Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 maja 2004 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o urzędach i izbach skarbowych
Table of Provisions (21)
Statutory Text (21 Articles)
(uchylone).
1
Ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych podlegają dyrektorzy izb skarbowych
i naczelnicy urzędów skarbowych, jako organy administracji rządowej niezespolonej
oraz, na podstawie odrębnych przepisów, inne organy, a w szczególności dyrektorzy
urzędów kontroli skarbowej.
1a
W ramach programów pilotażowych wprowadzonych w celu potwierdzenia przydatności rozwiązań
organizacyjnych usprawniających działanie administracji skarbowej i celnej organy
podległe ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wykonują zadania należące
do właściwości rzeczowej i miejscowej innych organów podległych temu ministrowi.
1b
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wprowadzić, w drodze rozporządzenia,
na czas określony program pilotażowy, o którym mowa w ust. 1a, określając rodzaje
zadań wykonywanych przez organy objęte programem, a także miejsce ich wykonywania
lub terytorialny zasięg działania tych organów oraz czas trwania pilotażu, biorąc
w szczególności pod uwagę sprawdzenie możliwości usprawnienia pracy urzędów i obsługi
podatników.
2.
(uchylony).
3
Naczelnik urzędu skarbowego wykonuje zadania przy pomocy kierowanego przez siebie
urzędu skarbowego, a dyrektor izby skarbowej przy pomocy kierowanej przez siebie izby
skarbowej.
4
Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje spośród kandydatów wyłonionych
w konkursie, o którym mowa w ust. 5a, z zastrzeżeniem ust. 5f
1)
dyrektora izby skarbowej;
2)
naczelnika urzędu skarbowego.
4a
Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje wicedyrektora izby skarbowej
na wniosek dyrektora izby skarbowej.
4b
Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje
1)
dyrektora izby skarbowej;
2)
wicedyrektora izby skarbowej oraz naczelnika urzędu skarbowego - na wniosek dyrektora
izby skarbowej.
5.
Dyrektor izby skarbowej powołuje i odwołuje zastępcę naczelnika urzędu skarbowego
- na wniosek naczelnika urzędu skarbowego.
5a
Dobór kandydatów na stanowisko dyrektora izby skarbowej i naczelnika urzędu skarbowego
jest dokonywany w drodze konkursu spośród pracowników urzędów i organów podległych
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, którzy posiadają wyłącznie obywatelstwo
polskie, wyższe wykształcenie magisterskie prawnicze, ekonomiczne lub inne uzupełnione
studiami podyplomowymi prawniczymi lub ekonomicznymi oraz co najmniej czteroletni
staż pracy w tych urzędach i organach.
5b
Konkurs przeprowadza komisja powołana przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych. Konkurs przeprowadzany jest w formie egzaminu składającego się z części
ustnej i pisemnej, w toku którego sprawdzeniu podlega wiedza niezbędna do wykonywania
zadań na określonych stanowiskach, predyspozycje i zdolności ogólne oraz umiejętności
kierownicze.
5c
Do czasu powołania wyłonionego w drodze konkursu dyrektora izby skarbowej lub naczelnika
urzędu skarbowego, minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznacza osobę
pełniącą odpowiednio obowiązki dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego.
5d
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia
1)
tryb powołania komisji, o której mowa w ust. 5b,
2)
tryb przeprowadzania konkursu, o którym mowa w ust. 5a,
3)
sposób dokumentowania spełnienia wymogów określonych w ust. 5a
- uwzględniając potrzebę sprawnego przeprowadzenia postępowania konkursowego i wszechstronnego
sprawdzenia kwalifikacji i predyspozycji osób przystępujących do konkursu.
5e
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może nie powołać na stanowisko dyrektora
izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego kandydata wyłonionego w drodze konkursu
w przypadku, jeżeli żaden z kandydatów nie gwarantuje obiektywnego wypełniania obowiązków
dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego.
5f
W przypadku gdy dwa kolejne konkursy nie wyłonią kandydata oraz w przypadku, o którym
mowa w ust. 5e, minister właściwy do spraw finansów publicznych może powołać osobę
na stanowiska wymienione w ust. 4 bez konkursu.
6.
Do zakresu działania naczelników urzędów skarbowych należy
1
ustalanie lub określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych,
jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków
i należności budżetowych, których ustalanie lub określanie i pobór należy do innych
organów;
2)
rejestrowanie podatników oraz przyjmowanie deklaracji podatkowych;
3)
wykonywanie kontroli podatkowej;
4)
podział i przekazywanie, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, dochodów
budżetowych między budżetem państwa i budżetami gmin;
5)
(uchylony);
6)
(uchylony);
7
wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych;
7a
współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym
do realizacji jego zadań ustawowych;
8)
wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.
6a
Do zakresu działania urzędów skarbowych należy
1)
prowadzenie dochodzeń w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe;
2)
wykonywanie funkcji oskarżyciela publicznego w sprawach o przestępstwa skarbowe i
wykroczenia skarbowe;
3)
wykonywanie kar majątkowych, w zakresie określonym w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego oraz Kodeksu karnego skarbowego.
7.
Do zakresu działania dyrektorów izb skarbowych należy
1)
nadzór nad urzędami skarbowymi;
2)
rozstrzyganie w drugiej instancji w sprawach należących w pierwszej instancji do urzędów
skarbowych;
3
ustalanie i udzielanie oraz analizowanie prawidłowości wykorzystywania dotacji przedmiotowych
dla przedsiębiorców w zakresie określonym przez Ministra Finansów
4)
wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.
8.
Izba skarbowa jest organem wyższego stopnia w stosunku do urzędu skarbowego.
9
Właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych określa
się według terytorialnego zasięgu działania odpowiednio urzędu skarbowego i izby skarbowej,
z uwzględnieniem ust. 9a, a także z uwzględnieniem zadań i terytorialnego zasięgu
działania tych organów określonych w programach pilotażowych, o których mowa w ust.
1a i 1b.
9a
Terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie
1)
niektórych kategorii podatników,
2)
wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6
- może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych.
9b
Wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania określonego urzędu skarbowego zgodnie
z ust. 9a następuje w przepisach określonych na podstawie ust. 9c i może dotyczyć
w szczególności
1)
podatkowych grup kapitałowych;
2)
banków;
3)
zakładów ubezpieczeń;
4)
jednostek działających na podstawie przepisów o publicznym obrocie papierami wartościowymi
oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych;
5)
jednostek działających na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
emerytalnych;
6)
oddziałów lub przedstawicielstw przedsiębiorstw zagranicznych;
7)
osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które
a)
w ostatnim roku podatkowym osiągnęły przychód netto, w rozumieniu przepisów o rachunkowości,
ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług o równowartości co najmniej 5 mln euro według
kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na koniec roku podatkowego
albo
b)
jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, biorą udział bezpośrednio
lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwami położonymi za granicą lub w ich kontroli,
albo posiadają udział w kapitale takich przedsiębiorstw albo
c)
są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu przepisów
prawa dewizowego lub nierezydent dysponuje co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników
albo na walnym zgromadzeniu, albo
d)
jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego jednocześnie bezpośrednio lub
pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym w
rozumieniu innych ustaw lub w jego kontroli albo posiadają jednocześnie udział w kapitale
takich podmiotów.
9c
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, terytorialny zasięg
działania oraz siedziby naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych, uwzględniając
zasady określone w ust. 9a i 9b oraz potrzeby właściwego zorganizowania wykonywania
zadań, zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika.
10.
Minister finansów
11.
(uchylony).
1.
Dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości naczelnika urzędu
skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje
1)
z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do
danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b
pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d;
2)
z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie
kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a - w przypadku podatników wymienionych
w tym przepisie.
2.
Spełnienie warunku, o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a, stwierdza się na
podstawie danych wynikających z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za ostatni
rok podatkowy. Naczelnik urzędu skarbowego może stwierdzić z urzędu w trakcie czynności
sprawdzających, kontroli podatkowej albo postępowania podatkowego spełnienie warunku,
o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a, i poinformować o tym właściwego naczelnika
urzędu skarbowego.
3.
Podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 9b, są obowiązani, w przypadku ustalenia właściwości
zgodnie z art. 5 ust. 9a pkt 1, zawiadomić o zmianie właściwości dotychczas właściwego
naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 października roku poprzedzającego
rok, od którego nastąpi ta zmiana, składając zawiadomienie według ustalonego wzoru.
W przypadku gdy włączenie ich do kategorii podatników określonych w art. 5 ust. 9b
pkt 1-6 i pkt 7 lit. b-d nastąpiło w okresie od dnia 15 października do dnia 31 grudnia,
zawiadomienie powinno nastąpić w terminie 7 dni od tego włączenia, nie później jednak
niż do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok, od którego następuje zmiana właściwości.
4.
W przypadku podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b pkt 1-6, rozpoczynających
działalność, właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik urzędu skarbowego
właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników od dnia rozpoczęcia
tej działalności.
5.
Dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie
w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe
nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości
naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych
kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku,
w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników.
6.
Podatnicy, o których mowa w ust. 5, są obowiązani zawiadomić o zmianie właściwości
dotychczas właściwego naczelnika urzędu skarbowego do dnia 15 października roku po
upływie roku podatkowego, w którym nastąpiło ich wyłączenie, składając zawiadomienie
według ustalonego wzoru. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
wzór zawiadomień, o których mowa w ust. 3 i 6, uwzględniając potrzebę zapewnienia
niezbędnych danych dla sprawnej zmiany właściwości naczelników urzędów skarbowych.
(uchylony).
1.
Środki finansowe w wysokości 8% dodatkowych wpływów podatkowych i niepodatkowych należności
budżetowych uzyskanych w wyniku bezpośredniego działania urzędów skarbowych i izb
skarbowych oraz urzędów kontroli skarbowej przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania
jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,
z wyłączeniem urzędów celnych i izb celnych, oraz na premie dla pracowników podległych
temu ministrowi, z wyłączeniem pracowników urzędów celnych i izb celnych oraz funkcjonariuszy
celnych, a w szczególności dla pracowników, którzy przyczynili się bezpośrednio do
uzyskania dodatkowych wpływów.
2.
Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, gromadzonymi na rachunkach
izb skarbowych i urzędów skarbowych jest prowadzona w formie środków specjalnych,
których dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia
1)
sposób określania dodatkowych wpływów budżetowych w rozumieniu ust. 1;
2)
szczegółowe warunki, maksymalną wysokość i sposób przyznawania premii;
3)
działania, w wyniku których uzyskiwane są dodatkowe wpływy budżetowe;
4)
sposób gromadzenia i rozdysponowania środków finansowych.
1.
Pracownikom podległym ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, wykonującym
kontrolę podatkową przysługuje miesięczny dodatek kontrolerski do wynagrodzenia, w
wysokości do 50% wynagrodzenia.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,
wysokość i sposób przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę
zwiększenia skuteczności kontroli podatkowej przez zapewnienie motywacji pracowników
urzędów skarbowych do jej sprawnego wykonywania.
1
Środki pochodzące z pobieranej od wierzycieli opłaty komorniczej oraz opłat za czynności
egzekucyjne urzędów skarbowych i opłaty manipulacyjnej przeznacza się na wydatki związane
z poborem podatków i prowadzeniem egzekucji administracyjnej, na wynagrodzenia prowizyjne
pracowników urzędów skarbowych wykonujących egzekucję administracyjną należności pieniężnych
oraz na finansowanie przedsięwzięć usprawniających pobór podatków i egzekucję administracyjną.
2.
Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, jest prowadzona w formie środków
specjalnych, których dysponentami są naczelnicy urzędów skarbowych.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady gospodarki finansowej środkami specjalnymi, o których mowa w ust.
1, ustalając
1
rodzaje wydatków bieżących i inwestycyjnych związanych z prowadzeniem poboru podatków
i egzekucji administracyjnej, uwzględniając specyfikę działalności oraz potrzebę zapewnienia
motywacyjnego systemu wynagradzania pracowników wykonujących egzekucję administracyjną;
2)
obowiązki w zakresie sporządzania planów finansowych obejmujących przychody i wydatki;
3
przypadki, w których może nastąpić przekazanie środków specjalnych na usprawnienie
funkcjonowania innych urzędów skarbowych, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia
skuteczności i ciągłości wykonywania poboru podatków lub egzekucji administracyjnej.
1.
Pracownicy urzędów skarbowych i izb skarbowych będący pracownikami służby cywilnej
są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja, składać oświadczenia majątkowe
wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości dochodu w roku podatkowym i
jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki, w której osoba jest zatrudniona.
2.
Naczelnicy urzędów skarbowych i ich zastępcy, a także dyrektorzy i wicedyrektorzy
izb skarbowych oświadczenia takie składają ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych.
3.
Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniu uprawniona jest komórka organizacyjna
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
4.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio
przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące
funkcje publiczne.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające
ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem
1)
art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,
2)
art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,
3)
art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
1.
Pracownicy i funkcjonariusze celni zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej, izbach
skarbowych, urzędach skarbowych, izbach celnych i urzędach celnych mogą, w terminie
3 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, otrzymać od kierownika jednostki dotychczas
zatrudniającej, uzgodnioną z kierownikiem jednostki, w której mają być zatrudnieni,
pisemną propozycję przeniesienia pomiędzy tymi jednostkami. Przez kierownika jednostki,
w której ma być zatrudniony pracownik, rozumie się także pełnomocnika ustanowionego
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zorganizowania urzędu skarbowego
tworzonego na podstawie art. 5 ust. 9b ustawy zmienianej w art. 15.
2.
Przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje kierownik jednostki, w której pracownik
ma być zatrudniony, w porozumieniu z kierownikiem jednostki dotychczas zatrudniającej
pracownika.
3.
Propozycja przeniesienia, o której mowa w ust. 1, powinna określać nowe warunki zatrudnienia,
w szczególności miejsce pracy lub służby, datę przeniesienia, stanowisko pracy lub
stanowisko służbowe, wynagrodzenie lub uposażenie oraz konsekwencje odmowy przyjęcia
propozycji.
4.
Pracownik lub funkcjonariusz celny, któremu przedstawiono propozycję, o której mowa
w ust. 1, może w terminie 10 dni od dnia jej otrzymania złożyć oświadczenie o przyjęciu
lub odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne
z odmową przyjęcia propozycji przeniesienia.
5.
W terminie 10 dni od dnia przyjęcia propozycji przeniesienia pracownik lub funkcjonariusz
celny otrzymuje na piśmie potwierdzenie nowych warunków zatrudnienia.
6.
Odmowa przyjęcia propozycji, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do
1)
rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy za wypowiedzeniem lub
2)
zwolnienia funkcjonariusza celnego ze służby.
7.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do pracowników i funkcjonariuszy celnych
zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
8.
Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej.
1.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. następuje przeniesienie ze środków specjalnych do budżetu
państwa finansowania wynagrodzeń osobowych pracowników jednostek, o których mowa w
art. 7 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 15, w części odpowiadającej wartości 60% ujętych
w budżecie państwa na 2003 r. wynagrodzeń osobowych, skorygowanych o wskaźnik wzrostu
wynagrodzeń na 2004 r.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do pracowników przeniesionych z jednostek,
o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 15, do jednostek organizacyjnych
Służby Celnej.
Do osób, które w dniu wejścia w życie ustawy zajmują stanowisko dyrektora urzędu kontroli
skarbowej, dyrektora izby skarbowej albo naczelnika urzędu skarbowego, nie stosuje
się wymogu przeprowadzenia konkursu.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą
ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia
2003 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem
1)
art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;
2)
art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;
3)
art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
1)
art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,
2)
art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,
3)
art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą
w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.