Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o zmianie ustawy o kosmetykach

W ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o kosmetykach

(Dz. U. Nr 42, poz. 473 oraz z 2003 r. Nr 73, poz. 659, Nr 189, poz. 1852 i Nr 208, poz. 2019) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

producent - przedsiębiorcę, który wytwarza i wprowadza kosmetyk do obrotu albo który

wprowadza kosmetyk do obrotu, a także jego przedstawiciela oraz każdą osobę, która

występuje jako wytwórca, umieszczając na produkcie lub dołączając do niego swoją firmę,

znak towarowy lub inne odróżniające oznaczenie; za producenta uważa się także importera,

”

,

b)

w pkt 10 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

prototyp kosmetyku - pierwszy model lub projekt, nieprodukowany jeszcze seryjnie,

którego kopia lub ostateczna modyfikacja stanowi kosmetyk.

”

;

2)

w art. 4 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Zakazuje się stosowania w kosmetykach substancji uznanych za rakotwórcze, mutagenne

lub działające szkodliwie na rozrodczość, zakwalifikowanych do kategorii 1, 2 i 3

na podstawie przepisów o substancjach i preparatach chemicznych; substancje kategorii

3 mogą być stosowane w przypadku umieszczenia ich na listach, o których mowa w art.

5 ust. 3 pkt 1-3.

”

;

3)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Zakazuje się, w celu spełnienia wymagań niniejszej ustawy, przeprowadzania testów

kosmetyków na zwierzętach.

2.

Zakazuje się, w celu spełnienia wymagań niniejszej ustawy

1)

wprowadzania do obrotu kosmetyków

a)

testowanych na zwierzętach,

b)

zawierających składniki lub ich kombinacje testowane na zwierzętach,

2)

przeprowadzania na zwierzętach testów składników kosmetyków lub kombinacji tych składników.

3.

Zakaz, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b i pkt 2, obowiązuje od momentu zastąpienia

testów na zwierzętach przez jedną lub więcej uznanych i przyjętych w Unii Europejskiej

metod alternatywnych.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki

może określić, w drodze rozporządzenia, procedury przeprowadzania testów kosmetyków,

składników kosmetyków lub ich kombinacji, mając na uwadze postęp nauki w rozwoju metod

alternatywnych.

”

;

4)

w art. 5 w ust. 3 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wzór znaku graficznego, który informuje, po jakim czasie od otwarcia opakowania kosmetyk

może być stosowany bez stwarzania zagrożenia dla zdrowia użytkownika.

”

;

5)

w art. 6

a)

w ust. 2

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

termin trwałości, do którego kosmetyk, przechowywany we wskazanych przez producenta

warunkach, zachowuje w pełni swoje właściwości i odpowiada wymaganiom art. 4 ust.

1, określony zwrotem „najlepiej zużyć przed końcem” i następującym po nim oznaczeniem

odpowiednio miesiąca i roku lub dnia, miesiąca i roku albo informacją o miejscu umieszczenia

tego terminu na opakowaniu; jeżeli jest to niezbędne ze względu na właściwość kosmetyku,

należy wskazać warunki zapewniające zachowanie jego przydatności do użycia; podanie

terminu trwałości nie jest wymagane, jeżeli minimalny okres przydatności kosmetyku

do użycia wynosi więcej niż 30 miesięcy; w tym przypadku należy umieścić znak graficzny

określony w art. 5 ust. 3 pkt 5 oraz podać, wyrażony w miesiącach lub latach, czas,

w jakim od otwarcia opakowania kosmetyk może być stosowany bez stwarzania zagrożenia

dla zdrowia użytkownika,

”

,

-

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

wykaz składników określonych zgodnie z nazwami przyjętymi w Międzynarodowym Nazewnictwie

Składników Kosmetycznych (INCI), poprzedzony wyrazem „składniki” lub „ingredients”,

obejmujący

a)

składniki w malejącym porządku według masy w momencie ich dodawania, przy czym składniki

w stężeniach poniżej 1% mogą być wymienione w dowolnej kolejności, po składnikach

w stężeniach większych niż 1%,

b)

kompozycje zapachowe i aromatyczne określone wyrazem „zapach” lub „aromat” lub ich

odpowiednimi nazwami przyjętymi w INCI, z uwzględnieniem substancji w nich występujących,

które zostały umieszczone na liście, o której mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2, i muszą

być wymienione niezależnie od funkcji, jaką pełnią w kosmetyku,

c)

numery barwników, które mogą być wymieniane po innych składnikach w dowolnej kolejności,

zgodnie z ich numerami określonymi w liście barwników dozwolonych do stosowania w

kosmetykach; w przypadku kosmetyków sprzedawanych w wielu odcieniach kolorów, jest

dopuszczalne wymienienie wszystkich barwników, po oznaczeniu znakiem graficznym „+/-”.

”

,

b)

dodaje się ust. 10 w brzmieniu

„

10.

Producent może umieścić na pojemniku, opakowaniu jednostkowym zewnętrznym lub dołączonej

ulotce, nalepce, taśmie lub kartce informację, że kosmetyk nie był testowany na zwierzętach

jedynie wówczas, gdy producent i jego dostawcy nie wykonywali i nie zlecali wykonania

testów na zwierzętach kosmetyku, jego prototypu ani żadnego z jego składników oraz

gdy nie zawiera on składników testowanych na zwierzętach przez innych producentów

w celu wytworzenia nowych kosmetyków.

”

;

6)

w art. 11

a)

w ust. 1

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

ocenę wpływu kosmetyku na bezpieczeństwo zdrowia ludzi, przygotowaną z uwzględnieniem

charakterystyki toksykologicznej składników, ich struktury chemicznej i stopnia kontaktu

z ciałem człowieka, a także nazwisko i adres osoby odpowiedzialnej za tę ocenę; ocena

ta uwzględnia cechy miejsc, w których kosmetyk będzie stosowany lub grupę odbiorców,

dla których jest on przeznaczony, ze szczególnym uwzględnieniem kosmetyków przeznaczonych

wyłącznie do zewnętrznej higieny intymnej oraz dla dzieci poniżej trzeciego roku życia,

”

,

-

w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

dane dotyczące wszelkich testów na zwierzętach przeprowadzonych przez producenta,

jego przedstawicieli lub dostawców w czasie opracowywania lub dokonywania oceny wpływu

kosmetyku lub jego składnika na bezpieczeństwo zdrowia ludzi; wymóg ten dotyczy również

testów przeprowadzanych w celu spełnienia wymogów państw niebędących członkami Unii

Europejskiej.

”

,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 4, musi posiadać wykształcenie wyższe w dziedzinie

farmacji, medycyny lub dziedzinach pokrewnych.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Producent zapewnia publiczny dostęp do informacji o składzie kosmetyku z podaniem

danych ilościowych w odniesieniu do substancji niebezpiecznych w rozumieniu przepisów

o substancjach i preparatach chemicznych oraz do danych wymienionych w ust. 1 pkt

5; informacje te muszą być łatwo dostępne za pośrednictwem odpowiednich środków przekazu

informacji, w szczególności drogą pocztową, telefoniczną lub elektroniczną.

2b.

Informacje, o których mowa w ust. 2a, konsumentom krajowym udostępnia się w języku

polskim, natomiast konsumentom z pozostałych państw członkowskich w stosownym, jednym

z oficjalnych języków Unii Europejskiej.

”

;

7)

w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Informację o podjęciu decyzji, o której mowa w ust. 1, wraz z podaniem przyczyn jej

powzięcia, Główny Inspektor Sanitarny przekazuje niezwłocznie Prezesowi Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z przepisami o ogólnym bezpieczeństwie produktów,

oraz równocześnie do Komisji Europejskiej.

”

.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie

art. 5 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

4 i pkt 5 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 11 marca 2005 r.

1.

Zakazuje się, w celu spełnienia wymagań niniejszej ustawy, przeprowadzania testów

kosmetyków na zwierzętach.

2.

Zakazuje się, w celu spełnienia wymagań niniejszej ustawy

1)

wprowadzania do obrotu kosmetyków

a)

testowanych na zwierzętach,

b)

zawierających składniki lub ich kombinacje testowane na zwierzętach,

2)

przeprowadzania na zwierzętach testów składników kosmetyków lub kombinacji tych składników.

3.

Zakaz, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b i pkt 2, obowiązuje od momentu zastąpienia

testów na zwierzętach przez jedną lub więcej uznanych i przyjętych w Unii Europejskiej

metod alternatywnych.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki

może określić, w drodze rozporządzenia, procedury przeprowadzania testów kosmetyków,

składników kosmetyków lub ich kombinacji, mając na uwadze postęp nauki w rozwoju metod

alternatywnych.