Ustawa z dnia 30 lipca 2004 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. Nr 228, poz. 2255 oraz z 2004 r. Nr 35, poz. 305, Nr 64, poz. 593 i Nr 99, poz. 1001) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

rodzinie - oznacza to odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców,

opiekuna prawnego dziecka, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu

dzieci w wieku do ukończenia 25. roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25.

rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli

w związku z tą niepełnosprawnością rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne;

”

;

2)

w art. 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2, do

ukończenia przez dziecko

1)

18. roku życia lub

2)

nauki w szkole, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21. roku życia, albo

3)

24. roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje

się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Zasiłek rodzinny przysługuje osobie uczącej się w szkole lub w szkole wyższej, jednak

nie dłużej niż do ukończenia 24. roku życia.

”

;

3)

w art. 12 uchyla się ust. 7;

4)

w art. 15 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

na częściowe pokrycie wydatków związanych z zamieszkiwaniem w miejscowości, w której

znajduje się siedziba szkoły ponadpodstawowej lub ponadgimnazjalnej, a także gimnazjum

w przypadku dziecka lub osoby uczącej się, legitymującej się orzeczeniem o niepełnosprawności

lub o stopniu niepełnosprawności - w wysokości 80 zł miesięcznie na dziecko albo

”

;

5)

w art. 16 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w instytucji zapewniającej

całodobowe utrzymanie, jeżeli pobyt osoby i udzielane przez tę instytucję świadczenia

częściowo lub w całości finansowane są z budżetu państwa albo z Narodowego Funduszu

Zdrowia.

”

;

6)

w art. 23

a)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

W przypadku gdy w stosunku do osoby ubiegającej się o świadczenia rodzinne wystąpią

wątpliwości dotyczące okoliczności, o których mowa w art. 3 pkt 17, organ właściwy

może przeprowadzić wywiad.

4b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kierownik ośrodka pomocy społecznej udostępnia

organowi właściwemu aktualny rodzinny wywiad środowiskowy, o którym mowa w przepisach

o pomocy społecznej, osoby ubiegającej się o świadczenia rodzinne.

”

,

b)

w ust. 5 po pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

wywiadu, o którym mowa w ust. 4a,

”

;

7)

po art. 70 dodaje się art. 70a w brzmieniu

„

Art. 70a.

1.

Osobie otrzymującej dodatek, o którym mowa w art. 12, która do dnia 30 kwietnia 2004 r.

pobierała świadczenia z funduszu alimentacyjnego, ustala się w okresie od dnia 1 maja

2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. prawo do tego dodatku w wysokości 70% przysługującego

w kwietniu 2004 r. świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Dodatek nie może być niższy

niż 170 zł na dziecko albo 250 zł na dziecko, o którym mowa w art. 12 ust. 4.

2.

Osoba, która do dnia wejścia w życie ustawy otrzymywała świadczenie z funduszu alimentacyjnego

i po dniu 1 maja 2004 r. nie otrzymywała dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka,

nabywa w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., na wniosek, prawo

do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w wysokości

70% świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługującego w kwietniu 2004 r., jeżeli

dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 612 zł i rodzina spełnia

pozostałe warunki określone w ustawie.

3.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może być wyższy niż 300 zł na dziecko.

4.

Osobie, o której mowa w ust. 1, wysokość dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego

wychowywania dziecka ustala się z uwzględnieniem wypłaconych po dniu 1 maja 2004 r.

dodatków, o których mowa w art. 12. Wysokość dodatku ustala się z urzędu, po dołączeniu

zaświadczenia o wysokości przysługującego w kwietniu 2004 r. świadczenia z funduszu

alimentacyjnego.

5.

Zmiana decyzji w sprawie wysokości dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka

w przypadku osób, o których mowa w ust. 1, nie wymaga zgody strony.

”

.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu ogłoszenia.

1.

Osobie otrzymującej dodatek, o którym mowa w art. 12, która do dnia 30 kwietnia 2004 r.

pobierała świadczenia z funduszu alimentacyjnego, ustala się w okresie od dnia 1 maja

2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. prawo do tego dodatku w wysokości 70% przysługującego

w kwietniu 2004 r. świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Dodatek nie może być niższy

niż 170 zł na dziecko albo 250 zł na dziecko, o którym mowa w art. 12 ust. 4.

2.

Osoba, która do dnia wejścia w życie ustawy otrzymywała świadczenie z funduszu alimentacyjnego

i po dniu 1 maja 2004 r. nie otrzymywała dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka,

nabywa w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., na wniosek, prawo

do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w wysokości

70% świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługującego w kwietniu 2004 r., jeżeli

dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 612 zł i rodzina spełnia

pozostałe warunki określone w ustawie.

3.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może być wyższy niż 300 zł na dziecko.

4.

Osobie, o której mowa w ust. 1, wysokość dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego

wychowywania dziecka ustala się z uwzględnieniem wypłaconych po dniu 1 maja 2004 r.

dodatków, o których mowa w art. 12. Wysokość dodatku ustala się z urzędu, po dołączeniu

zaświadczenia o wysokości przysługującego w kwietniu 2004 r. świadczenia z funduszu

alimentacyjnego.

5.

Zmiana decyzji w sprawie wysokości dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka

w przypadku osób, o których mowa w ust. 1, nie wymaga zgody strony.