Legislator Case Law & Legislation
DU_2003_703 PL

Oświadczenie rządowe z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r.

1 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 2003 nr 78 poz. 703 inForce

Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych,

— jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona,

— b´dzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 17 lutego 2000 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

703

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 8 lipca 2002 r.

w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior

mi´dzynarodowych, sporzàdzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie

z artyku∏em 25 ust´p 1 Konwencji o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych i jezior mi´dzynarodowych, sporzàdzonej w Helsinkach dnia 17 marca

1992 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 17 lutego 2000 r. wy˝ej wymienionà konwencj´. Dnia 15 marca 2000 r. z∏o˝ono Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny.

Zgodnie z artyku∏em 26 ust´p 1 konwencja wesz∏a

w ˝ycie dnia 6 paêdziernika 1996 r., a w stosunku do

Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 26

ust´p 3, dnia 13 czerwca 2000 r.

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ Stronami konwencji w podanych ni˝ej datach

Republika Albanii

5 stycznia 1994 r.

Republika Austrii

25 lipca 1996 r.

Republika Grecka

6 wrzeÊnia 1996 r.

Królestwo Hiszpanii

16 lutego 2000 r.

Republika Kazachstanu

11 stycznia 2001 r.

Ksi´stwo Liechtensteinu

19 listopada 1997 r.

Republika Litewska

28 kwietnia 2000 r.

Wielkie Ksi´stwo Luksemburga

7 czerwca 1994 r.

Republika ¸otewska

10 grudnia 1996 r.

Republika Mo∏dowy

4 stycznia 1994 r.

Republika Federalna Niemiec

30 stycznia 1995 r.

Królestwo Niderlandów2

14 marca 1995 r.

Królestwo Norwegii

1 kwietnia 1993 r.

Republika Portugalska3

9 grudnia 1994 r.

Federacja Rosyjska

2 listopada 1993 r.

Rumunia

Republika S∏owacka

7 lipca 1999 r.

Republika S∏owenii

13 kwietnia 1999 r.

Konfederacja Szwajcarska

Republika Azerbejd˝aƒska

3 sierpnia 2000 r.

Królestwo Szwecji

Królestwo Belgii

8 listopada 2000 r.

Ukraina

Republika Chorwacji

Republika Czeska

Królestwo Danii1

8 lipca 1996 r.

12 czerwca 2000 r.

28 maja 1997 r.

Republika Estoƒska

16 czerwca 1995 r.

Republika Finlandii

21 lutego 1996 r.

Republika Francuska

30 czerwca 1998 r.

———————

1 Z zastrze˝eniem stosowania do Wysp Owczych i Grenlandii

(«With reservation of application to the Faroe Islands and

Greenland»)

31 maja 1995 r.

Republika W´gierska

Republika W∏oska

Wspólnota Europejska

23 maja 1995 r.

5 sierpnia 1993 r.

8 paêdziernika 1999 r.

2 wrzeÊnia 1994 r.

23 maja 1996 r.

14 wrzeÊnia 1995 r.

———————

2 Konwencja ma zastosowanie dla Królestwa w Europie.

(«For the Kingdom in Europe»)

3 28 czerwca 1999 r. Rzàd Portugalii poinformowa∏ Sekreta-

rza Generalnego, ˝e konwencja ma zastosowanie równie˝

do Makau.

(«On 28 June 1999, the Government of Portugal informed

the Secretary-General the Convention would also apply to

Macau.»)

2. Przy sk∏adaniu dokumentów ratyfikacyjnych lub

dokumentów przystàpienia podane ni˝ej paƒstwa z∏o˝y∏y nast´pujàce deklaracje

REPUBLIKA AUSTRII

Republika Austrii oÊwiadcza zgodnie z art. 22 ust. 2

konwencji, ˝e uznaje oba Êrodki rozstrzygania sporów

wymienione w tym ust´pie za obowiàzkowe w stosunku do ka˝dej strony, która przyj´∏a zobowiàzanie dotyczàce jednego lub obu Êrodków rozstrzygania sporów.

(«The Republic of Austria declares in accordance

with article 22 paragraph 2 of the Convention, that it accepts both of the means of dispute settlement mentioned in this paragraph as compulsory in relation to any

Party accepting an obligation concerning one or both

these means of dispute settlement.»)

REPUBLIKA FRANCUSKA

Rzàd Republiki Francuskiej, zatwierdzajàc Konwencj´ o ochronie i u˝ytkowaniu cieków transgranicznych

i jezior mi´dzynarodowych, oÊwiadcza, ˝e w odniesieniu do poj´cia rozwa˝nego i sprawiedliwego u˝ytkowania cieków transgranicznych nie stanowi uznania

zasady prawa zwyczajowego, ale odzwierciedla zasad´

wspó∏pracy pomi´dzy Stronami konwencji; zakres takiej wspó∏pracy jest okreÊlony w porozumieniach do

konwencji zawieranych pomi´dzy paƒstwami nadbrze˝nymi — porozumienia te sà oparte na zasadzie

równoÊci i wzajemnoÊci.

(«The Government of the French Republic, in approving the Convention on the Protection and Use of

Transboundary Watercourses and International Lakes,

declares that reference to the concept of reasonable

and equitable use of transboundary waters does not

constitute recognition of a principle of customary law,

but illustrates a principle of cooperation between parties to the Convention; the scope of such cooperation

is specified in agreements, to which the Convention

between States bordering the same transboundary

waters — such agreements being concluded on the basis of equality and reciprocity.»)

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC

Republika Federalna Niemiec, w celu ochrony informacji zwiàzanych z danymi osobowymi, zgodnie ze

swoim prawem krajowym zastrzega sobie prawo do

dostarczania danych osobowych jedynie pod warunkiem, ˝e strona otrzymujàca takie chronione informacje szanuje poufnoÊç otrzymanych informacji i warunki, pod którymi zasta∏y one dostarczone, oraz wykorzystuje te informacje jedynie do celów, dla których zosta∏y one dostarczone.

(«The Federal Republic of Germany, in order to

protect information related to personal data according

to its national law, reserves the right to supply personal data only under the condition that the part receiving such protected information shall respect the

confidentiality of the information received and the

conditions under which it is supplied, and shall only

use that information for the purposes for which it was

supplied.»)

Poz. 703

KSI¢STWO LIECHTENSTEINU

Ksi´stwo Liechtensteinu oÊwiadcza zgodnie z art. 22

ust. 2 konwencji, ˝e uznaje oba Êrodki rozstrzygania sporów wymienione w tym ust´pie za obowiàzkowe w stosunku do ka˝dej strony, która przyj´∏a zobowiàzanie dotyczàce jednego lub obu Êrodków rozstrzygania sporów.

(«Liechtenstein declares in accordance with article

22 paragraph 2 of the Convention, that it accepts both

of the means of dispute settlement mentioned in this

paragraph as compulsory in relation to any Party accepting an obligation concerning one or both these

means of dispute settlement.»)

REPUBLIKA LITEWSKA

Republika Litewska oÊwiadcza, ˝e dla sporów nierozstrzygni´tych zgodnie z art. 22 ust. 1 uznaje Êrodki

rozstrzygania sporów, przewidziane w art. 22 ust. 2(b).

(«The Republic of Lithuania declares that, for a dispute not resolved in accordance with paragraph 1 of Article 22 it accepts the means of dispute settlement provided

in paragraph 2 (b) of Article 22 of the said Convention.»)

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW

Królestwo Niderlandów uznaje dla sporów nierozstrzygni´tych zgodnie z art. 22 ust. 1 konwencji oba

z nast´pujàcych Êrodków rozstrzygania sporów jako

obowiàzkowe w stosunku do ka˝dej strony uznajàcej to

samo zobowiàzanie

(a) przed∏o˝enie sporu Mi´dzynarodowemu Trybuna∏owi SprawiedliwoÊci,

(b) arbitra˝, zgodnie z procedurà okreÊlonà w za∏àczniku IV;

(«The Kingdom of the Netherlands accepts for a dispute not resolved in accordance with paragraph 1 of

article 22 of the Convention both the following means

of dispute settlement as compulsory in relation to any

party accepting the same obligation

(a) submission of the dispute to the International Court of Justice;

(b) arbitration in accordance with the procedure set

out in annex IV.»)

KRÓLESTWO HISZPANII

W odniesieniu do artyku∏u 3 ust´p 1(c) Hiszpania

uznaje, ˝e graniczne normy zrzutu Êcieków okreÊlone

w pozwoleniach gwarantujà, w ka˝dym przypadku, poszanowanie kryteriów jakoÊci wody w Êrodowisku

przyjmujàcym na podstawie najlepszych dost´pnych

technologii i danych technicznych dotkni´tej instalacji,

jej po∏o˝enia geograficznego i miejscowych warunków

Êrodowiska.

(«In relation to article 3, paragraph 1 (c), the Spanish

State takes it that the limits for waste-water discharges

states in permits shall guarantee, in any case, respect

for the water-quality criteria of the receiving environment, based on the best available technologies and the

technical features of the affected installation, its geographical site and local environmental conditions.»)

Minister Spraw Zagranicznych: w z. D. Hübner

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →