Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki

1.

Stopniami naukowymi są stopnie doktora i doktora habilitowanego określonej dziedziny

nauki w zakresie danej dyscypliny naukowej.

2.

Stopniami w zakresie sztuki są stopnie doktora i doktora habilitowanego określonej

dziedziny sztuki w zakresie danej dyscypliny artystycznej.

1.

Tytułem naukowym jest tytuł profesora określonej dziedziny nauki.

2.

Tytułem w zakresie sztuki jest tytuł profesora określonej dziedziny sztuki.

1.

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, zwana dalej „Centralną Komisją”, określa,

w drodze uchwały, dziedziny nauki i dziedziny sztuki oraz dyscypliny naukowe i artystyczne.

Dyscyplina naukowa (artystyczna) może być tożsama z dziedziną nauki (sztuki).

2.

Uchwałę Centralnej Komisji, o której mowa w ust. 1, ogłasza Centralna Komisja w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

„stopniach doktora i doktora habilitowanego” bez bliższego określenia - rozumie się

przez to stopnie naukowe doktora i doktora habilitowanego oraz stopnie doktora i doktora

habilitowanego sztuki;

2)

„tytule profesora” bez bliższego określenia - rozumie się przez to tytuł naukowy profesora

i tytuł profesora sztuki;

3)

„jednostce organizacyjnej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to wydział,

inną jednostkę organizacyjną szkoły wyższej albo inną placówkę naukową;

4)

„radzie jednostki organizacyjnej” bez bliższego określenia - rozumie się przez to

radę wydziału, radę innej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej albo radę naukową

innej placówki naukowej;

5)

„rozprawie doktorskiej i rozprawie habilitacyjnej” - rozumie się przez to również

pracę doktorską i habilitacyjną w zakresie sztuki.

1.

Stopnie doktora i doktora habilitowanego są nadawane w jednostkach organizacyjnych,

które posiadają uprawnienie do ich nadawania.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nadaje Centralna Komisja na wniosek jednostki

organizacyjnej, biorąc pod uwagę poziom działalności naukowej lub artystycznej jednostki

oraz liczbę zatrudnionych w niej osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora

habilitowanego określoną w art. 6. W odniesieniu do jednostek organizacyjnych szkół

wyższych Centralna Komisja nadaje to uprawnienie po zasięgnięciu opinii Rady Głównej

Szkolnictwa Wyższego, wyrażonej w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania przez

Radę wniosku o wyrażenie opinii.

3.

Centralna Komisja rozstrzyga o nadaniu uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie

sześciu miesięcy od dnia otrzymania wniosku o przyznanie uprawnienia.

1.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora może otrzymać jednostka organizacyjna, która

zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej osiem osób posiadających tytuł

profesora lub stopień doktora habilitowanego, reprezentujących dziedzinę nauki lub

dziedzinę sztuki, w zakresie której jednostka organizacyjna ma otrzymać uprawnienie.

2.

Uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego może otrzymać jednostka organizacyjna,

która zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej dwanaście osób posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego, reprezentujących dziedzinę nauki

lub dziedzinę sztuki, w zakresie której jednostka organizacyjna ma otrzymać uprawnienie,

w tym co najmniej sześć osób posiadających tytuł profesora.

3.

Uprawnienie do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego może obejmować tylko

te dyscypliny naukowe lub artystyczne, które w danej jednostce organizacyjnej są reprezentowane

przez co najmniej pięć osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy, posiadających

tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego.

4.

Osoby posiadające tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego mogą być wliczane

do minimalnej liczby osób zatrudnionych, o której mowa w ust. 1-3, tylko w jednej

jednostce organizacyjnej i o ile są zatrudnione w tej jednostce nie krócej niż rok.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

tryb zgłaszania wniosków o przyznanie uprawnienia do nadawania stopni doktora i doktora

habilitowanego, uwzględniając w szczególności wzór wniosku o przyznanie tych uprawnień

oraz dokumentację, obejmującą w szczególności

1)

sprawozdanie jednostki ubiegającej się o przyznanie uprawnień z działalności naukowo-badawczej

lub twórczości artystycznej w okresie trzech lat bezpośrednio poprzedzających złożenie

wniosku;

2)

imienny wykaz osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego

zatrudnionych w tej jednostce;

3)

imienny skład rady tej jednostki;

4)

charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr i osiągnięć naukowych osób,

o których mowa w pkt 2 i 3;

5)

charakterystykę bazy badawczej tej jednostki.

2.

Wykaz jednostek organizacyjnych uprawnionych do nadawania stopni doktora i doktora

habilitowanego wraz z określeniem nazw nadawanych stopni ogłasza Centralna Komisja

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

1.

Jednostka organizacyjna zawiadamia niezwłocznie Centralną Komisję o zmianach w stanie

zatrudnienia wpływających na uprawnienie do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego.

2.

Uprawnienie do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego ulega zawieszeniu

z mocy prawa od dnia, w którym liczba pracowników zatrudnionych w jednostce organizacyjnej

zmniejszyła się poniżej minimum określonego w art. 6. Centralna Komisja określa termin,

nie dłuższy niż dwa lata, w którym jednostka jest obowiązana spełnić warunki do przywrócenia

zawieszonych uprawnień.

3.

Jeżeli jednostka organizacyjna w wyznaczonym terminie nie spełni warunków, o których

mowa w ust. 2, Centralna Komisja cofa uprawnienie.

4.

Centralna Komisja określa warunki kontynuowania przewodów doktorskich i habilitacyjnych

wszczętych przed dniem, o którym mowa w ust. 2, przez tę jednostkę organizacyjną albo

wskazuje inną jednostkę organizacyjną, w której przewody te są kontynuowane.

1.

Centralna Komisja dokonuje okresowej oceny poziomu działalności naukowej lub artystycznej

jednostki organizacyjnej, która stanowi podstawę do nadawania stopni doktora i doktora

habilitowanego, a także zasadności uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 5 i

art. 18 ust. 2 pkt 5, w sprawie nadawania tych stopni.

2.

Jeżeli ocena, o której mowa w ust. 1, jest negatywna, Centralna Komisja może

1)

ograniczyć uprawnienie przez zobowiązanie jednostki organizacyjnej do przedstawiania

Centralnej Komisji do zatwierdzenia każdej uchwały o nadaniu stopnia doktora;

2)

zawiesić uprawnienie na czas określony, nie dłuższy niż trzy lata;

3)

cofnąć uprawnienie.

3.

W przypadku zawieszenia lub cofnięcia uprawnienia czynności związane z zakończeniem

przewodów doktorskich i habilitacyjnych przeprowadza jednostka organizacyjna wskazana

przez Centralną Komisję.

4.

Ponowne nadanie uprawnienia po jego cofnięciu, przywrócenie zawieszonego uprawnienia

przed upływem określonego czasu lub uchylenie ograniczenia uprawnienia następuje w

trybie i na zasadach obowiązujących przy nadawaniu uprawnienia.

5.

Jeżeli ocena, o której mowa w ust. 1, jest szczególnie wysoka, Centralna Komisja może

postanowić, że uchwały rady tej jednostki o nadaniu stopnia doktora habilitowanego

nie wymagają zatwierdzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1, i stają się prawomocne

z chwilą ich podjęcia. Postanowienie to może być uchylone w razie zmiany oceny, o

której mowa w ust. 1.

6.

Uchwały Centralnej Komisji w sprawach, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3 oraz w ust.

4 i 5, ogłasza Centralna Komisja w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”.

W razie braku w kraju jednostki organizacyjnej właściwej dla przeprowadzenia określonego

przewodu doktorskiego lub habilitacyjnego Centralna Komisja, działając na wniosek

jednostki organizacyjnej lub z urzędu, może zarządzić uzupełnienie składu rady wskazanej

przez siebie jednostki o osoby niebędące członkami tej rady. Osoby te mają uprawnienia

członka danej rady w sprawach tego przewodu doktorskiego lub habilitacyjnego.

1.

Stopień doktora i doktora habilitowanego jest nadawany w drodze przewodu wszczętego

na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia.

2.

Przewód habilitacyjny może być również wszczęty, za zgodą zainteresowanego, na wniosek

jednostki zatrudniającej.

1.

Stopień doktora nadaje się osobie, która

1)

posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza lub inny równorzędny;

2)

zdała egzaminy doktorskie w zakresie określonym przez radę jednostki organizacyjnej;

3)

przedstawiła i obroniła rozprawę doktorską.

2.

Egzaminy doktorskie są przeprowadzane w zakresie

1)

dyscypliny podstawowej odpowiadającej tematowi rozprawy doktorskiej;

2)

dyscypliny dodatkowej;

3)

języka obcego nowożytnego.

1.

Rozprawa doktorska, przygotowywana pod opieką promotora, powinna stanowić oryginalne

rozwiązanie problemu naukowego lub artystycznego oraz wykazywać ogólną wiedzę teoretyczną

kandydata w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej, a także umiejętność samodzielnego

prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.

2.

Rozprawę doktorską może stanowić praca projektowa, konstrukcyjna, technologiczna lub

artystyczna, jeżeli odpowiada warunkom określonym w ust. 1.

3.

Rozprawę doktorską może także stanowić samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej,

jeżeli wykazuje ona indywidualny wkład kandydata, odpowiadający warunkom określonym

w ust. 1.

1.

Przewód doktorski przeprowadza i stopień doktora nadaje

1)

w szkole wyższej - rada wydziału lub rada innej jej jednostki organizacyjnej;

2)

w innej placówce naukowej - rada naukowa.

2.

Czynności przewodu doktorskiego kończą się uchwałami rady jednostki organizacyjnej

w przedmiocie

1)

wszczęcia przewodu doktorskiego i wyznaczenia promotora;

2)

wyznaczenia recenzentów;

3)

przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony;

4)

przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej;

5)

nadania stopnia doktora.

3.

Nieprzyjęta rozprawa doktorska nie może być podstawą do ubiegania się o nadanie stopnia

doktora w innych jednostkach organizacyjnych.

4.

Jeżeli osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora w wyznaczonym terminie nie przystąpi

do egzaminów doktorskich albo nie przedstawi rozprawy doktorskiej, rada jednostki

organizacyjnej może podjąć uchwałę o zamknięciu przewodu doktorskiego.

5.

Uprawnienie do podejmowania uchwał, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, rada jednostki

organizacyjnej może przekazać powołanej w tym celu komisji. W przypadku gdy obrona

rozprawy doktorskiej odbyła się przed komisją, komisja ta przygotowuje projekt uchwały

w sprawie nadania stopnia doktora i przedstawia go radzie jednostki organizacyjnej.

1.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora staje się prawomocna z chwilą jej podjęcia.

2.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora podjęta przez radę jednostki organizacyjnej, której

uprawnienia do nadawania stopnia doktora zostały ograniczone zgodnie z art. 9 ust.

2 pkt 1, staje się prawomocna z chwilą jej zatwierdzenia przez Centralną Komisję.

Uchwała jest przedstawiana Centralnej Komisji, wraz z aktami przewodu doktorskiego,

w terminie jednego miesiąca od dnia jej podjęcia. O zatwierdzeniu uchwały Centralna

Komisja rozstrzyga w terminie do sześciu miesięcy od dnia otrzymania uchwały.

3.

W przypadku niezatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia doktora rada jednostki organizacyjnej

lub osoba ubiegająca się o nadanie tego stopnia może, w terminie trzech miesięcy od

dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia, wystąpić do Centralnej Komisji z wnioskiem o

ponowne rozpatrzenie sprawy.

4.

Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 3, w terminie czterech

miesięcy od dnia jego doręczenia.

5.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 4, mogą brać udział recenzenci powołani w przewodzie

doktorskim.

Do przewodu habilitacyjnego może być dopuszczona osoba, która posiada stopień doktora

i uzyskała znaczny dorobek naukowy lub artystyczny, a ponadto przedstawiła rozprawę

habilitacyjną.

1.

Rozprawa habilitacyjna powinna stanowić znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny

naukowej lub artystycznej.

2.

Rozprawę habilitacyjną może stanowić powstałe po uzyskaniu stopnia doktora dzieło,

opublikowane w całości lub zasadniczej części, albo jednotematyczny cykl publikacji.

3.

Rozprawę habilitacyjną może stanowić zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe,

konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne, jeżeli spełnia wymaganie określone

w ust. 1.

4.

Rozprawę habilitacyjną może stanowić część pracy zbiorowej, jeżeli opracowanie wydzielonego

zagadnienia jest indywidualnym wkładem osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora

habilitowanego, odpowiadającym wymaganiu określonemu w ust. 1.

5.

Obowiązek publikacji nie dotyczy rozprawy habilitacyjnej, której przedmiot jest objęty

tajemnicą państwową.

1.

Przewód habilitacyjny przeprowadza i stopień doktora habilitowanego nadaje

1)

w szkole wyższej - rada wydziału lub rada innej jej jednostki organizacyjnej;

2)

w innej placówce naukowej - rada naukowa.

2.

Czynności przewodu habilitacyjnego kończą się uchwałami rady jednostki organizacyjnej

w przedmiocie

1)

wszczęcia przewodu habilitacyjnego;

2)

wyznaczenia recenzentów;

3)

dopuszczenia do kolokwium habilitacyjnego;

4)

przyjęcia kolokwium habilitacyjnego;

5)

nadania stopnia doktora habilitowanego.

3.

W przypadku podjęcia przez radę jednostki organizacyjnej uchwały o niedopuszczeniu

do kolokwium habilitacyjnego rozprawa habilitacyjna nie może stanowić podstawy do

wszczęcia przewodu habilitacyjnego w innej jednostce organizacyjnej.

4.

Przed podjęciem przez radę jednostki organizacyjnej uchwały o nadaniu stopnia doktora

habilitowanego osoba ubiegająca się o nadanie tego stopnia wygłasza na posiedzeniu

tej rady wykład habilitacyjny.

1.

Uchwała o nadaniu stopnia doktora habilitowanego staje się prawomocna z chwilą jej

zatwierdzenia przez Centralną Komisję, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 5. Uchwała jest

przedstawiana Centralnej Komisji wraz z aktami przewodu habilitacyjnego w terminie

jednego miesiąca od dnia podjęcia uchwały. O zatwierdzeniu uchwały Centralna Komisja

rozstrzyga w terminie do sześciu miesięcy od dnia otrzymania uchwały.

2.

W przypadku niezatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia doktora habilitowanego, rada

jednostki organizacyjnej lub osoba ubiegająca się o nadanie tego stopnia może, w terminie

trzech miesięcy od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia, wystąpić do Centralnej Komisji

z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

3.

Centralna Komisja rozpatruje wniosek, o którym mowa w ust. 2, w terminie sześciu miesięcy

od dnia jego doręczenia.

4.

W postępowaniu, o którym mowa w ust. 3, mogą brać udział recenzenci powołani w przewodzie

habilitacyjnym.

1.

Uchwały, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18 ust. 2, są podejmowane w głosowaniu

tajnym i zapadają bezwzględną większością oddanych głosów przy obecności co najmniej

połowy ogólnej liczby osób uprawnionych do głosowania.

2.

Do głosowania, o którym mowa w ust. 1, w przewodach o nadanie stopnia naukowego doktora

i doktora habilitowanego są uprawnieni członkowie rady właściwej jednostki organizacyjnej

posiadający tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego, a

w przewodach o nadanie stopnia doktora i doktora habilitowanego sztuki - członkowie

rady właściwej jednostki organizacyjnej posiadający tytuł profesora lub stopień doktora

habilitowanego sztuki.

3.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje ponadto osobom wymienionym w art.

10 oraz recenzentom, a w czynnościach przewodu doktorskiego - także promotorowi rozprawy

doktorskiej.

4.

W przewodach doktorskich prowadzonych w ramach współpracy międzynarodowej lub w przypadku

przygotowywania interdyscyplinarnej rozprawy doktorskiej rada jednostki organizacyjnej

może powołać drugiego promotora.

5.

W przewodach doktorskich powołuje się co najmniej dwóch, a w przewodach habilitacyjnych

co najmniej trzech recenzentów, w tym nie więcej niż jednego zatrudnionego w tej samej

szkole wyższej lub w innej placówce naukowej, której pracownikiem jest osoba ubiegająca

się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego, albo będącego członkiem

rady jednostki organizacyjnej przeprowadzającej przewód.

6.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz recenzentem rozprawy doktorskiej lub habilitacyjnej

w dziedzinie nauki może być osoba posiadająca tytuł naukowy profesora lub stopień

naukowy doktora habilitowanego w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny naukowej,

a w dziedzinie sztuki - osoba posiadająca tytuł profesora sztuki lub stopień doktora

habilitowanego sztuki w zakresie danej lub pokrewnej dyscypliny artystycznej.

7.

Promotorem w przewodzie doktorskim oraz jednym z recenzentów rozprawy doktorskiej

lub habilitacyjnej może być również osoba będąca pracownikiem zagranicznej szkoły

wyższej lub instytucji naukowej, nieposiadająca polskiego stopnia doktora habilitowanego

lub tytułu profesora, jeżeli rada jednostki organizacyjnej przeprowadzająca przewód

uzna, że osoba ta jest wybitnym znawcą problematyki, której dotyczy rozprawa doktorska

lub habilitacyjna.

1.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść

od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18 ust. 2, jeżeli są one odmowne,

odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem rady właściwej jednostki organizacyjnej

w terminie jednego miesiąca od dnia powiadomienia o treści uchwały. Rada przekazuje

odwołanie Centralnej Komisji wraz ze swoją opinią i aktami przewodu w terminie trzech

miesięcy od dnia złożenia odwołania.

2.

Po rozpatrzeniu odwołania, w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy, Centralna Komisja

albo utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę, albo uchylając ją, przekazuje sprawę do

ponownego rozpatrzenia radzie tej samej lub innej jednostki organizacyjnej.

1.

Osobom, którym wszczęto przewód doktorski lub które przygotowują się do wszczęcia

przewodu habilitacyjnego, mogą być przyznawane stypendia.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki przyznawania stypendiów, o których mowa w ust. 1, a w szczególności

1)

tryb i kryteria przyznawania stypendiów, uzależniając możliwość ich otrzymania od

stopnia zaawansowania rozprawy;

2)

tryb i kryteria cofania i zwrotu stypendiów w przypadku niewykazywania dostatecznych

postępów w pracy naukowej lub podjęcia dodatkowego zatrudnienia;

3)

organ uprawniony do podejmowania decyzji w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2;

4)

maksymalny okres, na jaki stypendia mogą być przyznane;

5)

wysokość stypendiów doktorskich w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

określonego dla asystenta w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich, a

stypendium habilitacyjnego w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

adiunkta.

1.

Pracownikowi niebędącemu nauczycielem akademickim lub pracownikiem naukowym, przygotowującemu

rozprawę doktorską lub habilitacyjną, przysługuje, na jego wniosek, w uzgodnionym

z pracodawcą terminie, urlop w wymiarze dwudziestu ośmiu dni roboczych, w rozumieniu

art. 154 § 2 Kodeksu pracy, na przygotowanie obrony rozprawy doktorskiej lub kolokwium habilitacyjnego oraz

zwolnienie od pracy na przeprowadzenie obrony rozprawy doktorskiej lub kolokwium habilitacyjnego.

2.

Za okres urlopu oraz za czas zwolnienia od pracy, o których mowa w ust. 1, przysługuje

pracownikowi wynagrodzenie ustalane jak za urlop wypoczynkowy.

1.

Zasady uznawania stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki nadanych za granicą za

równorzędne ze stopniami, o których mowa w ustawie, określają umowy międzynarodowe.

2.

W przypadku braku umów międzynarodowych stopnie naukowe i stopnie w zakresie sztuki

uzyskane za granicą mogą być uznane, w drodze nostryfikacji, za równorzędne ze stopniami

określonymi w ustawie, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 5.

3.

Osoby ubiegające się o uznanie stopni naukowych lub stopni w zakresie sztuki uzyskanych

za granicą za równorzędne ze stopniami określonymi w ustawie w trybie, o którym mowa

w ust. 2, wnoszą opłaty związane z przeprowadzeniem postępowania nostryfikacyjnego

w wysokości nieprzekraczającej 50% maksymalnego wynagrodzenia zasadniczego profesora

zwyczajnego określonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich. Wysokość

opłat ustala kierownik jednostki organizacyjnej przeprowadzającej to postępowanie.

4.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia

1)

jednostki organizacyjne uprawnione do przeprowadzania postępowania nostryfikacyjnego

oraz zakres kompetencji ich organów, uwzględniając przepisy określające zasady i tryb

przeprowadzania przewodów doktorskich i habilitacyjnych;

2)

tryb nostryfikacji stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki uzyskanych za granicą,

uwzględniając w szczególności możliwość i warunki zwalniania z całości lub części

postępowania nostryfikacyjnego;

3)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do podań o nostryfikację stopni naukowych

i stopni w zakresie sztuki;

4)

warunki ustalania odpłatności za przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, uwzględniając

koszty recenzji rozpraw doktorskich i habilitacyjnych oraz przeprowadzenia egzaminów

doktorskich lub kolokwium habilitacyjnego, możliwość obniżania lub zwalniania z opłat

oraz sposób wnoszenia opłat;

5)

warunki, w których stopnie naukowe i stopnie w zakresie sztuki nadane za granicą będą

uznawane za równorzędne ze stopniami określonymi w ustawie bez konieczności przeprowadzania

postępowania nostryfikacyjnego.

Tytuł profesora nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w oparciu o wniosek Centralnej

Komisji, o którym mowa w art. 28 ust. 4.

1.

Tytuł profesora może być nadany osobie, która uzyskała stopień doktora habilitowanego,

ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane

w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w

kształceniu kadry naukowej lub artystycznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Centralna Komisja może, w szczególnych przypadkach, na wniosek rady właściwej jednostki

organizacyjnej posiadającej uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego,

dopuścić do wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora osobie, która uzyskała

stopień doktora i posiada wybitne osiągnięcia naukowe lub artystyczne.

3.

Za dorobek naukowy uważa się również wybitne zrealizowane osiągnięcia projektowe,

konstrukcyjne lub technologiczne, a za dorobek artystyczny - wybitne dzieło artystyczne.

1.

Postępowanie o nadanie tytułu profesora przeprowadzają rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienie do nadawania stopnia doktora habilitowanego w zakresie danej

dziedziny nauki lub sztuki. Art. 10 stosuje się odpowiednio.

2.

Rada jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1, może wszcząć postępowanie o

nadanie tytułu profesora z własnej inicjatywy, za zgodą zainteresowanego albo na wniosek

1)

rady jednostki organizacyjnej niespełniającej wymagań, o których mowa w ust. 1, zatrudniającej

osobę ubiegającą się o nadanie tytułu, za jej zgodą;

2)

zainteresowanego, poparty opiniami trzech osób posiadających tytuł profesora danej

dziedziny nauki lub sztuki.

3.

Czynności postępowania w sprawach o nadanie tytułu profesora kończą się uchwałami

rady w przedmiocie

1)

wszczęcia postępowania o nadanie tytułu profesora;

2)

wyznaczenia recenzentów;

3)

poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora.

4.

W postępowaniu o nadanie tytułu profesora powołuje się co najmniej trzech recenzentów,

w tym nie więcej niż jednego zatrudnionego w tej samej szkole wyższej lub w innej

placówce naukowej, której pracownikiem jest osoba ubiegająca się o nadanie tytułu

profesora, albo będącego członkiem rady jednostki organizacyjnej przeprowadzającej

postępowanie. Recenzentem może być osoba posiadająca tytuł profesora w zakresie danej

lub pokrewnej dziedziny nauki lub sztuki.

5.

W postępowaniu o nadanie tytułu profesora stosuje się odpowiednio przepisy art. 20

ust. 1-3 oraz art. 21.

1.

Rada właściwej jednostki organizacyjnej po podjęciu uchwały popierającej wniosek o

nadanie tytułu profesora przesyła go wraz z aktami postępowania, w terminie jednego

miesiąca od podjęcia uchwały, do Centralnej Komisji.

2.

Centralna Komisja przeprowadza postępowanie w przedmiocie przedstawienia kandydata

do tytułu profesora. Do tego postępowania stosuje się odpowiednio przepisy art. 19.

3.

Centralna Komisja podejmuje uchwałę o przedstawieniu albo o odmowie przedstawienia

kandydata do tytułu profesora.

4.

Centralna Komisja, w terminie jednego miesiąca od podjęcia uchwały o przedstawieniu

kandydata do tytułu, składa do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o nadanie

tytułu profesora.

1.

W postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo

tytułu profesora oraz ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania

tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego. Do zaskarżenia decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu

decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.

2.

Przesłankami do wznowienia postępowania o nadanie stopni doktora i doktora habilitowanego

albo tytułu profesora mogą być także, oprócz wymienionych w Kodeksie postępowania administracyjnego, ujawnione okoliczności wskazujące na to, że stopień doktora lub doktora habilitowanego

albo tytuł profesora został nadany na podstawie dorobku powstałego z naruszeniem prawa,

w tym praw autorskich, lub dobrych obyczajów w nauce.

3.

W przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania o nadanie stopnia doktora

i doktora habilitowanego albo tytułu profesora organem wydającym postanowienie o wznowieniu

postępowania jest Centralna Komisja.

1.

Przyjęcie funkcji promotora, członka komisji egzaminacyjnej w przewodzie doktorskim,

recenzenta w przewodzie doktorskim lub habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie

tytułu profesora, a także sporządzenie opinii na wniosek Centralnej Komisji jest obowiązkiem

nauczyciela akademickiego lub innego pracownika naukowego. W uzasadnionych przypadkach

może nastąpić zwolnienie od tego obowiązku.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość i warunki wypłacania wynagrodzenia promotorowi oraz za recenzje i opinie,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności, że

1)

wysokość wynagrodzenia ustala się w relacji do minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego

profesora zwyczajnego, określonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich;

2)

wynagrodzenie wypłaca jednostka powołująca promotora lub zlecająca opracowanie recenzji

lub opinii, z tym że jednostka zatrudniająca kandydata do stopnia doktora lub doktora

habilitowanego albo tytułu profesora może przejąć ten obowiązek.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Centralnej

Komisji, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przeprowadzania czynności

w przewodach doktorskim i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora,

uwzględniając w szczególności

1)

dokumenty, jakie powinna przedstawić osoba ubiegająca się o wszczęcie przewodu doktorskiego,

habilitacyjnego lub postępowania o nadanie tytułu profesora;

2)

skład oraz tryb działania komisji i zespołów powoływanych przez rady jednostek organizacyjnych

przeprowadzających przewody doktorskie i habilitacyjne lub postępowanie o nadanie

tytułu profesora, a także możliwość powoływania do składu komisji i zespołów, w przewodach

doktorskim i habilitacyjnym, z wyjątkiem komisji przeprowadzającej egzamin doktorski

z języka obcego - osób posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego,

a w przypadku postępowania o nadanie tytułu naukowego - wyłącznie osób z tytułem profesora;

3)

możliwość i warunki powtórnego zdawania egzaminów doktorskich i kolokwiów habilitacyjnych;

4)

wymagania, jakie powinny spełniać recenzje;

5)

sposób przedstawiania i oceniania rozpraw doktorskich i habilitacyjnych będących pracami

zbiorowymi, a także podejmowania uchwał o nadaniu stopnia doktora lub doktora habilitowanego;

6)

wzory dyplomów doktorskiego i habilitacyjnego;

7)

określenie wysokości opłat za wydanie dyplomu doktorskiego i habilitacyjnego oraz

ich duplikatów i odpisów w języku obcym, a także organu uprawnionego do podejmowania

decyzji w tym zakresie;

8)

sposób powiadamiania ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego o nadaniu stopni

doktora i doktora habilitowanego, wzór odpowiednich zawiadomień oraz sposób ogłaszania

nazwisk osób, którym nadano te stopnie.

1.

Za wyróżnione rozprawy doktorskie i habilitacyjne oraz za działalność naukową, naukowo-techniczną

lub artystyczną mogą być przyznawane nagrody Prezesa Rady Ministrów, zwane dalej „nagrodami”.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, liczbę, wysokość oraz warunki

i tryb przyznawania nagród, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności

1)

skład i kompetencje zespołu do spraw nagród, zwanego dalej „zespołem”;

2)

czas trwania kadencji zespołu;

3)

wysokość wynagrodzenia członków zespołu oraz osób opiniujących wnioski, a także warunki

zwrotu kosztów podróży członkom zespołu i opiniodawcom;

4)

sposób obsługi i finansowania prac zespołu;

5)

jednostki uprawnione do występowania z wnioskiem o przyznanie nagrody;

6)

wykaz niezbędnej dokumentacji oraz sposób i termin jej przekazywania;

7)

datę przyznawania nagród.

1.

Centralna Komisja działa przy Prezesie Rady Ministrów i w zakresie wydawanych przez

siebie decyzji pełni funkcje centralnego organu administracji rządowej.

2.

Centralna Komisja opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących spraw związanych

z nadawaniem stopni doktora i doktora habilitowanego oraz tytułu profesora, a także

wyraża opinie w sprawie zatrudnienia w szkole wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego

osób nieposiadających stopnia doktora habilitowanego.

3.

Przewodniczącego Centralnej Komisji powołuje Prezes Rady Ministrów spośród dwóch kandydatów

przedstawionych przez Centralną Komisję z grona jej członków.

4.

Obsługę Centralnej Komisji sprawują odpowiednie komórki organizacyjne urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz Biuro Centralnej Komisji. Do

pracowników Biura Centralnej Komisji stosuje się przepisy dotyczące pracowników urzędów

państwowych, a w przypadku urzędników służby cywilnej - przepisy o służbie cywilnej.

5.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji, określi, w drodze

rozporządzenia, sposób i zakres obsługi, w tym administracyjnej i finansowej, prac

tej Komisji, wysokość wynagrodzenia jej członków oraz warunki zwrotu kosztów podróży

jej członkom i wyznaczanym przez nią recenzentom, uwzględniając w szczególności, że

wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji będzie ustalana w relacji do minimalnej

stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora zwyczajnego określonej w przepisach o

wynagradzaniu nauczycieli akademickich.

1.

Kadencja Centralnej Komisji trwa cztery lata i rozpoczyna się dnia 1 stycznia.

2.

Członkiem Centralnej Komisji może zostać obywatel polski posiadający tytuł profesora.

3.

Członkowie Centralnej Komisji są wybierani przez osoby posiadające tytuł profesora.

Kandydatów na członków Centralnej Komisji mogą przedstawiać rady jednostek organizacyjnych

posiadających uprawnienie do nadawania stopnia doktora.

4.

W skład Centralnej Komisji wchodzi co najmniej trzech przedstawicieli każdej dziedziny

nauki i sztuki, określonych na podstawie art. 3 ust. 1.

5.

Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Centralnej Komisji, określi, w drodze

rozporządzenia, liczbę członków Centralnej Komisji oraz warunki i tryb ich wyboru,

a w szczególności

1)

liczbę członków Centralnej Komisji reprezentujących poszczególne dziedziny nauki i

dziedziny sztuki oraz dyscypliny naukowe i artystyczne;

2)

liczbę kandydatów zgłaszanych z każdej dyscypliny naukowej i artystycznej, w której

jednostka organizacyjna, określona w ust. 3, posiada uprawnienia;

3)

możliwość wskazywania przez komisję wyborczą jednostek organizacyjnych, które będą

zgłaszały dodatkowych kandydatów, w przypadku gdy liczba przedstawionych kandydatów

nie przekracza liczby członków Centralnej Komisji ustalonej dla danej dziedziny nauki

lub dziedziny sztuki oraz dyscypliny naukowej lub artystycznej;

4)

skład i tryb działania komisji wyborczej powołanej przez Prezesa Rady Ministrów;

5)

sposób podejmowania przez rady jednostek organizacyjnych uchwał w sprawie zgłoszenia

kandydatów oraz warunki ważności głosów oddanych w czasie wyborów.

1.

Centralna Komisja działa na posiedzeniach plenarnych lub przez swoje organy.

2.

Organami Centralnej Komisji są

1)

przewodniczący Centralnej Komisji;

2)

prezydium Centralnej Komisji;

3)

sekcje Centralnej Komisji.

3.

Centralna Komisja podejmuje uchwały po zasięgnięciu opinii co najmniej jednego recenzenta.

Uchwały o odmowie nadania stopnia lub tytułu w sprawach, o których mowa w art. 15

ust. 2, art. 19 ust. 1 oraz art. 28 ust. 3, mogą być podjęte po zasięgnięciu opinii

co najmniej dwóch recenzentów, w tym co najmniej jednego spoza składu Centralnej Komisji.

4.

Centralna Komisja podejmuje uchwały w sprawach, o których mowa w art. 15 ust. 3 i

4, art. 19 ust. 2 i 3 oraz art. 27 ust. 5, po zasięgnięciu opinii co najmniej jednego

recenzenta.

5.

Kompetencje organów Centralnej Komisji, sposób wyboru prezydium Centralnej Komisji,

jej organizację i tryb działania oraz sposób powoływania recenzentów określa uchwalony

przez nią statut.

Centralna Komisja przesyła jednostkom organizacyjnym roczne sprawozdania ze swojej

działalności.

1.

Studia doktoranckie przygotowują do uzyskania stopnia doktora.

2.

Studia doktoranckie mogą prowadzić jednostki organizacyjne posiadające uprawnienie

do nadawania stopnia doktora habilitowanego.

3.

Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi prowadzonymi przez jednostki,

o których mowa w ust. 2, przy udziale innych jednostek organizacyjnych. Zadania poszczególnych

jednostek organizacyjnych oraz sposób finansowania studiów doktoranckich określają

umowy zawarte między tymi jednostkami.

4.

Studia doktoranckie w szkole wyższej są tworzone przez rektora, a w innej placówce

naukowej - przez jej dyrektora.

5.

Nadzór merytoryczny nad studiami doktoranckimi sprawuje rada jednostki organizacyjnej

prowadzącej te studia.

6.

Studia doktoranckie są prowadzone jako studia dzienne lub zaoczne.

7.

Studia doktoranckie dzienne są bezpłatne.

8.

Wysokość opłat za studia doktoranckie zaoczne, jeżeli są one odpłatne, ustala organ

tworzący te studia.

1.

Do podstawowych obowiązków uczestników studiów doktoranckich należy

1)

uczestnictwo w realizacji programu studiów i składanie wyznaczonych egzaminów;

2)

prowadzenie badań naukowych lub działalności artystycznej i składanie sprawozdań z

ich przebiegu.

2.

Uczestnicy dziennych studiów doktoranckich mają także obowiązek prowadzenia zajęć

dydaktycznych lub uczestniczenia w ich prowadzeniu. Maksymalny wymiar zajęć dydaktycznych

prowadzonych przez uczestnika studiów doktoranckich nie może przekraczać 90 godzin

obliczeniowych rocznie.

3.

Uczestnicy studiów doktoranckich, którzy nie wywiązują się z obowiązków, o których

mowa w ust. 1 i 2, mogą zostać skreśleni z listy uczestników studiów. Decyzję o skreśleniu

podejmuje kierownik studiów. Od tej decyzji służy odwołanie do organu, który utworzył

te studia, w terminie czternastu dni od jej otrzymania.

4.

Uczestnicy studiów doktoranckich podlegają odpowiednio odpowiedzialności dyscyplinarnej

na zasadach określonych dla studentów w odrębnych przepisach.

1.

Uczestnicy studiów doktoranckich mają prawo do

1)

corocznej przerwy w okresie wakacji, w wymiarze ośmiu tygodni;

2)

ubezpieczenia społecznego i powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

2.

Okres odbywania studiów doktoranckich, niezależnie od daty ich zakończenia, nie dłuższy

niż cztery lata, zalicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze,

jeżeli obrona rozprawy doktorskiej nastąpiła w ciągu roku od daty zakończenia tych

studiów.

3.

Do okresu, od którego zależą uprawnienia pracownicze, zalicza się również okres odbywania

dziennych studiów doktoranckich, jeżeli zostały one przerwane z powodu podjęcia zatrudnienia

w charakterze nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego i w okresie przewidzianym

dla tych studiów został uzyskany stopień doktora. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4.

Jeżeli regulamin, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm., tak stanowi, z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych mogą korzystać także uczestnicy

studiów doktoranckich.

1.

Uczestnik studiów doktoranckich może otrzymać stypendium doktoranckie.

2.

Minimalna wysokość stypendium, o którym mowa w ust. 1, nie może być niższa niż 60%

minimalnego wynagrodzenia zasadniczego asystenta ustalonego w przepisach o wynagradzaniu

nauczycieli akademickich.

3.

Decyzję o przyznaniu stypendium doktoranckiego oraz jego wysokości podejmuje organ

tworzący studia doktoranckie.

4.

Uczestnicy dziennych studiów doktoranckich mogą podejmować pracę zarobkową, z zastrzeżeniem

ust. 5. Wykonywanie tej pracy nie powinno kolidować z zajęciami wynikającymi z programu

studiów doktoranckich.

5.

Uczestnicy dziennych studiów doktoranckich otrzymujący stypendium mogą podejmować

pracę zarobkową wyłącznie w niepełnym wymiarze czasu pracy, po uzyskaniu zgody kierownika

tych studiów.

6.

W przypadku skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich podmiot, który przyznał

stypendium, może wystąpić o jego zwrot.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb organizowania studiów doktoranckich, ich prowadzenia i odbywania oraz

przyznawania stypendiów osobom je odbywającym, a także zwrot stypendiów, uwzględniając

w szczególności

1)

określenie czasu trwania studiów i możliwość przedłużania go, w tym prawo do dodatkowego

przedłużenia okresu odbywania studiów doktoranckich o czas trwania urlopu macierzyńskiego

określonego w odrębnych przepisach;

2)

sposób przeprowadzania rekrutacji;

3)

szczegółowe uprawnienia organu tworzącego studia doktoranckie, rady jednostki organizacyjnej

i kierownika studiów doktoranckich;

4)

szczegółowe zasady powierzania uczestnikom studiów doktoranckich prowadzenia zajęć

dydaktycznych;

5)

wzór legitymacji uczestnika studiów doktoranckich i świadectwa ich ukończenia;

6)

wysokość opłat za wydanie legitymacji i świadectwa.

W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm. w art. 4 w ust. 1 wyrazy „tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego” zastępuje się wyrazami „tytuł naukowy profesora, tytuł profesora sztuki, stopień naukowy doktora habilitowanego

lub stopień doktora habilitowanego sztuki”.

W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 65, poz. 385, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Występujące w ustawie pojęcia

1)

„nauka” i „badania naukowe” oznaczają także odpowiednio „sztukę” i „twórczość artystyczną”,

2)

„stopień naukowy doktora” i „stopień naukowy doktora habilitowanego” oznaczają także

odpowiednio „stopień doktora sztuki” i „stopień doktora habilitowanego sztuki”,

3)

„tytuł naukowy profesora” oznacza także odpowiednio „tytuł profesora sztuki”.

”

;

2)

w art. 5 skreśla się zdanie drugie.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany

1)

w pkt 39 wyrazy „wydanych przez właściwego ministra w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów naukowych” zastępuje się wyrazami „o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki”;

2)

w pkt 40 wyrazy „o tytule naukowym i stopniach naukowych” zastępuje się wyrazami „o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki”.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych

(Dz. U. Nr 96, poz. 590, z późn. zm. w art. 2 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Występujące w ustawie pojęcia

1)

badania oznaczają także odpowiednio twórczość artystyczną,

2)

stopień naukowy doktora i stopień naukowy doktora habilitowanego oznaczają także odpowiednio

stopień doktora sztuki i stopień doktora habilitowanego sztuki,

3)

tytuł naukowy profesora oznacza także odpowiednio tytuł profesora sztuki.

”

.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z późn. zm. w art. 26 w ust. 1 skreśla się wyrazy „nadzoru nad przyznawaniem tytułów naukowych”.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. w art. 7 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

studentom oraz uczestnikom studiów doktoranckich, jeżeli nie podlegają ubezpieczeniom

emerytalnemu i rentowym z innego tytułu,

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych

aktów prawnych

(Dz. U. Nr 62, poz. 718, z 2001 r. Nr 46, poz. 499 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 113, poz. 984) w art. 10 w ust. 2 w pkt 4 w lit. j po wyrazie „profesora” dodaje się wyrazy „i tytułu profesora sztuki”.

1.

Jednostki organizacyjne uprawnione do nadawania stopni naukowych na podstawie dotychczasowych

przepisów zachowują to uprawnienie, jeżeli spełniają wymagania określone w niniejszej

ustawie.

2.

Uprawnienia jednostek organizacyjnych do przeprowadzania przewodów kwalifikacyjnych

I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych, uzyskane na podstawie

dotychczasowych przepisów, stają się uprawnieniami do nadawania stopni w zakresie

sztuki, jeżeli dana jednostka organizacyjna spełnia wymagania określone w art. 6.

3.

Jednostkom organizacyjnym uprawnionym do przeprowadzania przewodów kwalifikacyjnych

I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych, które nie spełniają wymagań

co do liczby pracowników, określonych w art. 6, uprawnienia, o których mowa w ust.

2, przysługują w okresie roku od dnia wejścia w życie ustawy. Jeżeli w tym okresie

jednostka organizacyjna nie spełni wymagań określonych w ustawie, traci uprawnienia.

Przepis art. 8 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4.

Nierozpatrzone do dnia wejścia w życie ustawy wnioski o przyznanie uprawnień do przeprowadzania

przewodów kwalifikacyjnych I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych

rozpatruje się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

1.

Osoby, które uzyskały kwalifikacje I lub II stopnia na podstawie dotychczasowych przepisów,

posiadają uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym odpowiednio z nadania stopnia

doktora sztuki lub doktora habilitowanego sztuki.

2.

Osoby, które uzyskały kwalifikacje II stopnia na podstawie dotychczasowych przepisów,

są uwzględniane przy ustalaniu warunków, o których mowa w art. 6, oraz mogą pełnić

funkcję promotora i recenzenta w przewodach doktorskich i recenzenta w przewodach

habilitacyjnych w zakresie sztuki.

3.

Tytuł naukowy profesora danej dziedziny sztuki, nadany na podstawie dotychczasowych

przepisów, staje się tytułem profesora sztuki, określonym w niniejszej ustawie, z

tym że osoby posiadające tytuł naukowy profesora danej dziedziny sztuki zachowują

prawo używania tego tytułu w dotychczasowym brzmieniu.

1.

Przewody doktorskie i habilitacyjne, niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy,

są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

2.

Przewody kwalifikacyjne I i II stopnia w zakresie sztuki i dyscyplin artystycznych,

niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, są prowadzone na podstawie przepisów

dotychczasowych, jednakże w ich wyniku nadaje się stopnie, odpowiednio doktora i doktora

habilitowanego sztuki.

3.

Postępowania o nadanie tytułu naukowego danej dziedziny sztuki, niezakończone do dnia

wejścia w życie ustawy, są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych, jednakże

w ich wyniku nadaje się tytuł profesora sztuki.

Z dniem wejścia w życie ustawy Centralna Komisja do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni

Naukowych staje się Centralną Komisją, w rozumieniu przepisów ustawy. Kadencja tej

Komisji upływa z dniem 31 grudnia 2006 r.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy pozostają w

mocy przepisy dotychczasowych aktów wykonawczych, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Traci moc ustawa z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych

(Dz. U. Nr 65, poz. 386, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 24 ust.

4 pkt 5, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa

w Unii Europejskiej.