Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać wyroby aerozolowe

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe wymagania dotyczàce zapewnienia

bezpieczeƒstwa wyrobów aerozolowych;

2) warunki i tryb przeprowadzania badaƒ wyrobów

aerozolowych;

3) sposób oznakowania wyrobów aerozolowych.

§ 2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do

wyrobów aerozolowych o pojemnoÊci

1) mniejszej ni˝ 50 ml;

2) wi´kszej ni˝

a) 1 000 ml — dla pojemników, o których mowa

w § 7 ust. 1,

b) 220 ml — dla pojemników, o których mowa

w § 8 ust. 2 i § 10 ust. 1,

c) 150 ml — dla pojemników, o których mowa

w § 9 ust. 2 i § 10 ust. 2.

§ 3. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) „wyrób aerozolowy” — jednorazowy pojemnik

metalowy, pojemnik szklany lub pojemnik z tworzywa sztucznego zawierajàcy gaz spr´˝ony, skroplony albo rozpuszczony pod ciÊnieniem wraz

z cieczà, pastà, proszkiem albo bez nich, wyposa˝ony w urzàdzenie umo˝liwiajàce uwalnianie zawartoÊci w formie czàstek sta∏ych lub ciek∏ych zawieszonych w gazie, w postaci piany, pasty, proszku

lub cieczy;

2) „ciÊnienie” — nadciÊnienie wewn´trzne wyra˝one

w barach;

3) „ciÊnienie próbne” — ciÊnienie, któremu mo˝e byç

poddany przez 25 sekund nienape∏niony pojemnik

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów

z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu

dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

(Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady 75/324/EWG z dnia 20 maja 1975 r.

w sprawie zbli˝enia prawa paƒstw cz∏onkowskich dotyczàcego wyrobów aerozolowych, zmienionej dyrektywà Komisji Europejskiej 94/1/WE.

wyrobu aerozolowego bez spowodowania jakichkolwiek przecieków lub, w przypadku pojemników

metalowych lub z tworzyw sztucznych, ˝adnych widocznych lub trwa∏ych odkszta∏ceƒ, z wyjàtkiem

zniekszta∏ceƒ, o których mowa w § 12 ust. 2;

4) „ciÊnienie rozrywajàce” — najmniejsze ciÊnienie,

które powoduje rozerwanie lub p´kni´cie pojemnika wyrobu aerozolowego;

5) „ca∏kowita pojemnoÊç pojemnika” — obj´toÊç

otwartego pojemnika, a˝ do obrze˝a otworu, wyra˝ona w mililitrach;

6) „pojemnoÊç netto” — obj´toÊç nape∏nionego i zamkni´tego wyrobu aerozolowego, wyra˝ona w mililitrach;

7) „obj´toÊç fazy ciek∏ej” — obj´toÊç faz niegazowych w nape∏nionym i zamkni´tym wyrobie aerozolowym;

8) „warunki próby” — wartoÊci ciÊnieƒ próbnych

i rozrywajàcych wytworzonych hydraulicznie

w temperaturze +20°C (±5°C);

9) „zawartoÊç palna” — substancje i preparaty odpowiadajàce kryteriom podanym dla kategorii „skrajnie ∏atwopalne”, „wysoce ∏atwopalne” i „∏atwopalne”, okreÊlonym w rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów

i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych (Dz. U. Nr 140, poz. 1172);

10) „jednorodna partia pojemników” — pojemniki wytworzone z tych samych materia∏ów w tym samym

ciàg∏ym procesie wytwarzania.

§ 4. Szczegó∏owe wymagania okreÊlone w rozporzàdzeniu odnoszàce si´ do nape∏nionego wyrobu aerozolowego dotyczà normalnych warunków jego u˝ytkowania i przechowywania.

§ 5. Wyrób aerozolowy powinien byç wyposa˝ony

w zawór umo˝liwiajàcy szczelne zamkni´cie w normalnych warunkach przechowywania lub transportu oraz

zabezpieczony, w szczególnoÊci kapturkiem ochronnym, przed niezamierzonym otwarciem lub uszkodzeniem.

§ 6. Wyrób aerozolowy powinien byç wykonany

w taki sposób, aby nie by∏o mo˝liwe pogorszenie jego

odpornoÊci mechanicznej pod wp∏ywem substancji

w nim zawartych, nawet podczas przed∏u˝onego przechowywania.

§ 7. 1. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników metalowych nie powinna przekraczaç 1 000 ml.

2. W przypadku próby ciÊnieniowej pojemników

metalowych nape∏nianych pod ciÊnieniem ni˝szym ni˝

6,7 bara w temperaturze +50°C, ciÊnienie próbne powinno byç nie ni˝sze ni˝ 10 barów.

3. W przypadku próby ciÊnieniowej pojemników

metalowych nape∏nianych pod ciÊnieniem nie ni˝szym

ni˝ 6,7 bara w temperaturze +50°C, ciÊnienie próbne

powinno byç o 50% wy˝sze ni˝ ciÊnienie wewn´trzne

w temperaturze +50°C.

4. CiÊnienie w temperaturze +50°C w nape∏nionym

wyrobie aerozolowym majàcym pojemnik metalowy

nie powinno przekraczaç 12 barów, niezale˝nie od rodzaju gazu u˝ytego do nape∏nienia.

5. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w temperaturze +50°C

w wyrobie aerozolowym majàcym pojemnik metalowy

nie mo˝e przekraczaç 87% jego pojemnoÊci netto, z zastrze˝eniem ust. 6.

6. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w wyrobie aerozolowym

majàcym pojemnik metalowy z dnem wkl´s∏ym przechodzàcym przed rozerwaniem w dno wypuk∏e nie powinna w temperaturze +50°C przekraczaç 95% jego pojemnoÊci netto.

§ 8. 1. Wyroby aerozolowe majàce pojemnik szklany z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub

trwale chroniony w inny sposób mogà byç nape∏niane

gazem spr´˝onym, skroplonym lub rozpuszczonym.

2. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników wyrobów aerozolowych, o których mowa w ust. 1, nie mo˝e przekraczaç 220 ml.

3. Pow∏oka ochronna pojemników, o których mowa

w ust. 1, powinna stanowiç p∏aszcz ochronny z tworzywa sztucznego lub innego odpowiedniego materia∏u

oraz zapobiegaç ryzyku rozprysku czàstek szk∏a w razie

przypadkowego rozerwania si´ pojemnika. Pow∏ok´

ochronnà nale˝y zaprojektowaç w taki sposób, aby nie

nastàpi∏ rozprysk czàstek szk∏a w przypadku nape∏nionego wyrobu aerozolowego, który osiàgnà∏ temperatur´ +20°C i zosta∏ zrzucony z wysokoÊci 1,8 m na betonowà pod∏og´.

4. Podczas próby ciÊnieniowej pojemniki, o których

mowa w ust. 1, przeznaczone do nape∏niania gazem

spr´˝onym lub rozpuszczonym, powinny wytrzymywaç ciÊnienie próbne nie mniejsze ni˝ 12 barów.

Poz. 913

2) 8 barów w temperaturze +50°C — w przypadku nape∏nienia gazem rozpuszczonym.

7. Wyrób aerozolowy, o którym mowa w ust. 6, nape∏niony gazem skroplonym lub mieszaninà gazów

skroplonych, powinien w temperaturze +20°C wytrzymywaç ciÊnienie okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

8. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w nape∏nionym wyrobie aerozolowym, o którym mowa w ust. 6, w temperaturze

+50°C nie powinna przekraczaç 90% jego pojemnoÊci

netto.

§ 9. 1. Wyroby aerozolowe majàce pojemniki szklane niechronione mogà byç nape∏niane wy∏àcznie gazem skroplonym lub rozpuszczonym.

2. Ca∏kowita pojemnoÊç pojemników szklanych

niechronionych nie powinna przekraczaç 150 ml.

3. Podczas próby ciÊnieniowej pojemników szklanych niechronionych ciÊnienie próbne powinno byç

nie ni˝sze ni˝ 12 barów.

4. Wyrób aerozolowy majàcy pojemnik szklany niechroniony w przypadku nape∏nienia gazem rozpuszczonym powinien w temperaturze +50°C wytrzymywaç

ciÊnienie 8 barów.

5. Wyrób aerozolowy majàcy pojemnik szklany niechroniony w przypadku nape∏nienia gazem skroplonym powinien w temperaturze +20°C wytrzymywaç ciÊnienie okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

6. Obj´toÊç fazy ciek∏ej w nape∏nionym wyrobie

aerozolowym majàcym pojemnik szklany niechroniony w temperaturze +50°C nie powinna przekraczaç 90%

jego pojemnoÊci netto.

§ 10. 1. Do wyrobów aerozolowych majàcych pojemniki z tworzyw sztucznych, które nie rozpryskujà si´

przy rozrywaniu, stosuje si´ § 8.

2. Do wyrobów aerozolowych majàcych pojemniki

z tworzyw sztucznych, które mogà rozprysnàç si´ przy

rozrywaniu, stosuje si´ § 9.

5. Podczas próby ciÊnieniowej pojemniki, o których

mowa w ust. 1, przeznaczone do nape∏niania gazem

skroplonym, powinny wytrzymywaç ciÊnienie próbne

nie ni˝sze ni˝ 10 barów.

§ 11. Osoba wprowadzajàca do obrotu wyroby

aerozolowe powinna zapewniç spe∏nienie przez wyrób

aerozolowy wymagaƒ okreÊlonych w § 12—14,

a w przypadku wyrobu aerozolowego majàcego pojemnik szklany z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego lub trwale chroniony w inny sposób, równie˝ wymagaƒ w zakresie próby zrzucenia, o której mowa

w § 8 ust. 3.

6. Nape∏niony wyrób aerozolowy majàcy pojemnik

szklany z pow∏okà ochronnà z tworzywa sztucznego

lub trwale chroniony w inny sposób powinien, w zale˝noÊci od gazu u˝ytego do nape∏nienia, wytrzymywaç

ciÊnienie

§ 12. 1. Nienape∏nione pojemniki metalowe, szklane lub z tworzyw sztucznych powinny podczas hydraulicznej próby ciÊnieniowej wytrzymaç ciÊnienie próbne

okreÊlone odpowiednio w § 7 ust. 2 i 3, § 8 ust. 4 i 5 oraz

§ 9 ust. 3.

1) 9 barów w temperaturze +50°C — w przypadku nape∏nienia gazem spr´˝onym;

2. Pojemniki metalowe, wykazujàce po hydraulicznej próbie ciÊnieniowej asymetri´, istotne odkszta∏ce-

nia lub inne podobne wady, nale˝y odrzuciç. Niewielkie zniekszta∏cenia symetrii dna lub profilu górnego

wieka sà dopuszczalne pod warunkiem, ˝e pojemnik

przejdzie z wynikiem pozytywnym prób´ rozrywania,

o której mowa w § 13.

§ 13. CiÊnienie rozrywajàce nienape∏niony pojemnik

metalowy podczas próby rozrywania powinno byç wy˝sze o co najmniej 20% od przyj´tego ciÊnienia próbnego.

§ 14. 1. Nape∏niony wyrób aerozolowy nale˝y zanurzyç w kàpieli wodnej.

2. Temperatura wody i czas zanurzenia w kàpieli

wodnej powinny byç takie, aby umo˝liwiç

1) osiàgni´cie jednolitej temperatury +50°C przez ca∏à zawartoÊç wyrobu aerozolowego lub

2) osiàgni´cie w wyrobie aerozolowym takiego ciÊnienia, jakie jest wytwarzane przez zawartoÊç pojemnika w jednolitej temperaturze +50°C.

3. Wyrób aerozolowy wykazujàcy po zanurzeniu

w kàpieli wodnej widoczne trwa∏e odkszta∏cenia lub

przecieki nale˝y uznaç za nienadajàcy si´ do u˝ytku.

Wyrób taki nie mo˝e byç wprowadzony do obrotu.

4. Za zgodà odpowiedniego Komitetu Unii Europejskiej osoba wprowadzajàca do obrotu wyroby aerozolowe mo˝e na w∏asnà odpowiedzialnoÊç zastosowaç

dowolny system badania dajàcy wynik równowa˝ny

do metody kàpieli wodnej.

§ 15. 1. ZgodnoÊç wyrobów aerozolowych ze szczegó∏owymi wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu ocenia organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122,

poz. 1321 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676). Mo˝e on

w szczególnoÊci

1) sprawdziç, czy osoba wprowadzajàca do obrotu

wyroby aerozolowe spe∏nia wymagania okreÊlone

w rozporzàdzeniu;

2) wykonywaç u producenta lub w akredytowanym laboratorium badania kontrolne, o których mowa

w § 16 i 17.

2. Wykonujàc czynnoÊci okreÊlone w ust. 1 pkt 1, organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego przeprowadza niezapowiedziane wizytacje, przy czym w pierwszym roku produkcji wyrobu aerozolowego sk∏ada on

dwie wizytacje, a w latach kolejnych po jednej.

§ 16. 1. Organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego wybiera losowo pi´ç nienape∏nionych pojemników z jednorodnej partii 2 500 pojemników lub z partii

wytworzonej w ciàgu jednej godziny i poddaje je ciÊnieniu próbnemu przez 25 sekund.

2. Je˝eli wynik badania, o którym mowa w ust. 1,

w odniesieniu do któregokolwiek z wybranych pojemników jest negatywny, organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego wybiera losowo dziesi´ç dodatko-

Poz. 913

wych pojemników z tej samej partii i poddaje je tej samej próbie.

3. Je˝eli wynik badania, o którym mowa w ust. 2,

w odniesieniu do któregokolwiek z dziesi´ciu dodatkowych pojemników jest negatywny, ca∏à parti´ nale˝y

uznaç za nienadajàcà si´ do u˝ytku.

§ 17. 1. Organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego sprawdza szczelnoÊç powietrznà i wodnà reprezentatywnej liczby nape∏nionych wyrobów aerozolowych przez zanurzenie w kàpieli wodnej. Temperatura

kàpieli i czas zanurzenia powinny umo˝liwiaç uzyskanie przez zawartoÊç wyrobu aerozolowego jednolitej

temperatury +50°C przez czas wymagany do upewnienia si´, ˝e nie nastàpi∏o rozerwanie lub p´kni´cie pojemnika.

2. Je˝eli wynik badania partii wyrobów aerozolowych jest negatywny, ca∏à parti´ nale˝y uznaç za nienadajàcà si´ do u˝ytku.

§ 18. 1. Na ka˝dym wyrobie aerozolowym umieszcza si´ w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y, w szczególnoÊci

1) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz adres lub znak handlowy osoby wprowadzajàcej do obrotu wyroby

aerozolowe;

2) symbol „3” (odwrócony epsilon) poÊwiadczajàcy

zgodnoÊç ze szczegó∏owymi wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu;

3) oznaczenie umo˝liwiajàce identyfikacj´ nape∏nianej partii;

4) mas´ netto i obj´toÊç netto, z zastrze˝eniem ust. 2;

5) napisy, o których mowa w § 20 i 21.

2. Dopuszcza si´ niepodawanie masy netto w przypadku, gdy wyrób aerozolowy jest zgodny z wymaganiami okreÊlonymi w przepisach Unii Europejskiej.3)

3. Je˝eli danych, o których mowa w ust. 1, nie mo˝na nanieÊç na wyrób aerozolowy o pojemnoÊci nie

wi´kszej ni˝ 150 ml z powodu jego ma∏ych wymiarów,

nale˝y je umieÊciç na etykiecie przymocowanej do wyrobu aerozolowego.

4. Symbol „3” (odwrócony epsilon) umieszcza osoba wprowadzajàca wyroby aerozolowe do obrotu.

§ 19. Na wyrobie aerozolowym nie nale˝y zamieszczaç oznakowaƒ lub napisów, które mogà byç mylone

z symbolem „3” (odwrócony epsilon).

§ 20. Zgodnie z wymaganiami dotyczàcymi klasyfikacji, pakowania i etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów, w szczególnoÊci w odniesieniu do

zagro˝eƒ dla zdrowia lub Êrodowiska, na wyrobie aero———————

3) Niniejsze

przepisy dotyczà dyrektywy Rady 80/232/WE

z dnia 15 stycznia 1980 r. w sprawie zbli˝enia prawa paƒstw

cz∏onkowskich dotyczàcego zakresu dopuszczalnych nominalnych iloÊci i nominalnych obj´toÊci dla niektórych produktów paczkowanych.

zolowym nale˝y umieÊciç w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y

1) niezale˝nie od zawartoÊci — napis ostrzegawczy

„Pojemnik pod ciÊnieniem: chroniç przed s∏oƒcem

i temperaturà powy˝ej 50°C. Nie przek∏uwaç ani nie

spalaç, tak˝e po zu˝yciu.”;

2) w przypadku zawartoÊci palnej

a) znak ostrzegawczy,

b) napis ostrzegawczy wskazujàcy, ˝e substancje

lub preparaty zawarte w wyrobie aerozolowym,

∏àcznie z propelentem, sà palne,

c) informacje o zagro˝eniach okreÊlone w cz´Êci 2

pkt 2.3, 2.4 i 2.5 za∏àcznika do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2002 r. w sprawie

kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych oraz w rozporzàdzeniu

Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2002 r. w sprawie oznakowania opakowaƒ substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych (Dz. U.

Nr 140, poz. 1173).

§ 21. Z zastrze˝eniem przepisów, o których mowa

w § 20 pkt 2 lit. c, na wyrobie aerozolowym nale˝y

umieÊciç w sposób widoczny, czytelny i trwa∏y

1) niezale˝nie od zawartoÊci — dodatkowe ostrze˝enia

dotyczàce obs∏ugi, zwracajàce uwag´ u˝ytkowników na szczególne niebezpieczeƒstwa stwarzane

przez wyrób;

2) je˝eli zawartoÊç jest palna — nast´pujàce napisy

ostrzegawcze

a) „Nie rozpylaç nad otwartym p∏omieniem lub ˝arzàcym si´ materia∏em”,

b) „Chroniç przed êród∏ami zap∏onu — nie paliç

w czasie rozpylania”,

Poz. 913

§ 22. PalnoÊç i punkt zap∏onu zawartoÊci wyrobu

aerozolowego powinny byç okreÊlane za pomocà odpowiednich metod okreÊlonych w przepisach Unii Europejskiej4).

§ 23. 1. Osoba wprowadzajàca do obrotu wyrób aerozolowy mo˝e na w∏asnà odpowiedzialnoÊç zdecydowaç o niestosowaniu przepisów § 20 pkt 2 i § 21 pkt 2,

je˝eli posiada wyniki badaƒ lub inne dane Êwiadczàce

o tym, ˝e pomimo palnej zawartoÊci wyrób aerozolowy nie stwarza ryzyka zap∏onu w warunkach normalnych lub w warunkach u˝ytkowania dajàcych si´ przewidzieç w sposób uzasadniony.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, iloÊç

sk∏adnika palnego znajdujàcego si´ w wyrobie aerozolowym nale˝y podaç na etykiecie w sposób widoczny,

czytelny i trwa∏y w postaci sformu∏owania: „X % zawartoÊci wagowej jest palne”.

3. Osoba wprowadzajàca do obrotu wyroby aerozolowe jest obowiàzana udost´pniç na ˝àdanie w∏aÊciwych organów paƒstw cz∏onkowskich Unii Europejskiej kopie dokumentów uzasadniajàcych decyzj´,

o której mowa w ust. 1.

§ 24. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii

Europejskiej.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

———————

4) Niniejsze

c) „Chroniç przed dzieçmi”.

przepisy dotyczà dyrektywy Rady 67/548/EEC

z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie klasyfikacji, opakowania i oznakowania niebezpiecznych substancji.

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia

8 maja 2003 r. (poz. 913)

Za∏àcznik nr 1

CIÂNIENIE, JAKIE POWINIEN WYTRZYMYWAå WYRÓB AEROZOLOWY MAJÑCY POJEMNIK SZKLANY

Z POW¸OKÑ OCHRONNÑ Z TWORZYWA SZTUCZNEGO LUB TRWALE CHRONIONY W INNY SPOSÓB

NAPE¸NIONY GAZEM SKROPLONYM LUB MIESZANINÑ GAZÓW SKROPLONYCH

PojemnoÊç ca∏kowita

od 50 do 80 ml

powy˝ej 80 do 160 ml

powy˝ej 160 do 220 ml

ZawartoÊç w procentach wagowych gazu skroplonego w ca∏oÊci

mieszaniny

20%

50%

80%

3,5 bara

3,2 bara

2,8 bara

2,8 bara

2,5 bara

2,1 bara

2,5 bara

2,2 bara

1,8 bara

WartoÊç ciÊnienia dla zawartoÊci procentowej gazu nieprzedstawionej w powy˝szej tablicy nale˝y okreÊliç za pomocà ekstrapolacji.

Za∏àcznik nr 2

CIÂNIENIE, JAKIE POWINIEN WYTRZYMYWAå WYRÓB AEROZOLOWY MAJÑCY POJEMNIK SZKLANY

NIECHRONIONY NAPE¸NIONY GAZEM SKROPLONYM

PojemnoÊç ca∏kowita

ZawartoÊç w procentach wagowych gazu skroplonego w ca∏oÊci

mieszaniny

od 50 do 70 ml

powy˝ej 70 do 150 ml

20%

50%

80%

1,5 bara

1,5 bara

1,5 bara

1,5 bara

1,25 bara

1 bar

WartoÊci ciÊnienia dla zawartoÊci procentowej gazu nieprzedstawionej w powy˝szej tablicy nale˝y okreÊliç za pomocà ekstrapolacji.

914

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI

z dnia 25 kwietnia 2003 r.

w sprawie aplikacji prokuratorskiej w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury

Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 20 czerwca

1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206

i Nr 213, poz. 1802) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe obowiàzki zwiàzane z zajmowaniem

stanowiska aplikanta;

2) organizacj´ aplikacji prokuratorskiej;

boru na aplikacj´ jest uzale˝niony od potrzeb Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i og∏aszany ka˝dorazowo w Dzienniku Urz´dowym Ministra Obrony Narodowej.

§ 4. Do okresu aplikacji nie zalicza si´ nieobecnoÊci

aplikanta w s∏u˝bie trwajàcej ∏àcznie d∏u˝ej ni˝ 30 dni

w ka˝dym roku aplikacji, bez wzgl´du na przyczyn´ nieobecnoÊci; nie dotyczy to przys∏ugujàcego aplikantowi

urlopu.

3) zakres egzaminu prokuratorskiego;

4) sk∏ad i sposób powo∏ywania cz∏onków komisji egzaminacyjnej oraz wysokoÊç ich wynagrodzenia;

5) tryb post´powania komisji egzaminacyjnej.

2. Zasady wyznaczania, przenoszenia i zwalniania

aplikantów ze stanowisk s∏u˝bowych oraz przebieg ich

s∏u˝by wojskowej regulujà przepisy o s∏u˝bie wojskowej ˝o∏nierzy zawodowych.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) „aplikancie”, nale˝y przez to rozumieç aplikanta

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

2) „aplikacji”, nale˝y przez to rozumieç aplikacj´

w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury;

3) „egzaminie”, nale˝y przez to rozumieç egzamin

prokuratorski.

§ 3. Pisemne zg∏oszenie kandydata na aplikacj´

przyjmuje Naczelny Prokurator Wojskowy. Termin na-

§ 5. 1. Do okresu odbytej aplikacji zalicza si´ okres

aplikacji sàdowej oraz okres aplikacji prokuratorskiej

w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury.

2. Do okresu aplikacji zalicza si´ okres odbytego

przez aplikanta w sàdzie wojskowym lub wojskowej

jednostce organizacyjnej prokuratury przeszkolenia

wojskowego studentów i absolwentów szkó∏ wy˝szych, nie d∏u˝szy ni˝ rok.

3. Naczelny Prokurator Wojskowy mo˝e zaliczyç do

okresu aplikacji okres aplikacji adwokackiej, radcowskiej lub notarialnej oraz okres przeszkolenia wojskowego studentów i absolwentów szkó∏ wy˝szych, odbytego w innych jednostkach ni˝ okreÊlone w ust. 2 o profilu szkolenia lub zadaniach zbli˝onych do pracy prokuratora, ∏àcznie nie d∏u˝szy ni˝ rok.

4. Je˝eli aplikant wykazuje znaczne post´py w szkoleniu, Naczelny Prokurator Wojskowy mo˝e w wyjàtkowych przypadkach zaliczyç do okresu aplikacji nieobecnoÊç, o której mowa w § 4.

913

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 8 maja 2003 r.

w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ, jakim powinny odpowiadaç wyroby aerozolowe2)

Na podstawie art. 10 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. o systemie oceny zgodnoÊci (Dz. U. Nr 166,

poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718) zarzàdza si´,

co nast´puje