Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 marca 2003 r. w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) wymagania w zakresie budowy statku, jego sta∏ych urzàdzeƒ, w∏aÊciwoÊci manewrowych oraz

dotyczàce ochrony wód, powietrza i ochrony przed

ha∏asem, zwane dalej „wymaganiami technicznego stanu bezpieczeƒstwa”;

8) zbiorników ciÊnieniowych;

9) instalacji rurociàgów;

10) urzàdzeƒ elektrycznych i automatyzacji;

11) ochrony przeciwpo˝arowej;

2) wymagania w zakresie wyposa˝enia statków;

12) urzàdzeƒ prze∏adunkowych i dêwigowych;

3) tryb i podmioty w∏aÊciwe do przeprowadzania

przeglàdów technicznych statków, niepodlegajàcych nadzorowi technicznemu polskiej instytucji

klasyfikacyjnej.

13) urzàdzeƒ zapobiegajàcych zanieczyszczaniu wody,

powietrza i emisji ha∏asu;

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) „rejonach ˝eglugi 1, 2, 3, 4” — nale˝y przez to rozumieç odpowiednie rejony okreÊlone w przepisach o Êwiadectwach zdolnoÊci ˝eglugowej statków ˝eglugi Êródlàdowej;

2) „ma∏ym statku” — nale˝y przez to rozumieç ma∏y

statek w rozumieniu przepisów ˝eglugowych na

Êródlàdowych drogach wodnych.

§ 3. Wyposa˝enie statków ˝eglugi Êródlàdowej

uprawiajàcych ˝eglug´ mi´dzynarodowà w rejonie 1

okreÊlajà odr´bne przepisy.

DZIA¸ II

Wymagania techniczne

§ 4. Statek spe∏nia wymagania technicznego stanu

bezpieczeƒstwa, je˝eli odpowiada wymaganiom okreÊlonym w przepisach technicznych polskiej instytucji

klasyfikacyjnej, dotyczàcym

1) konstrukcji kad∏uba;

2) urzàdzeƒ sterowych;

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165).

14) w∏aÊciwoÊci manewrowych statku.

DZIA¸ III

Przeglàd techniczny

§ 5. Statek bez nap´du mechanicznego o iloczynie

najwi´kszej d∏ugoÊci i szerokoÊci nieprzekraczajàcym

50 m2 oraz statek o nap´dzie mechanicznym o mocy do

50 kW podlega przeglàdom technicznym przeprowadzanym przez rzeczoznawc´ uznanego przez dyrektora

urz´du ˝eglugi Êródlàdowej.

§ 6. Warunkiem uzyskania uznania jest posiadanie

1) co najmniej Êredniego wykszta∏cenia technicznego;

2) pi´cioletniej praktyki zawodowej w stoczniach lub

bazach remontowych statków ˝eglugi Êródlàdowej;

3) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu kursu w polskiej instytucji klasyfikacyjnej oraz

4) zdanie egzaminu ze znajomoÊci wymagaƒ technicznych okreÊlonych w przepisach technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej i metodyki przeprowadzania przeglàdów technicznych statków przed

komisjà powo∏anà przez dyrektora urz´du ˝eglugi

Êródlàdowej.

§ 7. 1. Przeglàd techniczny przeprowadza si´ na

wniosek armatora statku. Obejmuje on ocen´ stanu kad∏uba, urzàdzeƒ nap´dowych i p´dników, urzàdzeƒ

sterowych, kotwicznych, holowniczych, sczepiajàcych

i cumowniczych oraz instalacji i zbiorników statku.

2. Po przeprowadzeniu przeglàdu technicznego

rzeczoznawca stwierdza, w formie orzeczenia, zdolnoÊç statku do ˝eglugi w rejonie okreÊlonym w przepisach o Êwiadectwach zdolnoÊci ˝eglugowej statków ˝eglugi Êródlàdowej.

3. Wzór orzeczenia, o którym mowa w ust. 2, okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia.

DZIA¸ IV

Wyposa˝enie statku

§ 9. IloÊç, rodzaj i rozmieszczenie Êrodków sygna∏owych, o których mowa w § 8 ust. 1, okreÊlajà przepisy

˝eglugowe na Êródlàdowych drogach wodnych.

Rozdzia∏ 2

Sprz´t i Êrodki ratunkowe

§ 10. 1. Statek, z wyjàtkiem statku na sta∏e zacumowanego do nabrze˝a, powinien byç wyposa˝ony w pasy lub kamizelki ratunkowe w iloÊci odpowiadajàcej

liczbie osób znajdujàcych si´ na statku.

2. Statek pasa˝erski powinien byç wyposa˝ony dodatkowo w pasy lub kamizelki ratunkowe dla dzieci,

w iloÊci odpowiadajàcej 10% maksymalnej liczby pasa˝erów.

Rozdzia∏ 1

Wyposa˝enie ruchome statku

§ 8. 1. Wyposa˝enie ruchome statku, a w szczególnoÊci Êrodki sygna∏owe, Êrodki ratunkowe i Êrodki ∏àcznoÊci, powinno spe∏niaç wymagania przepisów technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej lub odpowiednich norm krajowych i mi´dzynarodowych.

2. Na statku powinny znajdowaç si´ dokumenty potwierdzajàce spe∏nienie przez wyposa˝enie ruchome

wymagaƒ, o których mowa w ust. 1.

3. Wyposa˝enie ruchome powinno byç w∏aÊciwie

rozmieszczone i utrzymywane we w∏aÊciwym stanie

technicznym.

D∏ugoÊç statku [m]

Poz. 810

3. Statek powinien byç wyposa˝ony w ko∏a ratunkowe w iloÊci zale˝nej od wielkoÊci i przeznaczenia

statku, nie mniejszej ni˝

1) ma∏e statki o nap´dzie mechanicznym

a) w rejonie 1

— o d∏ugoÊci do 12 m — 1 ko∏o na ka˝de 2 osoby,

— o d∏ugoÊci powy˝ej 12 m

— 2 ko∏a,

b) w rejonie 2, 3 i 4 — 1 ko∏o;

2) statki bez nap´du

— 2 ko∏a;

3) statki pasa˝erskie

Maksymalna liczba pasa˝erów

Minimalna iloÊç kó∏ ratunkowych

do 36

do 200

201— 300

301— 600

601— 900

901—1200

powy˝ej 1200

2

3

4

6

8

10

12

do 15

powy˝ej 15 do 24

powy˝ej 24 do 35

powy˝ej 35 do 50

powy˝ej 50

Uwaga

Przy ustalaniu wymaganej iloÊci kó∏ nale˝y przyjàç wi´kszà wartoÊç wynikajàcà odpowiednio z kolumny pierwszej lub drugiej;

4) inne statki

a) o d∏ugoÊci do 50 m

— 2 ko∏a,

b) o d∏ugoÊci powy˝ej 50 m

— 3 ko∏a.

§ 11. 1. Co najmniej po∏owa wymaganych kó∏ ratunkowych powinna byç wyposa˝ona w nietonàcà link´ o Êrednicy 8—10 mm i d∏ugoÊci 25 m, a na wodach

administrowanych przez dyrektora urz´du morskiego

— o d∏ugoÊci 30 m.

2. Na statku pasa˝erskim uprawiajàcym ˝eglug´

w porze nocnej po∏owa wymaganych kó∏ ratunkowych,

a na pozosta∏ych statkach co najmniej 1 ko∏o, powinny

byç wyposa˝one w p∏awk´ Êwietlnà.

3. Pasy i kamizelki ratunkowe na statku pasa˝erskim uprawiajàcym ˝eglug´ w porze nocnej na wodach

administrowanych przez dyrektora urz´du morskiego

w rejonach 1, 2 i 3 i na pozosta∏ych statkach uprawiajàcych ˝eglug´ w rejonach 1 i 2 powinny byç wyposa˝one w lampki Êwietlne.

§ 12. 1. Statek powinien byç wyposa˝ony w ∏odzie

ratunkowe, a tak˝e w tratwy ratunkowe lub p∏ywaki ratunkowe, zwane dalej „zbiorowymi Êrodkami ratunkowymi”, o noÊnoÊci odpowiadajàcej liczbie osób znajdujàcych si´ na statku.

2. Wymóg wyposa˝enia w Êrodki, o których mowa

w ust.1, nie dotyczy

1) ma∏ych statków o nap´dzie mechanicznym o d∏ugoÊci do 12 m, uprawiajàcych ˝eglug´ w rejonie 1;

ny byç wyposa˝one w ∏odzie ratunkowe lub towarzyszàce o nap´dzie mechanicznym.

2) statków niezatapialnych z wype∏nionymi komorami

wypornoÊciowymi;

7. ¸odzie towarzyszàce holowane za statkiem bez

nap´du mechanicznego powinny spe∏niaç wymagania

przewidziane dla ∏odzi ratunkowych.

3) statków na sta∏e zacumowanych do nabrze˝a;

4) statków uprawiajàcych ˝eglug´ wy∏àcznie na kana∏ach;

5) promów linowych na uwi´zi.

3. Rozmieszczenie zbiorowych Êrodków ratunkowych powinno zapewniaç ich bezpieczne i szybkie u˝ycie w ka˝dych warunkach eksploatacji.

§ 13. 1. Statek uprawiajàcy ˝eglug´ w rejonie 1 powinien byç wyposa˝ony w ∏odzie lub tratwy ratunkowe

o noÊnoÊci odpowiadajàcej liczbie osób znajdujàcych

si´ na statku.

2. Wyposa˝enie ∏odzi i tratw ratunkowych, o których mowa w ust. 1, powinno byç zgodne z przepisami

wydanymi przez dyrektora urz´du morskiego.

3. Na statku uprawiajàcym ˝eglug´ w rejonie 1, 2, 3

po wodach administrowanych przez dyrektora urz´du

morskiego jako zbiorowe Êrodki ratunkowe mogà byç

u˝ywane p∏ywaki ratunkowe

1) w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 paêdziernika

— o noÊnoÊci odpowiadajàcej iloÊci osób okreÊlonej w dokumencie wystawionym przez uznanà instytucj´ klasyfikacyjnà,

2) poza okresem okreÊlonym w pkt 1 — o noÊnoÊci

odpowiadajàcej iloÊci osób, która mo˝e byç

umieszczona na p∏ywaku.

4. Statek uprawiajàcy ˝eglug´ w rejonie 2, 3 i 4 powinien byç wyposa˝ony w ∏odzie ratunkowe lub towarzyszàce, wyposa˝one w 2 wios∏a, cum´, czerpak, bosak i ko∏o ratunkowe.

5. Wymóg wyposa˝enia, o którym mowa w ust. 4,

dotyczy

1) statków do przewozu towarów o noÊnoÊci wi´kszej

ni˝ 150 t;

2) pchaczy i holowników o wypornoÊci wi´kszej ni˝

150 t;

3) urzàdzeƒ p∏ywajàcych, w tym w szczególnoÊci p∏ywajàcych ˝urawi i pog∏´biarek;

4) promów linowych;

5) statków pasa˝erskich, przeznaczonych do przewozu nie mniej ni˝ 250 pasa˝erów lub posiadajàcych

wi´cej ni˝ 50 miejsc sypialnych dla pasa˝erów.

6. Statek towarowy o noÊnoÊci wi´kszej ni˝ 150 t,

pchacz i holownik o wypornoÊci wi´kszej ni˝ 150 t,

urzàdzenie p∏ywajàce oraz statek pasa˝erski o d∏ugoÊci

powy˝ej 12 m uprawiajàce ˝eglug´ w rejonie 1 powin-

8. ¸odzie towarzyszàce i ratunkowe, sztywne tratwy

ratunkowe, p∏ywaki ratunkowe i urzàdzenia do ich wodowania podlegajà przeglàdom dokonywanym przez

polskà instytucj´ klasyfikacyjnà nie rzadziej ni˝ co 5 lat.

§ 14. 1. Ko∏a ratunkowe i kamizelki ratunkowe spe∏niajà wymagania bezpieczeƒstwa, je˝eli posiadajà

wa˝ne atesty, potwierdzajàce dokonanie przeglàdu

technicznego, wydane przez stacj´ badaƒ uznanà przez

polskà instytucj´ klasyfikacyjnà.

2. Pneumatyczne tratwy ratunkowe spe∏niajà wymagania bezpieczeƒstwa, je˝eli posiadajà wa˝ne dokumenty, potwierdzajàce dokonanie przeglàdu technicznego, wydane przez stacj´ badaƒ uznanà przez dyrektora urz´du morskiego.

3. Ko∏a ratunkowe i kamizelki ratunkowe po naprawie podlegajà przeglàdowi technicznemu dokonanemu przez uznanà stacj´ atestacji.

§ 15. Wymagania, o których mowa w § 10—14, stosuje si´ do statków obsadzonych za∏ogà.

Rozdzia∏ 3

Sprz´t przeciwpo˝arowy

§ 16. 1. Statek powinien byç wyposa˝ony w odpowiednie gaÊnice w iloÊci okreÊlonej w zale˝noÊci od

jego wielkoÊci, przeznaczenia, mocy urzàdzeƒ nap´dowych i wyposa˝enia stwarzajàcego zagro˝enie po˝arowe.

2. Pchacz, holownik, lodo∏amacz oraz inny statek

o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 20 m powinien byç wyposa˝ony w gaÊnice p∏ynowe o wielkoÊci nape∏niania 9 l albo

proszkowe o wielkoÊci nape∏niania 6 kg z proszkiem

przeznaczonym do gaszenia po˝arów grup ABC. GaÊnice powinny byç rozmieszczone po jednej w ka˝dym

z nast´pujàcych miejsc

1) w sterówce;

2) w pobli˝u ka˝dego wejÊcia z pok∏adu do pomieszczeƒ mieszkalnych;

3) w pobli˝u ka˝dego wejÊcia do pomieszczeƒ roboczych, niedost´pnych bezpoÊrednio z pomieszczeƒ

mieszkalnych, w których zainstalowane sà urzàdzenia grzewcze, kuchenne lub ch∏odnicze zasilane

paliwem sta∏ym, p∏ynnym lub gazem;

4) przy ka˝dym wejÊciu do si∏owni i kot∏owni;

5) w si∏owni, w odpowiednim miejscu poni˝ej pok∏adu g∏ównego, gdy moc silników nap´dowych jest

wi´ksza ni˝ 100 kW.

3. Statek pasa˝erski powinien byç wyposa˝ony

w gaÊnice, o których mowa w ust. 2, oraz dodatkowo w

4) toporek stra˝acki — na statku o d∏ugoÊci

do 15 m

— 1 szt.;

1) jednà gaÊnic´ na ka˝de 120 m2 powierzchni pod∏ogi pomieszczeƒ ogólnego u˝ytku, z zaokràgleniem

w gór´, do nast´pnych 120 m2;

5) r´kawice ognioodporne — w pomieszczeniach maszynowni i sterówce.

2) jednà gaÊnic´ na ka˝de 10 kabin, z zaokràgleniem

w gór´.

§ 18. 1. Statek o d∏ugoÊci powy˝ej 20 m i ∏àcznej

mocy maszyn g∏ównych i pomocniczych 1 000 kW

i wi´kszej uprawiajàcy ˝eglug´ w rejonie 1 powinien

byç wyposa˝ony w agregat gaÊniczy.

4. Statek o d∏ugoÊci równej lub mniejszej ni˝ 20 m,

inny ni˝ pchacz, holownik i lodo∏amacz, powinien byç

wyposa˝ony w gaÊnice proszkowe o wielkoÊci nape∏niania 2 kg. Minimalna iloÊç gaÊnic wynosi dla statków

o d∏ugoÊci

1) do 10 m

— (1 + s) gaÊnic,

2) powy˝ej 10 m do 15 m

— (2 + s) gaÊnic,

3) powy˝ej 15 m do 20 m

— (3 + s) gaÊnic,

przy czym „s” oznacza liczb´ dodatkowych gaÊnic

w zale˝noÊci od mocy silników nap´dowych i wynosi: jedna gaÊnica dla silników o mocy 50—100 kW

oraz jedna gaÊnica na ka˝de nast´pne 100 kW.

5. Dodatkowe gaÊnice, o których mowa w ust. 4,

powinny byç równomiernie rozmieszczone w miejscach widocznych i ∏atwo dost´pnych.

6. GaÊnice powinny byç tak rozmieszczone, aby

znajdowa∏y si´ przy ka˝dej zejÊciówce oraz, w miar´

mo˝liwoÊci, w odleg∏oÊci nie wi´kszej ni˝ 1 m od stanowiska sternika i 2 m od kuchenki. Jedna gaÊnica powinna si´ znajdowaç w pobli˝u si∏owni.

7. Na statku dopuszcza si´ stosowanie innej, ni˝

okreÊlona w ust. 4, liczby gaÊnic je˝eli przy zastosowanej wielkoÊci nape∏nienia nieprzekraczajàcej 6 kg zachowana jest ta sama skutecznoÊç gaÊnicza.

8. Rodzaj gaÊnic powinien byç dostosowany do

êród∏a zagro˝enia po˝arowego, wyst´pujàcego w danym miejscu na statku. Dopuszcza si´ stosowanie gaÊnic CO2 do gaszenia si∏owni z zewnàtrz oraz tablic rozdzielczych i kuchni, o ile iloÊç CO2 nie stwarza zagro˝enia dla zdrowia.

9. Stan techniczny i nape∏nienie gaÊnic powinny

byç kontrolowane w okresach i w sposób zgodny z instrukcjà ustalonà przez producenta, nie rzadziej jednak

ni˝ raz w roku.

§ 17. Na statku powinno znajdowaç si´ oprócz gaÊnic, o których mowa w § 16 ust. 2, nast´pujàce wyposa˝enie gaÊnicze

1) wiadro metalowe o pojemnoÊci oko∏o

10 l z linkà — na pok∏adzie

2) koc gaÊniczy

a) w si∏owni, w której przebywa

stale za∏oga

b) w kuchni

3) ∏om i topór — na statku o d∏ugoÊci

powy˝ej 15 m, przy wejÊciu do zamykanych pomieszczeƒ mieszkalnych

2. Statek o d∏ugoÊci powy˝ej 20 m z pomieszczeniami pod pok∏adem g∏ównym, w których mogà przebywaç na sta∏e cz∏onkowie za∏ogi albo pasa˝erowie, uprawiajàcy ˝eglug´ w rejonie 1 powinien byç wyposa˝ony

w aparat oddechowy z linkà asekuracyjnà, ubranie

ognioochronne, he∏m stra˝acki, pas stra˝acki z zatrzaÊnikiem i toporkiem oraz lamp´ bezpieczeƒstwa.

3. Zbiornikowiec nieposiadajàcy sta∏ej pok∏adowej

instalacji gaÊniczej pianowej, uprawiajàcy ˝eglug´ w rejonie 1, powinien byç wyposa˝ony w zestaw pianowy.

Rozdzia∏ 4

Ârodki ∏àcznoÊci

§ 19. 1. Pchacz, holownik, statek pasa˝erski oraz inny statek o nap´dzie mechanicznym o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 20 m powinien byç wyposa˝ony w stacjonarny

radiotelefon VHF przeznaczony do ∏àcznoÊci w relacji

statek-statek i statek-brzeg, spe∏niajàcy mi´dzynarodowe wymagania zgodnie z przeznaczeniem i posiadajàcy pozwolenie radiowe wydane przez Prezesa Urz´du

Regulacji Telekomunikacji i Poczty. Statek uprawiajàcy

˝eglug´ mi´dzynarodowà powinien byç wyposa˝ony

w dwa takie radiotelefony.

2. Statek pasa˝erski, na którym nie jest mo˝liwa

bezpoÊrednia ∏àcznoÊç pomi´dzy sterówkà a pomieszczeniami za∏ogi, pomieszczeniami s∏u˝bowymi, dziobowà i rufowà cz´Êcià statku oraz miejscami dost´pnymi dla pasa˝erów, powinien byç wyposa˝ony w rozg∏oÊni´ manewrowà.

3. Statek pasa˝erski o d∏ugoÊci 40 m i wi´kszej,

przeznaczony do przewozu powy˝ej 75 pasa˝erów, powinien byç wyposa˝ony w g∏oÊniki rozg∏oÊni manewrowej zainstalowane w miejscach dost´pnych dla

wszystkich pasa˝erów.

Rozdzia∏ 5

Sprz´t nawigacyjny

— 1 szt.;

§ 20. 1. Statek powinien byç wyposa˝ony w nast´pujàcy sprz´t

— 1 szt.,

— 1 szt.;

1) na pchaczu, holowniku lub innym statku o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 20 m — zapasowe Êwiat∏a do sygnalizacji nocnej na postoju, z niezale˝nym zasilaniem;

2) lornetk´ — minimum 7 x 50;

— 1 kpl.;

3) megafon lub tub´ g∏osowà.

2. Statek uprawiajàcy ˝eglug´ w rejonie 1 i 2 powinien byç wyposa˝ony w kompas magnetyczny z aktualnà tabelà dewiacji.

2. Instrukcja bezpieczeƒstwa powinna zawieraç

plan obrony statku, na którym wyraênie i w sposób

przejrzysty pokazane sà

3. Na wodach administrowanych przez dyrektora

urz´du morskiego statek pasa˝erski uprawiajàcy ˝eglug´ w rejonie 1, 2 i 3, statek towarowy przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne oraz pchacz i holownik uprawiajàce ˝eglug´ w rejonie 1 i 2 powinny byç wyposa˝one

w radar, a statek i zestaw o pojemnoÊci brutto poni˝ej

200 — ponadto w reflektor radarowy.

1) Êrodki ratunkowe;

4. Statek uprawiajàcy ˝eglug´ na wodach administrowanych przez dyrektora urz´du morskiego powinien byç wyposa˝ony w mapy, locje, spisy Êwiate∏

i przepisy portowe lub wyciàgi z tych pomocy nawigacyjnych dotyczàce akwenu, na którym ma byç uprawiana ˝egluga.

4) instalacja alarmowa;

Rozdzia∏ 6

Sprz´t pok∏adowy

§ 21. Statek powinien byç wyposa˝ony w nast´pujàcy sprz´t

1) k∏adka z relingiem, o szerokoÊci nie mniejszej ni˝

0,4 m i d∏ugoÊci nie mniejszej ni˝ 4,0 m — na statku o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 20 m; dla mniejszych

statków dopuszcza si´ krótszà k∏adk´;

2) tyczka do sondowania lub sonda r´czna lub inny

odpowiedni przyrzàd do pomiaru g∏´bokoÊci;

3) odbijacze w iloÊci odpowiedniej do rodzaju i wymiarów statku;

4) bosak ∏odziowy;

5) 2 wios∏a — na ma∏ym statku o nap´dzie mechanicznym;

6) rzutka;

2) drzwi wodoszczelne poni˝ej pok∏adu grodziowego

oraz zamkni´cia innych podobnych otworów

w grodziach wodoszczelnych, ze wskazaniem miejsca ich sterowania;

3) drzwi i klapy po˝arowe;

5) instalacja po˝arowej sygnalizacji alarmowej;

6) instalacje gaÊnicze i gaÊnice;

7) drogi ewakuacji i wyjÊcia awaryjne;

8) awaryjne êród∏a energii elektrycznej;

9) urzàdzenia do obs∏ugi i kontroli instalacji wentylacyjnej;

10) pod∏àczenia do zasilania z làdu;

11) urzàdzenia odcinajàce dop∏yw paliwa;

12) instalacje gazu p∏ynnego;

13) instalacje g∏oÊnikowe;

14) urzàdzenia radiotelefoniczne.

3. Instrukcja bezpieczeƒstwa i plan obrony statku

powinny byç zatwierdzone przez dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej oraz umieszczone w dobrze widocznym miejscu.

4. Na statkach pasa˝erskich powinien byç wywieszony w ogólnie dost´pnym miejscu plan dróg ewakuacji dla pasa˝erów. Plan ten mo˝e byç wspólnym dokumentem z planem obrony statku.

7) apteczka pierwszej pomocy;

8) instrukcja ratowania cz∏owieka za burtà i reanimacji;

9) plaster awaryjny — na pchaczu, holowniku i innym

statku o d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 20 m;

5. W ka˝dej kabinie pasa˝erskiej powinny znajdowaç si´ niezb´dne informacje o zachowaniu si´ pasa˝erów w przypadku alarmu, po˝aru, awarii statku lub

ewakuacji, jak równie˝ informacje o usytuowaniu Êrodków ratunkowych.

10) trap burtowy lub drabinka burtowa, dla statku

o wolnej burcie wi´kszej ni˝ 1,5 m przy minimalnym zanurzeniu.

6. Na statku uprawiajàcym ˝eglug´ mi´dzynarodowà informacje, o których mowa w ust. 4 i 5, powinny byç podane dodatkowo w j´zyku angielskim i niemieckim.

DZIA¸ V

DZIA¸ VI

Instrukcja bezpieczeƒstwa statku

Przepis koƒcowy

§ 22. 1. Na statkach pasa˝erskich powinna zostaç

sporzàdzona instrukcja bezpieczeƒstwa, okreÊlajàca

zadania za∏ogi w przypadku zaistnienia: przecieku kad∏uba statku, po˝aru, potrzeby ewakuacji i alarmu

„cz∏owiek za burtà”.

§ 23. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

3 miesi´cy od dnia og∏oszenia.

Minister Infrastruktury: M. Pol

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 marca 2003 r.

(poz. 810)

WZÓR

810

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 14 marca 2003 r.

w sprawie wymagaƒ technicznych i wyposa˝enia statków ˝eglugi Êródlàdowej

Na podstawie art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5,

poz. 43 i Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r. Nr 199,

poz. 1672) zarzàdza si´, co nast´puje

DZIA¸ I

Przepisy ogólne

3) urzàdzeƒ kotwicznych;

4) urzàdzeƒ cumowniczych, holowniczych i sczepiajàcych;

5) statecznoÊci i wolnej burty;

6) urzàdzeƒ maszynowych;

7) wa∏ów nap´dowych i p´dników;