Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

6 miesi´cy od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

427

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 23 stycznia 2003 r.

w sprawie kwalifikacji zawodowych i sk∏adu za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej

Na podstawie art. 37 ust. 1 i art. 72 ust. 2 ustawy

z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U.

z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r.

Nr 199, poz. 1672) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla wykaz stanowisk na

statkach ˝eglugi Êródlàdowej, minimalny sk∏ad za∏ogi, rodzaje i wzory patentów i Êwiadectw oraz tryb ich

uzyskiwania, czas praktyki p∏ywania i zakres wymagaƒ egzaminacyjnych niezb´dnych do uzyskania patentów i Êwiadectw, a tak˝e liczb´, sk∏ad i regulamin

dzia∏ania komisji egzaminacyjnych, warunki wynagradzania cz∏onków komisji egzaminacyjnych oraz

warunki i terminy wymiany dokumentów kwalifikacyjnych.

§ 2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) „statek o nap´dzie mechanicznym” — ka˝dy statek

wprowadzany w ruch przez mechaniczne urzàdzenie nap´dowe, z wyjàtkiem statków, których mechaniczne urzàdzenie nap´dowe jest u˝ywane tylko do ma∏ych przemieszczeƒ w portach albo do

zwi´kszenia sterownoÊci statków;

2) „statek bez nap´du mechanicznego” — statek

nieposiadajàcy mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych, przeznaczony do przemieszczania w zestawie pchanym, holowanym lub sprz´˝onym;

3) „statek pasa˝erski” — statek o nap´dzie mechanicznym przeznaczony i przystosowany do przewozu wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów;

4) „holownik” — statek o nap´dzie mechanicznym

przeznaczony albo przystosowany do holowania

innych statków;

5) „pchacz” — statek o nap´dzie mechanicznym przeznaczony albo przystosowany do pchania innych

statków;

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19, poz. 165).

6) „lodo∏amacz” — statek o nap´dzie mechanicznym

przeznaczony do ∏amania lodów;

7) „prom” — statek o nap´dzie mechanicznym albo

bez nap´du mechanicznego przeznaczony do przewozu osób lub rzeczy z jednego brzegu drogi wodnej na drugi;

8) „∏ódê przewozowa” — statek o nap´dzie mechanicznym albo bez nap´du mechanicznego przeznaczony do przewozu nie wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów

z jednego brzegu drogi wodnej na drugi;

9) „ma∏y statek” — statek, którego d∏ugoÊç kad∏uba

jest mniejsza ni˝ 20 m, z wyjàtkiem: promów, statków przeznaczonych do przewozu wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów, do holowania lub pchania, niezale˝nie od

d∏ugoÊci ich kad∏uba;

10) „poduszkowiec” — statek o nap´dzie mechanicznym poruszajàcy si´ na poduszce powietrznej;

11) „urzàdzenie p∏ywajàce” — statek przeznaczony do

wykonywania prac technicznych, utrzymywania

szlaków ˝eglownych lub eksploatacji z∏ó˝ kruszyw,

posiadajàcy specjalne urzàdzenia mechaniczne;

12) „obiekt p∏ywajàcy” — konstrukcja p∏ywajàca nieprzeznaczona do uprawiania ˝eglugi, ale do celów

mieszkalnych, biurowych, gastronomicznych, hotelowych, warsztatowych, jako przystaƒ, dok albo

zak∏ad kàpielowy;

13) „scalone materia∏y p∏ywajàce” — konstrukcja przystosowana do p∏ywania, nieb´dàca statkiem lub

obiektem p∏ywajàcym, a w szczególnoÊci tratwy,

sprz´˝one ∏odzie flisackie lub pontony;

14) „zestaw pchany” — sztywno lub elastycznie po∏àczona formacja, sk∏adajàca si´ ze statków, z których

przynajmniej jeden znajduje si´ przed pchaczem;

15) „zestaw holowany” — formacja sk∏adajàca si´

z jednego lub wi´cej statków, obiektów p∏ywajàcych lub scalonych materia∏ów p∏ywajàcych holowanych przez holownik;

16) „zestaw sprz´˝ony” — formacja sk∏adajàca si´ ze

statków po∏àczonych burtami, z których ˝aden nie

znajduje si´ przed statkiem o nap´dzie mechanicznym nap´dzajàcym formacj´.

§ 3. 1. Praktyk´ p∏ywania wymaganà do uzyskania

Êwiadectw i patentów stanowi, z zastrze˝eniem ust. 2,

praca na statku ˝eglugi Êródlàdowej, odpowiednio

w s∏u˝bie pok∏adowej lub mechanicznej, przy czym

1) za jeden rok praktyki — uznaje si´ 180 faktycznych

dni ˝eglugi odbytej w trakcie nast´pujàcych po sobie 365 dni;

2) za jeden miesiàc praktyki — uznaje si´ 15 dni faktycznej ˝eglugi odbytej w trakcie nast´pujàcych po

sobie 30 dni.

2. Praktyk´ p∏ywania na statku morskim zalicza si´

1) w s∏u˝bie pok∏adowej do uzyskania

a) Êwiadectwa marynarza i starszego marynarza

˝eglugi Êródlàdowej — w ca∏oÊci,

b) Êwiadectwa bosmana i sternika oraz patentu ˝eglarskiego przewoênika i patentu ˝eglarskiego

szypra ˝eglugi Êródlàdowej — w po∏owie,

c) patentu ˝eglarskiego stermotorzysty i patentu

˝eglarskiego kapitana ˝eglugi Êródlàdowej —

w jednej trzeciej;

2) w s∏u˝bie maszynowej do uzyskania patentu mechanika statkowego oraz Êwiadectwa motorzysty

˝eglugi Êródlàdowej — w ca∏oÊci.

Rozdzia∏ 2

§ 4. Ustala si´ nast´pujàce stanowiska, niezb´dne

dla zapewnienia bezpieczeƒstwa ˝eglugi

NoÊnoÊç statku

1) w s∏u˝bie pok∏adowej

a) m∏odszy marynarz,

b) marynarz,

c) starszy marynarz,

d) bosman,

e) sternik,

f) kierownik statku;

2) w s∏u˝bie maszynowej — mechanik.

§ 5. 1. Minimalny sk∏ad za∏ogi uzale˝niony jest od

systemu eksploatacji i czasu pracy statku.

2. Ustala si´ nast´pujàce systemy eksploatacji statku, w zale˝noÊci od jego czasu pracy

1) system A1 — oznaczajàcy ˝eglug´ statku przez

okres nieprzekraczajàcy 14 godzin w ciàgu doby,

przy czym statek powinien zatrzymaç si´ na nieprzerwany, co najmniej 8-godzinny postój;

2) system A2 — oznaczajàcy ˝eglug´ statku przez

okres nieprzekraczajàcy 18 godzin w ciàgu doby,

przy czym statek powinien zatrzymaç si´ na nieprzerwany, co najmniej 6-godzinny postój;

3) system B — oznaczajàcy ca∏odobowà ˝eglug´ statku.

Wykaz stanowisk na statkach ˝eglugi Êródlàdowej

i minimalny sk∏ad za∏ogi

Lp.

Poz. 427

§ 6. 1. Ustala si´ nast´pujàcy minimalny sk∏ad za∏ogi dla statków bez nap´du mechanicznego, wchodzàcych w sk∏ad zestawów holowanych

Za∏oga statku

System eksploatacji statku

A1

A2

B

1

od 15 do 200 ton

Kierownik statku

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

—

—

—

2

—

—

—

2

—

1

—

2

od 201 do 750 ton

Kierownik statku

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

—

1

—

2

—

—

1

2

1

—

—

3

powy˝ej 750 ton

Kierownik statku

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

1

—

1

2

1

—

—

2

2

—

—

2. Dla statków, o których mowa w ust. 1, nieposiadajàcych

1) urzàdzeƒ sterowych, które mogà byç obs∏ugiwane

przez jednà osob´,

2) ∏àcznoÊci radiotelefonicznej lub przewodowej pomi´dzy stanowiskiem sternika a stanowiskami manewrowymi,

3) wciàgarek o nap´dzie mechanicznym,

4) mo˝liwoÊci podawania podczas ˝eglugi, ze stanowiska sternika, sygna∏ów optycznych i akustycznych

zwi´ksza si´ stan za∏ogi o 1 marynarza — je˝eli statek eksploatowany jest w systemie A1 lub A2, oraz

o 2 marynarzy — w systemie B.

3. Minimalny sk∏ad za∏ogi dla promów bez nap´du mechanicznego, urzàdzeƒ p∏ywajàcych, innych

obiektów p∏ywajàcych oraz scalonych materia∏ów

p∏ywajàcych ustala, na wniosek armatora, dyrektor

urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, uwzgl´dniajàc system

ich eksploatacji.

§ 7. 1. Ustala si´ minimalny sk∏ad za∏ogi dla statków

o nap´dzie mechanicznym, zestawów pchanych i zestawów sprz´˝onych

1) dla statków towarowych o nap´dzie mechanicznym

Lp.

D∏ugoÊç statku (L) w m

Za∏oga statku

System eksploatacji statku

A1

A2

B

1

L ≤ 70

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

—

1

—

—

—

2

—

—

—

1

—

2

—

1

1

—

—

2

70 < L ≤ 86

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

1

—

—

—

—

2

—

1

—

—

—

2

—

2

—

—

—

3

L > 86

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

1

—

—

1

—

2

—

1

—

—

1

2

—

2

—

1

—

2) dla holowników i lodo∏amaczy

Lp.

Moc mechanicznego urzàdzenia

nap´dowego w kW (KM)

1

do 150 (200) w∏àcznie

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

—

—

—

1

—

2

—

1

—

—

—

2

—

1

—

1

—

2

powy˝ej 150 (200) do 300 (400)

w∏àcznie

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

1

—

—

1

—

—

2

—

1

—

—

1

2

—

1

1

—

1

3

powy˝ej 300 (400) do 450 (600)

w∏àcznie

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

—

1

—

1

2

—

1

—

1

—

1

2

—

1

1

1

—

1

4

powy˝ej 450 (600)

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

1

—

—

1

2

—

1

1

—

—

1

2

1

—

2

—

—

1

Za∏oga statku

System eksploatacji statku

A1

A2

B

3) dla statków pasa˝erskich bez miejsc sypialnych

Lp.

Dopuszczalna liczba

pasa˝erów

Za∏oga statku

System eksploatacji statku

A1

A2

B

1

do 75 pasa˝erów

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

—

1

—

—

—

—

2

—

—

1

—

—

—

2

—

1

—

1

—

—

2

od 76 do 250 pasa˝erów

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

—

1

—

1

—

—

2

—

—

1

1

—

—

2

—

1

—

1

1

—

3

od 251 do 600 pasa˝erów

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

—

1

—

—

2

—

1

—

1

—

—

2

1

1

—

2

—

—

4

powy˝ej 601 pasa˝erów

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

1

1

—

1

2

—

1

—

1

—

1

2

1

—

1

1

—

1

4) dla statków pasa˝erskich z miejscami sypialnymi

Lp.

IloÊç miejsc sypialnych

Za∏oga statku

System eksploatacji statku

A1

A2

B

1

do 50 miejsc sypialnych

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

—

1

—

1

—

—

2

—

1

—

1

—

—

2

1

—

1

1

1

—

2

od 51 do 100 miejsc sypialnych

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

—

2

—

—

2

—

1

—

1

—

1

2

1

—

1

—

—

1

3

powy˝ej 100 miejsc sypialnych

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

1

1

—

1

2

—

1

1

1

—

1

2

1

1

1

—

5) dla zestawów pchanych i sprz´˝onych

Lp.

