Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo o notariacie

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z 2003 r. Nr 49, poz. 408 i Nr 124, poz. 1152 oraz z 2004 r. Nr 62, poz. 577) art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

§ 1.

Notariuszowi za dokonanie czynności notarialnych przysługuje wynagrodzenie określone

na podstawie umowy ze stronami czynności, nie wyższe niż maksymalne stawki taksy notarialnej

właściwe dla danej czynności.

§ 2.

Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, nie obejmuje kosztów przejazdu i innych niezbędnych

wydatków, poniesionych przez notariusza w związku z dokonaniem czynności.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji

finansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Notarialnej, określi, w drodze rozporządzenia,

maksymalne stawki taksy notarialnej za czynności notarialne, o których mowa w § 1,

oraz maksymalne kwoty, o które może być zwiększone wynagrodzenie za dokonanie czynności

notarialnych poza kancelarią notarialną, mając na względzie wartość przedmiotu i rodzaj

czynności notarialnej, stopień jej zawiłości, nakład pracy notariusza, czas przeznaczony

na dokonanie czynności oraz interes społeczny gwarantujący należyty dostęp do czynności

notarialnych w obrocie cywilnoprawnym, a także uwzględniając, że maksymalna stawka

za czynność notarialną nie może przekroczyć sześciokrotności przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego do celów emerytalnych

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, stosowanego poczynając od drugiego kwartału każdego roku przez

okres jednego roku.

”

.

1.

W terminie jednego miesiąca od utworzenia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, Minister

Sprawiedliwości zwoła zgromadzenie notariuszy izby notarialnej z siedzibą w Szczecinie,

które dokona wyboru prezesa, wiceprezesa i członków rady izby notarialnej, członka

Krajowej Rady Notarialnej oraz notariuszy do sądów dyscyplinarnych i rzecznika dyscyplinarnego.

2.

Kadencja organów i osób wybranych w wyniku wyborów, o których mowa w ust. 1, upływa

wraz z upływem kadencji Krajowej Rady Notarialnej wybranej w wyniku wyborów dokonanych

w 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2004 r.

§ 1.

Notariuszowi za dokonanie czynności notarialnych przysługuje wynagrodzenie określone

na podstawie umowy ze stronami czynności, nie wyższe niż maksymalne stawki taksy notarialnej

właściwe dla danej czynności.

§ 2.

Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, nie obejmuje kosztów przejazdu i innych niezbędnych

wydatków, poniesionych przez notariusza w związku z dokonaniem czynności.

§ 3.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji

finansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Notarialnej, określi, w drodze rozporządzenia,

maksymalne stawki taksy notarialnej za czynności notarialne, o których mowa w § 1,

oraz maksymalne kwoty, o które może być zwiększone wynagrodzenie za dokonanie czynności

notarialnych poza kancelarią notarialną, mając na względzie wartość przedmiotu i rodzaj

czynności notarialnej, stopień jej zawiłości, nakład pracy notariusza, czas przeznaczony

na dokonanie czynności oraz interes społeczny gwarantujący należyty dostęp do czynności

notarialnych w obrocie cywilnoprawnym, a także uwzględniając, że maksymalna stawka

za czynność notarialną nie może przekroczyć sześciokrotności przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego do celów emerytalnych

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, stosowanego poczynając od drugiego kwartału każdego roku przez

okres jednego roku.