Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 czerwca 2004 r. w sprawie sposobu i trybu zwalczania niektórych chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania
Table of Provisions (13)
Statutory Text (13 Articles)
§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla sposób i tryb zwalczania nast´pujàcych chorób zakaênych zwierzàt, zwanych dalej „chorobami”
1) p´cherzykowego zapalenia jamy ustnej (Vesicular
stomatitis — VS);
2) ksi´gosuszu (Rinderpest);
3) pomoru ma∏ych prze˝uwaczy (Peste des petits ruminants — PPR);
4) choroby guzowatej skóry byd∏a (Lumpy skin disease — LSD);
5) goràczki doliny Rift (Rift valley fever);
6) ospy owiec i ospy kóz (Sheep pox and goat pox);
7) krwotocznej choroby zwierzyny p∏owej (Epizootic
haemorrhagic disease of deer — EHD).
§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o
1) okresie inkubacji — rozumie si´ przez to czas, jaki
up∏ynà∏ mi´dzy zaka˝eniem a wystàpieniem objawów klinicznych choroby;
2) stwierdzeniu choroby — rozumie si´ przez to wykrycie przez powiatowego lekarza weterynarii
przypadków zaka˝eƒ lub zachorowaƒ, potwierdzonych wynikami badaƒ laboratoryjnych, przy czym
w przypadku epidemii powiatowy lekarz weterynarii mo˝e stwierdziç chorob´ na podstawie wyników badaƒ klinicznych lub epidemiologicznych.
§ 3. Okres inkubacji dla poszczególnych chorób
jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.
§ 4. 1. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu
zawiadomienia o podejrzeniu choroby w gospodarstwie niezw∏ocznie obejmuje nad nim nadzór, w ramach którego
1) przeprowadza dochodzenie epizootyczne, a zw∏aszcza pobiera próbki do badaƒ laboratoryjnych i wysy∏a je do laboratorium, które jest okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia; zwierz´ta mogà
zostaç przewiezione w celu pobrania próbek do laboratorium za zgodà i pod nadzorem powiatowego
lekarza weterynarii, przy zastosowaniu szczególnych Êrodków ostro˝noÊci;
2) sporzàdza spis zwierzàt z gatunków wra˝liwych,
z podzia∏em na gatunki, okreÊlajàc liczb´ zwierzàt
pad∏ych, zaka˝onych lub podejrzanych o chorob´;
dane w spisie uaktualnia si´, uwzgl´dniajàc tak˝e
zwierz´ta, które urodzi∏y si´ w okresie podejrzenia
o chorob´;
3) nakazuje umieszczenie zwierzàt z gatunków wra˝liwych w pomieszczeniach lub w przypadku chorób szerzàcych si´ za poÊrednictwem wektorów,
którymi sà zwierz´ta z gatunków mechanicznie lub
biologicznie uczestniczàcych w szerzeniu si´ choroby, w innych miejscach zabezpieczonych przed
wektorami;
4) zakazuje wyprowadzania z gospodarstwa i wprowadzania do gospodarstwa zwierzàt z gatunków
wra˝liwych;
5) zakazuje przemieszczania si´ osób oraz przemieszczania zwierzàt z gatunków innych ni˝ wra˝liwe, pojazdów, mi´sa, zw∏ok zwierz´cych, Êrodków ˝ywienia zwierzàt, sprz´tu oraz innych przedmiotów, które mogà spowodowaç szerzenie si´
choroby;
6) nakazuje stosowanie urzàdzeƒ do odka˝ania wejÊç
i wjazdów do oraz wyjÊç i wyjazdów z gospodarstwa, a w szczególnoÊci do i z budynków, w których przebywajà zwierz´ta z gatunków wra˝liwych, w celu wyeliminowania ryzyka szerzenia si´
czynnika zakaênego.
Poz. 1659
ca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu
chorób zakaênych zwierzàt, ma na celu ustalenie
1) dróg przemieszczania osób, zwierzàt, zw∏ok zwierz´cych, pojazdów, sprz´tu oraz przedmiotów, które mogà spowodowaç szerzenie si´ choroby;
2) miejsc wyst´powania wektorów.
4. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e zastosowaç
Êrodki, o których mowa w ust. 1, w innych gospodarstwach, je˝eli po∏o˝enie, ukszta∏towanie terenu, na
którym si´ znajdujà, lub kontakt z gospodarstwem,
o którym mowa w ust. 1, wskazujà na mo˝liwoÊç przeniesienia choroby do tych gospodarstw.
5. Ârodki, o których mowa w ust. 1, stosuje si´ do
dnia wykluczenia choroby przez powiatowego lekarza
weterynarii.
§ 5. 1. W przypadku stwierdzenia choroby w gospodarstwie powiatowy lekarz weterynarii wyznacza je jako ognisko choroby oraz, oprócz zastosowania Êrodków wymienionych w § 4 ust. 1, nakazuje i nadzoruje
1) niezw∏oczne zabicie w gospodarstwie zwierzàt z gatunków wra˝liwych oraz post´powanie ze zw∏okami zwierz´cymi zgodnie z przepisami Unii Europejskiej okreÊlonymi w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE
z dnia 3 paêdziernika 2002 r. wprowadzajàcym przepisy zdrowotne odnoszàce si´ do produktów
ubocznych pochodzenia zwierz´cego, nieprzeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273
z 10.10.2003);
2) zniszczenie Êrodków ˝ywienia zwierzàt, sprz´tu lub
przedmiotów, w celu wyeliminowania ryzyka przetrwania czynnika zakaênego, lub zastosowanie innych zabiegów zapewniajàcych jego zniszczenie;
3) czyszczenie i odka˝enie po wykonaniu czynnoÊci,
o których mowa w pkt 1 i 2, pomieszczeƒ, Êrodków
transportu oraz miejsc, w których przebywa∏y
zwierz´ta z gatunków wra˝liwych, a tak˝e sprz´tu,
z którym mia∏y kontakt, w celu wyeliminowania
ryzyka szerzenia si´ lub przetrwania czynnika zakaênego.
2. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e zastosowaç
Êrodki, o których mowa w ust. 1, w sàsiednich gospodarstwach, je˝eli po∏o˝enie, ukszta∏towanie terenu, na
którym si´ znajdujà, lub kontakt z gospodarstwem,
o którym mowa w ust. 1, wskazujà na mo˝liwoÊç przeniesienia choroby do tych gospodarstw.
3. Powiatowy lekarz weterynarii wyra˝a zgod´ na
ponowne umieszczenie w gospodarstwie zwierzàt
z gatunków wra˝liwych po up∏ywie co najmniej 21 dni
od dnia zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania, o których
mowa w ust. 1 pkt 3.
2. Do odka˝ania u˝ywa si´ Êrodków dopuszczonych do obrotu.
4. Przepisy ust. 1 stosuje si´ odpowiednio w przypadku podejrzenia choroby u wolno ˝yjàcych zwierzàt
z gatunków wra˝liwych, powiadamiajàc o tym Komisj´ Europejskà.
3. Dochodzenie epizootyczne, oprócz wymagaƒ,
o których mowa w art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 11 mar-
5. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e odstàpiç od
stosowania Êrodków, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
wobec grupy zwierzàt z gatunków wra˝liwych w ognisku choroby, w przypadku gdy
1) ˝adne zwierz´ z tej grupy nie jest zaka˝one;
2) zwierz´ta z tej grupy sà utrzymywane w odr´bnych obiektach budowlanych, przestrzeniach wolnych lub innych miejscach oraz sà karmione i obs∏ugiwane oddzielnie od pozosta∏ych zwierzàt
znajdujàcych si´ w gospodarstwie;
3) zosta∏y spe∏nione inne wymagania okreÊlone
w przepisach Unii Europejskiej3).
§ 6. 1. Je˝eli powiatowy lekarz weterynarii podejrzewa bàdê ustali∏, ˝e choroba mog∏a zostaç przeniesiona z innych gospodarstw na teren gospodarstwa,
o którym mowa w § 4 ust. 1, albo z tego gospodarstwa
na teren innych gospodarstw, w gospodarstwach tych
stosuje si´ Êrodki, o których mowa w § 4, do czasu wykluczenia choroby.
2. Je˝eli powiatowy lekarz weterynarii podejrzewa
bàdê ustali∏, ˝e choroba mog∏a zostaç przeniesiona
1) z innych gospodarstw do ogniska choroby lub
2) z ogniska choroby na teren innych gospodarstw
— w gospodarstwach stosuje si´ Êrodki, o których
mowa w § 4, do czasu wykluczenia choroby.
3. Ârodki, o których mowa w ust. 2, stosuje si´
przez okres inkubacji, o którym mowa w § 3, liczàc od
dnia prawdopodobnego wprowadzenia czynnika zakaênego do gospodarstwa, ustalonego na podstawie
dochodzenia epizootycznego.
4. Powiatowy lekarz weterynarii, w uzasadnionych
przypadkach, mo˝e odstàpiç od stosowania Êrodków,
o których mowa w ust. 1 i 2, w stosunku do cz´Êci gospodarstwa i przetrzymywanej tam grupy zwierzàt
z gatunków wra˝liwych, w przypadku gdy
1) ˝adne zwierz´ z tej grupy nie jest zaka˝one;
2) zwierz´ta z tej grupy sà utrzymywane w odr´bnych obiektach budowlanych, przestrzeniach wolnych lub innych miejscach oraz sà karmione i obs∏ugiwane oddzielnie od pozosta∏ych zwierzàt
znajdujàcych si´ w gospodarstwie;
3) zosta∏y spe∏nione inne wymagania okreÊlone
w przepisach Unii Europejskiej3).
§ 7. 1. W przypadku wyznaczenia ogniska choroby
powiatowy lekarz weterynarii albo wojewoda, albo
minister w∏aÊciwy do spraw rolnictwa okreÊla
Poz. 1659
— uwzgl´dniajàc czynniki geograficzne, ekologiczne
i epidemiologiczne, mo˝liwoÊç okreÊlenia prawdopodobnych kierunków szerzenia si´ choroby oraz administracyjny podzia∏ kraju.
2. Na wniosek G∏ównego Lekarza Weterynarii, po
uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej, wielkoÊç obszaru zapowietrzonego i zagro˝onego lub okres stosowania Êrodków na tych obszarach mogà zostaç
zmienione, je˝eli przepisy Unii Europejskiej stanowià
inaczej.4)
§ 8. 1. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze zapowietrzonym
1) sporzàdza spis gospodarstw, w których znajdujà
si´ zwierz´ta z gatunków wra˝liwych;
2) poddaje gospodarstwa, o których mowa w pkt 1,
okresowym kontrolom weterynaryjnym, których
cz´stotliwoÊç jest dostosowana do stopnia zagro˝enia epizootycznego, w ramach których
a) przeprowadza badania kliniczne zwierzàt z gatunków wra˝liwych,
b) pobiera próbki do badaƒ laboratoryjnych, je˝eli
jest to niezb´dne, i przesy∏a je do laboratorium,
okreÊlonego w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.
2. Powiatowy lekarz weterynarii prowadzi dokumentacj´ kontroli, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawierajàcà opis wyników tych kontroli.
3. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze zapowietrzonym zakazuje
1) przemieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych;
dopuszcza si´ przewóz zwierzàt z gatunków wra˝liwych przez obszar zapowietrzony bez postoju
oraz wy∏adowywania tych zwierzàt, za zgodà tego
lekarza;
2) opuszczania przez zwierz´ta z gatunków wra˝liwych gospodarstw, w których sà utrzymywane,
z wyjàtkiem przewiezienia ich, za zgodà i pod nadzorem tego lekarza, do rzeêni po∏o˝onej na obszarze zapowietrzonym, w celu niezw∏ocznego dokonania uboju, a je˝eli w granicach obszaru zapowietrzonego nie ma rzeêni — do rzeêni wyznaczonej
przez tego lekarza, po∏o˝onej na obszarze zagro˝onym, pod warunkiem, ˝e lekarz ten
a) przebada∏ wszystkie zwierz´ta z gatunków wra˝liwych w gospodarstwie i nie stwierdzi∏ objawów klinicznych choroby,
1) obszar zapowietrzony o promieniu co najmniej
3 km,
b) ustali∏ z powiatowym lekarzem weterynarii w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce uboju zwierzàt
termin wys∏ania zwierzàt do rzeêni.
2) obszar zagro˝ony si´gajàcy co najmniej 7 km poza
obszar zapowietrzony
4. Ârodki, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje si´
co najmniej przez okres inkubacji, o którym mowa
———————
———————
3) Decyzja Komisji 88/397/EWG z dnia 12 lipca 1988 r. koor-
dynujàca zasady ustanowione przez paƒstwa cz∏onkowskie w zastosowaniu art. 6 dyrektywy 85/511/EWG
(Dz. Urz. WE L 189 z 20.07.1988).
4) Decyzja wydawana na podstawie art. 10 ust. 3 dyrektywy
92/119/WE dotyczàcej zmiany wielkoÊci obszaru zapowietrzonego i zagro˝onego lub okresu stosowania Êrodków
na tych obszarach.
w § 3, liczàc od dnia wykonania Êrodków okreÊlonych
w § 5 ust. 1.
5. W przypadku wystàpienia choroby szerzàcej si´
za poÊrednictwem wektorów powiatowy lekarz weterynarii mo˝e przed∏u˝yç okres stosowania Êrodków,
o których mowa w ust. 3, ustalajàc warunki i sposób
wprowadzania zwierzàt z gatunków wra˝liwych do gospodarstwa, po∏o˝onego w obszarze zapowietrzonym,
w celu stwierdzenia bàdê wykluczenia wyst´powania
czynnika zakaênego w gospodarstwie.
6. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje Komisj´
Europejskà i paƒstwa cz∏onkowskie Unii Europejskiej
o zastosowaniu Êrodków, o których mowa w ust. 3
i 5.
7. Po up∏ywie okresu, o którym mowa w ust. 4
lub 5, w obszarze zapowietrzonym stosuje si´ Êrodki
przewidziane dla obszaru zagro˝onego.
§ 9. 1. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze zagro˝onym
1) sporzàdza spis wszystkich gospodarstw, w których
znajdujà si´ zwierz´ta z gatunków wra˝liwych;
2) zakazuje przemieszczania zwierzàt z gatunków
wra˝liwych po drogach publicznych, z wyjàtkiem
prowadzenia ich na pastwisko lub do budynków
gospodarczych; dopuszcza si´ przewóz zwierzàt
z gatunków wra˝liwych drogami g∏ównymi lub kolejà bez postoju oraz wy∏adowywania tych zwierzàt, za zgodà tego lekarza;
3) zakazuje przemieszczania zwierzàt z gatunków
wra˝liwych poza obszar zagro˝ony.
2. Powiatowy lekarz weterynarii, po up∏ywie okresu inkubacji liczonego od dnia wyznaczenia ostatniego ogniska choroby, mo˝e wyraziç zgod´ na przewiezienie zwierzàt z gatunków wra˝liwych, pod jego nadzorem, bezpoÊrednio do rzeêni przez niego wyznaczonej, pod warunkiem ˝e
1) przebada∏ wszystkie zwierz´ta z gatunków wra˝liwych w gospodarstwie i nie stwierdzi∏ objawów
klinicznych choroby;
2) ustali∏ z powiatowym lekarzem weterynarii w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce uboju zwierzàt termin
wys∏ania zwierzàt do rzeêni.
3. Ârodki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2,
stosuje si´ co najmniej przez okres inkubacji, o którym
mowa w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, liczàc od
dnia wykonania Êrodków okreÊlonych w § 5 ust. 1.
4. W przypadku wystàpienia choroby szerzàcej si´
za poÊrednictwem wektorów, powiatowy lekarz weterynarii mo˝e przed∏u˝yç okres stosowania Êrodków,
o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, ustalajàc warunki i sposób wprowadzania do gospodarstwa, po∏o˝onego na obszarze zagro˝onym, zwierzàt z gatunków
wra˝liwych, w celu stwierdzenia bàdê wykluczenia wyst´powania czynnika zakaênego w gospodarstwie.
Poz. 1659
5. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje Komisj´
Europejskà i paƒstwa cz∏onkowskie Unii Europejskiej
o zastosowaniu Êrodków, o których mowa w ust. 1—4.
§ 10. 1. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e, na
uzasadniony wniosek posiadacza zwierzàt, wyraziç
zgod´ na przemieszczenie zwierzàt z gospodarstwa,
znajdujàcego si´ na obszarze zapowietrzonym lub zagro˝onym, je˝eli Êrodki, o których mowa w § 8 ust. 1
pkt 2 i ust. 3 pkt 2 oraz § 9 ust. 1 pkt 3, sà stosowane
d∏u˝ej ni˝ przez 30 dni i pod warunkiem, ˝e
1) przeprowadzi∏ kontrol´ w gospodarstwie pochodzenia zwierzàt i porówna∏ stan faktyczny z opisem zawartym we wniosku;
2) przeprowadzi∏ badanie kliniczne wszystkich zwierzàt z gatunków wra˝liwych znajdujàcych si´ w gospodarstwie i nie stwierdzi∏ objawów klinicznych
choroby;
3) zwierz´ta zosta∏y oznakowane zgodnie z przepisami o identyfikacji i rejestracji zwierzàt;
4) gospodarstwo przeznaczenia znajduje si´ na obszarze zapowietrzonym albo zagro˝onym.
2. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku,
o którym mowa w ust. 1, nakazuje i nadzoruje czyszczenie i odka˝anie Êrodków transportu przed i po przewiezieniu zwierzàt.
§ 11. 1. Ârodki, o których mowa w § 8 ust. 1, mogà
byç uzupe∏nione o szczepienia, okreÊlone w przepisach Unii Europejskiej5), po uwzgl´dnieniu
1) stopnia zag´szczenia zwierzàt z gatunków wra˝liwych na obszarze zapowietrzonym;
2) charakterystyki i sk∏adu szczepionki;
3) procedury nadzoru dystrybucji, sk∏adowania i stosowania szczepionek;
4) gatunku i wieku zwierzàt, które majà zostaç poddane szczepieniu;
5) wielkoÊci obszaru, na jakim zwierz´ta majà zostaç
zaszczepione;
6) przewidywanego czasu trwania szczepieƒ.
2. G∏ówny Lekarz Weterynarii w celu uzupe∏nienia
Êrodków, o których mowa w § 8 ust. 1, mo˝e wprowadziç obowiàzek przeprowadzenia szczepieƒ, uwzgl´dniajàc w szczególnoÊci
1) zag´szczenie zwierzàt z gatunków wra˝liwych na
obszarze, na którym planuje si´ przeprowadziç
szczepienia,
2) ochron´ poszczególnych gatunków zwierzàt
— o fakcie tym powiadamiajàc Komisj´ Europejskà.
———————
5) Decyzja wydawana na podstawie art. 19 ust. 1 lit. a dyrek-
tywy 92/119/WE dotyczàcej przeprowadzenia szczepieƒ
przeciwko chorobom zakaênym zwierzàt.
3. Szczepienia, o których mowa w ust. 2, mogà zostaç utrzymane, zmienione, rozszerzone lub zaprzestaje si´ ich wykonywania, je˝eli przepisy Unii Europejskiej stanowià inaczej.6)
4. Powiatowy lekarz weterynarii, stosujàc Êrodki,
o których mowa w ust. 1—3
1) nie szczepi zwierzàt z gatunków wra˝liwych znajdujàcych si´ w gospodarstwie, o którym mowa w § 5;
Poz. 1659
kich zwierzàt z gatunków wra˝liwych przebywajàcych w gospodarstwie i wykluczeniu podejrzenia
choroby.
5. Do czasu wydania przepisów Unii Europejskiej
dotyczàcych warunków przemieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych z obszaru zapowietrzonego7), nie
przemieszcza si´ poza obszar zapowietrzony zaszczepionych zwierzàt z gatunków wra˝liwych.
2) nie stosuje surowic odpornoÊciowych;
6. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje Komisj´
Europejskà o przebiegu szczepieƒ.
3) oznacza ka˝de zaszczepione zwierz´ w sposób pozwalajàcy odró˝niç je od zwierzàt nieszczepionych;
§ 12. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie
7 dni od dnia og∏oszenia.
4) zakazuje wyprowadzania zaszczepionych zwierzàt
z gospodarstwa, z wy∏àczeniem zwierzàt wys∏anych do rzeêni w celu przeprowadzenia niezw∏ocznego uboju, po uprzednim przebadaniu wszyst———————
6) Decyzja wydawana na podstawie art. 19 ust. 6 dyrektywy
92/119/WE dotyczàcej utrzymania, zmiany, rozszerzenia
lub zaprzestania szczepieƒ.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak
———————
7) Decyzja wydawana na podstawie art. 19 ust. 4 dyrektywy
92/119/WE dotyczàcej okresu, po jakim mo˝na przemieszczaç zwierz´ta z gatunków wra˝liwych po przeprowadzeniu szczepieƒ przeciwko chorobom zakaênym zwierzàt
oraz warunków tego przemieszczania.
Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa
i Rozwoju Wsi z dnia 24 czerwca 2004 r. (poz. 1659)
Za∏àcznik nr 1
OKRES INKUBACJI DLA POSZCZEGÓLNYCH CHORÓB ZAKAèNYCH ZWIERZÑT
PODLEGAJÑCYCH OBOWIÑZKOWI ZWALCZANIA
Choroba
Okres inkubacji
P´cherzykowe zapalenie jamy ustnej (Vesicular stomatitis — VS)
21 dni
Pomór ma∏ych prze˝uwaczy (Peste des petits ruminants — PPR)
21 dni
Ksi´gosusz (Rinderpest)
21 dni
Choroba guzowatej skóry byd∏a (Lumpy skin disease — LSD)
28 dni
Goràczka doliny Rift (Rift valley fever)
30 dni
Ospa owiec i ospa kóz (Sheep pox and goat pox)
21 dni
Krwotoczna choroba zwierzyny p∏owej (Epizootic haemorrhagic disease
of deer — EHD)
40 dni
Za∏àcznik nr 2
LABORATORIUM PROWADZÑCE BADANIA W KIERUNKU CHORÓB ZAKAèNYCH ZWIERZÑT
PODLEGAJÑCYCH OBOWIÑZKOWI ZWALCZANIA
Laboratorium Zak∏adu Wirusologii Paƒstwowego Instytutu Weterynaryjnego — Paƒstwowego Instytutu
Badawczego, ul. Partyzantów 57, 24-100 Pu∏awy.
nià iloÊç odzie˝y ochronnej oraz wy∏àcza si´
wentylacj´ w pomieszczeniu, w którym Êwinie sà
zabijane;
2) wst´pne czyszczenie i odka˝anie przeprowadza si´
niezw∏ocznie po zabiciu wszystkich Êwiƒ;
3) sprz´t u˝ywany przy zabijaniu Êwiƒ czyÊci si´ i odka˝a;
4) zw∏oki zabitych Êwiƒ odka˝a si´ poprzez spryskanie ich Êrodkami dezynfekujàcymi;
5) krew oraz cz´Êci zw∏ok pozosta∏e w miejscu zabicia
Êwiƒ powinny byç zebrane i zniszczone wraz ze
zw∏okami;
Poz. 1658 i 1659
6) niezw∏ocznie po usuni´ciu Êwiƒ z miejsc, w których by∏y one utrzymywane lub zabijane, miejsca
te czyÊci si´ i odka˝a w sposób okreÊlony
w ust. 2.
5. Po up∏ywie siedmiu dni od dnia ukoƒczenia
wst´pnego czyszczenia i odka˝ania dokonuje si´ koƒcowego czyszczenia i odka˝ania polegajàcego na wykonaniu czynnoÊci, o których mowa w ust. 2 pkt 5—7.
6. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e ustanowiç
szczególne sposoby czyszczenia i odka˝ania w przypadku gospodarstw, w których Êwinie sà utrzymywane na otwartym terenie.
Za∏àcznik nr 2
SPOSOBY PRZEPROWADZANIA KONTROLI WYST¢POWANIA KLESZCZY
1. Kontrol´ wyst´powania kleszczy przeprowadza
si´ w pomieszczeniach, w których sà utrzymywane
Êwinie, oraz w ich otoczeniu, ze szczególnym uwzgl´dnieniem miejsc zacienionych i wilgotnych.
2. Kontrola wyst´powania kleszczy polega na
1) pobraniu z pod∏o˝a, szczelin lub p´kni´ç Êcian, za
pomocà szczoteczki lub innych narz´dzi, próbki
piasku, gleby i py∏u; pobrany materia∏ przesiewa
si´; w przesianym materiale poszukuje si´ larw
kleszczy przy u˝yciu szk∏a powi´kszajàcego;
2) umieszczeniu pu∏apek zawierajàcych CO2 w pomieszczeniach, w których sà utrzymywane Êwinie,
w miejscach zacienionych; zaleca si´ umieszczanie pu∏apek w nocy; obecnoÊç kleszczy w pu∏apkach sprawdza si´ po kilku godzinach.
1659
ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)
z dnia 24 czerwca 2004 r.
w sprawie sposobu i trybu zwalczania niektórych chorób zakaênych zwierzàt podlegajàcych
obowiàzkowi zwalczania2)
Na podstawie art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu
chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. Nr 69, poz. 625) zarzàdza si´, co nast´puje
———————
1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-
stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1
rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca
2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 134, poz. 1433).
2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà cz´Êciowo
postanowienia dyrektywy 92/119/EWG z dnia 17 grudnia
1992 r. wprowadzajàcej ogólne wspólnotowe Êrodki zwalczania niektórych chorób zwierzàt i szczególne Êrodki odnoszàce si´ do choroby p´cherzykowej Êwiƒ (Dz. Urz.
WE L 62 z 15.03.1993).
Dane dotyczàce og∏oszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszym rozporzàdzeniu, dotyczà
og∏oszenia tych aktów w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne.