Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać materialne miary długości

§ 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) „materialna miara d∏ugoÊci”, zwana dalej „przymiarem” — przyrzàd pomiarowy s∏u˝àcy do mierzenia d∏ugoÊci, zawierajàcy wskazy przynajmniej

jednej podzia∏ki, których odleg∏oÊci podane sà

w legalnych jednostkach miary d∏ugoÊci;

2) „d∏ugoÊç nominalna” — maksymalna odleg∏oÊç,

do pomiaru której przeznaczony jest przymiar;

———————

3) „wskazy g∏ówne podzia∏ki” — dwa wskazy, których

odleg∏oÊç od siebie odpowiada d∏ugoÊci nominalnej przymiaru;

4) „przymiar koƒcowy” — przymiar, w którym wskazy

g∏ówne podzia∏ki utworzone sà przez dwie powierzchnie;

5) „przymiar kreskowy” — przymiar, w którym wskazy nie sà utworzone przez dwie powierzchnie;

6) „przymiar mieszany” — przymiar, w którym tylko

jeden ze wskazów g∏ównych podzia∏ki jest powierzchnià;

7) „zakres pomiarowy” — zbiór wartoÊci wielkoÊci

mierzonej, dla których przyjmuje si´, ˝e b∏àd przymiaru jest zawarty w okreÊlonych granicach;

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

8) „dzia∏ka elementarna” — cz´Êç podzia∏ki zawarta

mi´dzy dowolnymi dwoma kolejnymi wskazami;

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów

z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu

dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

(Dz. U. Nr 1, poz. 5).

9) „warunki odniesienia” — warunki u˝ytkowania, do

których odnosi si´ okreÊlony b∏àd graniczny dopuszczalny, przewidziane do wzajemnego porównywania wyników pomiarów;

10) „klasa dok∏adnoÊci” — klasa przymiarów spe∏niajàcych okreÊlone wymagania metrologiczne;

11) „ocyfrowanie podzia∏ki” — uporzàdkowany zbiór

liczb zwiàzanych ze wskazaniami podzia∏ki.

Rozdzia∏ 2

Konstrukcja, materia∏ i wykonanie przymiarów

§ 2. Przekrój poprzeczny przymiaru powinien mieç

kszta∏t i wymiary takie, aby w warunkach w∏aÊciwego

stosowania przymiar pozwala∏ na pomiar z dok∏adnoÊcià wymaganà dla jego klasy dok∏adnoÊci.

§ 3. 1. Powierzchnie czo∏owe przymiarów koƒcowych powinny byç p∏askie i prostopad∏e do wzd∏u˝nej

osi przymiaru.

2. Powierzchnie czo∏owe przymiarów koƒcowych

i mieszanych, wykonanych z drewna lub innego materia∏u o odpornoÊci na zu˝ycie mniejszej lub równej odpornoÊci drewna, powinny byç zaopatrzone w odpowiednio przymocowane do przymiaru jarzmo, p∏ytk´

lub skuwk´, zabezpieczajàce je przed uszkodzeniem.

§ 4. Przymiary wst´gowe powinny byç wykonane

w taki sposób, aby po rozciàgni´ciu przymiaru na

p∏aszczyênie kraw´dzie wst´gi by∏y prostoliniowe

i równoleg∏e wzgl´dem siebie.

§ 5. Przymiary mogà byç wyposa˝one w szczególnoÊci w

1) jeden lub wi´cej sta∏ych lub ruchomych zaczepów;

2) pierÊcienie;

4) p∏ytki;

5) ostrza;

niepowodujàce

§ 9. 1. WartoÊç dzia∏ki elementarnej „i” powinna odpowiadaç jednej z nast´pujàcych wartoÊci

1 • 10n metrów, 2 • 10n metrów lub 5 • 10n metrów, gdzie

n jest równe zeru lub liczbie ca∏kowitej.

2. WartoÊç dzia∏ki elementarnej „i” nie powinna

przekraczaç

1) 1 cm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej

L ≤ 2 m;

2) 1 dm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej

2 m < L < 10 m;

3) 2 dm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej

10 m ≤ L < 50 m;

4) 5 dm — dla przymiarów o d∏ugoÊci nominalnej

L ≥ 50 m.

3. Dla zastosowaƒ specjalnych mogà byç dopuszczone inne ni˝ okreÊlone w ust. 2 wartoÊci dzia∏ki elementarnej, pod warunkiem opisania na przymiarze

specjalnego zastosowania, dla którego jest on zarezerwowany.

§ 10. 1. Podzia∏ka i jej ocyfrowanie powinny byç wyraêne, regularne, nieÊcieralne i wykonane w sposób zapewniajàcy pewny, ∏atwy i jednoznaczny odczyt.

2. Ocyfrowanie podzia∏ki mo˝e byç ciàg∏e lub powtarzajàce si´, wzrastajàce w tym samym kierunku albo w kierunku przeciwnym.

3. Miejsca ocyfrowaƒ, wymiary, kszta∏t i kontrast

cyfr powinny byç dopasowane do podzia∏ki oraz zwiàzanych z nimi wskazów podzia∏ki.

4. Je˝eli podzia∏ka w cz´Êci poczàtkowej lub koƒcowej zakresu pomiarowego ma dzia∏k´ elementarnà

o innej wartoÊci ni˝ na pozosta∏ej cz´Êci przymiaru,

oznaczenia wskazów w tej strefie podzia∏ki mogà si´

ró˝niç od oznaczeƒ na pozosta∏ej cz´Êci podzia∏ki.

3) uchwyty;

6) nawijaki

wst´gi;

Poz. 880

trwa∏ych

odkszta∏ceƒ

7) noniusze.

§ 6. Przymiary powinny byç zaprojektowane w sposób umo˝liwiajàcy umieszczanie cech legalizacyjnych

na przymiarze.

§ 7. 1. Przymiary i ich urzàdzenia dodatkowe, o których mowa w § 5, powinny byç wykonane z materia∏ów, które w normalnych warunkach u˝ytkowania b´dà trwa∏e, stabilne i odporne na wp∏ywy warunków

otoczenia.

5. Nieocyfrowane znaki podzia∏ki, w liczbie nieprzekraczajàcej liczby znaków podzia∏ki pomi´dzy

dwoma sàsiednimi ocyfrowanymi wskazami, mogà

byç umieszczone poza ocyfrowanym znakiem podzia∏ki wskazujàcym d∏ugoÊç nominalnà.

§ 11. 1. Wskazy podzia∏ki mogà wyst´powaç w postaci

1) kresek;

2) otworów, je˝eli wartoÊç dzia∏ki

„i” jest nie mniejsza ni˝ 1 cm;

elementarnej

2. W∏aÊciwoÊci materia∏u powinny byç takie, aby

w temperaturze otoczenia zawartej w granicach

8°C powy˝ej lub poni˝ej temperatury odniesienia oraz

przy zmianie okreÊlonej wartoÊci obcià˝enia o ±10%

zmiany d∏ugoÊci nie przekracza∏y wartoÊci b∏´dów granicznych dopuszczalnych.

3) dowolnych, innych znaków, je˝eli wartoÊç dzia∏ki

elementarnej „i” jest nie mniejsza ni˝ 1 dm i znaki

te zapewniajà dok∏adnoÊç odczytu w∏aÊciwà dla

danej klasy dok∏adnoÊci przymiaru.

§ 8. 1. D∏ugoÊç nominalna przymiarów „L” powinna wynosiç: 0,5 m, 1 m, 1,5 m, 2 m, 3 m, 4 m, 5 m, 6 m,

7 m, 8 m, 9 m lub byç ca∏kowità wielokrotnoÊcià 5 m.

1) byç prostoliniowe;

2. Dla zastosowaƒ specjalnych mogà byç dopuszczone inne wartoÊci d∏ugoÊci nominalnych, pod warunkiem opisania na przymiarze specjalnego zastosowania, dla którego jest przeznaczony.

2. Kreski powinny

2) byç prostopad∏e do osi wzd∏u˝nej przymiaru;

3) tworzyç wyraênà i przejrzystà podzia∏k´;

4) mieç na ca∏ej d∏ugoÊci, t´ samà, sta∏à szerokoÊç,

która nie pogarsza dok∏adnoÊci pomiaru, z zastrze˝eniem ust. 3.

3. SzerokoÊç kresek mo˝e byç mniejsza w obszarach podzia∏ki o zmniejszonej wartoÊci dzia∏ki elementarnej.

4. Podzia∏ka mo˝e mieç obszar, na którym wyst´puje podzia∏ na dziesi´tne podwielokrotnoÊci dzia∏ki elementarnej przyj´tej dla ca∏ego przymiaru.

5. Na przymiarze mo˝e wyst´powaç wi´cej ni˝ jedna podzia∏ka.

6. Ró˝ne d∏ugoÊci kresek powinny odpowiadaç ró˝nym u˝ytym na przymiarze legalnym jednostkom miar

d∏ugoÊci.

§ 12. 1. Bez wzgl´du na wartoÊç dzia∏ki elementarnej, ocyfrowanie powinno odpowiadaç wartoÊciom

liczbowym wyra˝onym w: milimetrach, centymetrach,

decymetrach lub metrach, bez ich oznaczenia, z zastrze˝eniem ust. 2.

2. W przypadku gdy jednostkà miary przyj´tego

ocyfrowania nie jest metr, to

1) wskazy odpowiadajàce pe∏nym metrom mogà byç

ocyfrowane w metrach, przy czym po wartoÊci powinno wyst´powaç oznaczenie jednostki miary;

2) przed innymi ocyfrowanymi wskazami podzia∏ki

mo˝e byç powtarzana w ten sam sposób poprzedzajàca liczba metrów.

3. Je˝eli dzia∏ka elementarna ma wartoÊç

2 • 10n i nie jest mniejsza od 2 cm, to wszystkie wskazy

podzia∏ki powinny byç ocyfrowane.

§ 13. 1. Na przymiarze powinny byç zamieszczone

w szczególnoÊci

Poz. 880

2) oznaczenia niemajàce charakteru metrologicznego,

wynikajàce z odr´bnych przepisów;

3) oznaczenia reklamowe, pod warunkiem ˝e nie b´dà utrudnia∏y u˝ytkowania przymiaru;

4) wartoÊç si∏y obcià˝enia.

5. Oznaczenia powinny

1) byç widoczne i czytelne;

2) znajdowaç si´ na poczàtku przymiaru.

Rozdzia∏ 3

Charakterystyki metrologiczne przymiarów

§ 14. 1. Przymiary wykonuje si´ w trzech klasach

dok∏adnoÊci: I, II i III.

2. B∏´dy graniczne dopuszczalne d∏ugoÊci nominalnej i d∏ugoÊci odcinka podzia∏ki przymiaru, zawartego

pomi´dzy dwoma dowolnymi nienast´pujàcymi po

sobie wskazami podzia∏ki, przy zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej nie powinny przekraczaç wartoÊci

obliczonej wed∏ug wzorów

1) ± (0,1 + 0,1 L) mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,

2) ± (0,3 + 0,2 L) mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,

3) ± (0,6 + 0,4 L) mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III,

gdzie L jest wartoÊcià d∏ugoÊci sprawdzanego odcinka podzia∏ki, wyra˝onà w metrach, zaokràglonà w gór´ do ca∏kowitej liczby metrów.

1) d∏ugoÊç nominalna;

2) nazwa lub znak producenta;

3) klasa dok∏adnoÊci;

4) znak zatwierdzenia typu, je˝eli zosta∏ nadany.

2. Dla przymiarów przeznaczonych do zastosowaƒ

specjalnych powinny byç wykonane dodatkowe oznaczenia

1) temperatura odniesienia, je˝eli jest ró˝na od 20°C;

2) si∏a obcià˝enia;

3) specjalne zastosowanie, dla którego przymiar jest

przeznaczony.

3. Oznaczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1

i ust. 2 pkt 1 i 2, powinny byç wyra˝one w legalnych

jednostkach miar.

3. B∏´dy graniczne dopuszczalne dzia∏ki elementarnej „i” przymiaru, z zastrze˝eniem § 22 pkt 3, nie powinny przekraczaç wartoÊci

1) dla i ≤ 1 mm

a) ± 0,1 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,

b) ± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,

c) ± 0,3 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III;

2) dla 1 mm < i ≤ 1 cm

a) ± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,

b) ± 0,4 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,

c) ± 0,6 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III.

4. Na przymiarze mogà byç zamieszczone dodatkowo

4. W przypadku gdy wartoÊç dzia∏ki elementarnej

„i” przekracza 1 cm, b∏àd graniczny dopuszczalny powinien byç okreÊlony zgodnie z ust. 2.

1) wartoÊç wspó∏czynnika rozszerzalnoÊci liniowej

materia∏u, z którego przymiar jest wykonany, w postaci α = ...;

§ 15. 1. Dopuszczalne ró˝nice mi´dzy d∏ugoÊciami

dwóch nast´pujàcych po sobie dzia∏ek elementarnych

„i” nie powinny przekraczaç wartoÊci

1) dla i ≤ 1 mm

a) ± 0,1 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,

Poz. 880

1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 100 m;

b) ± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,

2) si∏a obcià˝enia przymiaru powinna wynosiç oko∏o

20 N i byç zamieszczona na jego wst´dze;

c) ± 0,3 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III;

3) swobodne powierzchnie czo∏owe przymiarów koƒcowych i mieszanych powinny byç zaopatrzone

w jarzmo lub skuwk´, odporne na zu˝ycie.

2) dla 1 mm < i ≤ 1 cm

a) ± 0,2 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci I,

b) ± 0,4 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci II,

c) ± 0,6 mm — dla przymiarów klasy dok∏adnoÊci III.

2. W przypadku gdy wartoÊç dzia∏ki elementarnej

„i” przekracza 1 cm, dopuszczalne ró˝nice, o których

mowa w ust. 1, oblicza si´ zgodnie z § 14 ust. 2.

§ 16. Dla przymiarów koƒcowych i mieszanych b∏àd

graniczny dopuszczalny d∏ugoÊci pierwszej i ostatniej

dzia∏ki elementarnej powinien byç powi´kszony o nast´pujàce wartoÊci

1) 0,1 mm w przymiarach klasy dok∏adnoÊci I;

2) 0,2 mm w przymiarach klasy dok∏adnoÊci II;

3) 0,3 mm w przymiarach klasy dok∏adnoÊci III.

§ 17. Przepisy § 14 ust. 2 i § 15 ust. 1 nie majà zastosowania w przypadku, gdy

1) jeden z nienast´pujàcych po sobie wskazów podzia∏ki jest utworzony przez powierzchni´;

2) jedna z dwóch nast´pujàcych po sobie dzia∏ek elementarnych jest koƒcowym odcinkiem ograniczonym przez powierzchni´.

§ 18. B∏´dy graniczne dopuszczalne przymiarów

przy legalizacji ponownej sà równe podwójnej wartoÊci b∏´dów granicznych okreÊlonych dla legalizacji

pierwotnej.

§ 21. 1. W przymiarach sztywnych lub pó∏sztywnych, jednocz´Êciowych

1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 5 m;

2) temperatura odniesienia mo˝e byç ró˝na od 20°C.

2. W przypadku gdy przymiary, o których mowa

w ust. 1, sà stosowane do pomiaru wysokoÊci nape∏nienia zbiorników, materia∏, z którego sà wykonane,

powinien byç iskrobezpieczny.

3. Zakoƒczenie przymiaru sztywnego o zastosowaniu, o którym mowa w ust. 2, powinno byç zaopatrzone w odpornà na zu˝ycie i uderzenia pi´tk´ lub skuwk´

wykonanà z materia∏u niepowodujàcego powstawania

iskier przy uderzeniu.

§ 22. W przymiarach sk∏adanych

1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 5 m;

2) odleg∏oÊç mi´dzy osiami po∏àczeƒ powinna byç

jednakowa we wszystkich cz∏onach przymiaru;

3) skuwki z∏àczeniowe powinny byç wykonane w sposób umo˝liwiajàcy ustawienie cz∏onów przymiaru

w linii prostej, a b∏´dy dodatkowe, wyst´pujàce na

po∏àczeniu dwóch cz∏onów, nie powinny przekraczaç wartoÊci

a) 0,3 mm — dla przymiarów I i II klasy dok∏adnoÊci,

b) 0,5 mm — dla przymiarów III klasy dok∏adnoÊci.

§ 19. OkreÊla si´ nast´pujàce warunki odniesienia

1) temperatura otoczenia równa

a) wartoÊci zamieszczonej na przymiarze albo

b) 20°C, gdy brak jej dodatkowego oznaczenia na

przymiarze;

2) si∏a obcià˝enia równa

a) wartoÊci zamieszczonej na przymiarze albo

b) 50 N, gdy brak jej dodatkowego oznaczenia.

Rozdzia∏ 4

Dodatkowe wymagania dla poszczególnych rodzajów przymiarów

§ 20. W przymiarach wst´gowych koƒcowych, kreskowych lub mieszanych, wykonanych z w∏ókna szklanego i plastiku

§ 23. 1. W przymiarach wst´gowych koƒcowych,

kreskowych lub mieszanych na nawijaku, wykonanych

ze stali

1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 0,5 m do 10 m;

2) wst´ga o górnym zakresie pomiarowym od 5 m do

10 m powinna posiadaç ∏ukowaty przekrój poprzeczny.

2. W przymiarze, w którym cz´Êç podzia∏ki przeznaczona jest do pomiarów wewn´trznych

1) wymiar tej cz´Êci powinien byç wskazany na obudowie;

2) zerowy wskaz powinien byç utworzony przez powierzchni´;

3) swobodny koniec przymiaru powinien byç zaopatrzony w sta∏y lub przesuwny zaczep.

§ 24. 1. W przymiarach wst´gowych koƒcowych lub

kreskowych, wykonanych ze stali, stosowanych do pomiaru d∏ugoÊci wi´kszej od ich d∏ugoÊci nominalnej

Poz. 880 i 881

2) temperatura odniesienia mo˝e byç ró˝na od 20°C;

3) si∏a obcià˝enia, zamieszczona na wst´dze przymiaru, powinna byç równa ci´˝arowi obcià˝nika;

4) powinien byç nawijak;

2) si∏a obcià˝enia powinna wynosiç oko∏o 50 N i byç

podana na wst´dze przymiaru.

5) obcià˝nik powinien mieç mas´ wystarczajàcà dla

prawid∏owego napr´˝enia wst´gi i byç wykonany

z materia∏u niepowodujàcego powstawania iskier

przy uderzeniu; masa obcià˝nika powinna byç podana na obcià˝niku;

2. Na koƒcach przymiaru powinny si´ znajdowaç

uchwyty lub pierÊcienie mogàce stanowiç cz´Êç podzia∏ki przymiaru, pod warunkiem ˝e ich po∏àczenie

z przymiarem nie pogorszy dok∏adnoÊci pomiaru.

6) obcià˝nik mo˝e byç od∏àczalny od wst´gi przymiaru lub przymocowany do niej na sta∏e, w sposób

niepowodujàcy pogorszenia dok∏adnoÊci pomiaru;

§ 25. W przymiarach wst´gowych kreskowych lub

mieszanych na nawijaku, wykonanych ze stali, stosowanych do pomiaru d∏ugoÊci nie wi´kszej ni˝ ich d∏ugoÊç nominalna

7) podzia∏ka przymiaru powinna mieç dzia∏k´ elementarnà o wartoÊci 1 mm, której poczàtkowym wskazem jest p∏aska powierzchnia obcià˝nika;

1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç: 5 m, 10 m, 20 m, 50 m, 100 m lub 200 m;

1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 5 m do 200 m;

8) dla d∏ugoÊci odcinka podzia∏ki zawartego mi´dzy

dwiema kreskami, z których jedna znajduje si´ na

obcià˝niku, a druga na wst´dze przymiaru, b∏àd

graniczny dopuszczalny wynosi ±0,6 mm.

2) temperatura odniesienia mo˝e byç ró˝na od 20°C;

3) si∏a obcià˝enia przymiaru powinna wynosiç oko∏o

50 N i byç podana na jego wst´dze;

§ 27. Przymiary, o których mowa w § 21 i § 23—26,

mogà byç wykonywane tylko w I lub II klasie dok∏adnoÊci.

4) swobodny koniec przymiaru powinien byç zaopatrzony w uchwyt lub pierÊcieƒ niestanowiàcy cz´Êci zakresu pomiarowego przymiaru.

Rozdzia∏ 5

Przepis koƒcowy

§ 26. W przymiarze wst´gowym mieszanym z obcià˝nikiem, wykonanym ze stali, stosowanym do pomiaru wysokoÊci nape∏nienia zbiorników

§ 28. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

1) górna granica zakresu pomiarowego powinna wynosiç od 5 m do 50 m;

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

881

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 12 maja 2003 r.

w sprawie zasadniczych wymagaƒ dotyczàcych efektywnoÊci energetycznej nowych wodnych kot∏ów

grzewczych opalanych paliwami ciek∏ymi lub gazowymi2)

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. o systemie oceny zgodnoÊci (Dz. U. Nr 166,

poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718) zarzàdza si´,

co nast´puje

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1

ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania

Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady Nr 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie efektywnoÊci energetycznej nowych wodnych kot∏ów grzewczych, opalanych paliwami ciek∏ymi lub gazowymi (Dziennik Urz´dowy Wspólnot Europejskich, L. 167 z 22.6.1992 r.), ze zmianà wprowadzonà przez dyrektyw´ Rady Nr 93/68/EWG

z dnia 22 czerwca 1993 r. (Dziennik Urz´dowy Wspólnot Europejskich, L. 220 z 30.8.1993 r.).

Za∏àcznik nr 3

WZÓR

ZAÂWIADCZENIE Nr....

Komisja Egzaminacyjna powo∏ana przez Przewodniczàcego Komisji Papierów WartoÊciowych i Gie∏d zaÊwiadcza, ˝e

Pan(i) ................................................................................................................................................................................

data i miejsce urodzenia: ................................................................................................................................................

obywatelstwo: .................................................................................................................................................................

zamieszka∏y(a): ................................................................................................................................................................

zda∏(a) test umiej´tnoÊci uprawniajàcy do wpisu na list´ doradców inwestycyjnych.

..........................................

..........................................

Sekretarz Komisji

Egzaminacyjnej

Przewodniczàcy Komisji

Egzaminacyjnej

Warszawa, dnia ..................................

880

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 12 maja 2003 r.

w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç materialne miary d∏ugoÊci

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja

2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636

i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 155, poz. 1286

i Nr 166, poz. 1360) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne