Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy

§ 1. W rozporzàdzeniu Rady Ministrów z dnia

2 wrzeÊnia 1997 r. w sprawie s∏u˝by bezpieczeƒstwa

i higieny pracy (Dz. U. Nr 109, poz. 704) wprowadza

si´ nast´pujàce zmiany

1) w § 2

a) w ust. 1

— pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) przeprowadzanie kontroli warunków pracy oraz przestrzegania przepisów i zasad

bezpieczeƒstwa i higieny pracy, ze szczególnym uwzgl´dnieniem stanowisk pracy, na których sà zatrudnione kobiety

w cià˝y lub karmiàce dziecko piersià,

m∏odociani, niepe∏nosprawni, pracownicy wykonujàcy prac´ zmianowà, w tym

pracujàcy w nocy, oraz osoby fizyczne

wykonujàce prac´ na innej podstawie ni˝

stosunek pracy w zak∏adzie pracy lub

w miejscu wyznaczonym przez pracodawc´,”,

— pkt 13 otrzymuje brzmienie

„13) doradztwo w zakresie stosowania przepisów oraz zasad bezpieczeƒstwa i higieny pracy,”,

— pkt 21 otrzymuje brzmienie

„21) uczestniczenie w konsultacjach w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

a tak˝e w pracach komisji bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz innych zak∏adowych komisji zajmujàcych si´ problematykà bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

w tym zapobieganiem chorobom zawodowym i wypadkom przy pracy,”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. S∏u˝ba bhp nie mo˝e byç obcià˝ana innymi

zadaniami ni˝ wymienione w ust. 1, z wyjàtkiem pracownika zatrudnionego przy innej

pracy, o którym mowa w art. 23711 § 1 Kodeksu pracy.”,

c) po ust. 2 dodaje si´ ust. 3 i 4 w brzmieniu

„3. Organizacja i rozk∏ad czasu pracy pracownika s∏u˝by bhp oraz pracownika zatrudnionego przy innej pracy, o którym mowa

w art. 23711 § 1 Kodeksu pracy, powinny zapewniaç pe∏nà realizacj´ zadaƒ, o których

mowa w ust. 1.

4. W celu realizacji zadaƒ, o których mowa

w ust. 1, pracodawca udost´pnia s∏u˝bie

bhp oraz pracownikowi zatrudnionemu przy

innej pracy, o którym mowa w art. 23711 § 1

Kodeksu pracy, a tak˝e specjaliÊcie spoza

zak∏adu pracy, o którym mowa w art. 23711

§ 2 Kodeksu pracy, informacje mogàce wywieraç wp∏yw na bezpieczeƒstwo pracy

i ochron´ zdrowia pracowników, w szczególnoÊci dotyczàce

Poz. 2468

1) stanu Êrodowiska pracy, w tym wyników

badaƒ i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy,

2) zastosowanych dotychczas Êrodków,

w tym technicznych i organizacyjnych,

zapobiegajàcych zagro˝eniom zdrowia

lub ˝ycia pracowników w odniesieniu do

zak∏adu pracy i poszczególnych stanowisk pracy,

3) Êrodków przewidzianych w razie potrzeby udzielenia pierwszej pomocy, gaszenia po˝aru i ewakuacji pracowników.”;

2) po § 3 dodaje si´ § 3a w brzmieniu

„§ 3a. Uprawnienia, o których mowa w § 3, przys∏ugujà równie˝ pracownikowi zatrudnionemu przy innej pracy oraz specjaliÊcie spoza

zak∏adu pracy, o których mowa odpowiednio w art. 23711 § 1 i 2 Kodeksu pracy.”;

3) § 4 otrzymuje brzmienie

„§ 4. 1. Pracowników s∏u˝by bhp zatrudnia si´ na

stanowiskach: inspektorów, starszych inspektorów, specjalistów, starszych specjalistów oraz g∏ównych specjalistów do

spraw bezpieczeƒstwa i higieny pracy.

2. Pracownikami s∏u˝by bhp mogà byç osoby

spe∏niajàce nast´pujàce wymagania kwalifikacyjne

1) inspektorem do spraw bezpieczeƒstwa

i higieny pracy mo˝e byç osoba posiadajàca zawód technika bezpieczeƒstwa

i higieny pracy,

2) starszym inspektorem do spraw bezpieczeƒstwa i higieny pracy mo˝e byç osoba posiadajàca

a) zawód technika bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz co najmniej 3-letni

sta˝ pracy w s∏u˝bie bhp lub

b) wy˝sze wykszta∏cenie o kierunku lub

specjalnoÊci w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy albo studia podyplomowe w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

3) specjalistà do spraw bezpieczeƒstwa

i higieny pracy mo˝e byç osoba posiadajàca wy˝sze wykszta∏cenie o kierunku

lub specjalnoÊci w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy albo studia podyplomowe w zakresie bezpieczeƒstwa

i higieny pracy oraz co najmniej 1 rok

sta˝u pracy w s∏u˝bie bhp,

4) starszym specjalistà do spraw bezpieczeƒstwa i higieny pracy mo˝e byç osoba posiadajàca wy˝sze wykszta∏cenie

o kierunku lub specjalnoÊci w zakresie

bezpieczeƒstwa i higieny pracy albo

studia podyplomowe w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz co najmniej 3-letni sta˝ pracy w s∏u˝bie bhp,

5) g∏ównym specjalistà do spraw bezpieczeƒstwa i higieny pracy mo˝e byç osoba posiadajàca wy˝sze wykszta∏cenie

o kierunku lub specjalnoÊci w zakresie

bezpieczeƒstwa i higieny pracy albo

studia podyplomowe w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz co najmniej 5-letni sta˝ pracy w s∏u˝bie bhp.

3. Pracownik kierujàcy wieloosobowà komórkà organizacyjnà powinien spe∏niaç co

najmniej wymagania kwalifikacyjne okreÊlone w ust. 2 pkt 3. Pracownik zatrudniony w jednoosobowej komórce powinien

spe∏niaç co najmniej wymagania kwalifikacyjne okreÊlone w ust. 2 pkt 2.

4. W przypadku, o którym mowa w art. 23711

§ 2 Kodeksu pracy, pracodawca mo˝e powierzyç wykonywanie zadaƒ s∏u˝by bhp

specjalistom spoza zak∏adu pracy, którzy

spe∏niajà co najmniej wymagania okreÊlone w ust. 2 pkt 3, lub osobie, która by∏a zatrudniona na stanowisku inspektora pracy

Poz. 2468 i 2469

w Paƒstwowej Inspekcji Pracy przez okres

co najmniej 5 lat.

5. Pracownik zatrudniony przy innej pracy,

któremu pracodawca mo˝e powierzyç wykonywanie zadaƒ s∏u˝by bhp zgodnie

z art. 23711 § 1 Kodeksu pracy, powinien

spe∏niaç wymagania okreÊlone w ust. 2.”.

§ 2. Osoby, o których mowa w art. 23711 § 1 i 2 Kodeksu pracy, zatrudnione w s∏u˝bie bhp i wykonujàce

zadania tej s∏u˝by w dniu wejÊcia w ˝ycie niniejszego

rozporzàdzenia, niespe∏niajàce wymagaƒ kwalifikacyjnych okreÊlonych w § 4 rozporzàdzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu ustalonym niniejszym rozporzàdzeniem, zachowujà prawo do zatrudnienia w s∏u˝bie

bhp i wykonywania zadaƒ tej s∏u˝by przez okres 5 lat

od dnia wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lipca 2005 r.

Prezes Rady Ministrów: M. Belka

2469

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 4 listopada 2004 r.

w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ w stosunku do diagnostów

Na podstawie art. 84a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe wymagania w stosunku do diagnostów;

2) program szkolenia diagnostów;

3) zasady przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca

———————

1997 r. — Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej

„ustawà”, i wysokoÊç op∏aty za egzamin;

4) wzory dokumentów zwiàzanych z uzyskaniem

uprawnieƒ do wykonywania badaƒ technicznych.

§ 2. Diagnostà uprawnionym do wykonywania badaƒ technicznych pojazdów mo˝e byç osoba, która

spe∏nia jeden z nast´pujàcych warunków

1) posiada wy˝sze wykszta∏cenie techniczne o specjalnoÊci samochodowej i udokumentowane 2 lata praktyki w stacji obs∏ugi pojazdów lub w zak∏adzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku naprawy lub obs∏ugi pojazdów;

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzà-

dowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Infrastruktury (Dz. U. Nr 134, poz. 1429).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130,

poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452,

Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036

oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 92,

poz. 884, Nr 121, poz. 1264 i Nr 173, poz. 1808.

2) posiada Êrednie wykszta∏cenie techniczne o specjalnoÊci samochodowej i udokumentowane 4 lata praktyki w stacji obs∏ugi pojazdów lub w zak∏adzie (warsztacie) naprawy pojazdów na stanowisku naprawy lub obs∏ugi pojazdów;

3) posiada wy˝sze wykszta∏cenie techniczne o specjalnoÊci innej ni˝ samochodowa i udokumentowane 4 lata praktyki w stacji obs∏ugi pojazdów lub

c) szczegó∏owe uzasadnienie d∏ugoÊci okresu realizacji kontraktu, w przypadku gdy przekracza

on 3 lata;

d) informacje wskazujàce, ˝e przez okres co najmniej 10 lat w przedsi´biorstwie nie b´dzie podejmowana dzia∏alnoÊç w sektorze budownictwa okr´towego;

5) inwestycje, nale˝y podaç

a) informacje okreÊlone w cz´Êci III.4 pkt 1, 2 i 7 za∏àcznika I do rozporzàdzenia Komisji,

b) informacje wskazujàce, ˝e pomoc jest przeznaczona na inwestycje zwiàzane z modernizacjà

lub unowoczeÊnieniem stoczni,

c) informacje wskazujàce, ˝e ww. inwestycje doprowadzà do zwi´kszenia produktywnoÊci istniejàcych urzàdzeƒ.

4) wsparcie kontraktów na budow´ statków, nale˝y

podaç

a) charakterystyk´

wspieranego

kontraktu,

w szczególnoÊci

— rodzaj statku, którego kontrakt dotyczy,

— rodzaj prac obj´tych kontraktem,

b) informacj´, w jakim terminie od podpisania

kontraktu statek ma byç dostarczony zamawiajàcemu,

Za∏àcznik nr 16

DODATKOWE INFORMACJE PRZEKAZYWANE PREZESOWI URZ¢DU

W PRZYPADKU POMOCY UDZIELANEJ W SEKTORZE GÓRNICTWA W¢GLA

3) pokrycie kosztów nadzwyczajnych

— nale˝y podaç informacje, o których mowa w decyzji Komisji z dnia 17 paêdziernika 2002 r. ustanawiajàcej wspólne ramy przekazywania informacji potrzebnych do stosowania rozporzàdzenia Rady (WE)

nr 1407/2002 w sprawie pomocy paƒstwa dla przemys∏u w´glowego (Dz. Urz. WE L 300 z 05.11.2002).

W przypadku pomocy udzielanej w sektorze górnictwa w´gla przeznaczonej na

1) ograniczenie dzia∏alnoÊci,

2) zapewnienie dost´pu do zasobów w´gla,

2468

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 2 listopada 2004 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie s∏u˝by bezpieczeƒstwa i higieny pracy1)

Na podstawie art. 23711 § 5 ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r.

Nr 21, poz. 94, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

———————

1) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia

— dyrektywy 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia Êrodków w celu poprawy bezpieczeƒstwa

i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz. Urz. WE L 183 z 29.06.1989),

— dyrektywy 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupe∏niajàcej Êrodki majàce wspieraç popraw´ bezpieczeƒstwa

i zdrowia w pracy pracowników pozostajàcych w stosunku pracy na czas okreÊlony lub w czasowym stosunku pracy

(Dz. Urz. WE L 206 z 29.07.1991),

— dyrektywy 92/85/EWG z dnia 19 paêdziernika 1992 r. w sprawie wprowadzenia Êrodków s∏u˝àcych wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeƒstwa i zdrowia pracownic w cià˝y, pracownic, które niedawno rodzi∏y i pracownic

karmiàcych piersià (dziesiàta dyrektywa szczegó∏owa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz.

WE L 348 z 28.11.1992),

— dyrektywy 94/33/WE z dnia 22 czerwca 1994 r. w sprawie ochrony pracy osób m∏odych (Dz. Urz. WE L 216

z 20.08.1994),

— dyrektywy 2003/88/WE z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczàcej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz. Urz. WE

L 299 z 18.11.2003).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717,

z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,

poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154,

poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.

Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407.