Rodzaj zestawu

D∏ugoÊç (L) w m

SzerokoÊç (B) w m

Za∏oga zestawu

System eksploatacji zestawu

A1

A2

B

1

Zestaw pchany z jednà

barkà L ≤ 86 m

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

—

—

—

—

2

—

1

—

—

—

—

2

—

2

—

—

—

—

2

Zestaw pchany lub sprz´˝ony

o L ≤ 125 m i B < 12 m

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

—

1

—

—

2

—

—

1

1

—

—

2

1

—

1

1

—

—

3

Zestaw pchany lub sprz´˝ony

o L ≤ 125 m i B > 12 m

oraz L > 125 m i B ≤ 12 m

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

—

1

1

—

2

—

1

—

1

1

—

2

1

—

1

1

1

—

4

Zestaw pchany lub sprz´˝ony

o L > 125 m i B > 12 m

Kierownik statku

Sternik

Bosman

Starszy marynarz

Marynarz

M∏odszy marynarz

Mechanik

1

1

—

1

1

1

—

2

—

1

1

2

—

—

2

1

1

1

1

—

—

2. Dla statków, o których mowa w ust. 1, niespe∏niajàcych warunków okreÊlonych w § 6 ust. 2 oraz nieposiadajàcych

1) urzàdzeƒ nap´dowych, które mo˝na obs∏ugiwaç ze

stanowiska sternika,

2) na stanowisku sternika przyrzàdów kontrolnych

urzàdzeƒ nap´dowych, sygnalizujàcych nieprawid∏owoÊci w pracy tych urzàdzeƒ,

zwi´ksza si´ sk∏ad za∏ogi o 1 marynarza — je˝eli statek jest eksploatowany w systemie A1 albo A2, oraz

o 2 marynarzy — w systemie B.

3. W uzasadnionych przypadkach, uwzgl´dniajàc

wdro˝enie osiàgni´ç post´pu naukowo-technicznegobàdê przeznaczenie statku lub szczególne warunki

jego obs∏ugi, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej mo˝e zwi´kszyç albo zmniejszyç sk∏ad za∏ogi okreÊlony

w ust. 1 lub okreÊliç wymagania dotyczàce kwalifikacji

cz∏onków za∏ogi tego statku.

§ 8. 1. Na statkach o nap´dzie mechanicznym wymienionych w § 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 jeden z cz∏onków za-

∏ogi powinien posiadaç uprawnienia do obs∏ugi mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych statku.

2. Na statkach pasa˝erskich wymienionych w § 7

ust. 1 pkt 3 i 4 jeden z cz∏onków za∏ogi, poza kierownikiem statku, powinien posiadaç uprawnienia do obs∏ugi mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych statku.

Rozdzia∏ 3

Âwiadectwa i patenty w s∏u˝bie pok∏adowej

§ 9. 1. Ustala si´ w s∏u˝bie pok∏adowej nast´pujàce

Êwiadectwa i patenty ˝eglarskie

1) Êwiadectwo marynarza ˝eglugi Êródlàdowej;

2) Êwiadectwo starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej;

3) Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej;

4) Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej;

5) patent ˝eglarski przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej;

6) patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej;

7) patent ˝eglarski stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej;

8) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej

a) klasy A — uprawniajàcy do kierowania statkami

˝eglugi Êródlàdowej na Êródlàdowych drogach

wodnych i morskich wodach wewn´trznych,

b) klasy B — uprawniajàcy do kierowania statkami

˝eglugi Êródlàdowej wy∏àcznie na Êródlàdowych drogach wodnych.

2. Wzory Êwiadectw i patentów ˝eglarskich okreÊla

za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 10. Stanowisko m∏odszego marynarza ˝eglugi

Êródlàdowej mo˝e zajmowaç osoba posiadajàca dokument stwierdzajàcy odbycie podstawowego przeszkolenia w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy na statkach, wydany przez armatora statku.

§ 11. Do uzyskania Êwiadectwa marynarza ˝eglugi

Êródlàdowej wymagane jest posiadanie 3-miesi´cznej

praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej.

§ 12. Do uzyskania Êwiadectwa starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie

1) Êwiadectwa marynarza ˝eglugi Êródlàdowej, dodatkowej 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej

nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci

praktycznych albo

2) Êwiadectwa marynarza wachtowego albo starszego marynarza w ˝egludze morskiej, albo

3) stopnia marynarza albo podoficera rezerwy Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej oraz 9-miesi´cznej praktyki p∏ywania

w specjalnoÊci pok∏adowej na okr´tach Marynarki

Wojennej lub jednostkach p∏ywajàcych Stra˝y Granicznej.

§ 13. Do uzyskania Êwiadectwa bosmana ˝eglugi

Êródlàdowej wymagane jest posiadanie Êwiadectwa

starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej oraz dodatkowej 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej, na statkach ˝eglugi Êródlàdowej nieb´dàcych

ma∏ymi statkami.

§ 14. Do uzyskania Êwiadectwa sternika ˝eglugi

Êródlàdowej wymagane jest posiadanie

1) Êwiadectwa bosmana ˝eglugi Êródlàdowej, dodatkowej 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie

pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej

wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo

2) Êwiadectwa starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej, dodatkowej 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania

w s∏u˝bie pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu

wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych,

albo

Poz. 427

3) wykszta∏cenia co najmniej zasadniczego zawodowego o kierunku ˝egluga Êródlàdowa, 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania w s∏u˝bie pok∏adowej na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz z∏o˝enie

egzaminu z umiej´tnoÊci praktycznych, albo

4) dyplomu oficera w dziale pok∏adowym w ˝egludze

morskiej albo stopnia oficera Marynarki Wojennej

lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej.

§ 15. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie

12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi

Êródlàdowej, w tym co najmniej 6 miesi´cy w charakterze pomocnika przewoênika, albo 12-miesi´cznej

praktyki p∏ywania na promie w charakterze pomocnika

przewoênika oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych.

§ 16. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego szypra ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie

1) Êwiadectwa bosmana ˝eglugi Êródlàdowej, 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach bez nap´du

mechanicznego nieb´dàcych ma∏ymi statkami oraz

z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy

i umiej´tnoÊci praktycznych albo

2) Êwiadectwa sternika ˝eglugi Êródlàdowej, 6-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach bez nap´du

mechanicznego nieb´dàcych ma∏ymi statkami

oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych.

§ 17. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie

1) 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym oraz

z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy

i umiej´tnoÊci praktycznych albo

2) stopnia chorà˝ego Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej oraz 3-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi

Êródlàdowej.

§ 18. 1. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana

˝eglugi Êródlàdowej klasy B wymagane jest posiadanie

48-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi

Êródlàdowej, w tym co najmniej 24 miesi´cy na statkach

o nap´dzie mechanicznym i 24 miesi´cy na stanowisku

bosmana lub sternika, oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu

wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych.

2. Do uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A wymagane jest posiadanie

1) praktyki, o której mowa w ust. 1, w tym 6 miesi´cy

praktyki na morskich wodach wewn´trznych, oraz

z∏o˝enie egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy

i umiej´tnoÊci praktycznych albo

2) dyplomu oficera w dziale pok∏adowym w ˝egludze

morskiej albo stopnia oficera Marynarki Wojennej

lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej oraz

6-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej.

3. Dla osób, które ukoƒczy∏y co najmniej szko∏´ Êrednià o kierunku ˝egluga Êródlàdowa, wymiar praktyki

p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej, o których

mowa w ust. 1, wynosi 24 miesiàce, w tym co najmniej

12 miesi´cy na statkach o nap´dzie mechanicznym oraz

12 miesi´cy na stanowisku bosmana lub sternika.

§ 19. 1. Ustala si´ nast´pujàce uprawnienia zawodowe posiadaczy Êwiadectw i patentów w s∏u˝bie pok∏adowej

1) Êwiadectwo marynarza ˝eglugi Êródlàdowej —

uprawnia do zajmowania stanowiska marynarza

na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej;

2) Êwiadectwo starszego marynarza ˝eglugi Êródlàdowej — uprawnia do

a) zajmowania stanowiska starszego marynarza na

ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej,

b) kierowania scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi

oraz statkami bez nap´du mechanicznego o iloczynie d∏ugoÊci i szerokoÊci nieprzekraczajàcym

20 m2;

3) Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej —

uprawnia do

a) zajmowania stanowiska

— bosmana na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej,

— kierownika obiektu p∏ywajàcego,

b) kierowania scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi oraz statkami bez nap´du mechanicznego

o iloczynie d∏ugoÊci i szerokoÊci nieprzekraczajàcym 20 m2;

4) Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej —

uprawnia do

a) zajmowania stanowiska

— sternika na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej,

— kierownika obiektu p∏ywajàcego,

b) kierowania scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi

oraz statkami bez nap´du mechanicznego o iloczynie d∏ugoÊci i szerokoÊci nieprzekraczajàcym

20 m2;

5) patent ˝eglarski przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej

uprawnia do kierowania promem lub ∏odzià przewozowà bez nap´du mechanicznego;

6) patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej uprawnia do

a) kierowania ka˝dym statkiem bez nap´du mechanicznego,

b) zajmowania stanowiska kierownika urzàdzenia

p∏ywajàcego;

7) patent ˝eglarski stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej uprawnia do kierowania

a) ma∏ym statkiem,

b) ∏odzià przewozowà o nap´dzie mechanicznym;

8) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej

uprawnia do kierowania ka˝dym statkiem,

z uwzgl´dnieniem ograniczeƒ zawartych w tym patencie, z tym ˝e

a) statkiem pasa˝erskim — po ukoƒczeniu 24 lat

i z∏o˝eniu egzaminu z zakresu dodatkowej wiedzy wymaganej do kierowania statkami pasa˝erskimi,

Poz. 427

b) statkiem pasa˝erskim o zdolnoÊci przewozowej

powy˝ej 400 osób — po odbyciu dodatkowej

12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na stanowisku

kierownika statku pasa˝erskiego o zdolnoÊci

przewozowej wi´kszej ni˝ 200 osób,

c) statkiem I kategorii — w przypadku posiadania

praktyki p∏ywania na stanowisku sternika na

statku I kategorii, w wymiarze co najmniej po∏owy okresu okreÊlonego odpowiednio w § 18

ust. 1 lub 6 miesi´cy na stanowisku kierownika

statku II kategorii.

2. Ustala si´ nast´pujàce kategorie statków

1) II kategoria — statki towarowe i zestawy o d∏ugoÊci

do 86 m, statki pasa˝erskie bez miejsc sypialnych

do 250 pasa˝erów, statki pasa˝erskie z miejscami

sypialnymi do 50 pasa˝erów oraz holowniki i lodo∏amacze o mocy mechanicznego urzàdzenia nap´dowego do 300 kW;

2) I kategoria — statki towarowe i zestawy, statki pasa˝erskie, holowniki oraz lodo∏amacze o parametrach wy˝szych ni˝ okreÊlone w pkt 1.

§ 20. Do kierowania statkami uprawiajàcymi ˝eglug´ po wodach

1) rzeki Odry — od po∏àczenia z Kana∏em Gliwickim

do granicy z wodami morskimi,

2) rzeki Wis∏y — od ujÊcia rzeki Przemszy do granicy

z wodami morskimi,

3) rzeki Warty — od Kana∏u Âlesiƒskiego do ujÊcia

Noteci

wymagane jest posiadanie praktyki p∏ywania polegajàcej na przep∏yni´ciu w charakterze cz∏onka za∏ogi statku ˝eglugi Êródlàdowej, w okresie ostatnich pi´ciu lat,

8 razy w dó∏ i 8 razy w gór´ danej drogi wodnej lub jej

odcinka, oraz z∏o˝enie egzaminu ze znajomoÊci tej drogi wodnej lub jej odcinka.

Rozdzia∏ 4

Âwiadectwa i patenty w s∏u˝bie maszynowej

§ 21. 1. Ustala si´ w s∏u˝bie maszynowej nast´pujàce Êwiadectwa i patenty

1) Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej;

2) patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej.

2. Wzory Êwiadectwa i patentu, o których mowa

w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 22. Do uzyskania Êwiadectwa motorzysty ˝eglugi

Êródlàdowej wymagane jest posiadanie

1) 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym albo

18-miesi´cznej praktyki w warsztatach mechanicznych przy remoncie silników spalinowych, ukoƒczenie kursu w zakresie obs∏ugi urzàdzeