Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie funkcjonowania inspekcji portu

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) sposób funkcjonowania inspekcji portu;

2) tryb przeprowadzania inspekcji statków o obcej

przynale˝noÊci i ich za∏óg wp∏ywajàcych do polskich portów lub zakotwiczonych w pobli˝u polskich portów oraz instalacji przybrze˝nych w granicach polskiego morza terytorialnego;

3) wzór dokumentu identyfikacyjnego inspektora inspekcji portu.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) ustawie — nale˝y przez to rozumieç ustaw´ z dnia

9 listopada 2000 r. o bezpieczeƒstwie morskim;

2) konwencjach — nale˝y przez to rozumieç konwencje, o których mowa w art. 6 i art. 18 ust. 1 pkt 1

ustawy, oraz

a) Mi´dzynarodowà konwencj´ o pomierzaniu pojemnoÊci statków z 1969 r., sporzàdzonà w Londynie dnia 23 czerwca 1969 r. (Dz. U. z 1983 r.

Nr 56, poz. 247),

b) Mi´dzynarodowà konwencj´ o zapobieganiu

zanieczyszczaniu morza przez statki, sporzàdzo———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca

2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302, z 2003 r. Nr 19,

poz. 165, Nr 141, poz. 1359 i Nr 232, poz. 2322).

2) Niniejsze rozporzàdzenie wdra˝a postanowienia

— dyrektywy 95/21/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie kontroli paƒstwa portu (Dz. Urz. WE L 157,

z 07.07.1995, z póêƒ. zm.),

— dyrektywy 96/40/WE z dnia 25 czerwca 1996 r. ustanawiajàcej wspólny wzór dowodu to˝samoÊci dla inspektorów przeprowadzajàcych kontrol´ paƒstwa portu (Dz.

Urz. WE L 196, z 07.08.1996). Z dniem uzyskania przez

Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej,

dane dotyczàce og∏oszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszym rozporzàdzeniu, dotyczà og∏oszenia tych aktów w Dzienniku Urz´dowym

Unii Europejskiej — wydanie specjalne.

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2002 r. Nr 240, poz. 2060, z 2003 r. Nr 199, poz. 1936

i Nr 229, poz. 2277 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41 i Nr 93,

poz. 895 i 899.

nà w Londynie dnia 2 listopada 1973 r. (Dz. U.

z 1987 r. Nr 17, poz. 101), zwanà dalej „konwencjà MARPOL ”;

3) Memorandum Paryskim — nale˝y przez to rozumieç Memorandum Paryskie, o którym mowa

w art. 12 ust. 6 ustawy;

4) krajowym koordynatorze do spraw inspekcji portu

— nale˝y przez to rozumieç osob´ wyznaczonà

przez ministra w∏aÊciwego do spraw gospodarki

morskiej do koordynowania dzia∏aƒ w ramach inspekcji portu, zwanà dalej „koordynatorem PSC”;

5) systemie Sirenac — nale˝y przez to rozumieç system informacyjny w postaci bazy danych wyników

inspekcji przeprowadzanych w regionie obj´tym

obowiàzywaniem Memorandum Paryskiego;

6) systemie Equasis — nale˝y przez to rozumieç system informacyjny Unii Europejskiej w postaci

ogólnodost´pnej bazy danych o statkach uprawiajàcych ˝eglug´ mi´dzynarodowà;

7) wskaêniku oceny — nale˝y przez to rozumieç liczbowy wskaênik obliczany dla ka˝dego statku

w systemie Sirenac, na podstawie przeprowadzonych inspekcji.

§ 3. 1. W trakcie przeprowadzania inspekcji statków, do których nie majà zastosowania konwencje, inspektor inspekcji portu, zwany dalej „inspektorem”,

podejmuje czynnoÊci niezb´dne dla zapewnienia, ˝e

kontrolowane statki nie stanowià zagro˝enia dla bezpieczeƒstwa ˝eglugi lub Êrodowiska.

2. Inspektor dokonuje inspekcji, o której mowa

w ust. 1, zgodnie z procedurami Memorandum Paryskiego.

§ 4. Inspektor, przeprowadzajàc inspekcj´ statku bandery paƒstwa nieb´dàcego stronà konwencji lub statku

niepodlegajàcego konwencjom, stosuje wobec tego

statku i jego za∏ogi te same kryteria jak wobec za∏ogi

i statku bandery paƒstwa b´dàcego stronà konwencji.

Rozdzia∏ 2

Sposób funkcjonowania inspekcji portu

§ 5. 1. Inspektorem mo˝e zostaç osoba, która

1) by∏a co najmniej przez jeden rok inspektorem bandery i przeprowadza∏a inspekcje i certyfikacje statków zgodnie z konwencjami, oraz posiada

a) dyplom kapitana ˝eglugi wielkiej, upowa˝niajàcy do dowodzenia statkiem o pojemnoÊci brut-

to 3000 i powy˝ej oraz pracowa∏a w charakterze

oficera na statkach morskich przez okres nie

krótszy ni˝ pi´ç lat lub

b) dyplom starszego mechanika, upowa˝niajàcy

do pe∏nienia tej funkcji na pok∏adzie statku

o mocy maszyn g∏ównych 3 000 KW i powy˝ej

oraz pracowa∏a w charakterze oficera na statkach morskich przez okres nie krótszy ni˝ pi´ç

lat, lub

c) tytu∏ in˝yniera budowy okr´tów, in˝yniera mechanika lub in˝yniera, który jest zwiàzany

z bran˝à morskà, a tak˝e przepracowa∏a w tym

zawodzie co najmniej przez pi´ç lat;

2) posiada

Poz. 1078

1) monitorowanie celów inspekcji portu wyznaczonych przez Uni´ Europejskà;

2) kontrola i monitorowanie zatrzymaƒ statków i statków obj´tych odmowà wejÊcia do portu;

3) wyjaÊnianie procedur dotyczàcych przeprowadzonych inspekcji portu;

4) przygotowywanie do publikacji informacji o dzia∏alnoÊci inspekcji portu w zakresie okreÊlonym odr´bnymi przepisami;

5) weryfikacja raportów z inspekcji w systemie Sirenac;

6) kreowanie u˝ytkowników systemu Sirenac;

a) dyplom uczelni wy˝szej albo udokumentowane

równorz´dne szkolenie,

7) prowadzenie konsultacji z innymi administracjami

i instytucjami klasyfikacyjnymi;

b) zaÊwiadczenie o przeszkoleniu i uzyskaniu kwalifikacji w szkole dla inspektorów bezpieczeƒstwa ˝eglugi,

8) organizacja szkoleƒ dla inspektorów.

c) co najmniej dwuletnie doÊwiadczenie jako inspektor bandery oraz przeprowadza∏a inspekcje

i certyfikacje zgodnie z konwencjami;

3) posiada zdolnoÊç ustnego i pisemnego komunikowania si´ z marynarzami w j´zyku angielskim lub

innym powszechnie stosowanym na morzu;

4) posiada wiedz´ w zakresie uregulowanym przez

konwencje, dotyczàcà odpowiednich procedur inspekcji portu.

2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, nie dotyczà osób zatrudnionych w charakterze inspektora inspekcji portu w dniu wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia.

§ 6. 1. Inspekcji portu mo˝e dokonaç inspektor

upowa˝niony przez organ inspekcyjny i legitymujàcy

si´ dokumentem identyfikacyjnym.

§ 9. Organy inspekcji portu podejmujà odpowiednie dzia∏ania po otrzymaniu od pilotów lub w∏adz portowych informacji o statkach niespe∏niajàcych wymagaƒ bezpieczeƒstwa ˝eglugi lub stanowiàcych zagro˝enie dla Êrodowiska morskiego.

§ 10. 1. Organy inspekcji portu wspó∏pracujà

z Morskà S∏u˝bà Poszukiwania i Ratownictwa „SAR”,

w∏adzami portowymi, Stra˝à Granicznà i s∏u˝bà celnà

oraz innymi organami administracji lub jednostkami

organizacyjnymi w celu uzyskania wszystkich odpowiednich informacji na temat statków zawijajàcych do

polskich portów.

2. Organy inspekcji portu prowadzà wymian´ informacji i wspó∏pracujà z w∏aÊciwymi organami administracji morskiej oraz odpowiednimi w∏adzami innych paƒstw, Komisjà Europejskà i operatorem systemu Sirenac.

Rozdzia∏ 3

2. Wzór dokumentu identyfikacyjnego okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

Tryb przeprowadzania inspekcji statków

o obcej przynale˝noÊci

§ 7. 1. Podczas przeprowadzania czynnoÊci kontrolnych wymagajàcych ekspertyzy, inspektor mo˝e

wspó∏pracowaç z osobà b´dàcà ekspertem w danej

dziedzinie.

§ 11. Organy inspekcyjne przeprowadzajà rocznie

inspekcje w iloÊci co najmniej 25 % ogólnej liczby indywidualnych statków o obcej przynale˝noÊci zawijajàcych do polskich portów, obliczonej jako Êrednia

arytmetyczna trzech ostatnich lat kalendarzowych.

2. Inspektor i ekspert nie mogà byç zwiàzani z kontrolowanym statkiem i portem w sposób mogàcy wywo∏ywaç wàtpliwoÊci co do ich bezstronnoÊci oraz byç

zatrudnieni przez instytucje pozarzàdowe i organizacje, które wydajà Êwiadectwa i certyfikaty klasyfikacyjne oraz konwencyjne lub przeprowadzajà inspekcje

w celu wydania takich Êwiadectw i certyfikatów.

§ 8. 1. Koordynator PSC koordynuje funkcjonowanie inspekcji portu.

2. Do zadaƒ koordynatora PSC nale˝y w szczególnoÊci

§ 12. 1. Kwalifikujàc statki do inspekcji, organy inspekcyjne zapewniajà, ˝e na ka˝dym statku, który

w systemie informacyjnym Sirenac posiada wskaênik

oceny 50 i wy˝szy, jest przeprowadzona obowiàzkowo

inspekcja, zgodnie z § 14.

2. Niezale˝nie od wartoÊci wskaênika oceny

w pierwszej kolejnoÊci podlegajà kontroli statki, które

1) zosta∏y zg∏oszone przez pilotów lub pracowników

portowych jako majàce nieprawid∏owoÊci, które

mogà wp∏ywaç na bezpieczeƒstwo ˝eglugi;

2) nie spe∏niajà obowiàzków wynikajàcych z wymagaƒ dla statków przewo˝àcych ∏adunki niebezpieczne, okreÊlonych odr´bnymi przepisami;

3) sà przedmiotem raportu lub meldunku dokonanego przez administracj´ morskà innego paƒstwa;

4) sà przedmiotem raportu lub skarg kapitana statku,

cz∏onka za∏ogi lub ka˝dej innej osoby lub jednostki organizacyjnej majàcej interes w bezpiecznej ˝egludze tego statku, warunkach pracy i ˝ycia na

statku lub zapobieganiu zanieczyszczeniu Êrodowiska, chyba ˝e dane organy inspekcyjne kontroli

portu potraktujà raport lub za˝alenie jako bezpodstawne; to˝samoÊç osoby zg∏aszajàcej raport lub

za˝alenie nie mo˝e byç ujawniona kapitanowi lub

w∏aÊcicielowi danego statku;

5) bra∏y udzia∏ w kolizji, osiad∏y na mieliênie lub zosta∏y wyrzucone na brzeg w drodze do portu;

6) sà podejrzane o z∏amanie przepisów w zakresie zanieczyszczenia Êrodowiska szkodliwymi substancjami lub Êciekami;

7) manewrowa∏y w sposób niezgodny z przepisami

w rejonach rozgraniczenia ruchu przyj´tych przez

Mi´dzynarodowà Organizacj´ Morskà, zwanà dalej „IMO”, lub nie stosowa∏y zasad bezpiecznej nawigacji;

Poz. 1078

d) naprawione w innym okreÊlonym terminie lub

na specjalnych warunkach;

6) na których stwierdzono nieprawid∏owoÊci podczas

poprzedniej kontroli, bioràc pod uwag´ ich liczb´,

tak˝e je˝eli nieprawid∏owoÊci zosta∏y usuni´te;

7) które zosta∏y zatrzymane w poprzednim porcie;

8) p∏ywajàce pod banderà paƒstwa, które nie ratyfikowa∏o wszystkich konwencji;

9) klasyfikowane przez instytucj´ klasyfikacyjnà, która nie zosta∏a uznana przez Komisj´ Europejskà;

10) podlegajàce obowiàzkowej rozszerzonej kontroli,

o której mowa w § 16;

11) eksploatowane powy˝ej 13 lat.

4. OkreÊlajàc kolejnoÊç dokonywania priorytetowych kontroli na statkach, o których mowa w ust. 3,

inspektor bierze pod uwag´ ca∏kowità wartoÊç wskaênika oceny widniejàcego w systemie informacyjnym

Sirenac. Wy˝szy wskaênik oceny oznacza wy˝szy priorytet kontroli.

5. Ca∏kowity wskaênik oceny jest zdefiniowany

przez Memorandum Paryskie.

8) powodowa∏y zagro˝enie wobec osób, mienia lub

Êrodowiska naturalnego;

§ 13. Inspektorom nie zaleca si´ kwalifikowaç do

kontroli statków, które by∏y poddane inspekcji w innych portach paƒstw cz∏onkowskich Memorandum

Paryskiego w ciàgu ostatnich 6 miesi´cy, je˝eli

9) zosta∏y pozbawione klasy lub klasa zosta∏a im zawieszona w okresie ostatnich szeÊciu miesi´cy.

1) nie jest to statek, o którym mowa w § 12;

3. W przypadku gdy wskaênik oceny wskazany

przez system Sirenac jest ni˝szy od 50, do kontroli wyznacza si´ w pierwszej kolejnoÊci nast´pujàce statki

1) zawijajàce do portu po raz pierwszy lub po nieobecnoÊci w regionie d∏u˝szej ni˝ 12 miesi´cy, lub

które nie by∏y dotychczas zarejestrowane w bazie

Sirenac;

2) na których nie odby∏a si´ ˝adna inspekcja w ramach Memorandum Paryskiego w ciàgu ostatnich

szeÊciu miesi´cy;

3) których konwencyjne certyfikaty konstrukcji i wyposa˝enia oraz Êwiadectwa klasyfikacyjne zosta∏y

wydane przez organizacje nieuznane zgodnie z trybem okreÊlonym odr´bnymi przepisami;

4) p∏ywajàce pod banderà paƒstwa znajdujàcego si´

na czarnej liÊcie publikowanej w rocznych raportach Memorandum Paryskiego;

5) które po ostatniej inspekcji uzyska∏y pozwolenie

na opuszczenie portu pod warunkiem, ˝e nieprawid∏owoÊci wykazane w czasie inspekcji zostanà

a) usuni´te przed wyjÊciem w morze,

b) naprawione do nast´pnego portu przeznaczenia,

c) naprawione w terminie 14 dni,

2) podczas ostatniej inspekcji nie wykryto ˝adnych

nieprawid∏owoÊci;

3) nie istniejà wyraêne powody uzasadniajàce inspekcj´.

§ 14. 1. Inspektor podczas przeprowadzania wst´pnej inspekcji statku

1) sprawdza w odpowiednim zakresie Êwiadectwa

i dokumenty okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia;

2) kontroluje ogólnie statek pod wzgl´dem bezpieczeƒstwa ˝eglugi ∏àcznie z si∏ownià oraz warunki

pracy i ˝ycia marynarzy.

2. Inspektor mo˝e sprawdziç Êwiadectwa i dokumenty inne ni˝ wymienione w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, je˝eli zgodnie z wymaganiami konwencji

powinny one byç na statku.

3. W ka˝dym przypadku gdy wyst´pujà wyraêne

okolicznoÊci wskazujàce, ˝e stan statku, jego wyposa˝enie lub za∏oga w istotnym zakresie nie spe∏niajà wymagaƒ konwencji, przeprowadzana jest bardziej

szczegó∏owa kontrola.

4. Bardziej szczegó∏owa kontrola powinna zostaç

podj´ta po stwierdzeniu, ˝e

1) inspekcja dotyczy statków wymienionych w § 12

ust. 2 i ust. 3 pkt 3, 4, 5 lit. b i c i pkt 8;

4) statki pasa˝erskie starsze ni˝ 15 lat, inne ni˝ promy

typu ro-ro i pasa˝erskie jednostki szybkie,

2) na statku nie by∏a poprawnie prowadzona ksià˝ka

zapisów olejowych;

je˝eli up∏yn´∏o 12 miesi´cy od dnia dokonania ostatniej rozszerzonej kontroli w porcie paƒstwa strony

Memorandum Paryskiego.

3) podczas sprawdzania certyfikatów oraz innych dokumentów stwierdzono niezgodnoÊci;

4) istnieje podejrzenie, ˝e cz∏onkowie za∏ogi nie sà

zdolni komunikowaç si´ mi´dzy sobà lub z w∏adzami portu w zakresie obowiàzków wynikajàcych

z przepisów konwencji, o której mowa w art. 18

ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy;

2. Armator lub kapitan statku wyznaczonego do

obowiàzkowej rozszerzonej inspekcji, na trzy dni przed

spodziewanym zawini´ciem do portu lub przed opuszczeniem ostatniego portu, powinien przekazaç w∏aÊciwym organom inspekcyjnym informacje dotyczàce

1) nazwy statku;

5) istnieje podejrzenie, ˝e za∏adunek i inne operacje

nie sà przeprowadzane w sposób bezpieczny

i zgodnie ze wskazówkami IMO;

2) bandery;

6) istniejà zaniedbania kapitana tankowca w prowadzeniu zapisów dotyczàcych monitorowania i kontroli systemu zrzutu oleju podczas ostatniej podró˝y pod balastem;

4) tona˝u;

7) brak jest aktualnej listy za∏ogi lub cz∏onkowie za∏ogi nie znajà swoich obowiàzków na wypadek zagro˝eƒ i koniecznoÊci opuszczenia statku;

8) dokonano emisji fa∏szywych alarmów bez obowiàzkowych procedur odwo∏awczych;

3) numeru IMO;

5) daty budowy statku, zgodnie z datà okreÊlonà

w certyfikatach bezpieczeƒstwa statku;

6) konstrukcji kad∏uba, iloÊci i rodzaju ∏adunku oraz

stanu zbiorników ∏adunkowych i balastowych

w przypadku tankowców;

7) przybli˝onego czasu zawini´cia do portu przeznaczenia lub stacji pilotów;

8) planowanego czasu postoju statku;

9) sà braki w podstawowym wyposa˝eniu wymaganym przez konwencje;

10) na statku sà z∏e warunki sanitarne;

9) planowanych operacji w porcie przeznaczenia,

a w szczególnoÊci operacji prze∏adunkowych

i bunkrowania paliwa;

11) zosta∏a naruszona konstrukcja statku i wytrzyma∏oÊç kad∏uba lub inne nieprawid∏owoÊci stanowiàce zagro˝enie dla wodoszczelnoÊci i zdatnoÊci do

˝eglugi w trudnych warunkach pogodowych;

10) planowanych statutowych przeglàdów, inspekcji

oraz powa˝nych konserwacji i prac naprawczych

do wykonania podczas postoju w porcie przeznaczenia.

12) kapitan lub cz∏onkowie za∏ogi nie zapoznali si´

z podstawowymi dzia∏aniami zwiàzanymi z bezpieczeƒstwem statku, zapobieganiem zanieczyszczeniom lub takie dzia∏ania nie by∏y prowadzone.

§ 16. 1. W trakcie przeprowadzania obowiàzkowej

rozszerzonej kontroli statków inspektor sprawdza

5. Inspektor, wykonujàc swoje obowiàzki, kieruje

si´ procedurami i wytycznymi zawartymi w

a) w∏àcznik pràdu „black-out” i uruchomienie generatora awaryjnego,

1) Memorandum Paryskim;

2) Publikacji Mi´dzynarodowej Organizacji Pracy „Inspekcja Warunków Pracy na Statku”;

3) wytycznych Mi´dzynarodowej Organizacji Morskiej — Zasady bezpiecznej obsady na statku —

(Res. A.890/21);

4) Postanowieniach Mi´dzynarodowego Morskiego

Kodeksu Towarów Niebezpiecznych.

§ 15. 1. Obowiàzkowej rozszerzonej inspekcji podlegajà statki nast´pujàcych kategorii

1) na wszystkich statkach

b) oÊwietlenie awaryjne,

c) funkcjonowanie awaryjnej pompy po˝arowej

z dwoma w´˝ami pod∏àczonymi do g∏ównego

przewodu,

d) funkcjonowanie pomp z´zowych statku,

e) zamykanie drzwi wodoszczelnych,

f) opuszczanie jednej szalupy ratunkowej do wody,

g) zdalne wy∏àczniki awaryjne, w szczególnoÊci

kot∏ów, wentylacji i pomp paliwowych,

h) testowanie urzàdzenia sterowego, ∏àcznie z pomocniczym urzàdzeniem sterowym,

1) gazowce i chemikaliowce starsze ni˝ 10 lat,

i) awaryjne êród∏o zasilania urzàdzeƒ radiowych,

2) masowce starsze ni˝ 12 lat,

3) tankowce powy˝ej 3000 GT i starsze ni˝ 15 lat,

j) odolejacz wód z´zowych — testujàc go w mo˝liwym zakresie;

2) na zbiornikowcach do przewozu gazu i substancji

chemicznych dodatkowo

a) system monitorowania zbiorników ∏adunkowych i urzàdzenia bezpieczeƒstwa zwiàzane

z kontrolà temperatury, ciÊnienia i ula˝u,

b) analizator zawartoÊci tlenu i eksplozymetr, ∏àcznie z ich kalibrowaniem, a tak˝e dost´pnoÊç

sprz´tu do wykrywania substancji chemicznych

wraz z odpowiednià liczbà stosownych rurek

detekcyjnych dla konkretnych ∏adunków, jakie

sà przewo˝one,

c) kabinowe zestawy ratunkowe zapewniajàce odpowiednià ochron´ uk∏adu oddechowego i oczu

dla ka˝dej osoby na pok∏adzie, je˝eli wymaganie takie zosta∏o okreÊlone w certyfikacie zgodnoÊci dla przewo˝enia niebezpiecznych substancji chemicznych luzem lub skroplonych gazów,

d) czy przewo˝ony ∏adunek jest wymieniony

w certyfikacie zgodnoÊci dla przewo˝enia niebezpiecznych substancji chemicznych luzem

lub skroplonych gazów,

e) sta∏e instalacje gaÊnicze na pok∏adzie, w szczególnoÊci pianowe lub suche chemiczne, zgodnie z wymaganiami dla przewo˝onego ∏adunku;

3) na masowcach dodatkowo

a) mo˝liwe skorodowanie podstaw (fundamentów) urzàdzeƒ pok∏adowych,

b) mo˝liwe zniekszta∏cenie lub korozj´ pokryw lukowych,

d) mo˝liwe p´kni´cia lub miejscowo korozj´

w grodziach poprzecznych,

e) dost´p do ∏adowni,

f) dokumenty lub ich potwierdzone kopie przez

administracj´ paƒstwa bandery lub instytucj´

klasyfikacyjnà, a w szczególnoÊci

— raport z przeglàdu kad∏uba,

— raporty oceny stanu statku,

— raporty pomiaru gruboÊci blach kad∏uba,

— program przeglàdów kad∏uba zgodnie z rezolucjà IMO A.744 (18);

4) na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych dodatkowo

a) sta∏à instalacj´ gaÊniczà pianowà na pok∏adzie,

b) sprz´t przeciwpo˝arowy w ca∏oÊci,

c) zamkni´cia kana∏ów wentylacyjnych w maszynowni, pompowni i w pomieszczeniach mieszkalnych,

Poz. 1078

f) zbiorniki balastowe; kontrola co najmniej jednego ze zbiorników balastowych w rejonie ∏adunkowym, w pierwszej kolejnoÊci przez w∏azy

na pok∏adzie, oraz ich dalsza kontrola — w przypadku wystàpienia uzasadnionych okolicznoÊci,

g) dokumenty lub ich potwierdzone kopie przez

administracj´ paƒstwa flagi lub instytucj´ klasyfikacyjnà, a w szczególnoÊci

— raport z przeglàdu kad∏uba,

— raporty oceny stanu kad∏uba,

— raporty pomiaru gruboÊci blach kad∏uba statku,

— program przeglàdów kad∏uba

w trakcie odnawiania klasy;

masowca

5) na statkach pasa˝erskich dodatkowo

a) detektor po˝aru i systemu alarmowego,

b) zamkni´cia drzwi po˝arowych,

c) system og∏oszeniowy,

d) çwiczebny alarm po˝arowy z udzia∏em za∏ogi

hotelowej,

e) stopieƒ zaznajomienia dowództwa statku z planem obrony przeciwawaryjnej statku.

2. JeÊli wystàpià uzasadnione okolicznoÊci, kontrola rozszerzona na statku pasa˝erskim mo˝e byç

kontynuowana podczas rejsu statku za zgodà kapitana

statku lub armatora. Inspektorzy nie mogà przeszkadzaç w eksploatacji statku i stwarzaç sytuacji, które

w ocenie kapitana mog∏yby zagroziç bezpieczeƒstwu

pasa˝erów i za∏ogi statku.

§ 17. 1. Kontrola, o której mowa w § 14, mo˝e byç

przeprowadzona w okresie pomi´dzy dwiema rozszerzonymi kontrolami.

2. Ka˝dy statek, który podlega obowiàzkowej rozszerzonej inspekcji, a nie spe∏nia obowiàzku, o którym

mowa w § 15 ust. 2, powinien zostaç poddany takiej

inspekcji w porcie przeznaczenia.

§ 18. Obowiàzkowa rozszerzona kontrola dotyczy

statków, które majà wskaênik oceny wy˝szy ni˝ 7.

§ 19. 1. W przypadku gdy z przyczyn eksploatacyjnych nie mo˝e zostaç przeprowadzona kontrola statku, który ma wskaênik oceny wy˝szy ni˝ 50, lub obowiàzkowa rozszerzona kontrola, organy inspekcyjne

inspekcji portu niezw∏ocznie zawiadomià system Sirenac i w∏aÊciwe w∏adze inspekcji portu w nast´pnym

porcie przeznaczenia w regionie Memorandum Paryskiego.

d) ciÊnienie gazu oboj´tnego i zawartoÊci w nim

tlenu,

2. Przypadki, o których mowa w ust. 1, zg∏asza si´

co szeÊç miesi´cy Komisji Europejskiej wraz z uzasadnieniem.

e) w∏azy na pok∏adzie i ich dalsza kontrola wewnàtrz — w przypadku wystàpienia uzasadnionych okolicznoÊci,

3. Liczba nieprzeprowadzonych rozszerzonych inspekcji portu nie mo˝e przekraczaç rocznie 5 % Êredniej rocznej liczby indywidualnych statków o obcej

przynale˝noÊci zawijajàcych do polskich portów, bioràc pod uwag´ trzy ostatnie lata kalendarzowe.

k) zapewnienia odpowiednich warunków sanitarnych na statku,

4. Statki, które nie zosta∏y obj´te kontrolà, o której

mowa w § 12 ust.1 lub § 15, podlegajà inspekcji w nast´pnym porcie zawini´cia w regionie Memorandum

Paryskiego.

l) przekazywania niezb´dnych informacji w razie

wypadku i zagro˝enia.

§ 20. 1. Odmawia si´ wejÊcia do portów statkom

nale˝àcym do kategorii gazowców, chemikaliowców,

masowców i statków pasa˝erskich, je˝eli statek zosta∏

zatrzymany

1) po raz trzeci w regionie w ciàgu ostatnich 24 miesi´cy i nosi bander´ paƒstwa, które znajduje si´ na

czarnej liÊcie publikowanej w rocznych raportach

Memorandum Paryskiego, lub

2) po raz drugi w regionie, w okresie ostatnich 36

miesi´cy, i nosi bander´ paƒstwa, którego pozycja

na czarnej liÊcie zosta∏a zakwalifikowana jako

o „bardzo wysokim ryzyku” lub „wysokim ryzyku”.

2. O odmowie wejÊcia do portu zawiadamia si´ niezw∏ocznie paƒstwa strony Memorandum Paryskiego.

§ 21. Inspektor sprawdza stan zatrudnienia na statku oraz wymagane Êwiadectwa i dyplomy marynarzy.

§ 22. Po przeprowadzonej kontroli inspektor sporzàdza raport zgodnie z procedurami Memorandum

Paryskiego i przekazuje go kapitanowi statku.

§ 23. 1. Dokonujàc oceny, czy statek ma zostaç zatrzymany, inspektor uwzgl´dnia

2. Zatrzymanie statku lub operacji prze∏adunkowych mo˝e nastàpiç w przypadku wystàpienia okolicznoÊci, o których mowa w ust. 1, lub innych nieprawid∏owoÊci, które stwarzajà wyraêne zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa ˝ycia, zdrowia lub zanieczyszczenia Êrodowiska.

3. W przypadku zatrzymania statku inspektor niezw∏ocznie zawiadamia w∏aÊciwe w∏adze paƒstwa bandery i instytucj´ klasyfikacyjnà odpowiedzialnà za wydane Êwiadectwa w imieniu paƒstwa bandery. Wzór

decyzji o zatrzymaniu statku okreÊla za∏àcznik nr 3 do

rozporzàdzenia.

4. Podczas reinspekcji po zatrzymaniu inspektor

dokonuje oceny, czy statek i jego za∏oga podczas najbli˝szego rejsu jest w stanie

1) bezpiecznie prowadziç nawigacj´;

2) bezpiecznie obs∏ugiwaç, przewieêç i monitorowaç

stan ∏adunku;

3) bezpiecznie obs∏ugiwaç si∏owni´;

4) utrzymaç prawid∏owy nap´d i sterownoÊç statku;

5) skutecznie zwalczaç po˝ar w ka˝dej cz´Êci statku;

6) przeprowadziç akcj´ ratunkowà oraz bezpiecznie

opuÊciç statek;

1) brak wa˝nych certyfikatów i dokumentów zgodnie

z wymaganiami konwencji lub utrat´ ich wa˝noÊci;

7) nie dopuÊciç do zanieczyszczenia Êrodowiska;

2) brak odpowiedniej za∏ogi wymaganej przez dokument minimalnej bezpiecznej obsady;

9) zachowaç odpowiednià wodoszczelnoÊç statku;

3) brak mo˝liwoÊci podczas najbli˝szego rejsu

10) nawiàzaç ∏àcznoÊç w sytuacjach niebezpieczeƒstwa;

a) bezpiecznej ˝eglugi,

b) bezpiecznej obs∏ugi, przewozu i monitorowania

stanu ∏adunku,

c) bezpiecznej obs∏ugi si∏owni statku,

d) utrzymania zdolnoÊci nap´du i sterowania statkiem,

e) skutecznego zwalczenia po˝aru w ka˝dej cz´Êci

statku,

f) sprawnego przeprowadzenia akcji ratunkowej

i bezpiecznego opuszczenia statku, je˝eli by∏oby

to konieczne,

g) zapobie˝enia zanieczyszczeniu Êrodowiska,

h) utrzymania w∏aÊciwej statecznoÊci statku,

i) zachowania

statku,

odpowiedniej

wodoszczelnoÊci

j) nawiàzania ∏àcznoÊci w sytuacjach zagro˝enia,

8) utrzymaç w∏aÊciwà statecznoÊç statku;

11) zapewniç bezpieczeƒstwo pracy i w∏aÊciwe warunki sanitarne.

5. Stwierdzenie nieprawid∏owoÊci w pracy lub

utrzymaniu systemu gazu oboj´tnego, sprz´tu lub

urzàdzeƒ ∏adunkowych stanowi podstaw´ do zatrzymania operacji prze∏adunkowych.

6. W wyjàtkowych okolicznoÊciach, gdy ogólny

stan statku w sposób oczywisty nie odpowiada mi´dzynarodowym normom, inspektor mo˝e zawiesiç jego kontrol´ do czasu, kiedy zostanà podj´te dzia∏ania

konieczne dla zapewnienia zgodnoÊci standardu statku z wymaganiami wynikajàcymi z konwencji.

7. Podczas dokonywania inspekcji inspektor dok∏ada wszelkich staraƒ, aby ˝aden statek nie zosta∏ bezpodstawnie zatrzymany lub opóêniony.

8. Statku nie zatrzymuje si´ w przypadku, gdy okolicznoÊci uzasadniajàce zatrzymanie sà wynikiem

uszkodzenia powsta∏ego na skutek awarii lub wypadku w trakcie podró˝y statku do portu, a tak˝e dokonano

spolitej Polskiej, organ inspekcyjny przekazuje informacj´ o podj´tych dzia∏aniach w∏aÊciwym w∏adzom

inspekcji portu wydajàcym takie zezwolenie.

1) zawiadomienia administracji paƒstwa bandery, inspektora lub organizacji odpowiedzialnej za wydanie odpowiednich certyfikatów, zgodnie z wymaganiami konwencji;

4. W przypadku statków, o których mowa w ust.1,

a które

2) zg∏oszenia przez kapitana lub armatora statku

przed zawini´ciem do portu organom inspekcyjnym okolicznoÊci wypadku i uszkodzeƒ z niego

wynikajàcych;

1) wyp∏yn´∏y w morze bez spe∏nienia warunków wyznaczonych przez inspekcj´ portu lub

2) nie stawi∏y si´ w uzgodnionej stoczni remontowej,

odmawia si´ wejÊcia do portów regionu zgodnie

z procedurami Memorandum Paryskiego.

3) podj´cia w∏aÊciwej akcji naprawczej.

9. Szczegó∏owà list´ nieprawid∏owoÊci stanowiàcych podstaw´ do zatrzymania statku okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.

§ 24. 1. Je˝eli nieprawid∏owoÊci, o których mowa

w § 23, nie mogà zostaç naprawione w porcie, w którym dokonano kontroli, inspektor mo˝e zezwoliç danemu statkowi na przep∏yni´cie do najbli˝szej uzgodnionej stoczni remontowej, wybranej przez kapitana

lub armatora, po spe∏nieniu warunków wyznaczonych

przez w∏aÊciwe w∏adze paƒstwa bandery statku

w uzgodnieniu z organem inspekcyjnym.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ inspekcyjny powiadomi o warunkach podró˝y w∏aÊciwe

w∏adze paƒstwa portu, w którym znajduje si´ stocznia

remontowa.

3. W przypadku gdy stocznia remontowa, o której

mowa w ust. 1, znajduje si´ na terytorium Rzeczypo-

5. Organ inspekcyjny portu mo˝e zezwoliç statkom, o których mowa w ust. 4, na wejÊcie statku do

okreÊlonego portu w regionie w przypadku si∏y wy˝szej, bezpieczeƒstwa ˝eglugi i zdarzeƒ losowych, w celu zmniejszenia zagro˝enia, je˝eli kapitan lub armator

statku do∏o˝y wszelkich staraƒ zapewniajàcych bezpieczne wejÊcie do portu.

§ 25. Odwo∏anie, o którym mowa w art. 12 ust. 7

ustawy, wnosi si´ w trybie okreÊlonym w Kodeksie

post´powania administracyjnego.

Rozdzia∏ 4

Przepis koƒcowy

§ 26. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa

w Unii Europejskiej.

Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. (poz. 1078)

Za∏àcznik nr 1

WZÓR DOKUMENTU IDENTYFIKACYJNEGO

PORT STATE CONTROL OFICER/INSPECTOR

Strona 1

Strona 2

Za∏àcznik nr 2

LISTA DOKUMENTÓW PODLEGAJÑCYCH KONTROLI

1. Mi´dzynarodowy certyfikat pomiarowy (1969).

2. Certyfikat bezpieczeƒstwa statku pasa˝erskiego.

3. Certyfikat bezpieczeƒstwa konstrukcji statku towarowego.

tylko w przypadkach, gdy statek utrzymuje klas´

w instytucji klasyfikacyjnej).

23. Dokument zgodnoÊci wymagaƒ specjalnych dla

statków przewo˝àcych towary niebezpieczne.

24. Certyfikat bezpieczeƒstwa jednostek szybkich.

4. Certyfikat bezpieczeƒstwa wyposa˝enia statku towarowego.

5. Certyfikat bezpieczeƒstwa urzàdzeƒ radiotelegraficznych statku towarowego.

6. Certyfikat bezpieczeƒstwa urzàdzeƒ radiowych

statku towarowego.

7. Certyfikat zwolnienia wraz z listà ∏adunków lub wyposa˝enia.

8. Certyfikat bezpieczeƒstwa statku towarowego.

9. Certyfikat zgodnoÊci dla przewo˝enia skroplonych

gazów luzem.

25. Manifest towarów niebezpiecznych lub plan ich

rozmieszczenia i mocowania.

26. Dziennik okr´towy zawierajàcy zapisy testów i çwiczeƒ oraz dziennik inspekcji i konserwacji Êrodków

i urzàdzeƒ ratunkowych.

27. Certyfikat bezpieczeƒstwa statku specjalnego.

28. Certyfikat bezpieczeƒstwa MODU (Morskiej Ruchomej Platformy Wiertniczej).

29. W przypadku tankowców zapisy dotyczàce monitorowania i kontroli post´powania z olejami podczas ostatniej podró˝y w stanie balastowym.

10. Certyfikat zgodnoÊci dla przewo˝enia niebezpiecznych substancji chemicznych luzem.

30. Rozk∏ad alarmów, plan kontroli p-po˝ , a dla statków

pasa˝erskich plan obrony przeciwawaryjnej (niezatapialnoÊci, tzn. plan kontroli uszkodzeƒ statku).

11. Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniom olejami.

31. Okr´towy plan zapobiegania rozlewom olejowym.

12. Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu morza przez statki przewo˝àce luzem

szkodliwe substancje ciek∏e.

32. Zbiór raportów z rozszerzonych przeglàdów (dotyczy masowców i tankowców).

13. Mi´dzynarodowy certyfikat wolnej burty (1966).

33. Raporty z wczeÊniejszych kontroli paƒstwa portu

(2 lata).

14. Mi´dzynarodowy certyfikat zwolnienia od wymagaƒ wolnej burty.

34. Dla statków pasa˝erskich ro-ro, informacja o maksymalnym stosunku A/A.

15. Ksià˝ka zapisów olejowych, cz´Êci I i II.

35. Dokument uprawnienia do przewozu ziarna luzem.

16. Ksià˝ka zapisów ∏adunkowych.

36. Poradnik mocowania ∏adunków.

17. Dokument minimalnej bezpiecznej obsady.

37. Plan post´powania ze Êmieciami i ksià˝ka zapisów

Êmieciowych.

18. Âwiadectwa i dyplomy marynarzy wydane zgodnie z wymaganiami konwencji STCW 78.

19. Âwiadectwa zdrowia marynarzy (zgodnie z konwencjà MOP nr 73 o badaniu lekarskim marynarzy).

20. Informacje o statecznoÊci.

38. System wspomagania decyzji kapitana dla statków

pasa˝erskich.

39. Plan wspó∏pracy w poszukiwaniach i ratownictwie

dla statków pasa˝erskich uprawiajàcych ˝eglug´

liniowà.

21. Kopia Dokumentu ZgodnoÊci (DOC) i Certyfikat Zarzàdzania Bezpieczeƒstwem wydany zgodnie

z Mi´dzynarodowym Kodeksem Zarzàdzania Bezpiecznà Eksploatacjà Statków i Zapobieganiem

Zanieczyszczaniu (SOLAS, rozdzia∏ IX).

40. Lista ograniczeƒ eksploatacyjnych dla statków pasa˝erskich.

22. Âwiadectwa klasy dotyczàce wytrzyma∏oÊci kad∏uba statku i urzàdzeƒ maszynowych wydane przez

stosownà instytucj´ klasyfikacyjnà (wymagane

43. Certyfikat ubezpieczenia lub inny dokument zabezpieczenia finansowego od odpowiedzialnoÊci cywilnej za zanieczyszczanie morza olejami.

41. Instrukcje operacji ∏adunkowych na masowcu.

42. Plan za∏adunku i roz∏adunku dla masowców.

Za∏àcznik nr 3

Za∏àcznik nr 4

KRYTERIA ZATRZYMANIA STATKU

Podejmujàc decyzj´ o zatrzymaniu statku, inspektor PSC powinien stosowaç nast´pujàce kryteria

1) przedzia∏ czasowy — statek, który nie jest wystarczajàco bezpieczny, aby wyp∏ywaç na morze, b´dzie zatrzymany podczas pierwszej inspekcji niezale˝nie od d∏ugoÊci przestoju statku

w porcie do czasu likwidacji uszkodzeƒ i uzyskania stanu pe∏nego bezpieczeƒstwa,

2) statek b´dzie zatrzymany, je˝eli jego nieprawid∏owoÊci sà wystarczajàco powa˝ne, aby konieczna by∏a ponowna wizyta inspektora w celu

upewnienia si´, ˝e nieprawid∏owoÊci zosta∏y

naprawione przed wyp∏yni´ciem statku na morze.

Szczegó∏owa lista nieprawid∏owoÊci warunkujàca

zatrzymanie statku w odniesieniu do poszczególnych

konwencji

1. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji SOLAS,

o której mowa w art. 6 pkt 1 lit. a ustawy

1) defekt niepozwalajàcy na w∏aÊciwà prac´ nap´du statku lub dotyczàcy innych istotnych urzàdzeƒ mechanicznych, jak równie˝ instalacji

elektrycznych,

2) niedostateczna czystoÊç w maszynowni, nadmierne iloÊci mieszaniny wód zaolejonych w z´zach, izolacja rurociàgów — ∏àcznie z rurami

wydechowymi w maszynowni — zanieczyszczona olejami, nieprawid∏owa praca pomp z´zowych,

5) braki lub niewystarczajàca iloÊç lub bardzo z∏y

stan osobistych Êrodków ratunkowych, jednostek ratunkowych i urzàdzeƒ do ich wodowania,

6) braki lub niezgodnoÊç z wymaganiami lub bardzo z∏y stan systemu wykrywania po˝aru, systemu alarmów po˝arowych, sprz´tu przeciwpo˝arowego, sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych, zamkni´ç

po˝arowych, urzàdzeƒ szybko zamykajàcych —

w stopniu uniemo˝liwiajàcym ich u˝ycie zgodnie z przeznaczeniem,

7) brak, bardzo z∏y stan lub nieprawid∏owoÊci

w dzia∏aniu ochrony przeciwpo˝arowej na pok∏adzie zbiornikowców,

8) braki, niezgodnoÊci z wymaganiami lub bardzo

z∏y stan Êwiate∏ lub sygnalizacji dêwi´kowej,

9) braki lub nieprawid∏owoÊci w dzia∏aniu sprz´tu

radiowego wymaganego do porozumiewania

si´ w sytuacjach zagro˝enia,

10) braki lub nieprawid∏owoÊci w dzia∏aniu sprz´tu

nawigacyjnego, zgodnie z przepisami konwencji SOLAS,

11) brak poprawionych map nawigacyjnych lub innych publikacji nautycznych potrzebnych podczas najbli˝szego rejsu, pomimo mo˝liwoÊci zast´pczego u˝ycia map elektronicznych,

12) brak iskrobezpiecznej instalacji wentylacji wyciàgowej w pompowni ∏adunkowej (Konwencja

SOLAS 74 II — 2 /4.5.4.1),

3) nieprawid∏owoÊci w pracy generatora awaryjnego, oÊwietlenia, akumulatorów i prze∏àczników,

13) powa˝ne nieprawid∏owoÊci zwiàzane z wymaganiami operacyjnymi zapisane w sekcji 5.5 za∏àcznika I Memorandum Paryskiego,

4) nieprawid∏owoÊci w pracy g∏ównego i pomocniczego urzàdzenia sterowego,

14) liczba, sk∏ad lub certyfikaty za∏ogi niezgodne

z dokumentem minimalnej bezpiecznej obsady,

15) brak prowadzenia rozszerzonego programu

przeglàdów zgodnie z SOLAS 74, rozdz. XI, prawid∏o 2,

4. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji o liniach ∏adunkowych, o której mowa w art. 6 ust. 1

pkt 1 lit. b ustawy

16) brak lub uszkodzenie VDR (rejestratory danych

z podró˝y), je˝eli sà wymagane SOLAS 74-V/20.

1) znaczne obszary uszkodzenia lub skorodowania, lub w˝ery korozyjne w poszyciu i zwiàzanych z nim usztywnieniach na pok∏adach i w kad∏ubie, majàce wp∏yw na zdolnoÊç ˝eglugowà

lub wytrzyma∏oÊç ∏adunkowà, je˝eli nie zosta∏y

przeprowadzone prawid∏owe naprawy tymczasowe konieczne na rejs do portu napraw sta∏ych,

2. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z Kodeksu bezpiecznego przewozu sta∏ych ∏adunków masowych (Kodeks IBC) (odniesienia podano w nawiasach)

1) transport materia∏ów niewymienionych w Êwiadectwie zdolnoÊci lub brak informacji dotyczàcej ∏adunku (16.2),

2) brak lub uszkodzone wysokociÊnieniowe urzàdzenie zabezpieczajàce. (8.2.3),

3) instalacje elektryczne samoistnie niebezpieczne

lub niezgodne z wymaganiami kodeksu,

4) êród∏a zap∏onu w niebezpiecznych miejscach,

o których mowa w 10.2 (11.3.15),

5) niedope∏nienie wymagaƒ specjalnych (15),

6) przekroczenie maksymalnej dozwolonej iloÊci

∏adunku na jeden zbiornik (16.1),

7) niewystarczajàce zabezpieczenie przed wysokimi temperaturami dla materia∏ów wra˝liwych

(16.6).

2) zarejestrowany

statecznoÊci,

przypadek

niewystarczajàcej

3) brak wystarczajàcych i wiarygodnych informacji w zatwierdzonej formie, które pozwala∏yby

kapitanowi w sposób szybki i prosty zaplanowaç za∏adunek i balastowanie statku w taki sposób, ˝e na wszystkich etapach rejsu i w ró˝nych

warunkach zostanie zachowany bezpieczny

margines statecznoÊci oraz uniknie si´ powstania nadmiernych obcià˝eƒ konstrukcji statku,

4) brak, bardzo z∏y stan lub uszkodzenie urzàdzeƒ

zamykajàcych, urzàdzeƒ zamykajàcych luki ∏adowni oraz drzwi wodoszczelnych,

5) prze∏adowanie,

6) brak znaku zanurzenia lub znak zanurzenia niemo˝liwy do odczytania.

3. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z Mi´dzynarodowego kodeksu budowy i wyposa˝enia statków przewo˝àcych skroplone gazy luzem (Kodeks IGC) (odniesienia podano w nawiasach)

5. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji MARPOL,

za∏àcznik nr 1 (odniesienia podano w nawiasach)

1) transport substancji niewymienionych w Êwiadectwie zdatnoÊci lub brak informacji dotyczàcych ∏adunku (18.1),

1) brak, bardzo z∏y stan lub nieprawid∏owoÊci dzia∏ania systemów monitorowania lub funkcjonowania alarmu odolejacza 15 ppm,

2) brak urzàdzeƒ zamykajàcych do pomieszczeƒ

mieszkalnych lub pomieszczeƒ us∏ugowych

(3.2.6),

2) zape∏nienie zbiornika wód zaolejonych lub szlamowego w stopniu pozostawiajàcym niewystarczajàcà wolnà obj´toÊç na najbli˝szà podró˝,

3) niegazoszczelna gródê (3.3.2),

4) uszkodzone Êluzy powietrzne (3.6),

5) brak lub uszkodzone zawory szybko zamykajàce

(5.6),

6) brak lub uszkodzone zawory bezpieczeƒstwa

(8.2),

7) instalacje elektryczne niesamoistnie bezpieczne

lub niezgodne z wymaganiami kodeksu (10.2.4),

8) niedzia∏ajàce wentylatory w cz´Êci ∏adunkowej

(12.1),

9) niedzia∏ajàce alarmy ciÊnienia na zbiornikach

∏adunkowych (13.4.1),

3) brak ksià˝ki zapisów olejowych (20 (5)),

4) nieautoryzowany rurociàg na systemie zenzowym i wód zaolejonych,

5) zagubiony raport z przeglàdu lub niezgodny

z Regulacjà 13 G (3) (b) konwencji MARPOL.

6. Nieprawid∏owoÊci

wynikajàce

z

konwencji

MARPOL, za∏àcznik nr 2 (odniesienia podano

w nawiasach)

1) brak podr´cznika P&A,

2) ∏adunek nie jest okreÊlony wed∏ug kategorii (3 (4)),

3) brak ksià˝ki ∏adunkowej (9 (6)),

10) uszkodzone urzàdzenie do wykrywania gazów

lub urzàdzenie do wykrywania gazów toksycznych (13.6),

4) transport substancji olejopochodnych bez spe∏nienia wymogów lub bez odpowiednio poprawionego Êwiadectwa (14),

11) transport substancji wymagajàcych inhibitora

bez jego wa˝nego Êwiadectwa.

5) nieautoryzowany rurociàg na systemie wy∏adunkowym.

wachty osób, które sà odpowiednio wypocz´te

i pod ka˝dym wzgl´dem zdolne do pe∏nienia

obowiàzków.

7. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji STCW 78,

o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy

1) brak wa˝nego dyplomu lub Êwiadectwa marynarza, dokumentu uznania przez paƒstwo bandery lub udokumentowanego potwierdzenia, ˝e

aplikacja o dokument uznania zosta∏a przedstawiona administracji paƒstwa bandery,

8. Nieprawid∏owoÊci wynikajàce z konwencji ILO 147,

o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy

1) niewystarczajàce zapasy wody pitnej i niewystarczajàce zapasy ˝ywnoÊci na rejs do nast´pnego portu,

2) niezgodnoÊç dostosowania obsady statku do

wymagaƒ Dokumentu minimalnej bezpiecznej

obsady wydanego przez administracj´ paƒstwa

bandery,

2) niew∏aÊciwe warunki sanitarne na statku,

3) brak ogrzewania w pomieszczeniach mieszkalnych na statku p∏ywajàcym w rejonach, gdzie

mogà wyst´powaç niskie temperatury,

3) niezgodnoÊç rozk∏adu wacht nawigacyjnych

i maszynowych z wymaganiami dla statku,

okreÊlonymi przez administracj´ paƒstwa bandery,

4) znaczne nagromadzenie Êmieci, zablokowanie

sprz´tem lub ∏adunkiem przejÊç w pomieszczeniach mieszkalnych lub inne ograniczenia stwarzajàce zagro˝enie w przemieszczaniu si´,

4) nieobecnoÊç na wachcie osoby wykwalifikowanej w obs∏udze urzàdzeƒ niezb´dnych do bezpiecznej nawigacji, bezpiecznej komunikacji radiowej lub zapobieganiu zanieczyszczeniom

Êrodowiska morskiego,

5) zaniedbanie w przedstawieniu potwierdzenia

profesjonalnej bieg∏oÊci w obowiàzkach wyznaczonych marynarzom w zakresie zapewnienia

bezpieczeƒstwa statku i zapobieganiu zanieczyszczeniom,

Poz. 1078 i 1079

5) niesprawnoÊç ch∏odni prowiantowej lub jej z∏y

stan sanitarny.

9. Nieprawid∏owoÊci, które nie stanowià podstawy

dla zatrzymania, ale przy których nale˝y wstrzymaç operacje prze∏adunkowe

1) nieprawid∏owoÊci w pracy lub utrzymaniu systemu gazu oboj´tnego,

6) niemo˝liwoÊç zapewnienia obsady na pierwszà

wacht´ po rozpocz´ciu podró˝y i nast´pne

2) nieprawid∏owoÊci w pracy sprz´tu lub urzàdzeƒ

prze∏adunkowych.

1079

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 27 kwietnia 2004 r.

w sprawie wzorów Êwiadectw i informacji dotyczàcych oceny materia∏u siewnego

oraz materia∏u szkó∏karskiego i rozmno˝eniowego winoroÊli

Na podstawie art. 47 ust. 9 ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o nasiennictwie (Dz. U. Nr 137, poz. 1299 oraz

z 2004 r. Nr 96, poz. 959) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. OkreÊla si´ wzory

1) Êwiadectw o uznaniu materia∏u siewnego, stanowiàce za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia;

4) Êwiadectw oceny materia∏u szkó∏karskiego i rozmno˝eniowego winoroÊli, stanowiàce za∏àcznik

nr 4 do rozporzàdzenia;

5) informacji o niespe∏nianiu wymagaƒ przez materia∏ szkó∏karski i rozmno˝eniowy winoroÊli, stanowiàce za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia;

2) informacji o niespe∏nianiu wymagaƒ przez materia∏ siewny, stanowiàce za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia;

6) wypisów ze Êwiadectw oceny materia∏u szkó∏karskiego i materia∏u rozmno˝eniowego winoroÊli,

stanowiàce za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.

3) informacji o zdolnoÊci kie∏kowania materia∏u siewnego, stanowiàce za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia;

———————

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa

w Unii Europejskiej.

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca

2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

1078

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 30 kwietnia 2004 r.

w sprawie funkcjonowania inspekcji portu2)

Na podstawie art. 11a ust. 5 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeƒstwie morskim (Dz. U.

Nr 109, poz.1156, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne