Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2004 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o miarach

Celem ustawy jest zapewnienie jednolitości miar i wymaganej dokładności pomiarów wielkości

fizycznych w Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania

organów i urzędów administracji probierczej.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi okręgowe i obwodowe urzędy

probiercze, a także określa ich obszar działania i siedziby, przy uwzględnieniu lokalnych

potrzeb oraz tradycji poszczególnych województw i powiatów, jak również warunków ekonomicznych

działania tych urzędów.

3.

Organizację okręgowych urzędów probierczych określają regulaminy nadane przez Prezesa

Urzędu, przy uwzględnieniu możliwości kadrowych i finansowych urzędów.

1.

Okres ważności decyzji zatwierdzenia typu, wydanych od dnia 1 stycznia 2003 r. do

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wynosi 10 lat.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogą być zmieniane i przedłużane na zasadach określonych

w art. 8f ust. 4 i art. 8h ustawy, o której mowa w art. 1.

1.

Ustawa reguluje zagadnienia

1)

legalnych jednostek miar i państwowych wzorców jednostek miar;

2)

prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych;

3)

kompetencji i zadań organów administracji rządowej właściwych w sprawach miar, zwanych

dalej „organami administracji miar”;

4)

sprawowania nadzoru nad wykonywaniem przepisów ustawy.

2.

(uchylony).

3

Przepisów ustawy nie stosuje się do wyrobów będących wyrobami medycznymi w rozumieniu

ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. Nr 93, poz. 896).

Przyrządy pomiarowe wprowadzone do obrotu w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

zgodnie z dyrektywami Unii Europejskiej, dopuszcza się do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 września 2002 r.

Przyrządy pomiarowe - ciepłomierze do wody i ich elementy wprowadzone do użytkowania

1)

w okresie od dnia 1 stycznia 1994 r. do dnia 30 czerwca 2000 r. - mogą być użytkowane

bez dowodu legalizacji nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2005 r. i mogą być legalizowane,

jeżeli spełniają wymagania obowiązujące w czasie wydania decyzji zatwierdzenia typu;

2)

przed dniem 1 stycznia 1994 r. - mogą być użytkowane bez dowodu legalizacji nie dłużej

niż do dnia 31 grudnia 2005 r. i nie mogą być legalizowane.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

oraz z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia,

sposób prowadzenia i organizację działalności w celu zapewnienia jednolitości miar

i dokładności pomiarów związanych z obronnością i bezpieczeństwem państwa, z uwzględnieniem

wymagań dotyczących

1)

procedur pomiarowych;

2)

prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych;

3)

odniesienia do państwowych wzorców jednostek miar;

4)

realizacji zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia.

1.

Upoważnienia do legalizacji ponownej określonych przyrządów pomiarowych wydane na

podstawie art. 16 pkt 9 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują

ważność do dnia upływu terminu określonego w upoważnieniu.

2.

Upoważnienia wydane na podstawie art. 16 pkt 10 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, zachowują ważność do dnia upływu terminu określonego w upoważnieniu,

nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2005 r.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

legalna jednostka miary - jednostkę miary, której stosowanie jest nakazane lub dozwolone

przepisem prawnym;

2)

wzorzec jednostki miary - przyrząd pomiarowy przeznaczony do zdefiniowania, zrealizowania,

zachowania lub odtwarzania jednostki miary albo jednej lub wielu wartości danej wielkości

fizycznej i służący jako odniesienie;

3)

państwowy wzorzec jednostki miary - wzorzec jednostki miary uznany urzędowo w Rzeczypospolitej

Polskiej za podstawę do przypisywania wartości innym wzorcom jednostki miary danej

wielkości fizycznej;

4)

Międzynarodowy Układ Jednostek Miar (SI) - spójny układ jednostek miar, przyjęty i

zalecany przez Generalną Konferencję Miar;

5)

przyrząd pomiarowy - urządzenie, układ pomiarowy lub jego elementy, przeznaczone do

wykonania pomiarów samodzielnie lub w połączeniu z jednym lub wieloma urządzeniami

dodatkowymi; wzorce miary i materiały odniesienia są traktowane jako przyrządy pomiarowe;

6)

wzorzec miary - urządzenie przeznaczone do odtwarzania lub dostarczania jednej lub

wielu znanych wartości danej wielkości fizycznej w sposób niezmienny podczas jego

stosowania;

7)

materiał odniesienia - materiał lub substancję, których jedna lub więcej wartości

ich właściwości są dostatecznie jednorodne i określone w stopniu umożliwiającym stosowanie

do wzorcowania przyrządu pomiarowego, oceny metody pomiarowej lub przypisania wartości

właściwościom innych materiałów;

8

wymagania - wymagania techniczne i metrologiczne, które powinien spełniać przyrząd

pomiarowy;

9)

prawna kontrola metrologiczna - działanie zmierzające do wykazania, że przyrząd pomiarowy

spełnia wymagania

10

badanie typu - zespół czynności mających na celu wykazanie, czy przyrząd pomiarowy

danego typu spełnia wymagania, i stanowiących podstawę zatwierdzenia typu;

11)

(uchylony);

12

zatwierdzenie typu - potwierdzenie, w drodze decyzji, że typ przyrządu pomiarowego

spełnia wymagania;

13

legalizacja - zespół czynności obejmujących sprawdzenie, stwierdzenie i poświadczenie

dowodem legalizacji, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania;

14)

wzorcowanie - czynności ustalające relację między wartościami wielkości mierzonej

wskazanymi przez przyrząd pomiarowy a odpowiednimi wartościami wielkości fizycznych,

realizowanymi przez wzorzec jednostki miary;

15)

wprowadzenie do obrotu - przekazanie przyrządu pomiarowego po raz pierwszy sprzedawcy

bądź użytkownikowi przez producenta, jego przedstawiciela lub importera;

16)

wprowadzenie do użytkowania - zastosowanie przyrządu pomiarowego po raz pierwszy do

celu, dla którego jest on przeznaczony;

17)

punkt legalizacyjny - miejsce wykonywania przez organy administracji miar czynności

związanych z legalizacją dużej ilości określonych rodzajów przyrządów pomiarowych

u producenta, importera albo u przedsiębiorcy dokonującego napraw lub instalacji;

18

wzorcowanie zbiorników statków - zespół czynności mających na celu określenie pojemności

zbiorników statków żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej;

19

znak zatwierdzenia typu - znak umieszczany na przyrządzie pomiarowym, poświadczający

jego zgodność z zatwierdzonym typem;

20

dowód legalizacji - świadectwo legalizacji lub cecha legalizacji umieszczana na przyrządzie

pomiarowym, poświadczające dokonanie legalizacji.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 2,

art. 9 i art. 14 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do czasu wydania nowych

przepisów wykonawczych na podstawie art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 6, art. 9, art. 9a

i art. 14 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż przez okres 30 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

1.

Legalnymi jednostkami miar są

1)

jednostki Międzynarodowego Układu Jednostek Miar(SI);

2)

jednostki nienależące do Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI), dopuszczone

do stosowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

dziesiętne podwielokrotności i wielokrotności jednostek, o których mowa w pkt 1 i

2.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

legalne jednostki miar nienależące do Międzynarodowego Układu Jednostek Miar (SI),

które mogą być stosowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

nazwy, definicje i oznaczenia legalnych jednostek miar,

3)

przedrostki i ich oznaczenia przeznaczone do tworzenia dziesiętnych podwielokrotności

i wielokrotności legalnych jednostek miar,

4)

zasady pisowni oznaczeń legalnych jednostek miar

- przy uwzględnieniu zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

międzynarodowych.

1.

Obowiązek stosowania legalnych jednostek miar dotyczy użytkowania przyrządów pomiarowych,

wykonywania pomiarów i wyrażania wartości wielkości fizycznych w gospodarce, ochronie

zdrowia i bezpieczeństwa publicznego oraz przy czynnościach o charakterze administracyjnym.

2.

Jednostki miar inne niż określone w art. 5 mogą być stosowane w gospodarce w dziedzinach

transportu morskiego, lotniczego i kolejowego, na mocy porozumień międzynarodowych.

1.

W celu zapewnienia przekazywania wartości legalnych jednostek miar od państwowych

wzorców jednostek miar do przyrządów pomiarowych organy administracji miar mogą, na

wniosek zainteresowanych podmiotów, wykonywać wzorcowanie przyrządów pomiarowych.

2.

Wzorcowanie, na wniosek zainteresowanego podmiotu, może dodatkowo obejmować stwierdzenie

zgodności przyrządu pomiarowego ze wskazanymi przez ten podmiot wymaganiami lub specyfikacjami.

3.

Wynik wzorcowania, pozwalający na przypisanie wskazaniom przyrządu pomiarowego odpowiednich

wartości wielkości mierzonej lub na wyznaczenie poprawek tych wskazań oraz błędów,

jest poświadczany przez organ administracji miar w świadectwie wzorcowania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw gospodarki

1.

Przyrządy pomiarowe, które mogą być stosowane

1)

w ochronie zdrowia, życia i środowiska,

2)

w ochronie bezpieczeństwa i porządku publicznego,

3)

w ochronie praw konsumenta,

4)

przy pobieraniu opłat, podatków i innych należności budżetowych oraz ustalaniu opustów,

kar umownych, wynagrodzeń i odszkodowań, a także przy pobieraniu i ustalaniu podobnych

należności i świadczeń,

5)

przy dokonywaniu kontroli celnej,

6)

w obrocie

- i są określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, podlegają prawnej kontroli

metrologicznej.

2.

Prawna kontrola metrologiczna przyrządów pomiarowych jest wykonywana przez

1)

zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego na podstawie badania typu - przed wprowadzeniem

typu przyrządu pomiarowego do obrotu lub

2)

legalizację pierwotną albo legalizację jednostkową - przed wprowadzeniem danego egzemplarza

przyrządu pomiarowego do obrotu lub użytkowania, a także

3)

legalizację ponowną - w stosunku do przyrządów pomiarowych wprowadzonych do obrotu

lub użytkowania.

3.

Legalizacja jednostkowa jest legalizacją pierwotną przyrządu pomiarowego w wykonaniu

jednostkowym, skonstruowanego dla określonego, szczególnego zastosowania.

4.

Legalizacja ponowna obejmuje legalizację przyrządu pomiarowego

1)

w związku z upływem okresu ważności legalizacji pierwotnej lub poprzedniej legalizacji

ponownej;

2)

w związku z jego instalacją w miejscu użytkowania przed upływem okresu ważności legalizacji

pierwotnej, jeżeli sprawdzenie zgodności z wymaganiami powinno być wykonane przed

i po zainstalowaniu tego przyrządu w miejscu użytkowania;

3)

po jego naprawie;

4)

w związku z utratą ważności legalizacji z przyczyn, o których mowa w art. 8n ust.

4.

5.

Zakres prawnej kontroli metrologicznej w zależności od rodzaju przyrządu pomiarowego

może obejmować

1)

zatwierdzenie typu i legalizację pierwotną albo legalizację jednostkową oraz legalizację

ponowną;

2)

zatwierdzenie typu i legalizację pierwotną albo legalizację jednostkową;

3)

wyłącznie zatwierdzenie typu;

4)

legalizację pierwotną albo legalizację jednostkową i legalizację ponowną.

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje przyrządów

pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakres tej kontroli

w stosunku do danego rodzaju przyrządów, mając na względzie niezbędność, z punktu

widzenia obszarów zastosowań, objęcia określonych przyrządów pomiarowych prawną kontrolą

metrologiczną, zakres ilościowy tych zastosowań, dziedziny pomiarowe, w których są

one stosowane, oraz zobowiązania wynikające z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

międzynarodowych.

1.

Przyrządy pomiarowe podlegające prawnej kontroli metrologicznej mogą być wprowadzane

do obrotu i użytkowania oraz użytkowane tylko wówczas, jeżeli posiadają odpowiednio

ważną decyzję zatwierdzenia typu lub ważną legalizację.

2.

Za równoważne zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej Prezes Głównego Urzędu Miar,

zwany dalej „Prezesem”, może uznać, w drodze decyzji, odpowiednie dokumenty potwierdzające

dokonanie prawnej kontroli metrologicznej przyrządu pomiarowego przez właściwe zagraniczne

instytucje metrologiczne.

1.

Prawna kontrola metrologiczna przyrządów pomiarowych jest wykonywana przez organy

administracji miar oraz, w zakresie udzielonych upoważnień, przez upoważnione podmioty.

2.

Postępowania w sprawach zatwierdzenia typu przyrządów pomiarowych prowadzi Prezes.

3.

Legalizacji przyrządów pomiarowych dokonują

1)

Prezes - w zakresie legalizacji jednostkowej;

2)

Prezes i organy administracji miar, o których mowa w art. 10 pkt 2 - w zakresie legalizacji

pierwotnej przyrządów pomiarowych, które są legalizowane bez zatwierdzenia typu;

3)

organy administracji miar oraz podmioty upoważnione do przeprowadzania legalizacji

pierwotnej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych - w zakresie legalizacji pierwotnej

przyrządów pomiarowych, których typ jest zatwierdzony;

4)

organy administracji miar oraz podmioty upoważnione do przeprowadzania legalizacji

ponownej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych - w zakresie legalizacji ponownej.

Prawna kontrola metrologiczna przyrządów pomiarowych może być przeprowadzana w

1)

siedzibie organu administracji miar;

2)

punkcie legalizacyjnym;

3)

miejscu zainstalowania lub użytkowania przyrządu pomiarowego, jeżeli wynika to z wymagań;

4)

miejscu wykonywania legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej przez podmiot,

któremu Prezes udzielił upoważnienia do wykonywania legalizacji pierwotnej lub legalizacji

ponownej.

1.

Z wnioskiem o zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego może wystąpić producent lub

jego upoważniony przedstawiciel.

2.

Do wniosku o zatwierdzenie typu dołącza się dokumentację niezbędną do przeprowadzenia

badania typu, a w szczególności dokumentację techniczno-konstrukcyjną typu przyrządu

pomiarowego oraz przynajmniej jeden egzemplarz przyrządu pomiarowego reprezentujący

typ, który ma zostać zatwierdzony, albo wskazuje się we wniosku miejsce zainstalowania

tego egzemplarza, jeżeli wynika to z wymagań.

1.

Jeżeli dane zawarte we wniosku o zatwierdzenie typu nie są kompletne lub nie zostały

do niego dołączone wymagane dokumenty, Prezes wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku

w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

2.

Jeżeli wnioskodawca nie uzupełni wniosku w terminie, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

1.

Jeżeli wniosek o zatwierdzenie typu jest kompletny, przeprowadza się badanie typu

przyrządu pomiarowego.

2.

Badanie typu przyrządu pomiarowego

1)

obejmuje analizę dokumentów i badanie charakterystyk technicznych oraz metrologicznych

określonej liczby egzemplarzy reprezentujących typ przyrządu pomiarowego albo

2)

może być ograniczone do analizy przedłożonych dokumentów, jeżeli wnioskodawca przedstawił

protokoły z wynikami badań, przeprowadzonych przez kompetentne instytucje metrologiczne

lub laboratoria, wykazującymi, że typ przyrządu pomiarowego spełnia wymagania.

3.

W wyniku przeprowadzonego badania typu Prezes może wydać odpowiednio decyzję

1)

zatwierdzenia typu;

2)

zatwierdzenia typu z ograniczeniami, w szczególności co do: liczby przyrządów pomiarowych,

które mogą być wprowadzone do obrotu, zobowiązania wnioskodawcy do informowania organów

administracji miar o miejscu zainstalowania przyrządów lub ograniczenia zakresu ich

zastosowania, w przypadku gdy w danym typie przyrządów pomiarowych zostały wprowadzone

nowe rozwiązania techniczne, które nie zostały przewidziane w wymaganiach;

3)

odmawiającą zatwierdzenia typu, gdy przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań.

4.

Na wniosek producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, Prezes może zmienić

wydaną decyzję zatwierdzenia typu, w szczególności w przypadku modyfikacji przyrządu

pomiarowego lub wprowadzenia do niego nowych elementów, jeżeli mają one lub mogą mieć

wpływ na wyniki pomiarów, warunki właściwego stosowania lub warunki techniczne użytkowania

tych przyrządów, po ponownym przeprowadzeniu w niezbędnym zakresie badania typu.

5.

Wydając decyzję, o której mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, Prezes

1)

nadaje znak zatwierdzenia typu, jeżeli przyrząd pomiarowy podlega wyłącznie zatwierdzeniu

typu;

2)

może nadać znak zatwierdzenia typu, jeżeli przyrząd pomiarowy podlega zatwierdzeniu

typu i legalizacji;

3)

może określić miejsca umieszczania cech legalizacji oraz cech zabezpieczających na

przyrządach pomiarowych zgodnych z zatwierdzonym typem.

6.

Jeżeli jest to niezbędne dla scharakteryzowania i identyfikacji typu przyrządu pomiarowego

oraz objaśnienia jego działania, do decyzji mogą być dołączone opisy, rysunki, wykresy

lub fotografie.

1.

Prezes, w drodze decyzji, cofa zatwierdzenie typu, jeżeli przyrządy pomiarowe wykonane

zgodnie z zatwierdzonym typem posiadają jednak wady, utrudniające ich zamierzone użytkowanie.

2.

Prezes może cofnąć zatwierdzenie typu w przypadku stwierdzenia, że

1)

przyrządy pomiarowe wprowadzone do obrotu lub użytkowania są niezgodne z zatwierdzonym

typem lub nie spełniają wymagań;

2)

ograniczenia określone w decyzji zatwierdzenia typu nie są przestrzegane.

1.

Okres ważności zatwierdzenia typu wynosi dziesięć lat, o ile przepisy odrębne nie

stanowią inaczej.

2.

Okres ważności na wniosek producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela może być

przedłużany o kolejne okresy dziesięcioletnie.

3.

Okres ważności zatwierdzenia typu z ograniczeniami nie może przekraczać 2 lat i może

być przedłużony nie więcej niż o 3 lata.

4.

Okres ważności nie może być przedłużony, jeżeli nastąpiła zmiana wymagań, a decyzja

zatwierdzenia typu nie mogłaby być wydana na podstawie zmienionych przepisów.

5.

W przypadku gdy okres ważności nie zostanie przedłużony, zatwierdzenie typu uznaje

się za ważne w odniesieniu do przyrządów pomiarowych wprowadzonych już do użytkowania.

Producent na wszystkich przyrządach pomiarowych podlegających

1)

wyłącznie zatwierdzeniu typu - umieszcza nadany znak zatwierdzenia typu;

2)

zatwierdzeniu typu i legalizacji - może umieścić znak zatwierdzenia typu, jeżeli został

nadany.

1.

Legalizacja pierwotna albo legalizacja jednostkowa przyrządu pomiarowego jest dokonywana

na wniosek

1)

producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela;

2)

importera.

2.

Do wniosku o legalizację pierwotną przyrządu pomiarowego niepodlegającego zatwierdzeniu

typu oraz do wniosku o legalizację jednostkową dołącza się dokumentację techniczno-konstrukcyjną

przyrządu pomiarowego.

Legalizacja ponowna przyrządu pomiarowego jest dokonywana na wniosek

1)

użytkownika;

2)

wykonawcy naprawy lub instalacji przyrządu pomiarowego.

Organ administracji miar oraz podmiot upoważniony odmawiają dokonania legalizacji,

jeżeli

1)

typ zgłoszonego przyrządu pomiarowego, podlegającego zatwierdzeniu typu, nie jest

zatwierdzony;

2)

przyrząd pomiarowy jest uszkodzony, niekompletny lub nieprzygotowany do sprawdzenia;

3)

czynności związane z legalizacją mają być wykonywane w miejscu, o którym mowa w art.

8c pkt 3, a wnioskodawca nie zapewnił właściwych warunków do ich wykonania.

1.

Organ administracji miar oraz podmiot upoważniony przeprowadzają podczas legalizacji

sprawdzenie przyrządu pomiarowego pod względem zgodności z wymaganiami.

2.

Podczas legalizacji pierwotnej sprawdzenie obejmuje

1)

zgodność konstrukcji, wykonania, materiałów i charakterystyk metrologicznych z zatwierdzonym

typem lub wymaganiami;

2)

wymagane oznaczenia i znaki;

3)

zgodność konstrukcji z dokumentacją techniczno-konstrukcyjną, jeżeli zatwierdzenie

typu nie jest wymagane.

3.

Podczas legalizacji jednostkowej sprawdzenie obejmuje

1)

analizę dokumentów i badanie charakterystyk technicznych oraz metrologicznych przyrządu

albo

2)

analizę dokumentów, jeżeli wnioskodawca przedstawił protokoły z wynikami badań przeprowadzonych

przez właściwe instytucje metrologiczne lub upoważnione laboratoria, wykazującymi,

że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania.

4.

Podczas legalizacji ponownej sprawdzenie obejmuje

1)

oględziny przyrządu, w celu stwierdzenia czy przyrząd pomiarowy nie jest uszkodzony

i czy istnieją wymagane oznaczenia i znaki;

2)

zgodność charakterystyk metrologicznych z wymaganiami.

5.

Legalizacja pierwotna jednorodnej partii przyrządów pomiarowych może być wykonana

jako sprawdzenie każdego egzemplarza przyrządu pomiarowego albo z zastosowaniem metody

statystycznej.

1.

W przypadku stwierdzenia na podstawie przeprowadzonego sprawdzenia przyrządu pomiarowego,

że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania, organ administracji miar lub podmiot upoważniony

poświadczają dowodem legalizacji dokonanie legalizacji oraz zabezpieczają, jeżeli

jest to niezbędne, określone elementy przyrządu pomiarowego przed dostępem osób nieuprawnionych

za pomocą cech zabezpieczających.

2.

Legalizacja jest ważna przez czas określony.

3.

Jeżeli przyrząd pomiarowy podlega tylko zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej

albo legalizacji jednostkowej, legalizacja jest ważna przez czas nieokreślony.

4.

Legalizacja traci ważność w przypadku

1)

stwierdzenia, że przyrząd pomiarowy przestał spełniać wymagania;

2)

uszkodzenia przyrządu pomiarowego;

3)

uszkodzenia albo zniszczenia cechy legalizacji lub cechy zabezpieczającej;

4)

zmiany miejsca instalacji lub użytkowania przyrządu pomiarowego, w którym legalizacja

była wykonana.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb zgłaszania przyrządów pomiarowych do prawnej kontroli metrologicznej, a w szczególności

dane, jakie powinien zawierać wniosek o jej przeprowadzenie, oraz rodzaje dokumentów

dołączanych do wniosku, w tym zakres dokumentacji techniczno-konstrukcyjnej, a także

przypadki, kiedy do wniosku o zatwierdzenie typu powinna być dołączona większa liczba

egzemplarzy reprezentujących typ przyrządu pomiarowego,

2)

szczegółowy sposób przeprowadzania prawnej kontroli metrologicznej, w tym przypadki,

kiedy legalizacja pierwotna może być dokonywana za pomocą metody statystycznej i sposób

jej dokonywania,

3)

dowody legalizacji wydawane dla określonych rodzajów przyrządów pomiarowych,

4)

okresy ważności legalizacji określonych rodzajów przyrządów pomiarowych, uwzględniając

w szczególności warunki użytkowania tych przyrządów i przewidywane obszary ich zastosowań,

5)

wzory

a)

decyzji zatwierdzenia typu i świadectw legalizacji, mając na względzie konieczność

zamieszczenia niezbędnych informacji w tych dokumentach,

b)

znaków zatwierdzenia typu, cech legalizacji i cech zabezpieczających, ustalając ich

kształt i wymiary,

6)

wartości podstawowych stałych fizycznych i liczbowe dane odniesienia dla właściwości

określonych substancji i materiałów wykorzystywanych przy wykonywaniu prawnej kontroli

metrologicznej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych

- przy uwzględnieniu zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

międzynarodowych.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzeń, dla poszczególnych

rodzajów lub grup przyrządów pomiarowych

1)

wymagania, którym powinny odpowiadać przyrządy pomiarowe podlegające prawnej kontroli

metrologicznej w zakresie konstrukcji, wykonania, materiałów oraz charakterystyk metrologicznych,

a także, jeżeli jest to niezbędne, w zakresie warunków właściwego stosowania tych

przyrządów oraz miejsc umieszczania na nich cech legalizacji i zabezpieczających,

2)

szczegółowy zakres badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej,

a także, jeżeli jest to niezbędne, sposoby i metody ich przeprowadzania,

3)

zakres informacji, jakie powinna zawierać instrukcja obsługi, oraz dodatkowe dokumenty

poświadczające charakterystyki metrologiczne przyrządu pomiarowego, jeżeli są one

niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia badania danego rodzaju przyrządu pomiarowego

- przy uwzględnieniu przeznaczenia przyrządów pomiarowych oraz zobowiązań wynikających

z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych.

1.

Organy administracji miar, na wniosek zainteresowanych podmiotów, wykonują wzorcowanie

zbiorników statków żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej.

2.

Wykonanie wzorcowania organ administracji miar poświadcza przez wydanie świadectwa

wzorcowania i nałożenie cech zabezpieczających, o których mowa w art. 8n ust. 1, na

określone elementy zbiornika.

3.

Okres ważności świadectwa wzorcowania i cech zabezpieczających wynosi 12 lat.

4.

Świadectwo wzorcowania i cechy zabezpieczające tracą ważność w przypadku zniekształcenia

zbiornika, jego naprawy lub zmiany konstrukcji w sposób powodujący zmianę jego charakterystyki

pomiarowej.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

sposób wzorcowania zbiorników statków i dokumentowania jego wyników, warunki wydawania

świadectw wzorcowania i nakładania cech zabezpieczających, a także wzór świadectwa

wzorcowania, przy uwzględnieniu zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą

Polską umów międzynarodowych.

Organami administracji miar są

1

Prezes Głównego Urzędu Miar, będący centralnym organem administracji rządowej;

2)

dyrektorzy okręgowych urzędów miar, zwani dalej „dyrektorami”;

3)

naczelnicy obwodowych urzędów miar, zwani dalej „naczelnikami”.

Nadzór nad Prezesem sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki.

1.

Prezes wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Urzędu Miar, zwanego dalej „Urzędem”.

2.

Dyrektorzy i naczelnicy wykonują swoje zadania przy pomocy podległych im urzędów.

Przepis art. 2a ustawy wymienionej w art. 8 stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Prezesa powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki,

na okres 6 lat.

2.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa przed upływem kadencji w przypadku

1)

rezygnacji ze stanowiska;

2)

trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków na skutek choroby, potwierdzonej orzeczeniem

lekarskim;

3)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione umyślnie;

4)

rażącego naruszenia obowiązków wynikających z ustawy.

3.

Wiceprezesów Urzędu powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek

Prezesa.

4.

Dyrektorów powołuje i odwołuje Prezes.

5.

Naczelników powołuje i odwołuje Prezes na wniosek właściwego dyrektora.

6.

Prezes sprawuje nadzór i kontrolę prawidłowości wykonywania przez dyrektorów i naczelników

zadań należących do ich zakresu działania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 7, który

wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r.

Minister właściwy do spraw gospodarki

1.

Organizację Urzędu określa statut nadany przez ministra właściwego do spraw gospodarki

w drodze zarządzenia, który podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

2.

Organizację okręgowych urzędów miar określają regulaminy nadane przez Prezesa, w drodze

zarządzenia, przy uwzględnieniu potrzeb gospodarki i możliwości technicznych tych

urzędów.

3.

Organizację obwodowych urzędów miar określają regulaminy nadane przez Prezesa w drodze

zarządzenia, na wniosek dyrektorów, przy uwzględnieniu potrzeb gospodarki i możliwości

technicznych tych urzędów.

Urząd oraz okręgowe urzędy miar są jednostkami budżetowymi w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

Do zakresu działania Prezesa w sprawach miar należy

1)

budowa, utrzymywanie i modernizacja państwowych wzorców jednostek miar, przechowywanych

i stosowanych w Urzędzie, oraz prowadzenie prac rozwojowych w tym zakresie;

2)

informowanie, w drodze obwieszczenia, o spełnieniu przez wzorce jednostek miar warunków

określonych dla państwowych wzorców jednostek miar;

3)

zapewnienie, w drodze porównań, powiązania państwowych wzorców jednostek miar z międzynarodowymi

wzorcami jednostek miar lub wzorcami jednostek miar w innych krajach;

4)

zapewnienie przekazywania wartości legalnych jednostek miar od państwowych wzorców

jednostek miar do przyrządów pomiarowych;

5)

sprawowanie nadzoru nad działalnością jednostek organizacyjnych i laboratoriów spoza

administracji miar, będących właścicielami państwowych wzorców jednostek miar, utrzymujących

i udostępniających te wzorce;

6)

zatwierdzanie typów przyrządów pomiarowych na podstawie wyników przeprowadzonych badań

i nadawanie znaków zatwierdzenia typu, w drodze decyzji, jak również cofanie decyzji

zatwierdzenia typu;

7)

wydawanie certyfikatów zgodności w ramach systemu Międzynarodowej Organizacji Metrologii

Prawnej;

8)

wykonywanie prawnej kontroli metrologicznej oraz uznawanie za równoważną prawnej kontroli

metrologicznej w Rzeczypospolitej Polskiej odpowiedniej kontroli wykonanej przez właściwe

zagraniczne instytucje metrologiczne;

9

udzielanie i cofanie, w drodze decyzji, upoważnień do legalizacji pierwotnej lub legalizacji

ponownej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych;

10

wydawanie, odmowa wydania i cofanie, w drodze decyzji, zezwoleń na prowadzenie działalności

w zakresie wykonywania napraw lub instalacji oraz sprawdzania określonych rodzajów

przyrządów pomiarowych;

11

sprawowanie nadzoru nad jednostkami, o których mowa w pkt 9 i 10, w zakresie działalności

wynikającej z udzielonych im upoważnień i zezwoleń;

12)

reprezentowanie Rzeczypospolitej Polskiej w metrologicznych organizacjach międzynarodowych

i regionalnych oraz współdziałanie z krajowymi i zagranicznymi instytucjami prowadzącymi

działania w zakresie miar;

13)

prowadzenie rejestru zatwierdzonych typów przyrządów pomiarowych;

14)

wydawanie Dziennika Urzędowego Głównego Urzędu Miar;

15)

wydawanie publikacji popularyzujących i promujących zagadnienia miar;

16)

szkolenie specjalistyczne w dziedzinie miar;

17)

przygotowywanie projektów rozporządzeń, wydawanych przez organy administracji rządowej,

w sprawach należących do jego zakresu działania;

18)

opiniowanie nadsyłanych do Urzędu projektów aktów prawnych;

19)

inicjowanie prac legislacyjnych w sprawach miar;

20)

inicjowanie prac normalizacyjnych w sprawach miar;

21)

wykonywanie innych zadań przewidzianych w odrębnych ustawach lub powierzonych przez

Prezesa Rady Ministrów.

1.

Prezes może udzielić zainteresowanemu podmiotowi upoważnienia do wykonywania legalizacji

pierwotnej lub legalizacji ponownej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych. Do

wniosku o udzielenie upoważnienia należy dołączyć dokumenty potwierdzające spełnianie

warunków do wydania upoważnienia.

2.

Podmiot ubiegający się o wydanie upoważnienia powinien

1)

dysponować personelem posiadającym wiedzę techniczną niezbędną do dokonywania legalizacji

rodzajów przyrządów pomiarowych objętych wnioskiem;

2)

dysponować wyposażeniem technicznym niezbędnym do wykonywania legalizacji danego rodzaju

przyrządów pomiarowych;

3)

być niezależny i bezstronny w stosunku do podmiotów występujących z wnioskiem o legalizację.

3.

Upoważniony podmiot powinien prowadzić dokumentację czynności wykonywanych w ramach

legalizacji.

4.

Prezes wydaje upoważnienie do legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej po sprawdzeniu,

czy zainteresowany podmiot spełnia warunki do wydania upoważnienia.

5.

Upoważnienie do legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej wydaje się na okres

36 miesięcy, przy czym okres jego ważności, na wniosek zainteresowanego podmiotu,

może być przedłużany o kolejne okresy 36-miesięczne po kontrolnym sprawdzeniu spełniania

warunków do wydania upoważnienia.

6.

Prezes może cofnąć udzielone upoważnienie przed upływem jego ważności, jeżeli w wyniku

kontroli upoważnionego podmiotu stwierdza się, że podmiot przestał spełniać warunki

wydania upoważnienia lub przy dokonywaniu legalizacji nie przestrzega obowiązujących

przepisów.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje przyrządów pomiarowych, dla których mogą być wydawane upoważnienia do legalizacji

pierwotnej lub legalizacji ponownej,

2)

tryb wydawania i przedłużania upoważnień do legalizacji pierwotnej lub legalizacji

ponownej, w tym dane, jakie powinien zawierać wniosek o wydanie lub przedłużenie upoważnienia,

oraz rodzaje dokumentów, jakie powinny być dołączone do wniosku,

3)

szczegółowe warunki wydawania upoważnień, w tym sposób potwierdzania posiadania odpowiedniej

wiedzy przez personel i zakres podstawowego wyposażenia technicznego niezbędnego do

wykonywania legalizacji danych rodzajów przyrządów pomiarowych,

4)

zakres i sposób dokumentowania przez podmioty upoważnione wykonywanych czynności podczas

legalizacji

- mając na względzie zakres i rodzaj powierzanych czynności, konieczność ewidencjonowania

niezbędnych danych o przyrządzie pomiarowym i wykonywanych czynnościach oraz zobowiązania

wynikające z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych.

1.

Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania

pod względem zgodności z wymaganiami okresowo, przed i po zainstalowaniu oraz po naprawie

określonych rodzajów przyrządów pomiarowych, jeżeli to wynika z wiążących Rzeczpospolitą

Polską umów międzynarodowych, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie tej działalności,

zwanego dalej „zezwoleniem”.

2.

Organem właściwym w sprawach zezwoleń jest Prezes.

3.

Przedsiębiorca ubiegający się o wydanie zezwolenia powinien

1)

dysponować personelem posiadającym wiedzę techniczną niezbędną do wykonywania instalacji

lub napraw oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych;

2)

dysponować wyposażeniem technicznym niezbędnym do wykonywania instalacji lub napraw

oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych;

3)

być niezależny i bezstronny w stosunku do podmiotów, na rzecz których świadczy usługi.

4.

Zezwolenie wydaje się na pisemny wniosek, który zawiera

1)

oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2)

numer REGON i numer identyfikacji podatkowej;

3)

wskazanie rodzaju przyrządów pomiarowych co do których mają być wykonywane instalacje

lub naprawy oraz sprawdzanie;

4)

wskazanie miejsca świadczenia usług;

5)

określenie zakresu świadczonych usług.

5.

Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa

w ust. 3.

1.

Zezwolenie wydaje się na czas określony, nie krótszy niż 12 miesięcy oraz nie dłuższy

niż 48 miesięcy.

2.

W zezwoleniu

1)

określa się

a)

uprawnionego przedsiębiorcę oraz jego siedzibę i adres,

b)

rodzaje przyrządów pomiarowych oraz zakres usług objętych zezwoleniem,

c)

miejsce świadczenia usług,

d)

okres jego ważności;

2)

nadaje się specjalną cechę, którą upoważniony przedsiębiorca umieszcza na zainstalowanym

lub naprawionym oraz sprawdzonym przyrządzie pomiarowym w celu potwierdzenia wykonania

tych czynności.

3.

Zezwolenie może zawierać dodatkowo inne informacje niezbędne do prawidłowej identyfikacji

przedsiębiorcy i wykonywanych przez niego usług w zakresie napraw lub instalacji oraz

sprawdzania.

4.

Przedsiębiorca posiadający zezwolenie powinien prowadzić dokumentację i ewidencję

wykonywanych czynności przy naprawach, instalacji i sprawdzaniu przyrządów pomiarowych.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności w zakresie instalacji

lub napraw oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych,

2)

rodzaje dokumentów dołączanych do wniosku,

3)

zakres podstawowego wyposażenia technicznego niezbędnego do wykonywania instalacji

lub napraw, sprawdzania przyrządów pomiarowych oraz sposób potwierdzania posiadania

odpowiedniej wiedzy przez personel,

4)

okresy, w jakich są wykonywane sprawdzenia tych przyrządów pomiarowych,

5)

sposób dokumentowania i prowadzenia ewidencji wykonywanych czynności przy instalacji

i naprawach przyrządów pomiarowych,

6)

wzór specjalnej cechy nadawanej przedsiębiorcy, ustalając jej kształt i wymiary

- przy uwzględnieniu zobowiązań wynikających z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów

międzynarodowych.

6.

Informacje o udzielonych i cofniętych zezwoleniach są ogłaszane przez Prezesa, w drodze

obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Głównego Urzędu Miar co najmniej raz w roku.

Prezes odmawia wydania zezwolenia, jeżeli

1)

wniosek o wydanie zezwolenia nie spełnia warunków określonych w art. 16c ust. 4 lub

2)

nie są dołączone do niego wymagane dokumenty, lub

3)

przedsiębiorca nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 16c ust. 3.

Prezes cofa zezwolenie, jeżeli

1)

przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone w art. 16c ust. 3;

2)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywanie działalności gospodarczej

objętej zezwoleniem;

3)

podjęto decyzję o likwidacji lub ogłoszono upadłość przedsiębiorcy;

4)

przedsiębiorca nie usunął w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego

z przepisami prawa;

5)

przedsiębiorca stosuje przyrządy pomiarowe nieposiadające dowodów prawnej kontroli

metrologicznej.

1.

Organy administracji miar są uprawnione do przeprowadzania kontroli podmiotów i przedsiębiorców,

o których mowa w art. 16a i art. 16c, w zakresie spełniania warunków niezbędnych do

wykonywania udzielonych upoważnień i zezwoleń oraz przestrzegania przepisów ustawy.

2.

Do kontroli upoważnionych podmiotów i uprawnionych przedsiębiorców stosuje się odpowiednio

przepisy art. 21 ust. 1 pkt 1 i 4, ust. 2 i 4.

1

Prezes może, w drodze decyzji, na wniosek producenta, importera lub przedsiębiorcy

dokonującego napraw lub instalacji, po zasięgnięciu opinii właściwego dyrektora, tworzyć

na czas określony punkty legalizacyjne, uwzględniając potrzeby gospodarki.

2.

Prezes może znosić punkty legalizacyjne, jeżeli stwierdzi niecelowość lub nieopłacalność

ich utrzymywania, gdy wystąpią trudności kadrowe uniemożliwiające obsługę punktu lub

gdy punkt przestanie spełniać wymagania określone przy jego utworzeniu.

3

Podmiot ubiegający się o utworzenie punktu legalizacyjnego jest obowiązany zapewnić

warunki techniczno-organizacyjne do dokonywania legalizacji, a w szczególności zapewnić

odpowiednie miejsce wykonywania legalizacji, właściwe wyposażenie techniczne punktu

oraz udział personelu pomocniczego przy dokonywaniu legalizacji.

4

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, dane, jakie

powinien zawierać wniosek o utworzenie punktu legalizacyjnego, szczegółowe warunki

utworzenia punktu i zakres wyposażenia technicznego punktu, uwzględniając specyfikę

i zakres wykonywanych czynności podczas legalizacji.

1.

Obwieszczenia Prezesa, o których mowa w art. 16 pkt 2, są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

2.

W Dzienniku Urzędowym Głównego Urzędu Miar podlegają ogłoszeniu w szczególności

1)

rejestr zatwierdzonych typów przyrządów pomiarowych;

2)

informacje o utworzeniu lub zniesieniu punktów legalizacyjnych;

3)

informacje o zatwierdzonych przez właściwe organy i instytucje innych państw typach

przyrządów pomiarowych, stosownie do wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych;

4)

zarządzenia Prezesa w sprawach, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3.

3.

Informacje w sprawach wydanych decyzji zatwierdzenia typu, zmian decyzji i odmowy

zatwierdzenia typu, cofnięcia zatwierdzenia typu oraz w sprawach wydanych i cofniętych

zezwoleń, o których mowa w art. 16c, stosownie do wiążących Rzeczpospolitą Polską

umów międzynarodowych, Prezes przekazuje właściwym instytucjom i organizacjom zagranicznym.

Urząd może wykonywać inne prace metrologiczne, zgodnie z kompetencjami, w tym wzorcowanie

i ekspertyzy przyrządów pomiarowych, a także udziela konsultacji i prowadzi doradztwo

techniczne w zakresie doboru i stosowania przyrządów pomiarowych.

1.

Do zakresu działania dyrektorów i naczelników, stosownie do właściwości terytorialnej

podległych im urzędów, należy

1

badanie przyrządów pomiarowych w celu zapewnienia wykonania zadań, o których mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 2, a w szczególności legalizacja przyrządów pomiarowych;

1a

realizowanie zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o towarach paczkowanych

(Dz. U. Nr 128, poz. 1409 oraz z 2004 r. Nr 49, poz. 465 i Nr 96, poz. 959);

2)

realizowanie zadań w zakresie sprawowania nadzoru nad wykonywaniem przepisów ustawy

oraz współdziałanie z administracją publiczną w tym zakresie;

3)

wykonywanie innych zadań powierzonych przez Prezesa.

2.

Okręgowe i obwodowe urzędy miar mogą wykonywać inne prace metrologiczne, zgodnie z

kompetencjami i możliwościami technicznymi, w tym wzorcowanie i ekspertyzy przyrządów

pomiarowych.

1

Organy administracji miar sprawują nadzór nad wykonywaniem przepisów niniejszej ustawy

oraz ustawy o towarach paczkowanych poprzez

1)

wydawanie zaleceń pokontrolnych i sprawdzanie stanu ich realizacji;

2)

kierowanie wniosków o ukaranie do właściwego organu orzekającego w sprawach o wykroczenia;

3)

stosowanie egzekucji obowiązków niepieniężnych, zgodnie z przepisami o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji;

4

kierowanie do właściwego organu zawiadomień o popełnieniu przestępstwa w przypadku

uzasadnionych podejrzeń o fałszowanie dowodów przeprowadzenia prawnej kontroli metrologicznej;

5)

wycofanie z obrotu lub użytkowania, w drodze decyzji, przyrządów pomiarowych niespełniających

wymagań

2.

Organy administracji miar sprawują nadzór, o którym mowa w ust. 1, na podstawie kontroli

przeprowadzanych przez upoważnionych pracowników urzędów miar, którzy po okazaniu

legitymacji i pisemnego upoważnienia są uprawnieni do

1)

wstępu na teren nieruchomości lub pomieszczeń, gdzie przeprowadzana jest kontrola;

2)

badania dokumentów oraz zbierania ustnych i pisemnych wyjaśnień w sprawach objętych

zakresem kontroli;

3)

zbierania i zabezpieczania dowodów naruszenia przepisów ustawy;

4)

legitymowania osób, w uzasadnionych przypadkach, w celu ustalenia ich tożsamości;

5)

nakładania grzywien w drodze mandatu karnego.

3.

Kontroli, o której mowa w ust. 2, w zakresie stosowania legalnych jednostek miar lub

przyrządów pomiarowych, o których mowa w art. 6 i art. 8 ust. 1, podlegają osoby fizyczne,

osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane

dalej „kontrolowanymi”.

4.

Kontrolowani są uprawnieni do

1)

uzyskania informacji o swoich prawach oraz o zakresie przeprowadzanej kontroli;

2)

obecności podczas wszystkich czynności pracowników urzędów miar, wykonywanych podczas

kontroli;

3)

podpisania protokołu kontroli albo podania w ciągu 7 dni od dnia doręczenia protokołu

pisemnego uzasadnienia przyczyny odmowy jego podpisania.

1.

Prezes może, w drodze decyzji, zakazać wprowadzenia do obrotu lub użytkowania przyrządów

pomiarowych wykonanych zgodnie z zatwierdzonym typem, posiadających jednak wady utrudniające

ich zamierzone użytkowanie.

2.

W stosunku do przyrządów pomiarowych podlegających wyłącznie zatwierdzeniu typu Prezes

może, w drodze decyzji, zakazać producentowi wprowadzania do obrotu lub użytkowania

przyrządów pomiarowych danego typu, jeżeli po uprzednim wezwaniu, w wyznaczonym terminie,

nie doprowadzi on produkowanych przyrządów pomiarowych do zgodności z zatwierdzonym

typem lub wymaganiami.

3.

O podjętych działaniach, o których mowa w ust. 1 i 2, Prezes bezzwłocznie powiadamia

państwa członkowskie Unii Europejskiej oraz Komisję Europejską, przedstawiając uzasadnienie

decyzji.

1.

Do kontroli wykonywania przepisów niniejszej ustawy oraz ustawy o towarach paczkowanych uprawnione są także, w ramach swoich kompetencji, inne jednostki administracji publicznej,

a w szczególności inspekcja handlowa, inspekcja sanitarna oraz urzędy górnicze.

2.

Organy administracji miar współdziałają w zakresie sprawowania nadzoru nad wykonywaniem

przepisów niniejszej ustawy oraz ustawy o towarach paczkowanych z jednostkami, o których mowa w ust. 1.

3.

Organy lub upoważnieni pracownicy administracji miar mogą wezwać, w pilnych przypadkach

także ustnie, pomoc funkcjonariuszy policji, jeżeli natrafią na opór, który uniemożliwia

lub utrudnia sprawowanie nadzoru nad wykonywaniem przepisów niniejszej ustawy oraz

ustawy o towarach paczkowanych.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, określi w szczególności

1)

zakres i tryb przeprowadzania kontroli, w tym zakres i tryb udostępniania przyrządów

pomiarowych oraz dokumentacji związanej z tymi przyrządami;

2)

zakres współdziałania z jednostkami administracji publicznej, o których mowa w art.

22 ust. 1.

1.

Czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy,

określone w niniejszej ustawie i jej przepisach wykonawczych oraz wynikające z wykonywania

przez nie zadań przewidzianych w odrębnych ustawach, podlegają opłacie.

2.

Opłaty pobiera się za następujące czynności

1)

wydanie, zmianę i odmowę wydania decyzji zatwierdzenia typu przyrządów pomiarowych;

2)

wydanie dowodu legalizacji albo za wykonane czynności sprawdzenia w przypadku, gdy

przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań i nie może być zalegalizowany;

3)

uznanie i odmowę uznania za równoważne prawnej kontroli metrologicznej w Rzeczypospolitej

Polskiej odpowiedniej kontroli wykonanej przez właściwe zagraniczne instytucje metrologiczne;

4)

udzielenie, odmowę udzielenia lub zmianę upoważnienia do legalizacji pierwotnej oraz

ponownej;

5)

udzielenie lub zmianę zezwolenia do wykonywania napraw lub instalacji przyrządów pomiarowych;

6)

wydanie, zmianę i odmowę wydania decyzji o utworzeniu punktu legalizacyjnego;

7)

wzorcowanie zbiorników statków;

8)

wykonane podczas przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 16g ust. 1;

9)

związane z uznawaniem wzorców jednostek miar za państwowe wzorce jednostek miar;

10)

związane ze sprawowaniem nadzoru nad jednostkami i laboratoriami spoza administracji

miar będących właścicielami tych wzorców;

11)

związane z kontrolą towarów paczkowanych.

3.

Opłaty stanowią dochód budżetu państwa.

4.

Opłaty, o których mowa w ust. 2 pkt 1-7, uiszcza wnioskodawca.

5.

Opłaty, o których mowa w ust. 2 pkt 8-11, uiszcza podmiot kontrolowany lub nadzorowany.

6.

Do ponoszenia opłat stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy - Ordynacja

podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują organom administracji

miar.

7.

Do opłat, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej

dotyczących odraczania terminu płatności podatku lub zapłaty zaległości podatkowej,

rozkładania na raty podatku lub zapłaty zaległości podatkowej, umarzania zaległości

podatkowej.

1.

Wysokość należnych opłat, o których mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, 3 i 8-11, ustala

organ administracji miar w drodze decyzji, biorąc pod uwagę charakter, zakres i czas

trwania wykonanych czynności oraz obowiązujące stawki godzinowe za czas pracy pracowników

administracji miar.

2.

Wysokość należnych opłat, o których mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 i 4-7, ustala we własnym

zakresie wnioskodawca na podstawie obowiązujących stawek.

3.

Wnioskodawca uiszcza opłaty, o których mowa w

1)

art. 24 ust. 2 pkt 2 i 7 - w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku;

2)

art. 24 ust. 2 pkt 4-6 - w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb pobierania

opłat, o których mowa w art. 24, uwzględniając rodzaje przyrządów pomiarowych, charakter

wykonywanych czynności, stopień skomplikowania i czas trwania przeprowadzanych badań

i sprawdzeń oraz ich uzasadnione koszty, a także wskaźniki wzrostu cen towarów i usług

konsumpcyjnych oraz dodatkowo mając na uwadze w przypadku opłat, o których mowa w

art. 24 ust. 2 pkt 4 i 5

1)

zakres udzielanych upoważnień i zezwoleń;

2)

okres czasu, na jaki upoważnienia i zezwolenia są wydawane.

Za inne czynności wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy

w ramach umów cywilnoprawnych, związane z

1)

badaniem przyrządów pomiarowych i wydawaniem certyfikatów zgodności w ramach systemu

Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej,

2)

wzorcowaniem i ekspertyzami przyrządów pomiarowych,

3)

dostarczaniem odbiorcom wzorców miar i materiałów odniesienia,

4)

udzielaniem konsultacji i prowadzeniem doradztwa technicznego w zakresie doboru i

stosowania przyrządów pomiarowych,

5)

szkoleniem specjalistycznym w dziedzinie miar na rzecz jednostek i podmiotów spoza

administracji miar

- pobiera się wynagrodzenie określane w tych umowach.

1.

Kto wbrew przepisom ustawy

1)

wyraża wartości wielkości fizycznych w jednostkach miar innych niż legalne w dziedzinach,

o których mowa w art. 6 ust. 1,

2)

wprowadza do obrotu lub użytkowania, stosuje bądź przechowuje w stanie gotowości do

użycia przyrządy pomiarowe, podlegające prawnej kontroli metrologicznej, bez wymaganych

dowodów tej kontroli lub niespełniające wymagań

3)

użytkuje przyrządy pomiarowe w dziedzinach, o których mowa w art. 8 ust. 1, niezgodnie

z warunkami właściwego ich stosowania,

4

dokonuje legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej przyrządów pomiarowych bez

wymaganego upoważnienia,

5

naprawia lub instaluje oraz sprawdza określone rodzaje przyrządów pomiarowych bez

wymaganego zezwolenia,

6)

świadomie utrudnia organom administracji miar wykonywanie ich zadań w zakresie sprawowania

nadzoru

- podlega karze grzywny.

2.

Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzi się na podstawie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Przyrządy pomiarowe zalegalizowane lub uwierzytelnione przed dniem wejścia w życie

ustawy, niespełniające jej przepisów, mogą być nadal legalizowane, o ile spełniają

wymagania dotychczasowych przepisów, lecz nie dłużej niż przez 10 lat od dnia wejścia

w życie ustawy, z wyłączeniem przyrządów kontrolnych, o których mowa w przepisach

o czasie pracy kierowców.

W sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych prawna kontrola metrologiczna odbywa

się na podstawie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż przez 1 rok od dnia

wejścia w życie ustawy.

Przyrządy pomiarowe zalegalizowane do dnia 31 grudnia 2003 r. zgodnie z zasadami określonymi

w art. 29 mogą być nadal legalizowane, lecz nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2013 r.,

o ile spełniają wymagania przepisów, na podstawie których zostały zalegalizowane.

W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. - Prawo probiercze

(Dz. U. Nr 55, poz. 249 i z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Dyrektorów okręgowych urzędów probierczych powołuje i odwołuje Prezes Urzędu.

4.

Naczelników obwodowych urzędów probierczych powołuje i odwołuje Prezes Urzędu na wniosek

właściwych dyrektorów okręgowych urzędów probierczych.

”

;

2)

dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania

organów i urzędów administracji probierczej.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi okręgowe i obwodowe urzędy

probiercze, a także określa ich obszar działania i siedziby, przy uwzględnieniu lokalnych

potrzeb oraz tradycji poszczególnych województw i powiatów, jak również warunków ekonomicznych

działania tych urzędów.

3.

Organizację okręgowych urzędów probierczych określają regulaminy nadane przez Prezesa

Urzędu, przy uwzględnieniu możliwości kadrowych i finansowych urzędów.

”

(pominięty).

W ustawie z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie

niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 43, poz. 489) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w pkt 9 po wyrazie „ministra” dodaje się wyrazy „lub kierownika urzędu centralnego,”;

2)

w art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Notyfikacji udziela, odpowiednio, minister lub kierownik urzędu centralnego właściwy

ze względu na przedmiot oceny zgodności, zwany dalej Ministrem, w drodze decyzji administracyjnej.

””

;

(pominięty).

Traci moc ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Miar

(Dz. U. Nr 55, poz. 247, z 1998 r. Nr 37, poz. 202 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268).

Traci moc ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. - Prawo o miarach

(Dz. U. Nr 55, poz. 248, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 121, poz. 770 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 489 i Nr 120, poz. 1268).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem przepisów art. 9 pkt

8, art. 16 pkt 10, art. 24 ust. 1 pkt 5, art. 26 ust. 1 pkt 5 i art. 31, które wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 5, który wchodzi w życie z dniem 10 stycznia 2002 r.,

2)

art. 32 pkt 1 i art. 41, które wchodzą w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

3)

art. 2 pkt 1 lit. b) i pkt 6, art. 5, art. 28 oraz art. 39, które wchodzą w życie

z dniem 1 lipca 2002 r.,

4)

art. 12 pkt 2 oraz art. 37 pkt 1-4, pkt 5 w zakresie art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 2

i art. 13, oraz pkt 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

5)

art. 25 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską

członkostwa w Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem art. 52, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej.