Oświadczenie rządowe z dnia 30 marca 2002 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, sporządzonej w Aarhus dnia 25 czerwca 1998 r.

Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych,

— jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona,

— b´dzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 31 grudnia 2001 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

707

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 30 marca 2002 r.

w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o dost´pie do informacji, udziale spo∏eczeƒstwa w podejmowaniu

decyzji oraz dost´pie do sprawiedliwoÊci w sprawach dotyczàcych Êrodowiska,

sporzàdzonej w Aarhus dnia 25 czerwca 1998 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ratyfikacji

Konwencji o dost´pie do informacji, udziale spo∏eczeƒstwa w podejmowaniu decyzji oraz dost´pie do sprawiedliwoÊci w sprawach dotyczàcych Êrodowiska

(Dz. U. Nr 89, poz. 970), sporzàdzonej w Aarhus dnia

25 czerwca 1998 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 31 grudnia 2001 r. ratyfikowa∏ wymienionà

konwencj´. Dokument ratyfikacyjny z∏o˝ony zosta∏ Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 15 lutego 2002 r. Zgodnie z art. 20 ust. 3

konwencji wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 16 maja 2002 r.

Republika W´gierska

Republika W∏oska

3 lipca 2001 r.

13 czerwca 2001 r.

Rumunia

11 lipca 2000 r.

Republika Tad˝ykistanu

17 lipca 2001 r.

Turkmenistan

25 czerwca 1999 r.

Ukraina

18 listopada 1999 r.

2. Przy podpisywaniu lub sk∏adaniu dokumentów

ratyfikacyjnych, przystàpienia lub przyj´cia, nast´pujàce paƒstwa z∏o˝y∏y oÊwiadczenia lub zastrze˝enia

KRÓLESTWO DANII

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami konwencji w ni˝ej podanych datach

Republika Albanii

27 czerwca 2001 r.

Republika Armenii

1 sierpnia 2001 r.

Republika Azerbejd˝anu

23 marca 2000 r.

Republika Bia∏oruÊ

9 marca 2000 r.

Królestwo Danii

Republika Estoƒska

Gruzja

Republika Kirgiska

29 wrzeÊnia 2000 r.

2 sierpnia 2001 r.

11 kwietnia 2000 r.

1 maja 2001 r.

Republika Kazachstanu

11 stycznia 2001 r.

Republika Litewska

28 stycznia 2002 r.

By∏a Jugos∏owiaƒska Republika

Macedonii

Republika Mo∏dowy

22 lipca 1999 r.

9 sierpnia 1999 r.

Deklaracja z∏o˝ona przy podpisaniu

„Wyspy Owcze i Grenlandia sà autonomiczne na

podstawie „Prawa o zasadach wewn´trznych” (Home

Rule Acts), które stanowi inter alia, ˝e sprawy dotyczàce Êrodowiska w ogólnoÊci oraz tereny, których dotyczy konwencja, podlegajà prawu o samostanowieniu.

Z zasad wewn´trznych (Home Rule Governments) zarówno Wysp Owczych, jak i Grenlandii wynika, ˝e w ich

interesie politycznym le˝y wspieranie podstawowych

koncepcji i zasad ustanowionych w konwencji w mo˝liwym do zrealizowania zakresie. Jednak, poniewa˝

konwencja jest opracowana z punktu widzenia paƒstw

europejskich majàcych stosunkowo du˝à populacj´

i odpowiadajàce struktury administracyjne i spo∏eczne,

oczywiÊcie nie ma znaczenia, ˝e konwencja jest we

wszystkich aspektach w∏aÊciwa dla s∏abo zaludnionych

i daleko mniej zró˝nicowanych spo∏eczeƒstw Wysp

Owczych i Grenlandii. Dlatego zastosowanie w pe∏ni

konwencji na tych terenach mo˝e oznaczaç niepotrzebnà i niestosownà biurokracj´. W∏adze Wysp Owczych

i Grenlandii przeanalizujà t´ kwesti´ dok∏adnie.

Dlatego podpisanie przez Dani´ konwencji niekoniecznie oznacza, ˝e duƒska ratyfikacja ostatecznie w∏àcza

Wyspy Owcze i Grenlandi´”.

(Upon signature

Declaration

„Both the Faroe Islands and Greenland are self-governing under Home Rule Acts, which implies inter alia

that environmental affairs in general and the areas covered by the Convention are governed by the right of

self-determination. In both the Faroe and the Greenland Home Rule Governments there is great political interest in promoting the fundamental ideas and principles embodied in the Convention to the extent possible.

However, as the Convention is prepared with a view to

European countries with relatively large populations

and corresponding administrative and social structures, it is not a matter of course that the Convention is in

all respects suitable for the scarcely populated and far

less diverse societies of the Faroe Islands and of Greenland. Thus, full implementation of the Convention in

these areas may imply needless and inadequate bureaucratization. The authorities of the Faroe Island and of

Greenland will analyse this question thoroughly.

Signing by Denmark of the Convention, therefore,

not necessarily means that Danish ratification will in

due course include the Faroe Islands and Greenland.”)

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA

Deklaracja z∏o˝ona przy podpisaniu

„Wspólnota Europejska pragnie wyraziç ogromnà

satysfakcj´ z zawarcia konwencji jako istotnego kroku

w kierunku dalszego zach´cania i wspierania publicznej ÊwiadomoÊci w dziedzinie Êrodowiska i lepszego

przyjmowania ustawodawstwa dotyczàcego Êrodowiska w regionie Narody Zjednoczone — Wspólnota Europejska, zgodnie z zasadà trwa∏ego rozwoju.

Spe∏niajàc w pe∏ni cele zawarte w konwencji i uznajàc, ˝e Wspólnota Europejska jest czynnie zaanga˝owana w ochron´ Êrodowiska przez wyczerpujàce i rozwijajàce si´ ustalenia ustawodawstwa, sta∏o si´ wa˝ne

nie tylko podpisanie konwencji na poziomie Wspólnoty, ale tak˝e wprowadzenie jej instytucji w struktury

krajowych w∏adz publicznych.

Poz. 707

(Upon signature

Declaration

„The European Community wishes to express its

great satisfaction with the present Convention as an

essential step forward in further encouraging and supporting public awareness in the field of environment

and better implementation of environmental legislation in the UN/ECE region, in accordance with the principle of sustainable development.

Fully supporting the objectives pursued by the Convention and considering that the European Community

itself is being actively involved in the protection of the

environment through a comprehensive and evolving set

of legislation, it was felt important not only to sign up to

the Convention at Community level but also to cover its

own institutions, alongside national public authorities.

Within the institutional and legal context of the

Community and given also the provisions of the Treaty

of Amsterdam with respect to future legislation on

transparency, the Community also declares that the

Community institutions will apply the Convention within the framework of their existing and future rules on

access to documents and other relevant rules of Community law in the field covered by the Convention.

The Community will consider whether any further

declarations will be necessary when ratifying the Convention for the purpose of its application to Community institutions.”)

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC

Deklaracja z∏o˝ona przy podpisaniu

„Tekst konwencji podnosi szereg trudnych kwestii

odnoÊnie do jej praktycznego zastosowania w niemieckim systemie prawnym, których ostateczne rozwiàzanie nie by∏o mo˝liwe w okresie przewidzianym na podpisanie konwencji. Te kwestie wymagajà starannego

rozwa˝enia, obejmujàcego wp∏yw (postanowieƒ) konwencji na ustawodawstwo, zanim konwencja stanie si´

wià˝àca na podstawie prawa mi´dzynarodowego.

Federalna Republika Niemiec zobowiàzuje si´, ˝e

stosowanie niniejszej konwencji przez niemieckie organy wykonawcze nie prowadzi do sytuacji, która

umo˝liwia∏aby zak∏ócenia i opóênienia w procedurze”.

(Upon signature

W ramach instytucjonalnego i prawnego systemu

wspólnotowego oraz przepisów Traktatu Amsterdamskiego, uwzgl´dniajàc przysz∏e ustawodawstwo dotyczàce ujawniania (dzia∏aƒ w∏adz publicznych), Wspólnota oÊwiadcza tak˝e, ˝e instytucje Wspólnoty stosujà

konwencj´ w ramach za∏o˝eƒ istniejàcych i przysz∏ych

zasad dotyczàcych dokumentów przystàpienia oraz innych istotnych zasad prawa wspólnotowego w dziedzinie, do której odnosi si´ konwencja.

Wspólnota rozwa˝y, czy jakiekolwiek dalsze deklaracje b´dà konieczne przy ratyfikowaniu konwencji dla

celów jej zastosowania w stosunku do instytucji

Wspólnoty”

Declaration

„The text of the Convention raises a number of difficult questions regarding its practical implementation

in the German legal system which it was not possible

to finally resolve during the period provided for the

signing of the Convention. These questions require careful consideration, including a consideration of the legislative consequences, before the Convention becomes binding under international law.

The Federal Republic of Germany assumes that implementing the Convention through German administrative enforcement will not lead to developments

which counteract efforts towards deregulation and

speeding up procedures.”)

WIELKA BRYTANIA I IRLANDIA PÓ¸NOCNA

Deklaracja z∏o˝ona przy podpisaniu

„Wielka Brytania rozumie odniesienie zawarte

w artykule 1 i ust´pie 7 preambu∏y konwencji do „prawa” ka˝dej osoby do „˝ycia w Êrodowisku w∏aÊciwym

dla jej zdrowia i samopoczucia” jako wyra˝ajàce dà˝enia, które stanowi∏y motywacj´ do negocjacji konwencji i które w pe∏ni sà podzielane przez Wielkà Brytani´.

Prawa, które ka˝da Strona zobowiàzuje si´ zagwarantowaç na podstawie artyku∏u 1, sà ograniczone do prawa dost´pu do informacji, do udzia∏u spo∏eczeƒstwa

w podejmowaniu decyzji oraz dost´pu do sprawiedliwoÊci w sprawach dotyczàcych Êrodowiska w zwiàzku

z przepisami konwencji”.

Poz. 707 i 708

(Upon signature

Declaration

„The United Kingdom understands the references in article 1 and the seventh preambular paragraph of this Convention to the „right” of every person „to live in an environment adequate to his or her

health and well-being” to express an aspiration

which motivated the negotiation of this Convention

and which is shared fully by the United Kingdom. The

legal rights which each Party undertakes to guarantee under article 1 are limited to the rights of access

to information, public participation in decision-making and access to justice in environmental matters

in accordance with the provisions of this Convention.”)

Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz

708

RZYMSKI STATUT MI¢DZYNARODOWEGO TRYBUNA¸U KARNEGO

sporzàdzony w Rzymie dnia 17 lipca 1998 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomoÊci

W dniu 17 lipca 1998 r. zosta∏ przyj´ty Rzymski Statut Mi´dzynarodowego Trybuna∏u Karnego, w nast´pujàcym

brzmieniu

Przek∏ad

RZYMSKI STATUT MI¢DZYNARODOWEGO

TRYBUNA¸U KARNEGO

zdecydowane, by po∏o˝yç kres bezkarnoÊci

sprawców tych zbrodni i w ten sposób przyczyniç si´

do zapobie˝enia ich pope∏nianiu,

PREAMBU¸A

przypominajàc, i˝ obowiàzkiem ka˝dego Paƒstwa

jest wykonywanie jurysdykcji karnej w stosunku do

osób odpowiedzialnych za zbrodnie mi´dzynarodowe,

Paƒstwa-Strony niniejszego statutu,

Êwiadome, i˝ wszyscy ludzie sà po∏àczeni wspólnymi wi´zami, ˝e ich kultury tworzà wspólne dziedzictwo, oraz zaniepokojeni, i˝ ta delikatna mozaika mo˝e

w ka˝dej chwili zostaç zniszczona,

pami´tajàc, i˝ w mijajàcym wieku miliony dzieci,

kobiet i m´˝czyzn by∏y ofiarami niewyobra˝alnych

okrucieƒstw, które g∏´boko poruszy∏y sumienie ludzkoÊci,

potwierdzajàc cele i zasady Karty Narodów Zjednoczonych, a w szczególnoÊci zasad´ powstrzymywania si´ przez ka˝de paƒstwo od groêby u˝ycia si∏y lub jej

u˝ycia przeciwko ca∏oÊci terytorialnej lub niezawis∏oÊci

politycznej któregokolwiek paƒstwa, jak i w inny sposób niezgodny z celami Narodów Zjednoczonych,

uznajàc, i˝ tego typu powa˝ne zbrodnie zagra˝ajà

pokojowi, bezpieczeƒstwu i pomyÊlnoÊci Êwiata,

podkreÊlajàc, i˝ ˝adne z postanowieƒ niniejszego

Statutu nie mo˝e byç traktowane jako upowa˝nienie

dla któregokolwiek Paƒstwa-Strony do interweniowania w konflikt zbrojny lub w wewn´trzne sprawy jakiegokolwiek paƒstwa,

potwierdzajàc, i˝ najpowa˝niejsze zbrodnie wagi

mi´dzynarodowej nie mogà pozostaç bezkarne oraz ˝e

ich skuteczne Êciganie musi zostaç zapewnione poprzez podj´cie odpowiednich dzia∏aƒ zarówno przez

poszczególne paƒstwa, jak i poprzez wzmocnienie

wspó∏pracy mi´dzynarodowej,

zdecydowane, ze wzgl´du na powy˝sze cele oraz

dla dobra obecnych i przysz∏ych pokoleƒ, utworzyç niezale˝ny sta∏y Mi´dzynarodowy Trybuna∏ Karny zwiàzany z systemem Narodów Zjednoczonych, posiadajàcy

jurysdykcj´ w stosunku do najpowa˝niejszych zbrodni

wagi mi´dzynarodowej,