Oświadczenie rządowe z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie mocy obowiązującej Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków, podpisanego w Nicei dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. i w Genewie dnia 13 maja 1977 r. oraz zmienionego dnia 28 września 1979 r.
Statutory Text (1 Articles)
Po zaznajomieniu si´ z powy˝szym porozumieniem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e
— porozumienie powy˝sze zosta∏o uznane za s∏uszne zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w nim
zawartych;
— Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do wy˝ej wspomnianego porozumienia;
— porozumienie b´dzie niezmiennie zachowywane.
Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.
Dano w Warszawie dnia 30 marca 1996 r.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski
L.S.
Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati
584
OÂWIADCZENIE RZÑDOWE
z dnia 19 czerwca 2002 r.
w sprawie mocy obowiàzujàcej Porozumienia nicejskiego dotyczàcego mi´dzynarodowej klasyfikacji towarów
i us∏ug dla celów rejestracji znaków, podpisanego w Nicei dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. i w Genewie dnia 13 maja 1977 r. oraz zmienionego dnia 28 wrzeÊnia 1979 r.
Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie
z artyku∏em 9 ust´p 2 Porozumienia nicejskiego dotyczàcego mi´dzynarodowej klasyfikacji towarów i us∏ug
dla celów rejestracji znaków, sporzàdzonego w Nicei
dnia 15 czerwca 1957 r., zrewidowanego w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. i w Genewie dnia 13 maja
1977 r. oraz zmienionego dnia 28 wrzeÊnia 1979 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia
30 marca 1996 r. wy˝ej wymienione porozumienie.
Dnia 4 grudnia 1996 r. z∏o˝ono Dyrektorowi Generalnemu Âwiatowej Organizacji W∏asnoÊci Intelektualnej
jako depozytariuszowi dokument przystàpienia.
Chiƒska Republika Ludowa1
Republika Chorwacji
9 sierpnia 1994 r.
29 paêdziernika 1992 r.
Republika Czeska
1 stycznia 1993 r.
Królestwo Danii2
3 czerwca 1981 r.
Dominika
8 wrzeÊnia 2000 r.
Republika Estoƒska
27 maja 1996 r.
Republika Finlandii
6 lutego 1979 r.
Republika Francuska3
22 kwietnia 1980 r.
Republika Grecka
7 listopada 1998 r.
Zgodnie z artyku∏em 9 ust´p 4 (a) porozumienia wesz∏o ono w ˝ycie 8 kwietnia 1961 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 9 ust´p 4 (c),
dnia 4 marca 1997 r.
Gruzja
JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje
Irlandia
Republika Islandii
9 kwietnia 1995 r.
1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y lub stanà si´ stronami porozumienia w podanych ni˝ej datach
Paƒstwo Izrael4
12 listopada 1969 r.
lub 18 marca 1970 r.
Algierska Republika
Ludowo-Demokratyczna
Japonia
Australia
Republika Austrii
Barbados
5 lipca 1972 r.
Republika Gwinei
Królestwo Hiszpanii
28 lutego 2003 r.
5 listopada 1996 r.
9 maja 1979 r.
6 lutego 1979 r.
20 lutego 1990 r.
6 lutego 1979 r.
Federalna Republika
Jugos∏awii
27 kwietnia 1992 r.
21 sierpnia 1982 r.
Republika Kazachstanu
24 kwietnia 2002 r.
12 marca 1985 r.
Królestwo Belgii
20 listopada 1984 r.
Republika Beninu
6 lutego 1979 r.
Republika Bia∏oruÊ
12 czerwca 1998 r.
———————
1 Akt genewski ma zastosowanie równie˝ do Specjalnego Re-
gionu Administracyjnego Makau od dnia 20 grudnia 1999 r.
2 Dania rozszerzy∏a zastosowanie Aktu sztokholmskiego na
Wyspy Owcze od dnia 28 paêdziernika 1972 r.
BoÊnia i Hercegowina
23 marca 1994 r.
3 W∏àcznie z zamorskimi departamentami i terytoriami.
4 To sà alternatywne daty wejÊcia w ˝ycie, o których Dyrektor
Republika Bu∏garii
27 lutego 2001 r.
Generalny WIPO poinformowa∏ zainteresowane paƒstwa.
Federacja Rosyjska6
30 grudnia 1987 r.
Rumunia
30 czerwca 1998 r.
Republika Kirgiska
10 grudnia 1998 r.
Koreaƒska Republika
Ludowo-Demokratyczna
6 czerwca 1997 r.
Republika Singapuru
18 marca 1999 r.
Republika Korei
8 stycznia 1999 r.
Republika S∏owacka
1 stycznia 1993 r.
Republika Kuby
26 grudnia 1995 r.
Republika S∏owenii
30 wrzeÊnia 1992 r.
Republika Libaƒska
8 kwietnia 1961 r.
Stany Zjednoczone Ameryki
Ksi´stwo Liechtensteinu
14 lutego 1987 r.
Republika Surinamu
16 grudnia 1981 r.
Republika Litewska
22 lutego 1997 r.
Konfederacja Szwajcarska
22 kwietnia 1986 r.
Wielkie Ksi´stwo Luksemburga
21 grudnia 1983 r.
Królestwo Szwecji
Republika ¸otewska
1 stycznia 1995 r.
Republika Tad˝ykistanu
25 grudnia 1991 r.
By∏a Republika Jugos∏owiaƒska
Macedonii
26 paêdziernika 1993 r.
Zjednoczona Republika Tanzanii
14 wrzeÊnia 1999 r.
Republika Trynidadu i Tobago
20 marca 1996 r.
Republika Malawi
24 paêdziernika 1995 r.
Republika Tunezyjska
29 maja 1967 r.
Królestwo Maroka
24 stycznia 1976 r.
Ksi´stwo Monako
9 maja 1981 r.
29 lutego 1984 r.
6 lutego 1979 r.
Republika Turcji
1 stycznia 1996 r.
Ukraina
29 grudnia 2000 r.
19 stycznia 2000 r.
12 stycznia 2002 r.
Meksykaƒskie Stany Zjednoczone
21 marca 2001 r.
Wschodnia Republika Urugwaju
Republika Mo∏dowy
1 grudnia 1997 r.
Republika Uzbekistanu
Mongolia
16 czerwca 2001 r.
Republika Mozambiku
18 stycznia 2002 r.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii
i Irlandii Pó∏nocnej
3 lipca 1979 r.
Królestwo Niderlandów5
15 sierpnia 1979 r.
Republika Federalna Niemiec
12 stycznia 1982 r.
Królestwo Norwegii
7 lipca 1981 r.
Republika Portugalska
30 lipca 1982 r.
Wyspa St. Lucia
Republika W´gierska
21 sierpnia 1982 r.
Republika W∏oska
19 lutego 1983 r.
Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz
———————
———————
newskiego w stosunku do Aruby 28 lutego 1994 r.
cji Rosyjskiej.
5 Królestwo Niderlandów rozszerzy∏o zastosowanie Aktu ge-
18 marca 2001 r.
6 Od 25 grudnia 1991 r. porozumienie stosuje si´ do Federa-
585
KONWENCJA
o prawie w∏aÊciwym dla wypadków drogowych,
sporzàdzona w Hadze dnia 4 maja 1971 r.
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomoÊci
W dniu 4 maja 1971 r. zosta∏a sporzàdzona w Hadze Konwencja o prawie w∏aÊciwym dla wypadków drogowych, w nast´pujàcym brzmieniu
Przek∏ad
KONWENCJA
o prawie w∏aÊciwym dla wypadków drogowych,
sporzàdzona 4 maja 1971 r.
Paƒstwa-Sygnatariusze niniejszej konwencji,
pragnàc ustanowiç wspólne przepisy o prawie w∏aÊciwym dla pozaumownej odpowiedzialnoÊci cywilnej
wynikajàcej z wypadków drogowych,
postanowi∏y w tym celu zawrzeç konwencj´ i uzgodni∏y nast´pujàce postanowienia
Artyku∏ 1
Niniejsza konwencja okreÊla prawo w∏aÊciwe dla pozaumownej odpowiedzialnoÊci cywilnej wynikajàcej
z wypadków drogowych, niezale˝nie od rodzaju post´powania, w którym dochodzi si´ tej odpowiedzialnoÊci.