zakresie

danych i dokumentów.

Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna określać

w szczególności

1)

termin rozpoczęcia i zakończenia budowy;

2)

okres eksploatacji autostrady i stawki opłat w chwili rozpoczęcia eksploatacji;

3)

wysokość i formy dofinansowania budowy autostrady ze środków Funduszu;

4)

warunki i zakres podziału zysku pomiędzy spółkę a Fundusz;

5)

termin przekazania dokumentacji dotyczącej lokalizacji autostrady;

6)

sposób, terminy i zasady odpłatności z tytułu udostępnienia spółce przez Generalną

Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad gruntów pod budowę autostrady oraz warunki zagospodarowania

znajdujących się na nich budynków, budowli, urządzeń, drzewostanu i upraw;

7)

warunki i zakres zabezpieczenia obiektów archeologicznych odkrytych w trakcie budowy;

8)

prawa spółki do korzystania z gruntu i wzniesionych przez nią budynków, budowli i

innych urządzeń;

9)

zobowiązania spółki do

a)

budowy i eksploatacji autostrady zgodnie z obowiązującymi przepisami,

b)

zachowania nieprzerwanej dostępności do autostrady i jej przejezdności,

c)

zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników,

d)

ustalania, w uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej, limitu zwolnień pojazdów Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz sił zbrojnych państw sojuszniczych od opłat

za przejazdy autostradami,

e)

zapewnienia Policji pomieszczeń w zakresie przewidzianym w przepisach techniczno-budowlanych

dotyczących autostrad płatnych, umożliwiających skuteczne realizowanie przez nią zadań

w zakresie czuwania nad bezpieczeństwem i porządkiem w ruchu drogowym oraz jego kontrolowania

na obszarze autostrad płatnych;

10)

zasady współpracy spółki z administracją drogową, Policją, pogotowiem ratunkowym oraz

jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego;

11)

warunki dopuszczenia autostrady do eksploatacji;

12)

zakres uprawnień spółki jako zarządcy autostrady;

13)

zasady zagospodarowania miejsc obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, uwzględniające

konkurencję;

14)

termin i sposób przekazania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad autostrady

i dotyczącej jej dokumentacji po zakończeniu okresu eksploatacji;

15)

zasady odpowiedzialności stron;

16)

sposób rozstrzygania sporów wynikłych na tle realizacji umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady;

17)

warunki rozwiązania umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;

18)

zasady wzajemnych rozliczeń w razie rozwiązania umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, określi, w drodze

rozporządzenia, ogólne kierunki współpracy spółki z administracją drogową, Policją,

pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego, z uwzględnieniem

realizacji ich zadań ustawowych, przy zachowaniu nieprzerwanego dostępu do autostrady

i jej przejezdności.

1.

Spółka jest obowiązana do utrzymania, przebudowy, remontu i ochrony autostrady wraz

z nawierzchnią drogową i obiektami mostowymi w jej pasie drogowym oraz urządzeniami

bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tej autostrady, z

zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Utrzymanie wchodzących w skład pasa drogowego autostrady przejazdów z przecinającymi

ją drogami i innymi liniami komunikacyjnymi w części drogowej i mostowej obejmującej

skarpy nasypów i wykopów, urządzenia odwadniające, nawierzchnie, torowiska, chodniki,

pobocza, poręcze oraz urządzenia organizacji i bezpieczeństwa ruchu należy do zarządców

właściwych dla tych dróg lub linii komunikacyjnych, w których ciągu są one zlokalizowane.

1.

W przypadku zawarcia umowy wyłącznie o eksploatację autostrady, przepisy niniejszego

rozdziału stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Umowa zawarta wyłącznie o eksploatację autostrady powinna określać warunki przejęcia

autostrady od jej dotychczasowego zarządcy.

1.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest uprawniony do kontroli budowy i

eksploatacji autostrady w zakresie przestrzegania warunków umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady.

2.

Osoby upoważnione przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do dokonywania

kontroli są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren nieruchomości, na której jest prowadzona budowa lub eksploatacja autostrady;

2)

żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych informacji

oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.

3.

Na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad minister właściwy do spraw

transportu może wezwać spółkę do usunięcia, w wyznaczonym terminie, stwierdzonych

nieprawidłowości.

4.

W przypadku gdy spółka nie usunęła nieprawidłowości w terminie, o którym mowa w ust.

3, umowa o budowę i eksploatację autostrady albo wyłącznie eksploatację autostrady

może być wypowiedziana.

Minister właściwy do spraw transportu może, na wniosek spółki, z którą została zawarta

umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, dokonać przeniesienia

całości lub części praw i obowiązków wynikających z tej umowy na inną spółkę kapitałową,

z zachowaniem poniższych warunków

1)

kapitał zakładowy tej spółki kapitałowej jest objęty w 100% przez spółkę wnioskującą

lub struktura akcjonariuszy lub udziałowców w spółce kapitałowej jest taka sama jak

w spółce wnioskującej;

2)

spółka kapitałowa spełnia warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1;

3)

spółka kapitałowa wstępuje w prawa i obowiązki spółki wnioskującej wynikające z umowy

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów

(Dz. U. z 1989 r. Nr 58, poz. 349 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 1 po wyrazach „Skarbu Państwa” stawia się przecinek i dodaje się wyrazy

„z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2,”;

2)

w art. 4

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W przypadku prowadzenia scalania gruntów w związku z budową autostrady, koszty wykonania

scalenia i wymiany gruntów oraz poscaleniowego zagospodarowania gruntów pokrywa Agencja

Budowy i Eksploatacji Autostrad.

”

(pominięte).

1.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. Nr 14, poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i z 1993 r. Nr 47, poz. 212) wprowadza się następujące zmiany

1)

dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Rada Ministrów, na wniosek Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, ustala, w drodze

rozporządzenia, sieć autostrad i dróg ekspresowych.

”

;

2)

w art. 13

a)

w ust. 2 skreśla się pkt 1,

b)

w ust. 4 skreśla się wyrazy „i w art. 16c ust. 6 niniejszej ustawy”,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zasady ustalania i pobierania opłat za przejazdy autostradami budowanymi i eksploatowanymi

zgodnie z przepisami niniejszej ustawy są określone przepisami o autostradach płatnych.

”

;

3)

dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

Zadania w zakresie budowy i eksploatacji autostrad i dróg ekspresowych mogą być realizowane

1)

na zasadach ogólnych określonych w ustawie,

2)

na zasadach określonych w przepisach o autostradach płatnych.

”

;

4)

skreśla się rozdział 1a;

5)

dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

Uprawnienia Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych i dyrekcji okręgowych dróg publicznych,

określone w art. 21 ust. 1 i 2 oraz w art. 23 ust. 1 pkt 1, nie dotyczą autostrad

płatnych.

”

;

6)

art. 40a otrzymuje brzmienie

„

Art. 40a.

Opłaty pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 13 ust. 2, oraz opłaty i kary określone

w art. 40 ust. 4 stanowią dochody środków specjalnych zarządów dróg, przeznaczonych

na utrzymanie dróg.

”

2.

Na okres roku od dnia wejścia w życie ustawy utrzymuje się w mocy przepisy wydane

na podstawie art. 16d pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96) w art. 11 w ust. 1 skreśla się pkt 7a.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 54, poz. 254 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3) dodaje się art. 38a w brzmieniu

„

Art. 38a.

Przekazanie lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa, zarządzanych przez

Lasy Państwowe, Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad na pasy drogowe autostrad

następuje nieodpłatnie na podstawie umowy między Dyrektorem Generalnym a Prezesem

Agencji.

”

Postępowania wszczęte i niezakończone przed znoszonymi organami toczą się nadal przed

organami, które przejęty ich zadania i kompetencje.

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 5, poz. 23 i Nr 6, poz. 29 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 90, poz. 419 i Nr 105, poz. 509) w art. 24 dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Agencja, w drodze umowy, przekaże nieodpłatnie Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad

grunty wchodzące w skład Zasobu na pasy drogowe autostrad.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547 i Nr 123, poz. 602) w art. 6 w ust. 1 dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad.

”

Koncesje, zezwolenia i inne decyzje wydane przez znoszone organy zachowują ważność

do upływu określonych w nich terminów ważności, chyba że na podstawie odrębnych przepisów

wcześniej zostaną zmienione lub utracą ważność.

W okresie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 1996 r. Minister Transportu i Gospodarki

Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów zapewni Agencji, w ramach budżetu Ministerstwa,

środki finansowe na podjęcie działalności.

1.

Należności i zobowiązania, w tym z tytułu pożyczek, kredytów i poręczeń, likwidowanych

urzędów lub agencji stają się, z zastrzeżeniem ust. 2, należnościami i zobowiązaniami

odpowiednio urzędów obsługujących organy, które przejęty ich zadania i kompetencje,

lub urzędów albo agencji, które wykonują ich zadania.

2.

Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez likwidowane urzędy

lub agencje, lub na ich rzecz, przejmują odpowiednio urzędy obsługujące organy, które

przejęty ich zadania i kompetencje, lub urzędy albo agencje, które wykonują ich zadania.

3.

Bank Gospodarstwa Krajowego, działając w uzgodnieniu z Generalnym Dyrektorem Dróg

Krajowych i Autostrad, dokonuje, ze środków finansowych Krajowego Funduszu Autostradowego,

spłaty zaciągniętych przez Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad kredytów przeznaczonych

na cele, o których mowa w art. 39d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 29, i z których

środki zostały przekazane do tego Funduszu.

1.

Z dniem likwidacji pracownicy likwidowanych urzędów i agencji stają się odpowiednio

pracownikami urzędów obsługujących organy, które przejmują ich zadania i kompetencje,

lub pracownikami agencji, które przejmują ich zadania, z zastrzeżeniem art. 71a.

2.

Dyrektorzy Generalni likwidowanych urzędów i Prezesi likwidowanych agencji, w terminie

7 dni od dnia ogłoszenia ustawy, są obowiązani zawiadomić na piśmie pracowników o

zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 23Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

3.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie trzech

miesięcy od dnia przejścia do nowego urzędu lub agencji, jeżeli przed upływem tego

terminu nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres

albo w razie nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy.

4.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.

5.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, lub wypowiedzenia,

o którym mowa w ust. 4, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników,

z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji urzędu lub agencji.

6.

Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 3 i 4 nie stosuje się do urzędników służby

cywilnej, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800).

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do pracowników likwidowanych inspektoratów

wojewódzkich, przy pomocy których wykonywano zadania znoszonych wojewódzkich inspektorów

jako kierowników wojewódzkich inspekcji wchodzących w skład zespolonej administracji

wojewódzkiej.

8.

Prezes zarządu, wiceprezesi oraz członkowie zarządu spółki powstałej w trybie art.

1 ust. 7 oraz kierownicy jednostek organizacyjnych tej spółki są osobami pełniącymi

funkcje publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, Nr 57, poz. 618, Nr 62, poz. 681 i Nr 63, poz. 701, z 2000 r. Nr 43, poz. 488 i Nr 50, poz. 600 oraz z 2002 r. Nr 14, poz. 128), w szczególności mają obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 6 tej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Prezes Rady Ministrów ustali, w drodze zarządzeń, przeznaczenie mienia będącego w

posiadaniu likwidowanych urzędów lub agencji, z zastrzeżeniem przepisów o gospodarce

nieruchomościami.

2.

Związane z budową autostrad nieruchomości Skarbu Państwa pozostające przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy w użytkowaniu Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad przechodzą

nieodpłatnie w trwały zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

3.

Ustanowienie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 2, stwierdza wojewoda w drodze

decyzji.

4.

W okresie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2002 r. wpływy ze źródeł, o których

mowa w art. 39a ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy zmienianej w art. 29, stanowią dochody środka

specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z przeznaczeniem na pokrycie

kosztów związanych z finansowaniem zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 6 ustawy

zmienianej w art. 17, oraz z finansowaniem wynagrodzeń i innych świadczeń pracowniczych

na rzecz pracowników likwidowanej Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad.

5.

Środki finansowe Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad, stanowiące jej przychody,

zgromadzone na rachunku bankowym, podlegają przekazaniu, w terminie nie późniejszym

niż 1 miesiąc od dnia likwidacji Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad, na rachunek

środka specjalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z przeznaczeniem

na cel, o którym mowa w ust. 4.

1.

Koncesje udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym zachowują ważność.

2.

Umowy koncesyjne zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym stają się umowami o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

3.

Strony umów, o których mowa w ust. 2, mogą dostosować treść tych umów w zakresie uwzględnienia

praw i obowiązków organu koncesyjnego i koncesjonariusza wynikających z koncesji.

4.

Koncesja, o której mowa w ust. 1, wygasa

1)

z dniem rozwiązania umowy o budowę i eksploatację autostrady albo wyłącznie eksploatację

autostrady albo

2)

z dniem dostosowania tej umowy w zakresie, o którym mowa w ust. 3.

5.

Do cofnięcia koncesji, o której mowa w ust. 1, stosuje się dotychczasowe przepisy,

z wyjątkiem art. 58 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych

oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

6.

Do postępowania przetargowego wszczętego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

na podstawie ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia,

3)

art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem

31 marca 2002 r.,

4)

art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

5)

art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.

63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

6)

art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

7)

art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54

oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art. 9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art.

45-47, art. 50, art. 66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80

i art. 82, które wchodzą w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który

wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r.

o zmianie ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach

między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie

terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów upoważniających zmienianych niniejszą

ustawą pozostają w mocy do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie przepisów

upoważniających w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez

okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 27 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;

2)

art. 15 pkt 2, art. 23 pkt 1-4, art. 69 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2007 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 32 ust.

2, art. 33, art. 34, art. 54 ust. 5, art. 61 ust. 2 i 3, art. 71 pkt 2, art. 89 ust.

6 i 7, art. 226 ust. 1 pkt 6, art. 228 ust. 7, art. 236 ust. 2 oraz działu XII, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.