Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

Ustawa określa zasady i tryb przeprowadzania w Rzeczypospolitej Polskiej wyborów do

Parlamentu Europejskiego, zwanych dalej „wyborami”, a także warunki wykonywania mandatu

posła do Parlamentu Europejskiego, jego wygaśnięcia oraz utraty.

1.

Wybory są wolne, powszechne, bezpośrednie, proporcjonalne oraz przeprowadzane w głosowaniu

tajnym.

2.

W wyborach głosować można tylko raz.

1.

W Rzeczypospolitej Polskiej wybiera się 54 posłów do Parlamentu Europejskiego.

2.

Posłów do Parlamentu Europejskiego wybiera się na 5 lat.

Posłowie do Parlamentu Europejskiego są przedstawicielami Narodów państw Unii Europejskiej;

nie są związani żadnymi instrukcjami i nie mogą być odwołani.

Mandatu posła do Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem stanowiska

lub pełnieniem funkcji określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej.

1.

Mandatu posła do Parlamentu Europejskiego nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu

posła na Sejm albo senatora.

2.

Poseł do Parlamentu Europejskiego nie może być jednocześnie w Rzeczypospolitej Polskiej

członkiem Rady Ministrów ani sekretarzem stanu oraz zajmować stanowiska lub pełnić

funkcji, których, stosownie do przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej albo ustaw, nie można łączyć ze sprawowaniem mandatu posła na Sejm albo senatora.

1.

Prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) posłów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej

Polskiej ma każdy obywatel polski, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat.

2.

Nie mają prawa wybierania osoby

1)

pozbawione praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu;

2)

pozbawione praw wyborczych prawomocnym orzeczeniem Trybunału Stanu;

3)

ubezwłasnowolnione prawomocnym orzeczeniem sądu.

1.

Prawo wybierania posłów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej ma

również obywatel Unii Europejskiej niebędący obywatelem polskim, który najpóźniej

w dniu głosowania kończy 18 lat oraz, zgodnie z prawem, stale zamieszkuje w Rzeczypospolitej

Polskiej i został ujęty w stałym rejestrze wyborców, o którym mowa w ustawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 46, poz. 499, z późn. zm., zwanym dalej „rejestrem wyborców”.

2.

Prawa wybierania nie ma osoba pozbawiona praw wyborczych w wyborach do Parlamentu

Europejskiego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, którego jest obywatelem.

Prawo wybieralności (bierne prawo wyborcze) do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej

Polskiej przysługuje osobie mającej prawo wybierania posłów do Parlamentu Europejskiego

w Rzeczypospolitej Polskiej, która najpóźniej w dniu głosowania kończy 21 lat, nie

była karana za przestępstwo popełnione umyślnie, ścigane z oskarżenia publicznego

i od co najmniej 5 lat stale zamieszkuje w Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

1.

Wybory posłów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej odbywają się

w okresie wyborczym ustalonym w przepisach prawa Unii Europejskiej.

2.

Wybory posłów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej zarządza Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze postanowienia, nie później niż na 90 dni przed

dniem wyborów, wyznaczając ich datę na dzień wolny od pracy przypadający w okresie

wyborczym, o którym mowa w ust. 1.

1.

Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o zarządzeniu wyborów podaje się do wiadomości

publicznej i ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5. dniu

od dnia zarządzenia wyborów.

2.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, Prezydent Rzeczypospolitej, po zasięgnięciu

opinii Państwowej Komisji Wyborczej, określa dni, w których upływają terminy wykonania

czynności wyborczych przewidzianych w ustawie (kalendarz wyborczy). W postanowieniu

podaje się liczbę posłów do Parlamentu Europejskiego wybieranych w Rzeczypospolitej

Polskiej.

3.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w

ust. 1, podaje do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia postanowienie, o którym

mowa w ust. 1, wraz z informacją o okręgach wyborczych oraz siedzibach okręgowych

komisji wyborczych.

1.

Stały rejestr wyborców obejmuje osoby stale zamieszkałe na obszarze gminy, którym

przysługuje prawo wybierania.

2.

Można być ujętym tylko w jednym rejestrze wyborców.

3.

Rejestr wyborców służy do sporządzania spisów wyborców dla wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej,

dla wyborów do Sejmu i do Senatu, dla wyboru posłów do Parlamentu Europejskiego, dla

wyborów do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, dla wyboru wójta, burmistrza

i prezydenta miasta, a także do sporządzania spisów osób uprawnionych do udziału w

referendum ogólnokrajowym oraz lokalnym.

4.

Rejestr wyborców dzieli się na część A i część B.

5.

Część A rejestru wyborców obejmuje obywateli polskich. W tej części rejestru wyborców

wymienia się nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL

i adres zamieszkania wyborcy.

6.

Wyborcy będący obywatelami polskimi, zameldowani na obszarze gminy na pobyt stały,

są wpisywani do rejestru wyborców z urzędu.

7.

Część B rejestru wyborców obejmuje obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami

polskimi, stale zamieszkałych na obszarze gminy i uprawnionych, na podstawie i w zakresie

określonych w innych ustawach, do korzystania z praw wyborczych w Rzeczypospolitej

Polskiej. W tej części rejestru wyborców wymienia się nazwisko i imiona, imię ojca,

datę urodzenia, obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, numer paszportu

lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz adres zamieszkania wyborcy.

8.

Wyborcę, o którym mowa w ust. 7, o ile nie jest już wpisany do rejestru wyborców,

wpisuje się do rejestru wyborców, na jego wniosek, nie później niż 30. dnia po zarządzeniu

wyborów, w których, na podstawie i w zakresie określonych w innych ustawach, zamierza

uczestniczyć.

9.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 8, muszą być załączone

1)

kserokopia ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość wnioskodawcy oraz

2)

pisemna deklaracja, w której wnioskodawca podaje

a)

swoje obywatelstwo i adres stałego zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

nazwę okręgu wyborczego albo miejscowości, w państwie członkowskim swojego pochodzenia,

gdzie jest umieszczony w rejestrze wyborców,

c)

oświadczenie, że zamierza korzystać z czynnego prawa wyborczego tylko na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

oświadczenie, że w państwie członkowskim swojego pochodzenia nie został pozbawiony

czynnego prawa wyborczego.

10.

Rejestr wyborców prowadzi na bieżąco gmina jako zadanie zlecone.

11.

Rejestr wyborców jest udostępniany, na pisemny wniosek, do wglądu w urzędzie gminy.

Wybory przeprowadzają

1)

Państwowa Komisja Wyborcza powołana na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „Ordynacją wyborczą do Sejmu i do Senatu”;

2)

okręgowe komisje wyborcze;

3)

rejonowe komisje wyborcze;

4)

obwodowe komisje wyborcze.

1.

Do zadań Państwowej Komisji Wyborczej należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;

2)

powoływanie okręgowych i rejonowych komisji wyborczych oraz rozwiązywanie okręgowych,

rejonowych i obwodowych komisji wyborczych po wykonaniu ich ustawowych zadań;

3)

rozpatrywanie skarg na działalność okręgowych komisji wyborczych;

4)

ustalanie wzorów urzędowych formularzy oraz druków wyborczych, a także wzorów pieczęci

okręgowych, rejonowych i obwodowych komisji wyborczych;

5)

ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania i wyniku wyborów w zakresie określonym przepisami

ustawy;

6)

wykonywanie innych zadań przewidzianych w ustawie.

2.

Państwowa Komisja Wyborcza określa terytorialny zasięg działania rejonowych komisji

wyborczych na obszarze danego okręgu wyborczego oraz ich siedziby.

3.

Państwowa Komisja Wyborcza ustala regulaminy okręgowych, rejonowych i obwodowych komisji

wyborczych, określając w nich w szczególności zasady i tryb pracy oraz sposób wykonywania

zadań, w tym związanych ze sprawowaniem nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego.

4.

Państwowa Komisja Wyborcza wydaje wytyczne wiążące komisje wyborcze niższego stopnia

oraz wyjaśnienia dla organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu

terytorialnego, a także podległych im jednostek organizacyjnych wykonujących zadania

związane z przeprowadzeniem wyborów, jak i dla komitetów wyborczych oraz nadawców

radiowych i telewizyjnych.

5.

Państwowa Komisja Wyborcza uchyla uchwały okręgowych komisji wyborczych podjęte z

naruszeniem prawa lub niezgodne z jej wytycznymi i przekazuje sprawę właściwej komisji

do ponownego rozpoznania bądź podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie.

6.

Państwowa Komisja Wyborcza może utworzyć na czas wyborów swoją inspekcję i określić

jej zadania lub powierzyć wykonywanie jej zadań inspekcji rejonowej komisji wyborczej.

Do osób powołanych w skład inspekcji stosuje się odpowiednio przepisy art. 27 ust.

1 i 3-5.

7.

Państwowa Komisja Wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.

Państwowa Komisja Wyborcza może określić warunki oraz sposób wykorzystywania techniki

elektronicznej przy ustalaniu wyników głosowania i wyniku wyborów oraz tryb przekazywania

danych z protokołów za pośrednictwem sieci elektronicznego przekazywania danych.

Państwowa Komisja Wyborcza publikuje opracowanie statystyczne zawierające szczegółowe

informacje o wynikach głosowania i wynikach wyborów oraz udostępnia wyniki głosowania

i wyniki wyborów w postaci elektronicznej po kosztach własnych.

1.

Dane, o których mowa w art. 11 ust. 7 zdanie drugie, są przekazywane przez wójta,

burmistrza (prezydenta miasta) za pośrednictwem właściwego miejscowo wojewody ministrowi

właściwemu do spraw administracji publicznej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje dane, o których mowa

w ust. 1, właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej dane dotyczące obywateli polskich chcących korzystać

z praw wyborczych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w

zakresie niezbędnym do korzystania z tych praw.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, przekazuje wójt, burmistrz (prezydent miasta) na żądanie

i za pośrednictwem właściwego miejscowo wojewody ministrowi właściwemu do spraw administracji

publicznej.

1.

Do zadań okręgowej komisji wyborczej należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;

2)

rejestrowanie okręgowych list kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego;

3)

zarządzanie druku kart do głosowania;

4)

ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania w okręgu wyborczym;

5)

rozpatrywanie skarg na działalność rejonowych komisji wyborczych;

6)

zapewnienie wykonania zadań wyborczych we współdziałaniu z właściwymi wojewodami i

organami jednostek samorządu terytorialnego;

7)

wykonywanie innych zadań przewidzianych w ustawie lub zleconych przez Państwową Komisję

Wyborczą.

2.

Okręgowa komisja wyborcza uchyla uchwały rejonowych komisji wyborczych podjęte z naruszeniem

prawa lub niezgodnie z wytycznymi Państwowej Komisji Wyborczej i przekazuje sprawę

właściwej komisji do ponownego rozpoznania bądź podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie.

3.

Okręgowa komisja wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia rejestru wyborców, ustalając

a)

wzór rejestru,

b)

metody aktualizacji rejestru i sposób jego udostępniania,

c)

wzór wniosku o udostępnienie rejestru,

d)

wzór wniosku o wpisanie wyborcy do rejestru,

e)

wzór zawiadomienia o wpisaniu do rejestru,

2)

wzór pisemnej deklaracji, o której mowa w art. 11 ust. 9 pkt 2,

3)

sposób przekazywania przez urzędy gmin właściwym organom wyborczym okresowych informacji

o liczbie wyborców objętych rejestrem wyborców, a także

4)

tryb przekazywania przez Rzeczpospolitą Polską innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

danych dotyczących obywateli tych państw, zamierzających korzystać z praw wyborczych

w wyborach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również obywateli polskich

chcących korzystać z praw wyborczych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, uwzględniając w szczególności formę i terminy wymiany tych informacji,

a także konieczność zapewnienia ochrony danych osobowych.

1.

W skład okręgowej komisji wyborczej wchodzi od 7 do 9 sędziów, w tym z urzędu, jako

jej przewodniczący, komisarz wyborczy powołany na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików

województw

(Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547). W skład komisji może także być powołany sędzia w stanie spoczynku, który nie ukończył

70 lat.

2.

Sędziów do składu komisji, poza osobami pełniącymi funkcję komisarzy wyborczych, zgłasza

Minister Sprawiedliwości, w liczbie uzgodnionej z Państwową Komisją Wyborczą, najpóźniej

w 52. dniu przed dniem wyborów.

3.

Państwowa Komisja Wyborcza powołuje okręgowe komisje wyborcze najpóźniej w 48. dniu

przed dniem wyborów.

4.

W razie braku możliwości pełnienia funkcji przewodniczącego komisji przez komisarza

wyborczego komisja wybiera spośród swoich członków przewodniczącego.

5.

Pierwsze posiedzenie komisji organizuje, z upoważnienia Państwowej Komisji Wyborczej,

dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego właściwej miejscowo dla siedziby komisji.

6.

Komisja na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród swoich członków dwóch zastępców przewodniczącego

komisji. Funkcję sekretarza okręgowej komisji wyborczej pełni dyrektor delegatury

Krajowego Biura Wyborczego właściwej miejscowo dla siedziby komisji albo osoba przez

niego wskazana. Sekretarz uczestniczy w pracach komisji z głosem doradczym.

7.

Skład komisji podaje się niezwłocznie do wiadomości wyborców w sposób zwyczajowo przyjęty.

8.

Obsługę i warunki techniczno-administracyjne pracy okręgowej komisji wyborczej zapewnia

Krajowe Biuro Wyborcze.

1.

Wygaśnięcie członkostwa w okręgowej komisji wyborczej następuje wskutek

1)

zrzeczenia się członkostwa;

2)

wystąpienia przyczyn, o których mowa w art. 26 ust. 2;

3)

śmierci członka komisji;

4)

odwołania przez Państwową Komisję Wyborczą, na wniosek Ministra Sprawiedliwości, członka

komisji zgłoszonego w trybie, o którym mowa w art. 17 ust. 2.

2.

Uzupełnienie składu komisji następuje w trybie i na zasadach określonych w przepisach

o jej powołaniu. Przepis art. 17 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

1.

Do zadań rejonowej komisji wyborczej należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego;

2)

zapewnienie dostarczenia kart do głosowania obwodowym komisjom wyborczym;

3)

zapewnienie wykonania zadań wyborczych we współdziałaniu z organami jednostek samorządu

terytorialnego;

4)

rozpatrywanie skarg na działalność obwodowych komisji wyborczych;

5)

ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania oraz przekazywanie ich właściwej okręgowej

komisji wyborczej;

6)

wykonywanie innych zadań przewidzianych w ustawie lub zleconych przez okręgową komisję

wyborczą albo Państwową Komisję Wyborczą.

2.

Jeżeli właściwe organy gminy nie wykonują w terminie, w sposób zgodny z prawem, zadań

dotyczących utworzenia obwodów głosowania lub ich zmiany, powołania lub zmian w składach

komisji obwodowych, właściwa rejonowa komisja wyborcza wzywa te organy do wykonania

zadań w sposób zgodny z prawem w wyznaczonym terminie, a w razie bezskutecznego upływu

terminu niezwłocznie wykonuje te zadania i powiadamia o tym właściwą okręgową komisję

wyborczą.

3.

Rejonowa komisja wyborcza podejmuje uchwały w zakresie swoich ustawowych uprawnień.

1.

W skład rejonowej komisji wyborczej wchodzi 5 sędziów, w tym z urzędu, jako jej przewodniczący,

komisarz wyborczy powołany na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików

województw. W skład komisji może także być powołany sędzia w stanie spoczynku, który nie ukończył

70 lat.

2.

Do powoływania rejonowej komisji wyborczej i wygaśnięcia członkostwa w komisji oraz

organizacji jej pracy stosuje się odpowiednio art. 17 ust. 2-8 i art. 18, z tym że

komisja wybiera jednego zastępcę przewodniczącego.

Rejonowa komisja wyborcza może utworzyć na czas wyborów swoją inspekcję i określić

jej zadania. Do osób powołanych w skład inspekcji stosuje się odpowiednio przepisy

art. 27 ust. 1 i 3-5.

Rejonowa komisja wyborcza może powołać, w trybie i na zasadach określonych przez Państwową

Komisję Wyborczą, pełnomocników wykonujących zadania, o których mowa w art. 116 ust.

2.

Państwowa Komisja Wyborcza określa obszar danego okręgu wyborczego, na którym okręgowa

komisja wyborcza wykonuje także zadania rejonowej komisji wyborczej.

Do zadań obwodowych komisji wyborczych należy

1)

przeprowadzenie głosowania w obwodzie;

2)

czuwanie w dniu wyborów nad przestrzeganiem prawa wyborczego w miejscu i czasie głosowania;

3)

ustalanie i ogłaszanie wyników głosowania w obwodzie i przekazywanie ich właściwej

rejonowej komisji wyborczej.

Do powoływania obwodowych komisji wyborczych i wygaśnięcia członkostwa w komisji oraz

organizacji ich pracy stosuje się odpowiednio przepisy art. 48 ust. 1-8 i 11, art.

49 i art. 50 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane

na ich podstawie.

1.

Można być członkiem tylko jednej komisji wyborczej. Nie mogą być członkami komisji

kandydaci na posłów do Parlamentu Europejskiego, pełnomocnicy wyborczy i pełnomocnicy

finansowi komitetów wyborczych oraz mężowie zaufania.

2.

Członkowie komisji tracą członkostwo w komisji z dniem podpisania zgody na kandydowanie

na posła do Parlamentu Europejskiego bądź objęcia funkcji pełnomocnika lub męża zaufania,

o których mowa w ust. 1.

3.

Członkowie komisji nie mogą prowadzić kampanii wyborczej na rzecz poszczególnych kandydatów

na posłów do Parlamentu Europejskiego oraz list kandydatów.

1.

Członkom komisji wyborczych przysługują

1)

diety i zwrot kosztów podróży i noclegów;

2)

zryczałtowane diety za czas związany z wykonywaniem zadań członka komisji w przypadku

członków okręgowych i rejonowych komisji wyborczych oraz za czas związany z przeprowadzeniem

głosowania oraz ustaleniem wyników głosowania w przypadku członków obwodowych komisji

wyborczych.

2.

Członkom Państwowej Komisji Wyborczej, a także przewodniczącym okręgowych i rejonowych

komisji wyborczych, którzy pełnią funkcje z urzędu jako komisarze wyborczy, nie przysługują

zryczałtowane diety, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

3.

Członkowi obwodowej komisji wyborczej, w związku z wykonywaniem zadań, przysługuje

zwolnienie od pracy do 5 dni z zachowaniem prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego

oraz uprawnień ze stosunku pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.

4.

Członkowie komisji wyborczych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy

publicznych i ponoszą odpowiedzialność jak funkcjonariusze publiczni.

5.

Członkom komisji wyborczych przysługuje zaopatrzenie z tytułu wypadku przy wykonywaniu

zadań tych komisji na podstawie przepisów o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób

zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady,

na których przysługują diety, zryczałtowane diety, o których mowa w art. 27 ust. 1,

zwrot kosztów podróży i noclegów oraz warunki obniżania wysokości diet członków okręgowych

i rejonowych komisji wyborczych w przypadku nieuczestniczenia w wykonywaniu części

zadań komisji, a także tryb udzielania dni wolnych od pracy, o których mowa w art.

27 ust. 3. Rozporządzenie określi również wysokość oraz szczegółowe zasady, na których

przysługują diety, zryczałtowane diety oraz zwrot kosztów podróży i noclegów, a także

tryb udzielania dni wolnych od pracy osobom powołanym w skład inspekcji, o których

mowa w art. 13 ust. 6 oraz art. 21.

Obsługę administracyjną i warunki techniczno-materialne pracy obwodowej komisji wyborczej

oraz wykonanie zadań związanych z organizacją i przeprowadzaniem wyborów na obszarze

gminy zapewnia wójt lub burmistrz (prezydent miasta) jako zadanie zlecone gminie.

1.

Jednostki organizacyjne sprawujące trwały zarząd nieruchomości państwowych i komunalnych

są obowiązane udostępnić bezpłatnie pomieszczenia wskazane przez

1)

dyrektora właściwej miejscowo delegatury Krajowego Biura Wyborczego - z przeznaczeniem

na siedziby okręgowych i rejonowych komisji wyborczych;

2)

wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) - z przeznaczeniem na siedziby obwodowych

komisji wyborczych.

2.

Pomieszczenia przeznaczone na siedziby okręgowych, rejonowych i obwodowych komisji

wyborczych powinny być łatwo dostępne dla osób niepełnosprawnych.

3.

Na siedziby komisji wyborczych można również wyznaczyć pomieszczenia innych podmiotów

niż wymienione w ust. 1, po uprzednim porozumieniu z zarządzającymi tymi pomieszczeniami.

4.

Przepisy ust. 1-3 i art. 29 stosuje się odpowiednio do kapitanów polskich statków

morskich oraz do konsulów.

Lokale obwodowych komisji wyborczych dostosowane do potrzeb wyborców niepełnosprawnych

zapewnia wójt lub burmistrz (prezydent miasta). Do lokali tych stosuje się przepisy

wykonawcze wydane na podstawie art. 53 ust. 2 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

1.

Osoby, którym przysługuje prawo wybierania posłów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej

Polskiej, wpisuje się do spisu wyborców.

2.

Wyborca może być wpisany tylko do jednego spisu wyborców.

1.

Spis wyborców jest sporządzany i aktualizowany przez gminę, jako zadanie zlecone,

na podstawie rejestru wyborców.

2.

Spis wyborców dzieli się na część A i część B.

3.

Część A spisu wyborców obejmuje obywateli polskich. W tej części spisu wyborców wymienia

się nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL i adres

zamieszkania wyborcy.

4.

Część B spisu wyborców obejmuje obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami

polskimi, którym przysługuje prawo wybierania posłów do Parlamentu Europejskiego w

Rzeczypospolitej Polskiej. W tej części spisu wyborców wymienia się nazwisko i imiona,

imię ojca, datę urodzenia, obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz adres zamieszkania

wyborcy w gminie.

5.

Spis wyborców sporządza się w 2 egzemplarzach, oddzielnie dla każdego obwodu głosowania,

według miejsca zamieszkania wyborców, najpóźniej w 14. dniu przed dniem wyborów.

6.

Jeden egzemplarz spisu wyborców przekazuje się w przeddzień wyborów przewodniczącemu

właściwej obwodowej komisji wyborczej.

1.

Wyborca niepełnosprawny, na swój wniosek wniesiony do urzędu gminy najpóźniej w 10.

dniu przed dniem wyborów, jest dopisywany do spisu wyborców w wybranym przez siebie

obwodzie głosowania spośród obwodów głosowania, w których znajdują się lokale, o których

mowa w art. 31, na obszarze gminy właściwej ze względu na miejsce jego stałego zamieszkania.

2.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1, podaje się nazwisko i imiona, imię ojca, datę

urodzenia, numer ewidencyjny PESEL i adres zamieszkania wyborcy.

1.

Partia polityczna traci przez rok prawo do otrzymania subwencji, jeżeli

1)

nie złoży informacji w terminie określonym w art. 34 ust. 2 lub

2)

informacja zostanie odrzucona przez Państwową Komisję Wyborczą albo

3)

Sąd Najwyższy oddalił skargę, o której mowa w art. 34b ust. 1.

2.

Utrata przez partię polityczną prawa do subwencji następuje w następnym roku kalendarzowym

po roku, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w ust. 1.

1.

Do wyborców przebywających czasowo na obszarze gminy w okresie obejmującym dzień wyborów,

a także do wyborców nigdzie niezamieszkałych przebywających na obszarze gminy w tym

okresie stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do

Senatu.

2.

Do sporządzania spisów wyborców w szpitalach i zakładach pomocy społecznej stosuje

się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 1 i 2 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

3.

Do sporządzania spisów wyborców w zakładach karnych i aresztach śledczych stosuje

się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 3-5 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

4.

Do żołnierzy pełniących zasadniczą lub okresową służbę wojskową oraz pełniących służbę

w charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych lub odbywających ćwiczenia i przeszkolenie

wojskowe, a także do ratowników odbywających zasadniczą służbę w obronie cywilnej

poza miejscem stałego zamieszkania, do policjantów z jednostek skoszarowanych, funkcjonariuszy

Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej

pełniących służbę w systemie skoszarowanym stosuje się odpowiednio przepisy art. 21

Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu oraz przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie.

5.

O dopisaniu lub wpisaniu do spisu wyborców osób, o których mowa w ust. 1-4, niezwłocznie

zawiadamia się urząd gminy właściwy ze względu na miejsce ich stałego zamieszkania

lub ostatniego zameldowania na pobyt stały.

1.

Wyborcy przebywający na polskich statkach morskich znajdujących się w podróży w dniu

wyborów wpisywani są do spisu wyborców sporządzanego przez kapitana statku.

2.

Wpisu dokonuje się na podstawie wniosku wyborcy zgłoszonego najpóźniej w 5. dniu przed

dniem wyborów. Wniosek powinien zawierać nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia,

numer ewidencyjny PESEL lub numer ważnego polskiego paszportu oraz adres zamieszkania,

a w przypadku obywatela Unii Europejskiej niebędącego obywatelem polskim, numer innego

ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość, a także miejsce i datę jego wydania oraz

miejsce wpisania wyborcy do rejestru wyborców.

3.

Przepis art. 38 stosuje się odpowiednio do wyborców przebywających na polskich statkach

morskich, z tym że zaświadczenie wydaje kapitan statku, który sporządził spis wyborców.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, po porozumieniu z Państwową Komisją

Wyborczą, określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i aktualizacji spisu

wyborców, o którym mowa w ust. 1, a także sposób powiadamiania urzędów gmin o objętych

spisem wyborców osobach stale zamieszkałych w kraju i sposób wydawania zaświadczeń

o prawie do głosowania.

1.

Wyborcy przebywający za granicą i posiadający ważne polskie paszporty lub w przypadku

obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, posiadający ważny paszport

lub inny dokument stwierdzający tożsamość, wpisywani są do spisu wyborców sporządzanego

przez właściwego terytorialnie konsula.

2.

Wpisu dokonuje się na podstawie osobistego zgłoszenia wniesionego ustnie, pisemnie,

telefonicznie, telegraficznie lub telefaksem. Zgłoszenie powinno zawierać nazwisko

i imiona, imię ojca, datę urodzenia oraz miejsce stałego zamieszkania wyborcy, numer

ważnego paszportu, a także miejsce i datę jego wydania, lub w przypadku obywateli

Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, numer innego ważnego dokumentu

stwierdzającego tożsamość, a także miejsce i datę jego wydania oraz miejsce wpisania

wyborcy do rejestru wyborców. Zgłoszenia można dokonać najpóźniej w 5. dniu przed

dniem wyborów.

3.

Przepis art. 38 stosuje się odpowiednio do wyborców, o których mowa w ust. 1, z tym

że zaświadczenie wydaje konsul, który sporządził spis wyborców.

4.

Minister właściwy do spraw zagranicznych, po porozumieniu z Państwową Komisją Wyborczą,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i aktualizacji spisu wyborców,

o którym mowa w ust. 1, a także sposób powiadamiania urzędów gmin o objętych spisem

wyborców osobach stale zamieszkałych w kraju i sposób wydawania zaświadczeń o prawie

do głosowania.

1.

Wyborca zmieniający miejsce pobytu przed dniem wyborów otrzymuje na swoje żądanie

zaświadczenie o prawie do głosowania w miejscu pobytu w dniu wyborów.

2.

Do wydawania zaświadczeń o prawie do głosowania w miejscu pobytu w dniu wyborów stosuje

się odpowiednio przepisy art. 23 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

1.

Spis wyborców jest udostępniany, na pisemny wniosek, do wglądu w urzędzie gminy albo

w siedzibie organu, który spis sporządził.

2.

Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) albo organ, który sporządził spis wyborców,

powiadamia wyborców, w sposób zwyczajowo przyjęty, o sporządzeniu spisu oraz o miejscu,

czasie i formie jego udostępniania.

1.

Korzyści majątkowe przekazane partii politycznej lub Funduszowi Wyborczemu z naruszeniem

przepisów art. 24 ust. 3, 6 i 8, art. 25, art. 36 ust. 1 i 3 lub art. 36a podlegają

przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy korzyści majątkowych przekazanych partii politycznej lub

Funduszowi Wyborczemu z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, których partia nie

przyjęła lub zwróciła darczyńcy w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od daty dokonania

darowizny.

3.

Jeżeli korzyść majątkowa została przyjęta, zużyta lub utracona, przepadkowi podlega

jej równowartość. Przyjęcie korzyści majątkowej z naruszeniem przepisów ustawy stwierdza

Państwowa Komisja Wyborcza w postanowieniu w sprawie sprawozdania o źródłach pozyskania

środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o

wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w poprzednim roku kalendarzowym.

4.

Partia polityczna, w terminie 60 dni od dnia wydania przez Państwową Komisję Wyborczą

postanowienia, o którym mowa w ust. 3, może dobrowolnie dokonać wpłaty korzyści majątkowej

uzyskanej w sposób sprzeczny z prawem na konto urzędu skarbowego, właściwego dla jej

siedziby. Dowód przekazania środków na rzecz Skarbu Państwa partia polityczna przedstawia

Państwowej Komisji Wyborczej.

5.

W przypadku odmowy dobrowolnego wydania korzyści majątkowej na rzecz Skarbu Państwa,

w terminie określonym w ust. 4, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na

wniosek Państwowej Komisji Wyborczej, występuje do Sądu Okręgowego w Warszawie o orzeczenie

przepadku korzyści majątkowej.

6.

Do postępowania w sprawie przepadku korzyści majątkowej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

7.

W postępowaniu sądowym w sprawach przepadku korzyści majątkowych oraz w postępowaniu

egzekucyjnym dotyczącym tych spraw, Skarb Państwa reprezentuje organ skarbowy, właściwy

miejscowo dla siedziby partii politycznej.

1.

Każdy może wnieść odpowiednio do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) albo do

organu, który sporządził spis wyborców, reklamację w sprawie nieprawidłowości sporządzenia

spisu, w szczególności w sprawie

1)

pominięcia wyborcy w spisie;

2)

wpisania do spisu osoby, która nie ma prawa wybierania;

3)

niewłaściwych danych o osobach wpisanych do spisu.

2.

Reklamację wnosi się pisemnie lub ustnie do protokołu.

3.

Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) jest obowiązany rozpatrzyć reklamację w terminie

3 dni od dnia jej wniesienia i wydać decyzję w sprawie.

4.

Decyzję wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie wnoszącemu reklamację, a gdy

dotyczy ona innych osób - również tym osobom.

5.

Na decyzję nieuwzględniającą reklamacji lub powodującą skreślenie ze spisu wnoszący

reklamację bądź osoba skreślona ze spisu może wnieść, w terminie 3 dni od dnia doręczenia

decyzji, skargę za pośrednictwem wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) do właściwego

miejscowo sądu rejonowego.

6.

Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) przekazuje sądowi niezwłocznie skargę wraz z

decyzją i aktami sprawy. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) może też niezwłocznie

zmienić lub uchylić swoją decyzję, jeżeli uzna skargę w całości za zasadną.

7.

Sąd rozpoznaje skargę, o której mowa w ust. 5, w postępowaniu nieprocesowym, w składzie

jednego sędziego, w terminie 3 dni od dnia jej doręczenia. Odpis postanowienia sądu

doręcza się osobie, która wniosła skargę, oraz wójtowi lub burmistrzowi (prezydentowi

miasta). Od postanowienia sądu nie przysługuje środek prawny.

8.

Reklamacje w sprawach spisu wyborców dotyczącego osób, o których mowa w art. 36 ust.

1 i art. 37 ust. 1, rozpatrują odpowiednio kapitan statku albo konsul. Od decyzji

podjętych w tych sprawach nie przysługuje środek prawny.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Państwowej Komisji

Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób sporządzenia i udostępniania spisu wyborców, ustalając w szczególności

a)

wzór spisu,

b)

metody aktualizacji spisu,

c)

wzór wniosku o udostępnienie spisu,

d)

wzory wykazów wyborców przebywających w szpitalach, zakładach opieki społecznej, zakładach

karnych i aresztach śledczych, w których utworzono obwody głosowania,

e)

wzór zawiadomienia o dopisaniu lub o wpisaniu wyborcy do spisu w innym obwodzie głosowania

- uwzględniając odrębności przy sporządzaniu spisu dla gmin mających status miasta

oraz dla obwodów utworzonych w szpitalu, zakładzie opieki społecznej, zakładzie karnym

lub areszcie śledczym, przypadki, w których następuje dopisanie lub wykreślenie ze

spisu wyborców, miejsce, czas i formę udostępnienia spisu;

2)

wzór zaświadczenia o prawie do głosowania uwzględniający dane umożliwiające identyfikację

osoby, której zaświadczenie dotyczy, oraz sposób jego wydawania.

1.

Głosowanie w wyborach przeprowadza się

1)

w stałych obwodach głosowania utworzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików

województw;

2)

w obwodach głosowania utworzonych w szpitalach i zakładach pomocy społecznej;

3)

w obwodach głosowania utworzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych;

4)

w obwodach głosowania utworzonych za granicą;

5)

w obwodach głosowania utworzonych na polskich statkach morskich.

2.

Tworzy się obwody głosowania w szpitalach i zakładach pomocy społecznej oraz obwody

w zakładach karnych i aresztach śledczych. Do tworzenia tych obwodów stosuje się odpowiednio

przepisy art. 30 ust. 1-3 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

3.

Zmian w podziale na obwody głosowania, jeżeli konieczność taka wynika ze zmian granic

gminy lub zmiany liczby mieszkańców na obszarze danego obwodu w gminie, dokonuje się

na zasadach i w trybie ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, najpóźniej w 45. dniu

przed dniem wyborów.

1.

Tworzy się obwody głosowania dla wyborców przebywających za granicą.

2.

Obwody głosowania, o których mowa w ust. 1, tworzy, w drodze rozporządzenia, minister

właściwy do spraw zagranicznych, po porozumieniu z Państwową Komisją Wyborczą, wyznaczając

siedziby obwodowych komisji wyborczych.

3.

Obwody głosowania, o których mowa w ust. 1, wchodzą w skład okręgu wyborczego właściwego

dla miasta stołecznego Warszawy.

4.

Tworzy się obwody głosowania dla wyborców przebywających na polskich statkach morskich,

które znajdują się w podróży w okresie obejmującym dzień wyborów, jeżeli przebywa

na nich co najmniej 15 wyborców i jeżeli istnieje możliwość przekazania właściwej

okręgowej komisji wyborczej wyników głosowania niezwłocznie po jego zakończeniu.

5.

W rozumieniu niniejszej ustawy polskim statkiem morskim jest statek będący w całości

własnością polskiego armatora mającego siedzibę w kraju, podnoszący polską banderę

i dowodzony przez polskiego kapitana.

6.

Obwody głosowania, o których mowa w ust. 4, tworzy, w drodze rozporządzenia, minister

właściwy do spraw gospodarki morskiej, po porozumieniu z Państwową Komisją Wyborczą,

na wniosek armatora zgłoszony najpóźniej w 30. dniu przed dniem wyborów.

7.

Obwody głosowania, o których mowa w ust. 4, wchodzą w skład okręgu wyborczego właściwego

dla siedziby armatora.

1.

Informację o numerach i granicach obwodów głosowania oraz siedzibach obwodowych komisji

wyborczych podaje do wiadomości publicznej, w formie obwieszczenia, wójt lub burmistrz

(prezydent miasta) najpóźniej w 30. dniu przed dniem wyborów.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do obwodów głosowania utworzonych

za granicą ciąży na konsulach. Wykonanie tego obowiązku powinno nastąpić najpóźniej

w 21. dniu przed dniem wyborów.

3.

O utworzeniu obwodu głosowania na statku kapitan statku zawiadamia wyborców.

W celu przeprowadzenia wyborów tworzy się wielomandatowe okręgi wyborcze, zwane dalej

„okręgami wyborczymi”.

Podział na okręgi wyborcze, ich numery i granice, a także siedziby okręgowych komisji

wyborczych określa załącznik do ustawy.

1.

Prawo zgłaszania kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego mają partie polityczne

oraz wyborcy.

2.

Partie polityczne mogą tworzyć koalicje wyborcze w celu wspólnego zgłaszania kandydatów

na posłów do Parlamentu Europejskiego.

Czynności wyborcze w imieniu partii politycznych, koalicji wyborczych partii politycznych

i wyborców wykonują komitety wyborcze, które w szczególności zgłaszają kandydatów

na posłów do Parlamentu Europejskiego oraz prowadzą, na zasadzie wyłączności, kampanię

wyborczą na ich rzecz.

1.

Funkcję komitetu wyborczego partii politycznej pełni organ partii upoważniony do jej

reprezentowania na zewnątrz.

2.

Organ partii politycznej, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany zawiadomić Państwową

Komisję Wyborczą o zamiarze zgłoszenia kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego

oraz o powołaniu

1)

pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego - uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 84,

do występowania na rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 84.

3.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, może być dokonane w okresie od dnia ogłoszenia

postanowienia o zarządzeniu wyborów do 50. dnia przed dniem wyborów.

4.

W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, podaje się również

1)

nazwę komitetu wyborczego, zgodną z przepisami art. 52 ust. 1, oraz skrót jego nazwy,

a także adres siedziby komitetu i numer ewidencyjny, pod którym partia polityczna

jest wpisana do ewidencji partii politycznych, prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Warszawie;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

3)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

finansowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

5.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się

1)

oświadczenia pełnomocników, o których mowa w ust. 2, o przyjęciu pełnomocnictwa, a

w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów, o

których mowa w art. 84 ust. 2 i 3;

2)

uwierzytelniony odpis z ewidencji partii politycznych;

3)

wyciąg ze statutu partii politycznej wskazujący, który organ jest upoważniony do jej

reprezentowania na zewnątrz.

1.

Partia polityczna może wchodzić w skład tylko jednej koalicji wyborczej.

2.

Czynności wyborcze w imieniu koalicji wyborczej wykonuje komitet wyborczy, zwany dalej

„koalicyjnym komitetem wyborczym”, utworzony przez organy partii politycznych wchodzących

w jej skład, upoważnione do reprezentowania partii na zewnątrz.

3.

Koalicyjny komitet wyborczy może być utworzony w okresie od dnia ogłoszenia postanowienia

o zarządzeniu wyborów do 50. dnia przed dniem wyborów.

4.

W skład koalicyjnego komitetu wyborczego wchodzi co najmniej 10 osób wskazanych przez

organy partii politycznych, o których mowa w ust. 2.

5.

Koalicyjny komitet wyborczy powołuje

1)

pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego - uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 84,

do występowania na rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 84.

6.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, zawiadamia Państwową Komisję Wyborczą w

terminie do 50. dnia przed dniem wyborów o utworzeniu koalicyjnego komitetu wyborczego.

7.

W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 6, podaje się

1)

nazwę komitetu wyborczego oraz skrót jego nazwy, zgodne z przepisami art. 52 ust.

2 i art. 53 ust. 2, a także adres siedziby komitetu i numery ewidencyjne, pod którymi

partie polityczne wchodzące w skład koalicji wyborczej są wpisane do ewidencji partii

politycznych, prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Warszawie;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego, o którym mowa w ust. 5 pkt 1;

3)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

finansowego, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.

8.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, załącza się

1)

umowę zawiązującą koalicję wyborczą wraz z następującymi danymi: imionami, nazwiskami,

adresami zamieszkania i numerami ewidencyjnymi PESEL osób, o których mowa w ust. 4;

2)

oświadczenia pełnomocników, o których mowa w ust. 5, o przyjęciu pełnomocnictwa, a

w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów, o

których mowa w art. 84 ust. 2 i 3;

3)

uwierzytelnione odpisy z ewidencji partii politycznych, partii politycznych tworzących

koalicję wyborczą;

4)

wyciągi ze statutów partii politycznych tworzących koalicję wyborczą, wskazujące,

który organ partii jest upoważniony do jej reprezentowania na zewnątrz.

1.

Obywatele mający prawo wybierania, w liczbie co najmniej 15, mają prawo utworzyć komitet

wyborczy wyborców, składając pisemne oświadczenie o utworzeniu komitetu, z podaniem

swoich imion i nazwisk, adresów zamieszkania oraz numerów ewidencyjnych PESEL.

2.

Komitet wyborczy wyborców powołuje

1)

pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego - uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 84,

do występowania na rzecz i w imieniu komitetu wyborczego;

2)

pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 84.

3.

Pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego i pełnomocnika finansowego komitetu wyborczego

powołuje się spośród osób wchodzących w skład komitetu wyborczego.

4.

Po zebraniu co najmniej 1 000 podpisów obywateli mających prawo wybierania, popierających

utworzenie komitetu, pełnomocnik, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zawiadamia Państwową

Komisję Wyborczą o utworzeniu komitetu. Zawiadomienie może być dokonane do 50. dnia

przed dniem wyborów.

5.

W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 4, podaje się

1)

nazwę komitetu wyborczego oraz skrót jego nazwy, zgodne z przepisami art. 52 ust.

3 i art. 53 ust. 2 i 3, a także adres jego siedziby;

2)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

wyborczego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

3)

imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika

finansowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

6.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 4, załącza się

1)

oświadczenie o utworzeniu komitetu wyborczego, o którym mowa w ust. 1;

2)

oświadczenia pełnomocników, o których mowa w ust. 2, o przyjęciu pełnomocnictwa, a

w przypadku pełnomocnika finansowego - również o spełnieniu przez niego wymogów, o

których mowa w art. 84 ust. 2 i 3;

3)

wykaz co najmniej 1 000 obywateli, o których mowa w ust. 4, zawierający ich imiona,

nazwiska, adresy zamieszkania oraz numery ewidencyjne PESEL, a także własnoręcznie

złożone podpisy obywateli.

1.

Nazwa komitetu wyborczego partii politycznej zawiera wyrazy „komitet wyborczy” oraz

nazwę partii politycznej. Nazwa komitetu wyborczego partii politycznej może zawierać

również skrót nazwy tej partii.

2.

Nazwa koalicyjnego komitetu wyborczego zawiera wyrazy „koalicyjny komitet wyborczy”

oraz nazwę koalicji wyborczej.

3.

Nazwa komitetu wyborczego wyborców obok wyrazów „komitet wyborczy wyborców” powinna

zawierać określenie odróżniające od innych komitetów.

1.

Nazwa, skrót nazwy i symbol graficzny komitetu wyborczego korzysta z ochrony prawnej

przewidzianej dla dóbr osobistych.

2.

Nazwa, skrót nazwy i symbol graficzny koalicyjnego komitetu wyborczego oraz komitetu

wyborczego wyborców muszą odróżniać się wyraźnie od nazw, skrótów nazw i symboli graficznych

innych koalicyjnych komitetów wyborczych oraz komitetów wyborczych wyborców.

3.

Nazwa i skrót nazwy komitetu wyborczego wyborców muszą odróżniać się wyraźnie od nazw

i skrótów nazw partii politycznych i organizacji społecznych wpisanych do ewidencji

prowadzonych przez właściwy organ ewidencji.

1.

Jeżeli zawiadomienie

1)

o którym mowa w art. 49 ust. 2,

2)

o którym mowa w art. 50 ust. 6,

3)

o którym mowa w art. 51 ust. 4

- spełnia warunki określone w ustawie, Państwowa Komisja Wyborcza w terminie 3 dni

od dnia jego doręczenia postanawia o przyjęciu zawiadomienia. Postanowienie o przyjęciu

zawiadomienia doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.

2.

Jeżeli zawiadomienie wykazuje wady, Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 3 dni od

dnia doręczenia zawiadomienia, wzywa pełnomocnika wyborczego do ich usunięcia w terminie

5 dni. W przypadku nieusunięcia wad w terminie Państwowa Komisja Wyborcza odmawia

przyjęcia zawiadomienia. Postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia

zawiadomienia wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu.

3.

Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie

Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia. Skargę wnosi się w

terminie 3 dni od dnia doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu postanowienia o odmowie

przyjęcia zawiadomienia.

4.

Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym

i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 5 dni. Od orzeczenia Sądu Najwyższego

nie przysługuje środek prawny. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi wyborczemu i

Państwowej Komisji Wyborczej. Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika wyborczego

za zasadną, Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie wydaje postanowienie o przyjęciu

zawiadomienia.

1.

Komitet wyborczy partii politycznej może wykonywać czynności wyborcze po wydaniu przez

Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o przyjęciu zawiadomienia, o którym mowa

w art. 49 ust. 2.

2.

Koalicyjny komitet wyborczy oraz komitet wyborczy wyborców mogą wykonywać czynności

wyborcze po wydaniu przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o przyjęciu zawiadomienia,

o którym mowa w art. 50 ust. 6 albo w art. 51 ust. 4.

Odpowiedzialność za zobowiązania majątkowe

1)

komitetu wyborczego partii politycznej ponosi partia polityczna, która powołała komitet

wyborczy;

2)

koalicyjnego komitetu wyborczego ponoszą solidarnie partie polityczne wchodzące w

skład koalicji wyborczej;

3)

komitetu wyborczego wyborców ponoszą solidarnie osoby wchodzące w skład komitetu wyborczego.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” oraz podaje do wiadomości publicznej informację o przyjęciu zawiadomień,

o których mowa w art. 49 ust. 2, art. 50 ust. 6 i art. 51 ust. 4.

1.

Komitet wyborczy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, ulega rozwiązaniu z mocy prawa

1)

po przyjęciu sprawozdania wyborczego komitetu przez Państwową Komisję Wyborczą albo

2)

po bezskutecznym upływie terminu do wniesienia skargi, o której mowa w art. 97 ust.

1, albo

3)

po wydaniu orzeczenia, o którym mowa w art. 97 ust. 2, uwzględniającego lub oddalającego

skargę na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.

2.

Komitet wyborczy, któremu przysługuje prawo do dotacji z budżetu państwa, o której

mowa w art. 100 ust. 1, ulega rozwiązaniu z mocy prawa po upływie 6 miesięcy od dnia

otrzymania dotacji.

3.

Komitet wyborczy może ulec rozwiązaniu przed dniem wyborów w trybie przepisów o jego

utworzeniu. O rozwiązaniu komitetu zawiadamia się niezwłocznie Państwową Komisję Wyborczą,

a jeżeli rozwiązanie komitetu nastąpiło po zarejestrowaniu kandydatów na posłów do

Parlamentu Europejskiego - także właściwą okręgową komisję wyborczą.

1.

Komitet wyborczy może zgłosić w każdym okręgu wyborczym jedną okręgową listę kandydatów

na posłów do Parlamentu Europejskiego, zwaną dalej „listą okręgową”.

2.

Liczba kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego zgłaszanych na liście okręgowej

nie może być mniejsza niż 5 i większa niż 10.

3.

Kandydować można tylko w jednym okręgu wyborczym i tylko z jednej listy okręgowej.

4.

Partie polityczne, które wchodzą w skład koalicji wyborczej, nie mogą zgłaszać list

okręgowych samodzielnie.

1.

Lista okręgowa powinna być poparta w sposób, o którym mowa w art. 61, podpisami co

najmniej 10 000 wyborców stale zamieszkałych w danym okręgu wyborczym.

2.

Komitet wyborczy, który z zachowaniem wymogów określonych w ust. 1 zarejestrował listy

okręgowe co najmniej w połowie okręgów wyborczych, uprawniony jest do zgłoszenia dalszych

list bez poparcia zgłoszenia podpisami wyborców.

3.

Zgłoszenie list okręgowych przez komitety wyborcze spełniające warunek, o którym mowa

w ust. 2, następuje na podstawie zaświadczenia Państwowej Komisji Wyborczej wydanego

na wniosek zainteresowanego komitetu wyborczego, złożony do 40. dnia przed dniem wyborów.

1.

Wyborca może udzielić pisemnego poparcia więcej niż jednej liście okręgowej. Wycofanie

udzielonego poparcia nie rodzi skutków prawnych.

2.

Wyborca udzielający poparcia liście okręgowej składa podpis obok czytelnie wpisanego

swojego nazwiska i imienia, adresu stałego zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej

i numeru ewidencyjnego PESEL.

3.

Wykaz podpisów musi zawierać na każdej stronie nazwę komitetu wyborczego zgłaszającego

listę okręgową, numer okręgu wyborczego, w którym lista jest zgłaszana, oraz adnotację

„

Udzielam poparcia okręgowej liście kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego

zgłaszanej przez ................................................. (nazwa komitetu

wyborczego) w okręgu wyborczym .............. (numer okręgu) w wyborach posłów do

Parlamentu Europejskiego zarządzonych na ................. (dzień, miesiąc, rok).

”

.

1.

Zbieranie podpisów osób popierających listę okręgową może być dokonywane tylko w miejscu,

czasie i w sposób, które wykluczają groźbę, podstęp lub stosowanie jakichkolwiek nacisków

zmierzających do uzyskania podpisów.

2.

Zabrania się zbierania podpisów osób popierających listę okręgową na terenie jednostek

wojskowych i innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej

oraz oddziałów obrony cywilnej, a także skoszarowanych jednostek podległych ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych.

3.

Zabrania się udzielania wynagrodzenia pieniężnego w zamian za zbieranie lub złożenie

podpisu pod zgłoszeniem listy okręgowej.

1.

Listę okręgową zgłasza się do okręgowej komisji wyborczej najpóźniej do godziny 24

2.

Zgłoszenia listy okręgowej dokonuje osobiście na piśmie pełnomocnik wyborczy lub upoważniona

przez niego osoba, zwani dalej „osobą zgłaszającą listę”. W razie zgłoszenia listy

przez upoważnioną przez pełnomocnika osobę do zgłoszenia dołącza się dokument stwierdzający

udzielenie upoważnienia, ze wskazaniem zakresu udzielonego upoważnienia, oraz dane

upoważnionej przez pełnomocnika osoby: imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania

i numer ewidencyjny PESEL.

1.

Zgłoszenie listy okręgowej powinno spełniać warunki wynikające z przepisów art. 144

ust. 1-5 i art. 145 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu, z tym że przepisy art.

144 ust. 5 pkt 3 i art. 145 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu nie mają zastosowania

do kandydata niebędącego obywatelem polskim.

2.

Do zgłoszenia każdej listy okręgowej należy dołączyć oświadczenie kandydata, że posiada

prawo wybieralności, o którym mowa w art. 9.

3.

W przypadku zgłoszenia kandydatury obywatela Unii Europejskiej niebędącego obywatelem

polskim kandydat do pisemnej zgody na kandydowanie jest obowiązany dołączyć

1)

oświadczenie stwierdzające, że

a)

został on wpisany do rejestru wyborców w gminie, w której stale zamieszkuje,

b)

nie kandyduje w wyborach do Parlamentu Europejskiego w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej;

2)

zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

którego jest obywatelem, że nie pozbawiono go prawa do kandydowania w wyborach do

Parlamentu Europejskiego w tym państwie lub że organ ten nie posiada informacji o

pozbawieniu go tego prawa.

4.

Po dokonaniu zgłoszenia uzupełnienie listy okręgowej o nazwiska kandydatów lub zmiany

kandydatów albo ich kolejności na liście bądź też zmiana oznaczenia kandydata, który

nie należy do żadnej partii politycznej, nazwą lub skrótem nazwy partii popierającej

tego kandydata są niedopuszczalne.

1.

Okręgowa komisja wyborcza, przyjmując zgłoszenie listy okręgowej, bada, w obecności

osoby zgłaszającej listę, czy zgłoszenie to spełnia warunki, o których mowa w art.

64, i wydaje osobie zgłaszającej listę pisemne potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia.

Wzór potwierdzenia określi Państwowa Komisja Wyborcza.

2.

Arkusze wykazu podpisów okręgowa komisja wyborcza numeruje i opatruje każdy arkusz

swoją pieczęcią.

3.

Po sprawdzeniu prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów przyjęte arkusze wykazu

podpisów komisja przechowuje w zapieczętowanych pakietach. Udostępnienie i rozpieczętowanie

pakietów może nastąpić wyłącznie na potrzeby postępowania przed sądami i organami

prokuratury, w obecności członka okręgowej komisji wyborczej; o terminie czynności

zawiadamia się niezwłocznie osobę zgłaszającą listę.

1.

Okręgowa komisja wyborcza rejestruje listę okręgową, zgłoszoną zgodnie z przepisami

ustawy, sporządzając protokół rejestracji. Po jednym egzemplarzu protokołu doręcza

się osobie zgłaszającej listę oraz przesyła Państwowej Komisji Wyborczej.

2.

Jeżeli zgłoszenie ma wady inne niż brak wymaganej liczby prawidłowo złożonych podpisów

wyborców, komisja wzywa osobę zgłaszającą listę do ich usunięcia w terminie 3 dni.

W przypadku nieusunięcia wady w terminie komisja postanawia o odmowie rejestracji

listy w całości lub co do poszczególnych kandydatów. W razie odmowy rejestracji w

odniesieniu do niektórych kandydatów listę rejestruje się w zakresie nieobjętym odmową,

z tym że liczba kandydatów zgłoszonych na liście okręgowej nie może być mniejsza niż

5.

3.

Postanowienie okręgowej komisji wyborczej o odmowie rejestracji, o którym mowa w ust.

2, wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej listę. Od postanowienia

osobie zgłaszającej listę przysługuje prawo odwołania do Państwowej Komisji Wyborczej

w terminie 3 dni od dnia doręczenia. Od postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia

odwołania nie przysługuje środek prawny.

1.

Jeżeli liczba prawidłowo złożonych podpisów wyborców popierających zgłoszenie listy

okręgowej jest mniejsza niż ustawowo wymagana, okręgowa komisja wyborcza wzywa osobę

zgłaszającą listę do uzupełnienia wykazu podpisów, o ile nie upłynął termin, o którym

mowa w art. 63 ust. 1. Uzupełnienie jest możliwe do upływu terminu, o którym mowa

w art. 63 ust. 1.

2.

Jeżeli uzupełnienia nie dokonano w terminie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, lub termin

ten upłynął, okręgowa komisja wyborcza postanawia o odmowie rejestracji listy okręgowej.

Postanowienie wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej listę.

3.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, może być przez osobę zgłaszającą listę okręgową

zaskarżone do właściwego miejscowo sądu okręgowego w terminie 3 dni od dnia doręczenia.

Sąd okręgowy rozpatruje skargę i orzeka w sprawie skargi w terminie 3 dni w postępowaniu

nieprocesowym w składzie 3 sędziów. Od orzeczenia sądu nie przysługuje środek prawny.

Jeżeli sąd uzna skargę za uzasadnioną, okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie rejestruje

listę.

1.

W razie uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości danych zawartych w wykazie podpisów

bądź wiarygodności podpisów okręgowa komisja wyborcza dokonuje w terminie 3 dni sprawdzenia

danych bądź wiarygodności podpisów w oparciu o dostępne urzędowo dokumenty, w tym

rejestry wyborców i urzędowe rejestry mieszkańców, a w miarę potrzeby również o wyjaśnienia

wyborców. O wszczęciu postępowania wyjaśniającego zawiadamia się niezwłocznie osobę

zgłaszającą listę.

2.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalone zostanie, iż zgłoszona lista

nie uzyskała poparcia ustawowo wymaganej liczby podpisów wyborców, okręgowa komisja

wyborcza postanawia o odmowie rejestracji listy okręgowej. Postanowienie wraz z uzasadnieniem

doręcza się niezwłocznie osobie zgłaszającej listę.

3.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, może być przez osobę zgłaszającą listę zaskarżone

do właściwego miejscowo sądu okręgowego w terminie 3 dni od dnia doręczenia. Sąd okręgowy

rozpatruje skargę i orzeka w sprawie skargi w terminie 3 dni w postępowaniu nieprocesowym

w składzie 3 sędziów. Od orzeczenia sądu nie przysługuje środek prawny. Jeżeli sąd

uzna skargę za uzasadnioną, okręgowa komisja wyborcza niezwłocznie rejestruje listę

okręgową.

1.

Państwowa Komisja Wyborcza, na podstawie protokołów rejestracji list okręgowych, przyznaje

w drodze losowania, najpóźniej w 30 dniu przed dniem wyborów, jednolity numer dla

list tego samego komitetu wyborczego zarejestrowanych w więcej niż jednym okręgu wyborczym.

2.

Do postępowania w sprawie losowania numerów list okręgowych stosuje się odpowiednio

przepisy art. 150 i 151 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

1.

Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach okręgowych

zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych

oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list, w tym treść oświadczenia, o którym

mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach

bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje

publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm., w części określonej w art. 11 ust. 2 tej ustawy.

2.

Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, przesyła się dyrektorowi delegatury Krajowego

Biura Wyborczego właściwej miejscowo dla siedziby komisji, który zapewnia jego druk

i rozplakatowanie na obszarze okręgu wyborczego najpóźniej w 10 dniu przed dniem wyborów.

Jeden egzemplarz obwieszczenia przesyła się niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej.

1.

Okręgowa komisja wyborcza skreśla z zarejestrowanej listy okręgowej nazwisko kandydata

na posła do Parlamentu Europejskiego, który zmarł, utracił prawo wybieralności lub

złożył komisji oświadczenie na piśmie o wycofaniu zgody na kandydowanie.

2.

Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z zarejestrowanej listy okręgowej nastąpiło wskutek

śmierci kandydata i powoduje, że na liście tej pozostało mniej niż 5 kandydatów, komisja

zawiadamia osobę zgłaszającą listę o możliwości zgłoszenia nowego kandydata. Uzupełnienia

listy dokonuje się najpóźniej w 15 dniu przed dniem wyborów; w takim przypadku przepisu

art. 60 nie stosuje się.

3.

Jeżeli skreślenie nazwiska kandydata z listy nastąpiło z innej przyczyny niż śmierć

kandydata lub lista nie została uzupełniona z uwzględnieniem terminu, o którym mowa

w ust. 2, a na liście pozostało mniej niż 3 kandydatów, komisja unieważnia rejestrację

tej listy. Od postanowienia wydanego w tej sprawie nie przysługuje środek prawny.

4.

W przypadku rozwiązania komitetu wyborczego w trybie, o którym mowa w art. 58 ust.

3, okręgowa komisja wyborcza unieważnia rejestrację listy tego komitetu. Przepis ust.

3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

5.

O skreśleniu kandydata i postanowieniach, o których mowa w ust. 2-4, okręgowa komisja

wyborcza zawiadamia niezwłocznie osobę zgłaszającą listę i Państwową Komisję Wyborczą

oraz, w formie obwieszczenia, wyborców.

1.

Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona może wyznaczyć po jednym mężu

zaufania do każdej obwodowej komisji wyborczej i rejonowej komisji wyborczej na obszarze

okręgu wyborczego, w którym została zarejestrowana zgłoszona przez niego lista okręgowa.

2.

Pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona wydaje mężom zaufania zaświadczenie

według wzoru określonego przez Państwową Komisję Wyborczą.

3.

Funkcję męża zaufania przy okręgowej komisji wyborczej i Państwowej Komisji Wyborczej

pełni pełnomocnik wyborczy lub osoba przez niego upoważniona.

1.

Kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej

o zarządzeniu wyborów i ulega zakończeniu na 24 godziny przed dniem wyborów na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Partie polityczne oraz wyborcy mogą wykonywać czynności określone w ustawie od dnia

ogłoszenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1. Czynności podjęte przed tym terminem

są nieważne.

3.

Agitację wyborczą prowadzi się na zasadach, w formach, w czasie i w miejscach, określonych

przepisami art. 87-90 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

1.

Jeżeli rozpowszechniane, w tym również w prasie w rozumieniu prawa prasowego, materiały wyborcze, a w szczególności plakaty, ulotki, hasła i wypowiedzi lub inne

formy prowadzonej w okresie kampanii wyborczej agitacji, zawierają informacje nieprawdziwe,

kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego lub pełnomocnik wyborczy zainteresowanego

komitetu wyborczego ma prawo wnieść do sądu okręgowego wniosek o wydanie orzeczenia

1)

zakazu rozpowszechniania takich informacji;

2)

przepadku materiałów wyborczych zawierających takie informacje;

3)

nakazania sprostowania takich informacji;

4)

nakazania publikacji odpowiedzi na stwierdzenia naruszające dobra osobiste;

5)

nakazania przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone.

2.

Sąd okręgowy rozpoznaje wniosek, o którym mowa w ust. 1, w ciągu 24 godzin w postępowaniu

nieprocesowym w składzie jednego sędziego. Sąd może rozpoznać sprawę w przypadku usprawiedliwionej

nieobecności wnioskodawcy lub uczestnika postępowania, którzy o terminie rozprawy

zostali prawidłowo powiadomieni. Postanowienie kończące postępowanie w sprawie sąd

niezwłocznie doręcza wraz z uzasadnieniem osobie zainteresowanej, o której mowa w

ust. 1, i zobowiązanemu do wykonania postanowienia sądu.

3.

Na postanowienie sądu okręgowego przysługuje w ciągu 24 godzin zażalenie do sądu apelacyjnego,

który rozpoznaje je w ciągu 24 godzin. Od postanowienia sądu apelacyjnego nie przysługuje

środek prawny i podlega ono natychmiastowemu wykonaniu.

4.

Publikacja sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin następuje najpóźniej w ciągu 48

godzin, na koszt zobowiązanego. W orzeczeniu sąd wskazuje prasę w rozumieniu prawa prasowego, w której nastąpić ma publikacja, oraz termin publikacji.

5.

W razie niezamieszczenia sprostowania, odpowiedzi lub przeprosin sąd, na wniosek zainteresowanego,

zarządza ich publikację na koszt zobowiązanego, w trybie postępowania egzekucyjnego.

Wykonanie uprawnień wynikających z niniejszej ustawy nie ogranicza możliwości dochodzenia

przez osoby pokrzywdzone lub poszkodowane uprawnień na podstawie innych ustaw.

Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) niezwłocznie po rozpoczęciu kampanii wyborczej

wyznaczy na obszarze gminy (miasta) odpowiednią liczbę miejsc przeznaczonych na bezpłatne

umieszczanie urzędowych obwieszczeń wyborczych i plakatów komitetów wyborczych oraz

poda wykaz tych miejsc do wiadomości publicznej.

Od zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia głosowania jest zabronione podawanie

do wiadomości publicznej wyników przedwyborczych badań (sondaży) opinii publicznej

dotyczących przewidywanych zachowań wyborczych i wyników wyborów do Parlamentu Europejskiego

w Unii Europejskiej.

1.

Komitety wyborcze mają prawo prowadzenia agitacji wyborczej w programach radiowych

i telewizyjnych, w formach audycji wyborczych i ogłoszeń wyborczych.

2.

Łączny czas rozpowszechniania audycji wyborczych wynosi

1)

w ogólnokrajowych programach - 15 godzin w Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna, w godzinach

między 17

2)

w każdym regionalnym programie - po 10 godzin w Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna

i po 20 godzin w spółkach radiofonii regionalnej, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2001 r. Nr 101, poz. 1114, z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 56, poz. 517 oraz z 2003 r. Nr 96, poz. 874).

3.

Komitet wyborczy ma prawo do rozpowszechniania audycji wyborczych w programach

1)

ogólnokrajowych - jeżeli zarejestrował swoje listy okręgowe co najmniej w 9 okręgach

wyborczych;

2)

regionalnych - jeżeli zarejestrował listę okręgową co najmniej w jednym okręgu wyborczym.

4.

Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w ust. 2

pkt 1, dzieli się równo między uprawnione komitety wyborcze na podstawie informacji

Państwowej Komisji Wyborczej o komitetach wyborczych, które zarejestrowały swoje listy

okręgowe co najmniej w 9 okręgach wyborczych.

5.

Czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych, o których mowa w ust. 2

pkt 2, dzieli się między uprawnione komitety wyborcze proporcjonalnie do liczby zarejestrowanych

przez nie list okręgowych, na podstawie informacji okręgowych komisji wyborczych właściwych

dla obszaru objętego regionalnym programem o zarejestrowanych listach okręgowych.

6.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 180 ust.

2-4, art. 181 ust. 1 i 4 oraz art. 185 i 186 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu.

7.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,

zarządów Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna, Polskiego Radia Spółka Akcyjna oraz zarządów

spółek radiofonii regionalnej, a także właściwej rady programowej określi, w drodze

rozporządzenia

1)

czas przeznaczony na rozpowszechnianie audycji wyborczych w każdym z programów ogólnokrajowych

i regionalnych,

2)

ramowy podział czasu przeznaczonego na rozpowszechnianie audycji wyborczych

- uwzględniając konieczność zapewnienia równego podziału czasu przeznaczonego na rozpowszechnianie

audycji wyborczych między uprawnione komitety wyborcze.

8.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach podziału czasu rozpowszechniania

audycji wyborczych, zakres rejestracji oraz sposób przygotowania i emisji tych audycji,

uwzględniając typ i rodzaj nośnika zapisu audycji wyborczej, a także sposób upowszechniania

informacji o terminach emisji audycji wyborczych.

1.

Kolejność rozpowszechniania w każdym dniu audycji wyborczych ustalają kierujący redakcjami

właściwych ogólnokrajowych programów telewizyjnych, w tym TV Polonia, i programów

regionalnych oraz programów radiowych w drodze losowania przeprowadzonego w obecności

osób zgłaszających listy okręgowe najpóźniej w 18. dniu przed dniem wyborów.

2.

Na ustalenia dotyczące podziału czasu antenowego, o których mowa w art. 78 ust. 4

i 5, osobie zgłaszającej listę okręgową przysługuje skarga do Państwowej Komisji Wyborczej.

Skargę wnosi się w terminie 2 dni od dokonania ustalenia. Państwowa Komisja Wyborcza

rozpatruje sprawę niezwłocznie i wydaje postanowienie. Od postanowienia Państwowej

Komisji Wyborczej nie przysługuje środek prawny.

1.

Audycje wyborcze komitetu wyborczego dostarczane są do Telewizji Polskiej Spółka Akcyjna,

Polskiego Radia Spółka Akcyjna i spółek radiofonii regionalnej, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, nie później niż na 24 godziny przed dniem ich rozpowszechnienia.

2.

Czas audycji wyborczych dostarczonych przez komitety wyborcze nie może przekraczać

czasu ustalonego dla nich na podstawie przepisów, o których mowa w art. 78 ust. 7

i 8.

3.

W przypadku stwierdzenia przez Telewizję Polską Spółka Akcyjna, Polskie Radio Spółka

Akcyjna lub spółki radiofonii regionalnej, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, że dostarczone przez komitet wyborczy materiały audycji wyborczych przekraczają

czas ustalony dla tych audycji, wzywają bezzwłocznie komitet wyborczy do skrócenia

czasu audycji. W razie bezskutecznego wezwania emisja audycji wyborczej jest przerywana

w chwili, kiedy upłynął czas audycji przysługujący danemu komitetowi.

Do przedstawiania przez Państwową Komisję Wyborczą w programach telewizyjnych i radiowych

informacji, wyjaśnień i komunikatów związanych z wyborami stosuje się odpowiednio

przepisy art. 94 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu oraz przepisy wykonawcze

wydane na jego podstawie.

Partia polityczna, która samodzielnie utworzyła komitet wyborczy lub wchodzi w skład

koalicji wyborczej, w okresie od dnia przyjęcia przez Państwową Komisję Wyborczą zawiadomień,

o których mowa odpowiednio w art. 49 ust. 2 i art. 50 ust. 6, do dnia wyborów może

prowadzić i finansować wszelką agitację na rzecz upowszechniania celów programowych

partii politycznej, wyłącznie na zasadach, w formach, w czasie i w miejscach, określonych

niniejszą ustawą.

Finansowanie kampanii wyborczej jest jawne.

1.

Za gospodarkę finansową komitetu wyborczego jest odpowiedzialny i prowadzi ją jego

pełnomocnik finansowy.

2.

Pełnomocnikiem finansowym nie może być

1)

kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego;

2)

pełnomocnik wyborczy;

3)

funkcjonariusz publiczny w rozumieniu art. 115 § 13 Kodeksu karnego;

4)

osoba niemająca stałego miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Można być pełnomocnikiem finansowym tylko jednego komitetu wyborczego.

1.

Komitet wyborczy może pozyskiwać i wydatkować środki jedynie na cele związane z wyborami.

2.

Komitet wyborczy partii politycznej może pozyskiwać i wydatkować środki od dnia wydania

przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o przyjęciu zawiadomienia o zamiarze

zgłoszenia kandydatów na posłów do Parlamentu Europejskiego.

3.

Koalicyjny komitet wyborczy oraz komitet wyborczy wyborców może pozyskiwać i wydatkować

środki od dnia wydania przez Państwową Komisję Wyborczą postanowienia o przyjęciu

zawiadomienia o utworzeniu odpowiednio koalicyjnego komitetu wyborczego lub komitetu

wyborczego wyborców.

4.

Zabrania się

1)

pozyskiwania środków przez komitet wyborczy po dniu wyborów;

2)

wydatkowania środków przez komitet wyborczy po dniu złożenia sprawozdania wyborczego,

o którym mowa w art. 93.

1.

Środki finansowe komitetu wyborczego partii politycznej mogą pochodzić jedynie z Funduszu

Wyborczego tej partii tworzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857, Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 127, poz. 1089 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507), zwanego dalej „Funduszem Wyborczym”.

2.

Środki finansowe koalicyjnego komitetu wyborczego mogą pochodzić jedynie z Funduszy

Wyborczych partii wchodzących w skład koalicji wyborczej.

3.

Komitetowi wyborczemu wyborców mogą być przekazywane środki finansowe jedynie przez

osoby fizyczne, z zastrzeżeniem przepisów ust. 4, 6 i 7 oraz art. 100.

4.

Komitetowi wyborczemu wyborców nie wolno przyjmować środków finansowych pochodzących

od

1)

osób fizycznych niemających miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem

obywateli polskich zamieszkałych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2)

cudzoziemców mających miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, niebędących

obywatelami Unii Europejskiej.

5.

Komitetowi wyborczemu nie wolno przyjmować wartości niepieniężnych, z wyjątkiem nieodpłatnych

usług polegających na rozpowszechnianiu plakatów i ulotek wyborczych przez podmioty

inne niż przedsiębiorcy.

6.

Komitet wyborczy wyborców może zaciągać kredyty bankowe wyłącznie na cele związane

z wyborami.

7.

Poręczycielem kredytu, o którym mowa w ust. 6, mogą być wyłącznie osoby fizyczne,

z tym że kwota poręczenia nie może być wyższa od wymienionej w art. 88 ust. 4 łącznej

sumy wpłat od osoby fizycznej. Ograniczenie wysokości kwoty poręczonej nie dotyczy

osób wchodzących w skład komitetu wyborczego wyborców.

8.

Komitetowi wyborczemu nie wolno przyjmować środków finansowych z zagranicy.

1.

Zabronione jest przekazywanie środków finansowych lub wartości niepieniężnych przez

jeden komitet wyborczy na rzecz innego komitetu wyborczego.

2.

Zabronione jest przeprowadzanie przez komitet wyborczy zbiórek publicznych.

1.

Środki finansowe komitetu wyborczego mogą być gromadzone wyłącznie na rachunku bankowym.

Postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o przyjęciu zawiadomienia, o którym mowa

w art. 49 ust. 2, art. 50 ust. 6 i art. 51 ust. 4, stanowi podstawę do otwarcia rachunku

bankowego komitetu, dokonania wpisu do rejestru gospodarki narodowej (REGON) oraz

nadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP) na zasadach określonych w przepisach

o ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

2.

Umowa rachunku bankowego zawarta w imieniu komitetu wyborczego musi zawierać zastrzeżenie

o wymaganym ustawą sposobie dokonywania wpłat na rzecz komitetu wyborczego oraz dopuszczalnym

źródle pozyskiwania środków finansowych przez komitet wyborczy, a także o dopuszczalnym

terminie dokonywania wpłat.

3.

Środki finansowe mogą być wpłacane na rzecz komitetu wyborczego jedynie czekiem, przelewem

lub kartą płatniczą.

4.

Łączna suma wpłat od osoby fizycznej na rzecz jednego komitetu wyborczego wyborców

nie może przekraczać 20-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na

podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia

postanowienia o zarządzeniu wyborów.

1.

Komitety wyborcze mogą wydatkować na kampanię wyborczą wyłącznie kwoty ograniczone

limitem, którego wysokość jest wyznaczona kwotą 30 groszy przypadającą na każdego

wyborcę w kraju ujętego w rejestrze wyborców.

2.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 14 dni od dnia zarządzenia wyborów, ogłasza,

w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

i podaje do wiadomości publicznej liczbę wyborców ujętych w rejestrach wyborców na

terenie całego kraju według stanu na koniec kwartału poprzedzającego dzień ogłoszenia

postanowienia o zarządzeniu wyborów.

1.

W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad

poniesionymi wydatkami komitet wyborczy partii politycznej przekazuje ją na Fundusz

Wyborczy tej partii politycznej.

2.

W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad

poniesionymi wydatkami koalicyjny komitet wyborczy przekazuje ją na Fundusze Wyborcze

partii politycznych wchodzących w skład koalicji, w proporcji ustalonej w umowie zawiązującej

koalicję wyborczą; w razie braku stosownych postanowień w umowie środki przekazuje

się na rzecz instytucji charytatywnej.

3.

W przypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych środków na cele kampanii wyborczej nad

poniesionymi wydatkami, z uwzględnieniem dotacji z budżetu państwa, o której mowa

w art. 100 ust. 1, komitet wyborczy wyborców jest obowiązany przekazać tę nadwyżkę

na rzecz instytucji charytatywnej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, w drodze rozporządzenia, określi sposób i tryb prowadzenia rachunkowości

przez komitety wyborcze, uwzględniając formy dokumentowania i ewidencji przychodów,

wydatków i zobowiązań finansowych komitetu wyborczego, wzory sprawozdań o przychodach,

wydatkach i zobowiązaniach finansowych komitetów wyborczych oraz szczegółowy zakres

zawartych w nich informacji, a także wykaz rodzajów dokumentów, jakie należy załączyć

do sprawozdania, tak aby umożliwiły one weryfikację podanych w sprawozdaniu informacji.

Do finansowania komitetów wyborczych partii politycznych w sprawach nieuregulowanych

w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.

1.

Pełnomocnik finansowy, w terminie 4 miesięcy od dnia wyborów, przedstawia Państwowej

Komisji Wyborczej sprawozdanie o przychodach, wydatkach i zobowiązaniach finansowych

komitetu, w tym o uzyskanych kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania, wraz z

opinią biegłego rewidenta i raportem.

2.

Biegłego rewidenta, o którym mowa w ust. 1, wybiera Państwowa Komisja Wyborcza spośród

kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Biegłych Rewidentów w liczbie uzgodnionej

z Państwową Komisją Wyborczą.

3.

Koszty sporządzenia opinii i raportu, o których mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu

państwa w części Budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe.

1.

Sprawozdania wyborcze komitetów wyborczych Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w ciągu miesiąca od upływu terminu,

o którym mowa w art. 93 ust. 1.

2.

Wykaz wpłat od osób fizycznych na rzecz komitetu wyborczego wyborców Państwowa Komisja

Wyborcza udostępnia do wglądu na wniosek, w trybie i na zasadach określonych przepisami

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 i Nr 153, poz. 1271).

3.

Pozostałe rodzaje dokumentów załączonych do sprawozdań wyborczych są udostępniane

do wglądu

1)

partiom politycznym,

2)

komitetom wyborczym, które brały udział w danych wyborach,

3)

stowarzyszeniom i fundacjom, które w swoich statutach przewidują działania związane

z analizą finansowania kampanii wyborczych

- w okresie przewidzianym na złożenie zastrzeżeń do sprawozdań wyborczych.

1.

Państwowa Komisja Wyborcza, w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia sprawozdania wyborczego

1)

przyjmuje sprawozdanie bez zastrzeżeń;

2)

przyjmuje sprawozdanie, wskazując na jego uchybienia, albo

3)

odrzuca sprawozdanie w przypadku stwierdzenia

a)

pozyskania lub wydatkowania środków komitetu wyborczego z naruszeniem przepisów art.

85 albo limitu określonego w art. 89 ust. 1,

b)

przeprowadzania zbiórek publicznych wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 87 ust. 2,

c)

przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy

środków finansowych pochodzących z innego źródła niż Fundusz Wyborczy,

d)

przekazania komitetowi wyborczemu wyborców lub przyjęcia przez ten komitet środków

finansowych lub wartości niepieniężnych z naruszeniem przepisów art. 86 ust. 3-8,

e)

przyjęcia przez komitet wyborczy partii politycznej albo koalicyjny komitet wyborczy

wartości niepieniężnych z naruszeniem przepisu art. 86 ust. 5.

2.

W przypadku wątpliwości co do prawidłowości sprawozdania wyborczego Państwowa Komisja

Wyborcza wzywa komitet wyborczy do usunięcia wad sprawozdania lub udzielenia wyjaśnień

w określonym terminie.

3.

Państwowa Komisja Wyborcza, badając sprawozdanie wyborcze, może zlecać sporządzenie

ekspertyz lub opinii.

4.

Państwowa Komisja Wyborcza, badając sprawozdanie wyborcze, może żądać od organów państwowych

niezbędnej pomocy.

1.

W terminie 14 dni od dnia ogłoszenia sprawozdania wyborczego

1)

partie polityczne,

2)

komitety wyborcze, które brały udział w danych wyborach,

3)

stowarzyszenia i fundacje, które w swoich statutach przewidują działania związane

z analizą finansowania kampanii wyborczych

- mogą zgłaszać do Państwowej Komisji Wyborczej umotywowane pisemne zastrzeżenia do

sprawozdań wyborczych komitetów wyborczych.

2.

Państwowa Komisja Wyborcza w terminie 60 dni od dnia zgłoszenia zastrzeżenia, o którym

mowa w ust. 1, udziela pisemnej odpowiedzi na zastrzeżenie.

1.

W przypadku odrzucenia sprawozdania wyborczego komitetu wyborczego przez Państwową

Komisję Wyborczą pełnomocnik finansowy ma prawo, w terminie 7 dni od dnia doręczenia

postanowienia o odrzuceniu sprawozdania, wnieść do Sądu Najwyższego skargę na postanowienie

Państwowej Komisji Wyborczej w przedmiocie odrzucenia sprawozdania.

2.

Sąd Najwyższy rozpatruje skargę i wydaje w tej sprawie orzeczenie w terminie 60 dni

od dnia doręczenia skargi. Orzeczenie doręcza się pełnomocnikowi finansowemu i Państwowej

Komisji Wyborczej.

3.

Rozpatrzenie skargi przez Sąd Najwyższy następuje w składzie 3 sędziów, w postępowaniu

nieprocesowym.

4.

Od orzeczenia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.

5.

Jeżeli Sąd Najwyższy uzna skargę pełnomocnika finansowego za zasadną, Państwowa Komisja

Wyborcza niezwłocznie postanawia o przyjęciu sprawozdania wyborczego.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” oraz podaje do wiadomości publicznej, w formie komunikatu, informację

o przyjętych i odrzuconych sprawozdaniach wyborczych komitetów wyborczych.

1.

W razie niezłożenia sprawozdania wyborczego w terminie, o którym mowa w art. 93 ust.

1, albo odrzucenia przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania wyborczego lub odrzucenia

skargi, o której mowa w art. 97 ust. 1, prawo do dotacji z budżetu państwa, o której

mowa w art. 100 ust. 1, nie przysługuje.

2.

Do sprawozdania złożonego po terminie stosuje się odpowiednio przepisy art. 93-97.

1.

Partii politycznej, której komitet wyborczy uczestniczył w wyborach, partii politycznej

wchodzącej w skład koalicji wyborczej, a także komitetowi wyborczemu wyborców przysługuje

prawo do dotacji z budżetu państwa, zwanej dalej „dotacją podmiotową”, za każdy uzyskany

mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Wydatki związane z dotacją podmiotową są

pokrywane z budżetu państwa w części Budżet, finanse publiczne i instytucje finansowe.

2.

Wysokość dotacji podmiotowej oblicza się według wzoru

\(

Dp = {W \over L} \times M

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Dp

-

wysokość przysługującej dotacji podmiotowej,

W

-

kwotę złotych równą liczbie wyborców, którzy oddali głosy,

L

-

liczbę wybieranych w Rzeczypospolitej Polskiej posłów do Parlamentu Europejskiego,

M

-

liczbę mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy.

3.

Dotacja podmiotowa przysługuje wyłącznie do wysokości wydatków uwidocznionej w sprawozdaniu

wyborczym, przyjętym przez Państwową Komisję Wyborczą.

4.

Dotację podmiotową przysługującą partii politycznej wchodzącej w skład koalicji wyborczej

dzieli się na rzecz partii wchodzących w skład tej koalicji w proporcjach określonych

w umowie zawiązującej koalicję wyborczą. Proporcje określone w tej umowie nie mogą

być zmienione. Jeżeli partie polityczne wchodzące w skład koalicji wyborczej nie określiły

w umowie zawiązującej koalicję proporcji, to należną koalicji dotację podmiotową każdej

z nich wypłaca się w równych częściach.

5.

Przekazania dotacji podmiotowej na wskazany przez podmioty, o których mowa w ust.

1, rachunek bankowy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na podstawie

informacji Państwowej Komisji Wyborczej o uprawnionych do otrzymania dotacji podmiotowej

oraz o liczbie mandatów uzyskanych przez dany komitet wyborczy. Dotacja podmiotowa

jest wypłacana w terminie 9 miesięcy od dnia wyborów.

6.

W przypadku podziału, połączenia albo likwidacji partii politycznych odnośnie do ich

prawa do dotacji podmiotowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych.

1.

Środki finansowe lub wartości niepieniężne przyjęte przez komitet wyborczy z naruszeniem

przepisów art. 85 ust. 4 pkt 1, art. 86, art. 87 albo art. 88 podlegają przepadkowi

na rzecz Skarbu Państwa. Jeżeli środki finansowe lub wartości niepieniężne zostały

zużyte lub utracone, przepadkowi podlega ich równowartość.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy korzyści majątkowych przekazanych komitetowi wyborczemu

z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, których komitet wyborczy nie przyjął lub

zwrócił darczyńcy w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od daty dokonania darowizny.

3.

Sądem właściwym do orzekania w sprawach przepadku środków finansowych lub wartości

niepieniężnych, o których mowa w ust. 1, jest Sąd Okręgowy w Warszawie.

4.

O orzeczenie przepadku środków finansowych lub wartości niepieniężnych występuje do

sądu Państwowa Komisja Wyborcza.

5.

Do postępowania w sprawie przepadku korzyści majątkowej stosuje się przepisy o postępowaniu

nieprocesowym.

Do kart do głosowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 155-157 i art. 159 Ordynacji

wyborczej do Sejmu i do Senatu.

1.

Jeżeli po wydrukowaniu kart do głosowania okręgowa komisja wyborcza skreśli z listy

okręgowej nazwisko kandydata z przyczyn, o których mowa w art. 71 ust. 1, nazwisko

tego kandydata pozostawia się na wydrukowanych kartach do głosowania. Informację o

skreśleniu oraz o warunkach decydujących o ważności głosu oddanego na takiej karcie

podaje się do wiadomości publicznej w formie obwieszczenia i zapewnia jego rozplakatowanie

w lokalach wyborczych w dniu głosowania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli komisja unieważni rejestrację listy

okręgowej z przyczyn, o których mowa w art. 71 ust. 3 lub 4.

Głosowanie odbywa się przy pomocy urzędowych kart do głosowania.

1.

Przed przystąpieniem do głosowania wyborca okazuje obwodowej komisji wyborczej dokument

umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości.

2.

Po wykonaniu czynności, o której mowa w ust. 1, wyborca otrzymuje od komisji kartę

do głosowania, opatrzoną jej pieczęcią. Wyborca potwierdza otrzymanie karty do głosowania

własnym podpisem, w przeznaczonej na to rubryce spisu wyborców.

3.

Wyborca głosujący za granicą otrzymuje kartę do głosowania wyłącznie po okazaniu obwodowej

komisji wyborczej ważnego polskiego paszportu lub w przypadku obywatela Unii Europejskiej

niebędącego obywatelem polskim innego ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

4.

Po otrzymaniu karty do głosowania wyborca udaje się do miejsca w lokalu obwodowej

komisji wyborczej zapewniającego tajność głosowania.

5.

Kartę do głosowania wyborca wrzuca do urny w taki sposób, aby strona zadrukowana była

niewidoczna.

1.

Głosowanie odbywa się w lokalu obwodowej komisji wyborczej, zwanym dalej „lokalem

wyborczym”, w ciągu jednego dnia, bez przerwy, między godziną 8

2.

Głosowanie w obwodach głosowania utworzonych w szpitalach, zakładach pomocy społecznej,

zakładach karnych lub aresztach śledczych może zakończyć się wcześniej niż o godzinie

określonej w ust. 1 w przypadku oddania głosu przez wszystkich wyborców. Skrócenie

czasu głosowania zarządza obwodowa komisja wyborcza, po porozumieniu z kierownikiem

szpitala, zakładu pomocy społecznej, zakładu karnego lub aresztu śledczego, powiadamiając

o tym wyborców, wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) oraz właściwą rejonową komisję

wyborczą.

3.

Głosowanie w obwodach głosowania na polskich statkach morskich oraz za granicą odbywa

się między godziną 8

1.

Wyborca głosuje tylko na jedną listę okręgową, stawiając na karcie do głosowania znak

„x” w kratce z lewej strony obok nazwiska jednego z kandydatów z tej listy, przez

co wskazuje jego pierwszeństwo do uzyskania mandatu.

2.

Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania postawiono znak „x” w

kratce z lewej strony obok nazwisk dwóch lub większej liczby kandydatów z różnych

list okręgowych albo nie postawiono tego znaku w kratce z lewej strony obok nazwiska

żadnego kandydata z którejkolwiek z list.

3.

Za nieważny uznaje się głos, jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w

kratce z lewej strony wyłącznie obok nazwiska kandydata umieszczonego na liście okręgowej,

która została unieważniona.

4.

Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony wyłącznie

obok nazwiska kandydata z jednej tylko listy okręgowej, a nazwisko tego kandydata

zostało z tej listy skreślone, to głos taki uznaje się za ważny i oddany na tę listę.

5.

Jeżeli na karcie do głosowania znak „x” postawiono w kratce z lewej strony obok nazwisk

dwóch lub większej liczby kandydatów z tej samej listy okręgowej, to głos taki uważa

się za głos ważnie oddany na wskazaną listę okręgową z przyznaniem pierwszeństwa do

uzyskania mandatu temu kandydatowi, którego nazwisko na tej liście jest umieszczone

w pierwszej kolejności.

6.

Dopisanie na karcie do głosowania dodatkowych nazwisk lub nazw albo poczynienie innych

dopisków poza kratką nie wpływa na ważność głosu.

1.

Głosować może tylko wyborca wpisany do spisu wyborców, a także wyborca dopisany do

spisu zgodnie z przepisami ust. 2 i 3.

2.

Obwodowa komisja wyborcza dopisuje w dniu głosowania do spisu wyborców

1)

wyborcę przedstawiającego zaświadczenie o prawie do głosowania, załączając zaświadczenie

do spisu;

2)

wyborcę pominiętego w spisie, jeżeli udokumentuje, że stale zamieszkuje na terenie

danego obwodu głosowania, a urząd gminy potwierdzi, że nie otrzymał zawiadomienia

o utracie przez niego prawa wybierania lub o objęciu spisem wyborców w innym obwodzie;

3)

wyborcę skreślonego ze spisu dla danego obwodu głosowania w związku z umieszczeniem

w spisie wyborców w szpitalu lub zakładzie pomocy społecznej, jeżeli udokumentuje,

że opuścił szpital lub zakład pomocy społecznej w przeddzień wyborów;

4)

obywatela polskiego stale zamieszkującego za granicą, a głosującego w kraju na podstawie

ważnego polskiego paszportu. W takim przypadku komisja odnotowuje numer paszportu

oraz miejsce i datę jego wydania w rubryce spisu „uwagi” oraz umieszcza w paszporcie

na ostatniej wolnej stronie, przeznaczonej na adnotacje wizowe, odcisk swojej pieczęci

oraz wpisuje datę głosowania.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się również w przypadku przybycia wyborcy do szpitala lub zakładu

pomocy społecznej w przeddzień wyborów.

Do przebiegu głosowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 61-66 i art. 69 Ordynacji

wyborczej do Sejmu i do Senatu.

Niezwłocznie po zakończeniu głosowania obwodowa komisja wyborcza ustala wyniki głosowania

w obwodzie.

1.

Obwodowa komisja wyborcza ustala, na podstawie aktualnego spisu wyborców, liczbę osób

uprawnionych do głosowania oraz liczbę wyborców, którym wydano karty do głosowania.

2.

Komisja ustala liczbę niewykorzystanych kart do głosowania, a następnie karty te umieszcza

w zapieczętowanych pakietach.

1.

Po wykonaniu przez obwodową komisję wyborczą czynności, o których mowa w art. 111,

przewodniczący komisji w obecności jej członków otwiera urnę wyborczą, po czym komisja

liczy znajdujące się w niej karty do głosowania.

2.

Kart do głosowania przedartych całkowicie na dwie lub więcej części nie bierze się

pod uwagę przy obliczeniach, o których mowa w ust. 1.

3.

Jeżeli liczba kart do głosowania wyjętych z urny jest mniejsza lub większa od liczby

kart wydanych, komisja podaje w protokole przypuszczalną przyczynę tej niezgodności.

Karty do głosowania wyjęte z urny inne niż urzędowo ustalone lub nieopatrzone pieczęcią

obwodowej komisji wyborczej są nieważne.

Ustalając wyniki głosowania w obwodzie, obwodowa komisja wyborcza oblicza liczbę

1)

kart nieważnych, o których mowa w art. 113;

2)

kart ważnych;

3)

głosów nieważnych, o których mowa w art. 107 ust. 2 i 3;

4)

głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie listy okręgowe;

5)

głosów ważnych oddanych na poszczególne listy okręgowe;

6)

głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów.

1.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 111-114, obwodowa komisja wyborcza sporządza,

w dwóch egzemplarzach, protokół głosowania w obwodzie.

2.

W protokole, o którym mowa w ust. 1, wymienia się kolejno liczbę

1)

wyborców uprawnionych do głosowania;

2)

otrzymanych przez obwodową komisję wyborczą kart do głosowania;

3)

wyborców, którym wydano karty do głosowania;

4)

niewykorzystanych kart do głosowania;

5)

kart nieważnych;

6)

kart ważnych;

7)

głosów nieważnych;

8)

głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie listy okręgowe;

9)

głosów ważnych oddanych na poszczególne listy okręgowe;

10)

głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów.

3.

W protokole podaje się także czas rozpoczęcia i zakończenia głosowania oraz omawia

zarządzenia i inne podjęte decyzje, jak również inne istotne okoliczności związane

z przebiegiem głosowania.

4.

Protokół podpisują i każdą ze stron parafują wszystkie osoby wchodzące w skład obwodowej

komisji wyborczej obecne przy jego sporządzaniu. Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

5.

Mężom zaufania przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych

zarzutów. Adnotację o wniesieniu uwag zamieszcza się w protokole.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do członków obwodowej komisji wyborczej, z

tym że nie zwalnia ich to z obowiązku podpisania protokołu głosowania w obwodzie.

7.

Wzór protokołu, o którym mowa w ust. 1, ustala Państwowa Komisja Wyborcza.

1.

W przypadku powołania przez rejonową komisję wyborczą pełnomocnika obwodowa komisja

wyborcza niezwłocznie przekazuje mu kopię protokołu głosowania w obwodzie.

2.

Pełnomocnik rejonowej komisji wyborczej sprawdza pod względem zgodności arytmetycznej

poprawność ustalenia wyników głosowania w obwodzie i potwierdza obwodowej komisji

wyborczej poprawność ustalonych wyników bądź wskazuje na niezgodność arytmetyczną

danych w protokole, którą obwodowa komisja wyborcza jest obowiązana wyjaśnić i odpowiednio

poprawić oraz udostępnić wyborcom skorygowane wyniki głosowania w trybie określonym

w art. 117.

3.

Tryb przekazywania i przyjmowania oraz sposób postępowania z kopią protokołu, o której

mowa w ust. 1, określa Państwowa Komisja Wyborcza.

1.

Obwodowa komisja wyborcza udostępnia wyborcom, przez wywieszenie w lokalu wyborczym

w miejscu łatwo dostępnym dla wyborców, wyniki głosowania obejmujące dane, o których

mowa w art. 115 ust. 2.

2.

Podanie do wiadomości publicznej wyników, o których mowa w ust. 1, nie może nastąpić

przed zakończeniem głosowania w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

3.

Państwowa Komisja Wyborcza w celu realizacji wymogów wynikających z ust. 2 podaje

do wiadomości publicznej oraz przekazuje obwodowym komisjom wyborczym informację dotyczącą

godziny, od której będzie można udostępniać wyborcom wyniki, o których mowa w ust.

1.

1.

Przewodniczący obwodowej komisji wyborczej niezwłocznie przekazuje do właściwej rejonowej

komisji wyborczej, w zapieczętowanej kopercie, jeden egzemplarz protokołu głosowania

w obwodzie, wraz z wyjaśnieniami komisji do zgłoszonych zarzutów, o których mowa w

art. 115 ust. 5 i 6. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu protokołu.

2.

Wyniki głosowania i protokoły głosowania z obwodów utworzonych za granicą są przekazywane

okręgowej komisji wyborczej właściwej dla miasta stołecznego Warszawy, a wyniki głosowania

i protokoły głosowania z obwodów utworzonych na polskich statkach morskich - komisji

okręgowej właściwej dla siedziby armatora.

3.

Państwowa Komisja Wyborcza określi, w drodze uchwały, tryb przekazywania i przyjmowania

protokołów, o których mowa w ust. 1, oraz tryb przekazywania i przyjmowania wyników

głosowania oraz protokołów, o których mowa w ust. 2.

Niezwłocznie po otrzymaniu protokołu głosowania w obwodzie rejonowa komisja wyborcza

dokonuje sprawdzenia prawidłowości ustalenia wyników głosowania w obwodzie. W przypadku

stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania komisja zarządza ponowne

ich ustalenie przez obwodową komisję wyborczą i powiadamia o tym właściwą okręgową

komisję wyborczą. Przepisy art. 111-114 stosuje się odpowiednio.

Po wykonaniu czynności, o których mowa w art. 118 i 119, przewodniczący obwodowej

komisji wyborczej niezwłocznie, w sposób ustalony przez Państwową Komisję Wyborczą,

przekazuje w depozyt odpowiednio wójtowi lub burmistrzowi (prezydentowi miasta) dokumenty

z głosowania oraz pieczęć komisji.

1.

Rejonowa komisja wyborcza na podstawie protokołów głosowania w obwodach ustala wyniki

głosowania na obszarze swojej właściwości i sporządza, w dwóch egzemplarzach, protokół

wyników głosowania w rejonie.

2.

W protokole wymienia się sumy liczb, o których mowa w art. 115 ust. 2.

3.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.

Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

4.

Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecni mężowie

zaufania, którym przysługuje prawo wniesienia do protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych

zarzutów.

5.

Przewodniczący rejonowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie do właściwej okręgowej

komisji wyborczej dane z protokołu dotyczące liczby głosów ważnych oddanych łącznie

na wszystkie listy okręgowe i głosów ważnych oddanych na poszczególne listy okręgowe

oraz głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów, w sposób ustalony przez

Państwową Komisję Wyborczą. Mężowie zaufania mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu

danych z protokołu.

6.

Protokół wyników głosowania w rejonie wraz z protokołami głosowania z obwodów głosowania

przewodniczący rejonowej komisji wyborczej przesyła niezwłocznie do okręgowej komisji

wyborczej, w trybie ustalonym przez Państwową Komisję Wyborczą. Pozostałe dokumenty

z wyborów przekazuje dyrektorowi delegatury Krajowego Biura Wyborczego właściwej dla

siedziby komisji.

7.

Wzór protokołu wyników głosowania w rejonie określi Państwowa Komisja Wyborcza.

1.

Po otrzymaniu od przewodniczących rejonowych komisji wyborczych protokołów wyników

głosowania w rejonie okręgowa komisja wyborcza dokonuje sprawdzenia prawidłowości

ustalenia wyników głosowania przez rejonowe komisje wyborcze.

2.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w ustaleniu wyników głosowania, o których mowa

w ust. 1, okręgowa komisja wyborcza zarządza ponowne ustalenie przez rejonową komisję

wyborczą tych wyników.

1.

Okręgowa komisja wyborcza na podstawie protokołów wyników głosowania w rejonach ustala

wyniki głosowania na poszczególne listy okręgowe i sporządza, w dwóch egzemplarzach,

protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym.

2.

Jeżeli właściwa okręgowa komisja wyborcza nie uzyska wyników głosowania w obwodach

głosowania za granicą albo na polskich statkach morskich w ciągu 24 godzin od zakończenia

głosowania, o którym mowa w art. 106 ust. 3, głosowanie w tych obwodach uważa się

za niebyłe. Fakt ten odnotowuje się w protokole wyników głosowania w okręgu wyborczym,

z wymienieniem obwodów głosowania oraz ewentualnych przyczyn nieuzyskania z tych obwodów

wyników głosowania.

3.

W protokole wymienia się sumy odpowiednich liczb zawartych w protokołach wyników głosowania

w rejonie.

4.

Protokół podpisują wszystkie osoby wchodzące w skład komisji obecne przy jego sporządzaniu.

Protokół opatruje się pieczęcią komisji.

5.

Przy ustalaniu wyników głosowania i sporządzaniu protokołu mogą być obecni pełnomocnicy

wyborczy lub osoby przez nich upoważnione, którym przysługuje prawo wniesienia do

protokołu uwag, z wymienieniem konkretnych zarzutów.

6.

Przewodniczący okręgowej komisji wyborczej przekazuje niezwłocznie do Państwowej Komisji

Wyborczej dane z protokołu dotyczące liczby głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie

listy okręgowe i głosów ważnych oddanych na poszczególne listy okręgowe oraz głosów

ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów, w sposób ustalony przez Państwową Komisję

Wyborczą. Osoby, o których mowa w ust. 5, mają prawo uczestniczyć przy przekazywaniu

danych z protokołu.

7.

Protokół wyników głosowania w okręgu wyborczym przewodniczący okręgowej komisji wyborczej

przesyła niezwłocznie do Państwowej Komisji Wyborczej, w trybie przez nią ustalonym.

Pozostałe dokumenty z wyborów przechowuje dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego

właściwej dla siedziby komisji.

8.

Wzór protokołu wyników głosowania w okręgu wyborczym określi Państwowa Komisja Wyborcza.

1.

Państwowa Komisja Wyborcza może ustalić obowiązek, tryb i zasady przekazywania jej

w trakcie głosowania danych liczbowych, o których mowa w art. 111 ust. 1.

2.

Państwowa Komisja Wyborcza po otrzymaniu danych liczbowych, o których mowa w ust.

1, z wszystkich obwodowych komisji wyborczych podaje do wiadomości publicznej liczbę

osób ujętych w spisach wyborców oraz liczbę wyborców, którym wydano karty do głosowania.

1.

Po otrzymaniu protokołów wyników głosowania z wszystkich okręgów wyborczych Państwowa

Komisja Wyborcza ustala wyniki głosowania w skali kraju i stwierdza, które listy okręgowe

komitetów wyborczych spełniają warunek uprawniający do uczestniczenia w podziale mandatów,

a następnie dokonuje podziału wszystkich mandatów między komitety wyborcze odpowiednio

do łącznej liczby głosów ważnych oddanych na listy okręgowe danego komitetu wyborczego

oraz przystępuje do ustalenia liczby mandatów przypadających dla poszczególnych list

okręgowych każdego z komitetów wyborczych, które uzyskały mandaty, i przyznania tych

mandatów konkretnym kandydatom.

2.

W podziale mandatów uwzględnia się wyłącznie listy okręgowe tych komitetów wyborczych,

które otrzymały co najmniej 5% ważnych głosów w skali kraju.

Państwowa Komisja Wyborcza na podstawie danych z protokołów, o których mowa w art.

123 ust. 1, sporządza zestawienie obejmujące liczbę głosów ważnych w skali kraju oraz

głosów ważnych oddanych na listy okręgowe poszczególnych komitetów wyborczych we wszystkich

okręgach oraz ustala wykaz komitetów wyborczych, których listy okręgowe spełniają

warunek, o którym mowa w art. 125 ust. 2, oraz komitetów, których listy okręgowe nie

spełniają tego warunku.

1.

Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje podziału wszystkich mandatów pomiędzy uprawnione

komitety wyborcze w sposób następujący

1)

liczbę głosów ważnych oddanych łącznie na listy okręgowe każdego z komitetów wyborczych

dzieli się kolejno przez: 1; 2; 3; 4 i dalsze kolejne liczby aż do chwili, gdy z otrzymanych

w ten sposób ilorazów da się uszeregować tyle kolejno największych liczb, ilu posłów

do Parlamentu Europejskiego jest wybieranych w Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

każdemu komitetowi wyborczemu przyznaje się tyle mandatów, ile spośród ustalonego

w powyższy sposób szeregu ilorazów przypada mu liczb kolejno największych.

2.

Jeżeli kilka komitetów wyborczych uzyskało ilorazy równe ostatniej liczbie z liczb

uszeregowanych w podany sposób, a komitetów tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia,

pierwszeństwo mają komitety wyborcze w kolejności ogólnej liczby oddanych głosów na

listy okręgowe tych komitetów. Gdyby na listy okręgowe dwu lub więcej komitetów wyborczych

oddano równą liczbę głosów, o pierwszeństwie rozstrzyga liczba okręgów wyborczych,

w których na listy danego komitetu oddano większą liczbę głosów.

1.

Po wykonaniu czynności określonych w art. 126 i 127 Państwowa Komisja Wyborcza sporządza

protokół wyników głosowania w skali kraju oraz ogólnego podziału mandatów między komitety

wyborcze.

2.

W protokole wymienia się liczby

1)

wyborców uprawnionych do głosowania;

2)

wyborców, którym wydano karty do głosowania;

3)

kart nieważnych;

4)

kart ważnych;

5)

głosów nieważnych;

6)

głosów ważnych oddanych łącznie na wszystkie listy okręgowe;

7)

głosów ważnych oddanych łącznie na listy okręgowe każdego komitetu wyborczego;

8)

mandatów przypadających każdemu komitetowi wyborczemu uprawnionemu do uczestniczenia

w podziale mandatów.

3.

W protokole wymienia się również komitety wyborcze, których listy okręgowe spełniają

warunek, o którym mowa w art. 125 ust. 2, oraz komitety wyborcze, których listy okręgowe

nie spełniają tego warunku. Do protokołu załącza się zestawienie, o którym mowa w

art. 126.

1.

Państwowa Komisja Wyborcza, po ustaleniu, ile mandatów przypada poszczególnym komitetom

wyborczym, sporządza zestawienie obejmujące

1)

liczbę głosów ważnych oddanych łącznie na listy okręgowe każdego z komitetów wyborczych,

których listy okręgowe spełniają warunek, o którym mowa w art. 125 ust. 2, oraz

2)

liczby głosów ważnych oddanych na poszczególne listy okręgowe każdego z komitetów

wyborczych, o których mowa w pkt 1.

2.

Na podstawie zestawienia, o którym mowa w ust. 1, Państwowa Komisja Wyborcza przystępuje

do ustalenia liczby mandatów przypadających poszczególnym listom okręgowym. W tym

celu, odrębnie dla każdego komitetu wyborczego, liczbę głosów ważnych oddanych na

listę okręgową danego komitetu wyborczego kolejno w każdym okręgu mnoży się za każdym

razem przez liczbę przypadających danemu komitetowi mandatów, a następnie tak otrzymany

iloczyn dzieli się przez liczbę głosów ważnych oddanych we wszystkich okręgach na

listy okręgowe tego komitetu wyborczego. Wartość liczby całkowitej (przed przecinkiem)

uzyskanego w ten sposób ilorazu oznacza liczbę mandatów przypadających danej liście

okręgowej.

3.

Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do wszystkich

list okręgowych danego komitetu wyborczego nie zostały rozdzielone wszystkie mandaty

przypadające temu komitetowi, to pozostałe jeszcze do podziału mandaty przydziela

się tym listom okręgowym tego komitetu, dla których wyliczone ilorazy wykazują po

przecinku kolejno najwyższe wartości, uwzględniając także i te listy okręgowe, które

nie uzyskały jeszcze żadnego mandatu.

1.

Mandaty przypadające danej liście okręgowej uzyskują kandydaci w kolejności otrzymanej

liczby głosów.

2.

Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów otrzymało równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania

mandatu z danej listy okręgowej, o pierwszeństwie rozstrzyga kolejność umieszczenia

ich nazwisk na liście.

1.

Po ustaleniu wyników wyborów w każdym okręgu wyborczym Państwowa Komisja Wyborcza

sporządza protokół wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego.

2.

W protokole zamieszcza się, oddzielnie dla każdego okręgu wyborczego, wykaz list okręgowych

zarejestrowanych w okręgu oraz wykaz list, które spełniły warunek, o którym mowa w

art. 125 ust. 2, a także liczby

1)

wyborców uprawnionych do głosowania,

2)

wyborców, którym wydano karty do głosowania,

3)

kart nieważnych,

4)

kart ważnych,

5)

głosów nieważnych,

6)

głosów ważnych oddanych na każdą z list okręgowych,

7)

głosów ważnych oddanych na poszczególnych kandydatów każdej z list okręgowych,

8)

mandatów przypadających każdej liście okręgowej spełniającej warunek, o którym mowa

w art. 125 ust. 2,

oraz nazwiska i imiona wybranych posłów do Parlamentu Europejskiego z poszczególnych

list.

Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w

formie obwieszczenia, oraz podaje do wiadomości publicznej wyniki wyborów posłów do

Parlamentu Europejskiego. W obwieszczeniu zamieszcza się informacje, o których mowa

w art. 128 ust. 2 i art. 131 ust. 2.

1.

Państwowa Komisja Wyborcza przesyła Prezydentowi Rzeczypospolitej i Marszałkowi Sejmu

sprawozdanie z wyborów oraz wręcza posłom do Parlamentu Europejskiego zaświadczenia

o wyborze nie później niż 14. dnia po ogłoszeniu obwieszczenia, o którym mowa w art.

132.

2.

Marszałek Sejmu niezwłocznie po ogłoszeniu obwieszczenia, o którym mowa w art. 132,

przesyła Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego zawiadomienie o wyborze posłów

do Parlamentu Europejskiego i inne wymagane przez Parlament Europejski dokumenty.

1.

Przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła do Parlamentu

Europejskiego może być wniesiony protest z powodu

1)

dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników

wyborów lub

2)

naruszenia przepisów niniejszej ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania

lub wyników wyborów.

2.

Protesty rozpatruje i rozstrzyga o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła

do Parlamentu Europejskiego Sąd Najwyższy, w drodze uchwały.

1.

Jeżeli podstawę protestu stanowi zarzut popełnienia przestępstwa przeciwko wyborom

albo naruszenia przez Państwową Komisję Wyborczą przepisów niniejszej ustawy dotyczących

ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, może go wnieść każdy wyborca.

2.

Protest przeciwko ważności wyborów w okręgu wyborczym lub przeciwko wyborowi posła

do Parlamentu Europejskiego może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było

umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania na obszarze danego okręgu

wyborczego.

3.

Prawo wniesienia protestu przysługuje również przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej

i pełnomocnikowi wyborczemu komitetu wyborczego.

1.

Protest wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia

wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora

publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego.

2.

Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody,

na których opiera swoje zarzuty.

3.

W odniesieniu do wyborcy przebywającego za granicą lub na polskim statku morskim wymogi

wymienione w ust. 1 uważa się za spełnione, jeżeli protest został złożony odpowiednio

właściwemu terytorialnie konsulowi lub kapitanowi statku. Wyborca obowiązany jest

dołączyć do protestu zawiadomienie o ustanowieniu swojego pełnomocnika zamieszkałego

w kraju lub pełnomocnika do doręczeń zamieszkałego w kraju, pod rygorem pozostawienia

protestu bez biegu.

1.

Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym

i wydaje, w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać ustalenia co do zasadności zarzutów

protestu, a w razie potwierdzenia zasadności zarzutów - ocenę, czy przestępstwo przeciwko

wyborom lub naruszenie przepisów niniejszej ustawy miało wpływ na wynik wyborów.

3.

Uczestnikami postępowania są: wnoszący protest, przewodniczący właściwej komisji wyborczej

albo jego zastępca i Prokurator Generalny.

1.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego

nieuprawnioną w myśl art. 135 lub niespełniający warunków określonych w art. 136.

Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.

2.

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest dotyczący sprawy, co do której

w niniejszej ustawie przewiduje się możliwość wniesienia przed dniem głosowania skargi

lub odwołania do sądu lub do Państwowej Komisji Wyborczej.

3.

Jeżeli w proteście zarzucono popełnienie przestępstwa przeciwko wyborom, Sąd Najwyższy

niezwłocznie zawiadamia o tym Prokuratora Generalnego.

1.

Protesty rozpatruje Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych

i Spraw Publicznych, na podstawie opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów.

2.

Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 134 ust. 2, Sąd Najwyższy podejmuje, nie później

niż w 90 dniu po dniu wyborów, na posiedzeniu z udziałem Prokuratora Generalnego i

Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej.

3.

Sąd Najwyższy, podejmując uchwałę o nieważności wyborów lub o nieważności wyboru posła

do Parlamentu Europejskiego, postanawia o przeprowadzeniu wyborów ponownych lub o

podjęciu niektórych czynności wyborczych, wskazując czynność, od której należy ponowić

postępowanie wyborcze.

4.

Uchwałę Sądu Najwyższego, o której mowa w art. 134 ust. 2, przedstawia się niezwłocznie

Prezydentowi Rzeczypospolitej oraz Marszałkowi Sejmu, a także przesyła Państwowej

Komisji Wyborczej.

5.

Uchwałę Sądu Najwyższego, o której mowa w art. 134 ust. 2, ogłasza się w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

W przypadku podjęcia przez Sąd Najwyższy uchwały o nieważności wyborów lub o nieważności

wyboru posła do Parlamentu Europejskiego wybory ponowne lub wskazane czynności wyborcze

przeprowadza się na zasadach i w trybie przewidzianych w niniejszej ustawie.

2.

Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej o wyborach ponownych lub podjęciu wskazanych

czynności wyborczych podaje się do wiadomości publicznej i ogłasza się w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej najpóźniej w 5. dniu od dnia ogłoszenia uchwały Sądu

Najwyższego, o której mowa w art. 139 ust. 3. Przepisy art. 11 ust. 2 i 3 stosuje

się odpowiednio.

3.

Wyniki wyborów ponownych albo wyniki przeprowadzonych czynności wyborczych Państwowa

Komisja Wyborcza podaje w obwieszczeniu. W obwieszczeniu wymienia się ponadto osoby,

których wybór został unieważniony, ze wskazaniem numeru okręgu wyborczego, a także

numeru i nazwy listy okręgowej.

4.

Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 3, ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej oraz podaje się do wiadomości publicznej, a także przesyła się niezwłocznie

Marszałkowi Sejmu.

5.

Marszałek Sejmu niezwłocznie po ogłoszeniu obwieszczenia, o którym mowa w ust. 3,

przesyła Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego zawiadomienie o wyborze posła do

Parlamentu Europejskiego i inne wymagane przez Parlament Europejski dokumenty.

Wygaśnięcie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego następuje wskutek

1)

śmierci;

2)

zrzeczenia się mandatu.

1.

Utrata mandatu posła do Parlamentu Europejskiego następuje wskutek

1)

utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyboru;

2)

zajmowania w dniu wyborów stanowiska lub pełnienia funkcji albo powołania w czasie

kadencji na stanowisko lub powierzenia funkcji, o których mowa w przepisach art. 5

i art. 6 ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 2;

3)

wyboru na posła na Sejm albo senatora;

4)

unieważnienia wyboru posła do Parlamentu Europejskiego.

2.

Utrata mandatu posła do Parlamentu Europejskiego zajmującego w dniu wyborów stanowisko

lub pełniącego funkcję albo powołanego w czasie kadencji na stanowisko lub funkcję,

o których mowa w przepisach art. 5 i art. 6 ust. 2, następuje, jeżeli nie złoży on

Marszałkowi Sejmu, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą

wyników wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego lub powołania na stanowisko lub

funkcję, o których mowa w przepisach art. 5 i art. 6 ust. 2, oświadczenia o złożeniu

rezygnacji z zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji.

3.

Poseł do Parlamentu Europejskiego wybrany w czasie kadencji na posła na Sejm albo

na senatora traci mandat posła do Parlamentu Europejskiego z dniem ogłoszenia przez

Państwową Komisję Wyborczą wyników wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej albo

do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Jeżeli poseł do Parlamentu Europejskiego uzyskał mandat posła na Sejm na podstawie

art. 179 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu, traci mandat posła do Parlamentu

Europejskiego z dniem wydania przez Marszałka Sejmu postanowienia o obsadzeniu mandatu

posła na Sejm.

1.

Utratę mandatu posła do Parlamentu Europejskiego stwierdza Marszałek Sejmu w drodze

postanowienia.

2.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

3.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie Państwowej Komisji

Wyborczej.

4.

O utracie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego Marszałek Sejmu niezwłocznie zawiadamia

Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

1.

W przypadku wygaśnięcia mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, stwierdzonego przez

Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, albo utraty mandatu Marszałek Sejmu, z

wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 142 ust. 1 pkt 4, zawiadamia, na podstawie

obwieszczenia, o którym mowa w art. 132, kolejnego uprawnionego na podstawie art.

130 kandydata z tej samej listy okręgowej o przysługującym mu pierwszeństwie do mandatu.

2.

Kandydat może zrzec się pierwszeństwa do obsadzenia mandatu na rzecz kolejnego uprawnionego

kandydata z tej samej listy. Oświadczenie o ustąpieniu pierwszeństwa powinno być złożone

Marszałkowi Sejmu w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa

w ust. 1.

3.

Jeżeli obsadzenie mandatu posła do Parlamentu Europejskiego w trybie określonym w

ust. 1 byłoby niemożliwe z powodu braku kandydatów, którym mandat można przydzielić,

Marszałek Sejmu o przysługującym pierwszeństwie do mandatu zawiadamia, na podstawie

obwieszczenia, o którym mowa w art. 132, kandydata z innej listy okręgowej tego samego

komitetu wyborczego, który w wyborach otrzymał największą liczbę głosów, o ile nie

uzyskał mandatu.

4.

O obsadzeniu mandatu postanawia Marszałek Sejmu. Przepisy art. 143 ust. 2-4 stosuje

się odpowiednio.

1.

Wydatki związane z organizacją i przeprowadzeniem wyborów są pokrywane z budżetu państwa.

2.

Przepisy art. 129 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu stosuje się odpowiednio.

Kto, w ramach kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego, prowadzi agitację wyborczą

1)

w siedzibach urzędów administracji rządowej lub administracji samorządu terytorialnego

bądź sądów lub prokuratury,

2)

na terenie zakładów pracy w sposób i w formach zakłócających ich normalne funkcjonowanie,

3)

na terenie jednostek wojskowych i innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Obrony Narodowej albo oddziałów obrony cywilnej bądź skoszarowanych jednostek podległych

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,

4)

w lokalu wyborczym lub na terenie budynku, w którym lokal się znajduje,

5)

na terenie szkoły podstawowej lub gimnazjum wobec uczniów nieposiadających prawa wybierania

- podlega karze grzywny.

1.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, zbiera podpisy osób popierających

zgłoszenie list kandydatów, stosując groźbę, podstęp lub jakąkolwiek inną formę nacisków

zmierzających do uzyskania podpisów - podlega grzywnie od 1 000 do 10 000 złotych.

2.

Tej samej karze podlega, kto zbiera podpisy osób popierających zgłoszenie listy kandydatów

na terenie jednostek wojskowych lub innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Obrony Narodowej albo oddziałów obrony cywilnej lub skoszarowanych jednostek podległych

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

3.

Kto udziela wynagrodzenia pieniężnego w zamian za zbieranie lub złożenie podpisu pod

zgłoszeniem listy kandydatów - podlega grzywnie od 10 000 do 50 000 złotych.

Kto, w celu prowadzenia kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego

1)

umieszcza plakat lub hasło wyborcze na ścianie budynku, ogrodzeniu, latarni, urządzeniu

energetycznym, telekomunikacyjnym lub innym urządzeniu bez zgody właściciela lub zarządcy

nieruchomości,

2)

przy ustawianiu własnego urządzenia ogłoszeniowego narusza obowiązujące przepisy porządkowe,

3)

umieszcza plakat lub hasło wyborcze w taki sposób, że nie można ich usunąć bez spowodowania

szkód

- podlega karze grzywny.

1.

Kto, w ramach kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego, nie umieszcza w materiałach

wyborczych oznaczenia, od kogo one pochodzą - podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega osoba będąca redaktorem w rozumieniu prawa prasowego, która dopuszcza do nieumieszczenia w informacji, komunikacie, apelu lub haśle wyborczym,

ogłoszonych w prasie drukowanej lub w telewizji bądź radiu na koszt komitetu wyborczego,

wskazania, przez kogo są opłacane i od kogo pochodzą.

Kto, w ramach kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego, bez uprzedniej zgody

pełnomocnika wyborczego komitetu wyborczego prowadzi agitację wyborczą, polegającą

na organizowaniu wieców wyborczych kandydatów, rozpowszechnianiu programów wyborczych

kandydatów albo komitetów wyborczych lub ich materiałów propagandowych o charakterze

reklamy rozpowszechnianej do celów kampanii wyborczej za pomocą środków masowego przekazu,

plakatów, broszur lub ulotek o masowym nakładzie, lub za pośrednictwem infolinii o

bezpłatnym dostępie - podlega karze grzywny.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego w okresie od zakończenia kampanii

wyborczej aż do zakończenia głosowania, zwołuje zgromadzenia, organizuje pochody lub

manifestacje, wygłasza przemówienia, rozdaje ulotki lub w jakikolwiek inny sposób

prowadzi agitację na rzecz kandydatów lub list kandydatów albo przeciwko kandydatom

lub listom kandydatów - podlega karze aresztu albo grzywny.

Kto, w ramach kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego, prowadząc agitację wyborczą

organizuje loterie fantowe lub innego rodzaju gry losowe albo konkursy, w których

wygranymi są nagrody pieniężne lub przedmioty o wartości wyższej niż wartość przedmiotów

zwyczajowo używanych w celach reklamowych lub promocyjnych - podlega grzywnie od 5 000

do 50 000 złotych.

Kto, w ramach kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego, podaje lub dostarcza

napoje alkoholowe nieodpłatnie lub po cenach sprzedaży netto możliwych do uzyskania,

nie wyższych od cen nabycia lub kosztów wytworzenia - podlega karze aresztu albo grzywny.

Kto, w związku z wyborami posłów do Parlamentu Europejskiego, w okresie od zakończenia

kampanii wyborczej aż do zakończenia głosowania, podaje do wiadomości publicznej wyniki

przedwyborczych badań (sondaży) opinii publicznej dotyczących przewidywanych zachowań

wyborczych lub przewidywanych wyników wyborów, lub wyniki sondaży wyborczych przeprowadzanych

w dniu głosowania w Unii Europejskiej - podlega grzywnie od 500 000 do 1 000 000 złotych.

Wyborca, który więcej niż jeden raz uczestniczył w głosowaniu w tych samych wyborach

do Parlamentu Europejskiego - podlega karze grzywny.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, organizuje zbiórkę publiczną

na cele kampanii wyborczej - podlega grzywnie od 1 000 do 100 000 złotych.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, przekazuje środki finansowe

lub wartości niepieniężne jednego komitetu na rzecz innego komitetu wyborczego - podlega

karze aresztu albo grzywny albo obu tym karom łącznie.

1.

Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami do Parlamentu

Europejskiego nie dopełnia obowiązku gromadzenia środków finansowych na rachunku bankowym

- podlega karze aresztu albo grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto nie wprowadza zastrzeżenia do umowy rachunku bankowego

zawartej przez niego w imieniu komitetu wyborczego o wymaganym ustawą sposobie dokonywania

wpłat na rzecz komitetu wyborczego oraz o dopuszczalnym źródle pozyskiwania środków

finansowych przez komitet wyborczy, a także o dopuszczalnym terminie dokonywania wpłat.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego

1)

pozyskuje środki finansowe lub wartości niepieniężne na rzecz komitetu wyborczego

lub wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego na cele inne niż związane z wyborami,

2)

pozyskuje środki finansowe lub wartości niepieniężne na rzecz komitetu wyborczego

lub wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego przed dniem, od którego zezwala

na to ustawa,

3)

pozyskuje środki finansowe lub wartości niepieniężne na rzecz komitetu wyborczego

po dniu wyborów,

4)

wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego po dniu złożenia sprawozdania wyborczego,

5)

wydatkuje środki finansowe komitetu wyborczego z naruszeniem limitów wydatków określonych

dla komitetów wyborczych,

6)

przekazuje komitetowi wyborczemu wyborców lub przyjmuje w imieniu komitetu środki

finansowe pochodzące z innych źródeł niż od osób fizycznych

- podlega karze aresztu albo grzywny.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, przyjmuje lub przeznacza na

kampanię wyborczą środki finansowe pochodzące z innego źródła niż z Funduszu Wyborczego

partii politycznej tworzącej komitet wyborczy partii politycznej lub z Funduszów Wyborczych

partii politycznych tworzących koalicyjny komitet wyborczy partii politycznych - podlega

karze aresztu albo grzywny.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, po uzyskaniu informacji, z

jakich źródeł pochodzą, przyjmuje na rzecz komitetu wyborczego wyborców lub przeznacza

na kampanię wyborczą środki finansowe komitetu wyborczego wyborców pochodzące

1)

od osoby fizycznej niemającej miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, z

wyłączeniem obywateli polskich zamieszkałych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej,

2)

od cudzoziemca mającego miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, niebędącego

obywatelem Unii Europejskiej

- podlega karze aresztu albo grzywny.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, przyjmuje lub przeznacza na

kampanię wyborczą wartości niepieniężne inne niż nieodpłatne usługi polegające na

rozpowszechnianiu plakatów i ulotek wyborczych przez podmioty inne niż przedsiębiorcy

- podlega karze aresztu albo grzywny.

1.

Pełnomocnik finansowy komitetu wyborczego, który w związku z wyborami do Parlamentu

Europejskiego nie dopełnia

1)

obowiązku przekazania przez komitet wyborczy na rzecz instytucji charytatywnej nadwyżki

pozyskanych środków finansowych nad poniesionymi wydatkami,

2)

obowiązku sporządzenia i przedstawienia w terminie Państwowej Komisji Wyborczej sprawozdania

wyborczego albo podaje w tym sprawozdaniu dane nieprawdziwe lub niepełne

- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2.

Tej samej karze podlega, kto nie dopuszcza do wykonania lub utrudnia dopełnienie przez

pełnomocnika finansowego obowiązków, o których mowa w ust. 1.

Kto, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego, nie dopuszcza do wykonania

lub utrudnia dopełnienie biegłemu rewidentowi obowiązku sporządzenia opinii lub raportu

dotyczącego sprawozdania wyborczego - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności

albo pozbawienia wolności do lat 2.

1.

W przypadku skazania za wykroczenie określone w art. 148 sąd orzeka przepadek przedmiotów,

które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, lub nawiązkę w wysokości

do 1 500 złotych.

2.

W przypadku skazania za wykroczenia lub przestępstwa określone w art. 152, art. 156,

art. 159, art. 160, art. 161 oraz art. 163 ust. 1 pkt 1 sąd orzeka przepadek przedmiotów

stanowiących przedmiot wykroczenia lub przestępstwa.

3.

Przepadek przedmiotów, o którym mowa w ust. 1 i 2, orzeka się, chociażby przedmioty

te nie były własnością sprawcy.

4.

Jeżeli orzeczenie przepadku przedmiotów, o których mowa w ust. 2, nie jest możliwe,

sąd orzeka obowiązek uiszczenia kwoty pieniężnej stanowiącej ich równowartość.

Do postępowania w sprawach, o których mowa w art. 146, art. 148-151, art. 153, art.

155 i art. 157-162, stosuje się przepisy o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Wszelkie pisma oraz postępowanie sądowe i administracyjne w sprawach wyborczych są

wolne od opłat administracyjnych i kosztów sądowych.

Dokumenty wymagane na podstawie przepisów ustawy niesporządzone w języku polskim są

składane wraz z tłumaczeniem na język polski.

1.

Dokumenty z wyborów są przekazywane do archiwów państwowych i mogą być udostępniane.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Państwowej

Komisji Wyborczej złożony po porozumieniu z Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób przekazywania, przechowywania i udostępniania

dokumentów z wyborów, ze szczególnym uwzględnieniem okresu, po jakim muszą być one

przekazywane do archiwów państwowych, potrzeby ochrony przekazywanych, przechowywanych

materiałów i zawartych w nich danych oraz podmiotów, którym dokumenty mogą być udostępniane.

Ilekroć w ustawie jest mowa o postępowaniu nieprocesowym przed sądami, stosuje się

w nim przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub

innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku,

należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie,

organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku.

2.

Jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w ustawie przypada na sobotę

albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po

tym dniu.

3.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym

oraz czynności, o których mowa w ust. 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów,

organów wyborczych, urzędów gmin oraz konsulatów.

Ilekroć w ustawie jest mowa o numerze ewidencyjnym PESEL, należy przez to rozumieć,

w odniesieniu do obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, numer

paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

Ilekroć w ustawie jest mowa o obowiązku podawania do wiadomości publicznej, należy

przez to rozumieć również obowiązek udostępnienia w urzędowym publikatorze teleinformatycznym

- Biuletynie Informacji Publicznej.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

obywatelach Unii Europejskiej niebędących obywatelami polskimi, należy przez to rozumieć,

do dnia 30 kwietnia 2004 r., oprócz obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,

także obywateli Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki

Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Republiki

Słowenii i Republiki Słowackiej;

2)

państwach członkowskich Unii Europejskiej, należy przez to rozumieć, do dnia 30 kwietnia

2004 r., oprócz państw członkowskich Unii Europejskiej, także Republikę Czeską, Republikę

Estońską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Republikę Węgierską,

Republikę Malty, Republikę Słowenii i Republikę Słowacką.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, podwyższy

kwotę, o której mowa w art. 89 ust. 1, w przypadku wzrostu wskaźnika cen towarów i

usług konsumpcyjnych ogółem o ponad 5%, w stopniu odpowiadającym wzrostowi tych cen.

2.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” do 20. dnia pierwszego miesiąca każdego kwartału.

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 925 oraz z 2003 r. Nr 175, poz. 1692) w art. 25 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

utratę czynnego i biernego prawa wyborczego w wyborach Prezydenta, w wyborach do Sejmu

i do Senatu, w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach organów samorządu

terytorialnego,

”

.

W ustawie z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544, z późn. zm. w art. 85

1)

w ust. 5 wyrazy „najniższego miesięcznego wynagrodzenia za pracę pracowników” zastępuje się wyrazami „minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego”;

2)

w ust. 6 wyrazy „najniższego miesięcznego wynagrodzenia za pracę pracowników” zastępuje się wyrazami „minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego”;

3)

w ust. 7 wyrazy „najniższego miesięcznego wynagrodzenia za pracę pracowników” zastępuje się wyrazami „minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów”.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

kandydat na posła do Parlamentu Europejskiego - Państwowej Komisji Wyborczej za pośrednictwem

okręgowej komisji wyborczej,

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „w ust. 1 pkt 1 i 2” zastępuje się wyrazami „w ust. 1 pkt 1-2a”,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Oświadczenie kandydata na posła, senatora albo posła do Parlamentu Europejskiego przekazuje

się do Sądu jedynie w przypadku, gdy zostanie on wybrany.

”

;

2)

w art. 11 w ust. 2 po wyrazie „senatora” dodaje się wyrazy „albo posła do Parlamentu Europejskiego”.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 115 w § 13 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

poseł do Parlamentu Europejskiego,

”

;

2)

art. 248 otrzymuje brzmienie

„

Art. 248.

Kto w związku z wyborami do Sejmu, do Senatu, wyborem Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, wyborami do Parlamentu Europejskiego, wyborami organów samorządu terytorialnego

lub referendum

1)

sporządza listę kandydujących lub głosujących, z pominięciem uprawnionych lub wpisaniem

nieuprawnionych,

2)

używa podstępu celem nieprawidłowego sporządzenia listy kandydujących lub głosujących,

protokołów lub innych dokumentów wyborczych albo referendalnych,

3)

niszczy, uszkadza, ukrywa, przerabia lub podrabia protokoły lub inne dokumenty wyborcze

albo referendalne,

4)

dopuszcza się nadużycia lub dopuszcza do nadużycia przy przyjmowaniu lub obliczaniu

głosów,

5)

odstępuje innej osobie przed zakończeniem głosowania niewykorzystaną kartę do głosowania

lub pozyskuje od innej osoby w celu wykorzystania w głosowaniu niewykorzystaną kartę

do głosowania,

6)

dopuszcza się nadużycia w sporządzaniu list z podpisami obywateli zgłaszających kandydatów

w wyborach lub inicjujących referendum

- podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

”

;

3)

w art. 249 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

sporządzaniu protokołów lub innych dokumentów wyborczych albo referendalnych,

”

.

W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 i Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 127, poz. 1089 oraz z 2003 r. Nr 57, poz. 507) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25

a)

w ust. 1 po wyrazach „do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej” dodaje się wyrazy „oraz wyborów do Parlamentu Europejskiego”,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Łączna suma wpłat od osoby fizycznej na rzecz partii politycznej, z wyłączeniem składek

członkowskich w kwocie nieprzekraczającej w jednym roku minimalnego wynagrodzenia

za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu poprzedzającym

wpłatę, oraz wpłat na Fundusz Wyborczy partii politycznej, nie może przekraczać w

jednym roku 15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie

odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu poprzedzającym wpłatę.

5.

Jednorazowa wpłata kwoty przekraczającej minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane

na podstawie odrębnych przepisów, obowiązujące w dniu poprzedzającym wpłatę, może

być dokonywana na rzecz partii politycznej jedynie czekiem, przelewem lub kartą płatniczą.

”

;

2)

w art. 26a wyrazy „najniższego miesięcznego wynagrodzenia za pracę pracowników” zastępuje się wyrazami „minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów,”;

3)

art. 34c otrzymuje brzmienie

„

Art. 34c.

1.

Partia polityczna traci przez rok prawo do otrzymania subwencji, jeżeli

1)

nie złoży informacji w terminie określonym w art. 34 ust. 2 lub

2)

informacja zostanie odrzucona przez Państwową Komisję Wyborczą albo

3)

Sąd Najwyższy oddalił skargę, o której mowa w art. 34b ust. 1.

2.

Utrata przez partię polityczną prawa do subwencji następuje w następnym roku kalendarzowym

po roku, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w ust. 1.

”

;

4)

w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Partia polityczna tworzy stały Fundusz Wyborczy w celu finansowania udziału partii

politycznej w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach organów samorządu

terytorialnego.

”

;

5)

w art. 36a

a)

w ust. 1 wyrazy „najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników” zastępuje się wyrazami „minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów,”;

b)

w ust. 2 wyrazy „najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników” zastępuje się wyrazami „minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów,”;

6)

w art. 38d dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Termin ten liczy się od początku kwartału następującego po kwartale, w którym nastąpiło

odrzucenie sprawozdania, a w razie złożenia skargi na postanowienie o odrzuceniu sprawozdania

termin ten liczy się od początku kwartału następującego po kwartale, w którym nastąpiło

oddalenie skargi przez Sąd Najwyższy.

”

;

7)

art. 39a otrzymuje brzmienie

„

Art. 39a.

1.

Korzyści majątkowe przekazane partii politycznej lub Funduszowi Wyborczemu z naruszeniem

przepisów art. 24 ust. 3, 6 i 8, art. 25, art. 36 ust. 1 i 3 lub art. 36a podlegają

przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy korzyści majątkowych przekazanych partii politycznej lub

Funduszowi Wyborczemu z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, których partia nie

przyjęła lub zwróciła darczyńcy w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od daty dokonania

darowizny.

3.

Jeżeli korzyść majątkowa została przyjęta, zużyta lub utracona, przepadkowi podlega

jej równowartość. Przyjęcie korzyści majątkowej z naruszeniem przepisów ustawy stwierdza

Państwowa Komisja Wyborcza w postanowieniu w sprawie sprawozdania o źródłach pozyskania

środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o

wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w poprzednim roku kalendarzowym.

4.

Partia polityczna, w terminie 60 dni od dnia wydania przez Państwową Komisję Wyborczą

postanowienia, o którym mowa w ust. 3, może dobrowolnie dokonać wpłaty korzyści majątkowej

uzyskanej w sposób sprzeczny z prawem na konto urzędu skarbowego, właściwego dla jej

siedziby. Dowód przekazania środków na rzecz Skarbu Państwa partia polityczna przedstawia

Państwowej Komisji Wyborczej.

5.

W przypadku odmowy dobrowolnego wydania korzyści majątkowej na rzecz Skarbu Państwa,

w terminie określonym w ust. 4, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na

wniosek Państwowej Komisji Wyborczej, występuje do Sądu Okręgowego w Warszawie o orzeczenie

przepadku korzyści majątkowej.

6.

Do postępowania w sprawie przepadku korzyści majątkowej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

7.

W postępowaniu sądowym w sprawach przepadku korzyści majątkowych oraz w postępowaniu

egzekucyjnym dotyczącym tych spraw, Skarb Państwa reprezentuje organ skarbowy, właściwy

miejscowo dla siedziby partii politycznej.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 i Nr 153, poz. 1271) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Decyzje Generalnego Inspektora, o których mowa w ust. 1, nie mogą ograniczać swobody

działania podmiotów zgłaszających kandydatów lub listy kandydatów w wyborach na urząd

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, do Sejmu, do Senatu i do organów samorządu terytorialnego,

a także w wyborach do Parlamentu Europejskiego, pomiędzy dniem zarządzenia wyborów

a dniem głosowania.

”

;

2)

w art. 43 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

tworzonych na podstawie przepisów dotyczących wyborów do Sejmu, Senatu, Parlamentu

Europejskiego, rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, wyborów na urząd Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej, na wójta, burmistrza, prezydenta miasta oraz dotyczących

referendum ogólnokrajowego i referendum lokalnego,

”

.

W ustawie z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików

województw

(Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547) w art. 83d ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Łączna suma wpłat od osoby fizycznej na rzecz komitetu wyborczego nie może przekraczać

15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych

przepisów, obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień ogłoszenia rozporządzenia o

zarządzeniu wyborów. W przypadku gdy łączna suma wpłat od osoby fizycznej na rzecz

komitetu wyborczego przekroczy 15-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę, wówczas

nadwyżka sumy ponad dopuszczalny limit podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa

na zasadach określonych w art. 84d.

”

.

W ustawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 46, poz. 499, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Stały rejestr wyborców obejmuje osoby stale zamieszkałe na obszarze gminy, którym

przysługuje prawo wybierania.

2.

Można być ujętym tylko w jednym rejestrze wyborców.

3.

Rejestr wyborców służy do sporządzania spisów wyborców dla wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej,

dla wyborów do Sejmu i do Senatu, dla wyboru posłów do Parlamentu Europejskiego, dla

wyborów do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, dla wyboru wójta, burmistrza

i prezydenta miasta, a także do sporządzania spisów osób uprawnionych do udziału w

referendum ogólnokrajowym oraz lokalnym.

4.

Rejestr wyborców dzieli się na część A i część B.

5.

Część A rejestru wyborców obejmuje obywateli polskich. W tej części rejestru wyborców

wymienia się nazwisko i imiona, imię ojca, datę urodzenia, numer ewidencyjny PESEL

i adres zamieszkania wyborcy.

6.

Wyborcy będący obywatelami polskimi, zameldowani na obszarze gminy na pobyt stały,

są wpisywani do rejestru wyborców z urzędu.

7.

Część B rejestru wyborców obejmuje obywateli Unii Europejskiej niebędących obywatelami

polskimi, stale zamieszkałych na obszarze gminy i uprawnionych, na podstawie i w zakresie

określonych w innych ustawach, do korzystania z praw wyborczych w Rzeczypospolitej

Polskiej. W tej części rejestru wyborców wymienia się nazwisko i imiona, imię ojca,

datę urodzenia, obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, numer paszportu

lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz adres zamieszkania wyborcy.

8.

Wyborcę, o którym mowa w ust. 7, o ile nie jest już wpisany do rejestru wyborców,

wpisuje się do rejestru wyborców, na jego wniosek, nie później niż 30. dnia po zarządzeniu

wyborów, w których, na podstawie i w zakresie określonych w innych ustawach, zamierza

uczestniczyć.

9.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 8, muszą być załączone

1)

kserokopia ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość wnioskodawcy oraz

2)

pisemna deklaracja, w której wnioskodawca podaje

a)

swoje obywatelstwo i adres stałego zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

nazwę okręgu wyborczego albo miejscowości, w państwie członkowskim swojego pochodzenia,

gdzie jest umieszczony w rejestrze wyborców,

c)

oświadczenie, że zamierza korzystać z czynnego prawa wyborczego tylko na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

oświadczenie, że w państwie członkowskim swojego pochodzenia nie został pozbawiony

czynnego prawa wyborczego.

10.

Rejestr wyborców prowadzi na bieżąco gmina jako zadanie zlecone.

11.

Rejestr wyborców jest udostępniany, na pisemny wniosek, do wglądu w urzędzie gminy.

”

;

2)

w art. 12 uchyla się ust. 1;

3)

w art. 12 ust. 2 i ust. 4, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 2, art. 19 ust. 3 i art. 21

ust. 1 wyrazy „w art. 11 ust. 4” zastępuje się wyrazami „w art. 11 ust. 5”;

4)

dodaje się art. 15a i 15b w brzmieniu

„

Art. 15a.

1.

Dane, o których mowa w art. 11 ust. 7 zdanie drugie, są przekazywane przez wójta,

burmistrza (prezydenta miasta) za pośrednictwem właściwego miejscowo wojewody ministrowi

właściwemu do spraw administracji publicznej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje dane, o których mowa

w ust. 1, właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 15b.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej dane dotyczące obywateli polskich chcących korzystać

z praw wyborczych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w

zakresie niezbędnym do korzystania z tych praw.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, przekazuje wójt, burmistrz (prezydent miasta) na żądanie

i za pośrednictwem właściwego miejscowo wojewody ministrowi właściwemu do spraw administracji

publicznej.

”

;

5)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Państwowej

Komisji Wyborczej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia rejestru wyborców, ustalając

a)

wzór rejestru,

b)

metody aktualizacji rejestru i sposób jego udostępniania,

c)

wzór wniosku o udostępnienie rejestru,

d)

wzór wniosku o wpisanie wyborcy do rejestru,

e)

wzór zawiadomienia o wpisaniu do rejestru,

2)

wzór pisemnej deklaracji, o której mowa w art. 11 ust. 9 pkt 2,

3)

sposób przekazywania przez urzędy gmin właściwym organom wyborczym okresowych informacji

o liczbie wyborców objętych rejestrem wyborców, a także

4)

tryb przekazywania przez Rzeczpospolitą Polską innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

danych dotyczących obywateli tych państw, zamierzających korzystać z praw wyborczych

w wyborach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również obywateli polskich

chcących korzystać z praw wyborczych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, uwzględniając w szczególności formę i terminy wymiany tych informacji,

a także konieczność zapewnienia ochrony danych osobowych.

”

;

6)

w art. 30 uchyla się ust. 4;

7)

w art. 35 w ust. 2 wyrazy „wojewódzcy komisarze wyborczy lub ich zastępcy” zastępuje się wyrazami „komisarze wyborczy”;

8)

w art. 44

a)

w ust. 1 wyrazy „wojewódzki komisarz wyborczy lub zastępca wojewódzkiego komisarza wyborczego, powołani” zastępuje się wyrazami „komisarz wyborczy powołany”,

b)

w ust. 4 wyrazy „wojewódzkiego komisarza wyborczego lub zastępcę wojewódzkiego komisarza wyborczego” zastępuje się wyrazami „komisarza wyborczego”;

9)

w art. 48 uchyla się ust. 9 i 10;

10)

w art. 113 w ust. 3 wyrazy „najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników” zastępuje się wyrazami „minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów,”;

11)

w art. 177

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

wyboru w toku kadencji na posła do Parlamentu Europejskiego,

”

,

b)

w ust. 4 wyrazy „ust. 1 pkt 6 i 7” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 6-7”;

12)

w art. 213

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

wyboru w toku kadencji na posła do Parlamentu Europejskiego,

”

,

b)

w ust. 4 wyrazy „ust. 1 pkt 6 i 7” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 6-7”;

13)

w rozdziale 36 dodaje się art. 230a w brzmieniu

„

Art. 230a.

Jeżeli właściwe organy gminy nie wykonują w terminie, w sposób zgodny z prawem, zadań

dotyczących utworzenia obwodów głosowania lub ich zmiany, powołania lub zmian w składach

komisji obwodowych, właściwa okręgowa komisja wyborcza wzywa te organy do wykonania

zadań w sposób zgodny z prawem w wyznaczonym terminie, a w razie bezskutecznego upływu

terminu niezwłocznie wykonuje te zadania.

”

;

14)

art. 233 otrzymuje brzmienie

„

Art. 233.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub

innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku,

należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie,

organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku.

2.

Jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w ustawie przypada na sobotę

albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po

tym dniu.

3.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym

oraz czynności, o których mowa w ust. 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów,

organów wyborczych, urzędów gmin lub konsulatów.

”

.

W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. Nr 240, poz. 2052) w art. 1 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

rozpoznawania protestów wyborczych w wyborach do Parlamentu Europejskiego;

”

.

Przepisu art. 6 ust. 1 nie stosuje się do posłów na Sejm i senatorów będących przedstawicielami

Rzeczypospolitej Polskiej w Parlamencie Europejskim od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej

Polskiej do Unii Europejskiej do początku kadencji Parlamentu Europejskiego w latach

2004-2009.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2004 r.

Jeżeli właściwe organy gminy nie wykonują w terminie, w sposób zgodny z prawem, zadań

dotyczących utworzenia obwodów głosowania lub ich zmiany, powołania lub zmian w składach

komisji obwodowych, właściwa okręgowa komisja wyborcza wzywa te organy do wykonania

zadań w sposób zgodny z prawem w wyznaczonym terminie, a w razie bezskutecznego upływu

terminu niezwłocznie wykonuje te zadania.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub

innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku,

należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie,

organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku.

2.

Jeżeli koniec terminu wykonania czynności określonej w ustawie przypada na sobotę

albo na dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa pierwszego roboczego dnia po

tym dniu.

3.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, czynności wyborcze określone kalendarzem wyborczym

oraz czynności, o których mowa w ust. 1, są dokonywane w godzinach urzędowania sądów,

organów wyborczych, urzędów gmin lub konsulatów.

Kto w związku z wyborami do Sejmu, do Senatu, wyborem Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, wyborami do Parlamentu Europejskiego, wyborami organów samorządu terytorialnego

lub referendum

1)

sporządza listę kandydujących lub głosujących, z pominięciem uprawnionych lub wpisaniem

nieuprawnionych,

2)

używa podstępu celem nieprawidłowego sporządzenia listy kandydujących lub głosujących,

protokołów lub innych dokumentów wyborczych albo referendalnych,

3)

niszczy, uszkadza, ukrywa, przerabia lub podrabia protokoły lub inne dokumenty wyborcze

albo referendalne,

4)

dopuszcza się nadużycia lub dopuszcza do nadużycia przy przyjmowaniu lub obliczaniu

głosów,

5)

odstępuje innej osobie przed zakończeniem głosowania niewykorzystaną kartę do głosowania

lub pozyskuje od innej osoby w celu wykorzystania w głosowaniu niewykorzystaną kartę

do głosowania,

6)

dopuszcza się nadużycia w sporządzaniu list z podpisami obywateli zgłaszających kandydatów

w wyborach lub inicjujących referendum

- podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.