Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych

§ 2. Linia przebiegu granicy portu, o której mowa

w § 1, jest oznaczona na mapie w skali 1:1 000 oraz na

mapie w skali 1:5 000, które sà dost´pne do wglàdu

w Urz´dzie Morskim w Szczecinie, w Starostwie Powiatowym w Kamieniu Pomorskim oraz w Urz´dzie

Gminy Dziwnów.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.2)

Minister Infrastruktury: M. Pol

———————

2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-

niem Ministra ˚eglugi z dnia 24 czerwca 1963 r. w sprawie

ustalenia granicy terytorialnej morskiego portu rybackiego

w Dziwnowie (Dz. U. Nr 35, poz. 205).

526

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 7 marca 2003 r.

w sprawie szczegó∏owych warunków pobierania próbek artyku∏ów rolno-spo˝ywczych

Na podstawie art. 34 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakoÊci handlowej artyku∏ów rolno-spo˝ywczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44 i Nr 154,

poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166,

poz. 1360) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenie „partia”

oznacza okreÊlonà iloÊç artyku∏u rolno-spo˝ywczego

o tej samej nazwie, jednolitego pod wzgl´dem rodzaju, klasy jakoÊci, sposobu prezentacji, wyprodukowanego lub pakowanego przez jeden zak∏ad produkcyjny,

przeznaczonego jednorazowo do obrotu lub badania.

———————

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rynki rolne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca

2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

§ 2. Próbki pobiera si´ w sposób

1) zapewniajàcy uzyskanie próbek charakteryzujàcych w∏aÊciwoÊci organoleptyczne, fizykochemiczne i mikrobiologiczne danej partii;

2) uniemo˝liwiajàcy zanieczyszczenie partii, z której

próbki sà pobierane;

3) dostosowany do postaci i rodzaju artyku∏u rolno-spo˝ywczego oraz wielkoÊci partii, z której próbki

sà pobieranie.

§ 3. Sprz´t stosowany do pobierania próbek powinien

1) byç wykonany z materia∏ów niepowodujàcych

zmian organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych pobranych próbek;

Poz. 526

3) mieç kszta∏t i wielkoÊç dostosowane do rodzaju artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego próbk´ pobrano.

2. Zamkni´cie opakowania zabezpiecza si´ w sposób uniemo˝liwiajàcy otwarcie opakowania bez naruszenia zabezpieczenia.

§ 7. 1. Opakowanie Êrednich próbek laboratoryjnych zaopatruje si´ w informacje zawierajàce w szczególnoÊci

1) nazw´ artyku∏u rolno-spo˝ywczego;

2) mieç kszta∏t i rodzaj powierzchni dostosowany do

rodzaju artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego próbki sà pobierane;

2) dane umo˝liwiajàce identyfikacj´ i wielkoÊç partii;

3) byç osuszony i wolny od zanieczyszczeƒ.

4) imi´ i nazwisko osoby pobierajàcej próbk´;

§ 4. 1. Pobranà próbk´ dzieli si´ na co najmniej

dwie cz´Êci o porównywalnej masie, tworzàc Êrednie

próbki laboratoryjne, które sà niezw∏ocznie pakowane

i zabezpieczane.

5) numer protoko∏u pobrania próbki.

2. Jednà Êrednià próbk´ laboratoryjnà przeznacza

si´ do badaƒ laboratoryjnych, a pozosta∏e przechowuje si´ do badaƒ porównawczych.

3) dat´ i miejsce pobrania próbki;

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, zamieszcza

si´ w sposób zabezpieczajàcy przed zmianà ich treÊci

lub zniszczeniem.

§ 5. Osoba pobierajàca próbk´ sporzàdza protokó∏

pobrania próbki, zawierajàcy w szczególnoÊci

§ 8. Ârednie próbki laboratoryjne transportuje si´

i przechowuje w sposób zabezpieczajàcy przed wp∏ywem czynników powodujàcych zmian´ w∏aÊciwoÊci

organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych pobranej próbki.

1) wskazanie podstawy prawnej pobrania próbki;

§ 9. 1. Szczegó∏owe warunki pobierania próbek

2) nazw´ artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego próbka jest pobierana;

1) artyku∏u rolno-spo˝ywczego g∏´boko mro˝onego

okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia;

3) miejsce, dat´ i godzin´ pobrania próbki;

2) chmielu i produktów chmielowych okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia;

4) nazw´ producenta, odbiorcy lub dostawcy artyku∏u rolno-spo˝ywczego;

5) dane umo˝liwiajàce identyfikacj´ partii, z której

próbk´ pobrano, oraz jej wielkoÊç;

6) wskazanie kraju pochodzenia artyku∏u rolno-spo˝ywczego, którego próbk´ pobrano;

7) liczb´ i mas´ jednostkowà sporzàdzonych Êrednich próbek laboratoryjnych;

8) imiona i nazwiska osób obecnych przy pobieraniu

próbki;

9) imi´ i nazwisko osoby pobierajàcej próbk´.

§ 6. 1. Opakowanie Êrednich próbek laboratoryjnych powinno

3) wyrobów winiarskich okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia;

4) Êwie˝ych owoców i warzyw okreÊla za∏àcznik nr 4

do rozporzàdzenia.

2. Pobieranie próbek artyku∏u rolno-spo˝ywczego

innego ni˝ wymienione w ust. 1 odbywa si´ zgodnie

z dokumentami normalizacyjnymi.

§ 10. Przepisy § 9 ust. 1 pkt 2—4 stosuje si´ do dnia

uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa

w Unii Europejskiej.

§ 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

1) byç szczelne, czyste, suche i bezwonne;

2) zabezpieczaç przed zanieczyszczeniem i zmianà

w∏aÊciwoÊci organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych pobranych próbek;

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: A. Taƒski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra

Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca

2003 r. (poz. 526)

Za∏àcznik nr 1

SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK ARTYKU¸U ROLNO-SPO˚YWCZEGO

G¸¢BOKO MRO˚ONEGO

Pobieranie próbek

1) dok∏adnoÊci pomiarowej ±0,5°C;

1. Próbki artyku∏ów rolno-spo˝ywczych g∏´boko

mro˝onych, zwanych dalej „mro˝onkami”, sk∏adowanych w ch∏odni, pobiera si´ z miejsc o najwy˝szej temperaturze, w szczególnoÊci z miejsc po∏o˝onych blisko

drzwi, centralnego miejsca ch∏odni lub wylotu powietrza agregatu ch∏odzàcego, uwzgl´dniajàc czas sk∏adowania ka˝dej partii oraz jej umieszczenie na poszczególnych poziomach ch∏odni.

2) zakresie pomiaru od –30°C do +20°C;

2. Pobierania próbek mro˝onek ze Êrodka transportu dokonuje si´ z góry i z do∏u partii przylegajàcej do

kraw´dzi skrzyd∏a drzwi Êrodka transportu.

3. Pobierania próbek mro˝onek podczas roz∏adunku dokonuje si´ z czterech spoÊród nast´pujàcych

miejsc

1) z góry i z do∏u partii przylegajàcej do kraw´dzi drzwi

Êrodka transportu;

2) z górnego i z tylnego naro˝nika partii, w miejscu

mo˝liwie jak najodleglejszym od agregatu ch∏odzàcego;

3) ze Êrodka partii;

4) z przedniej cz´Êci partii, w miejscu jak najbli˝szym

agregatu ch∏odzàcego;

5) z górnego i z dolnego naro˝nika przedniej cz´Êci

partii jak najbli˝ej wylotu powietrza agregatu ch∏odzàcego.

4. Próbki mro˝onek z partii sk∏adowanych w urzàdzeniach ch∏odniczych placówek prowadzàcych obrót

detaliczny pobiera si´ z trzech miejsc o najwy˝szej temperaturze.

Sprz´t do pomiaru temperatury

Pomiaru temperatury próbki mro˝onek dokonuje

si´ za pomocà wzorcowanego termometrycznego

przyrzàdu pomiarowego o

3) czasie reakcji nieprzekraczajàcym 30 sekund;

4) rozdzielczoÊci na wyÊwietlaczu przyrzàdu 0,1°C.

Pomiar temperatury próbki

Przygotowanie próbki mro˝onek i pomiar jej temperatury przeprowadza si´ podczas pozostawania

próbki w urzàdzeniu ch∏odniczym. Je˝eli pozwala na to

wielkoÊç (wymiar) próbki, w próbce wydrà˝a si´ otwór

o g∏´bokoÊci 25 mm za pomocà ostro zakoƒczonego

i sch∏odzonego narz´dzia, wykonanego z materia∏u ∏atwego do czyszczenia.

Pomiaru temperatury próbki mro˝onek dokonuje

si´, wk∏adajàc sch∏odzony termometryczny przyrzàd

pomiarowy na g∏´bokoÊç 25 mm, liczàc od powierzchni mro˝onki, w sposób ÊciÊle przylegajàcy do

Êcian otworu. W przypadku gdy wymiary próbki nie

pozwalajà na w∏o˝enie termometrycznego przyrzàdu

pomiarowego na g∏´bokoÊç wydrà˝onego otworu,

przyrzàd wk∏ada si´ co najmniej na g∏´bokoÊç wynoszàcà trzykrotnoÊç lub czterokrotnoÊç Êrednicy tego

przyrzàdu.

W przypadku gdy w próbce mro˝onki nie mo˝e zostaç wydrà˝ony otwór, temperatur´ ustala si´ przez

umieszczenie sch∏odzonego termometrycznego przyrzàdu pomiarowego na g∏´bokoÊci 25 mm od powierzchni opakowania, mierzàc temperatur´ w kontakcie z mro˝onkà.

Temperatur´ mierzy si´ co najmniej dwukrotnie

i odczytuje wówczas, gdy osiàgnie ona sta∏à wartoÊç.

Dok∏adnoÊç pomiaru nie mo˝e ulec zmianie o wi´cej

ni˝ 0,3°C.

Za∏àcznik nr 2

SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK CHMIELU I PRODUKTÓW CHMIELOWYCH

I. Pobieranie próbek chmielu

Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowania (worka), wybranego losowo z dziesi´ciu lub nie

mniej ni˝ z 2 opakowaƒ (worków) dla jednej partii

chmielu. W miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodka i z góry opakowania pobiera si´ kilka cz´Êci próbki, których

masa jest proporcjonalna do wagi opakowania, jednak

nie mniejsza ni˝ 100 g, a nast´pnie cz´Êci te ∏àczy si´ ze

sobà i dok∏adnie miesza, tworzàc próbk´ ogólnà. Próbk´ ogólnà dzieli si´ na Êrednie próbki laboratoryjne,

których masa, w przypadku badaƒ w zakresie wilgotnoÊci, zawartoÊci zanieczyszczeƒ organicznych i zawartoÊci nasion, powinna byç mniejsza ni˝ 1 kg.

Pakowanie i etykietowanie Êrednich próbek

laboratoryjnych chmielu

1. Ârednie próbki laboratoryjne umieszcza si´

w oddzielnym opakowaniu, do ca∏kowitego wype∏nienia.

2. Ârednie próbki laboratoryjne pobrane do badaƒ

w zakresie oznaczania wilgotnoÊci chmielu umieszcza

si´ w hermetycznym i wodoszczelnym pojemniku,

w szczególnoÊci w metalowym pude∏ku lub szklanym

s∏oiku.

3. Ârednie próbki laboratoryjne pobrane do badaƒ

w zakresie zawartoÊci zanieczyszczeƒ organicznych

i zawartoÊci nasion umieszcza si´ w opakowaniach foliowych lub papierowych.

Przechowywanie próbek chmielu

Ârednie próbki laboratoryjne przechowuje si´ w niskiej temperaturze, z wyjàtkiem czasu, w którym próbki te sà transportowane. Otwarcie opakowania w celu

przeprowadzenia badaƒ nast´puje dopiero w chwili,

gdy ogrzeje si´ ono do temperatury pomieszczenia,

w którym b´dà wykonywane badania.

Poz. 526

II. Pobieranie próbek produktów chmielowych

1. Pobieranie próbki proszków i granulatów

chmielowych

Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowania (worka z laminowanej folii aluminiowej), przecinajàc w jednym rogu i odsypujàc oko∏o 200 g granulatu albo proszku chmielowego. Po pobraniu próbki opakowanie natychmiast zamyka si´ w sposób zabezpieczajàcy przed zanieczyszczeniem i zmianà w∏aÊciwoÊci

proszku lub granulatu chmielowego. Próbk´ dzieli si´

na Êrednie próbki laboratoryjne, pakujàc je w odr´bne

s∏oje z doszlifowanym korkiem lub w worki foliowe, zapewniajàce szczelnoÊç, czystoÊç i bezwonnoÊç.

2. Pobieranie próbki ekstraktów chmielowych

Próbk´ pobiera si´ z co najmniej jednego opakowania (puszki metalowej), zawierajàcego ekstrakt chmielowy. Nast´pnie umieszcza si´ go w ∏aêni wodnej podgrzanej do temperatury nie wy˝szej ni˝ 40°C, a˝ do uzyskania przez próbk´ p∏ynnoÊci ekstraktu, umo˝liwiajàcej jego dok∏adne wymieszanie. Z wymieszanego ekstraktu pobiera si´ Êrednie próbki laboratoryjne o masie

nie mniejszej ni˝ 100 g, które pakuje si´ w s∏oje z doszlifowanym korkiem, zapewniajàce szczelnoÊç, czystoÊç i bezwonnoÊç.

Za∏àcznik nr 3

SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK WYROBÓW WINIARSKICH

Pobieranie próbek

1. Przygotowanie partii do pobrania próbek

niarskiego lub zakres badaƒ wymaga innego sposobu

pobierania próbek.

Przed przystàpieniem do pobrania próbek stwierdza si´, na podstawie ogl´dzin i dokumentów, w szczególnoÊci dokumentów przewozowych, czy dany wyrób

winiarski stanowi parti´.

Pobrane próbki wyrobów winiarskich wysy∏a si´ do

laboratorium nie póêniej ni˝ w ciàgu 24 godzin od czasu ich pobrania, w opakowaniach zamkni´tych hermetycznie. Próbki w opakowaniach szklanych zabezpiecza

si´ dodatkowo przed uszkodzeniem.

2. Sprz´t i naczynia przeznaczone

do pobierania próbek

Pobieranie próbek z cystern, tanków i zbiorników

Sprz´t i naczynia przeznaczone do pobierania próbek

powinny byç

Z ró˝nych miejsc cysterny, tanku lub zbiornika pobiera si´, za pomocà zg∏´bnika lub czerpaka, pi´ç próbek, zwanych dalej „próbkami pierwotnymi”, o obj´toÊci nie mniejszej ni˝ 150 cm3. Próbki pierwotne ∏àczy

si´ ze sobà i dok∏adnie miesza, tworzàc próbk´ ogólnà

o obj´toÊci 750 cm3, którà nast´pnie dzieli si´, tworzàc

Êrednie próbki laboratoryjne.

1) czyste i wolne od obcych zapachów;

2) odporne na chemiczne dzia∏anie wyrobów winiarskich;

3) wyposa˝one w szczelne zamkni´cie.

Pobieranie próbek z beczek

3. Metody pobierania próbek

Próbk´ do badaƒ pobiera si´ w taki sposób, aby jej

jakoÊç i sk∏ad nie uleg∏y zmianie. Opakowania wyrobów winiarskich z partii, z której sà pobierane próbki,

wybiera si´ losowo, przed otwarciem starannie oczyszcza, a po pobraniu próbki natychmiast zamyka. Próbki

pobiera si´, w miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodka

i z góry opakowania, chyba ˝e specyfika wyrobu wi-

Ka˝dà beczk´, z której pobiera si´ próbki, przetacza si´ ruchem wahad∏owym od 1/2 do 3/4 obrotu, w

czasie 1—1,5 min, a nast´pnie otwiera si´ przez wyj´cie czopu. W zale˝noÊci od iloÊci beczek w partii,

iloÊç beczek, z których pobiera si´ próbki pierwotne,

wynosi

1) 2 — dla partii zawierajàcej do 15 beczek;

2) 3 — dla partii zawierajàcej od 16 do 25 beczek;

3) 4 — dla partii zawierajàcej od 26 do 63 beczek;

4) 6 — dla partii zawierajàcej powy˝ej 63 beczek.

Z ka˝dej beczki pobiera si´, z ró˝nych jej miejsc,

dwie próbki pierwotne o obj´toÊci nie mniejszej ni˝

400 cm3 ka˝da.

Próbki pierwotne ∏àczy si´ ze sobà i dok∏adnie miesza,

tworzàc próbk´ ogólnà o obj´toÊci 800 cm3, którà nast´pnie dzieli si´, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne.

Pobieranie próbek z opakowaƒ o pojemnoÊci do

2 litrów

Poz. 526

7) 8 w przypadku badaƒ kontrolnych i 12 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 16 001 do 40 000 opakowaƒ;

8) 10 w przypadku badaƒ kontrolnych i 12 w przypadku badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

powy˝ej 40 000 opakowaƒ.

Je˝eli zawartoÊç opakowania nie wystarcza do

przeprowadzenia wszystkich wymaganych badaƒ, pobiera si´ odpowiednio wi´kszà liczb´ opakowaƒ z tej

samej partii.

Pobieranie próbek z opakowaƒ o pojemnoÊci powy˝ej

2 litrów

W przypadku opakowaƒ o pojemnoÊci do 2 litrów

próbk´ pierwotnà stanowi ca∏a zawartoÊç opakowania.

Poszczególne opakowania wybiera si´ losowo z ró˝nych miejsc partii w iloÊci

Z ka˝dego opakowania pobiera si´, z ró˝nych jego

miejsc, po dwie próbki pierwotne o obj´toÊci 100 cm3,

a nast´pnie ∏àczy si´ je i dok∏adnie miesza, tworzàc

z nich próbk´ ogólnà o obj´toÊci 200 cm3, którà dzieli

si´, tworzàc Êrednie próbki laboratoryjne.

1) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 5 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

do 250 opakowaƒ;

W zale˝noÊci od iloÊci opakowaƒ w partii, iloÊç opakowaƒ, z których pobiera si´ próbki pierwotne, wynosi

2) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 6 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 251 do 400 opakowaƒ;

1) 1 w przypadku badaƒ kontrolnych i 2 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

do 63 opakowaƒ;

3) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 7 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 401 do 1 000 opakowaƒ;

2) 2 w przypadku badaƒ kontrolnych i 4 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 64 do 160 opakowaƒ;

4) 4 w przypadku badaƒ kontrolnych i 8 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 1 001 do 2 500 opakowaƒ;

3) 3 w przypadku badaƒ kontrolnych i 6 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 161 do 400 opakowaƒ;

5) 5 w przypadku badaƒ kontrolnych i 9 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 2 501 do 6 300 opakowaƒ;

4) 4 w przypadku badaƒ kontrolnych i 8 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 401 do 1 000 opakowaƒ;

6) 6 w przypadku badaƒ kontrolnych i 10 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

od 6 301 do 16 000 opakowaƒ;

5) 5 w przypadku badaƒ kontrolnych i 10 w przypadku

badaƒ porównawczych — dla partii zawierajàcej

powy˝ej 1 000 opakowaƒ.

Za∏àcznik nr 4

SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI POBIERANIA PRÓBEK ÂWIE˚YCH OWOCÓW I WARZYW

I. Pobieranie próbek owoców i warzyw Êwie˝ych pakowanych

waƒ pobiera si´, w miar´ mo˝liwoÊci, z do∏u, ze Êrodka i z góry opakowania, w takiej iloÊci, która umo˝liwi

ocen´ ca∏ej partii.

1. Sposób pobierania próbek

2. Liczba i wielkoÊç próbek

Wyboru opakowaƒ z partii, z których sà pobierane

próbki, dokonuje si´ w sposób losowy. Opakowania,

z których b´dà pobierane próbki, przed otwarciem starannie si´ oczyszcza. Próbki pobiera si´ z opakowaƒ

nieuszkodzonych, w taki sposób, aby nie powodowaç

uszkodzeƒ owoców i warzyw pobranych losowo do

próbki oraz owoców i warzyw pozosta∏ych w opakowaniach. W trakcie pobierania próbek mo˝na odstàpiç od

wyj´cia owoców i warzyw z opakowania, w przypadku

gdy umo˝liwia to rodzaj opakowania. Próbki z opako-

IloÊç pobieranych próbek wynosi co najmniej

1) 5 — dla partii zawierajàcej do 100 opakowaƒ;

2) 7 — dla partii zawierajàcej od 101 do 300 opakowaƒ;

3) 9 — dla partii zawierajàcej od 301 do 500 opakowaƒ;

4) 10 — dla partii zawierajàcej od 501 do 1 000 opakowaƒ;

5) 15 — dla partii zawierajàcej ponad 1 000 opakowaƒ.

II. Pobieranie próbek owoców i warzyw Êwie˝ych luzem

1. Sposób pobierania próbek

Wyboru owoców i warzyw z partii, z której sà pobierane próbki, dokonuje si´ w sposób losowy. Próbki

pobiera si´ w taki sposób, aby nie powodowa∏ on

uszkodzeƒ owoców i warzyw pobranych do próbki oraz

pozosta∏ych owoców i warzyw.

2. Liczba i wielkoÊç próbek

IloÊç pobieranych próbek wynosi co najmniej

1) 10 kg, 10 sztuk albo 10 p´czków — dla partii zawierajàcej odpowiednio do 200 kg, do 200 sztuk albo

do 200 p´czków;

2) 20 kg, 20 sztuk albo 20 p´czków — dla partii zawierajàcej odpowiednio od 201 do 500 kg, od 201 do

500 sztuk albo od 201 do 500 p´czków;

Poz. 526 i 527

3) 30 kg, 30 sztuk albo 30 p´czków — dla partii zawierajàcej odpowiednio od 501 do 1 000 kg, od 501 do

1 000 sztuk albo od 501 do 1 000 p´czków;

4) 60 kg, 60 sztuk albo 60 p´czków — dla partii zawierajàcej odpowiednio od 1 001 do 5 000 kg, od 1 001

do 5 000 sztuk albo od 1 001 do 5 000 p´czków;

5) 100 kg, 100 sztuk albo 100 p´czków — dla partii zawierajàcej odpowiednio ponad 5 000 kg, ponad

5 000 sztuk albo ponad 5 000 p´czków.

Je˝eli w trakcie pobierania próbek zachodzi podejrzenie co do istnienia wad wewn´trznych artyku∏u rolno-spo˝ywczego, oceny partii owoców i warzyw dokonuje si´ na podstawie próbki zmniejszonej. WielkoÊç

próbki zmniejszonej ogranicza si´ do minimum, jakie

jest niezb´dne do oceny partii. Je˝eli ocena partii owoców i warzyw wià˝e si´ ze zniszczeniem pobranej próbki, wielkoÊç próbki zmniejszonej nie mo˝e przekroczyç

10% wielkoÊci próbki pobranej na poczàtku.

527

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 14 marca 2003 r.

w sprawie warunków technicznych, jakie powinno spe∏niaç urzàdzenie monitorowania

Na podstawie art. 48 ustawy z dnia 6 wrzeÊnia

2001 r. o rybo∏ówstwie morskim (Dz. U. Nr 129,

poz. 1441 oraz z 2002 r. Nr 181, poz. 1514) zarzàdza si´,

co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla warunki techniczne, jakie powinno spe∏niaç urzàdzenie monitorowania,

w tym dotyczàce jego konstrukcji oraz sposobu przesy∏ania danych lub informacji w zakresie przemieszczania si´ statków rybackich.

§ 2. Urzàdzenie monitorowania powinno byç urzàdzeniem samodzielnym, dzia∏ajàcym niezale˝nie od innych urzàdzeƒ znajdujàcych si´ na statku rybackim

oraz posiadajàcym w∏asne zasilanie awaryjne.

§ 3. Urzàdzenie monitorowania powinno byç skonstruowane w taki sposób, aby niezale˝nie od oddzia∏ywania czynników zewn´trznych, a w szczególnoÊci

2) zmiany temperatury lub wilgotnoÊci powietrza, lub

3) obecnoÊci w tym urzàdzeniu soli oraz zawiesin,

mo˝liwe by∏o kodowanie i przesy∏anie danych oraz informacji dotyczàcych przemieszczania si´ statku rybackiego.

§ 4. 1. Urzàdzenie monitorowania powinno umo˝liwiaç przesy∏anie

1) automatycznie oraz ka˝dorazowo na ˝àdanie pracownika okr´gowego inspektoratu rybo∏ówstwa

morskiego obs∏ugujàcego system satelitarnego

monitorowania statków rybackich, w szczególnoÊci

a) danych identyfikujàcych urzàdzenie monitorowania

1) ko∏ysania o zmiennych amplitudach, kierunkach

i przyspieszeniach drgaƒ lub

— numeru polskiego systemu satelitarnego monitorowania statków rybackich oraz

———————

— numeru urzàdzenia monitorowania nadanego w polskim systemie satelitarnego monitorowania statków rybackich;

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca

2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

b) informacji o

dencyjnym Mi´dzywodzie, do punktu granicznego

nr 3155 po∏o˝onego na wschodniej granicy drogi wojewódzkiej nr 102, po wschodniej stronie nasypu mostu drogowego. Nast´pnie, nie zmieniajàc kierunku,

przecina drog´ wojewódzkà nr 102 i dochodzi do punktu granicznego nr 3321 po∏o˝onego w zachodniej granicy drogi wojewódzkiej nr 102 u podnó˝a zachodniego nasypu mostu drogowego drogi wojewódzkiej

nr 102.

Dalej granica portu biegnie przez punkty graniczne

nr 3332, 3365, 3162, 3331, 3163, 3330, 3629, 97, 3164,

3364, 5761, 5762, 5733, 3363, 449 i dochodzi do punktu

granicznego nr 3623. Tu zmienia kierunek na po∏udniowy, przez punkty graniczne nr 451, 453 dochodzi do

punktu granicznego nr 483, po∏o˝onego w pó∏nocnej

granicy drogi gminnej, skr´ca na pó∏nocny zachód

i pó∏nocnà granicà drogi, przez punkty graniczne

nr 482, 481, 480, 479 dochodzi do punktu granicznego

nr 103.

Dalej granica portu biegnie w kierunku pó∏nocnym,

przez punkt graniczny nr 459 do punktu granicznego

nr 462, zmienia kierunek na pó∏nocno-zachodni i przez

punkt graniczny nr 33 dochodzi do punktu granicznego

nr 150, b´dàcego jednoczeÊnie punktem granicznym

pasa technicznego wybrze˝a Morza Ba∏tyckiego, po∏o˝onego w odleg∏oÊci oko∏o 6 m na zachód od dolnej

stawy nabie˝nika wejÊciowego do portu w Dziwnowie.

Od punktu granicznego nr 150 granica portu biegnie

dalej linià ∏amanà w kierunku pó∏nocno-zachodnim

i przez punkty graniczne nr 30, 29, 28, 27, 26 dochodzi

do punktu granicznego nr 25 po∏o˝onego na zewn´trznym naro˝niku murku oporowego w po∏udniowo-zachodniej skarpie drogi dojazdowej do falochronu zachodniego. Dalej granica portu biegnie zewn´trznà

stronà murku, przez punkty graniczne nr 24, 23 do

punktu granicznego nr 22 po∏o˝onego na naro˝niku

murku oporowego i dochodzi do punktu granicznego

nr 21. Tu skr´ca na pó∏nocny wschód i przez punkt gra-

Poz. 525 i 526

niczny nr 20 dochodzi do punktu granicznego nr 19 stanowiàcego zewn´trzny naro˝nik muru ochronnego

przy podstawie falochronu zachodniego. Od tego miejsca granica portu biegnie po∏udniowo-zachodnià stronà muru ochronnego przez punkt graniczny nr 18 do

punktu granicznego nr 144 po∏o˝onego na linii brzegu

Morza Ba∏tyckiego.

Od punktu granicznego nr 144 granica portu biegnie na pó∏nocny zachód, zewn´trznà (zachodnià) kraw´dzià falochronu zachodniego, przez punkty graniczne nr 5782, 5781, 5784 do punktu granicznego nr 149

po∏o˝onego na zewn´trznej kraw´dzi g∏ówki wejÊciowego falochronu zachodniego.

Z punktu granicznego nr 149 granica portu biegnie

na pó∏nocny wschód, przez punkty graniczne

nr 3317/388 (granica obr´bów ewidencyjnych Mi´dzywodzie i Dziwnów), 262, 3218, zamykajàc w granicach

portu morskie wody wewn´trzne cieÊniny Dziwny, i dochodzi do punktu granicznego nr 3276, od którego rozpocz´to opis granicy.