Legislator Case Law & Legislation
DU_2004_1037 PL

Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie stażu adaptacyjnego oraz testu umiejętności przeprowadzanych w toku postępowania w sprawie uznania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego

5 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (5 Articles)

Dz.U. 2004 nr 101 poz. 1037 notInForce

§ 24. 1. Cysterna powinna byç wykonana z materia∏ów gwarantujàcych odpornoÊç na warunki atmosferyczne oraz dzia∏anie cieczy, do których transportu

zosta∏y przeznaczone, w szczególnoÊci ze stali w´glowej, stali kwasoodpornej lub stopów aluminium.

2. Cysterna przeznaczona do transportu spirytusu

powinna byç wykonana ze stali w´glowej lub stali

kwasoodpornej.

Dz.U. 2004 nr 101 poz. 1037 notInForce

§ 25. Cysterna powinna byç szczelna, bez wkl´Êni´ç i wykonana w sposób zapewniajàcy regularnoÊç

jej kszta∏tów.

5) rok produkcji cysterny;

6) nadany znak zatwierdzenia typu.

2. Na cysternie, której komory wyposa˝one sà

w zawory denne, dodatkowo powinny byç zamieszczone napisy

1) „PojemnoÊç komory od do∏u jest ograniczona zaworem dennym” — obok oznaczeƒ, o których mowa w ust. 1, oraz w pobli˝u zaworów wyp∏ywowych;

2) „Pomiar obj´toÊci cieczy w komorze jest niewa˝ny, gdy podczas pomiaru wysokoÊci nape∏nienia

komory w rurze wyp∏ywowej znajduje si´ ciecz lub

nie nastàpi∏o ca∏kowite opró˝nienie komory”.

3. Na cysternie ciÊnieniowej powinna byç dodatkowo zamieszczona wartoÊç dopuszczalnego ciÊnienia

roboczego wyra˝ona w barach lub kPa.

4. Oznaczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1—4,

powinny byç dodatkowo zamieszczone w sposób

trwa∏y na listwie pomiarowej ze zderzakiem.

5. Na ka˝dej komorze cysterny mogà byç dodatkowo zamieszczone

1) nazwa lub znak dokonujàcego przebudowy lub naprawy;

2) rok, w którym dokonano przebudowy lub naprawy.

Rozdzia∏ 3

Charakterystyki metrologiczne cystern

Dz.U. 2004 nr 101 poz. 1037 notInForce

§ 26. B∏´dy graniczne dopuszczalne cysterny wynoszà

1) ±0,2 % wartoÊci pojemnoÊci nominalnej — dla

pojemnoÊci komory okreÊlanej przy zatwierdzeniu

typu i legalizacji;

2) ±0,5 % wartoÊci obj´toÊci mierzonej — dla obj´toÊci cieczy mierzonej w normalnych warunkach

u˝ytkowania;

3) 1/5 wartoÊci b∏´du granicznego dopuszczalnego

pojemnoÊci nominalnej komory — przy sprawdzeniu ca∏kowitego opró˝nienia komory podczas zatwierdzenia typu i legalizacji.

Rozdzia∏ 4

Przepis koƒcowy

Dz.U. 2004 nr 101 poz. 1037 notInForce

§ 27. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

og∏oszenia.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

1037

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 27 kwietnia 2004 r.

w sprawie sta˝u adaptacyjnego oraz testu umiej´tnoÊci przeprowadzanych w toku post´powania

w sprawie uznania nabytych w paƒstwach cz∏onkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji

do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego

Na podstawie art. 15 ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r.

o zasadach 5uznawania nabytych w paƒstwach cz∏onkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywa————————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

nia zawodów regulowanych (Dz. U. Nr 87, poz. 954,

z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864 oraz

z 2004 r. Nr 96, poz. 959) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) warunki, sposób i tryb odbywania sta˝u adaptacyjnego, sposób i tryb wykonywania nadzoru nad

odbywaniem sta˝u oraz oceny nabytych przez

wnioskodawc´ umiej´tnoÊci , a tak˝e sposób ustalania kosztów odbywania sta˝u adaptacyjnego

oraz tryb ich ponoszenia;

§ 5. 1. Organ prowadzàcy post´powanie w sprawie

uznania kwalifikacji og∏asza w drodze obwieszczenia

list´ osób, spoÊród których

2) warunki, sposób i tryb przeprowadzania testu

umiej´tnoÊci oraz oceny wykazanych przez wnioskodawc´ umiej´tnoÊci, a tak˝e sposób ustalania

kosztów przeprowadzania testu umiej´tnoÊci oraz

tryb ich ponoszenia.

2. Na liÊcie, o której mowa w ust. 1, umieszcza si´

osoby znajdujàce si´ w sk∏adzie komisji przeprowadzajàcych egzaminy dla przewodników turystycznych,

powo∏ywanych przez wojewodów w trybie okreÊlonym w odr´bnych przepisach.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) organie prowadzàcym post´powanie w sprawie

uznania kwalifikacji — oznacza to ministra w∏aÊciwego do spraw turystyki;

1) wnioskodawca wybiera opiekuna;

2) powo∏uje cz∏onków zespo∏u.

3. W przypadku gdy opiekun wybrany przez wnioskodawc´ nie b´dzie móg∏ sprawowaç tej funkcji, kolejnego opiekuna powo∏uje z listy, o której mowa

w ust. 1, organ prowadzàcy post´powanie w sprawie

uznania kwalifikacji.

2) odr´bnych przepisach — oznacza to przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o us∏ugach turystycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 578, z 2003 r.

Nr 124, poz. 1152 i Nr 203, poz. 1966 oraz z 2004 r.

Nr 62, poz. 576 i Nr 96, poz. 959);

§ 6. Organ prowadzàcy post´powanie w sprawie

uznania kwalifikacji podaje do publicznej wiadomoÊci

w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej ministra w∏aÊciwego do spraw turystyki

3) Biuletynie Informacji Publicznej — oznacza to Biuletyn w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

6 wrzeÊnia 2001 r. o dost´pie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 oraz z 2002 r.

Nr 153, poz. 1271);

2) zakresy programowe szkoleƒ na przewodnika turystycznego.

4) opiekunie — oznacza to osob´ organizujàcà i przeprowadzajàcà sta˝, wybranà przez wnioskodawc´

z listy, okreÊlonej w rozporzàdzeniu;

5) wykwalifikowanym przedstawicielu zawodu przewodnika turystycznego — oznacza to osob´, pod

której nadzorem wnioskodawca odbywa sta˝;

6) zespole — oznacza to zespó∏ przygotowujàcy

i przeprowadzajàcy test umiej´tnoÊci.

§ 3. 1. W przypadku wystàpienia okolicznoÊci,

o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia

26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych

w paƒstwach cz∏onkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych, zwanej dalej „ustawà”, organ prowadzàcy post´powanie

w sprawie uznania kwalifikacji wydaje postanowienie

o koniecznoÊci odbycia sta˝u adaptacyjnego albo

przeprowadzenia testu umiej´tnoÊci.

2. Wnioskodawca po otrzymaniu postanowienia

wyst´puje do organu prowadzàcego post´powanie

w sprawie uznania kwalifikacji z wnioskiem o odbycie

sta˝u adaptacyjnego albo przeprowadzenie testu

umiej´tnoÊci.

§ 4. Organ prowadzàcy post´powanie w sprawie

uznania kwalifikacji przekazuje postanowienie, o którym mowa w § 3 ust. 1, wraz z kopià wniosku o odbycie sta˝u adaptacyjnego albo przeprowadzenie testu

umiej´tnoÊci oraz dokumentacji zawierajàcej informacj´ o posiadanych przez wnioskodawc´ kwalifikacjach

odpowiednio

1) informacje o wymogach kwalifikacyjnych dla

przewodników turystycznych;

Rozdzia∏ 2

Sta˝ adaptacyjny

§ 7. 1. Wnioskodawca wraz z wnioskiem o odbycie

sta˝u adaptacyjnego, zwanego dalej „sta˝em”, sk∏ada

1) formularz zg∏oszeniowy;

2) dokument zawierajàcy zobowiàzanie opiekuna,

o którym mowa w § 5, do nawiàzania z wnioskodawcà stosunku prawnego, okreÊlonego w art. 2

pkt 16 ustawy.

2. W przypadku gdy opiekun jest cz∏onkiem stowarzyszenia lub innej jednostki zatrudniajàcej przewodników turystycznych, wnioskodawca mo˝e nawiàzaç

stosunek prawny, o którym mowa w ust. 1, z tym stowarzyszeniem lub jednostkà.

3. Do obowiàzków opiekuna nale˝y organizacja

i przeprowadzenie sta˝u oraz sporzàdzenie raportu

z przebiegu sta˝u.

4. W formularzu zg∏oszeniowym wnioskodawca

wskazuje opiekuna, który zobowiàza∏ si´ nawiàzaç

z nim stosunek prawny w celu odbywania sta˝u.

5. W dokumencie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

opiekun okreÊla

1) rodzaj stosunku prawnego;

2) termin, w jakim nawià˝e stosunek prawny;

3) okres, na jaki nawià˝e stosunek prawny;

1) opiekunowi;

4) informacj´ o obowiàzkach jakie powierzy wnioskodawcy;

2) zespo∏owi.

5) koszty odbywania przez wnioskodawc´ sta˝u.

§ 8. 1. Koszty odbywania przez wnioskodawc´ sta˝u ustalane sà przez opiekuna na podstawie rzeczywistych wydatków zwiàzanych z odbywaniem sta˝u,

z uwzgl´dnieniem d∏ugoÊci okresu, o którym mowa

w § 7 ust. 5 pkt 3, jako procent minimalnego wynagrodzenia za prac´, og∏aszanego zgodnie z art. 2 ust. 4 lub

ustalanego zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 paêdziernika 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

prac´ (Dz. U. Nr 200, poz. 1679), zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”.

2. Na koszty post´powania w sprawie uznania

kwalifikacji w zwiàzku z przeprowadzeniem sta˝u sk∏adajà si´

1) koszty delegacji s∏u˝bowych

w zwiàzku z realizacjà sta˝u;

opiekuna

sta˝u

2) koszty opracowania zadaƒ wraz z wymaganiami

wobec wnioskodawcy do zaliczenia poszczególnych zadaƒ;

Poz. 1037

§ 10. Sta˝ obejmuje zaj´cia praktyczne w wymiarze

co najmniej 50 % godzin wymaganych dla rodzaju

uprawnienia przewodnika turystycznego, o które ubiega si´ wnioskodawca, okreÊlonych zgodnie z odr´bnymi przepisami.

§ 11. W okresie odbywania sta˝u wnioskodawca

jest zobowiàzany do przestrzegania realizacji programu sta˝u.

§ 12. 1. Wykwalifikowany przedstawiciel zawodu

przewodnika turystycznego powo∏ywany jest przez organ prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania

kwalifikacji z listy, o której mowa w § 5 ust. 1.

2. Wykwalifikowany przedstawiciel zawodu przewodnika turystycznego sprawuje nadzór nad przebiegiem sta˝u wnioskodawcy w szczególnoÊci poprzez

1) kontrol´ realizacji programu sta˝u;

3) druk materia∏ów pomocniczych;

2) kontrol´ obecnoÊci wnioskodawcy w czasie sta˝u;

4) wynagrodzenie opiekuna sta˝u;

3) gromadzenie informacji o przebiegu sta˝u.

5) wynagrodzenie wykwalifikowanego przedstawiciela zawodu przewodnika turystycznego.

3. Wykwalifikowany przedstawiciel zawodu przewodnika turystycznego sporzàdza opini´ na temat

przebiegu sta˝u.

3. Koszty odbywania sta˝u nie mogà byç wy˝sze

ni˝

a) w przypadku przewodnika górskiego — 400 % minimalnego wynagrodzenia;

b) w przypadku przewodnika miejskiego — 200 %

minimalnego wynagrodzenia;

c) w przypadku przewodnika terenowego — 250 %

minimalnego wynagrodzenia.

4. Op∏ata z tytu∏u kosztów odbywania przez wnioskodawc´ sta˝u jest wnoszona jednorazowo albo miesi´cznie w równych cz´Êciach, na rachunek bankowy

wskazany przez opiekuna.

5. W przypadku odbywania sta˝u w ramach stosunku pracy albo na podstawie odp∏atnej umowy cywilnoprawnej, op∏ata z tytu∏u odbywania przez wnioskodawc´ sta˝u mo˝e byç, za zgodà wnioskodawcy

wyra˝onà na piÊmie, potràcana z jego wynagrodzenia.

§ 9. 1. Sta˝ jest realizowany na podstawie programu ustalanego zgodnie z zakresem tematycznym wymaganym dla danego rodzaju uprawnieƒ przewodnika turystycznego, zgodnie z odr´bnymi przepisami.

2. Program i okres sta˝u ustala indywidualnie dla

ka˝dego wnioskodawcy, z zastrze˝eniem § 10, organ

prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji.

3. W programie uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci

dotychczasowe doÊwiadczenie zawodowe wnioskodawcy.

4. Program, o którym mowa w ust. 2, otrzymujà

wnioskodawca, opiekun i wykwalifikowany przedstawiciel zawodu przewodnika turystycznego.

§ 13. Po odbyciu sta˝u wnioskodawca, w terminie

7 dni, przedstawia organowi prowadzàcemu post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji

1) raport z przebiegu sta˝u, sporzàdzony przez opiekuna;

2) opini´ wykwalifikowanego przedstawiciela zawodu przewodnika turystycznego nadzorujàcego

przebieg sta˝u.

§ 14. Na podstawie przedstawionych dokumentów, o których mowa w § 13, organ prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji dokonuje oceny sta˝u i wydaje decyzj´ o uznaniu lub odmowie

uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego.

Rozdzia∏ 3

Test umiej´tnoÊci

§ 15. 1. Test umiej´tnoÊci, zwany dalej „testem”,

dla danego rodzaju uprawnieƒ przewodnika turystycznego, obejmuje odpowiedni zakres programowy szkolenia przewodników turystycznych okreÊlony w odr´bnych przepisach.

2. Test uwzgl´dnia indywidualne ró˝nice w zakresie wymagaƒ dotyczàcych wykonywania zawodu

przewodnika turystycznego pomi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a paƒstwem wnioskodawcy.

§ 16. 1. Do przygotowania i przeprowadzania testu

organ prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania

kwalifikacji powo∏uje trzyosobowy zespó∏ sk∏adajàcy

si´ z przewodniczàcego oraz 2 cz∏onków.

2. Organ prowadzàcy post´powanie w sprawie

uznania kwalifikacji powo∏uje 2 cz∏onków zespo∏u z listy, o której mowa w § 5, oraz wyznacza przewodniczàcego zespo∏u.

Poz. 1037

6. Wnioskodawca przedstawia dowód dokonania

op∏aty, o której mowa w ust. 1, przed przystàpieniem

do testu.

§ 18. 1. Test sk∏ada si´ z dwóch cz´Êci

3. Testy przeprowadzane sà trzy razy do roku dla

ka˝dego rodzaju uprawnieƒ.

4. Zawiadomienie o terminie i miejscu przeprowadzenia testu organ prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji przekazuje wnioskodawcy

oraz podaje do publicznej wiadomoÊci w Biuletynie Informacji Publicznej i na stronie internetowej ministra

w∏aÊciwego do spraw turystyki, nie póêniej ni˝ na

30 dni przed terminem testu.

§ 17. 1. W zawiadomieniu, o którym mowa w § 16

ust. 4, wskazuje si´ wysokoÊç op∏aty z tytu∏u kosztów

przeprowadzenia testu.

2. Koszty przeprowadzenia testu sà ustalane kwotowo przez organ prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji na podstawie rzeczywistych

wydatków ponoszonych przez organ prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji w zwiàzku

z przeprowadzeniem testu.

3. Na koszty post´powania w sprawie uznania

kwalifikacji w zwiàzku z przeprowadzeniem testu sk∏adajà si´

1) koszty delegacji s∏u˝bowych cz∏onków zespo∏u

przeprowadzajàcego test umiej´tnoÊci;

1) teoretycznej, przeprowadzanej w formie pisemnej

i ustnej;

2) praktycznej.

2. Cz´Êç pisemna testu trwa 120 minut i sk∏ada si´

z 30 pytaƒ, w tym 10 % o charakterze opisowym. Ka˝de z pytaƒ niemajàce charakteru opisowego powinno

zawieraç nie mniej ni˝ trzy mo˝liwoÊci odpowiedzi,

z których tylko jedna mo˝e byç prawid∏owa.

3. Do ustnej cz´Êci testu dopuszcza si´ osoby, które uzyska∏y wi´cej ni˝ 66 % punktów mo˝liwych do

uzyskania z cz´Êci pisemnej. Cz´Êç ustna trwa 30 minut.

4. Do praktycznej cz´Êci testu dopuszcza si´ osoby,

które uzyska∏y wi´cej ni˝ 66 % punktów mo˝liwych do

uzyskania z cz´Êci ustnej. Cz´Êç praktyczna trwa nie

wi´cej ni˝ 8 godzin.

5. Cz´Êç teoretyczna testu odbywa si´ w mieÊcie

wojewódzkim w∏aÊciwym dla obszaru uprawnieƒ. Cz´Êç

praktyczna testu odbywa si´ na terenie obj´tym rodzajem uprawnieƒ, o które ubiega si´ wnioskodawca.

§ 19. Do zadaƒ zespo∏u nale˝y

2) koszty wynaj´cia pomieszczenia do przeprowadzenia cz´Êci teoretycznej testu;

1) przygotowanie zestawów pytaƒ do cz´Êci teoretycznej;

3) koszty opracowania pytaƒ i zadaƒ wraz z zestawem prawid∏owych odpowiedzi i wymagaƒ zespo∏u wobec wnioskodawcy do zaliczenia poszczególnych pytaƒ i zadaƒ;

2) okreÊlenie zadaƒ do realizacji w ramach cz´Êci

praktycznej i ich ocena;

4) druk materia∏ów egzaminacyjnych;

4) sporzàdzenie protoko∏u z przebiegu testu.

5) wynagrodzenie cz∏onków zespo∏u nieb´dàcych

cz∏onkami korpusu S∏u˝by Cywilnej.

4. Koszty, o których mowa w ust. 2, nie mogà byç

wy˝sze ni˝

3) ocena testu;

§ 20. Test odbywa si´ w j´zyku polskim.

§ 21. Przy ocenie testu uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci nast´pujàce zasady

1) 20 % minimalnego wynagrodzenia — za cz´Êç

teoretycznà testu w przypadku osób ubiegajàcych

si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego;

1) za ka˝dà prawid∏owà odpowiedê na pytanie,

niemajàce charakteru opisowego, ustala si´ jednakowà liczb´ punktów;

2) 20 % minimalnego wynagrodzenia — za cz´Êç

praktycznà testu w przypadku osób ubiegajàcych

si´ o uprawnienia przewodnika miejskiego i terenowego;

2) za ka˝de prawid∏owe rozwiàzanie pytania o charakterze opisowym ustala si´ jednakowà liczb´

punktów;

3) 30 % minimalnego wynagrodzenia — za cz´Êç

praktycznà testu w przypadku osób ubiegajàcych

si´ o uprawnienia przewodnika górskiego.

5. Op∏ata za przeprowadzenie testu wnoszona jest

przez wnioskodawc´ na rachunek bie˝àcy organu prowadzàcego post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji.

3) za ka˝dà b∏´dnà odpowiedê lub brak odpowiedzi

ustala si´ zero punktów;

4) zaliczenie testu nast´puje w przypadku, gdy wnioskodawca uzyska wi´cej ni˝ 66 % punktów mo˝liwych do uzyskania.

§ 22. 1. Z przebiegu testu sporzàdza si´ protokó∏,

który podpisujà cz∏onkowie zespo∏u.

2. W protokole wskazuje si´ wnioskodawc´, sk∏ad

zespo∏u, wynik testu.

uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego.

3. Protokó∏, podpisany przez cz∏onków zespo∏u,

przekazywany jest niezw∏ocznie organowi prowadzàcemu post´powanie w sprawie uznania kwalifikacji.

Rozdzia∏ 4

§ 23. Informacj´ o wyniku testu przekazuje si´

wnioskodawcy w terminie 7 dni od dnia sporzàdzenia

protoko∏u, na adres wskazany przez wnioskodawc´.

§ 24. Na podstawie protoko∏u z przebiegu testu organ prowadzàcy post´powanie w sprawie uznania

kwalifikacji wydaje decyzj´ o uznaniu lub odmowie

Przepis koƒcowy

§ 25. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa

w Unii Europejskiej.2)

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

————————

2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia

30 czerwca 2003 r. w sprawie sta˝u adaptacyjnego oraz testu umiej´tnoÊci przeprowadzanych w toku post´powania

o uznanie nabytych w paƒstwach cz∏onkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego (Dz. U. Nr 138, poz. 1313 oraz z 2004 r. Nr 24, poz. 218).

1038

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 28 kwietnia 2004 r.

w sprawie okreÊlenia warunków, jakie muszà spe∏niaç instytucje i organizacje

uprawnione do korzystania ze zwolnienia od nale˝noÊci przywozowych

Na podstawie art. 49 ustawy z dnia 19 marca

2004 r. — Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla warunki, jakie muszà

spe∏niaç instytucje i organizacje, o których mowa

w art. 65 ust. 1 rozporzàdzenia Rady (EWG) nr 918/83

z dnia 28 marca 1983 r. dotyczàcego ustanowienia

wspólnotowego systemu zwolnieƒ celnych (Dz. Urz.

WE L 105 z 23.04.1983), ostatnio zmienionego aktem

dotyczàcym warunków przystàpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estoƒskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki ¸otewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki W´gierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej,

Republiki S∏owenii i Republiki S∏owackiej oraz dostosowaƒ w traktatach stanowiàcych podstaw´ Unii Europejskiej (Dz. Urz. WE L 236 z 23.09.2003), aby mog∏y

korzystaç ze zwolnieƒ od nale˝noÊci przywozowych.

§ 2. 1. Ze zwolnieƒ od nale˝noÊci przywozowych

korzystajà instytucje i organizacje, je˝eli spe∏niajà warunki okreÊlone dla organizacji pozarzàdowych

————————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — zabezpieczenie spo∏eczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 5 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie

szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki,

Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o dzia∏alnoÊci po˝ytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.

Nr 96, poz. 873 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 593) lub sà koÊcielnymi osobami prawnymi, albo jednostkami organizacyjnymi dzia∏ajàcymi na podstawie przepisów

o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania, o stosunku Paƒstwa do KoÊcio∏a Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów dotyczàcych stosunku

Paƒstwa do innych koÊcio∏ów i zwiàzków wyznaniowych.

2. Instytucje i organizacje korzystajà ze zwolnieƒ

od nale˝noÊci przywozowych, je˝eli nie prowadzà

dzia∏alnoÊci gospodarczej.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.2)

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

————————

2) Dotychczas obowiàzywa∏o rozporzàdzenie Ministra Finansów z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie zwolnienia od c∏a

towarów przeznaczonych do dzia∏alnoÊci charytatywnej

lub pomocy humanitarnej (Dz. U. Nr 55, poz. 481), które

traci moc z dniem wejÊcia w ˝ycie przepisów ustawy

z dnia 19 marca 2004 r. — Prawo celne (Dz. U. Nr 68,

poz. 622).

Dz.U. 2004 nr 101 poz. 1037 notInForce

1) nazwa lub znak producenta;

2) znak i numer fabryczny;

3) oznaczenie komory du˝à literà alfabetu ∏aciƒskiego, przy czym pierwszà komor´ od czo∏a pojazdu

oznacza si´ literà A;

4) pojemnoÊç nominalna komory wyra˝ona w dm3,

zaokràglona do 100 dm3;

Poz. 1036 i 1037

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →