Ustawa z dnia 8 października 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny i ustawy - Kodeks karny wykonawczy

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

§ 1.

W razie skazania sprawcy za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu albo

za inne przestępstwo umyślne, którego skutkiem jest śmierć człowieka, ciężki uszczerbek

na zdrowiu, naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, sąd może orzec

nawiązkę na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej,

wpisanej do wykazu prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której podstawowym

zadaniem lub celem statutowym jest spełnianie świadczeń na cele bezpośrednio związane

z ochroną zdrowia, z przeznaczeniem na ten cel.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo przeciwko środowisku, sąd może orzec nawiązkę

na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej

do wykazu prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której podstawowym zadaniem

lub celem statutowym jest spełnianie świadczeń na cele bezpośrednio związane z ochroną

środowiska, z przeznaczeniem na ten cel.

§ 3.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355,

prowadzącego pojazd mechaniczny, jeżeli był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem

środka odurzającego albo zbiegł z miejsca zdarzenia, sąd może orzec nawiązkę na rzecz

instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej do wykazu

prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której podstawowym zadaniem lub celem

statutowym jest spełnianie świadczeń na cele bezpośrednio związane z udzielaniem pomocy

osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych, z przeznaczeniem na ten cel.

”

;

2)

uchyla się art. 47a;

3)

art. 48 otrzymuje brzmienie

„

Art. 48.

Nawiązkę orzeka się w wysokości do 100 000 złotych.

”

;

4)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

§ 1.

Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach wskazanych w ustawie, sąd może

orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz instytucji, stowarzyszenia,

fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej do wykazu prowadzonego przez Ministra

Sprawiedliwości, której podstawowym zadaniem lub celem statutowym jest spełnianie

świadczeń na określony cel społeczny, bezpośrednio związany z ochroną dobra naruszonego

lub zagrożonego przestępstwem, za które skazano sprawcę, z przeznaczeniem na ten cel;

świadczenie to nie może przekroczyć 20 000 złotych.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a sąd może orzec świadczenie

pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji

lub organizacji społecznej, o których mowa w art. 47 § 3, z przeznaczeniem na cel

bezpośrednio związany z udzielaniem pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych;

świadczenie to nie może przekroczyć 60 000 złotych.

”

;

5)

art. 49a otrzymuje brzmienie

„

Art. 49a.

§ 1.

Organizacje społeczne, fundacje i stowarzyszenia, o których mowa w art. 47 i art.

49, muszą obejmować swoją działalnością terytorium całego kraju.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości prowadzi wykaz, do którego wpisuje instytucje, organizacje

społeczne, fundacje i stowarzyszenia, o których mowa w art. 47 i art. 49. Wpisu do

wykazu dokonuje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Wykaz jest publikowany co

najmniej raz w roku w formie obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości.

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm. po art. 196 dodaje się art. 196a w brzmieniu

„

Art. 196a.

§ 1.

Instytucje, fundacje, stowarzyszenia oraz organizacje społeczne wpisane do wykazu

prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, o którym mowa w art. 49a § 2 Kodeksu karnego, są obowiązane do końca każdego roku kalendarzowego przekazać Ministrowi Sprawiedliwości

aktualne informacje o swoich podstawowych zadaniach lub celach statutowych, zaś fundacje,

stowarzyszenia oraz organizacje społeczne również informacje o zasięgu działania.

§ 2.

Instytucje, fundacje, stowarzyszenia lub organizacje społeczne, które w wyniku wykonania

prawomocnie orzeczonego środka karnego w postaci nawiązki określonej w art. 47 Kodeksu karnego lub świadczenia pieniężnego określonego w art. 49 Kodeksu karnego otrzymały środki finansowe, są obowiązane do sporządzania i przekazywania Ministrowi

Sprawiedliwości rocznych sprawozdań dotyczących wykorzystania tych środków w terminie

do dnia 20 lutego roku następującego po roku, w którym je otrzymały, oraz do wyodrębnienia

tych środków w ewidencji księgowej.

§ 3.

Sprawozdanie, o którym mowa w § 2, powinno zawierać informację o wysokości otrzymanych

środków finansowych oraz rozliczenie tych środków, ze wskazaniem celów, na które zostały

przeznaczone.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości może zlecić kontrolę zgodności z prawdziwym stanem danych

zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w § 2. Kontrola może także dotyczyć spełnienia

przez instytucję, fundację, stowarzyszenie lub organizacje społeczne obowiązków, o

których mowa w § 1 lub 2. Ocenie Ministra Sprawiedliwości podlega również celowość

i gospodarność wydatkowania przez te podmioty otrzymanych środków.

§ 5.

W przypadku stwierdzenia, że instytucja, stowarzyszenie, fundacja lub organizacja

społeczna wykorzystała środki finansowe, o których mowa w § 2, niezgodnie z ich przeznaczeniem,

nie wyodrębniła tych środków w ewidencji księgowej lub nie przekazała informacji,

o których mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej,

ten podmiot z wykazu, o którym mowa w art. 49a § 2 Kodeksu karnego.

§ 6.

Prezesi sądów apelacyjnych są obowiązani, w terminie do dnia 20 lutego każdego roku,

przekazać Ministrowi Sprawiedliwości zestawienie środków finansowych przekazanych

w poprzednim roku poszczególnym instytucjom, fundacjom, stowarzyszeniom oraz organizacjom

społecznym, w wyniku wykonania orzeczeń, o których mowa w § 2, zapadłych w sądach

na obszarze danej apelacji.

”

.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2, ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia,

z tym że obowiązki przewidziane w art. 196a § 2-6 ustawy, o której mowa w art. 2,

dodanym niniejszą ustawą, wykonuje się po raz pierwszy w 2006 r.

2.

Wykaz, o którym mowa w art. 49a § 2 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, Minister Sprawiedliwości prowadzi od dnia ogłoszenia ustawy. Wpisu

do wykazu dokonuje się na wniosek zainteresowanych instytucji, organizacji społecznych,

fundacji i stowarzyszeń, określonych w art. 47, 49 i 49a § 1 ustawy wymienionej w

art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Wykaz ten jest publikowany po raz pierwszy,

w formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości po upływie

4 miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

W razie skazania sprawcy za umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu albo

za inne przestępstwo umyślne, którego skutkiem jest śmierć człowieka, ciężki uszczerbek

na zdrowiu, naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, sąd może orzec

nawiązkę na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej,

wpisanej do wykazu prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której podstawowym

zadaniem lub celem statutowym jest spełnianie świadczeń na cele bezpośrednio związane

z ochroną zdrowia, z przeznaczeniem na ten cel.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo przeciwko środowisku, sąd może orzec nawiązkę

na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej

do wykazu prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której podstawowym zadaniem

lub celem statutowym jest spełnianie świadczeń na cele bezpośrednio związane z ochroną

środowiska, z przeznaczeniem na ten cel.

§ 3.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355,

prowadzącego pojazd mechaniczny, jeżeli był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem

środka odurzającego albo zbiegł z miejsca zdarzenia, sąd może orzec nawiązkę na rzecz

instytucji, stowarzyszenia, fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej do wykazu

prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, której podstawowym zadaniem lub celem

statutowym jest spełnianie świadczeń na cele bezpośrednio związane z udzielaniem pomocy

osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych, z przeznaczeniem na ten cel.

Nawiązkę orzeka się w wysokości do 100 000 złotych.

§ 1.

Odstępując od wymierzenia kary, a także w wypadkach wskazanych w ustawie, sąd może

orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz instytucji, stowarzyszenia,

fundacji lub organizacji społecznej, wpisanej do wykazu prowadzonego przez Ministra

Sprawiedliwości, której podstawowym zadaniem lub celem statutowym jest spełnianie

świadczeń na określony cel społeczny, bezpośrednio związany z ochroną dobra naruszonego

lub zagrożonego przestępstwem, za które skazano sprawcę, z przeznaczeniem na ten cel;

świadczenie to nie może przekroczyć 20 000 złotych.

§ 2.

W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a sąd może orzec świadczenie

pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz instytucji, stowarzyszenia, fundacji

lub organizacji społecznej, o których mowa w art. 47 § 3, z przeznaczeniem na cel

bezpośrednio związany z udzielaniem pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych;

świadczenie to nie może przekroczyć 60 000 złotych.

§ 1.

Organizacje społeczne, fundacje i stowarzyszenia, o których mowa w art. 47 i art.

49, muszą obejmować swoją działalnością terytorium całego kraju.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości prowadzi wykaz, do którego wpisuje instytucje, organizacje

społeczne, fundacje i stowarzyszenia, o których mowa w art. 47 i art. 49. Wpisu do

wykazu dokonuje się na wniosek zainteresowanego podmiotu. Wykaz jest publikowany co

najmniej raz w roku w formie obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 1.

Instytucje, fundacje, stowarzyszenia oraz organizacje społeczne wpisane do wykazu

prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości, o którym mowa w art. 49a § 2 Kodeksu karnego, są obowiązane do końca każdego roku kalendarzowego przekazać Ministrowi Sprawiedliwości

aktualne informacje o swoich podstawowych zadaniach lub celach statutowych, zaś fundacje,

stowarzyszenia oraz organizacje społeczne również informacje o zasięgu działania.

§ 2.

Instytucje, fundacje, stowarzyszenia lub organizacje społeczne, które w wyniku wykonania

prawomocnie orzeczonego środka karnego w postaci nawiązki określonej w art. 47 Kodeksu karnego lub świadczenia pieniężnego określonego w art. 49 Kodeksu karnego otrzymały środki finansowe, są obowiązane do sporządzania i przekazywania Ministrowi

Sprawiedliwości rocznych sprawozdań dotyczących wykorzystania tych środków w terminie

do dnia 20 lutego roku następującego po roku, w którym je otrzymały, oraz do wyodrębnienia

tych środków w ewidencji księgowej.

§ 3.

Sprawozdanie, o którym mowa w § 2, powinno zawierać informację o wysokości otrzymanych

środków finansowych oraz rozliczenie tych środków, ze wskazaniem celów, na które zostały

przeznaczone.

§ 4.

Minister Sprawiedliwości może zlecić kontrolę zgodności z prawdziwym stanem danych

zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w § 2. Kontrola może także dotyczyć spełnienia

przez instytucję, fundację, stowarzyszenie lub organizacje społeczne obowiązków, o

których mowa w § 1 lub 2. Ocenie Ministra Sprawiedliwości podlega również celowość

i gospodarność wydatkowania przez te podmioty otrzymanych środków.

§ 5.

W przypadku stwierdzenia, że instytucja, stowarzyszenie, fundacja lub organizacja

społeczna wykorzystała środki finansowe, o których mowa w § 2, niezgodnie z ich przeznaczeniem,

nie wyodrębniła tych środków w ewidencji księgowej lub nie przekazała informacji,

o których mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej,

ten podmiot z wykazu, o którym mowa w art. 49a § 2 Kodeksu karnego.

§ 6.

Prezesi sądów apelacyjnych są obowiązani, w terminie do dnia 20 lutego każdego roku,

przekazać Ministrowi Sprawiedliwości zestawienie środków finansowych przekazanych

w poprzednim roku poszczególnym instytucjom, fundacjom, stowarzyszeniom oraz organizacjom

społecznym, w wyniku wykonania orzeczeń, o których mowa w § 2, zapadłych w sądach

na obszarze danej apelacji.