Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej

Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807), zwana dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”, wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, z wyjątkiem

1)

art. 10 i art. 103-110, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;

2)

art. 16 oraz art. 23-45, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

Ustawa określa warunki świadczenia przez przedsiębiorców usług turystycznych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, a także za granicą, jeżeli umowy z klientami o świadczenie

tych usług są zawierane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. Nr 12, poz. 114, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 60

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kto wykonuje działalność gospodarczą bez wymaganego zgłoszenia do ewidencji działalności

gospodarczej, wpisu do rejestru działalności regulowanej lub bez wymaganej koncesji

albo zezwolenia, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Kto wykonując działalność gospodarczą nie oznacza siedziby i miejsca wykonywania tej

działalności lub wykonując działalność wytwórczą wprowadza do obrotu towary bez wymaganych

oznaczeń, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

”

,

c)

dodaje się § 7 w brzmieniu

„

§ 7.

Kto w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej nie wykonuje obowiązku pisemnego

wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania w trakcie kontroli, podlega karze

grzywny nie niższej niż 1 000 zł.

”

;

2)

w art. 138a § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kto, zawierając umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, nie okazuje konsumentowi dokumentu

potwierdzającego wykonywanie działalności gospodarczej oraz dokumentu tożsamości,

podlega karze grzywny.

”

.

W ustawie z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1362, z późn. zm. w art. 8 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kontrolę przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej, z zastrzeżeniem ust.

3

”

;

2)

po ust. 3 dodaje się ust. 3

„

3

Kontrolę przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej i upoważnienia do przeprowadzenia

kontroli.

3

Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli przedsiębiorcy,

kontrola może być podjęta po okazaniu legitymacji służbowej. Kontrolowanemu należy

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia podjęcia kontroli, okazać

upoważnienie do przeprowadzenia kontroli.

3

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wydają: Główny Inspektor Pracy i jego zastępcy

oraz okręgowi inspektorzy pracy i ich zastępcy.

3

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli powinno zawierać następujące dane

1)

wskazanie podstawy prawnej przeprowadzenia kontroli,

2)

oznaczenie organu kontroli,

3)

imię i nazwisko, stanowisko służbowe osoby upoważnionej do przeprowadzenia kontroli

oraz numer jej legitymacji służbowej,

4)

określenie zakresu przedmiotowego kontroli,

5)

oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą,

6)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli,

7)

podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji,

8)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy,

9)

datę i miejsce wystawienia upoważnienia.

”

.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa składowego jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorstw składowych, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Przedsiębiorstwo składowe może prowadzić przedsiębiorca

1)

będący osobą fizyczną, spółką jawną, spółką komandytową, spółką komandytowo-akcyjną,

spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, spółką akcyjną, przedsiębiorstwem państwowym

albo spółdzielnią,

2)

w stosunku do którego lub w stosunku do podmiotu dominującego wobec przedsiębiorcy

nie ogłoszono upadłości lub nie otwarto wobec niego likwidacji,

3)

posiadający magazyny, pomieszczenia i urządzenia techniczne spełniające warunki określone

w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 i 5, zapewniające prawidłowe przechowywanie

oraz dokonywanie czynności konserwacyjnych rzeczy złożonych na skład oraz, w przypadku

towarów rolnych, odpowiednio wyposażone laboratorium,

4)

posiadający regulamin przedsiębiorstwa składowego.

3.

Działalnością przedsiębiorcy mogą kierować osoby, które nie są skazane prawomocnym

wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu,

obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo skarbowe oraz za przestępstwa

określone w przepisach prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi lub za przestępstwa

określone w ustawie.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki techniczne i finansowe wymagane przy prowadzeniu przedsiębiorstwa składowego

przyjmującego na skład towary przemysłowe. Rozporządzenie określi rodzaj pomieszczeń

i urządzeń technicznych, które mogą być wykorzystywane w działalności przedsiębiorstw

składowych przyjmujących na skład towary przemysłowe, z uwzględnieniem rodzaju i ilości

rzeczy złożonych na skład.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki techniczne i finansowe wymagane przy prowadzeniu przedsiębiorstwa składowego

przyjmującego na skład towary rolne. Rozporządzenie określi rodzaj pomieszczeń i urządzeń

technicznych, które mogą być wykorzystywane w działalności przedsiębiorstw składowych

przyjmujących na skład towary rolne, z uwzględnieniem rodzaju i ilości rzeczy złożonych

na skład.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu, oczyszczania, skażania lub odwadniania

alkoholu etylowego jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność w zakresie wyrobu i

przetwarzania alkoholu etylowego.

2.

Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych.

3.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wyrobu, oczyszczania,

skażania lub odwadniania alkoholu etylowego albo wykonujący działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

wdrożyć system wewnętrznej kontroli, obejmujący w szczególności określenie

a)

częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakościowych,

b)

metody badań,

c)

sposobu postępowania z produktami nieodpowiadającymi wymaganiom jakościowym,

2)

dysponować planem zakładu obejmującym w szczególności pomieszczenia produkcyjne, magazynowe,

socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem

a)

linii technologicznych,

b)

dróg przemieszczania surowców i produktów gotowych,

c)

stanowisk pracy,

3)

wyznaczyć osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości,

4)

zagospodarować wywar powstały przy produkcji alkoholu etylowego na cele paszowe lub

inne cele rolnicze albo go utylizować, w przypadku przedsiębiorców prowadzących wyrób

alkoholu etylowego,

5)

posiadać tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność

gospodarcza.

4.

Obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności

gospodarczej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, powinny spełniać wymagania

określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

5.

Działalność w zakresie wyrobu i przetwarzania alkoholu etylowego oraz produkcji wyrobów

tytoniowych może wykonywać przedsiębiorca, który nie był karany za przestępstwa przeciwko

mieniu i wiarygodności dokumentów, a w przypadku przedsiębiorcy będącego osobą prawną

- którego członek zarządu nie był karany za przestępstwa przeciwko mieniu i wiarygodności

dokumentów.

Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru działalności detektywistycznej, zwanego dalej

„rejestrem”.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania lub magazynowania biokomponentów jest

działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców wytwarzających lub magazynujących biokomponenty,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Organem prowadzącym rejestr jest minister właściwy do spraw rynków rolnych, zwany

dalej „organem rejestrowym”.

Komornik na własny rachunek wykonuje czynności, o których mowa w art. 2.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne

osoby prawne i fizyczne

(Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 148, z późn. zm. art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

Zezwolenie wydaje się na okres do dwudziestu lat, a w wypadkach uzasadnionych okresem

amortyzacji inwestycji do czterdziestu lat. Po upływie ważności zezwolenia nie może

być wydane nowe zezwolenie.

”

.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia

na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu w rejestrze organizatorów turystyki i pośredników turystycznych,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Działalnością regulowaną, o której mowa w ust. 1, nie jest działalność gospodarcza

agentów turystycznych, polegająca na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie

usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki posiadających wpis do rejestru,

lub na rzecz innych usługodawców posiadających siedzibę w kraju.

Organem prowadzącym rejestr jest w przypadku

1)

przedsiębiorców przyjmujących na skład towary przemysłowe - minister właściwy do spraw

gospodarki,

2)

przedsiębiorców przyjmujących na skład towary rolne - minister właściwy do spraw rynków

rolnych.

Organem prowadzącym rejestry, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, jest minister właściwy

do spraw rynków rolnych, zwany dalej „organem prowadzącym rejestry”.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, jest obowiązany

spełniać następujące warunki

1)

posiadać tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność;

2)

dysponować odpowiednimi urządzeniami technicznymi i obiektami budowlanymi, umożliwiającymi

prawidłowe wykonywanie działalności;

3)

zapewnić, aby urządzenia techniczne i obiekty budowlane przeznaczone do wykonywania

działalności spełniały wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej,

sanitarnych i o ochronie środowiska.

2.

Działalność w zakresie wytwarzania lub magazynowania biokomponentów może wykonywać

przedsiębiorca, który nie był karany za przestępstwa przeciwko mieniu, wiarygodności

dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przeciwko obrotowi gospodarczemu

oraz skarbowe.

3.

Wpisu do rejestru dokonuje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, zawierający następujące

dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

określenie rodzaju i zakresu działalności;

5)

wskazanie miejsca lub miejsc wykonywania działalności;

6)

oświadczenie, że w chwili składania wniosku przedsiębiorca nie zalega z wpłatami na

rzecz organów podatkowych, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Kasy Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego.

4.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców wytwarzających lub magazynujących

biokomponenty są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania lub

magazynowania biokomponentów, określone w ustawie z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w paliwach ciekłych

i biopaliwach ciekłych.

”

.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1396 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 137, poz. 1302) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 21 w ust. 1

a)

uchyla się pkt 7,

b)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

prowadzenie ewidencji przechowawców akt osobowych i płacowych.

”

;

2)

rozdział 4a otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 4a

Działalność gospodarcza w zakresie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej

pracodawców o czasowym okresie przechowywania

Art. 51a.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej

pracodawców o czasowym okresie przechowywania, zwanej dalej „dokumentacją”, jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807), wykonywaną przez przedsiębiorcę, i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przechowawców

akt osobowych i płacowych, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Działalność, o której mowa w ust. 1, może być wykonywana także przez

1)

archiwa państwowe;

2)

Stowarzyszenie Archiwistów Polskich.

3.

Przedsiębiorca może wykonywać działalność, o której mowa w ust. 1, wyłącznie w formie

spółki kapitałowej, której kapitał zakładowy jest nie niższy od określonego w art. 154 § 1 lub art. 308 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

Art. 51b.

Organem prowadzącym rejestr jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce wykonywania

działalności objętej wpisem. Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

Art. 51c.

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy zawierającego

następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

imiona i nazwiska osób uprawnionych do reprezentowania przedsiębiorcy;

5)

określenie zakresu działalności, która ma być objęta wpisem;

6)

określenie miejsca lub miejsc, w których będzie wykonywana działalność objęta wpisem

i daty jej rozpoczęcia;

7)

oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku

a)

nie ma zaległości podatkowych,

b)

nie ma zaległości w zakresie zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

nie figuruje w rejestrze dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przechowawców akt osobowych i płacowych

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przechowywania

dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania, określone

w rozdziale 4a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Art. 51d.

1.

Warunkami wykonywania działalności, o której mowa w art. 51a ust. 1, są

1)

posiadanie przez przedsiębiorcę odpowiedniej do rozmiarów planowanej działalności

bazy organizacyjno-technicznej, zapewniającej właściwe warunki przechowywania i udostępniania

dokumentacji;

2)

posiadanie przez przedsiębiorcę regulaminu usług, które będą świadczone w ramach działalności

objętej wpisem;

3)

zatrudnianie przez przedsiębiorcę do wykonywania czynności związanych z obsługą dokumentacji

osoby posiadającej specjalistyczne wykształcenie i praktykę zawodową.

2.

W skład zarządu przedsiębiorcy nie mogą wchodzić osoby, które były karane za przestępstwa

przeciwko wiarygodności dokumentów lub mieniu.

Art. 51e.

Wpisowi do rejestru podlegają dane określone w art. 51c ust. 1 pkt 1-6, z wyjątkiem

adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby, oraz informacja o postawieniu

przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości.

Art. 51f.

1.

Przedsiębiorcy wpisanemu do rejestru jest wydawane zaświadczenie o wpisie zawierające

następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres działalności gospodarczej objętej wpisem;

3)

miejsce wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem;

4)

datę rozpoczęcia działalności gospodarczej.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie zgłaszać wojewodzie wszelkie zmiany danych,

o których mowa w art. 51c ust. 1 pkt 1-6, a także informacje o postawieniu przedsiębiorcy

w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości.

Art. 51g.

1.

O wpisaniu przedsiębiorcy do rejestru wojewoda zawiadamia Naczelnego Dyrektora Archiwów

Państwowych w terminie miesiąca od dnia dokonania wpisu, podając dane, o których mowa

w ust. 4 pkt 1-4.

2.

Na podstawie informacji uzyskanych od wojewodów i przedsiębiorców Naczelny Dyrektor

Archiwów Państwowych prowadzi ewidencję przechowawców akt osobowych i płacowych, zwaną

dalej „ewidencją”.

3.

Ewidencja jest jawna.

4.

Do ewidencji wpisuje się

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres i miejsce (miejsca) wykonywania działalności;

3)

informacje o wykreśleniu wpisu z rejestru oraz o zawieszeniu lub zakończeniu wykonywania

działalności objętej wpisem;

4)

informacje o postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości;

5)

oznaczenie wojewody, który dokonał wpisu do rejestru;

6)

informacje, o których mowa w ust. 6.

5.

Wojewoda zawiadamia Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych o zmianie danych wymienionych

w ust. 4 pkt 1-4 w terminie miesiąca od dnia powzięcia o nich wiadomości.

6.

Przedsiębiorca przekazuje do centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Naczelnemu

Dyrektorowi Archiwów Państwowych wykaz pracodawców, których dokumentację przedsiębiorca

przejął w danym miesiącu kalendarzowym, oraz okres, z jakiego ta dokumentacja pochodzi,

w terminie do końca następnego miesiąca kalendarzowego.

Art. 51h.

Wojewoda wykreśla z urzędu, w drodze decyzji, wpis w rejestrze w przypadku

1)

wydania decyzji, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy wykonywania działalności

objętej wpisem;

3)

gdy wobec przedsiębiorcy ukończono postępowanie likwidacyjne albo upadłościowe obejmujące

likwidację majątku upadłego.

Art. 51i.

Uprawnienia wynikające z wpisu do rejestru

1)

są niezbywalne;

2)

spółki przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej

spółki, a także spółki podlegającej podziałowi, nie przechodzą na spółkę przejmującą

lub nowo zawiązaną.

Art. 51j.

1.

Kontrolę działalności gospodarczej w zakresie objętym wpisem do rejestru przeprowadza

wojewoda.

2.

Do przeprowadzania kontroli działalności przedsiębiorcy wpisanego do rejestru wojewoda

może upoważnić inny organ państwowy lub państwową jednostkę organizacyjną wyspecjalizowaną

w kontroli danego rodzaju działalności, zawierając z takim organem lub jednostką porozumienie

określające zasady przeprowadzenia kontroli, w tym zasady jej finansowania.

3.

Pierwszą kontrolę przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przeprowadza się nie później

niż przed upływem roku od dnia dokonania wpisu.

Art. 51k.

1.

Przedsiębiorca wykonuje działalność na podstawie regulaminu świadczenia usług, określającego

w szczególności

1)

zakres świadczonych usług;

2)

zasady przyjmowania dokumentacji na przechowanie, jej ewidencjonowania i przechowywania;

3)

ogólne zasady zabezpieczenia dokumentacji przed osobami nieuprawnionymi;

4)

miejsce świadczenia usług oraz terminy ich wykonywania;

5)

tryb przyjmowania interesantów;

6)

sposób i terminy udostępniania dokumentacji;

7)

wysokość opłat pobieranych za usługi;

8)

procedury dotyczące brakowania i niszczenia dokumentacji.

2.

Regulamin, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca udostępnia w lokalu, w którym przyjmowani

są interesanci.

Art. 51l.

Do wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przechowania, z wyłączeniem art. 844 § 2.

Art. 51m.

1.

Jeżeli w związku z działalnością gospodarczą objętą wpisem do rejestru są wykonywane

czynności polegające na gromadzeniu, ewidencjonowaniu, opracowaniu i zabezpieczeniu

dokumentacji oraz na wydawaniu z niej odpisów i kopii, przedsiębiorca jest obowiązany

zatrudniać przy tych czynnościach osoby posiadające specjalistyczne wykształcenie

i praktykę zawodową.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje wykształcenia uznanego za specjalistyczne w rozumieniu ust.

1 oraz dokumenty potwierdzające posiadanie praktyki zawodowej, z uwzględnieniem w

szczególności przydatności poszczególnych rodzajów wykształcenia do wykonywanych czynności,

a także sposobu dokumentowania posiadania praktyki zawodowej, w tym rodzaje dokumentów.

Art. 51n.

1.

Dokumentacja powinna być przechowywana w warunkach zapewniających jej należytą ochronę

przed zniszczeniem i kradzieżą.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, w jakich dokumentacja może być przechowywana, z uwzględnieniem

w szczególności jej ochrony przed wilgocią, zmianami temperatury oraz szkodliwym oddziaływaniem

światła.

Art. 51o.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, maksymalną wysokość opłat pobieranych przez podmioty, o których mowa

w art. 51a ust. 1 i 2, za sporządzenie odpisu lub kopii przechowywanej dokumentacji,

uwzględniając ponoszone przez te podmioty koszty związane z przechowywaniem dokumentacji

i sporządzaniem jej odpisów lub kopii, w szczególności koszty

1)

wyszukania dokumentów;

2)

przygotowania dokumentów do sporządzenia odpisu lub skopiowania;

3)

sporządzenia odpisu lub kopii;

4)

zapewnienia odpowiednich warunków przechowywania dokumentacji.

2.

Przepisy wydane na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 1 stosuje się także do

podmiotów innych niż wymienione w art. 51a ust. 1 i 2 przechowujących dokumentację.

Art. 51p.

1.

W przypadku postawienia przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,

odpowiednio, likwidator lub syndyk masy upadłości wskazuje przechowawcę, któremu dokumentacja

zostanie przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel środki finansowe

na okres, jaki pozostał do wygaśnięcia umów przechowania tej dokumentacji zawartych

przez przedsiębiorcę. W braku takiego wskazania przechowawcę wyznacza sąd rejestrowy,

po zapewnieniu przez likwidatora lub syndyka masy upadłości środków finansowych, o

których mowa w zdaniu poprzedzającym.

2.

Przechowawca, o którym mowa w ust. 1, powinien przed przejęciem dokumentacji uzyskać

wpis do rejestru.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek likwidatora lub syndyka

masy upadłości, niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania,

dokumentację przejmuje podmiot nadzorujący jednostkę organizacyjną, do której dokumentacja

należała, a w razie braku takiego podmiotu - archiwum państwowe właściwe miejscowo

lub wskazane przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Przed wydaniem postanowienia

sąd zasięga opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby

przedsiębiorcy o jego stanie majątkowym.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy nastąpi wykreślenie przedsiębiorcy z

rejestru.

5.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy zaprzestanie on wykonywania działalności

objętej wpisem do rejestru.

6.

W przypadku ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, środki, o których mowa w ust. 1,

stanowią daninę publiczną w rozumieniu art. 342 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. Nr 60, poz. 535, z późn. zm..

7.

Środki finansowe na pokrycie kosztów przechowywania dokumentacji stanowią należność

archiwum państwowego, które przejęto dokumentację w trybie określonym w ust. 3. Do

środków tych stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm. oraz przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm.. Jeżeli egzekucja kosztów przechowywania dokumentacji przejętej przez archiwum państwowe

okaże się bezskuteczna, wówczas koszty te są pokrywane z budżetu Naczelnej Dyrekcji

Archiwów Państwowych.

Art. 51r.

W przypadkach, o których mowa w art. 51p ust. 1 i 3-5, wraz z dokumentacją jest przekazywana

pozostała dokumentacja o czasowym okresie przechowywania.

Art. 51s.

Dokumentacja przekazywana do dalszego przechowywania w trybie określonym w art. 51p

ust. 1 lub 3-5 powinna być przed przekazaniem uporządkowana zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 5 ust. 2.

Art. 51t.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie organizowania imprez

turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie

usług turystycznych jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

zapewniać kierowanie działalnością przedsiębiorstwa oraz działalnością jego jednostek

organizacyjnych samodzielnie dokonujących czynności prawnych przez osoby

a)

posiadające odpowiednie wykształcenie i praktykę, o których mowa w art. 6 ust. 1 i

2,

b)

niekarane za przestępstwa przeciwko zdrowiu i życiu, wiarygodności dokumentów, mieniu

oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu,

2)

zawrzeć

a)

umowę gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej albo

b)

umowę ubezpieczenia na rzecz klientów

- w zakresie pokrycia kosztów powrotu klienta do kraju, w wypadku gdy organizator

turystyki lub pośrednik turystyczny wbrew obowiązkowi nie zapewnia tego powrotu, a

także na pokrycie zwrotu wpłat wniesionych przez klientów w razie niewykonania zobowiązań

umownych,

3)

składać wojewodzie oryginały dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych umów gwarancji

lub ubezpieczenia, o których mowa w pkt 2, przed upływem terminu obowiązywania umowy

poprzedniej.

2.

Przedsiębiorca będący organizatorem turystyki lub pośrednikiem turystycznym, który

w ramach wykonywanej działalności jednocześnie działa jako agent turystyczny, jest

obowiązany

1)

wykonywać działalność tylko na rzecz organizatorów turystyki wpisanych do rejestru,

2)

w umowie zawieranej z klientem wskazywać jednoznacznie właściwego organizatora turystyki,

którego reprezentuje,

3)

działać na podstawie ważnej umowy agencyjnej.

3.

Obowiązek posiadania gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1 pkt

2, dotyczy całego okresu wykonywania działalności.

4.

Treść gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje upoważnienie

dla wojewody lub wskazanej przez niego jednostki do wydawania dyspozycji wypłaty zaliczki

na pokrycie kosztów powrotu klienta do kraju.

5.

Wojewoda jest uprawniony do występowania na rzecz klientów w sprawach wypłaty środków

z tytułu umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej lub umowy ubezpieczenia,

na zasadach określonych w treści tych umów.

6.

Z sumy określonej w umowie gwarancji bankowej, umowie gwarancji ubezpieczeniowej lub

umowie ubezpieczenia pokrywa się w pierwszej kolejności koszty sprowadzenia do kraju

klientów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Jeżeli pozostała suma gwarancji jest niewystarczająca

na zwrot wszystkich wpłat wniesionych przez klientów, wypłaty obniża się proporcjonalnie

do wysokości pozostałej sumy.

1.

Wpisu do rejestrów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, dokonuje się na pisemny wniosek

przedsiębiorcy.

2.

Wniosek o wpis do rejestrów zawiera następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej,

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

4)

określenie rodzaju i zakresu działalności gospodarczej, która będzie wykonywana,

5)

wskazanie miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej,

6)

oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku

a)

nie zalega z należnościami wobec Skarbu Państwa oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

b)

nie był karany za przestępstwa przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów,

c)

posiada zaświadczenia komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania

działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach

o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

3.

Wraz z wnioskiem o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność w zakresie

wyrobu i przetwarzania alkoholu etylowego przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność w zakresie

wyrobu i przetwarzania alkoholu etylowego są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu,

oczyszczania, skażania lub odwadniania alkoholu etylowego, określone w ustawie z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów

tytoniowych.

”

.

4.

Wraz z wnioskiem o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych przedsiębiorca

składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych są kompletne

i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania

wyrobów tytoniowych, określone w ustawie z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów

tytoniowych.

”

.

5.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 i 4, powinny również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy ze wskazaniem imienia i

nazwiska oraz pełnionej funkcji.

1.

Wpisowi do rejestru podlegają następujące dane

1)

firma, siedziba przedsiębiorcy, jego adres oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

2)

określenie rodzaju i zakresu działalności;

3)

określenie miejsca lub miejsc wykonywania działalności;

4)

data dokonania wpisu.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Rejestr jest jawny.

W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823) w art. 24 uchyla się pkt 4.

1.

Działalnością w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz działalnością w zakresie

pośrednictwa w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych, o której mowa w

art. 4 ust. 1, mogą kierować osoby posiadające

1)

rok praktyki w obsłudze turystów i ukończone studia wyższe z zakresu turystyki i rekreacji,

prawa, ekonomii lub zarządzania i marketingu,

2)

2 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią z zakresu obsługi turystów

lub ukończone studia wyższe inne niż wymienione w pkt 1,

3)

4 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią inną niż wymieniona

w pkt 2,

4)

6 lat praktyki w obsłudze turystów, w pozostałych przypadkach.

2.

Za praktykę w obsłudze turystów, o której mowa w ust. 1, uważa się samodzielne wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych lub pośrednictwa

w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych, kierowanie jednostkami organizującymi

imprezy turystyczne, pracę na stanowiskach związanych z przygotowywaniem i zawieraniem

umów o świadczenie usług turystycznych, samodzielne przygotowywanie programów imprez

turystycznych, a także wykonywanie zadań przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

3.

Potwierdzeniem praktyki, o której mowa w ust. 2, jest zaświadczenie o wpisie do ewidencji

działalności gospodarczej albo zaświadczenie wydane przez jednostkę organizacyjną

powierzającą zainteresowanemu czynności przy obsłudze turystów.

1.

Wniosek o wpis do rejestru zawiera

1)

firmę przedsiębiorcy prowadzącego dom składowy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

dane osobowe członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest przewidziana,

jak również innych osób, które odpowiadają za rozpoczęcie przez przedsiębiorstwo,

spółkę lub spółdzielnię prowadzenia przedsiębiorstwa składowego lub będą nim kierować,

a w odniesieniu do spółki jawnej i spółki komandytowej - dane osobowe wspólników,

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

3)

informacje o podmiotach dominujących i zależnych wobec wnioskodawcy,

4)

informacje o wysokości kapitału własnego (funduszy własnych), ze wskazaniem źródeł

jego pochodzenia,

5)

adresy miejsc, w których będzie prowadzone przedsiębiorstwo składowe, wraz ze wskazaniem

pomieszczeń i ich pojemności lub powierzchni,

6)

rodzaj towarów przemysłowych lub szczegółowy wykaz towarów rolnych przewidzianych

do przyjmowania na skład,

7)

nazwę i adres banku domicylowego,

8)

datę sporządzenia wniosku i podpisy osób uprawnionych do składania oświadczeń woli

w imieniu domu składowego.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorstw składowych są kompletne

i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

przedsiębiorstwa składowego, określone w ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o domach składowych oraz o zmianie Kodeksu cywilnego,

Kodeksu postępowania cywilnego i innych ustaw.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

1.

Wpisowi do rejestrów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, podlegają następujące dane

1)

firma i siedziba przedsiębiorcy oraz jego adres oraz numer identyfikacji podatkowej

(NIP),

2)

określenie rodzaju i zakresu działalności gospodarczej objętej wpisem,

3)

określenie miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej,

4)

data dokonania wpisu.

2.

Rejestry mogą być prowadzone w systemie informatycznym.

3.

Rejestry są jawne.

4.

Organ prowadzący rejestry wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru

lub zaświadczenie o zmianie wpisu w rejestrze.

1.

Wykonywanie działalności pocztowej w zakresie przyjmowania, przemieszczania i doręczania

w obrocie krajowym i zagranicznym przesyłek

1)

przesyłek dla ociemniałych,

2)

z korespondencją do 2 000 g, z wyłączeniem

a)

przesyłek, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2, z zastrzeżeniem art.

47 ust. 2 i 4,

b)

przesyłek przyjmowanych, przemieszczanych i doręczanych w sposób inny niż określony

dla powszechnych usług pocztowych

- wymaga zezwolenia na wykonywanie działalności pocztowej, zwanego dalej „zezwoleniem”,

jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

2.

Wykonywanie działalności pocztowej niewymagającej zezwolenia jest działalnością regulowaną

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i podlega wpisowi do rejestru operatorów pocztowych, zwanego dalej „rejestrem”, na

podstawie pisemnego wniosku.

3.

Nie wymaga wpisu do rejestru działalność pocztowa polegająca na przyjmowaniu, przemieszczaniu

i doręczaniu druków bezadresowych.

4.

Nie wymaga wpisu do rejestru działalność wykonywana przez agenta lub agenta pocztowego

na podstawie umowy agencyjnej, zawartej z operatorem zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.

5.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do wykonywania działalności pocztowej przez operatora

publicznego w zakresie świadczenia powszechnych usług pocztowych, o których mowa w

art. 46.

1.

Organ rejestrowy jest uprawniony do kontroli działalności wykonywanej w zakresie objętym

wpisem.

2.

Kontrola dotyczy przestrzegania warunków wykonywania działalności objętej wpisem.

3.

Kontrolę przeprowadza się na podstawie pisemnego upoważnienia wydanego przez organ

prowadzący rejestr, które powinno zawierać

1)

numer upoważnienia;

2)

wskazanie podstawy prawnej przeprowadzenia kontroli;

3)

oznaczenie organu kontroli;

4)

imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej;

5)

określenie zakresu kontroli;

6)

oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą;

7)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8)

podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy;

10)

termin ważności upoważnienia.

4.

Osoby upoważnione do przeprowadzania kontroli są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest wykonywana

działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

5.

Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego

upoważnionej.

6.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który podpisują przeprowadzający

kontrolę i osoba, o której mowa w ust. 5. W razie odmowy podpisania protokołu przez

osobę, o której mowa w ust. 5, przeprowadzający kontrolę zamieszcza stosowną adnotację

w protokole.

7.

Organ prowadzący rejestry może upoważnić do dokonywania kontroli, o której mowa w

ust. 1, inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności.

Przepisy ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18 w ust. 2 w pkt 7

a)

uchyla się lit. e,

b)

lit. g otrzymuje brzmienie

„

g)

kontrola budowy i eksploatacji autostrady w zakresie przestrzegania warunków umowy

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,

”

;

2)

w art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest zarządcą autostrady wybudowanej

na zasadach określonych w ustawie do czasu przekazania jej, w drodze porozumienia,

spółce, z którą zawarto umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację

autostrady. Spółka pełni funkcję zarządcy autostrady płatnej na warunkach określonych

w umowie o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, z wyjątkiem

zadań, o których mowa w art. 20 pkt 1, 8 i 17, które wykonuje Generalny Dyrektor Dróg

Krajowych i Autostrad.

”

.

1.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest wojewoda właściwy ze względu na siedzibę

przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy zagranicznego - wybrany przez niego wojewoda,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, organem właściwym do prowadzenia rejestru jest wojewoda właściwy ze względu na siedzibę

oddziału.

3.

Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy, zawierający następujące

dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku gdy przedsiębiorca jest

osobą fizyczną - adres zamieszkania,

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

3)

określenie przedmiotu działalności,

4)

określenie zasięgu terytorialnego wykonywanej działalności (obszar kraju, kraje europejskie

lub kraje pozaeuropejskie),

5)

wskazanie głównego miejsca wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru oraz

oddziałów,

6)

imiona i nazwiska osób upoważnionych do kierowania działalnością przedsiębiorcy oraz

działalnością jego oddziałów.

4.

Do wniosku przedsiębiorca dołącza oryginał umowy, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt

2, oraz oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych

są kompletne i zgodne z prawdą,

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie organizowania imprez

turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie

usług turystycznych, określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych.

”

.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

Wpis do rejestru obejmuje dane, określone w ust. 3, z wyjątkiem adresu zamieszkania,

jeżeli jest on inny niż adres siedziby.

7.

Rejestr jest jawny.

8.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

Organ prowadzący rejestry, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, wydaje decyzję o zakazie

wykonywania przez przedsiębiorcę działalności w przypadkach określonych w przepisach

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz w przypadku cofnięcia przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu celnego,

w trybie i na zasadach określonych w przepisach odrębnych, zezwolenia na prowadzenie

składu podatkowego.

Wydanie, odmowa wydania lub cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji.

1.

Organ prowadzący rejestr wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę

działalności polegającej na wytwarzaniu lub magazynowaniu biokomponentów w przypadkach

określonych w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

2.

W razie zakończenia lub zawieszenia działalności w zakresie wytwarzania lub magazynowania

biokomponentów przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić o tym, w terminie 14 dni

od dnia zakończenia lub zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, organ rejestrowy.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm. uchyla się art. 24a.

1.

Wojewoda przesyła kopię zaświadczenia o wpisie do rejestru oraz kopie dokumentów,

o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, ministrowi właściwemu do spraw turystyki.

2.

Minister właściwy do spraw turystyki, na podstawie kopii dokumentów, o których mowa

w ust. 1, prowadzi Centralną Ewidencję Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych,

zwaną dalej „Ewidencją”.

3.

Wpisu do Ewidencji, o której mowa w ust. 2, dokonuje się z urzędu, na podstawie kopii

dokumentów, o których mowa w ust. 1.

4.

W ramach Ewidencji prowadzi się także wykazy

1)

przedsiębiorców, których wykreślono z rejestru,

2)

przedsiębiorców, którzy wykonywali działalność bez wymaganego wpisu do rejestru.

5.

Podstawą umieszczenia w wykazach, o których mowa w ust. 4, jest ostateczna decyzja

wojewody o zakazie wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 71

ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, lub o stwierdzeniu wykonywania działalności

bez wymaganego wpisu do rejestru.

6.

W wykazach, o których mowa w ust. 4, wskazuje się termin, w którym upływają 3 lata

od dnia wykreślenia wpisu do rejestru lub od dnia uprawomocnienia się decyzji właściwego

wojewody o stwierdzeniu wykonywania działalności bez wpisu do rejestru.

7.

Z wykazów, o których mowa w ust. 4, wykreśla się przedsiębiorcę po upływie 3 lat od

dnia wydania ostatecznej decyzji o zakazie wykonywania lub o stwierdzeniu wykonywania

działalności bez wymaganego wpisu do rejestru.

8.

Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określa organizację,

szczegółowy sposób prowadzenia Ewidencji oraz tryb udzielania informacji o danych

objętych wpisem, uwzględniając w szczególności dokumenty i dane, na podstawie których

dokonuje się wpisu do Ewidencji.

9.

Wojewoda udziela informacji o danych zawartych w rejestrze na zasadach ustalonych

dla Ewidencji.

Organem właściwym w sprawach zezwoleń oraz wpisu do rejestru jest Prezes Urzędu Regulacji

Telekomunikacji i Poczty, zwany dalej „Prezesem URTiP”.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia wójt, burmistrz lub prezydent

miasta może

1)

wezwać przedsiębiorcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym

niż 14 dni, brakującej dokumentacji poświadczającej, że przedsiębiorca spełnia warunki

określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności objętej zezwoleniem,

2)

dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia

w celu stwierdzenia, czy przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania działalności objętej

zezwoleniem.

2.

Przedsiębiorca jest zobowiązany niezwłocznie zgłaszać wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi

miasta wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.

3.

Odmowa wydania zezwolenia, jego zmiana i cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji

wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.

1.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej

przedsiębiorcy w zakresie zgodności wykonywanej działalności z udzielonym zezwoleniem.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się na podstawie upoważnienia wydanego przez wójta,

burmistrza lub prezydenta miasta.

3.

Osoby upoważnione do dokonania kontroli są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren przedsiębiorcy w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być

wykonywana działalność objęta zezwoleniem,

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

4.

Czynności kontrolnych dokonuje się wyłącznie w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania

przedsiębiorcy lub osoby upoważnionej do reprezentowania tego przedsiębiorcy podczas

kontroli.

5.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może upoważnić do dokonywania kontroli, o której

mowa w ust. 1, inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju

działalności. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329, z późn. zm. art. 83a otrzymuje brzmienie

„

Art. 83a.

1.

Prowadzenie szkoły lub placówki oraz zespołu, o którym mowa w art. 90a ust. 1, nie

jest działalnością gospodarczą.

2.

Działalność oświatowa nieobejmująca prowadzenia szkoły, placówki lub zespołu, o którym

mowa w art. 90a ust. 1, może być podejmowana na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

”

.

1.

Minister właściwy do spraw turystyki oraz wojewoda są upoważnieni do kontroli prowadzonej

przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, w zakresie

1)

zgodności ze stanem faktycznym danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w art.

7 ust. 4,

2)

zgodności wykonywanej działalności z uzyskanym wpisem do rejestru,

3)

przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej określonych ustawą,

4)

zgodności wykonywanej działalności gospodarczej z zawartymi umowami agencyjnymi,

5)

przestrzegania przez przedsiębiorców, dających zlecenie agentom, warunków wykonywania

działalności gospodarczej określonych ustawą.

2.

W razie stwierdzenia przez ministra właściwego do spraw turystyki w wyniku kontroli,

o której mowa w ust. 1, uchybień w sposobie wykonywania działalności gospodarczej,

występuje on do właściwego wojewody o podjęcie stosownych działań.

3.

Wojewoda wydaje decyzję administracyjną o stwierdzeniu wykonywania działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 4 ust. 1, bez wymaganego wpisu do rejestru oraz o zakazie wykonywania

działalności gospodarczej objętej wpisem do rejestru przez okres 3 lat.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, zawiera w szczególności

1)

firmę przedsiębiorcy,

2)

imię i nazwisko oraz datę urodzenia osoby lub osób upoważnionych do kierowania działalnością

przedsiębiorcy,

3)

datę stwierdzenia wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 868 i Nr 171, poz. 1800) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń i obowiązków określonych

w przepisach prawa dewizowego oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń

dewizowych, a także warunków wykonywania działalności kantorowej;

”

;

2)

w art. 3a ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W zakresie czynności, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów rozdziału

3 niniejszej ustawy, z wyjątkiem art. 13b i art. 31, oraz przepisów działu VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja

podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm., z wyjątkiem art. 285a-287 i art. 289.

”

;

3)

w art. 8 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Wyłączenie organu kontroli skarbowej następuje z przyczyn określonych w art. 130 § 1 pkt 1-5, 7 i 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

;

4)

w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kontrola skarbowa, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 9, jest prowadzona zgodnie z planem

kontroli.

”

;

5)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego następuje wyłącznie z urzędu w formie postanowienia.

2.

Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia

o wszczęciu postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem ust. 9.

3.

Organ kontroli skarbowej może w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego przeprowadzić

kontrolę podatkową, z zastrzeżeniem ust. 9.

4.

Kontrola podatkowa jest prowadzona na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego

przez organ kontroli skarbowej.

5.

Wszczęcie kontroli podatkowej następuje przez doręczenie kontrolowanemu upoważnienia

do jej przeprowadzenia.

6.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej jest wydawane przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa

1)

wskazanie podstawy prawnej;

2)

oznaczenie organu kontroli;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności

kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 8, jeżeli osoby takie będą brać udział

w czynnościach kontrolnych;

5)

numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników;

6)

oznaczenie kontrolowanego;

7)

wskazanie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8)

zakres kontroli;

9)

podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

10)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

7.

Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami, po okazaniu

legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.

8.

W czynnościach kontrolnych mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a w przypadku dokonywania kontroli

środków przekazanych Rzeczypospolitej Polskiej przez instytucje Unii Europejskiej

- przedstawiciele organów Unii Europejskiej.

9.

Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, kontrola

podatkowa może być wszczęta, po okazaniu kontrolowanemu lub osobom wymienionym w art.

284 § 2 albo osobie wskazanej w trybie art. 281a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych. Kontrolowanemu należy niezwłocznie,

jednak nie później niż w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć postanowienie

o wszczęciu postępowania kontrolnego oraz upoważnienie do przeprowadzenia kontroli

podatkowej.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, stosuje się odpowiednio art. 284a § 3-6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa.

”

;

6)

art. 13a otrzymuje brzmienie

„

Art. 13a.

Postępowanie kontrolne w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, w stosunku

do podmiotu, wobec którego na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników, wszczyna wyłącznie Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej

1)

na podstawie pisemnego wniosku właściwego dla tego podmiotu naczelnika urzędu skarbowego

lub

2)

w związku z zaistnieniem uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego, jeżeli właściwym do prowadzenia dochodzenia jest inspektor kontroli skarbowej,

lub

3)

w przypadku udokumentowanego przypuszczenia występowania między kontrolowanym a jego

kontrahentami powiązań lub związków, o których mowa w przepisach prawa podatkowego

w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

;

7)

po art. 13a dodaje się art. 13b w brzmieniu

„

Art. 13b.

1.

Inspektor, w związku z prowadzonym u kontrolowanego postępowaniem kontrolnym, może

zażądać od kontrahentów podatnika wykonujących działalność gospodarczą przedstawienia

dokumentów, w zakresie objętym kontrolą u podatnika, w celu sprawdzenia ich prawidłowości

i rzetelności. Z czynności tych sporządza się protokół.

2.

Jeżeli miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta

kontrolowanego znajdują się poza obszarem działania organu kontroli skarbowej, czynności,

o których mowa w ust. 1, na zlecenie tego organu może przeprowadzić także inspektor

upoważniony przez organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo.

”

;

8)

w art. 14a ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, nie stosuje się art. 13 ust. 9 i 10, art. 13b, art. 27 ust.

1 pkt 7 oraz art. 284 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

;

9)

w art. 14b ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, nie stosuje się art.

12, art. 13 ust. 8-10, art. 13b oraz art. 24 ust. 2.

”

;

10)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

1.

Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne

1)

decyzją w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dotyczą

a)

podatków, których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów

skarbowych, oraz podatku akcyzowego,

b)

opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie lub ustalanie

należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych, z zastrzeżeniem pkt 2 lit. a;

2)

wynikiem kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości

a)

w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4,

b)

innych niż wymienione w pkt 1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym,

gdy nieprawidłowości nie stwierdzono albo gdy ustalenia dotyczą należności celnych;

3)

postanowieniem, gdy w trakcie toczącego się postępowania kontrolnego zobowiązanie

podatkowe uległo przedawnieniu.

2.

Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej wyznacza stronie

7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

”

;

11)

art. 24a otrzymuje brzmienie

„

Art. 24a.

W przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 8 lub art. 13a, postępowanie kontrolne przeprowadza

i wydaje wynik kontroli, decyzję albo postanowienie dyrektor urzędu kontroli skarbowej,

w którym jest zatrudniony upoważniony inspektor lub pracownik.

”

;

12)

w art. 31

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, nie stosuje się przepisów

art. 121 § 2, art. 133-142, art. 145 § 2 i 3, art. 146 i 147, art. 199, art. 284b-285a,

art. 286 § 2, art. 286a, art. 288, art. 291 § 1 i 2 i art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

organ kontroli skarbowej - organ podatkowy;

2)

inspektor kontroli skarbowej albo osoba dokonująca czynności kontrolnych, o której

mowa w art. 38 ust. 3 - kontrolującego;

3)

postępowanie kontrolne - postępowanie podatkowe, o którym mowa w dziale IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;

4)

kontrola podatkowa - kontrolę, o której mowa w dziale VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

;

13)

w art. 34 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

osoby, o których mowa w art. 13 ust. 8,

”

.

1.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

minimalną wysokość sumy gwarancji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a), uwzględniając

zakres i rodzaj działalności wykonywanej przez organizatorów turystyki i pośredników

turystycznych.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw turystyki, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art.

5 ust. 1 pkt 2 lit. b), termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej działalności oraz

jej zakres.

1.

Wpisowi do rejestru podlegają następujące dane

1)

firma przedsiębiorcy prowadzącego dom składowy oraz jego siedziba i adres,

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP),

3)

adresy miejsc, w których jest prowadzone przedsiębiorstwo składowe, wraz ze wskazaniem

pomieszczeń i ich pojemności lub powierzchni,

4)

wskazanie rodzajów towarów przemysłowych lub szczegółowy wykaz towarów rolnych przewidzianych

do przyjmowania na skład,

5)

nazwa i adres banku domicylowego,

6)

informacja o karach pieniężnych nałożonych na dom składowy,

7)

data dokonania wpisu.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Dokonanie wpisu do rejestru podlega stałej opłacie w wysokości stanowiącej równowartość

1 000 euro, ustalonej na dzień złożenia oświadczenia, przy zastosowaniu średniego

kursu walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. Opłata stanowi dochód

budżetu państwa.

4.

Rejestr jest jawny.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia o wpisie do rejestru wojewódzkiego

inspektora Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych właściwego ze względu

na siedzibę prowadzenia przedsiębiorstwa składowego oraz Głównego Inspektora Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

6.

Właściwy minister prowadzący rejestr wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu

do rejestru po otrzymaniu opłaty, o której mowa w ust. 3, lub zaświadczenie o zmianie

wpisu do rejestru.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności jest

1)

zawieranie umów z klientami bez uprzedniego zawarcia umowy, o której mowa w art. 5

ust. 1 pkt 2,

2)

nieprzedłożenie wojewodzie oryginału dokumentu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt

2,

3)

niedopełnienie obowiązków przedsiębiorcy określonych w rozdziale 3 ustawy,

4)

powierzenie przez organizatora turystyki wykonywania zadań przewodnika turystycznego

lub pilota wycieczek osobie nieuprawnionej lub nieposiadającej znajomości języka,

o którym mowa w art. 31, albo nieposiadającej aktualnego zaświadczenia lekarskiego

o braku przeciwwskazań do wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,

wydanego zgodnie z przepisami wymienionymi w art. 23 ust. 1,

5)

używanie oraz powoływanie się na posiadany wpis do rejestru, w celu wprowadzenia w

błąd klientów co do rzeczywistego charakteru wykonywanej przez siebie działalności,

przy prowadzeniu sprzedaży prawa do korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego

w oznaczonym czasie w każdym roku,

6)

wykonywanie działalności poza zakresem terytorialnym określonym we wniosku.

Przedsiębiorcę występującego wobec klientów jako agent turystyczny, który

1)

w umowach zawieranych z klientami nie wskazuje jednoznacznie właściwego organizatora

turystyki, którego reprezentuje, lub

2)

działa jako agent organizatora turystyki, który nie jest uprawniony do zawierania

umów z klientami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3)

działa bez ważnej umowy agencyjnej lub przekracza jej zakres

- uznaje się za organizatora turystyki wykonującego działalność bez wymaganego wpisu

do rejestru działalności organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie kształcenia podyplomowego jest działalnością regulowaną

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Warunkami wykonywania działalności w zakresie kształcenia podyplomowego są

1)

posiadanie programu kształcenia zgodnego z ramowym programem, a w przypadku kursów

dokształcających - zgodnego z aktualnym stanem wiedzy w zakresie, którego dotyczy

kurs,

2)

zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia,

3)

zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym

dla szkolenia praktycznego,

4)

posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia

oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

1.

Organizator kształcenia zamierzający wykonywać działalność w zakresie kształcenia

podyplomowego składa wniosek o wpis do rejestru, zawierający następujące dane

1)

oznaczenie organizatora kształcenia, adres jego zamieszkania lub siedziby oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

2)

formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia,

3)

numer wpisu do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej -

w przypadku przedsiębiorcy,

4)

określenie rodzaju, dziedziny i trybu kształcenia,

5)

datę i numer decyzji zatwierdzającej program kształcenia,

6)

miejsce prowadzenia kształcenia,

7)

planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych

i kursów specjalistycznych.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, organizator kształcenia składa oświadczenie

następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie kształcenia

podyplomowego, określone w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

oznaczenie organizatora kształcenia, jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania organizatora kształcenia, ze wskazaniem

imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Wpis do rejestru podlega opłacie.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.

4, z uwzględnieniem kosztów związanych z postępowaniem w sprawie wpisu do rejestru

oraz rodzaju kształcenia podyplomowego, którego dotyczy wpis.

6.

Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód okręgowej izby pielęgniarek i położnych

lub Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, która dokonała wpisu do rejestru.

1.

Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada pielęgniarek i położnych właściwa dla

miejsca prowadzenia kształcenia, a w przypadku jednostek organizacyjnych samorządu

pielęgniarek i położnych oraz utworzonych przez nie spółek handlowych, w których posiadają

one udziały lub akcje, lub innych utworzonych przez nie podmiotów, Naczelna Rada Pielęgniarek

i Położnych.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Do rejestru wpisuje się dane, o których mowa w art. 10h ust. 1, z wyjątkiem adresu

zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.

4.

Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany zgłaszać organowi prowadzącemu rejestr

zmiany danych, o których mowa w art. 10h ust. 1, w terminie 14 dni od dnia powstania

tych zmian.

5.

Dane, o których mowa w ust. 3, organ prowadzący rejestr przekazuje do Centrum w terminie

14 dni od dnia dokonania wpisu do rejestru.

1.

Do uchwał okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych w sprawie wpisu, odmowy wpisu i wykreślenia wpisu z rejestru stosuje się

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.

2.

Od uchwał, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do

spraw zdrowia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem okręgowej rady pielęgniarek i

położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

uchwały.

1.

Organizator kształcenia informuje Centrum o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia

specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych, dwa razy w

ciągu roku - do dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.

2.

Organizator kształcenia, który uzyskał wpis do rejestru, informuje organ, o którym

mowa w art. 10i ust. 1, o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji

oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych dwa razy w ciągu roku - do

dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.

1.

Centrum prowadzi ewidencję organizatorów kształcenia, którzy uzyskali zatwierdzenie

programu kształcenia.

2.

Do ewidencji wpisuje się dane, o których mowa w art. 10h ust. 1.

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest jawna.

W sprawach nieuregulowanych w przepisach niniejszego rozdziału stosuje się przepisy

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2001 r. Nr 101, poz. 1114, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

pkt 1b otrzymuje brzmienie

„

1b)

osobą zagraniczną jest osoba zagraniczna w rozumieniu art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807),

”

,

b)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

przedsiębiorcą jest przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

2)

w art. 34

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przewodniczący Krajowej Rady w porozumieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji

i Poczty ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

informacje o możliwościach uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego

lub telewizyjnego oraz ustala termin, nie krótszy niż 45 dni od dnia ogłoszenia, do

składania wniosków o udzielenie koncesji.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu

„

1a.

W ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się

1)

przedmiot postępowania,

2)

warunki programowe rozpowszechniania programu, w tym w szczególności rodzaj i charakter

programu,

3)

warunki techniczne rozpowszechniania programu, w szczególności częstotliwość bądź

kanał oraz moc i lokalizację stacji nadawczych przeznaczonych do rozpowszechniania

programu,

4)

liczbę koncesji,

5)

czas, na jaki może być udzielona koncesja,

6)

termin i miejsce składania wniosków.

1b.

Przewodniczący Krajowej Rady, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia ogłoszenia,

o którym mowa w ust. 1, zamieszcza w co najmniej dwóch drukowanych dziennikach o zasięgu

ogólnopolskim informację o tym ogłoszeniu.

1c.

Rozpatrzeniu podlegają wyłącznie wnioski o udzielenie koncesji w związku z ogłoszeniem,

o którym mowa w ust. 1.

”

;

3)

w art. 36 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Koncesja może być udzielona na okres nie krótszy niż 5 lat oraz na okres

1)

nie dłuższy niż 10 lat - w przypadku rozpowszechniania programu telewizyjnego,

2)

nie dłuższy niż 7 lat - w przypadku rozpowszechniania programu radiowego.

”

;

4)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

Koncesję cofa się, jeżeli

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące nadawcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej koncesją,

2)

nadawca rażąco narusza warunki określone w ustawie lub w koncesji,

3)

działalność objęta koncesją jest wykonywana w sposób sprzeczny z ustawą lub z warunkami

określonymi w koncesji, a nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady,

w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami

określonymi w koncesji lub w ustawie,

4)

nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady, nie rozpoczął rozpowszechniania

programu w terminie ustalonym w koncesji lub trwale zaprzestał wykonywania rozpowszechniania

programu za pomocą wszystkich lub niektórych stacji nadawczych - chyba że nadawca

wykaże, że opóźnienie rozpoczęcia rozpowszechniania programu lub zaprzestanie rozpowszechniania

programu zostały spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi. Za trwałe zaprzestanie

rozpowszechniania programu uważa się fakt nierozpowszechniania programu przez okres

trzech kolejno następujących po sobie miesięcy.

2.

Koncesja może być cofnięta, jeżeli

1)

rozpowszechnianie programu powoduje zagrożenie interesów kultury narodowej, bezpieczeństwa

i obronności państwa lub narusza normy dobrego obyczaju,

2)

nastąpi ogłoszenie upadłości nadawcy,

3)

rozpowszechnianie programu powoduje osiągnięcie przez nadawcę pozycji dominującej

w dziedzinie środków masowego przekazu na danym rynku właściwym w rozumieniu przepisów

o ochronie konkurencji i konsumentów,

4)

nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy

przez inną osobę.

3.

Przewodniczący Krajowej Rady podaje do publicznej wiadomości informacje o wszczęciu

postępowania w sprawie cofnięcia koncesji.

4.

W przypadku uprawomocnienia się decyzji w sprawie cofnięcia koncesji Przewodniczący

Krajowej Rady niezwłocznie ogłasza o możliwości uzyskania koncesji w zakresie objętym

cofniętą koncesją.

”

;

5)

po art. 38 dodaje się art. 38a w brzmieniu

„

Art. 38a.

1.

Uprawnienia wynikające z koncesji są niezbywalne, z zastrzeżeniem ust. 3-5.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nie przechodzą na nabywcę przedsiębiorstwa upadłego.

3.

W przypadku łączenia, podziału albo innego rodzaju przekształceń spółek handlowych,

uprawnienia, o których mowa w ust. 1, mogą przejść na inny podmiot za zgodą Krajowej

Rady wyrażoną w formie uchwały. Odmowa wyrażenia zgody następuje, gdy

1)

nadawca osiągnie pozycję dominującą w dziedzinie środków masowego przekazu na danym

rynku właściwym w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów,

2)

nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy

przez inną osobę.

4.

Na podstawie uchwały Krajowej Rady, Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję w

sprawie wyrażenia zgody bądź odmowy, o której mowa w ust. 3.

5.

Do uprawnień wynikających z rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800).

”

;

6)

po art. 40a dodaje się art. 40b w brzmieniu

„

Art. 40b.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

”

;

7)

art. 41 otrzymuje brzmienie

„

Art. 41.

1.

Program rozprowadzany w sieci kablowej wymaga zgłoszenia do rejestru.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy ogólnokrajowych programów publicznej radiofonii i telewizji

oraz innych programów nadawców krajowych, dostępnych na terenie objętym rozprowadzaniem

za pomocą urządzeń odbiorczych powszechnego odbioru.

3.

Organem prowadzącym rejestr jest Przewodniczący Krajowej Rady.

4.

Do postępowania w sprawach wpisu do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

5.

Rejestr jest jawny.

”

;

8)

w art. 44

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Organ rejestracyjny dokonuje wpisu programu do rejestru na podstawie zgłoszenia.

2.

Operator sieci kablowej dokonuje zgłoszenia programu do rejestru nie później niż 2

miesiące przed rozpoczęciem jego rozprowadzania.

”

,

b)

w ust. 3 uchyla się pkt 4,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu

„

3a.

Operator sieci kablowej dołącza do zgłoszenia

1)

kopię zezwolenia na używanie urządzeń nadawczych i sieci telekomunikacyjnych niezbędnych

do rozprowadzania programu,

2)

dokumenty wskazujące, że rozprowadzanie programu nie będzie naruszało praw nadawcy

programu,

3)

dokumenty wskazujące, że program jest rozpowszechniany do powszechnego odbioru, a

w przypadku programu przekazywanego przez nadawcę operatorowi - umowę z nadawcą programu,

4)

oświadczenie o kolejności wprowadzania do sieci programów dostępnych na terenie objętym

rozprowadzaniem za pomocą urządzeń odbiorczych powszechnego odbioru, których rozprowadzanie

nie podlega zgłoszeniu.

3b.

Wpis do rejestru zawiera dane, o których mowa w ust. 3, z wyjątkiem adresu zamieszkania,

jeżeli jest on inny niż adres siedziby.

”

,

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Operator sieci kablowej jest obowiązany zgłaszać organowi rejestracyjnemu, w terminie

14 dni, zmiany stanu faktycznego i prawnego objętego wpisem do rejestru, powstałe

po dniu dokonania wpisu programu do rejestru. Do zgłaszania zmian stosuje się odpowiednio

przepisy o wpisie programu do rejestru.

”

;

9)

art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

1.

Organ rejestracyjny odmówi wpisu do rejestru programu, jeżeli

1)

wnioskodawca nie ma uprawnień do używania urządzeń radiowych i sieci telekomunikacyjnych,

2)

w rozpowszechnianym programie, w okresie ostatnich 12 miesięcy, co najmniej dwukrotnie

zamieszczone zostały treści naruszające przepisy art. 18.

2.

Organ rejestracyjny zakaże operatorowi sieci kablowej rozprowadzania programów albo

określonego programu, jeżeli

1)

w rozprowadzanym programie, w okresie ostatnich 12 miesięcy, co najmniej dwukrotnie

zamieszczone zostały treści podżegające do nienawiści ze względu na rasę, płeć, narodowość

lub religię lub naruszające przepisy art. 18 ust. 4 i 5,

2)

operator wprowadza zmiany do programu, rozpowszechnia go nie w całości lub nierównocześnie,

3)

operator nie przestrzega ustawowej kolejności wprowadzania programów do sieci kablowej.

3.

Odmowa wpisu programu do rejestru oraz wydanie zakazu rozprowadzania programu następuje

w drodze decyzji administracyjnej, do której stosuje się odpowiednio przepis art.

33 ust. 3.

4.

W przypadku wydania zakazu, o którym mowa w ust. 2, Przewodniczący Krajowej Rady z

urzędu wykreśli wpis programów lub programu z rejestru.

5.

Wpis do rejestru podlega wykreśleniu z urzędu w przypadku utraty przez operatora sieci

kablowej uprawnień do używania urządzeń nadawczych i sieci telekomunikacyjnych wykorzystywanych

do rozprowadzania programów.

”

;

10)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

Krajowa Rada określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb prowadzenia

rejestru programów w sieciach kablowych, w tym

1)

wzór rejestru,

2)

wzór zgłoszenia o wpis do rejestru

- uwzględniając możliwość prowadzenia rejestru i zgłaszania do niego wniosków w systemie

teleinformatycznym, konieczność zapewnienia przejrzystości i kompletności zapisu informacji

znajdujących się w rejestrze oraz sprawność postępowania rejestracyjnego, a także

nieobciążanie operatorów sieci kablowych utrudnieniami w zakresie wykonywanej działalności.

”

;

11)

w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kto rozprowadza program radiowy lub telewizyjny bez wpisu do rejestru

-

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

.

1.

Działalność kantorowa jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga wpisu do rejestru działalności kantorowej, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Przepisów o działalności kantorowej nie stosuje się do banków, oddziałów banków zagranicznych

oraz do instytucji kredytowych i oddziałów instytucji kredytowych.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. Nr 27, poz. 96, z późn. zm. w art. 15 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do koncesjonowania stosuje się przepisy

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

”

;

2)

uchyla się ust. 3.

1.

Kto będąc wpisanym do rejestrów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2

1)

nie wdrożył systemu kontroli wewnętrznej, nie dysponuje planem zakładu lub nie wyznaczył

osoby odpowiedzialnej za kontrolę jakości,

2)

nie zawiadomił organu prowadzącego rejestry o zakończeniu działalności gospodarczej

określonej we wpisie w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej działalności

- podlega grzywnie.

2.

Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, toczy się według przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

Działalność kantorową może wykonywać osoba fizyczna, która nie została prawomocnie

skazana za przestępstwo skarbowe albo za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia

korzyści majątkowej lub osobistej, a także osoba prawna oraz spółka niemająca osobowości

prawnej, której żaden odpowiednio członek władz lub wspólnik nie został skazany za

takie przestępstwo.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia kursów dokształcających jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących kursy dokształcające.

2.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, zwany dalej

„prowadzącym kurs”, z zastrzeżeniem art. 14, jest obowiązany spełniać następujące

warunki i wymagania

1)

mieć siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

posiadać warunki lokalowe i wyposażenie dydaktyczne gwarantujące przeprowadzenie kursu

dokształcającego zgodnie z jego programem;

3)

zapewnić prowadzenie kursu dokształcającego przez wykładowców, którzy

a)

posiadają wyższe wykształcenie i co najmniej pięcioletnią praktykę zawodową w dziedzinie

właściwości towarów niebezpiecznych, konstrukcji i eksploatacji opakowań, cystern

i pojazdów przeznaczonych do ich przewozu, ratownictwa drogowego i chemicznego, ochrony

przeciwpożarowej lub bezpieczeństwa ruchu drogowego lub

b)

posiadają świadectwo doradcy, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 4;

4)

posiadać zbiór przepisów w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych oraz środki dydaktyczne,

właściwe do rodzaju prowadzonego kursu dokształcającego, w szczególności: plansze,

przeźrocza, fotografie, filmy, oprogramowanie komputerowe, modele pojazdów i przesyłek,

wzory dokumentów;

5)

posiadać możliwość przeprowadzania ćwiczeń praktycznych objętych tematyką kursu dokształcającego.

3.

Działalność, o której mowa w ust. 1, może wykonywać przedsiębiorca

1)

w stosunku do którego nie została otwarta likwidacja lub nie ogłoszono upadłości;

2)

który nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści

majątkowych lub przestępstwo przeciwko dokumentom - dotyczy osoby fizycznej lub członków

organów osoby prawnej.

4.

Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących kursy dokształcające jest dokonywany

na pisemny wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

zakres prowadzonych kursów;

5)

datę i podpis przedsiębiorcy.

5.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących kursy dokształcające

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

kursów dokształcających, określone w ustawie z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.

”

.

6.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

1.

Kto bez wymaganego wpisu do rejestrów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, wyrabia,

skaża, oczyszcza lub odwadnia alkohol etylowy albo wytwarza wyroby tytoniowe

-

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

2.

Kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, jeżeli czyn ten dotyczy alkoholu etylowego

lub wyrobów tytoniowych znacznej wartości

-

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego następuje wyłącznie z urzędu w formie postanowienia.

2.

Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia

o wszczęciu postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem ust. 9.

3.

Organ kontroli skarbowej może w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego przeprowadzić

kontrolę podatkową, z zastrzeżeniem ust. 9.

4.

Kontrola podatkowa jest prowadzona na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego

przez organ kontroli skarbowej.

5.

Wszczęcie kontroli podatkowej następuje przez doręczenie kontrolowanemu upoważnienia

do jej przeprowadzenia.

6.

Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej jest wydawane przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa

1)

wskazanie podstawy prawnej;

2)

oznaczenie organu kontroli;

3)

datę i miejsce wystawienia;

4)

imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności

kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 8, jeżeli osoby takie będą brać udział

w czynnościach kontrolnych;

5)

numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników;

6)

oznaczenie kontrolowanego;

7)

wskazanie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8)

zakres kontroli;

9)

podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

10)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

7.

Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami, po okazaniu

legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.

8.

W czynnościach kontrolnych mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie ratyfikowanych

przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a w przypadku dokonywania kontroli

środków przekazanych Rzeczypospolitej Polskiej przez instytucje Unii Europejskiej

- przedstawiciele organów Unii Europejskiej.

9.

Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, kontrola

podatkowa może być wszczęta, po okazaniu kontrolowanemu lub osobom wymienionym w art.

284 § 2 albo osobie wskazanej w trybie art. 281a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych. Kontrolowanemu należy niezwłocznie,

jednak nie później niż w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć postanowienie

o wszczęciu postępowania kontrolnego oraz upoważnienie do przeprowadzenia kontroli

podatkowej.

10.

W przypadku, o którym mowa w ust. 9, stosuje się odpowiednio art. 284a § 3-6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa.

W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359, z późn. zm. w art. 3 uchyla się ust. 2.

1.

Czynności bezpośrednio związane z wykonywaniem działalności kantorowej mogą być wykonywane

tylko przez osoby, które nie zostały skazane prawomocnie za przestępstwa określone

w art. 12 i które posiadają fachowe przygotowanie do wykonywania tych czynności.

2.

Za fachowe przygotowanie uznaje się

1)

ukończenie kursu obejmującego prawne i praktyczne zagadnienia związane z prowadzeniem

działalności kantorowej, udokumentowane świadectwem, lub

2)

pracę w banku, w okresie co najmniej rocznym, na stanowisku bezpośrednio związanym

z obsługą transakcji walutowych, udokumentowaną świadectwem pracy, oraz znajomość

przepisów ustawy regulujących działalność kantorową, potwierdzoną złożonym oświadczeniem.

1.

Organem prowadzącym rejestr przedsiębiorców prowadzących kursy dokształcające jest

marszałek województwa.

2.

Wpisowi do rejestru, o którym mowa w ust. 1, podlegają następujące dane

1)

firma przedsiębiorcy;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy;

4)

siedziba przedsiębiorcy i jego adres;

5)

zakres prowadzonych kursów.

3.

W celu wykazania spełniania wymagań, o których mowa w art. 12 ust. 2 i 3, przedsiębiorca

jest obowiązany posiadać

1)

dokument określający status jednostki będącej osobą prawną lub jednostką organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej albo dokument stwierdzający tożsamość osoby fizycznej;

2)

kopię zaświadczenia o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

szczegółowy program kursów dokształcających zawierający tematy zajęć, ze wskazaniem

czasu ich trwania oraz metod nauczania;

4)

kopie dokumentów potwierdzających kwalifikacje oraz przedmiot działalności zawodowej

wykładowców.

Postępowanie kontrolne w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1-3, w stosunku

do podmiotu, wobec którego na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników, wszczyna wyłącznie Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej

1)

na podstawie pisemnego wniosku właściwego dla tego podmiotu naczelnika urzędu skarbowego

lub

2)

w związku z zaistnieniem uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego, jeżeli właściwym do prowadzenia dochodzenia jest inspektor kontroli skarbowej,

lub

3)

w przypadku udokumentowanego przypuszczenia występowania między kontrolowanym a jego

kontrahentami powiązań lub związków, o których mowa w przepisach prawa podatkowego

w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

1.

Inspektor, w związku z prowadzonym u kontrolowanego postępowaniem kontrolnym, może

zażądać od kontrahentów podatnika wykonujących działalność gospodarczą przedstawienia

dokumentów, w zakresie objętym kontrolą u podatnika, w celu sprawdzenia ich prawidłowości

i rzetelności. Z czynności tych sporządza się protokół.

2.

Jeżeli miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta

kontrolowanego znajdują się poza obszarem działania organu kontroli skarbowej, czynności,

o których mowa w ust. 1, na zlecenie tego organu może przeprowadzić także inspektor

upoważniony przez organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo.

Zezwolenie wydaje się na okres do dwudziestu lat, a w wypadkach uzasadnionych okresem

amortyzacji inwestycji do czterdziestu lat. Po upływie ważności zezwolenia nie może

być wydane nowe zezwolenie.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1192, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa określa warunki przygotowania budowy, finansowania budowy, zasady przeprowadzania

postępowania przetargowego na budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrad

płatnych, zwanych dalej „autostradami”, zasady zawierania umów o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrad, a także organy właściwe w tych sprawach.

”

;

2)

w art. 18 uchyla się pkt 4;

3)

art. 37a i 37b otrzymują brzmienie

„

Art. 37a.

1.

Za przejazd autostradą są pobierane opłaty, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Opłaty za przejazd autostradą pobiera spółka, która zawarta umowę o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady, zwana dalej „spółką”, na zasadach określonych

w ustawie.

3.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może pobierać opłaty za przejazd autostradą

w okresie nieobjętym umową, o której mowa w ust. 2, pod warunkiem przystosowania autostrady

do poboru tych opłat.

Art. 37b.

1.

Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez spółkę stanowią jej przychód, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3.

2.

W przypadku, w którym opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód spółki, umowa

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady określi warunki i zakres

podziału zysku pomiędzy spółką a Funduszem.

3.

W przypadku finansowania budowy autostrady środkami z obligacji przychodowych wyemitowanych

przez spółkę, część przychodów z opłat za przejazd autostradą określona w umowie o

budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady stanowi przychód spółki

przeznaczony wyłącznie na pokrycie zobowiązań wobec obligatariuszy z tytułu tych obligacji.

”

;

4)

w art. 37d ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wysokość opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 2, ustala umowa

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, z uwzględnieniem przepisów

wydanych na podstawie ust. 2.

”

;

5)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

Budowę autostrad, z zastrzeżeniem ust. 2, finansuje się

1)

ze środków własnych spółek oraz uzyskanych przez nie kredytów bankowych i pożyczek,

a także ze środków pochodzących z emisji obligacji, w tym obligacji przychodowych,

2)

ze środków pochodzących z budżetu państwa ustalanych corocznie w ustawie budżetowej,

3)

ze środków Funduszu,

4)

z innych źródeł.

2.

W przypadku gdy przewiduje się zawarcie umowy wyłącznie na eksploatację autostrady

lub jej odcinka, budowę tej autostrady lub jej odcinka finansuje się na zasadach dotyczących

finansowania i budowy dróg publicznych określonych w odrębnych przepisach oraz ze

środków Funduszu.

3.

Spółce mogą być udzielone przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689 oraz z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 i Nr 145, poz. 1537).

”

;

6)

w art. 39b

a)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

płatności dokonywanych przez spółki, zgodnie z warunkami umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady, w tym przewidzianych na rzecz Generalnego

Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,

”

,

b)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

wpływów z opłat za specyfikacje warunków kwalifikacji wstępnej, o których mowa w art.

42 ust. 2 pkt 2, oraz opłat za informacje o warunkach przetargu, o których mowa w

art. 48 ust. 2,

”

;

7)

w art. 39f w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

płatności na rzecz spółek z tytułu realizacji przez nie obowiązków wynikających z

umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, obejmujące w

szczególności

a)

zwrot kosztów ponoszonych z tytułu zachowania nieprzerwanej dostępności autostrady,

jej utrzymania i przejezdności,

b)

zmienne kwoty uzależnione od spełnienia przez spółkę wymogów określonych w umowie

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,

c)

dopłaty udzielane spółkom na pokrycie całości lub części niedoborów bieżących przychodów

z tytułu eksploatacji autostrady, w celu zapewnienia płynności wydatków związanych

z bieżącą obsługą i spłatą kredytów lub pożyczek bądź obligacji wyemitowanych w związku

z budową autostrady.

”

;

8)

w art. 39g w ust. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

wykaz drogowych projektów inwestycyjnych przewidzianych do realizacji przez spółki

lub Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,

4)

łączną kwotę przewidywanych wypłat z tytułu zdarzeń określonych w umowach o budowę

i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, za które odpowiedzialność odszkodowawczą

przyjmuje Skarb Państwa.

”

;

9)

art. 39i otrzymuje brzmienie

„

Art. 39i.

Warunki finansowania ze środków Funduszu, zgodnie z ustaleniami Programu w odniesieniu

do

1)

projektów przewidzianych do realizacji przez spółki - są określone w umowach o budowę

i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,

2)

projektów przewidzianych do realizacji przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad - są określone w umowach zawieranych z wykonawcami robót.

”

;

10)

w art. 39j ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wypłaty ze środków Funduszu wynikające z umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie

eksploatację autostrady mogą być gwarantowane i poręczane przez Skarb Państwa.

”

;

11)

art. 39k otrzymuje brzmienie

„

Art. 39k.

Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,

dokonuje wypłat ze środków Funduszu odpowiednio na rzecz spółek lub wykonawców robót,

w wysokości i terminach wynikających z umów, o których mowa w art. 39i.

”

;

12)

art. 40 i 41 otrzymują brzmienie

„

Art. 40.

Budowa i eksploatacja autostrady albo wyłącznie eksploatacja autostrady wymaga zawarcia

umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

Art. 41.

Wybór spółki następuje w drodze przeprowadzonego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych

i Autostrad trójstopniowego postępowania przetargowego

1)

kwalifikacji wstępnej,

2)

przetargu ograniczonego do zakwalifikowanych do złożenia ofert, zwanego dalej „przetargiem”,

3)

negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

”

;

13)

w art. 42 w ust. 2 pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

przedmiot działalności objęty umową o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację

autostrady,

”

;

14)

w art. 48 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

informacje o przewidywanych istotnych warunkach umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady,

”

;

15)

art. 50a otrzymuje brzmienie

„

Art. 50a.

Komisja przetargowa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu i Generalnemu

Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad protokół z postępowania przetargowego, o którym

mowa w art. 41 pkt 1 i 2, oraz zawiadamia uczestników tych etapów postępowania o jego

wynikach.

”

;

16)

art. 50c i 51 otrzymują brzmienie

„

Art. 50c.

Jeżeli negocjacje nie zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady w terminie 9 miesięcy od dnia ich rozpoczęcia,

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może, za zgodą ministra właściwego do

spraw transportu, uznać postępowanie przetargowe za bezskuteczne lub przeprowadzić

negocjacje ze spółką, której oferta była druga w kolejności po ofercie najkorzystniejszej.

Art. 51.

1.

Wycofanie oferty w czasie przetargu lub negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady powoduje utratę wadium.

2.

Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta nie została przyjęta, podlega zwrotowi

w terminie 14 dni po dokonaniu wyboru ofert przez komisję przetargową.

3.

Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą,

podlega zwrotowi w terminie 14 dni po zawarciu umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady. Wadium nie podlega zwrotowi w razie odstąpienia

oferenta od zawarcia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady

bez ważnych przyczyn.

”

;

17)

art. 52a otrzymuje brzmienie

„

Art. 52a.

1.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do

spraw transportu protokół z negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie

eksploatację autostrady oraz zawiadamia spółki uczestniczące w negocjacjach o ich

wyniku.

2.

W przypadku gdy negocjacje zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o budowę i

eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych

i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu projekt umowy o

budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, wraz z protokołem, o

którym mowa w ust. 1.

”

;

18)

po art. 53 dodaje się art. 53a i 53b w brzmieniu

„

Art. 53a.

1.

Uczestnikom postępowania przetargowego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 i 2, których

interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez komisję przetargową przepisów

ustawy, przysługuje prawo złożenia do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

pisemnego odwołania.

2.

Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa

w art. 50a.

3.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odrzuca odwołanie wniesione po terminie

lub wniesione przez podmiot nieuprawniony.

4.

Rozpatrzenie odwołania następuje w drodze decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad.

5.

Rozpatrzenie odwołania powinno nastąpić nie później niż w terminie 30 dni od dnia

otrzymania odwołania.

6.

W postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia odwołania stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia

doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 4, a Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i

Autostrad rozpatruje ten wniosek w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.

Art. 53b.

1.

Od decyzji wydanej przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przysługuje

skarga do sądu administracyjnego.

2.

Sąd rozpoznaje skargę niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia

wpływu skargi do sądu.

”

;

19)

uchyla się rozdział 8;

20)

rozdział 9 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 9

Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady

Art. 61.

1.

Minister właściwy do spraw transportu zawiera ze spółką umowę o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady.

2.

Minister właściwy do spraw transportu uzgadnia z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych postanowienia umowy, o której mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym zobowiązań

finansowych Skarbu Państwa.

Art. 62.

Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna określać

podstawowe obowiązki spółki polegające w szczególności na

1)

zgromadzeniu środków finansowych na budowę i podjęcie eksploatacji autostrady,

2)

przygotowaniu dokumentacji technicznej wymaganej do podjęcia budowy autostrady, uzyskaniu

pozwolenia na budowę i uzgodnień wymaganych odrębnymi przepisami,

3)

terminowej realizacji procesu inwestycyjnego,

4)

utrzymaniu autostrady, w zakresie określonym w art. 63b, według standardów określonych

w przepisach prawa i umowie o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,

5)

umożliwieniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad dokonania, w dowolnym

czasie, kontroli budowy i eksploatacji autostrady oraz dostarczania w tym zakresie

danych i dokumentów.

Art. 63.

Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna określać

w szczególności

1)

termin rozpoczęcia i zakończenia budowy,

2)

okres eksploatacji autostrady i stawki opłat w chwili rozpoczęcia eksploatacji,

3)

wysokość i formy dofinansowania budowy autostrady ze środków Funduszu,

4)

warunki i zakres podziału zysku pomiędzy spółkę a Fundusz,

5)

termin przekazania dokumentacji dotyczącej lokalizacji autostrady,

6)

sposób, terminy i zasady odpłatności z tytułu udostępnienia spółce przez Generalną

Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad gruntów pod budowę autostrady oraz warunki zagospodarowania

znajdujących się na nich budynków, budowli, urządzeń, drzewostanu i upraw,

7)

warunki i zakres zabezpieczenia obiektów archeologicznych odkrytych w trakcie budowy,

8)

prawa spółki do korzystania z gruntu i wzniesionych przez nią budynków, budowli i

innych urządzeń,

9)

zobowiązania spółki do

a)

budowy i eksploatacji autostrady zgodnie z obowiązującymi przepisami,

b)

zachowania nieprzerwanej dostępności do autostrady i jej przejezdności,

c)

zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników,

d)

ustalania, w uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej, limitu zwolnień pojazdów Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz sił zbrojnych państw sojuszniczych od opłat

za przejazdy autostradami,

e)

zapewnienia Policji pomieszczeń w zakresie przewidzianym w przepisach techniczno-budowlanych

dotyczących autostrad płatnych, umożliwiających skuteczne realizowanie przez nią zadań

w zakresie czuwania nad bezpieczeństwem i porządkiem w ruchu drogowym oraz jego kontrolowania

na obszarze autostrad płatnych,

10)

zasady współpracy spółki z administracją drogową, Policją, pogotowiem ratunkowym oraz

jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego,

11)

warunki dopuszczenia autostrady do eksploatacji,

12)

zakres uprawnień spółki jako zarządcy autostrady,

13)

zasady zagospodarowania miejsc obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, uwzględniające

konkurencję,

14)

termin i sposób przekazania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad autostrady

i dotyczącej jej dokumentacji po zakończeniu okresu eksploatacji,

15)

zasady odpowiedzialności stron,

16)

sposób rozstrzygania sporów wynikłych na tle realizacji umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady,

17)

warunki rozwiązania umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,

18)

zasady wzajemnych rozliczeń w razie rozwiązania umowy o budowę i eksploatację albo

wyłącznie eksploatację autostrady.

Art. 63a.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, określi, w drodze

rozporządzenia, ogólne kierunki współpracy spółki z administracją drogową, Policją,

pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego, z uwzględnieniem

realizacji ich zadań ustawowych, przy zachowaniu nieprzerwanego dostępu do autostrady

i jej przejezdności.

Art. 63b.

1.

Spółka jest obowiązana do utrzymania, przebudowy, remontu i ochrony autostrady wraz

z nawierzchnią drogową i obiektami mostowymi w jej pasie drogowym oraz urządzeniami

bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tej autostrady, z

zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Utrzymanie wchodzących w skład pasa drogowego autostrady przejazdów z przecinającymi

ją drogami i innymi liniami komunikacyjnymi w części drogowej i mostowej obejmującej

skarpy nasypów i wykopów, urządzenia odwadniające, nawierzchnie, torowiska, chodniki,

pobocza, poręcze oraz urządzenia organizacji i bezpieczeństwa ruchu należy do zarządców

właściwych dla tych dróg lub linii komunikacyjnych, w których ciągu są one zlokalizowane.

Art. 63c.

1.

W przypadku zawarcia umowy wyłącznie o eksploatację autostrady, przepisy niniejszego

rozdziału stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Umowa zawarta wyłącznie o eksploatację autostrady powinna określać warunki przejęcia

autostrady od jej dotychczasowego zarządcy.

Art. 63d.

1.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest uprawniony do kontroli budowy i

eksploatacji autostrady w zakresie przestrzegania warunków umowy o budowę i eksploatację

albo wyłącznie eksploatację autostrady.

2.

Osoby upoważnione przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do dokonywania

kontroli są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren nieruchomości, na której jest prowadzona budowa lub eksploatacja autostrady,

2)

żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych informacji

oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.

3.

Na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad minister właściwy do spraw

transportu może wezwać spółkę do usunięcia, w wyznaczonym terminie, stwierdzonych

nieprawidłowości.

4.

W przypadku gdy spółka nie usunęła nieprawidłowości w terminie, o którym mowa w ust.

3, umowa o budowę i eksploatację autostrady albo wyłącznie eksploatację autostrady

może być wypowiedziana.

Art. 63e.

Minister właściwy do spraw transportu może, na wniosek spółki, z którą została zawarta

umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, dokonać przeniesienia

całości lub części praw i obowiązków wynikających z tej umowy na inną spółkę kapitałową,

z zachowaniem poniższych warunków

1)

kapitał zakładowy tej spółki kapitałowej jest objęty w 100% przez spółkę wnioskującą

lub struktura akcjonariuszy lub udziałowców w spółce kapitałowej jest taka sama jak

w spółce wnioskującej,

2)

spółka kapitałowa spełnia warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1,

3)

spółka kapitałowa wstępuje w prawa i obowiązki spółki wnioskującej wynikające z umowy

o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.

”

.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1)

sprawuje ogólny nadzór w sprawach podatkowych,

2)

dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe

oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy

uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego

Trybunału Sprawiedliwości.

§ 2.

Interpretacjami, o których mowa w § 1 pkt 2, są wszelkie wyjaśnienia treści obowiązującego

prawa podatkowego, kierowane do organów podatkowych i organów kontroli skarbowej,

dotyczące problemów prawa podatkowego, z zastrzeżeniem § 4. Interpretacje, w tym także

ich zmiany, są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów.

§ 3.

Zastosowanie się przez podatnika, płatnika lub inkasenta, a także następcę prawnego

lub osobę trzecią odpowiedzialną za zaległości podatkowe do interpretacji, o której

mowa w § 1 pkt 2, nie może im szkodzić. W zakresie wynikającym z zastosowania się

do interpretacji podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi albo następcy prawnemu lub

osobie trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe podatnika nie określa się

albo nie ustala zobowiązania podatkowego za okres do dnia jej uchylenia albo zmiany,

a także

1)

nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i

usług,

2)

nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się,

3)

nie stosuje się innych sankcji wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów

karnych skarbowych.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych nie dokonuje interpretacji przepisów

prawa podatkowego w indywidualnych sprawach podatników, płatników lub inkasentów.

1.

Przedsiębiorca, który wykonuje działalność kantorową, jest obowiązany zapewnić

1)

prowadzenie na bieżąco, w sposób trwały i ciągły oraz zgodny z przepisami, ewidencji

wszystkich operacji powodujących zmianę stanu wartości dewizowych i waluty polskiej,

2)

prowadzenie, w godzinach działalności kantoru, ciągłego kupna i sprzedaży wartości

dewizowych, będących przedmiotem obrotu,

3)

wydawanie, w sposób zgodny z przepisami, dowodów kupna i sprzedaży, imiennych lub

na okaziciela, przy każdej umowie kupna lub sprzedaży wartości dewizowych, będących

przedmiotem obrotu,

4)

lokal i jego wyposażenie spełniające warunki techniczne i organizacyjne niezbędne

do bezpiecznego i prawidłowego wykonywania czynności bezpośrednio związanych z działalnością

kantorową.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany uzyskiwać, z upływem każdego roku działalności, zaświadczenie

o niekaralności za przestępstwa, o których mowa w art. 12.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 13 ust. 1.

Jednostka wojskowa może prowadzić kursy dokształcające dla żołnierzy wyznaczonych

do przewozu towarów niebezpiecznych, po spełnieniu wymagań, o których mowa w art.

12 ust. 2 pkt 2-5.

§ 1.

Stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego

lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny

wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji

co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach,

w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie

przed sądem administracyjnym.

§ 2.

Wniosek, o którym mowa w § 1, składa się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego,

naczelnika urzędu celnego lub wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo

marszałka województwa. Składając wniosek, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany

do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

§ 3.

Interpretacja, o której mowa w § 1, zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem

przepisów prawa.

§ 4.

Udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o

której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

§ 5.

Do załatwienia wniosku, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.

169 § 1 i 2 oraz art. 170 § 1, z tym że w razie gdy wniosek nie został uzupełniony

w wyznaczonym terminie, nie mają zastosowania przepisy art. 14b § 3.

Działalność pocztową w zakresie objętym obowiązkiem wpisu do rejestru może wykonywać

przedsiębiorca, który

1)

zapewnia warunki do przestrzegania tajemnicy pocztowej, o której mowa w art. 39 ust.

1;

2)

zapewnia bezpieczeństwo przesyłek na poszczególnych etapach świadczenia usługi w zakresie,

o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz 5;

3)

określa w regulaminie świadczenia usług okoliczności uznania usługi pocztowej za niewykonaną

lub nienależycie wykonaną oraz przejrzyste i niedyskryminujące warunki postępowania

reklamacyjnego i rozpatrywania skarg;

4)

nie był prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo przeciwko ochronie informacji,

wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami

wartościowymi lub umyślne przestępstwo skarbowe - dotyczy to osób fizycznych wykonujących

we własnym imieniu działalność gospodarczą lub osób kierujących działalnością osób

prawnych lub jednostek organizacyjnych niebędących osobą prawną, którym odrębna ustawa

przyznaje zdolność prawną;

5)

zapewnia, że wykonywanie działalności objętej wpisem do rejestru nie zagraża obronności,

bezpieczeństwu państwa lub bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu.

§ 1.

Interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika

lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej

interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie

podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli

taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu.

§ 2.

Interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, jest wiążąca dla organów podatkowych

i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo

uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

§ 3.

W przypadku niewydania przez organ postanowienia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania

wniosku, o którym mowa w art. 14a § 1, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem

podatnika, płatnika lub inkasenta zawartym we wniosku. Przepis § 5 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

W przypadkach uzasadnionych złożonością sprawy termin, o którym mowa w § 3, może zostać

przedłużony do 4 miesięcy. O przedłużeniu terminu organ jest obowiązany zawiadomić

wnoszącego wniosek.

§ 5.

Organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia albo uchyla postanowienie, o którym mowa

w art. 14a § 4

1)

jeżeli uzna, że zażalenie wniesione przez podatnika, płatnika lub inkasenta zasługuje

na uwzględnienie, lub

2)

z urzędu, jeżeli postanowienie rażąco narusza prawo, orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego

lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym także jeżeli niezgodność z prawem

jest wynikiem zmiany przepisów.

Zmiana albo uchylenie postanowienia wywiera skutek począwszy od rozliczenia podatku

za miesiąc następujący po miesiącu, w którym decyzja została doręczona podatnikowi,

płatnikowi lub inkasentowi, a gdy zmiana lub uchylenie postanowienia dotyczy podatków

rozliczanych za rok podatkowy - począwszy od rozliczenia podatku za rok następujący

po roku, w którym decyzja została doręczona podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi.

§ 6.

Wykonanie decyzji, o której mowa w § 5, podlega wstrzymaniu do dnia upływu terminu

do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a jeżeli na decyzję zostanie złożona

skarga do sądu administracyjnego - do czasu zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym.

Wstrzymanie wykonania decyzji nie pozbawia podatnika, płatnika lub inkasenta prawa

do wykonywania takiej decyzji.

§ 7.

Ostateczne postanowienia oraz decyzje dotyczące interpretacji co do zakresu i sposobu

zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach zamieszczane są na stronie

internetowej właściwej odpowiednio izby skarbowej lub izby celnej, bez podania danych

identyfikujących podatnika, płatnika lub inkasenta. Wójt, burmistrz (prezydent miasta),

starosta albo marszałek województwa interpretacje co do zakresu i sposobu zastosowania

prawa podatkowego w indywidualnych sprawach przesyłają niezwłocznie do właściwego

dyrektora izby skarbowej, celem ich zamieszczenia na stronie internetowej izby skarbowej.

Zastosowanie się podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji, o której mowa

w art. 14a § 1, nie może mu szkodzić. W zakresie wynikającym z zastosowania się do

interpretacji podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi nie określa się albo nie ustala

zobowiązania podatkowego za okres do wywarcia skutku, o którym mowa w art. 14b § 5

zdanie drugie, a także

1)

nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i

usług,

2)

nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się,

3)

nie stosuje się innych sankcji wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów

karnych skarbowych.

Przepisy art. 14a-14c stosuje się odpowiednio do następcy prawnego podatnika, a także

do osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników

(Dz. U. Nr 142, poz. 702, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zgłoszenie identyfikacyjne podatników wykonujących działalność gospodarczą zawiera

również informacje dotyczące tej działalności.

”

;

2)

w art. 5a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą

1)

niebędący osobami fizycznymi - wraz z wnioskiem o wpis do rejestru przedsiębiorców

mogą złożyć zgłoszenie identyfikacyjne, chyba że posiadają już NIP,

2)

będący osobami fizycznymi - wraz z wnioskiem o wpis do ewidencji działalności gospodarczej

mogą złożyć zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne.

”

;

3)

w art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących podatkowych grup kapitałowych dokonuje

wskazana w umowie spółka reprezentująca grupę. Obowiązek ten jest niezależny od obowiązku

aktualizacji danych, który ciąży na każdej ze spółek wchodzących w skład podatkowej

grupy kapitałowej.

”

;

4)

w art. 12

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Organy prowadzące ewidencję ludności są obowiązane, w terminie 14 dni od dnia otrzymania

aktu zgonu, do przekazania informacji o zgonie naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu

ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania zmarłego podatnika.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Sądy rejestrowe są obowiązane, w terminie 14 dni od dnia wykreślenia podmiotu z rejestru

przedsiębiorców lub rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych,

fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej, do przekazania informacji o

wykreśleniu naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na ostatni adres

siedziby podmiotu.

”

;

5)

w art. 15

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dane zawarte w dokumentacji, o której mowa w art. 13 ust. 1, są objęte tajemnicą skarbową.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej w zakresie dokumentacji, o której mowa w art.

13 ust. 1, są obowiązane osoby wymienione w art. 294 § 1 pkt 1, 4 i 5 Ordynacji podatkowej

oraz sędziowie i pracownicy organów pośredniczących w składaniu zgłoszeń identyfikacyjnych

i aktualizacyjnych.

”

,

c)

w ust. 2 dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

organom prowadzącym urzędowe rejestry na ich wniosek zawierający dane niezbędne do

identyfikacji podatników - w zakresie NIP - w związku z realizacją ich zadań ustawowych.

”

;

6)

po art. 15a dodaje się art. 15b w brzmieniu

„

Art. 15b.

W zakresie nieuregulowanym w art. 15 stosuje się przepisy art. 294 § 2-5 oraz działu

VIII Ordynacji podatkowej.

”

.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy minister wydał decyzję, na mocy

której nałożył na dom składowy karę pieniężną, lub wydał decyzję o zakazie prowadzenia

przez dom składowy działalności objętej wpisem do rejestru, kosztami kontroli obciąża

się dom składowy.

Przedsiębiorca może wykonywać działalność, o której mowa w art. 3, jeżeli

1)

posiada licencję

a)

przedsiębiorca lub ustanowiony przez niego pełnomocnik - w przypadku przedsiębiorcy

będącego osobą fizyczną,

b)

co najmniej jedna osoba uprawniona do reprezentowania przedsiębiorcy lub pełnomocnik

ustanowiony przez przedsiębiorcę do kierowania działalnością detektywistyczną - w

przypadku przedsiębiorcy niebędącego osobą fizyczną,

2)

nie jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego,

3)

osoby nieposiadające licencji, wchodzące w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy

oraz ustanowieni przez ten organ prokurenci oraz przedsiębiorca będący osobą fizyczną

nie byli karani za przestępstwa umyślne lub umyślne przestępstwa skarbowe,

4)

zawarł umowę ubezpieczenia, o której mowa w art. 24 ust. 1.

1.

Wartość kupna lub sprzedaży zagranicznych środków płatniczych nie może przekroczyć

w ramach jednej umowy zawieranej przez przedsiębiorcę wykonującego działalność kantorową

równowartości 20 000 euro.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do umów sprzedaży zagranicznych środków płatniczych

nabytych w ramach działalności kantorowej, zawieranych przez przedsiębiorcę z bankami

oraz innymi przedsiębiorcami wykonującymi taką działalność.

1.

Wniosek o wpis do rejestru zawiera następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

oznaczenie formy prawnej i numer w rejestrze przedsiębiorców albo w innym właściwym

rejestrze lub w ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

określenie zakresu zamierzonej działalności pocztowej;

5)

obszar, na którym będzie wykonywana działalność pocztowa.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru operatorów pocztowych są kompletne i zgodne

z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie objętym

obowiązkiem uzyskania wpisu do rejestru operatorów pocztowych, określone w ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać, przez okres wykonywanej działalności

pocztowej, wszystkie dokumenty niezbędne do wykazania spełnienia warunków wykonywania

działalności objętej obowiązkiem wpisu do rejestru.

W zakresie nieuregulowanym w art. 15 stosuje się przepisy art. 294 § 2-5 oraz działu

VIII Ordynacji podatkowej.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 372 i Nr 113, poz. 984 oraz z 2004 r. Nr 92, poz. 880 i Nr 172, poz. 1802) wprowadza się następujące zmiany

1)

rozdział 4 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 4

Działalność gospodarcza w zakresie łowiectwa

Art. 17.

1.

Działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług turystycznych obejmujących

1)

polowania wykonywane przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

polowania za granicą

- jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga wpisu do rejestru polowań, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Organem prowadzącym rejestr jest wojewoda właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce

zamieszkania przedsiębiorcy, zwany dalej „organem rejestrowym”.

Art. 18.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność, o której mowa w art. 17 ust. 1, jest obowiązany

spełniać następujące warunki

1)

ustanowić obowiązkowe zabezpieczenie majątkowe roszczeń osób trzecich z tytułu niewykonania

lub nienależytego wykonania zobowiązania przez przedsiębiorcę,

2)

złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zasad wykonywania polowania oraz

zasad ochrony przyrody lub zatrudniać osobę spełniającą ten warunek,

3)

składać organowi rejestrowemu oryginały dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych

umów, albo dokonania kolejnej blokady środków finansowych, o których mowa w ust. 3.

2.

Warunkiem wykonywania działalności, o której mowa w art. 17 ust. 1, jest również niekaralność

przedsiębiorcy i osób kierujących jego działalnością za przestępstwo określone ustawą

oraz przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu.

3.

Ustanowienie zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, polega na

1)

zawarciu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku

z wykonywaniem działalności albo

2)

zawarciu umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, albo

3)

blokadzie środków finansowych na rachunku bankowym, na rzecz właściwego wojewody,

w wysokości 4% rocznego przychodu z tytułu wykonywania przez przedsiębiorcę działalności

gospodarczej, o której mowa w art. 17 ust. 1, uzyskanego w roku obrotowym poprzedzającym

rok zawarcia umowy, jednak nie mniej niż równowartość w złotych 20 000 euro obliczoną

według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego

dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym blokada środków została dokonana.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, minimalną wysokość sumy gwarancji,

o których mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając zakres wykonywanej przez przedsiębiorców

działalności.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w

drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa

w ust. 3 pkt 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną,

biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej działalności.

Art. 19.

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy, który

powinien zawierać

1)

firmę oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

2)

wskazanie siedziby przedsiębiorcy i jego adresu, a w przypadku osoby fizycznej - również

jej adresu zamieszkania,

3)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej,

4)

określenie zakresu działalności, która ma być objęta wpisem do rejestru.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru polowań są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia

usług turystycznych obejmujących polowania wykonywane przez cudzoziemców na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub polowania za granicą, określone w ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy,

2)

wskazanie siedziby przedsiębiorcy, a w przypadku osoby fizycznej również jej miejsca

zamieszkania i adresu,

3)

oznaczenia miejsca i daty złożenia oświadczenia,

4)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Do wniosku przedsiębiorca dołącza oryginał umowy, o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt

1 albo 2, bądź oryginał dokumentu potwierdzającego dokonanie blokady środków finansowych,

o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt 3.

Art. 20.

1.

Wpisowi do rejestru podlegają dane, o których mowa w art. 19 ust. 1, z wyjątkiem adresu

zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi rejestrowemu wszelkie zmiany danych,

o których mowa w art. 19 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

Art. 21.

1.

Egzamin ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody przeprowadza

komisja egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw środowiska.

2.

Złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja egzaminacyjna

stwierdza zaświadczeniem.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

liczbę członków komisji, o której mowa w ust. 1, oraz jej skład, tak aby w skład komisji

wchodziło

a)

nie mniej niż 3 członków spośród ekspertów z dziedziny ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz zasad posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

b)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw środowiska - jako przewodniczący komisji,

c)

przedstawiciel Polskiego Związku Łowieckiego,

d)

przedstawiciel Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

2)

dokumenty, jakie przedkłada osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu, o którym

mowa w ust. 1, umożliwiające pełną identyfikację tej osoby,

3)

sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając objęcie tym

egzaminem sprawdzenia znajomości przepisów dotyczących ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

4)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.

Art. 22.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie obrotu zwierzyną żywą

oraz obrotu tuszami zwierzyny i ich częściami, z wyłączeniem sprzedaży dokonywanej

przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jest obowiązany

1)

prowadzić ewidencję skupu w każdym punkcie skupu,

2)

zapewniać badania zwierzyny i mięsa zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres ewidencji,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz jej wzór, kierując się rodzajem wykonywanej działalności

gospodarczej w zakresie obrotu zwierzyną żywą lub tuszami zwierzyny i ich częściami.

Art. 22a.

1.

Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności

objętej wpisem, gdy

1)

przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 19 ust. 2, niezgodne ze stanem

faktycznym,

2)

przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności objętej wpisem

w wyznaczonym przez organ terminie,

3)

stwierdzi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności objętej wpisem przez

przedsiębiorcę.

2.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności jest

1)

nieprzedłożenie organowi rejestrowemu oryginału umowy, o której mowa w art. 18 ust.

3 pkt 1 albo 2, bądź oryginału dokumentu potwierdzającego dokonanie blokady środków

finansowych, o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt 3,

2)

wykonywanie działalności poza zakresem określonym we wniosku.

Art. 22b.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

2)

w art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Cudzoziemiec lub obywatel polski, który przebywa z zamiarem stałego pobytu za granicą,

niebędący członkiem Polskiego Związku Łowieckiego bądź niespełniający warunków określonych

w art. 42a może wykonywać polowanie po wykupieniu polowania u przedsiębiorcy wpisanego

do rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1, albo na podstawie zgody ministra właściwego

do spraw środowiska. Zgoda jest wydawana na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego

lub w przypadku polowań w obwodach zarządzanych na wniosek ich zarządców.

”

.

1.

W przypadku gdy dom składowy narusza przepisy prawa, przekracza zakres działalności

określonej we wpisie do rejestru, nie przestrzega zasad uczciwego obrotu lub narusza

interesy składających, właściwy minister może podjąć decyzję o nałożeniu kary pieniężnej

do wysokości 100 000 zł, mając na uwadze stopień zagrożenia bezpieczeństwa obrotu.

2.

W przypadku gdy dom składowy, pomimo nałożenia kary na podstawie ust. 1, nadal narusza

przepisy prawa, przekracza zakres działalności określonej we wpisie do rejestru, nie

przestrzega zasad uczciwego obrotu lub narusza interesy składających, właściwy minister

podejmuje decyzję o zakazie wykonywania przez dom składowy działalności objętej wpisem

do rejestru.

3.

Właściwy minister może podjąć decyzję o zakazie wykonywania przez dom składowy działalności

objętej wpisem do rejestru w każdym przypadku, gdy naruszenie prawa przez dom składowy

jest wynikiem działania osób kierujących działalnością przedsiębiorstwa składowego

wyczerpującego znamiona przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu lub

przestępstwa określonego przepisami ustawy.

4.

Wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1-3, następuje po przeprowadzeniu rozprawy.

5.

Decyzje, o których mowa w ust. 1-3, podlegają ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym

na koszt domu składowego. Właściwy minister może nakazać podanie decyzji do publicznej

wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty na terenie objętym działaniem domu składowego,

obciążając dom składowy kosztami tego ogłoszenia.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie organizowania wyścigów konnych jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga wpisu do rejestru organizatorów wyścigów konnych, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Rejestr prowadzi Prezes.

3.

Działalność w zakresie organizowania wyścigów konnych może wykonywać przedsiębiorca,

który

1)

posiada tor wyścigowy, spełniający wymagane warunki techniczne,

2)

posiada zabezpieczenie finansowe dla właściwego przeprowadzania wyścigów konnych,

3)

posiada zatwierdzone plany gonitw, o których mowa w art. 20.

4.

Wniosek o wpis do rejestru zawiera

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

3)

wskazanie lokalizacji toru wyścigowego, uzgodnionej z właściwymi organami,

4)

wskazanie zabezpieczenia finansowego dla właściwego przeprowadzania wyścigów konnych

oraz wskazanie źródeł pochodzenia posiadanego kapitału,

5)

określenie rodzaju gonitw, które mają być przeprowadzane, oraz planowanej ich liczby

w ciągu roku,

6)

opis urządzeń technicznych toru wyścigowego,

7)

planowany termin rozpoczęcia działalności.

5.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru organizatorów wyścigów konnych są kompletne

i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie organizowania

wyścigów konnych, określone w ustawie z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych.

”

.

6.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

7.

Wpisowi do rejestru podlegają następujące dane

1)

firma przedsiębiorcy, jego siedziba i adres,

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP),

3)

wskazanie lokalizacji toru wyścigowego, uzgodnionej z właściwymi organami,

4)

data dokonania wpisu.

8.

Rejestr jest jawny.

9.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, który powinien zawierać

następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej,

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

4)

dane osobowe przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną oraz pełnomocnika w przypadku

jego ustanowienia, w przypadku przedsiębiorcy niebędącego osobą fizyczną - członków

organu zarządzającego przedsiębiorcy, prokurentów i pełnomocników ustanowionych do

kierowania wnioskowaną działalnością, ze wskazaniem osób posiadających licencje i

numeru licencji,

5)

adres stałego miejsca wykonywania działalności.

2.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru działalności detektywistycznej są kompletne

i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie usług detektywistycznych,

określone w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o usługach detektywistycznych.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

1.

Organem prowadzącym rejestr jest Prezes Narodowego Banku Polskiego.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Prezes Narodowego Banku Polskiego może określić, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia

rejestru, wzór rejestru oraz tryb dokonywania wpisów do rejestru.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie

wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu wyrobów winiarskich może również obejmować

rozlew wyrobionych wyrobów winiarskich.

3.

Wymóg uzyskania wpisu do rejestru nie dotyczy podmiotów, które wyrabiają wyłącznie

wino gronowe uzyskane z winogron pochodzących z upraw własnych.

1.

Działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług turystycznych obejmujących

1)

polowania wykonywane przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

polowania za granicą

- jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga wpisu do rejestru polowań, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Organem prowadzącym rejestr jest wojewoda właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce

zamieszkania przedsiębiorcy, zwany dalej „organem rejestrowym”.

W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 81, poz. 889, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

Działalność w zakresie sportu profesjonalnego prowadzą sportowe spółki akcyjne i polskie

związki sportowe.

2.

Działalność gospodarcza w zakresie organizacji profesjonalnego współzawodnictwa sportowego

jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru organizatorów profesjonalnego współzawodnictwa

sportowego, zwanego dalej „rejestrem”.

3.

Polski związek sportowy wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2,

jest obowiązany spełnić następujące warunki

1)

organizować profesjonalne współzawodnictwo sportowe wyłącznie w dziedzinie lub dyscyplinie

sportu objętej działaniem danego polskiego związku sportowego,

2)

posiadać środki finansowe, przewidziane w budżecie tego związku, przeznaczone na finansowanie

profesjonalnego współzawodnictwa sportowego,

3)

opracować co najmniej roczny program działalności w zakresie organizacji profesjonalnego

współzawodnictwa sportowego,

4)

opracować regulamin profesjonalnego współzawodnictwa sportowego w danej dziedzinie

lub dyscyplinie sportu,

5)

uchwalić warunki przyznawania licencji dla zawodników profesjonalnych.

4.

Polski związek sportowy zamierzający organizować profesjonalne współzawodnictwo sportowe

składa do Prezesa Polskiej Konfederacji Sportu pisemny wniosek o wpis do rejestru,

który powinien zawierać następujące dane

1)

nazwę i adres siedziby polskiego związku sportowego,

2)

określenie dziedziny lub dyscypliny sportu, w jakiej ma być organizowane profesjonalne

współzawodnictwo sportowe,

3)

proponowaną datę rozpoczęcia profesjonalnego współzawodnictwa sportowego,

4)

datę sporządzenia wniosku i podpisy osób uprawnionych do składania oświadczeń woli

w imieniu polskiego związku sportowego wraz z podaniem ich imion, nazwisk oraz pełnionej

funkcji.

5.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 4, polski związek sportowy składa oświadczenie

następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru organizatorów profesjonalnego współzawodnictwa

sportowego są kompletne i zgodne z prawdą,

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie organizacji

profesjonalnego współzawodnictwa sportowego, określone w ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej.

”

.

6.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

oznaczenie polskiego związku sportowego wraz z podaniem adresu siedziby,

2)

datę i podpis osób uprawnionych do składania oświadczeń woli w imieniu polskiego związku

sportowego, ze wskazaniem imion i nazwisk oraz pełnionej funkcji.

”

;

2)

po art. 29 dodaje się art. 29a-29c w brzmieniu

„

Art. 29a.

1.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest Prezes Polskiej Konfederacji Sportu.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Wpisowi do rejestru podlegają dane, o których mowa w art. 29 ust. 4.

Art. 29b.

1.

Polski związek sportowy jest obowiązany zgłaszać zmiany danych, o których mowa w art.

29 ust. 4 - w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

2.

Polski związek sportowy jest obowiązany złożyć wniosek o wykreślenie wpisu w rejestrze

w terminie 14 dni od dnia zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej objętej

wpisem w rejestrze.

Art. 29c.

1.

Prezes Polskiej Konfederacji Sportu wydaje z urzędu zaświadczenie o wpisie do rejestru.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać następujące dane

1)

nazwę i adres siedziby polskiego związku sportowego prowadzącego działalność w zakresie

organizowania profesjonalnego współzawodnictwa sportowego,

2)

określenie dziedziny lub dyscypliny sportu, w jakiej jest organizowane profesjonalne

współzawodnictwo sportowe.

”

;

3)

w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Polski związek sportowy, który został wpisany do rejestru, może utworzyć ligę zawodową.

”

;

4)

po art. 36a dodaje się art. 36b w brzmieniu

„

Art. 36b.

W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszego rozdziału stosuje się przepisy

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

.

1.

Organ koncesyjny cofa koncesję w przypadku, gdy

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej koncesją,

2)

przedsiębiorca nie podjął, w terminie 6 miesięcy od dnia udzielenia koncesji lub od

planowanej daty rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej, działalności objętej

koncesją, mimo wezwania organu koncesyjnego, lub trwale zaprzestał wykonywania działalności

gospodarczej objętej koncesją.

2.

Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca

1)

w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami

określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą

koncesją,

2)

rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej

działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, a w szczególności

a)

przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. g), pkt 2 oraz ust.

2 pkt 1,

b)

uniemożliwia przeprowadzenie kontroli przez uprawnione organy,

c)

nie przedstawił aktualnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o którym mowa

w art. 11 ust. 2.

3.

Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres

1)

ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli,

a także w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy,

2)

gdy przedsiębiorca nie spełnia określonych w ustawie warunków wykonywania działalności

gospodarczej objętej koncesją.

1.

Organem prowadzącym rejestr jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

2.

Organ prowadzący rejestr wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru

lub zaświadczenie o zmianie wpisu w rejestrze.

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy, zawierającego

następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej,

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

4)

siedziby oraz adresy jednostek, w których będzie wykonywana działalność kantorowa,

5)

oznaczenie zakresu działalności kantorowej wykonywanej przez przedsiębiorcę w poszczególnych

jednostkach,

6)

podpis przedsiębiorcy oraz oznaczenie daty i miejsca składania wniosku.

2.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa pisemne oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam szczególne warunki wykonywania działalności kantorowej określone

w rozdziale 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe.

Oświadczam także, że posiadam aktualne zaświadczenia o niekaralności i dokumenty potwierdzające

kwalifikacje wymagane przepisami ustawy, o której mowa w pkt 2.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego

Banku Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o dokonanie wpisu

w rejestrze działalności kantorowej, uwzględniając zakres wykonywanej przez przedsiębiorcę

działalności.

1.

Marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę kursów

dokształcających,

w przypadkach określonych w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

2.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia kursów

dokształcających jest

1)

prowadzenie kursów w sposób niezgodny z

a)

przepisami, o których mowa w art. 18 ust. 2,

b)

dokumentacją, o której mowa w art. 13 ust. 3 pkt 3 i 4,

c)

informacją, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 i ust. 2;

2)

wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu kursu dokształcającego;

3)

niezłożenie informacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1, lub niedokonanie aktualizacji

listy uczestników, o której mowa w art. 16 ust. 2;

4)

niezapewnienie udziału przedstawiciela marszałka województwa w składzie komisji przeprowadzającej

egzamin kończący kurs dokształcający;

5)

utrudnienie przeprowadzenia kontroli kursu dokształcającego.

3.

W przypadku wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących kursy

dokształcające, ponowny wpis do rejestru działalności regulowanej w tym zakresie może

nastąpić jedynie na zasadach i w terminie określonych w art. 72 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Operator pocztowy wykonujący działalność pocztową jest obowiązany zgłosić do Prezesa

URTiP

1)

w przypadku działalności objętej zezwoleniem - zmiany danych, o których mowa w art.

9 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 3 lit. a i b,

2)

w przypadku działalności objętej wpisem do rejestru - zmiany danych, o których mowa

w art. 15 ust. 1

- w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

2.

Operator wykonujący działalność pocztową na podstawie udzielonego zezwolenia lub wpisu

do rejestru jest obowiązany zgłosić do Prezesa URTiP fakt zawieszenia albo zakończenia

działalności pocztowej w terminie 14 dni od dnia zawieszenia albo zakończenia tej

działalności.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów

winiarskich jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

wdrożyć system wewnętrznej kontroli wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, obejmujący

w szczególności określenie

a)

częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakościowych,

b)

metody badań,

c)

sposobu postępowania z wyrobami winiarskimi nieodpowiadającymi wymaganiom jakościowym;

2)

dysponować planem zakładu obejmującym w szczególności pomieszczenia produkcyjne, magazynowe,

socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem

a)

linii technologicznych,

b)

dróg przemieszczania surowców i produktów gotowych,

c)

stanowisk pracy;

3)

wyznaczyć osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości wyrobów winiarskich;

4)

dysponować obiektami budowlanymi wyposażonymi w

a)

zbiorniki do magazynowania i przechowywania wyrobów winiarskich, których całkowita

pojemność technologiczna wynosi co najmniej 50% miesięcznej wielkości wyrobu wyrobów

winiarskich gronowych lub 75% miesięcznej wielkości wyrobu fermentowanych napojów

winiarskich, a w przypadku rozlewu wyrobów winiarskich pojemność technologiczna zbiorników

powinna wynosić co najmniej 25% miesięcznej wielkości rozlewu,

b)

urządzenia filtracyjne zapewniające uzyskanie wymaganej klarowności wyrobu,

c)

urządzenia do przygotowania opakowań jednostkowych, w szczególności urządzenia do

ich mycia i dezynfekcji,

d)

urządzenia do napełniania opakowań jednostkowych,

e)

urządzenia laboratoryjne umożliwiające przeprowadzenie analiz fizykochemicznych wyrabianych

i rozlewanych wyrobów;

5)

zapewnić, aby obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania

działalności gospodarczej w tym zakresie spełniały wymagania określone w przepisach

o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

2.

Działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich może wykonywać

przedsiębiorca

1)

posiadający tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których ma być wykonywana działalność;

2)

niekarany za przestępstwa przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów, a w przypadku

przedsiębiorcy będącego osobą prawną - którego członek zarządu nie był karany za przestępstwa

przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów.

3.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c i d, nie dotyczą przedsiębiorców występujących

o wpis do rejestru w zakresie wyrobu wyrobów winiarskich bez możliwości ich rozlewu.

Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji lub ograniczyć jej zakres w stosunku

do wniosku o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany koncesji

1)

gdy przedsiębiorca nie spełnia określonych w ustawie warunków wykonywania działalności

objętej koncesją,

2)

ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa lub

dóbr osobistych obywateli,

3)

przedsiębiorcy, któremu w ciągu ostatnich trzech lat cofnięto koncesję na działalność

określoną ustawą z przyczyn wymienionych w art. 22 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3, lub przedsiębiorcę

reprezentuje osoba, która była osobą uprawnioną do reprezentowania innego przedsiębiorcy

lub była jej pełnomocnikiem ustanowionym do kierowania działalnością określoną w koncesji,

a jej działalność spowodowała wydanie decyzji cofającej koncesję temu przedsiębiorcy,

4)

przedsiębiorcy, którego w ciągu ostatnich trzech lat wykreślono z rejestru działalności

regulowanej z powodu złożenia oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym,

5)

gdy w stosunku do przedsiębiorcy otwarto likwidację albo ogłoszono upadłość.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia wójt (burmistrz, prezydent miasta)

może

1)

wezwać przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne do uzupełnienia w wyznaczonym terminie,

jednak nie krótszym niż 14 dni, brakującej dokumentacji poświadczającej, że spełnia

ono warunki określone przepisami ustawy, wymagane do wykonywania zbiorowego zaopatrzenia

w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków,

2)

dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia

w celu stwierdzenia, czy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne spełnia warunki

wykonywania działalności objętej zezwoleniem.

W sprawach nieregulowanych w ustawie do działalności, o której mowa w art. 6 ust.

1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

1.

Wpisowi do rejestru podlegają dane określone w art. 17 ust. 1 pkt 1-5, z wyjątkiem

adresu zamieszkania, jeżeli jest inny niż adres siedziby.

2.

Wpisem do rejestru jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) odmawia udzielenia zezwolenia lub może ograniczyć

jego zakres w stosunku do wniosku o udzielenie zezwolenia

1)

gdy przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie spełnia warunków wykonywania działalności

objętej zezwoleniem określonych w ustawie,

2)

ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa,

3)

ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, lub zagrożenie środowiska naturalnego,

4)

jeżeli w wyniku postępowania na podstawie przepisów o zamówieniach publicznych zawarta

została przez gminę umowa na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego

odprowadzania ścieków z innym przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym,

5)

jeżeli na obszarze gminy działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub

zbiorowego odprowadzania ścieków prowadzi gmina lub jej jednostka organizacyjna nieposiadająca

osobowości prawnej.

Przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o wykreślenie z rejestru - w terminie

7 dni od dnia zaprzestania wykonywania działalności kantorowej.

1.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, ubiegające się o zezwolenie w zakresie

zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków może wystąpić

do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o przyrzeczenie wydania zezwolenia, zwane

dalej „promesą”.

2.

W promesie wójt (burmistrz, prezydent miasta) może uzależnić udzielenie zezwolenia

od spełnienia warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem.

3.

W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielania zezwolenia.

4.

W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.

1.

Przedsiębiorca może z ważnych przyczyn zawiesić wykonywanie działalności kantorowej,

zawiadamiając o tym organ prowadzący rejestr.

2.

O zawieszeniu wykonywania działalności kantorowej oraz o wznowieniu jej wykonywania

przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić pisemnie organ prowadzący rejestr, w terminie

7 dni licząc od dnia zawieszenia lub wznowienia wykonywania działalności kantorowej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego

Banku Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia, niezbędne wyposażenie lokalu przeznaczonego

do wykonywania działalności kantorowej, a także sposób prowadzenia ewidencji i wydawania

dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa

obrotu gospodarczego w zakresie wykonywania tej działalności.

W sprawach dotyczących wpisu do rejestru, nieuregulowanych w niniejszym rozdziale,

Prezes Narodowego Banku Polskiego stosuje przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do działalności kantorowej stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność, o której mowa w art. 17 ust. 1, jest obowiązany

spełniać następujące warunki

1)

ustanowić obowiązkowe zabezpieczenie majątkowe roszczeń osób trzecich z tytułu niewykonania

lub nienależytego wykonania zobowiązania przez przedsiębiorcę,

2)

złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zasad wykonywania polowania oraz

zasad ochrony przyrody lub zatrudniać osobę spełniającą ten warunek,

3)

składać organowi rejestrowemu oryginały dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych

umów, albo dokonania kolejnej blokady środków finansowych, o których mowa w ust. 3.

2.

Warunkiem wykonywania działalności, o której mowa w art. 17 ust. 1, jest również niekaralność

przedsiębiorcy i osób kierujących jego działalnością za przestępstwo określone ustawą

oraz przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu.

3.

Ustanowienie zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, polega na

1)

zawarciu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku

z wykonywaniem działalności albo

2)

zawarciu umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, albo

3)

blokadzie środków finansowych na rachunku bankowym, na rzecz właściwego wojewody,

w wysokości 4% rocznego przychodu z tytułu wykonywania przez przedsiębiorcę działalności

gospodarczej, o której mowa w art. 17 ust. 1, uzyskanego w roku obrotowym poprzedzającym

rok zawarcia umowy, jednak nie mniej niż równowartość w złotych 20 000 euro obliczoną

według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego

dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym blokada środków została dokonana.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, minimalną wysokość sumy gwarancji,

o których mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając zakres wykonywanej przez przedsiębiorców

działalności.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w

drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa

w ust. 3 pkt 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną,

biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej działalności.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10d pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przedsiębiorcy lub jednostki organizacyjne samorządu pielęgniarek i położnych, po

uzyskaniu wpisu do właściwego dla miejsca prowadzenia kształcenia rejestru podmiotów

prowadzących kształcenie podyplomowe.

”

;

2)

w art. 10f ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organizatorzy kształcenia przed rozpoczęciem kształcenia są obowiązani uzyskać zatwierdzenie

programu kształcenia dla danego rodzaju i trybu kształcenia.

”

;

3)

art. 10g-10i otrzymują brzmienie

„

Art. 10g.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie kształcenia podyplomowego jest działalnością regulowaną

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Warunkami wykonywania działalności w zakresie kształcenia podyplomowego są

1)

posiadanie programu kształcenia zgodnego z ramowym programem, a w przypadku kursów

dokształcających - zgodnego z aktualnym stanem wiedzy w zakresie, którego dotyczy

kurs,

2)

zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia,

3)

zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym

dla szkolenia praktycznego,

4)

posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia

oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

Art. 10h.

1.

Organizator kształcenia zamierzający wykonywać działalność w zakresie kształcenia

podyplomowego składa wniosek o wpis do rejestru, zawierający następujące dane

1)

oznaczenie organizatora kształcenia, adres jego zamieszkania lub siedziby oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

2)

formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia,

3)

numer wpisu do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej -

w przypadku przedsiębiorcy,

4)

określenie rodzaju, dziedziny i trybu kształcenia,

5)

datę i numer decyzji zatwierdzającej program kształcenia,

6)

miejsce prowadzenia kształcenia,

7)

planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych

i kursów specjalistycznych.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, organizator kształcenia składa oświadczenie

następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie kształcenia

podyplomowego, określone w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

oznaczenie organizatora kształcenia, jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania organizatora kształcenia, ze wskazaniem

imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Wpis do rejestru podlega opłacie.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.

4, z uwzględnieniem kosztów związanych z postępowaniem w sprawie wpisu do rejestru

oraz rodzaju kształcenia podyplomowego, którego dotyczy wpis.

6.

Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód okręgowej izby pielęgniarek i położnych

lub Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, która dokonała wpisu do rejestru.

Art. 10i.

1.

Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada pielęgniarek i położnych właściwa dla

miejsca prowadzenia kształcenia, a w przypadku jednostek organizacyjnych samorządu

pielęgniarek i położnych oraz utworzonych przez nie spółek handlowych, w których posiadają

one udziały lub akcje, lub innych utworzonych przez nie podmiotów, Naczelna Rada Pielęgniarek

i Położnych.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Do rejestru wpisuje się dane, o których mowa w art. 10h ust. 1, z wyjątkiem adresu

zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.

4.

Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany zgłaszać organowi prowadzącemu rejestr

zmiany danych, o których mowa w art. 10h ust. 1, w terminie 14 dni od dnia powstania

tych zmian.

5.

Dane, o których mowa w ust. 3, organ prowadzący rejestr przekazuje do Centrum w terminie

14 dni od dnia dokonania wpisu do rejestru.

”

;

4)

uchyla się art. 10j i 10k;

5)

art. 10l otrzymuje brzmienie

„

Art. 10l.

1.

Do uchwał okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych w sprawie wpisu, odmowy wpisu i wykreślenia wpisu z rejestru stosuje się

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.

2.

Od uchwał, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do

spraw zdrowia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem okręgowej rady pielęgniarek i

położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

uchwały.

”

;

6)

uchyla się art. 10m i 10n;

7)

art. 10o i 10p otrzymują brzmienie

„

Art. 10o.

1.

Organizator kształcenia informuje Centrum o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia

specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych, dwa razy w

ciągu roku - do dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.

2.

Organizator kształcenia, który uzyskał wpis do rejestru, informuje organ, o którym

mowa w art. 10i ust. 1, o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji

oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych dwa razy w ciągu roku - do

dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.

Art. 10p.

1.

Centrum prowadzi ewidencję organizatorów kształcenia, którzy uzyskali zatwierdzenie

programu kształcenia.

2.

Do ewidencji wpisuje się dane, o których mowa w art. 10h ust. 1.

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest jawna.

”

;

8)

po art. 10x dodaje się art. 10y w brzmieniu

„

Art. 10y.

W sprawach nieuregulowanych w przepisach niniejszego rozdziału stosuje się przepisy

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

9)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

Prowadzenie

1)

indywidualnej praktyki pielęgniarek, położnych,

2)

indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarek, położnych albo

3)

grupowej praktyki pielęgniarek, położnych

- jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

10)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

1.

Pielęgniarka, położna może wykonywać indywidualną praktykę pielęgniarki, położnej

lub indywidualną specjalistyczną praktykę pielęgniarki, położnej, zwanych dalej odpowiednio

„indywidualną praktyką” albo „indywidualną specjalistyczną praktyką”, po uzyskaniu

wpisu odpowiednio do rejestru indywidualnych praktyk albo rejestru indywidualnych

specjalistycznych praktyk prowadzonych przez okręgową radę pielęgniarek i położnych

właściwą ze względu na miejsce wykonywania praktyki.

2.

Pielęgniarka, położna wykonująca indywidualną praktykę jest obowiązana spełniać następujące

warunki

1)

posiadać prawo wykonywania zawodu,

2)

posiadać pomieszczenie wyposażone w aparaturę i sprzęt medyczny, w którym będzie wykonywana

praktyka, a także posiadać opinię organu sanitarnego o spełnieniu warunków umożliwiających

udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 2 i art.

27.

3.

Pielęgniarka, położna wykonująca indywidualną specjalistyczną praktykę jest obowiązana

spełniać następujące warunki

1)

posiadać prawo wykonywania zawodu,

2)

posiadać pomieszczenie wyposażone w aparaturę i sprzęt medyczny, w którym będzie wykonywana

praktyka, a także posiadać opinię organu sanitarnego o spełnieniu warunków umożliwiających

udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 2 i art.

27,

3)

posiadać specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia.

4.

Pielęgniarka, położna wykonująca indywidualną praktykę lub indywidualną specjalistyczną

praktykę wyłącznie w miejscu wezwania jest obowiązana

1)

spełniać warunki, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lub w ust. 3 pkt 1 i 3,

2)

posiadać sprzęt medyczny umożliwiający udzielanie określonych świadczeń zdrowotnych

w miejscu wezwania,

3)

posiadać adres praktyki oraz adres przechowywania dokumentów medycznych.

5.

Wpisu do rejestrów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się po złożeniu przez pielęgniarkę,

położną wniosku, który powinien zawierać następujące dane

1)

imię i nazwisko pielęgniarki, położnej oraz jej adres,

2)

numer w ewidencji działalności gospodarczej,

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile pielęgniarka, położna taki numer posiada.

6.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 5, pielęgniarka, położna składa oświadczenie

następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru praktyk indywidualnych lub rejestru indywidualnych

specjalistycznych praktyk są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie

a)

indywidualnej praktyki pielęgniarek, położnych,

b)

indywidualnej praktyki pielęgniarek, położnych wyłącznie w miejscu wezwania,

c)

indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarek, położnych,

d)

indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarek, położnych wyłącznie w miejscu

wezwania

- określone w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

”

.

7.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

imię i nazwisko pielęgniarki, położnej oraz jej adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia.

8.

Za równoznaczne z indywidualną praktyką lub indywidualną specjalistyczną praktyką

w rozumieniu ustawy uważa się wykonywanie zawodu pielęgniarki, położnej poza zakładem

opieki zdrowotnej na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. Przepisy ust.

1-3 stosuje się odpowiednio.

”

;

11)

art. 25a otrzymuje brzmienie

„

Art. 25a.

1.

W celu udzielania świadczeń zdrowotnych pielęgniarki, położne mogą prowadzić grupową

praktykę w formie spółki cywilnej lub partnerskiej.

2.

Wykonywanie grupowej praktyki pielęgniarek, położnych jest działalnością regulowaną

w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych prowadzonego

przez właściwą ze względu na miejsce wykonywania praktyki okręgową radę pielęgniarek

i położnych.

3.

W ramach grupowej praktyki pielęgniarek, położnych mogą być udzielane świadczenia

zdrowotne wyłącznie przez pielęgniarki, położne będące wspólnikami spółki, o której

mowa w ust. 1, spełniające warunki określone w art. 25 ust. 2 pkt 1 lub ust. 3 pkt

1 i 3.

4.

Wpisu do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych dokonuje się po złożeniu

przez spółkę wniosku wraz z oświadczeniem następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie grupowej

praktyki pielęgniarek, położnych, określone w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

”

.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku spółki cywilnej imiona

i nazwiska wspólników oraz ich adresy zamieszkania,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy albo wspólników spółki

cywilnej, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

Wniosek o wpis do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych powinien zawierać

następujące dane

1)

informację o istnieniu umowy spółki, o której mowa w ust. 1, oraz o dacie zawarcia

takiej umowy,

2)

listę pielęgniarek, położnych grupowej praktyki pielęgniarek, położnych,

3)

informację o spełnieniu przez pielęgniarki, położne warunków określonych w art. 25

ust. 2 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1 i 3,

4)

informację o spełnieniu przez pielęgniarki, położne warunków, o których mowa w art.

25 ust. 2 pkt 2 lub ust. 3 pkt 2.

7.

Wniosek o wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

dane, o których mowa w ust. 6 pkt 1 i 2,

2)

informacje o spełnieniu warunków, o których mowa w art. 25 ust. 4 pkt 1 i 2.

8.

Grupowa praktyka pielęgniarek, położnych może być wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej

zawartej z podmiotem innym niż zakład opieki zdrowotnej, z zachowaniem ust. 3-6.

9.

Wykonywanie grupowej praktyki pielęgniarek, położnych, o której mowa w ust. 1, nie

jest prowadzeniem zakładu opieki zdrowotnej.

”

;

12)

art. 25b otrzymuje brzmienie

„

Art. 25b.

Pielęgniarki, położne prowadzące indywidualną praktykę, indywidualną specjalistyczną

praktykę oraz grupową praktykę pielęgniarek, położnych są obowiązane zgłosić zmianę

danych objętych wpisem do rejestrów w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian.

”

;

13)

uchyla się art. 25c;

14)

art. 25d otrzymuje brzmienie

„

Art. 25d.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia potwierdzającego

wpis do rejestrów, mając na względzie zakres danych umieszczanych w rejestrach.

”

;

15)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

W przypadku gdy indywidualna praktyka, indywidualna specjalistyczna praktyka i grupowa

praktyka pielęgniarek, położnych jest wykonywana na zasadach określonych w art. 25

ust. 8 oraz w art. 25a ust. 8, obowiązek spełnienia warunków, o których mowa w art.

25 ust. 2 pkt 2 oraz w art. 25 ust. 3 pkt 2, spoczywa na podmiocie, który zawarł odpowiednią

umowę, z wyłączeniem sytuacji, w której pomieszczenie, sprzęt i aparatura medyczna

nie stanowią własności tego podmiotu.

”

;

16)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

1.

Wpis do rejestrów, o których mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 2, podlega opłacie.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi przychód właściwej okręgowej rady pielęgniarek

i położnych.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za dokonanie wpisu,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 2, z uwzględnieniem kosztów związanych

z postępowaniem w sprawie dokonania wpisu oraz rodzaju praktyki objętej wpisem.

”

;

17)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

Okręgowa rada pielęgniarek i położnych wykreśla wpis w rejestrze indywidualnych praktyk

lub indywidualnych specjalistycznych praktyk w razie

1)

pozbawienia lub zrzeczenia się przez pielęgniarkę, położną prawa wykonywania zawodu,

2)

zawieszenia prawa wykonywania zawodu pielęgniarki, położnej,

3)

wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności objętej wpisem,

4)

rezygnacji z prowadzenia indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej

praktyki,

5)

złożenia wniosku przez osobę wpisaną.

2.

Okręgowa rada pielęgniarek i położnych dokonuje wykreślenia z rejestru, o którym mowa

w art. 25a ust. 2, w razie niespełnienia wymagań określonych w art. 25 ust. 2 lub

3, art. 25a ust. 3 oraz art. 26 ust. 1.

”

.

1.

Rejestr prowadzi się w formie księgi ewidencyjnej.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Do księgi ewidencyjnej załącza się w porządku chronologicznym wnioski, oświadczenia

oraz inne dokumenty.

Do rozszerzenia zakresu lub obszaru działalności objętej zezwoleniem lub wpisem do

rejestru stosuje się odpowiednio przepisy art. 9-12 lub art. 15.

Organem prowadzącym rejestr jest minister właściwy do spraw rynków rolnych, zwany

dalej „organem prowadzącym rejestr”.

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) cofa zezwolenie w przypadku, gdy

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu

wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem,

2)

przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne przestało spełniać warunki określone przepisami

prawa, wymagane do wykonywania działalności określonej w zezwoleniu,

3)

przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie usunęło, w wyznaczonym przez wójta

(burmistrza, prezydenta miasta) terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego

z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem.

2.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może cofnąć zezwolenie w przypadku, gdy

1)

przepisy odrębne tak stanowią,

2)

przedsiębiorca nie podjął, mimo wezwania, lub zaprzestał wykonywania działalności

określonej w zezwoleniu.

3.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, któremu cofnięto zezwolenie z przyczyn,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, może ponownie wystąpić z wnioskiem o udzielenie zezwolenia

w takim samym zakresie nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji

o cofnięciu zezwolenia.

1.

Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony.

2.

Zezwolenie może być wydane na czas oznaczony na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane niezwłocznie zgłaszać wójtowi

(burmistrzowi, prezydentowi miasta) wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.

Odmowa wydania zezwolenia, jego zmiana i cofnięcie następuje w drodze decyzji wójta

(burmistrza, prezydenta miasta).

1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej

przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w zakresie zgodności wykonywanej działalności

z udzielonym zezwoleniem.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się na podstawie upoważnienia wydanego przez wójta

(burmistrza, prezydenta miasta).

3.

Osoby upoważnione do dokonania kontroli są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w dniach i godzinach,

w których jest lub powinna być wykonywana działalność objęta zezwoleniem,

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

4.

Czynności kontrolnych dokonuje się wyłącznie w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania

przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego lub osoby upoważnionej do reprezentowania

go podczas kontroli.

5.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może upoważnić do dokonywania kontroli, o której

mowa w ust. 1, inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju

działalności. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy, który

powinien zawierać

1)

firmę oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

2)

wskazanie siedziby przedsiębiorcy i jego adresu, a w przypadku osoby fizycznej - również

jej adresu zamieszkania,

3)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej,

4)

określenie zakresu działalności, która ma być objęta wpisem do rejestru.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru polowań są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia

usług turystycznych obejmujących polowania wykonywane przez cudzoziemców na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub polowania za granicą, określone w ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy,

2)

wskazanie siedziby przedsiębiorcy, a w przypadku osoby fizycznej również jej miejsca

zamieszkania i adresu,

3)

oznaczenia miejsca i daty złożenia oświadczenia,

4)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Do wniosku przedsiębiorca dołącza oryginał umowy, o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt

1 albo 2, bądź oryginał dokumentu potwierdzającego dokonanie blokady środków finansowych,

o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt 3.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby przedsiębiorcy ubiegającego

się o zezwolenie, oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP),

”

;

2)

po art. 8 dodaje się art. 8a i 8b w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia wójt, burmistrz lub prezydent

miasta może

1)

wezwać przedsiębiorcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym

niż 14 dni, brakującej dokumentacji poświadczającej, że przedsiębiorca spełnia warunki

określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności objętej zezwoleniem,

2)

dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zezwolenia

w celu stwierdzenia, czy przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania działalności objętej

zezwoleniem.

2.

Przedsiębiorca jest zobowiązany niezwłocznie zgłaszać wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi

miasta wszelkie zmiany danych określonych w zezwoleniu.

3.

Odmowa wydania zezwolenia, jego zmiana i cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji

wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.

Art. 8b.

1.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej

przedsiębiorcy w zakresie zgodności wykonywanej działalności z udzielonym zezwoleniem.

2.

Czynności kontrolne przeprowadza się na podstawie upoważnienia wydanego przez wójta,

burmistrza lub prezydenta miasta.

3.

Osoby upoważnione do dokonania kontroli są uprawnione w szczególności do

1)

wstępu na teren przedsiębiorcy w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być

wykonywana działalność objęta zezwoleniem,

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji

oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

4.

Czynności kontrolnych dokonuje się wyłącznie w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania

przedsiębiorcy lub osoby upoważnionej do reprezentowania tego przedsiębiorcy podczas

kontroli.

5.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może upoważnić do dokonywania kontroli, o której

mowa w ust. 1, inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju

działalności. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

”

.

Kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów mogą prowadzić

1)

jednostki organizacyjne uprawnione do tego na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przedsiębiorcy po uzyskaniu wpisu w rejestrze podmiotów prowadzących szkolenia podyplomowe

lekarzy i lekarzy dentystów prowadzonym przez właściwą okręgową radę lekarską.

Od decyzji Prezesa w sprawie zakazu wykonywania działalności objętej wpisem, przedsiębiorcy

przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Wpisowi do rejestru podlegają następujące dane

1)

data wniosku o wpis do rejestru,

2)

firma przedsiębiorcy, jego siedziba i adres,

3)

dane osób uprawnionych do reprezentacji przedsiębiorcy, ze wskazaniem osób posiadających

licencje, o których mowa w art. 15 pkt 1, oraz numer licencji,

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy,

5)

numer w ewidencji działalności gospodarczej albo w rejestrze przedsiębiorców,

6)

adres stałego miejsca wykonywania działalności,

7)

data dokonania wpisu do rejestru,

8)

imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika dokonującego wpisu do rejestru

oraz jego czytelny podpis.

Uprawnienia z tytułu wydanego przedsiębiorcy zezwolenia, jak również uprawnienia wynikające

z dokonanego wpisu do rejestru nie przechodzą na podmioty powstałe w wyniku jego podziału

albo łączenia się z innymi podmiotami.

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy.

2.

Wniosek o wpis do rejestru zawiera następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

określenie rodzaju działalności gospodarczej, która będzie wykonywana;

5)

wskazanie miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej;

6)

oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku

a)

nie zalega z należnościami wobec Skarbu Państwa oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

b)

posiada pozytywną opinię techniczno-technologiczną w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów

winiarskich, wydaną przez właściwego, ze względu na planowane miejsce wykonywania

działalności gospodarczej, wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

potwierdzającą spełnienie przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w art. 17

ust. 1 pkt 4,

c)

posiada zaświadczenie o niekaralności za przestępstwa, o których mowa w art. 17 ust.

2 pkt 2,

d)

posiada zaświadczenia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej,

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone

do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone

w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

3.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność

w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu

lub rozlewu wyrobów winiarskich, określone w ustawie z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie

tymi wyrobami i organizacji rynku wina.

”

.

4.

Oświadczenie zawiera również

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów,

zwanego dalej „kształceniem podyplomowym”, jest działalnością regulowaną w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu cło rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe

lekarzy i lekarzy dentystów, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Warunkami wykonywania działalności w zakresie kształcenia podyplomowego są

1)

posiadanie programu kształcenia zgodnego z ramowym programem, a w przypadku kursów

dokształcających - zgodnego z aktualnym stanem wiedzy w zakresie, którego dotyczy

kurs,

2)

zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia,

3)

zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym

dla szkolenia praktycznego,

4)

posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia

oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

1.

Przedsiębiorca zamierzający wykonywać działalność w zakresie kształcenia podyplomowego

składa wniosek o wpis do rejestru, zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust.

3 pkt 1-6.

2.

Wraz z oświadczeniem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe

lekarzy i lekarzy dentystów są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie kształcenia

podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów - określone w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Wpis do rejestru podlega opłacie.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód okręgowej izby lekarskiej, która

dokonała wpisu do rejestru.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, z uwzględnieniem

kosztów związanych z postępowaniem w sprawie wpisu do rejestru oraz rodzaju kształcenia

podyplomowego, którego dotyczy wpis.

1.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest okręgowa rada lekarska właściwa dla

miejsca prowadzenia kształcenia.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Do rejestru wpisuje się następujące dane

1)

oznaczenie organizatora kształcenia i adres jego siedziby,

2)

formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia,

3)

numer wpisu do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej,

4)

określenie rodzaju i trybu kształcenia,

5)

miejsce prowadzenia kształcenia,

6)

planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych

i kursów specjalistycznych,

7)

datę wpisu do rejestru.

4.

Przedsiębiorca wpisany do rejestru jest obowiązany zgłaszać organowi prowadzącemu

rejestr wszelkie zmiany danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-6, w terminie 14 dni

od dnia ich powstania.

Do uchwał okręgowej rady lekarskiej w sprawie wpisu, odmowy wpisu i wykreślenia wpisu

z rejestru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.

W sprawach dotyczących wykonywania działalności gospodarczej w zakresie kształcenia

podyplomowego, nieuregulowanych w przepisach niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Wpisowi do rejestru podlegają dane, o których mowa w art. 19 ust. 1, z wyjątkiem adresu

zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi rejestrowemu wszelkie zmiany danych,

o których mowa w art. 19 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

Kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów mogą prowadzić

1)

jednostki organizacyjne uprawnione do tego na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przedsiębiorcy po uzyskaniu wpisu w rejestrze podmiotów prowadzących szkolenia podyplomowe

lekarzy i lekarzy dentystów prowadzonym przez właściwą okręgową radę lekarską.

”

;

2)

po art. 19 dodaje się art. 19a-19e w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów,

zwanego dalej „kształceniem podyplomowym”, jest działalnością regulowaną w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu cło rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe

lekarzy i lekarzy dentystów, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Warunkami wykonywania działalności w zakresie kształcenia podyplomowego są

1)

posiadanie programu kształcenia zgodnego z ramowym programem, a w przypadku kursów

dokształcających - zgodnego z aktualnym stanem wiedzy w zakresie, którego dotyczy

kurs,

2)

zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia,

3)

zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym

dla szkolenia praktycznego,

4)

posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia

oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

Art. 19b.

1.

Przedsiębiorca zamierzający wykonywać działalność w zakresie kształcenia podyplomowego

składa wniosek o wpis do rejestru, zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust.

3 pkt 1-6.

2.

Wraz z oświadczeniem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe

lekarzy i lekarzy dentystów są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie kształcenia

podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów - określone w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4.

Wpis do rejestru podlega opłacie.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód okręgowej izby lekarskiej, która

dokonała wpisu do rejestru.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, z uwzględnieniem

kosztów związanych z postępowaniem w sprawie wpisu do rejestru oraz rodzaju kształcenia

podyplomowego, którego dotyczy wpis.

Art. 19c.

1.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest okręgowa rada lekarska właściwa dla

miejsca prowadzenia kształcenia.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Do rejestru wpisuje się następujące dane

1)

oznaczenie organizatora kształcenia i adres jego siedziby,

2)

formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia,

3)

numer wpisu do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej,

4)

określenie rodzaju i trybu kształcenia,

5)

miejsce prowadzenia kształcenia,

6)

planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych

i kursów specjalistycznych,

7)

datę wpisu do rejestru.

4.

Przedsiębiorca wpisany do rejestru jest obowiązany zgłaszać organowi prowadzącemu

rejestr wszelkie zmiany danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-6, w terminie 14 dni

od dnia ich powstania.

Art. 19d.

Do uchwał okręgowej rady lekarskiej w sprawie wpisu, odmowy wpisu i wykreślenia wpisu

z rejestru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.

Art. 19e.

W sprawach dotyczących wykonywania działalności gospodarczej w zakresie kształcenia

podyplomowego, nieuregulowanych w przepisach niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

3)

po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu

„

Art. 49a.

Prowadzenie

1)

indywidualnej praktyki lekarskiej,

2)

indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej,

3)

grupowej praktyki lekarskiej

- jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

4)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

1.

Lekarz może wykonywać indywidualną praktykę lekarską lub indywidualną specjalistyczną

praktykę lekarską, zwane dalej odpowiednio „indywidualną praktyką” albo „indywidualną

specjalistyczną praktyką”, po uzyskaniu wpisu odpowiednio do rejestru indywidualnych

praktyk albo rejestru indywidualnych specjalistycznych praktyk prowadzonych przez

okręgową radę lekarską właściwą ze względu na miejsce wykonywania praktyki.

2.

Lekarz wykonujący indywidualną praktykę jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

posiadać prawo wykonywania zawodu,

2)

nie może być zawieszony w prawie wykonywania zawodu albo ograniczony w wykonywaniu

określonych czynności medycznych,

3)

posiadać pomieszczenie wyposażone w aparaturę i sprzęt medyczny, w którym będzie wykonywana

praktyka, a także posiadać opinię organu sanitarnego o spełnieniu warunków umożliwiających

udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych.

3.

Lekarz wykonujący indywidualną specjalistyczną praktykę jest obowiązany spełniać następujące

warunki

1)

posiadać prawo wykonywania zawodu,

2)

nie może być zawieszony w prawie wykonywania zawodu albo ograniczony w wykonywaniu

określonych czynności medycznych,

3)

posiadać pomieszczenie wyposażone w aparaturę i sprzęt medyczny, w którym będzie wykonywana

praktyka, a także posiadać opinię organu sanitarnego o spełnieniu warunków umożliwiających

udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych,

4)

posiadać specjalizację w dziedzinie medycyny odpowiadającej wykonywanej praktyce.

4.

Lekarz, z wyjątkiem lekarza dentysty, wykonujący indywidualną praktykę lub indywidualną

specjalistyczną praktykę wyłącznie w miejscu wezwania jest obowiązany

1)

spełniać warunki, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 lub w ust. 3 pkt 1, 2 i 4,

2)

posiadać sprzęt medyczny umożliwiający udzielanie określonych świadczeń zdrowotnych

w miejscu wezwania,

3)

posiadać adres indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki

oraz adres miejsca przyjmowania wezwań i miejsca przechowywania dokumentów medycznych.

5.

Wpisu do rejestrów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się po złożeniu przez lekarza

wniosku, który powinien zawierać następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego adres zamieszkania,

2)

numer w ewidencji działalności gospodarczej,

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada.

6.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 5, lekarz składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru indywidualnych praktyk lub rejestru indywidualnych

specjalistycznych praktyk są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie

a)

indywidualnej praktyki lekarskiej,

b)

indywidualnej praktyki lekarskiej wyłącznie w miejscu wezwania,

c)

indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej,

d)

indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej wyłącznie w miejscu wezwania

- określone w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

”

.

7.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

imię i nazwisko lekarza oraz jego adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia.

8.

Za równoznaczne z indywidualną praktyką lub indywidualną specjalistyczną praktyką

w rozumieniu ustawy uważa się wykonywanie zawodu lekarza poza zakładem opieki zdrowotnej

na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, z zastrzeżeniem ust. 12 i art.

53 ust. 1.

9.

Do lekarzy będących obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej czasowo wykonujących

zawód lekarza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się odpowiednio art.

54 ust. 1-3, a także przepisy wydane na podstawie art. 50b ust. 3.

10.

Do wykonywania zawodu lekarza, polegającego na udzieleniu konsultacji lub uczestniczeniu

w konsylium lekarskim, w sytuacji określonej w art. 37, nie stosuje się przepisów

art. 50 i art. 50a.

11.

Do lekarzy orzeczników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i lekarzy rzeczoznawców Kasy

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nie stosuje się przepisów ust. 1 i art. 54.

12.

Wykonywanie funkcji lekarza koordynatora medycznego w rozumieniu ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. Nr 113, poz. 1207, z późn. zm., na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej nie jest równoznaczne

z indywidualną praktyką lekarską lub indywidualną specjalistyczną praktyką lekarską.

”

;

5)

art. 50a otrzymuje brzmienie

„

Art. 50a.

1.

Lekarze w celu udzielania świadczeń zdrowotnych mogą prowadzić grupową praktykę lekarską

w formie spółki cywilnej lub partnerskiej.

2.

Wykonywanie grupowej praktyki lekarskiej jest działalnością regulowaną w rozumieniu

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru grupowych praktyk lekarskich prowadzonego przez

właściwą ze względu na miejsce wykonywania praktyki okręgową radę lekarską.

3.

W ramach grupowej praktyki lekarskiej mogą być udzielane świadczenia zdrowotne wyłącznie

przez lekarzy będących wspólnikami spółki, o której mowa w ust. 1, spełniających warunki

określone w art. 50 ust. 2 pkt 1 i 2 lub ust. 3 pkt 1,2 i 4.

4.

Wpisu do rejestru grupowych praktyk lekarskich dokonuje się po złożeniu przez spółkę

wniosku wraz z oświadczeniem następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru grupowych praktyk lekarskich są kompletne

i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie grupowej

praktyki lekarskiej, określone w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

”

.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku spółki cywilnej imiona

i nazwiska wspólników oraz ich adresy zamieszkania,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy albo wspólników spółki

cywilnej, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

Wniosek o wpis do rejestru grupowych praktyk lekarskich powinien zawierać następujące

dane

1)

informację o umowie spółki, o której mowa w ust. 1,

2)

listę lekarzy grupowej praktyki lekarskiej,

3)

informację o spełnieniu przez lekarzy grupowej praktyki lekarskiej warunków określonych

w art. 50 ust. 2 pkt 1 i 2 lub ust. 3 pkt 1, 2 i 4,

4)

informację dotyczącą adresu grupowej praktyki lekarskiej,

5)

informację o posiadaniu sprzętu medycznego umożliwiającego udzielanie określonych

świadczeń zdrowotnych w miejscu wezwania, o którym mowa w art. 50 ust. 4 pkt 2.

7.

Grupowa praktyka lekarska nie może być wykonywana w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej

na podstawie umowy cywilnoprawnej o udzielanie świadczeń zdrowotnych.

”

;

6)

w art. 50b

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Okręgowa rada lekarska, po sprawdzeniu spełnienia warunków wykonywania działalności

w zakresie indywidualnej praktyki lekarskiej, indywidualnej praktyki lekarskiej wykonywanej

wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej,

indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej wykonywanej wyłącznie w miejscu

wezwania oraz grupowej praktyki lekarskiej, dokonuje wpisu do rejestru indywidualnych

praktyk lekarskich, indywidualnych specjalistycznych praktyk lekarskich lub grupowych

praktyk lekarskich oraz wydaje lekarzowi lub grupowej praktyce lekarskiej zaświadczenie

o wpisie do rejestru.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wymagania, jakim powinien odpowiadać sprzęt medyczny, o którym mowa w art. 50 ust.

4 pkt 2.

”

,

c)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach

wpisu do rejestrów indywidualnych praktyk lekarskich, indywidualnych specjalistycznych

praktyk lekarskich i grupowych praktyk lekarskich oraz wzory wniosków o wpis do rejestrów,

a także wzór zaświadczenia o wpisie do rejestru, mając na względzie dane, jakie powinny

zawierać wnioski o wpis do rejestrów.

5.

Lekarze prowadzący indywidualną praktykę lekarską lub indywidualną specjalistyczną

praktykę lekarską oraz grupowa praktyka lekarska są obowiązani powiadomić okręgową

radę lekarską, która prowadzi rejestr, o zmianie danych objętych wpisem do rejestrów.

”

;

7)

uchyla się art. 50c;

8)

art. 51 otrzymuje brzmienie

„

Art. 51.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia ustali, w drodze rozporządzenia, opłatę za wpis

do rejestrów, o których mowa w art. 50 i art. 50a, uwzględniając w szczególności rodzaj

praktyki lekarskiej objętej wpisem do rejestru oraz liczbę miejsc jej wykonywania.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi przychód okręgowej rady lekarskiej.

”

;

9)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

1.

Okręgowa rada lekarska skreśla wpis w rejestrach, o których mowa w art. 50 ust. 1,

w razie

1)

pozbawienia lekarza prawa wykonywania zawodu,

2)

zawieszenia lekarza w prawie wykonywania zawodu,

3)

zrzeczenia się przez lekarza prawa wykonywania zawodu,

4)

niespełnienia warunków wykonywania działalności, o których mowa w art. 50,

5)

złożenia przez lekarza oświadczenia o zaprzestaniu wykonywania działalności objętej

wpisem,

6)

złożenia wniosku przez osobę wpisaną.

2.

Okręgowa rada lekarska skreśla wpis w rejestrze, o którym mowa w art. 50a ust. 2,

jeżeli spółka nie spełnia warunków wykonywania działalności, o których mowa w art.

50a.

”

;

10)

art. 52a otrzymuje brzmienie

„

Art. 52a.

Wpis do rejestru, odmowa wpisu, zmiana wpisu do rejestru dotycząca zakresu i rodzaju

udzielanych świadczeń zdrowotnych oraz skreślenie z rejestru następują w formie uchwały

okręgowej rady lekarskiej.

”

;

11)

w art. 53 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do indywidualnej praktyki lekarskiej i indywidualnej

specjalistycznej praktyki lekarskiej, wykonywanych na zasadach, o których mowa w art.

50 ust. 4 i 8.

”

;

12)

art. 55 otrzymuje brzmienie

„

Art. 55.

Okręgowa rada lekarska przekazuje wojewodzie corocznie wyciąg z rejestrów, o których

mowa w art. 50 i art. 50a, a także udziela w razie potrzeby informacji o danych wpisanych

do tych rejestrów właściwemu wojewodzie lub organowi samorządu terytorialnego.

”

.

1.

Prezes URTiP prowadzi rejestr obejmujący

1)

oznaczenie operatora, jego siedziby i adresu;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo w innym właściwym rejestrze lub w ewidencji

działalności gospodarczej oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

zakres wykonywanej działalności pocztowej z uwzględnieniem podziału określonego w

art. 6 ust. 1 i 2;

4)

w przypadku operatorów wykonujących działalność objętą zezwoleniem - okres ważności

zezwolenia;

5)

obszar wykonywanej działalności pocztowej;

6)

informacje o zmianie danych, o których mowa w pkt 1-5, jak również o fakcie zawieszenia

albo zakończenia wykonywania działalności pocztowej.

2.

Rejestr składa się z dwóch części

1)

rejestru zezwoleń, o których mowa w art. 6 ust. 1;

2)

rejestru działalności pocztowej niewymagającej zezwolenia, o której mowa w art. 6

ust. 2.

3.

Rejestr jest jawny.

4.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

5.

Prezes URTiP dokonuje wpisu do rejestru w terminie 7 dni od daty wydania zezwolenia

lub daty wpływu wniosku o wpis do rejestru wraz z oświadczeniem, o którym mowa w art.

15 ust. 2.

6.

Prezes URTiP dokonuje zmiany danych objętych rejestrem, o których mowa w art. 15 ust.

1, w terminie 7 dni od dnia wpływu zgłoszenia o zmianie danych.

1.

Wpisowi do rejestru podlegają następujące dane

1)

firma przedsiębiorcy, jego siedziba i adres;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

4)

określenie rodzaju działalności gospodarczej objętej wpisem;

5)

określenie miejsca lub miejsc prowadzenia działalności gospodarczej;

6)

data dokonania wpisu.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Rejestr jest jawny.

4.

Organ prowadzący rejestr wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru

lub zaświadczenie o zmianie wpisu w rejestrze.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do działalności pocztowej stosuje się przepisy

ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Egzamin ze znajomości wykonywania polowania oraz zasad ochrony przyrody przeprowadza

komisja egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw środowiska.

2.

Złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu, o którym mowa w ust. 1, komisja egzaminacyjna

stwierdza zaświadczeniem.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

liczbę członków komisji, o której mowa w ust. 1, oraz jej skład, tak aby w skład komisji

wchodziło

a)

nie mniej niż 3 członków spośród ekspertów z dziedziny ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz zasad posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

b)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw środowiska - jako przewodniczący komisji,

c)

przedstawiciel Polskiego Związku Łowieckiego,

d)

przedstawiciel Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

2)

dokumenty, jakie przedkłada osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu, o którym

mowa w ust. 1, umożliwiające pełną identyfikację tej osoby,

3)

sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając objęcie tym

egzaminem sprawdzenia znajomości przepisów dotyczących ochrony przyrody, gospodarki

łowieckiej oraz posiadania i posługiwania się myśliwską bronią palną,

4)

wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

któremu w ciągu ostatnich 3 lat cofnięto koncesję na działalność określoną ustawą

z przyczyn wymienionych w art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807), zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”, lub którego w ciągu

ostatnich 3 lat wykreślono z rejestru działalności regulowanej z przyczyn, o których

mowa w art. 71 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;

”

;

2)

w art. 35

a)

w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP).

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

3)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat i nie dłuższy niż 50

lat, chyba że przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas krótszy.

”

;

4)

w art. 37

a)

w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP).

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

5)

art. 41 otrzymuje brzmienie

„

Art. 41.

1.

Prezes URE może zmienić warunki wydanej koncesji na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego.

2.

Prezes URE cofa koncesję w przypadkach

1)

określonych w art. 58 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

cofnięcia przez właściwego naczelnika urzędu celnego, w trybie i na zasadach określonych

w przepisach odrębnych, zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego - w odniesieniu

do działalności objętej tym zezwoleniem.

3.

Prezes URE cofa koncesję albo zmienia jej zakres w przypadkach określonych w art.

58 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

4.

Prezes URE może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres

1)

w przypadkach określonych w art. 58 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

w przypadku podziału przedsiębiorstwa energetycznego lub jego łączenia z innymi podmiotami.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Prezes URE powiadamia o cofnięciu koncesji

właściwego dla podatnika naczelnika urzędu celnego.

”

;

6)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszego rozdziału stosuje się przepisy

ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

”

.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów spirytusowych jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów

spirytusowych, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Działalność gospodarcza w zakresie wyrobu napojów spirytusowych obejmuje również rozlew

wyrobów wytworzonych we własnym zakresie.

Organ prowadzący rejestr wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę

działalności w przypadkach określonych w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz w przypadku cofnięcia przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu celnego,

w trybie i na zasadach określonych w przepisach odrębnych, zezwolenia na prowadzenie

składu podatkowego.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie obrotu zwierzyną żywą

oraz obrotu tuszami zwierzyny i ich częściami, z wyłączeniem sprzedaży dokonywanej

przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

jest obowiązany

1)

prowadzić ewidencję skupu w każdym punkcie skupu,

2)

zapewniać badania zwierzyny i mięsa zgodnie z przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres ewidencji,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz jej wzór, kierując się rodzajem wykonywanej działalności

gospodarczej w zakresie obrotu zwierzyną żywą lub tuszami zwierzyny i ich częściami.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 83 otrzymuje brzmienie

„

Art. 83.

1.

Badanie techniczne jest przeprowadzane na koszt właściciela pojazdu, przez

1)

podstawową stację kontroli pojazdów - w zakresie

a)

sprawdzenia oraz oceny prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu,

w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska,

b)

badań technicznych, o których mowa w lit. a, oraz niektórych badań technicznych, o

których mowa w pkt 2, jeżeli stacja posiadała zezwolenie starosty na wykonywanie tych

badań wydane przed dniem wejścia w życie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o

swobodzie działalności gospodarczej;

2)

okręgową stację kontroli pojazdów - w zakresie badań technicznych określonych w pkt

1 lit. a oraz w zakresie badań co do zgodności z warunkami technicznymi autobusu,

którego dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h,

pojazdu przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych, pojazdu przystosowanego

do zasilania gazem, pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą (przed rejestracją

w kraju), pojazdu zabytkowego, pojazdu marki „SAM”, pojazdu, w którym dokonano zmian

konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym,

pojazdu skierowanego na badania techniczne przez organ kontroli ruchu drogowego lub

starostę oraz pojazdu sprowadzanego z zagranicy i noszącego ślady uszkodzeń lub którego

stan techniczny wskazuje na naruszenie elementów nośnych konstrukcji pojazdu, mogących

stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

2.

Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli

pojazdów.

3.

Stację kontroli pojazdów może prowadzić przedsiębiorca, który

1)

posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

nie jest przedsiębiorcą, w stosunku do którego otwarto likwidację lub ogłoszono upadłość;

3)

nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści

majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom - dotyczy osoby fizycznej lub członków

organów osoby prawnej;

4)

posiada wyposażenie kontrolno-pomiarowe oraz warunki lokalowe gwarantujące wykonywanie

odpowiedniego zakresu badań technicznych pojazdów zgodnie ze szczegółowymi warunkami

przeprowadzania tych badań;

5)

posiada poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio

do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących

stację kontroli pojazdów;

6)

zatrudnia uprawnionych diagnostów.

4.

Poświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, wydaje za opłatą, w drodze decyzji, Dyrektor

Transportowego Dozoru Technicznego, po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów.

Poświadczenie zachowuje ważność do czasu zmiany stanu faktycznego, dla którego zostało

wydane, nie dłużej niż przez 5 lat od daty jego wydania.

”

;

2)

po art. 83 dodaje się art. 83a i 83b w brzmieniu

„

Art. 83a.

1.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli

pojazdów jest starosta właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności objętej

wpisem.

2.

W przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą, o której mowa w art.

83 ust. 2, w jednostkach organizacyjnych położonych na obszarze różnych powiatów,

jest on obowiązany uzyskać wpis w odrębnych właściwych rejestrach na każdą z tych

jednostek.

3.

Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów jest dokonywany

na wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

3)

adres zamieszkania albo siedziby przedsiębiorcy;

4)

adres stacji kontroli pojazdów przedsiębiorcy;

5)

zakres badań;

6)

imiona i nazwiska zatrudnionych diagnostów wraz numerami ich uprawnień.

4.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli

pojazdów są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

stacji kontroli pojazdów, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

”

.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego miejsce zamieszkania albo siedzibę i adres;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

W rejestrze przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów umieszcza się dane

przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 3, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest

on inny niż adres siedziby.

7.

Starosta może wyrazić zgodę na umieszczanie nadanych cech identyfikacyjnych pojazdu

przez stację kontroli pojazdów.

Art. 83b.

1.

Nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta.

2.

W ramach wykonywanego nadzoru starosta

1)

co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę stacji kontroli pojazdów w zakresie

a)

zgodności stacji z wymaganiami, o których mowa w art. 83 ust. 3,

b)

prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów,

c)

prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji;

2)

wydaje zalecenia pokontrolne i wyznacza termin usunięcia naruszeń warunków wykonywania

działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia stacji kontroli pojazdów;

3)

wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę stacji kontroli pojazdów,

skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca

a)

złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 83a ust. 4, niezgodne ze stanem faktycznym,

b)

nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

stacji kontroli pojazdów w wyznaczonym przez starostę terminie,

c)

rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

stacji kontroli pojazdów.

3.

Starosta może powierzyć, w drodze porozumienia, czynności kontrolne Dyrektorowi Transportowego

Dozoru Technicznego.

4.

W przypadku wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących stację

kontroli pojazdów, ponowny wpis do rejestru działalności regulowanej w tym zakresie

może nastąpić jedynie na zasadach i w terminie określonym w art. 72 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

3)

w art. 84

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Starosta wydaje uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli osoba ubiegająca

się o jego wydanie posiada wymagane wykształcenie techniczne i praktykę, odbyła wymagane

szkolenie oraz zdała z wynikiem pozytywnym egzamin kwalifikacyjny.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Egzamin, o którym mowa w ust. 2, przeprowadza za opłatą komisja powołana przez Dyrektora

Transportowego Dozoru Technicznego.

”

;

4)

w art. 84a w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

szczegółowe wymagania w stosunku do stacji kontroli pojazdów przeprowadzających badania

techniczne w określonym zakresie;

”

,

b)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów

oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis przedsiębiorcy do tego rejestru;

”

,

c)

pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

szczegółowe wymagania w stosunku do diagnostów, program szkolenia diagnostów, zasady

przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 84 ust. 2, i wysokość opłaty za egzamin

oraz wzory dokumentów związanych z uzyskaniem uprawnień do wykonywania badań technicznych;

3)

wysokość opłat za

a)

wydanie poświadczenia, o którym mowa w art. 83 ust. 3 pkt 5,

b)

przeprowadzenie badań technicznych.

”

;

5)

w art. 86

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Straży Granicznej, których dotyczą warunki i tryb

rejestracji określone w art. 73 ust. 3, a także do pojazdów Państwowej Straży Pożarnej,

mają zastosowanie przepisy art. 83 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

warunki przeprowadzania badań technicznych niektórych pojazdów w stacjach kontroli

pojazdów;

”

;

6)

art. 102 otrzymuje brzmienie

„

Art. 102.

1.

Szkolenie osoby ubiegającej się o wydanie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym

albo tramwajem jest prowadzone

1)

w formie kursu - w ośrodku szkolenia kierowców;

2)

w formie zajęć szkolnych dla uczniów - przez szkołę, w której programie nauczania

jest przewidziane uzyskanie umiejętności kierowania pojazdem silnikowym.

2.

Ośrodek szkolenia kierowców może być prowadzony przez

1)

przedsiębiorcę;

2)

jednostkę wojskową - w zakresie szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej;

3)

jednostkę resortu spraw wewnętrznych - w zakresie szkolenia osób na potrzeby resortu.

”

;

7)

art. 103 otrzymuje brzmienie

„

Art. 103.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia

kierowców.

2.

Ośrodek szkolenia kierowców może prowadzić przedsiębiorca

1)

który posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

w stosunku do którego nie została otwarta likwidacja lub nie ogłoszono upadłości;

3)

który nie był prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści

majątkowej lub przestępstwo przeciwko dokumentom - dotyczy osoby fizycznej lub członków

organów osoby prawnej;

4)

który posiada warunki lokalowe, wyposażenie dydaktyczne, plac do wykonywania manewrów

oraz co najmniej jeden pojazd przystosowany do nauki jazdy;

5)

który gwarantuje przeprowadzenie szkolenia zgodnie z jego szczegółowymi warunkami;

6)

który zatrudnia co najmniej jednego instruktora lub sam jest instruktorem.

3.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia

kierowców jest starosta właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności objętej

wpisem.

4.

W przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą, o której mowa w ust.

1, w jednostkach organizacyjnych położonych na obszarze różnych powiatów, jest obowiązany

uzyskać wpis w odrębnych właściwych rejestrach na każdą z tych jednostek.

5.

Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców jest dokonywany

na wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

3)

adres zamieszkania lub siedziby przedsiębiorcy;

4)

adres ośrodka szkolenia kierowców;

5)

zakres prowadzonego szkolenia;

6)

imiona i nazwiska instruktorów wraz z numerami ich uprawnień.

6.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia

kierowców są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

ośrodka szkolenia kierowców, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

”

.

7.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

8.

W rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców umieszcza się

dane, o których mowa w ust. 5, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny

niż adres siedziby.

9.

Jednostka wojskowa lub jednostka resortu spraw wewnętrznych mogą prowadzić szkolenie

w zakresie wskazanym odpowiednio w art. 102 ust. 2 pkt 2 i 3, po spełnieniu wymagań,

o których mowa w ust. 2 pkt 4.

10.

Szkoła może prowadzić szkolenie, o którym mowa w art. 102 ust. 1 pkt 2, po spełnieniu

wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 4.

”

;

8)

uchyla się art. 103a;

9)

art. 104 otrzymuje brzmienie

„

Art. 104.

1.

Starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia

kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca

1)

złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 103 ust. 6, niezgodne ze stanem faktycznym;

2)

nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

ośrodka szkolenia kierowców w wyznaczonym przez starostę terminie;

3)

rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

ośrodka szkolenia kierowców.

2.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

ośrodka szkolenia kierowców jest

1)

szkolenie niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia;

2)

wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia.

3.

W przypadku wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodki

szkolenia kierowców, ponowny wpis do rejestru działalności regulowanej w tym zakresie

może nastąpić wyłącznie na zasadach określonych w art. 72 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

10)

w art. 105 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

ukończyła kurs kwalifikacyjny;

”

;

11)

wart. 108

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Nadzór nad szkoleniem sprawują

1)

starosta - w zakresie szkolenia prowadzonego przez przedsiębiorcę;

2)

odpowiedni organ podległy Ministrowi Obrony Narodowej właściwy w sprawach transportu

i ruchu wojsk - w zakresie szkolenia prowadzonego przez jednostkę wojskową;

3)

odpowiedni organ resortu spraw wewnętrznych - w zakresie szkolenia prowadzonego przez

jednostkę tego resortu;

4)

organ właściwy do wykonywania nadzoru pedagogicznego - w zakresie szkolenia prowadzonego

przez szkołę.

2.

Organ sprawujący nadzór może w szczególności

1)

kontrolować dokumentację i działalność związaną ze szkoleniem;

2)

wyznaczyć termin usunięcia naruszeń warunków wykonywania działalności.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do wiedzy i umiejętności instruktora, starosta

może skierować go na egzamin, o którym mowa w art. 105 ust. 2 pkt 5

1)

z urzędu;

2)

na wniosek organu sprawującego nadzór, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-4.

”

;

12)

w art. 110 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

ukończyła kurs kwalifikacyjny w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego;

”

;

13)

w art. 115 w ust. 1 dodaje się pkt 5 brzmieniu

„

5)

wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców

oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis przedsiębiorcy do tego rejestru.

”

;

14)

w art. 124 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Badania, o których mowa w ust. 1 i 2, są przeprowadzane przez uprawnionego do orzekania

psychologa w pracowni psychologicznej.

”

;

15)

art. 124a otrzymuje brzmienie

„

Art. 124a.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia pracowni psychologicznej jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną.

2.

Pracownię psychologiczną może prowadzić przedsiębiorca, który

1)

posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

posiada zestaw metod badawczych określonych metodyką oraz warunki lokalowe gwarantujące

wykonywanie badań psychologicznych zgodnie ze standardami określonymi w metodyce;

3)

zatrudnia psychologa uprawnionego do orzekania lub sam jest uprawnionym psychologiem;

4)

nie jest przedsiębiorcą, w stosunku do którego otwarto likwidację lub ogłoszono upadłość.

3.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną

jest wojewoda właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorcy lub miejsce zamieszkania

uprawnionego psychologa.

4.

W przypadku gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą, o której mowa w ust.

1, w jednostkach organizacyjnych położonych na obszarze różnych województw, jest obowiązany

uzyskać wpis w odrębnych właściwych rejestrach na każdą z tych jednostek.

5.

Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną jest dokonywany

na wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

3)

adres zamieszkania lub siedziby;

4)

adres pracowni psychologicznej;

5)

zakres prowadzonych badań;

6)

imiona i nazwiska zatrudnionych psychologów wraz z numerami ich uprawnień.

6.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię

psychologiczną są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

pracowni psychologicznej, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

”

.

7.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

8.

W rejestrze przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną umieszcza się dane,

o których mowa w ust. 5, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny niż

adres siedziby.

9.

Psychologiem uprawnionym do wykonywania badań psychologicznych, o których mowa w art.

124 ust. 1 i 2, przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności

do prowadzenia pojazdów mechanicznych jest osoba, która

1)

posiada prawo wykonywania zawodu psychologa;

2)

ukończyła podyplomowe studia w zakresie psychologii transportu prowadzone przez szkołę

wyższą posiadającą prawo wydawania dyplomów magisterskich kierunku psychologia;

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko dokumentom lub

przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych;

4)

została wpisana do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań psychologicznych.

10.

Ewidencję psychologów uprawnionych do wykonywania badań psychologicznych w zakresie

psychologii transportu prowadzi wojewoda, który

1)

wpisuje do ewidencji za opłatą osobę spełniającą warunki określone w ust. 9 pkt 1-3;

2)

wydaje zaświadczenie o wpisie;

3)

nadaje numer ewidencyjny.

11.

W ewidencji, o której mowa w ust. 10, umieszcza się następujące dane

1)

numer ewidencyjny;

2)

imię i nazwisko oraz numer PESEL;

3)

adres zamieszkania.

”

;

16)

w art. 124b

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda

1)

prowadzi kontrolę w zakresie

a)

zasad i metodyki prowadzonych badań,

b)

wymaganej i prowadzonej dokumentacji,

c)

wydawanych orzeczeń,

d)

warunków lokalowych;

2)

w przypadku ustalenia naruszeń warunków wykonywania działalności, może wyznaczyć termin

ich usunięcia.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę pracowni psychologicznej,

skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, jeżeli przedsiębiorca

1)

złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 124a ust. 6, niezgodne ze stanem faktycznym;

2)

nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

pracowni psychologicznej w wyznaczonym przez wojewodę terminie;

3)

rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

pracowni psychologicznej.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia

pracowni psychologicznej jest wydanie orzeczenia psychologicznego niezgodnego ze stanem

faktycznym.

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię

psychologiczną, ponowny wpis do rejestru działalności regulowanej w tym zakresie może

nastąpić wyłącznie na zasadach i w terminie określonym w art. 72 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

17)

w art. 125

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

szczegółowy tryb uzyskiwania i cofania uprawnień w zakresie przeprowadzania badań

psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych;

”

,

b)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną

oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis przedsiębiorcy do tego rejestru;

”

.

1.

Organ koncesyjny cofa, w drodze decyzji administracyjnej, koncesję na wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, jeżeli

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej koncesją,

2)

przedsiębiorca nie podjął w wyznaczonym terminie działalności objętej koncesją mimo

wezwania organu koncesyjnego lub trwale zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej

objętej koncesją.

2.

Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca

1)

w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami

określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą

koncesją,

2)

rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej

działalności gospodarczej, określone przepisami prawa.

3.

Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu na zagrożenie

obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli, a także w razie

ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów

spirytusowych jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

wdrożyć system wewnętrznej kontroli wyrobu lub rozlewu napojów spirytusowych, obejmujący

w szczególności określenie

a)

częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakościowych,

b)

metody badań,

c)

sposobu postępowania z napojami spirytusowymi nieodpowiadającymi wymaganiom jakościowym;

2)

dysponować planem zakładu obejmującym w szczególności pomieszczenia produkcyjne, magazynowe,

socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem

a)

linii technologicznych,

b)

dróg przemieszczania surowców i produktów gotowych,

c)

stanowisk pracy;

3)

wyznaczyć osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości napojów spirytusowych.

2.

Obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności

gospodarczej w zakresie, o którym mowa w ust. 1, powinny spełniać wymagania określone

w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

3.

Działalność gospodarczą w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów spirytusowych może wykonywać

przedsiębiorca

1)

posiadający tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których ma być wykonywana działalność;

2)

niekarany za przestępstwa przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów, a w przypadku

przedsiębiorcy będącego osobą prawną - którego członek zarządu nie był karany za przestępstwa

przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów.

1.

W przypadku zakończenia lub zawieszenia działalności gospodarczej w zakresie wyrobu

lub rozlewu wyrobów winiarskich przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić o tym organ

prowadzący rejestr w terminie 14 dni od dnia zakończenia lub zawieszenia wykonywania

działalności gospodarczej.

2.

W sprawach dotyczących wykonywania działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów

winiarskich, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności

objętej wpisem, gdy

1)

przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 19 ust. 2, niezgodne ze stanem

faktycznym,

2)

przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności objętej wpisem

w wyznaczonym przez organ terminie,

3)

stwierdzi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności objętej wpisem przez

przedsiębiorcę.

2.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności jest

1)

nieprzedłożenie organowi rejestrowemu oryginału umowy, o której mowa w art. 18 ust.

3 pkt 1 albo 2, bądź oryginału dokumentu potwierdzającego dokonanie blokady środków

finansowych, o której mowa w art. 18 ust. 3 pkt 3,

2)

wykonywanie działalności poza zakresem określonym we wniosku.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 19a po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wniosku w przedmiocie wpisu numeru identyfikacji

podatkowej, nadanego na podstawie przepisów o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników, zwanego dalej „numerem NIP”.

”

;

2)

uchyla się art. 19b;

3)

w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmioty wpisane do Rejestru są obowiązane umieszczać w oświadczeniach pisemnych,

skierowanych, w zakresie swojej działalności, do oznaczonych osób i organów, następujące

dane

1)

firmę lub nazwę,

2)

oznaczenie formy prawnej wykonywanej działalności,

3)

siedzibę i adres,

4)

numer NIP

”

.

4)

w art. 38 w pkt 1 dodaje się lit. h w brzmieniu

„

h)

numer NIP,

”

;

5)

art. 86 otrzymuje brzmienie

„

Art. 86.

Ilekroć w przepisach ustaw innych niż wymienione w niniejszym rozdziale jest mowa

o rejestrach: handlowym, przedsiębiorstw państwowych, stowarzyszeń, fundacji, rozumie

się przez to Krajowy Rejestr Sądowy.

”

.

Organem prowadzącym rejestr jest minister właściwy do spraw rynków rolnych, zwany

dalej „organem prowadzącym rejestr”.

1.

Organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne

1)

decyzją w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dotyczą

a)

podatków, których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów

skarbowych, oraz podatku akcyzowego,

b)

opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie lub ustalanie

należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych, z zastrzeżeniem pkt 2 lit. a;

2)

wynikiem kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości

a)

w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4,

b)

innych niż wymienione w pkt 1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym,

gdy nieprawidłowości nie stwierdzono albo gdy ustalenia dotyczą należności celnych;

3)

postanowieniem, gdy w trakcie toczącego się postępowania kontrolnego zobowiązanie

podatkowe uległo przedawnieniu.

2.

Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej wyznacza stronie

7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. Nr 114, poz. 740, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji lub ograniczyć jej zakres w stosunku

do wniosku o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany koncesji

1)

gdy przedsiębiorca nie spełnia określonych w ustawie warunków wykonywania działalności

objętej koncesją,

2)

ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa lub

dóbr osobistych obywateli,

3)

przedsiębiorcy, któremu w ciągu ostatnich trzech lat cofnięto koncesję na działalność

określoną ustawą z przyczyn wymienionych w art. 22 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3, lub przedsiębiorcę

reprezentuje osoba, która była osobą uprawnioną do reprezentowania innego przedsiębiorcy

lub była jej pełnomocnikiem ustanowionym do kierowania działalnością określoną w koncesji,

a jej działalność spowodowała wydanie decyzji cofającej koncesję temu przedsiębiorcy,

4)

przedsiębiorcy, którego w ciągu ostatnich trzech lat wykreślono z rejestru działalności

regulowanej z powodu złożenia oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym,

5)

gdy w stosunku do przedsiębiorcy otwarto likwidację albo ogłoszono upadłość.

”

;

2)

w art. 18

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo adresu zamieszkania,

”

,

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej oraz numer

identyfikacji podatkowej (NIP),

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu zmiany danych, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, ust. 2 i 4.

”

;

3)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Organ koncesyjny cofa, w drodze decyzji administracyjnej, koncesję na wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, jeżeli

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej koncesją,

2)

przedsiębiorca nie podjął w wyznaczonym terminie działalności objętej koncesją mimo

wezwania organu koncesyjnego lub trwale zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej

objętej koncesją.

2.

Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca

1)

w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami

określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą

koncesją,

2)

rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej

działalności gospodarczej, określone przepisami prawa.

3.

Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu na zagrożenie

obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli, a także w razie

ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.

”

;

4)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

W sprawach udzielenia koncesji, odmowy udzielenia koncesji, zmiany koncesji, cofania

koncesji, ograniczenia zakresu koncesji oraz kontroli działalności gospodarczej w

zakresie usług ochrony osób i mienia, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, stosuje

się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

”

.

W sprawach udzielenia koncesji, odmowy udzielenia koncesji, zmiany koncesji, cofania

koncesji, ograniczenia zakresu koncesji oraz kontroli działalności gospodarczej w

zakresie usług ochrony osób i mienia, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, stosuje

się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy.

2.

Wniosek o wpis do rejestru zawiera następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

określenie rodzaju działalności gospodarczej, która będzie wykonywana;

5)

wskazanie miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej;

6)

oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku

a)

nie zalega z należnościami wobec Skarbu Państwa oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

b)

posiada zaświadczenie o niekaralności, o którym mowa w art. 22 ust. 3 pkt 2,

c)

posiada zaświadczenia komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania

działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach

o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

3.

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu

napojów spirytusowych są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu

lub rozlewu napojów spirytusowych, określone w ustawie z dnia 13 września 2002 r. o napojach spirytusowych.

”

.

4.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy.

W przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 8 lub art. 13a, postępowanie kontrolne przeprowadza

i wydaje wynik kontroli, decyzję albo postanowienie dyrektor urzędu kontroli skarbowej,

w którym jest zatrudniony upoważniony inspektor lub pracownik.

Prowadzenie

1)

indywidualnej praktyki pielęgniarek, położnych,

2)

indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarek, położnych albo

3)

grupowej praktyki pielęgniarek, położnych

- jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

Pielęgniarka, położna może wykonywać indywidualną praktykę pielęgniarki, położnej

lub indywidualną specjalistyczną praktykę pielęgniarki, położnej, zwanych dalej odpowiednio

„indywidualną praktyką” albo „indywidualną specjalistyczną praktyką”, po uzyskaniu

wpisu odpowiednio do rejestru indywidualnych praktyk albo rejestru indywidualnych

specjalistycznych praktyk prowadzonych przez okręgową radę pielęgniarek i położnych

właściwą ze względu na miejsce wykonywania praktyki.

2.

Pielęgniarka, położna wykonująca indywidualną praktykę jest obowiązana spełniać następujące

warunki

1)

posiadać prawo wykonywania zawodu,

2)

posiadać pomieszczenie wyposażone w aparaturę i sprzęt medyczny, w którym będzie wykonywana

praktyka, a także posiadać opinię organu sanitarnego o spełnieniu warunków umożliwiających

udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 2 i art.

27.

3.

Pielęgniarka, położna wykonująca indywidualną specjalistyczną praktykę jest obowiązana

spełniać następujące warunki

1)

posiadać prawo wykonywania zawodu,

2)

posiadać pomieszczenie wyposażone w aparaturę i sprzęt medyczny, w którym będzie wykonywana

praktyka, a także posiadać opinię organu sanitarnego o spełnieniu warunków umożliwiających

udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 2 i art.

27,

3)

posiadać specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia.

4.

Pielęgniarka, położna wykonująca indywidualną praktykę lub indywidualną specjalistyczną

praktykę wyłącznie w miejscu wezwania jest obowiązana

1)

spełniać warunki, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lub w ust. 3 pkt 1 i 3,

2)

posiadać sprzęt medyczny umożliwiający udzielanie określonych świadczeń zdrowotnych

w miejscu wezwania,

3)

posiadać adres praktyki oraz adres przechowywania dokumentów medycznych.

5.

Wpisu do rejestrów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się po złożeniu przez pielęgniarkę,

położną wniosku, który powinien zawierać następujące dane

1)

imię i nazwisko pielęgniarki, położnej oraz jej adres,

2)

numer w ewidencji działalności gospodarczej,

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile pielęgniarka, położna taki numer posiada.

6.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 5, pielęgniarka, położna składa oświadczenie

następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru praktyk indywidualnych lub rejestru indywidualnych

specjalistycznych praktyk są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie

a)

indywidualnej praktyki pielęgniarek, położnych,

b)

indywidualnej praktyki pielęgniarek, położnych wyłącznie w miejscu wezwania,

c)

indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarek, położnych,

d)

indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarek, położnych wyłącznie w miejscu

wezwania

- określone w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

”

.

7.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

imię i nazwisko pielęgniarki, położnej oraz jej adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia.

8.

Za równoznaczne z indywidualną praktyką lub indywidualną specjalistyczną praktyką

w rozumieniu ustawy uważa się wykonywanie zawodu pielęgniarki, położnej poza zakładem

opieki zdrowotnej na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. Przepisy ust.

1-3 stosuje się odpowiednio.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. Nr 133, poz. 882, z późn. zm. art. 3a otrzymuje brzmienie

„

Art. 3a.

Komornik na własny rachunek wykonuje czynności, o których mowa w art. 2.

”

.

1.

Wpisowi do rejestru podlegają następujące dane

1)

firma i siedziba przedsiębiorcy oraz jego adres;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

4)

określenie rodzaju działalności gospodarczej objętej wpisem;

5)

określenie miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej;

6)

data dokonania wpisu.

2.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Rejestr jest jawny.

4.

Organ prowadzący rejestr wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru

lub zaświadczenie o zmianie wpisu w rejestrze.

Kurs początkowy oraz kurs doskonalący prowadzą przedsiębiorcy, o których mowa w art.

12, i jednostki wojskowe, o których mowa w art. 14.

1.

W celu udzielania świadczeń zdrowotnych pielęgniarki, położne mogą prowadzić grupową

praktykę w formie spółki cywilnej lub partnerskiej.

2.

Wykonywanie grupowej praktyki pielęgniarek, położnych jest działalnością regulowaną

w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych prowadzonego

przez właściwą ze względu na miejsce wykonywania praktyki okręgową radę pielęgniarek

i położnych.

3.

W ramach grupowej praktyki pielęgniarek, położnych mogą być udzielane świadczenia

zdrowotne wyłącznie przez pielęgniarki, położne będące wspólnikami spółki, o której

mowa w ust. 1, spełniające warunki określone w art. 25 ust. 2 pkt 1 lub ust. 3 pkt

1 i 3.

4.

Wpisu do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych dokonuje się po złożeniu

przez spółkę wniosku wraz z oświadczeniem następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie grupowej

praktyki pielęgniarek, położnych, określone w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

”

.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku spółki cywilnej imiona

i nazwiska wspólników oraz ich adresy zamieszkania,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy albo wspólników spółki

cywilnej, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

Wniosek o wpis do rejestru grupowych praktyk pielęgniarek, położnych powinien zawierać

następujące dane

1)

informację o istnieniu umowy spółki, o której mowa w ust. 1, oraz o dacie zawarcia

takiej umowy,

2)

listę pielęgniarek, położnych grupowej praktyki pielęgniarek, położnych,

3)

informację o spełnieniu przez pielęgniarki, położne warunków określonych w art. 25

ust. 2 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1 i 3,

4)

informację o spełnieniu przez pielęgniarki, położne warunków, o których mowa w art.

25 ust. 2 pkt 2 lub ust. 3 pkt 2.

7.

Wniosek o wpis do rejestru, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać

1)

dane, o których mowa w ust. 6 pkt 1 i 2,

2)

informacje o spełnieniu warunków, o których mowa w art. 25 ust. 4 pkt 1 i 2.

8.

Grupowa praktyka pielęgniarek, położnych może być wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej

zawartej z podmiotem innym niż zakład opieki zdrowotnej, z zachowaniem ust. 3-6.

9.

Wykonywanie grupowej praktyki pielęgniarek, położnych, o której mowa w ust. 1, nie

jest prowadzeniem zakładu opieki zdrowotnej.

Pielęgniarki, położne prowadzące indywidualną praktykę, indywidualną specjalistyczną

praktykę oraz grupową praktykę pielęgniarek, położnych są obowiązane zgłosić zmianę

danych objętych wpisem do rejestrów w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia potwierdzającego

wpis do rejestrów, mając na względzie zakres danych umieszczanych w rejestrach.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. w art. 4 w ust. 1 pkt 16a i 16b otrzymują brzmienie

„

16a)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807),

16b)

przedsiębiorca zagraniczny - przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu art. 5 pkt

3 ustawy wymienionej w pkt 16a,

”

.

Organ prowadzący rejestr wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę

działalności w przypadkach określonych w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz w przypadku cofnięcia przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu celnego,

w trybie i na zasadach określonych w przepisach odrębnych, zezwolenia na prowadzenie

składu podatkowego.

W przypadku zakończenia lub zawieszenia działalności gospodarczej w zakresie wyrobu

lub rozlewu napojów spirytusowych przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić o tym,

w terminie 14 dni od dnia zakończenia lub zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej,

organ prowadzący rejestr.

W sprawach dotyczących wykonywania działalności w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów

spirytusowych nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

W przypadku gdy indywidualna praktyka, indywidualna specjalistyczna praktyka i grupowa

praktyka pielęgniarek, położnych jest wykonywana na zasadach określonych w art. 25

ust. 8 oraz w art. 25a ust. 8, obowiązek spełnienia warunków, o których mowa w art.

25 ust. 2 pkt 2 oraz w art. 25 ust. 3 pkt 2, spoczywa na podmiocie, który zawarł odpowiednią

umowę, z wyłączeniem sytuacji, w której pomieszczenie, sprzęt i aparatura medyczna

nie stanowią własności tego podmiotu.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

działalności gospodarczej - rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu

przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu,

a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny

lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności

gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców.

”

;

2)

art. 14-14c otrzymują brzmienie

„

Art. 14.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1)

sprawuje ogólny nadzór w sprawach podatkowych,

2)

dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe

oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy

uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego

Trybunału Sprawiedliwości.

§ 2.

Interpretacjami, o których mowa w § 1 pkt 2, są wszelkie wyjaśnienia treści obowiązującego

prawa podatkowego, kierowane do organów podatkowych i organów kontroli skarbowej,

dotyczące problemów prawa podatkowego, z zastrzeżeniem § 4. Interpretacje, w tym także

ich zmiany, są ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów.

§ 3.

Zastosowanie się przez podatnika, płatnika lub inkasenta, a także następcę prawnego

lub osobę trzecią odpowiedzialną za zaległości podatkowe do interpretacji, o której

mowa w § 1 pkt 2, nie może im szkodzić. W zakresie wynikającym z zastosowania się

do interpretacji podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi albo następcy prawnemu lub

osobie trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe podatnika nie określa się

albo nie ustala zobowiązania podatkowego za okres do dnia jej uchylenia albo zmiany,

a także

1)

nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i

usług,

2)

nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się,

3)

nie stosuje się innych sankcji wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów

karnych skarbowych.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych nie dokonuje interpretacji przepisów

prawa podatkowego w indywidualnych sprawach podatników, płatników lub inkasentów.

Art. 14a.

§ 1.

Stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego

lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny

wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji

co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach,

w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie

przed sądem administracyjnym.

§ 2.

Wniosek, o którym mowa w § 1, składa się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego,

naczelnika urzędu celnego lub wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo

marszałka województwa. Składając wniosek, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany

do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie.

§ 3.

Interpretacja, o której mowa w § 1, zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem

przepisów prawa.

§ 4.

Udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o

której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

§ 5.

Do załatwienia wniosku, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.

169 § 1 i 2 oraz art. 170 § 1, z tym że w razie gdy wniosek nie został uzupełniony

w wyznaczonym terminie, nie mają zastosowania przepisy art. 14b § 3.

Art. 14b.

§ 1.

Interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika

lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej

interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie

podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli

taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu.

§ 2.

Interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, jest wiążąca dla organów podatkowych

i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo

uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

§ 3.

W przypadku niewydania przez organ postanowienia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania

wniosku, o którym mowa w art. 14a § 1, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem

podatnika, płatnika lub inkasenta zawartym we wniosku. Przepis § 5 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

W przypadkach uzasadnionych złożonością sprawy termin, o którym mowa w § 3, może zostać

przedłużony do 4 miesięcy. O przedłużeniu terminu organ jest obowiązany zawiadomić

wnoszącego wniosek.

§ 5.

Organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia albo uchyla postanowienie, o którym mowa

w art. 14a § 4

1)

jeżeli uzna, że zażalenie wniesione przez podatnika, płatnika lub inkasenta zasługuje

na uwzględnienie, lub

2)

z urzędu, jeżeli postanowienie rażąco narusza prawo, orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego

lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym także jeżeli niezgodność z prawem

jest wynikiem zmiany przepisów.

Zmiana albo uchylenie postanowienia wywiera skutek począwszy od rozliczenia podatku

za miesiąc następujący po miesiącu, w którym decyzja została doręczona podatnikowi,

płatnikowi lub inkasentowi, a gdy zmiana lub uchylenie postanowienia dotyczy podatków

rozliczanych za rok podatkowy - począwszy od rozliczenia podatku za rok następujący

po roku, w którym decyzja została doręczona podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi.

§ 6.

Wykonanie decyzji, o której mowa w § 5, podlega wstrzymaniu do dnia upływu terminu

do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a jeżeli na decyzję zostanie złożona

skarga do sądu administracyjnego - do czasu zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym.

Wstrzymanie wykonania decyzji nie pozbawia podatnika, płatnika lub inkasenta prawa

do wykonywania takiej decyzji.

§ 7.

Ostateczne postanowienia oraz decyzje dotyczące interpretacji co do zakresu i sposobu

zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach zamieszczane są na stronie

internetowej właściwej odpowiednio izby skarbowej lub izby celnej, bez podania danych

identyfikujących podatnika, płatnika lub inkasenta. Wójt, burmistrz (prezydent miasta),

starosta albo marszałek województwa interpretacje co do zakresu i sposobu zastosowania

prawa podatkowego w indywidualnych sprawach przesyłają niezwłocznie do właściwego

dyrektora izby skarbowej, celem ich zamieszczenia na stronie internetowej izby skarbowej.

Art. 14c.

Zastosowanie się podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji, o której mowa

w art. 14a § 1, nie może mu szkodzić. W zakresie wynikającym z zastosowania się do

interpretacji podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi nie określa się albo nie ustala

zobowiązania podatkowego za okres do wywarcia skutku, o którym mowa w art. 14b § 5

zdanie drugie, a także

1)

nie ustala dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i

usług,

2)

nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się,

3)

nie stosuje się innych sankcji wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów

karnych skarbowych.

”

;

3)

po art. 14c dodaje się art. 14d w brzmieniu

„

Art. 14d.

Przepisy art. 14a-14c stosuje się odpowiednio do następcy prawnego podatnika, a także

do osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe.

”

;

4)

po art. 274b dodaje się art. 274c w brzmieniu

„

Art. 274c.

§ 1.

Organ podatkowy, w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym lub kontrolą podatkową,

może zażądać od kontrahentów podatnika wykonujących działalność gospodarczą przedstawienia

dokumentów, w zakresie objętym kontrolą u podatnika, w celu sprawdzenia ich prawidłowości

i rzetelności. Z czynności tych sporządza się protokół.

§ 2.

Jeżeli miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta

kontrolowanego znajdują się poza obszarem działania organu przeprowadzającego kontrolę,

czynności, o których mowa w § 1, na zlecenie tego organu może także dokonać organ

właściwy miejscowo.

”

;

5)

po art. 281 dodaje się art. 281a w brzmieniu

„

Art. 281a.

Podatnicy, płatnicy, inkasenci oraz następcy prawni mogą, w formie pisemnej, wyznaczyć

osobę fizyczną, która będzie upoważniona do ich zastępowania w trakcie kontroli podatkowej,

oraz zgłosić tę osobę naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawie opodatkowania

podatkiem dochodowym.

”

;

6)

w art. 282a § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli kontrola podatkowa jest niezbędna dla przeprowadzenia

postępowania w

1)

sprawie stwierdzenia nieważności, stwierdzenia wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji

ostatecznej lub wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną;

2)

związku z uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności decyzji przez sąd administracyjny.

”

;

7)

w art. 283 w § 2

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

wskazanie podstawy prawnej,

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

numer legitymacji służbowej kontrolującego (kontrolujących),

”

,

c)

pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6)

datę rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia kontroli,

7)

podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji,

”

;

8)

art. 284 otrzymuje brzmienie

„

Art. 284.

§ 1.

Wszczęcie kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem § 4 i art. 284a § 1, następuje przez

doręczenie kontrolowanemu lub osobie, o której mowa w art. 281a, upoważnienia do jej

przeprowadzenia oraz okazanie legitymacji służbowej. Kontrolowany jest obowiązany

wskazać osobę, która będzie go zastępowała w trakcie kontroli, w czasie jego nieobecności,

jeżeli nie wskazał tej osoby w trybie art. 281a.

§ 2.

Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości

prawnej, upoważnienie doręcza się oraz okazuje legitymację służbową członkowi zarządu,

wspólnikowi, innej osobie upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia

jego spraw albo osobie wyznaczonej w trybie art. 281a.

§ 3.

W razie nieobecności kontrolowanego lub osób, o których mowa w § 2 albo w art. 281a,

kontrolujący zawiadamia kontrolowanego lub osobę wskazaną w trybie art. 281a o obowiązku

stawienia się w miejscu prowadzenia kontroli następnego dnia po upływie 3 dni od dnia

doręczenia zawiadomienia.

§ 4.

W przypadku niestawienia się kontrolowanego lub osoby, o której mowa w art. 281a,

w terminie, o którym mowa w § 3, wszczęcie kontroli następuje w dniu upływu tego terminu.

Upoważnienie do kontroli doręcza się kontrolowanemu lub osobie, o której mowa w art.

281a, gdy stawi się w miejscu prowadzenia kontroli.

§ 5.

W przypadku gdy poprzez nieobecność kontrolowanego, osoby, o której mowa w art. 281a

lub w art. 284 § 1 zdanie drugie i § 2, nie jest możliwe prowadzenie czynności kontrolnych,

a w szczególności nie jest zapewniony dostęp do dokumentów związanych z przedmiotem

kontroli, kontrolę zawiesza się do czasu umożliwienia przeprowadzenia tych czynności.

§ 6.

Do czasu trwania kontroli nie wlicza się okresu zawieszenia, o którym mowa w § 5.

”

;

9)

w art. 284a § 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

§ 1.

W przypadku gdy okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli,

kontrola podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej kontrolowanemu

lub osobie, o której mowa w art. 281a, albo osobie wymienionej w art. 284 § 2.

§ 2.

W przypadku, o którym mowa w § 1, kontrolowanemu lub osobie, o której mowa w art.

281a, albo osobie wymienionej w art. 284 § 2 należy bez zbędnej zwłoki, jednak nie

później niż w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć upoważnienie do

przeprowadzenia kontroli.

”

;

10)

w art. 285 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

W przypadku gdy w toku kontroli kontrolowany lub osoby go reprezentujące będą nieobecne

i nie nastąpiło wskazanie osoby upoważnionej w trybie art. 281a lub 284 § 1 zdanie

drugie, czynności kontrolne są dokonywane w obecności przywołanego świadka. Świadkiem,

o ile to możliwe, powinien być pracownik kontrolowanego, osoba wykonująca czynności

na rzecz kontrolowanego lub funkcjonariusz publiczny.

”

;

11)

w art. 286 w § 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

żądania udostępniania akt, ksiąg i wszelkiego rodzaju dokumentów związanych z przedmiotem

kontroli oraz do sporządzania z nich odpisów, kopii, wyciągów, notatek, wydruków i

udokumentowanego pobierania danych w formie elektronicznej,

”

;

12)

uchyla się art. 288a;

13)

art. 289 otrzymuje brzmienie

„

Art. 289.

§ 1.

Kontrolowanego, osobę go reprezentującą lub osobę wskazaną w trybie art. 281a albo

w trybie art. 284 § 1 zdanie drugie zawiadamia się o miejscu i terminie przeprowadzenia

dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych przynajmniej na 3 dni przed terminem ich

przeprowadzenia, a dowodu z oględzin nie później niż bezpośrednio przed podjęciem

tych czynności.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli kontrolowany, osoba go reprezentująca lub przez

niego wskazana w trybie art. 281a albo w trybie art. 284 § 1 zdanie drugie są nieobecne,

a okoliczności sprawy uzasadniają natychmiastowe przeprowadzenie dowodu.

”

;

14)

w art. 291 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Kontrola zostaje zakończona w dniu doręczenia protokołu kontroli.

”

.

1.

Kontrolę działalności w zakresie usług detektywistycznych przeprowadza organ prowadzący

rejestr.

2.

Organ, o którym mowa w ust. 1, może upoważnić do przeprowadzenia kontroli działalności

gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych inny organ państwowy wyspecjalizowany

w kontroli danego rodzaju działalności.

1.

Wpis do rejestrów, o których mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 2, podlega opłacie.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi przychód właściwej okręgowej rady pielęgniarek

i położnych.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za dokonanie wpisu,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 2, z uwzględnieniem kosztów związanych

z postępowaniem w sprawie dokonania wpisu oraz rodzaju praktyki objętej wpisem.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 578, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa określa warunki świadczenia przez przedsiębiorców usług turystycznych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, a także za granicą, jeżeli umowy z klientami o świadczenie

tych usług są zawierane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

2)

uchyla się art. 1a;

3)

w art. 3 dodaje się pkt 14 w brzmieniu

„

14)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę i przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

”

;

4)

rozdział 2 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 2

Organizatorzy turystyki, pośrednicy i agenci turystyczni

Art. 4.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia

na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu w rejestrze organizatorów turystyki i pośredników turystycznych,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Działalnością regulowaną, o której mowa w ust. 1, nie jest działalność gospodarcza

agentów turystycznych, polegająca na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów o świadczenie

usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki posiadających wpis do rejestru,

lub na rzecz innych usługodawców posiadających siedzibę w kraju.

Art. 5.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie organizowania imprez

turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie

usług turystycznych jest obowiązany spełniać następujące warunki

1)

zapewniać kierowanie działalnością przedsiębiorstwa oraz działalnością jego jednostek

organizacyjnych samodzielnie dokonujących czynności prawnych przez osoby

a)

posiadające odpowiednie wykształcenie i praktykę, o których mowa w art. 6 ust. 1 i

2,

b)

niekarane za przestępstwa przeciwko zdrowiu i życiu, wiarygodności dokumentów, mieniu

oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu,

2)

zawrzeć

a)

umowę gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej albo

b)

umowę ubezpieczenia na rzecz klientów

- w zakresie pokrycia kosztów powrotu klienta do kraju, w wypadku gdy organizator

turystyki lub pośrednik turystyczny wbrew obowiązkowi nie zapewnia tego powrotu, a

także na pokrycie zwrotu wpłat wniesionych przez klientów w razie niewykonania zobowiązań

umownych,

3)

składać wojewodzie oryginały dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych umów gwarancji

lub ubezpieczenia, o których mowa w pkt 2, przed upływem terminu obowiązywania umowy

poprzedniej.

2.

Przedsiębiorca będący organizatorem turystyki lub pośrednikiem turystycznym, który

w ramach wykonywanej działalności jednocześnie działa jako agent turystyczny, jest

obowiązany

1)

wykonywać działalność tylko na rzecz organizatorów turystyki wpisanych do rejestru,

2)

w umowie zawieranej z klientem wskazywać jednoznacznie właściwego organizatora turystyki,

którego reprezentuje,

3)

działać na podstawie ważnej umowy agencyjnej.

3.

Obowiązek posiadania gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1 pkt

2, dotyczy całego okresu wykonywania działalności.

4.

Treść gwarancji lub umowy ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje upoważnienie

dla wojewody lub wskazanej przez niego jednostki do wydawania dyspozycji wypłaty zaliczki

na pokrycie kosztów powrotu klienta do kraju.

5.

Wojewoda jest uprawniony do występowania na rzecz klientów w sprawach wypłaty środków

z tytułu umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej lub umowy ubezpieczenia,

na zasadach określonych w treści tych umów.

6.

Z sumy określonej w umowie gwarancji bankowej, umowie gwarancji ubezpieczeniowej lub

umowie ubezpieczenia pokrywa się w pierwszej kolejności koszty sprowadzenia do kraju

klientów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Jeżeli pozostała suma gwarancji jest niewystarczająca

na zwrot wszystkich wpłat wniesionych przez klientów, wypłaty obniża się proporcjonalnie

do wysokości pozostałej sumy.

Art. 6.

1.

Działalnością w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz działalnością w zakresie

pośrednictwa w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych, o której mowa w

art. 4 ust. 1, mogą kierować osoby posiadające

1)

rok praktyki w obsłudze turystów i ukończone studia wyższe z zakresu turystyki i rekreacji,

prawa, ekonomii lub zarządzania i marketingu,

2)

2 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią z zakresu obsługi turystów

lub ukończone studia wyższe inne niż wymienione w pkt 1,

3)

4 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią inną niż wymieniona

w pkt 2,

4)

6 lat praktyki w obsłudze turystów, w pozostałych przypadkach.

2.

Za praktykę w obsłudze turystów, o której mowa w ust. 1, uważa się samodzielne wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych lub pośrednictwa

w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych, kierowanie jednostkami organizującymi

imprezy turystyczne, pracę na stanowiskach związanych z przygotowywaniem i zawieraniem

umów o świadczenie usług turystycznych, samodzielne przygotowywanie programów imprez

turystycznych, a także wykonywanie zadań przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

3.

Potwierdzeniem praktyki, o której mowa w ust. 2, jest zaświadczenie o wpisie do ewidencji

działalności gospodarczej albo zaświadczenie wydane przez jednostkę organizacyjną

powierzającą zainteresowanemu czynności przy obsłudze turystów.

Art. 7.

1.

Organem właściwym do prowadzenia rejestru jest wojewoda właściwy ze względu na siedzibę

przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy zagranicznego - wybrany przez niego wojewoda,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, organem właściwym do prowadzenia rejestru jest wojewoda właściwy ze względu na siedzibę

oddziału.

3.

Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy, zawierający następujące

dane

1)

firmę przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres, a w przypadku gdy przedsiębiorca jest

osobą fizyczną - adres zamieszkania,

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada,

3)

określenie przedmiotu działalności,

4)

określenie zasięgu terytorialnego wykonywanej działalności (obszar kraju, kraje europejskie

lub kraje pozaeuropejskie),

5)

wskazanie głównego miejsca wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru oraz

oddziałów,

6)

imiona i nazwiska osób upoważnionych do kierowania działalnością przedsiębiorcy oraz

działalnością jego oddziałów.

4.

Do wniosku przedsiębiorca dołącza oryginał umowy, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt

2, oraz oświadczenie następującej treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych

są kompletne i zgodne z prawdą,

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie organizowania imprez

turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie

usług turystycznych, określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych.

”

.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres,

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

6.

Wpis do rejestru obejmuje dane, określone w ust. 3, z wyjątkiem adresu zamieszkania,

jeżeli jest on inny niż adres siedziby.

7.

Rejestr jest jawny.

8.

Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

Art. 8.

1.

Wojewoda przesyła kopię zaświadczenia o wpisie do rejestru oraz kopie dokumentów,

o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, ministrowi właściwemu do spraw turystyki.

2.

Minister właściwy do spraw turystyki, na podstawie kopii dokumentów, o których mowa

w ust. 1, prowadzi Centralną Ewidencję Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych,

zwaną dalej „Ewidencją”.

3.

Wpisu do Ewidencji, o której mowa w ust. 2, dokonuje się z urzędu, na podstawie kopii

dokumentów, o których mowa w ust. 1.

4.

W ramach Ewidencji prowadzi się także wykazy

1)

przedsiębiorców, których wykreślono z rejestru,

2)

przedsiębiorców, którzy wykonywali działalność bez wymaganego wpisu do rejestru.

5.

Podstawą umieszczenia w wykazach, o których mowa w ust. 4, jest ostateczna decyzja

wojewody o zakazie wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 71

ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, lub o stwierdzeniu wykonywania działalności

bez wymaganego wpisu do rejestru.

6.

W wykazach, o których mowa w ust. 4, wskazuje się termin, w którym upływają 3 lata

od dnia wykreślenia wpisu do rejestru lub od dnia uprawomocnienia się decyzji właściwego

wojewody o stwierdzeniu wykonywania działalności bez wpisu do rejestru.

7.

Z wykazów, o których mowa w ust. 4, wykreśla się przedsiębiorcę po upływie 3 lat od

dnia wydania ostatecznej decyzji o zakazie wykonywania lub o stwierdzeniu wykonywania

działalności bez wymaganego wpisu do rejestru.

8.

Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określa organizację,

szczegółowy sposób prowadzenia Ewidencji oraz tryb udzielania informacji o danych

objętych wpisem, uwzględniając w szczególności dokumenty i dane, na podstawie których

dokonuje się wpisu do Ewidencji.

9.

Wojewoda udziela informacji o danych zawartych w rejestrze na zasadach ustalonych

dla Ewidencji.

Art. 9.

1.

Minister właściwy do spraw turystyki oraz wojewoda są upoważnieni do kontroli prowadzonej

przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, w zakresie

1)

zgodności ze stanem faktycznym danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w art.

7 ust. 4,

2)

zgodności wykonywanej działalności z uzyskanym wpisem do rejestru,

3)

przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej określonych ustawą,

4)

zgodności wykonywanej działalności gospodarczej z zawartymi umowami agencyjnymi,

5)

przestrzegania przez przedsiębiorców, dających zlecenie agentom, warunków wykonywania

działalności gospodarczej określonych ustawą.

2.

W razie stwierdzenia przez ministra właściwego do spraw turystyki w wyniku kontroli,

o której mowa w ust. 1, uchybień w sposobie wykonywania działalności gospodarczej,

występuje on do właściwego wojewody o podjęcie stosownych działań.

3.

Wojewoda wydaje decyzję administracyjną o stwierdzeniu wykonywania działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 4 ust. 1, bez wymaganego wpisu do rejestru oraz o zakazie wykonywania

działalności gospodarczej objętej wpisem do rejestru przez okres 3 lat.

4.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, zawiera w szczególności

1)

firmę przedsiębiorcy,

2)

imię i nazwisko oraz datę urodzenia osoby lub osób upoważnionych do kierowania działalnością

przedsiębiorcy,

3)

datę stwierdzenia wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru.

Art. 10.

1.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

minimalną wysokość sumy gwarancji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a), uwzględniając

zakres i rodzaj działalności wykonywanej przez organizatorów turystyki i pośredników

turystycznych.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw turystyki, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art.

5 ust. 1 pkt 2 lit. b), termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanej działalności oraz

jej zakres.

Art. 10a.

Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności jest

1)

zawieranie umów z klientami bez uprzedniego zawarcia umowy, o której mowa w art. 5

ust. 1 pkt 2,

2)

nieprzedłożenie wojewodzie oryginału dokumentu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt

2,

3)

niedopełnienie obowiązków przedsiębiorcy określonych w rozdziale 3 ustawy,

4)

powierzenie przez organizatora turystyki wykonywania zadań przewodnika turystycznego

lub pilota wycieczek osobie nieuprawnionej lub nieposiadającej znajomości języka,

o którym mowa w art. 31, albo nieposiadającej aktualnego zaświadczenia lekarskiego

o braku przeciwwskazań do wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,

wydanego zgodnie z przepisami wymienionymi w art. 23 ust. 1,

5)

używanie oraz powoływanie się na posiadany wpis do rejestru, w celu wprowadzenia w

błąd klientów co do rzeczywistego charakteru wykonywanej przez siebie działalności,

przy prowadzeniu sprzedaży prawa do korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego

w oznaczonym czasie w każdym roku,

6)

wykonywanie działalności poza zakresem terytorialnym określonym we wniosku.

Art. 10b.

Przedsiębiorcę występującego wobec klientów jako agent turystyczny, który

1)

w umowach zawieranych z klientami nie wskazuje jednoznacznie właściwego organizatora

turystyki, którego reprezentuje, lub

2)

działa jako agent organizatora turystyki, który nie jest uprawniony do zawierania

umów z klientami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3)

działa bez ważnej umowy agencyjnej lub przekracza jej zakres

- uznaje się za organizatora turystyki wykonującego działalność bez wymaganego wpisu

do rejestru działalności organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

”

;

5)

w art. 14 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

organizatora turystyki i numer jego wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 4 ust.

1, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), a także imię i nazwisko oraz pełnioną

funkcję osoby, która w jego imieniu umowę podpisała,

”

;

6)

uchyla się art. 15;

7)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organizatorzy turystyki, podlegający obowiązkowi uzyskania wpisu w rejestrze, organizujący

wycieczki w kraju i za granicą, w których uczestniczy co najmniej 10 osób realizujących

wspólny program, są obowiązani, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, zapewnić uczestnikom

1)

wycieczek w kraju - usługi przewodnika turystycznego oraz opiekę pilota wycieczek,

2)

wycieczek za granicą - opiekę pilota wycieczek

- posiadających odpowiednie uprawnienia.

”

;

8)

w art. 35 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Za inne obiekty, w których mogą być świadczone usługi hotelarskie, uważa się także

wynajmowane przez rolników pokoje i miejsca na ustawianie namiotów w prowadzonych

przez nich gospodarstwach rolnych, jeżeli obiekty te spełniają minimalne wymagania

co do wyposażenia, o których mowa w art. 45 pkt 4, oraz wymagania określone w ust.

1 pkt 2.

”

;

9)

w art. 38 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ewidencję obiektów, o których mowa w art. 35 ust. 2 i 3, prowadzi wójt (burmistrz,

prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce ich położenia.

”

;

10)

w art. 45 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

minimalne wymagania co do wyposażenia obiektów świadczących usługi hotelarskie, o

których mowa w art. 35 ust. 2 i 3,

”

;

11)

po art. 51a dodaje się art. 51b w brzmieniu

„

Art. 51b.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do wykonywania działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 4 ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

.