Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Ustawa reguluje zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji i poprawiania

wartości użytkowej gruntów.

Opłaty roczne ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych, niewymagalne do dnia

wejścia w życie ustawy, ulegają z mocy prawa umorzeniu, jeśli grunty wyłączone z produkcji

spełniają warunki, o których mowa w art. 1 pkt 4.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty

1)

określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne;

2)

pod stawami rybnymi i innymi zbiornikami wodnymi, służącymi wyłącznie dla potrzeb

rolnictwa;

3)

pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami

i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu;

4)

pod budynkami i urządzeniami służącymi bezpośrednio do produkcji rolniczej uznanej

za dział specjalny, stosownie do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych

i podatku dochodowym od osób prawnych;

5)

parków wiejskich oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym również

pod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniami przeciwerozyjnymi;

6)

pracowniczych ogrodów działkowych i ogrodów botanicznych;

7

pod urządzeniami: melioracji wodnych, przeciwpowodziowych i przeciwpożarowych, zaopatrzenia

rolnictwa w wodę, kanalizacji oraz utylizacji ścieków i odpadów dla potrzeb rolnictwa

i mieszkańców wsi;

8)

zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa;

9)

torfowisk i oczek wodnych;

10)

pod drogami dojazdowymi do gruntów rolnych.

2.

Gruntami leśnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty

1)

określone jako lasy w przepisach o lasach;

2)

zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej;

3)

pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych.

3.

Nie uważa się za grunty rolne gruntów znajdujących się pod parkami i ogrodami wpisanymi

do rejestru zabytków.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych wydaniem

decyzji ostatecznej, stosuje się przepisy ustawy.

1.

Ochrona gruntów rolnych polega na

1)

ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne;

2

zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji

rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej;

2

zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji

rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej i ruchów masowych ziemi;

3)

rekultywacji i zagospodarowaniu gruntów na cele rolnicze;

4)

zachowaniu torfowisk i oczek wodnych jako naturalnych zbiorników wodnych.

2.

Ochrona gruntów leśnych polega na

1)

ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne lub nierolnicze;

2

zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów leśnych oraz szkodom w drzewostanach

i produkcji leśnej, powstającym wskutek działalności nieleśnej;

2

zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów leśnych oraz szkodom w drzewostanach

i produkcji leśnej, powstającym wskutek działalności nieleśnej i ruchów masowych ziemi;

3)

przywracaniu wartości użytkowej gruntom, które utraciły charakter gruntów leśnych

wskutek działalności nieleśnej;

4)

poprawianiu ich wartości użytkowej oraz zapobieganiu obniżania ich produkcyjności.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

1 pkt 7 i art. 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

gruntach bez bliższego określenia - rozumie się przez to grunty rolne i leśne;

2)

budynkach i urządzeniach służących wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu

rolno-spożywczemu - rozumie się przez to budynki i urządzenia służące przechowywaniu

środków produkcji, prowadzeniu produkcji rolniczej, przetwarzaniu i magazynowaniu

wyprodukowanych w gospodarstwie produktów rolniczych;

3)

osobach - rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej;

4)

właścicielu - rozumie się przez to również posiadacza samoistnego, zarządcę lub użytkownika,

użytkownika wieczystego i dzierżawcę;

5)

wójcie - rozumie się przez to również burmistrza lub prezydenta miasta;

6)

przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne - rozumie się przez to ustalenie

innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż

leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych;

7)

warstwie próchnicznej - rozumie się przez to wierzchnią warstwę gleby o zawartości

powyżej 1,5% próchnicy glebowej; miąższość tej warstwy określa się w decyzji, o której

mowa w art. 11 ust. 1;

8

glebach pochodzenia organicznego - rozumie się przez to wytworzone przy udziale materii

organicznej, w warunkach nadmiernego uwilgotnienia, gleby torfowe i murszowe;

9)

glebach pochodzenia mineralnego - rozumie się przez to inne gleby niż wymienione w

pkt 8;

10)

oczkach wodnych - rozumie się przez to naturalne śródpolne i śródleśne zbiorniki wodne

o powierzchni do 1 ha, niepodlegające klasyfikacji gleboznawczej;

11)

wyłączeniu gruntów z produkcji - rozumie się przez to rozpoczęcie innego niż rolnicze

lub leśne użytkowanie gruntów; nie uważa się za wyłączenie z produkcji gruntów, o

których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3, jeżeli przerwa w rolniczym użytkowaniu tych obiektów

jest spowodowana zmianą kierunków produkcji rolniczej i trwa nie dłużej niż 5 lat;

12)

należności - rozumie się przez to jednorazową opłatę z tytułu trwałego wyłączenia

gruntów z produkcji;

13

opłacie rocznej - rozumie się przez to opłatę roczną z tytułu użytkowania na cele

nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji, w wysokości 10% należności

wyrażonej w tonach ziarna żyta lub w m

14

obszarach ograniczonego użytkowania - rozumie się przez to obszary tworzone na podstawie

przepisów o ochronie środowiska;

15)

utracie albo ograniczeniu wartości użytkowej gruntów - rozumie się przez to całkowity

zanik albo zmniejszenie zdolności produkcyjnej gruntów;

16)

gruntach zdegradowanych - rozumie się przez to grunty, których rolnicza lub leśna

wartość użytkowa zmalała, w szczególności w wyniku pogorszenia się warunków przyrodniczych

albo wskutek zmian środowiska oraz działalności przemysłowej, a także wadliwej działalności

rolniczej;

17)

gruntach zdewastowanych - rozumie się przez to grunty, które utraciły całkowicie wartość

użytkową w wyniku przyczyn, o których mowa w pkt 16;

18)

rekultywacji gruntów - rozumie się przez to nadanie lub przywrócenie gruntom zdegradowanym

albo zdewastowanym wartości użytkowych lub przyrodniczych przez właściwe ukształtowanie

rzeźby terenu, poprawienie właściwości fizycznych i chemicznych, uregulowanie stosunków

wodnych, odtworzenie gleb, umocnienie skarp oraz odbudowanie lub zbudowanie niezbędnych

dróg;

19)

zagospodarowaniu gruntów - rozumie się przez to rolnicze, leśne lub inne użytkowanie

gruntów zrekultywowanych;

20)

drogach dojazdowych do gruntów rolnych i leśnych - rozumie się przez to drogi zakładowe

prowadzące do gospodarstw rolnych i leśnych oraz drogi wiejskie w rozumieniu przepisów

o drogach publicznych;

21)

urządzeniach turystycznych - rozumie się przez to parkingi, pola biwakowe, wieże widokowe,

kładki, szlaki turystyczne (ścieżki dydaktyczne) i miejsca widokowe;

22)

planie urządzenia lasu - rozumie się przez to plan urządzenia lasu, określony w przepisach

o lasach;

23)

typie siedliskowym lasu - rozumie się przez to jednostkę klasyfikacji siedlisk leśnych,

stosowaną w planie urządzenia lasu;

24)

inwestycji - rozumie się przez to budowę, jak również modernizację budowli lub urządzeń,

które wymagają wyłączenia gruntów z produkcji;

25)

zakładzie przemysłowym - rozumie się przez to osobę, której działalność może powodować

utratę lub ograniczenie wartości użytkowej gruntów;

26)

działalności przemysłowej - rozumie się przez to działalność nierolniczą i nieleśną,

powodującą utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów;

27)

przepływie nienaruszalnym - rozumie się przez to przepływ minimalnej ilości wody,

niezbędnej do utrzymania życia biologicznego w cieku wodnym;

28

ruchach masowych ziemi - rozumie się przez to ruchy masowe ziemi w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm..

1

Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, właściwym w sprawach ochrony

gruntów rolnych jest starosta, a gruntów leśnych - dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów

Państwowych, z wyjątkiem obszarów parków narodowych, gdzie właściwym jest dyrektor

parku.

2

Zadania starosty, o których mowa w ustawie, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

1.

Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone

w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej

przydatności produkcyjnej.

2.

Przy budowie, rozbudowie lub modernizacji obiektów związanych z działalnością przemysłową,

a także innych obiektów budowlanych należy stosować takie rozwiązania, które ograniczają

skutki ujemnego oddziaływania na grunty.

1

Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego

zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,

sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

2

Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne

1)

gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany

do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha - wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

2)

gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa lub upoważnionej przez niego osoby,

3)

gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas IV, jeżeli ich zwarty obszar projektowany

do takiego przeznaczenia przekracza 1 ha,

4

gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas V i VI, wytworzonych z gleb pochodzenia

organicznego i torfowisk, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia

przekracza 1 ha,

5)

pozostałych gruntów leśnych

- wymaga uzyskania zgody wojewody wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej.

3

Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 1-5, następuje na wniosek wójta (burmistrza,

prezydenta miasta). Do wniosku dotyczącego gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu

Państwa wójt (burmistrz, prezydent miasta) dołącza opinię dyrektora regionalnej dyrekcji

Lasów Państwowych, a w odniesieniu do gruntów parków narodowych - opinię dyrektora

parku.

4

Do wniosku dotyczącego gruntów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, wojewoda dołącza

swoją opinię i przekazuje wniosek odpowiedniemu ministrowi w terminie do 30 dni od

chwili złożenia wniosku przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

5.

Organ wyrażający zgodę, o którym mowa w ust. 2, może żądać złożenia wniosku w kilku

wariantach, przedstawiających różne kierunki projektowanego przestrzennego rozwoju

zabudowy.

Przepisów art. 7 nie stosuje się do okresowego wyłączania gruntów z produkcji, związanego

z podjęciem natychmiastowych działań interwencyjnych wynikających z klęsk żywiołowych

lub wypadków losowych.

1.

Zasady zaliczania lasów do lasów ochronnych określają przepisy o lasach.

2.

W lasach ochronnych mogą być wznoszone budynki i budowle służące gospodarce leśnej,

obronności lub bezpieczeństwu państwa, oznakowaniu nawigacyjnemu, geodezyjnemu, ochronie

zdrowia oraz urządzenia służące turystyce.

3

W przypadkach uzasadnionych ważnymi względami społecznymi i brakiem innych gruntów

lasy ochronne mogą być przeznaczone na inne cele niż określone w ust. 2, po uzyskaniu

zgody właściwego organu wymienionego w art. 7 ust. 2.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust. 4, powinien zawierać

1)

uzasadnienie potrzeby zmiany przeznaczenia gruntów, o których mowa w art. 7 ust. 2;

2)

wykaz powierzchni gruntów, o których mowa w pkt 1, z uwzględnieniem klas bonitacyjnych

gruntów rolnych i typów siedliskowych gruntów leśnych;

3)

ekonomiczne uzasadnienie projektowanego przeznaczenia, uwzględniające w szczególności

a)

sumę należności i opłat rocznych za grunty projektowane do przeznaczenia na cele nierolnicze

i nieleśne,

b)

przewidywany rozmiar strat, które poniesie rolnictwo i leśnictwo w wyniku ujemnego

oddziaływania inwestycji lokalizowanych na gruntach projektowanych do przeznaczenia

na cele nierolnicze i nieleśne.

2.

Do wniosku powinna być dołączona mapa gminy lub miasta, z oznaczeniem gruntów zabudowanych,

z wyjątkiem gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 1, klas

bonitacyjnych gruntów rolnych i typów siedliskowych gruntów leśnych oraz granic gruntów,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, wykonana w skali takiej jak mapa planu zagospodarowania

gminy lub miasta. W odniesieniu do gruntów leśnych mapa stanowiąca załącznik do wniosku

zawiera treść mapy gospodarczej lasów.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczący gruntów o obszarze ponad 10 ha na cele

inwestycji górniczych, powinien zawierać oprócz danych określonych w ust. 1 i 2 także

wariantowe rozwiązania w zakresie rekultywacji i zagospodarowania gruntów w trakcie

i po zakończeniu działalności przemysłowej, określające dla każdego wariantu koszty

rekultywacji i zagospodarowania oraz straty, które poniesie rolnictwo i leśnictwo.

4.

Organ wyrażający zgodę, o którym mowa w art. 7 ust. 2, może w szczególnie uzasadnionym

przypadku odstąpić od wymogu przedkładania uzasadnienia ekonomicznego oraz rozwiązań

wariantowych, o których mowa w ust. 3.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

Wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego

i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas

IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele

nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie.

W decyzji określa się obowiązki związane z wyłączeniem.

2.

W odniesieniu do gruntów wchodzących w skład parków narodowych decyzje, o których

mowa w ust. 1, wydają dyrektorzy tych parków, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 5.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, dotyczące gruntów wymienionych w art. 8, mogą

być wydane po dniu faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

4.

Wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje przed uzyskaniem pozwolenia

na budowę.

5.

Osoba ubiegająca się o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, celem wydobywania

torfów jest obowiązana przedstawić właściwemu organowi następujące dokumenty

1)

dokumentację określającą położenie, powierzchnię i miąższość torfowiska oraz rodzaj

występującego tam torfu;

2)

projekt eksploatacji, uwzględniający podział na etapy i termin jej zakończenia;

3)

projekt rekultywacji torfowiska i termin jej zakończenia;

4)

ocenę wpływu eksploatacji torfowiska na środowisko przyrodnicze, ze szczególnym uwzględnieniem

gospodarki wodnej.

6.

Nie wymaga się decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli grunty rolne mają być

użytkowane na cele leśne.

1.

Osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest obowiązana

uiścić należność i opłaty roczne, a w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowe

odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki

powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

2.

Właściciel, który w okresie 2 lat zrezygnuje w całości lub w części z uzyskanego prawa

do wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej, otrzymuje zwrot należności,

jaką uiścił, odpowiednio do powierzchni gruntów niewyłączonych z produkcji. Zwrot

uiszczonej należności następuje w terminie do trzech miesięcy od dnia zgłoszenia rezygnacji.

3.

W razie zbycia gruntów, co do których wydano decyzje, o których mowa w art. 11 ust.

1 i 2, a niewyłączonych jeszcze z produkcji, obowiązek uiszczenia należności i opłat

rocznych ciąży na nabywcy, który wyłączył grunt z produkcji. Zbywający jest obowiązany

uprzedzić nabywcę o tym obowiązku.

4.

W razie zbycia gruntów wyłączonych z produkcji, obowiązek uiszczania opłat rocznych

przechodzi na nabywcę. Zbywający jest obowiązany uprzedzić o tym nabywcę.

5

Wysokość jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu stanowi różnicę

między spodziewaną wartością drzewostanu w wieku rębności, określonym w planie urządzania

lasu, a wartością w chwili jego wyrębu. W drzewostanach młodszych, w których nie można

pozyskać sortymentów drzewnych, odszkodowanie to stanowi wartość kosztów poniesionych

na założenie i pielęgnację drzewostanów.

5a

Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady ustalania jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w ust. 5, za przedwczesny

wyrąb drzewostanu, uwzględniając wartość drzewostanów, stopień zadrzewienia drzewostanu

w wieku wyrębu faktycznego, powierzchnię drzewostanu oraz aktualną cenę sprzedaży

1 m

6.

Należność pomniejsza się o wartość gruntu, ustaloną według cen rynkowych stosowanych

w danej miejscowości w obrocie gruntami, w dniu faktycznego wyłączenia tego gruntu

z produkcji.

7.

Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntów rolnych wymienionych w art. 2 ust.

1 pkt 1, 3 i 5 wynosi

Grunty orne i sady, pod budynkami i urządzeniami wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych

oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym pod pasami przeciwwietrznymi

i urządzeniami przeciwerozyjnymi

Łąki i pastwiska trwałe, pod budynkami i urządzeniami wchodzącymi w skład gospodarstw

rolnych oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym pod pasami przeciwwietrznymi

i urządzeniami przeciwerozyjnymi

klasa

równowartość ton ziarna żyta

klasa

równowartość ton ziarna żyta

wytworzone z gleb pochodzenia mineralnego

I

750

Ł i Ps I

750

II

650

Ł i Ps II

620

IIIa

550

Ł i Ps III

500

IIIb

450

wytworzone z gleb pochodzenia organicznego

IVa

350

Ł i Ps IV

300

IVb

250

Ł V

250

V

200

Ps V

200

VI

150

Ł i Ps VI

150

8.

Równowartość tony ziarna żyta ustala się w wysokości stosowanej do wymierzania podatku

rolnego, ogłaszanej przez Główny Urząd Statystyczny.

9.

Należność za wyłączenie z produkcji parków wiejskich oraz gruntów wymienionych w art.

2 ust. 1 pkt 4 i 10 ustala się jak za grunty pod budynkami i urządzeniami wchodzącymi

w skład gospodarstw rolnych oraz grunty pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi.

10.

Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntów pod stawami rybnymi oraz za grunty

wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 6-9 wynosi równowartość 400 ton ziarna żyta.

11

Należność za wyłączenie z produkcji 1 ha gruntu leśnego bez drzewostanu wynosi

Lp.

Typy siedliskowe lasów

Równowartość ceny 1 m

1

Lasy: świeży, wilgotny, łęgowy i górski oraz ols jesionowy i ols górski

2000

2

Lasy mieszane: świeży, wilgotny i bagienny, wyżynny, górski i ols

1500

3

Bory mieszane: świeży, wilgotny, bagienny, wyżynny i górski

1150

4

Bory: świeży, wilgotny, górski

600

5

Bory: suchy i bagienny

250

12.

Należność i opłaty roczne za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych w lasach ochronnych

są wyższe o 50% od należności i opłat, o których mowa w ust. 11.

13.

Należność uiszcza się w terminie do 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

14

Opłatę roczną za dany rok uiszcza się w terminie do dnia 30 czerwca tego roku, przyjmując

za podstawę ustalenia równowartość ceny tony ziarna żyta, stosowanej przy wymierzaniu

podatku rolnego za pierwsze półrocze w tym roku, a w odniesieniu do gruntów leśnych

- cenę 1 m

15.

Rada gminy może podjąć uchwałę o objęciu na jej obszarze ochroną również gruntów rolnych

wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 1, 3 i 5, zaliczonych do klas IV, IVa i IVb, wytworzonych

z gleb pochodzenia mineralnego. Wówczas przepisy ust. 1-4, 6, 8, 9, 13 i 14 stosuje

się odpowiednio, a należność z tytułu wyłączenia z produkcji 1 ha tych gruntów wynosi

Grunty orne i sady, pod budynkami i urządzeniami wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych

oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym pod pasami przeciwwietrznymi

i urządzeniami przeciwerozyjnymi

Łąki i pastwiska trwałe, pod budynkami i urządzeniami wchodzącymi w skład gospodarstw

rolnych oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym pod pasami przeciwwietrznymi

i urządzeniami przeciwerozyjnymi

klasa

równowartość ton ziarna żyta

klasa

równowartość ton ziarna żyta

wytworzone z gleb pochodzenia mineralnego

IVa

350

Ł i Ps IV

300

IVb

250

16

Na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego marszałek województwa

- w odniesieniu do gruntów rolnych, dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych

- w odniesieniu do gruntów leśnych, a w odniesieniu do obszarów wchodzących w skład

parków narodowych - dyrektor parku mogą umorzyć całość lub część należności i opłat

rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych również jednorazowe odszkodowanie w razie

dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu w przypadku inwestycji o charakterze użyteczności

publicznej z zakresu oświaty i wychowania, kultury, kultu religijnego oraz ochrony

zdrowia i opieki społecznej, jeżeli inwestycja ta służy zaspokojeniu potrzeb lokalnej

społeczności, oraz dotyczącej powiększenia lub założenia cmentarza, jeżeli obszar

gruntu podlegający wyłączeniu nie przekracza 1 ha i nie ma możliwości zrealizowania

inwestycji na gruncie nieobjętym ochroną.

Obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych

również jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 1, nie dotyczy wyłączenia

gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej na cele budownictwa mieszkaniowego

1)

do 0,05 ha w przypadku budynku jednorodzinnego;

2)

do 0,02 ha, na każdy lokal mieszkalny, w przypadku budynku wielorodzinnego.

1.

Przy wyłączaniu gruntów z produkcji w celu budowy zbiorników wodnych należność i opłaty

roczne określa się proporcjonalnie do udziału osób w eksploatacji tych zbiorników.

2

Jeżeli w eksploatacji zbiorników wodnych, o których mowa w ust. 1, przewiduje się

udział osób wykorzystujących wodę na cele produkcji rolniczej, leśnej, wytwarzania

energii elektrycznej w elektrowniach wodnych o mocy zainstalowanej nie większej niż

10 MW lub ochrony przeciwpowodziowej, zawiesza się na lat 10 uiszczenie proporcjonalnej

części sumy należności i opłat rocznych. Proporcjonalną część sumy należności i opłat

rocznych ustala się stosownie do udziału tych osób, określonego w dokumentacji technicznej

eksploatacji zbiornika, z tym że ustalony w tej dokumentacji przepływ nienaruszalny

zaliczacie do eksploatacji zbiornika dla potrzeb rolnictwa. Zawieszoną część sumy

należności i opłat rocznych umarza się po upływie 10 lat.

3.

W razie zmniejszenia udziału osób, o których mowa w ust. 2, w eksploatacji zbiornika

w okresie 10 lat od rozpoczęcia jego eksploatacji, osoby przejmujące część lub całość

tego udziału uiszczają należności i opłaty roczne proporcjonalnie do wielkości przejętego

udziału w eksploatacji zbiornika w oparciu o protokół zdawczo-odbiorczy.

1.

W razie wyłączania gruntów z produkcji, w decyzji o wyłączeniu, o której mowa w art.

11 ust. 1 i 2, można, po zasięgnięciu opinii wójta, nałożyć obowiązek zdjęcia oraz

wykorzystania na cele poprawy wartości użytkowej gruntów próchnicznej warstwy gleby

z gruntów rolnych klas I, II, IIIa, IIIb, III, IVa i IV oraz z torfowisk.

2.

W razie niewykonania obowiązku określonego w ust. 1, osoba wyłączająca grunty z produkcji

uiszcza za każdy 1 m

1)

z gleb klas I i II oraz gleb pochodzenia organicznego - 5 q;

2)

z gleb pochodzenia mineralnego, zaliczonych do klas III, IIIa i IIIb - 4 q;

3)

z gleb pochodzenia mineralnego, zaliczonych do klas IVa i IV - 3 q.

1

Właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów zrekultywowanych na cele

rolne obowiązany jest do przeciwdziałania degradacji gleb, w tym szczególnie erozji.

1

Właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów zrekultywowanych na cele

rolne jest obowiązany do przeciwdziałania degradacji gleb, w tym szczególnie erozji

i ruchom masowym ziemi.

2

Właściwy organ wymieniony w art. 5, ze względu na ochronę gleb przed erozją, może,

w drodze decyzji, nakazać właścicielowi zalesienie, zadrzewienie czy zakrzewienie

gruntów lub założenie na nich trwałych użytków zielonych. Właścicielowi gruntów przysługuje

zwrot kosztów zakupu niezbędnych nasion i sadzonek ze środków Funduszu Ochrony Gruntów

Rolnych.

2

właściwy organ wymieniony w art. 5, ze względu na ochronę gleb przed erozją i ruchami

masowymi ziemi, może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntów, o których mowa

w ust. 1, zalesienie, zadrzewienie lub zakrzewienie gruntów, lub założenie na nich

trwałych użytków zielonych. Właścicielowi gruntów przysługuje zwrot kosztów zakupu

niezbędnych nasion i sadzonek ze środków Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych.

3.

Jeżeli wykonanie nakazu, o którym mowa w ust. 2, spowoduje szkody wynikające ze zmniejszenia

produkcji roślinnej, właścicielowi gruntów przysługuje odszkodowanie ze środków Funduszu

Ochrony Gruntów Rolnych, wypłacane przez okres 10 lat.

4.

Obowiązek utrzymywania w stanie sprawności technicznej urządzeń przeciwerozyjnych

oraz urządzeń melioracji szczegółowych ciąży na właścicielu gruntów, na których znajdują

się te urządzenia.

5.

W razie wystąpienia z winy właściciela innych form degradacji gruntów, o których mowa

w ust. 1, w tym również spowodowanej nieprzestrzeganiem przepisów o ochronie roślin

uprawnych przed chorobami, szkodnikami i chwastami, wójt w drodze decyzji >. nakazuje

właścicielowi gruntów wykonanie w określonym terminie odpowiednich zabiegów. W razie

niewykonania decyzji, wójt zleca wykonanie zastępcze tych zabiegów na koszt właściciela

gruntów, wykorzystując do czasu zwrotu kosztów wykonania zastępczego środki Funduszu

Ochrony Gruntów Rolnych.

1

Dla gruntów położonych na obszarach ograniczonego użytkowania, istniejących wokół

zakładów przemysłowych, opracowuje się, na koszt odpowiedzialnych zakładów, plany

gospodarowania na tych gruntach.

2.

Projekt planu gospodarowania na gruntach, o których mowa w ust. 1, powinien określać

1)

rodzaje występujących zanieczyszczeń i ich stężenie;

2)

wpływ zanieczyszczeń lub innego szkodliwego oddziaływania na istniejący sposób zagospodarowania,

z ewentualnym podziałem strefy ochronnej na części;

3)

aktualne kierunki produkcji roślinnej oraz wielkość tej produkcji;

4)

rośliny, które mogą być uprawiane, zalecenia dotyczące ich uprawy oraz proponowany

sposób ich gospodarczego wykorzystania;

5)

sposób przeciwdziałania zmniejszeniu wartości użytkowej gleb;

6)

spodziewany poziom globalnej produkcji rolniczej lub leśnej;

7)

wykaz gospodarstw rolnych prowadzących produkcję rolniczą;

8)

wysokość przewidywanych odszkodowań z tytułu obniżenia poziomu produkcji lub zmiany

kierunku produkcji;

9)

ewentualne obowiązki związane z prowadzeniem produkcji zwierzęcej, w tym również rybackiej;

10)

ewentualne nakłady niezbędne do zmiany kierunków produkcji;

11)

przewidywany obszar i koszty nabycia gruntów przez zakład przemysłowy.

3.

Projekt planu powinien być wyłożony w urzędzie gminy do wglądu właścicieli gruntów

na okres 30 dni w celu zgłoszenia uwag i wniosków. O wyłożeniu projektu planu do wglądu

urząd gminy powiadamia właścicieli gruntów na piśmie.

4

Rada gminy podejmuje jako zadanie własne uchwałę w przedmiocie zatwierdzenia planu,

po uzyskaniu opinii izby rolniczej, a także placówek naukowych lub innych osób upoważnionych

przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska. Koszty sporządzenia opinii pokrywa zakład przemysłowy.

5

W razie prowadzenia produkcji w sposób naruszający ustalenia planu, o których mowa

w ust. 2 pkt 4 i 9, wójt, w porozumieniu z wojewódzkim inspektorem sanitarnym, nakazuje właścicielowi gruntów w oznaczonym terminie zniszczenie określonych upraw,

przemieszczenie zwierząt poza obszar ograniczonego użytkowania lub dokonanie ich uboju.

6.

Wykonanie decyzji, o której mowa w ust. 5, następuje bez odszkodowania.

1.

Jeżeli właściciel gruntów, o których mowa w art. 16 ust. 1, poniósł szkodę przez obniżenie

poziomu produkcji rolniczej lub leśnej, przysługuje mu z tego tytułu odszkodowanie

od zakładu przemysłowego. W przypadku obniżenia poziomu produkcji w okresie trzech

lat co najmniej o jedną trzecią dotychczasowej wartości, zakład jest obowiązany, na

wniosek właściciela, wykupić całość lub część tych gruntów według cen wolnorynkowych.

2.

Jeżeli w wyniku realizacji planu, o którym mowa w art. 16 ust. 1, zachodzi potrzeba

zmiany kierunku produkcji rolniczej lub leśnej, zakład przemysłowy jest obowiązany

zwrócić właścicielowi gruntów poniesione z tego tytułu nakłady i koszty oraz wypłacić

równowartość szkód wynikłych ze zmiany kierunków produkcji.

1

Na gruntach, o których mowa w art. 16 ust. 1, starosta zapewnia prowadzenie co 3 lata

okresowych badań poziomu skażenia gleb i roślin. Jeżeli okresowe badania wykażą, że

uzyskiwane płody nie nadają się do spożycia lub przetworzenia, kosztami badań należy

obciążyć zakład przemysłowy, a skażone grunty wyłącza się z produkcji w trybie określonym

w art. 11 ust. 1. Skutki tych decyzji obciążają zakład przemysłowy odpowiedzialny

za skażenie.

2.

Na żądanie właściciela gruntów wyłączonych z produkcji, zakład przemysłowy, o którym

mowa w ust. 1, jest obowiązany nabyć te grunty wraz z budynkami i urządzeniami. Przepis

art. 17 stosuje się odpowiednio.

3.

Jeżeli wyłączenie gruntów z produkcji następuje w wyniku ujemnego oddziaływania obiektów

lub urządzeń należących do kilku osób, odpowiedzialność tych osób jest solidarna.

4.

Pierwsze badania okresowe, o których mowa w ust. 1, należy przeprowadzić do końca

1996 r.

Przepisy art. 16-18 stosuje się odpowiednio także do gruntów zdewastowanych i zdegradowanych,

położonych poza obszarami ograniczonego użytkowania.

1.

Osoba powodująca utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów jest obowiązana

do ich rekultywacji na własny koszt.

2

Rekultywacji na cele rolnicze gruntów położonych, w rozumieniu przepisów o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, na obszarach rolniczej przestrzeni produkcyjnej,

zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby lub w wyniku klęsk żywiołowych,

dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5 przy wykorzystaniu środków Funduszu Ochrony

Gruntów Rolnych, a rekultywacji gruntów leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia

- środków budżetu państwa na zasadach określonych w przepisach o lasach.

2

Rekultywacji na cele rolnicze gruntów położonych, w rozumieniu przepisów o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, na obszarach rolniczej przestrzeni produkcyjnej,

zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych

lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu

środków Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych, a rekultywacji gruntów leśnych i gruntów

przeznaczonych do zalesienia - przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa,

na zasadach określonych w przepisach o lasach.

2a

Rekultywacji na cele inne niż wymienione w ust. 2 pozostałych gruntów zdewastowanych

lub zdegradowanych przez nieustalone osoby lub w wyniku klęsk żywiołowych dokonuje

właściwy organ wymieniony w art. 5 przy wykorzystaniu środków budżetu państwa lub

środków osób zainteresowanych prowadzeniem działalności na zrekultywowanych gruntach.

2a

Rekultywacji na cele inne niż wymienione w ust. 2 pozostałych gruntów zdewastowanych

lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów

masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu środków

pochodzących z budżetu państwa lub środków osób zainteresowanych prowadzeniem działalności

na zrekultywowanych gruntach.

3.

Rekultywację i zagospodarowanie gruntów planuje się, projektuje i realizuje na wszystkich

etapach działalności przemysłowej.

4.

Rekultywację gruntów prowadzi się w miarę jak grunty te stają się zbędne całkowicie,

częściowo lub na określony czas do prowadzenia działalności przemysłowej oraz kończy

się w terminie do 5 lat od zaprzestania tej działalności.

5.

Jeżeli działalność przemysłowa powodująca obowiązek rekultywacji gruntów prowadzona

jest przez kilka osób, obowiązek ten ciąży na każdej z nich, odpowiednio do zakresu

działalności powodującej potrzebę rekultywacji.

6

w przypadku zmiany osoby zobowiązanej do rekultywacji gruntów, w drodze decyzji właściwego

organu wymienionego w art. 5, następuje przekazanie praw i obowiązków wynikających

z wcześniej wydanych decyzji.

Na terenach przewidywanego osiadania gruntów na skutek działalności górniczej zakład

przemysłowy, na wniosek właściciela, rozpoczyna rekultywację przed wystąpieniem degradacji

gruntów.

1.

Decyzje w sprawach rekultywacji i zagospodarowania określają

1)

stopień ograniczenia lub utraty wartości użytkowej gruntów, ustalony na podstawie

opinii, o których mowa w art. 28 ust. 5;

2)

osobę obowiązaną do rekultywacji gruntów;

3)

kierunek i termin wykonania rekultywacji gruntów;

4)

uznanie rekultywacji gruntów za zakończoną.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, decyzje wydaje starosta, po zasięgnięciu opinii

1)

dyrektora właściwego terenowo okręgowego urzędu górniczego - w odniesieniu do działalności

górniczej;

2)

dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub dyrektora parku narodowego -

w odniesieniu do gruntów o projektowanym leśnym kierunku rekultywacji;

3

wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

3.

Osoby obowiązane do rekultywacji gruntów zawiadamiają organ, o którym mowa w ust.

2, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku o powstałych w ubiegłym roku zmianach

w zakresie gruntów podlegających rekultywacji.

1.

Tworzy się Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych, zwany dalej „Funduszem”.

2.

Regulamin funkcjonowania Funduszu ustala Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w porozumieniu z Ministrem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa po zasięgnięciu opinii właściwych komisji sejmowych.

3.

Dochodami Funduszu są związane z wyłączaniem z produkcji gruntów rolnych

1)

należności;

2)

opłaty roczne;

3)

opłaty z tytułu niewykonania obowiązku zdjęcia i wykorzystania próchnicznej warstwy

gleby;

4)

opłaty oraz należności i opłaty roczne podwyższone, określone w art. 28 ust. 1-3.

4.

Dochodami Funduszu mogą być także darowizny i inne dochody.

1.

Fundusz dzieli się na terenowy i centralny.

2.

Fundusz centralny tworzy się z 20% dochodów Funduszu, o których mowa w art. 23 ust.

3 i 4.

3.

Środkami Funduszu centralnego dysponuje Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

4

Środkami Funduszu terenowego dysponuje samorząd województwa.

5.

Fundusz terenowy przekazuje, w terminie 15 dni po zakończeniu każdego kwartału, 20%

zgromadzonych dochodów, wymienionych w art. 23 ust. 3, na rachunek Funduszu centralnego.

1.

Środki Funduszu przeznacza się na ochronę, rekultywację i poprawę jakości gruntów

rolnych oraz na wypłatę odszkodowań przewidzianych ustawą, a w szczególności na

1)

rekultywację na cele rolnicze gruntów, które utraciły lub zmniejszyły wartość użytkową

wskutek działalności nieustalonych osób;

2)

rolnicze zagospodarowanie gruntów zrekultywowanych;

3)

użyźnianie gleb o niskiej wartości produkcyjnej, ulepszanie rzeźby terenu i struktury

przestrzennej gleb, usuwanie kamieni i odkrzaczanie;

4

przeciwdziałanie erozji gleb na gruntach rolnych, w tym zwrot kosztów zakupu nasion

i sadzonek, utrzymania w stanie sprawności technicznej urządzeń przeciwerozyjnych,

oraz odszkodowania, o których mowa w art. 15 ust. 3;

4

przeciwdziałanie erozji gleb i ruchom masowym ziemi na gruntach rolnych, w tym zwrot

kosztów zakupu nasion i sadzonek, utrzymanie w stanie sprawności technicznej urządzeń

przeciwerozyjnych oraz odszkodowania, o których mowa w art. 15 ust. 3;

5)

budowę i renowację zbiorników wodnych służących małej retencji;

6)

budowę i modernizację dróg dojazdowych do gruntów rolnych;

7)

wdrażanie i upowszechnianie wyników prac naukowo-badawczych związanych z ochroną gruntów

rolnych;

8

wykonywanie badań płodów rolnych uzyskiwanych na obszarach ograniczonego użytkowania,

o których mowa w art. 16, oraz niezbędnych dokumentacji i ekspertyz z zakresu ochrony

gruntów rolnych;

9)

wykonywanie zastępcze obowiązków określonych w ustawie;

10)

rekultywację nieużytków i użyźnianie gleb na potrzeby nowo zakładanych pracowniczych

ogrodów działkowych;

11)

zakup sprzętu pomiarowego i informatycznego oraz oprogramowania, niezbędnego do zakładania

i aktualizowania operatów ewidencji gruntów oraz prowadzenia spraw ochrony gruntów

rolnych, do wysokości 5% rocznych dochodów Funduszu.

2.

Środki Funduszu centralnego przeznacza się na zasilanie Funduszu terenowego oraz na

zadania wymienione w ust. 1 pkt 7 i 11.

3.

Środki Funduszu terenowego powinny być w pierwszej kolejności przeznaczane na wykonywanie

prac wymienionych w ust. 1 na obszarze tych gmin, w których powstają dochody Funduszu

oraz istnieją warunki uzyskania wzrostu produkcji rolniczej, rekompensującej straty

poniesione w wyniku zmniejszenia obszaru gruntów rolnych.

4.

Przy przydzielaniu środków Funduszu terenowego właścicielom gruntów, na ich wniosek,

należy uwzględniać udział własny tych właścicieli w kosztach robót oraz efektywność

projektowanych przedsięwzięć.

5.

Skutki finansowe decyzji, o których mowa w art. 15 ust. 2 i 3 oraz art. 20 ust. 2,

wymagają uzgodnienia z dysponentem Funduszu.

1

Kontrolę stosowania przepisów ustawy sprawują Minister Rolnictwa i Gospodarki ŻywnościowejMinister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa wojewodowie oraz podmioty wymienione w art. 5 oraz art. 15 ust. 5 i art. 16 ust.

5.

2.

Osoby przeprowadzające kontrolę są uprawnione do

1)

wstępu na grunt i teren zakładu przemysłowego;

2)

wglądu do dokumentów oraz żądania sporządzenia ich odpisów;

3)

sprawdzania tożsamości osób w związku z prowadzoną kontrolą;

4)

żądania wyjaśnień i zasięgania informacji;

5)

pobierania próbek gleby lub roślin do analizy.

3.

Kontrolę stosowania przepisów ustawy w odniesieniu do gruntów użytkowanych na cele

obronności lub bezpieczeństwa państwa można przeprowadzać po uprzednim uzgodnieniu

jej zakresu z jednostką nadrzędną użytkownika tych gruntów.

1.

Kontrola obejmuje wykonanie następujących obowiązków

1)

zdjęcia i wykorzystania próchnicznej warstwy gleby;

2)

rekultywacji gruntów zdewastowanych i zdegradowanych;

3)

rolniczego zagospodarowania gruntów zrekultywowanych, jeżeli zagospodarowanie odbywa

się przy wykorzystaniu środków Funduszu;

4

przeciwdziałania erozji gleb i innym zjawiskom powodującym trwałe pogarszanie wartości

użytkowej gruntów;

4

przeciwdziałania erozji gleb i ruchom masowym ziemi oraz innym zjawiskom powodującym

trwałe pogarszanie wartości użytkowej gruntów;

5)

określonych w art. 16-19.

2.

Jeżeli objętość próchnicznej warstwy gleby zdejmowanej z gruntów wyłączanych z produkcji

przekracza 1 000 m

3.

Kontrola wykonania obowiązku rekultywacji gruntów polega na sprawdzeniu co najmniej

raz w roku zgodności wykonywanych zabiegów z dokumentacją rekultywacji tych gruntów,

a zwłaszcza wymagań technicznych oraz ich terminowości, ze szczególnym uwzględnieniem

obowiązku zakończenia rekultywacji w okresie 5 lat od zaprzestania działalności przemysłowej.

4.

O terminie kontroli wymienionych w ust. 1-3, na obszarach górniczych, morskiego pasa

nadbrzeżnego, kolejowych i lotnisk komunikacyjnych, powiadamia się odpowiednio, nie

później niż 3 dni przed zamierzoną kontrolą

1)

okręgowy urząd górniczy;

2)

urząd morski;

3)

organ kolejowy lub zarząd lotniska.

1.

W razie stwierdzenia, że grunty zostały wyłączone z produkcji niezgodnie z przepisami

niniejszej ustawy, sprawcy wyłączenia ustala się opłatę w wysokości dwukrotnej należności.

2.

W razie stwierdzenia, że grunty przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania

przestrzennego na cele nierolnicze lub nieleśne zostały wyłączone z produkcji bez

decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1 i 2, decyzję taką wydaje się z urzędu, podwyższając

jednocześnie wysokość należności o 10%.

3.

W razie niezakończenia rekultywacji gruntów zdewastowanych w okresie, o którym mowa

w art. 20 ust. 4, stosuje się opłatę roczną podwyższoną o 200% od dnia, w którym rekultywacja

gruntów powinna zostać zakończona.

4.

W razie niewykonania obowiązku rekultywacji gruntów zdegradowanych, ustala się, w

drodze decyzji, obowiązek corocznego wpłacania na Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych

lub na Fundusz Leśny, przez osobę powodującą ograniczenie wartości użytkowej gruntów,

równowartości opłaty rocznej w takiej części, w jakiej nastąpiło ograniczenie wartości

użytkowej gruntów. Do ustalenia wysokości opłaty rocznej za zdegradowanie gruntów

stosuje się wartości wymienione

1)

w art. 12 ust. 7 i odpowiednio w art. 12 ust. 15 w odniesieniu do gruntów rolnych

klas I-IV,

2)

w art. 12 ust. 11 w odniesieniu do gruntów leśnych;

opłaty te uiszcza się do czasu wykonania obowiązku rekultywacji.

5.

Rozmiar ograniczenia wartości użytkowej gruntów ustala się na podstawie dwóch odrębnych

opinii rzeczoznawców.

6.

W razie ograniczenia wartości użytkowej gruntów w wyniku zasadzenia drzew przydrożnych,

nie pobiera się opłat, o których mowa w ust. 4.

7.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do gruntów leśnych, z tym

że decyzję wydaje dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, a w parkach narodowych

dyrektor parku.

8

Opłaty, o których mowa w ust. 1-4, stosuje się niezależnie od kar przewidzianych w

przepisach o ochronie środowiska oraz innych obowiązujących przepisach.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 28, nie mogą być wliczane do kosztów działalności osób,

na które nałożono te opłaty.

2.

Jeżeli opłaty, o których mowa w art. 28, dotyczą jednostek organizacyjnych, na kierowników

tych jednostek nakłada się karę w wysokości ich wynagrodzenia za okres 3 ostatnich

miesięcy.

W przypadkach niewykonywania obowiązków określonych w ustawie stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Dochody Funduszu, o których mowa w art. 23, wynikające z niniejszej ustawy, są należnościami

państwowymi w rozumieniu przepisów o umarzaniu i udzielaniu ulg w spłacaniu należności

państwowych.

2.

Świadczenia pieniężne, o których mowa w ust. 1, przedawniają się z upływem 5 lat od

dnia ich wymagalności.

3

Przepisy ust. 1 nie dotyczą dochodów funduszy terenowych, w stosunku do których umarzanie

i udzielanie ulg w spłacie należności funduszu następuje według zasad i trybu określonych

przez właściwy sejmik województwa.

1.

Działający na podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 79) Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych staje się Funduszem Ochrony Gruntów Rolnych w rozumieniu

niniejszej ustawy.

2.

Dochody, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz w art. 28 ust. 1-4, dotyczące gruntów

leśnych są dochodami Funduszu Leśnego, o którym mowa w przepisach o lasach. Przepisy

art. 31 stosuje się odpowiednio.

W okresie do dnia 31 grudnia 1998 r.

1)

Fundusz centralny tworzy się z 50% dochodów Funduszu, o których mowa w art. 23 ust.

3 i 4,

2)

Fundusz terenowy przekazuje, w terminie 15 dni po zakończeniu każdego miesiąca, 50%

zgromadzonych dochodów, wymienionych w art. 23 ust. 3 i 4, na rachunek Funduszu centralnego.

(pominięty).

W okresie do dnia 31 grudnia 1998 r. środki Funduszu terenowego w pierwszej kolejności

powinny być przekazane na wykonywanie prac wymienionych w art. 25 ust. 1 pkt 1-6 oraz

pkt 8 i 9, na obszarze gmin dotkniętych powodzią z lipca 1997 r.

(pominięty).

Właściwy w sprawach ochrony gruntów organ, o którym mowa w art. 5, prowadzi sprawozdawczość

z zakresu

1)

obszaru gruntów wyłączanych z produkcji,

2)

ustalonych należności, opłat rocznych i innych, wymienionych w niniejszej ustawie,

dochodów Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych lub Funduszu Leśnego,

3)

wielkości obszarów i położenia gruntów zdewastowanych i zdegradowanych, podlegających

rekultywacji i zagospodarowaniu,

4)

wyników rekultywacji i zagospodarowania gruntów,

5)

istniejących zasobów i eksploatacji złóż torfów,

według zasad określonych przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w porozumieniu z Ministrem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa i z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego.

W stosunku do gruntów, na których znajdują się zabytki archeologiczne, wojewódzki

konserwator zabytków może określić, w drodze decyzji, zakres i sposób eksploatacji

takich gruntów.

1.

Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją

ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

2.

Do spraw, w których wydano decyzję ostateczną o wyłączeniu z produkcji rolniczej gruntów

rolnych klas I-III, a wyłączenie takie faktycznie jeszcze nie nastąpiło, stosuje się

przepisy dotychczasowe.

3.

Tracą ważność niewykonane do dnia wejścia w życie ustawy decyzje ostateczne, dotyczące

1)

opłat z tytułu odłogowania gruntów rolnych;

2)

wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów klas IV-VI, na mocy których nie nastąpiło

jeszcze faktyczne wyłączenie.

4.

Stałe opłaty roczne, ustalone na podstawie dotychczasowych przepisów, ulegają z mocy

prawa umorzeniu, o ile ich kwota jest równa lub niższa od 10 zł.

5.

Do wznowienia postępowania w sprawach, w których na podstawie dotychczasowych przepisów

wydano decyzje ostateczne, dotyczące

1)

wyłączenia gruntów z produkcji bez zezwolenia,

2)

rekultywacji i zagospodarowania gruntów, w tym niewykonania rekultywacji gruntów w

wyznaczonym terminie,

stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

6.

Niewykonane do dnia wejścia w życie ustawy decyzje ostateczne w sprawach przeciwdziałania

erozji gleb pozostają w mocy.

Traci moc ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 79, z 1984 r. Nr 35, poz. 185, z 1988 r. Nr 24, poz. 169, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 101, poz. 444, Nr 103, poz. 446 i Nr 114, poz. 494 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 46 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy,

2)

art. 46 pkt 10, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem

kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

,. Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.