Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 i Nr 167, poz. 1372) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

promocja napojów alkoholowych - publiczną degustację napojów alkoholowych, rozdawanie

rekwizytów związanych z napojami alkoholowymi, organizowanie premiowanej sprzedaży

napojów alkoholowych, a także inne formy publicznego zachęcania do nabywania napojów

alkoholowych,

”

,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sponsorowanie - bezpośrednie lub pośrednie finansowanie lub współfinansowanie działalności

osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości

prawnej, dla upowszechniania, utrwalania lub podniesienia renomy nazwy, producenta

lub dystrybutora, znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorcę,

jego działalność, towar lub usługę, w zamian za informowanie o sponsorowaniu,

”

;

2)

w art. 4

„

3)

prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej i edukacyjnej, w szczególności

dla dzieci i młodzieży, w tym prowadzenie pozalekcyjnych zajęć sportowych,

”

;

3)

w art. 13

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

sprawnością fizyczną,

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w telewizji, radiu, kinie i teatrze między godziną 6

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

na słupach i tablicach reklamowych i innych stałych i ruchomych powierzchniach wykorzystywanych

do reklamy, chyba że 20% powierzchni reklamy zajmować będą widoczne i czytelne napisy

informujące o szkodliwości spożycia alkoholu lub o zakazie sprzedaży alkoholu małoletnim,

”

,

c)

ust. 5-7 otrzymują brzmienie

„

5.

Zabrania się informowania o sponsorowaniu imprez sportowych, koncertów muzycznych

oraz innych imprez masowych przez producentów i dystrybutorów napojów, których zasadniczą

działalność stanowi produkcja lub sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 8%

do 18% alkoholu, w jakikolwiek inny sposób niż poprzez umieszczanie wewnątrz dzienników

i czasopism, na zaproszeniu, bilecie, plakacie, produkcie lub tablicy informacyjnej

związanej z określoną imprezą nazwy producenta lub dystrybutora oraz jego znaku towarowego,

z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Informowanie o sponsorowaniu może być prowadzone w radiu i telewizji pod warunkiem,

iż będzie ograniczone wyłącznie do podania nazwy producenta lub dystrybutora napojów

zawierających do 18% alkoholu lub jego znaku towarowego, a informacja ta nie będzie

prezentowana w telewizji przez osobę fizyczną lub z wykorzystaniem wizerunku postaci

ludzkiej.

7.

Zabrania się informowania o, innym niż określone w ust. 5, sponsorowaniu przez producentów

i dystrybutorów napojów alkoholowych, których zasadniczą działalność stanowi produkcja

lub sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 8% do 18% alkoholu oraz informowania

o sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów zawierających powyżej 18%

alkoholu.

”

,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Zakazy określone w ust. 1-8 nie obejmują reklamy i promocji napojów alkoholowych prowadzonej

wewnątrz pomieszczeń hurtowni, wydzielonych stoisk lub punktów prowadzących wyłącznie

sprzedaż napojów alkoholowych oraz na terenie punktów prowadzących sprzedaż napojów

alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży.

”

,

e)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Zakazy określone w ust. 1-8 dotyczą osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek

organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które uczestniczą w prowadzeniu

reklamy w charakterze zleceniodawcy albo zleceniobiorcy niezależnie od sposobu i formy

jej prezentacji.

”

,

f)

dodaje się ust. 11 w brzmieniu

„

11.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wielkość, treść,

wzór i sposób umieszczania na reklamach, o których mowa w ust. 2 pkt 5, napisów informujących

o szkodliwości spożycia alkoholu lub o zakazie sprzedaży alkoholu małoletniemu, mając

na względzie ograniczenie spożycia alkoholu oraz przeciwdziałanie alkoholizmowi wśród

młodzieży.

”

;

4)

po art. 13

„

Art. 13

1.

Podmioty świadczące usługi, których przedmiotem jest reklama prowadzona zgodnie z

przepisami niniejszej ustawy, wnoszą na wyodrębniony rachunek utworzony w tym celu

przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu opłatę w wysokości 10%

ustalonego umownie wynagrodzenia netto za usługę polegającą na reklamowaniu napoju

alkoholowego.

2.

Przy ustalaniu wysokości opłaty, o której mowa w ust. 1, nie uwzględnia się kwoty

podatku od towarów i usług.

3.

Podmioty zobowiązane do wnoszenia opłat, o których mowa w ust. 1, sporządzają i przekazują

do urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę zobowiązanego, do 20. dnia

miesiąca, w którym zgodnie z umową o świadczenie usług polegających na reklamie napoju

alkoholowego przypada termin płatności wynagrodzenia lub jego części, deklarację według

wzoru ustalonego na podstawie ust. 4.

4.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór deklaracji dotyczącej

opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz szczegółowy zakres zawartych w niej danych, uwzględniając

w szczególności imię i nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu zobowiązanego do wniesienia

opłaty, jego adres zamieszkania lub siedziby, numer identyfikacji podatkowej oraz

dane dotyczące umowy, z których bezpośrednio wynika wysokość wnoszonej opłaty.

5.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się najpóźniej w ostatnim dniu miesiąca, w którym

stosownie do ust. 3 powstał obowiązek złożenia deklaracji.

6.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dla podmiotu zobowiązanego do jej wniesienia

koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. lub art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm..

7.

W sprawach nieuregulowanych do opłaty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm..

8.

Wpływy z opłat, o których mowa w ust. 1, przeznacza się wyłącznie na dofinansowanie

sportowych zajęć pozalekcyjnych dla dzieci i młodzieży.

9.

Gospodarka finansowa środkami zgromadzonymi na wyodrębnionym rachunku, o którym mowa

w ust. 1, jest prowadzona zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, Nr 45, poz. 391 i Nr 65, poz. 594).

10.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

realizacji zadań, o których mowa w ust. 8, uwzględniając tryb składania wniosków oraz

przekazywania środków i ich rozliczania.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Podmioty świadczące usługi, których przedmiotem jest reklama prowadzona zgodnie z

przepisami niniejszej ustawy, wnoszą na wyodrębniony rachunek utworzony w tym celu

przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu opłatę w wysokości 10%

ustalonego umownie wynagrodzenia netto za usługę polegającą na reklamowaniu napoju

alkoholowego.

2.

Przy ustalaniu wysokości opłaty, o której mowa w ust. 1, nie uwzględnia się kwoty

podatku od towarów i usług.

3.

Podmioty zobowiązane do wnoszenia opłat, o których mowa w ust. 1, sporządzają i przekazują

do urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę zobowiązanego, do 20. dnia

miesiąca, w którym zgodnie z umową o świadczenie usług polegających na reklamie napoju

alkoholowego przypada termin płatności wynagrodzenia lub jego części, deklarację według

wzoru ustalonego na podstawie ust. 4.

4.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór deklaracji dotyczącej

opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz szczegółowy zakres zawartych w niej danych, uwzględniając

w szczególności imię i nazwisko lub nazwę (firmę) podmiotu zobowiązanego do wniesienia

opłaty, jego adres zamieszkania lub siedziby, numer identyfikacji podatkowej oraz

dane dotyczące umowy, z których bezpośrednio wynika wysokość wnoszonej opłaty.

5.

Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się najpóźniej w ostatnim dniu miesiąca, w którym

stosownie do ust. 3 powstał obowiązek złożenia deklaracji.

6.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dla podmiotu zobowiązanego do jej wniesienia

koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. lub art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm..

7.

W sprawach nieuregulowanych do opłaty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm..

8.

Wpływy z opłat, o których mowa w ust. 1, przeznacza się wyłącznie na dofinansowanie

sportowych zajęć pozalekcyjnych dla dzieci i młodzieży.

9.

Gospodarka finansowa środkami zgromadzonymi na wyodrębnionym rachunku, o którym mowa

w ust. 1, jest prowadzona zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, Nr 45, poz. 391 i Nr 65, poz. 594).

10.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

realizacji zadań, o których mowa w ust. 8, uwzględniając tryb składania wniosków oraz

przekazywania środków i ich rozliczania.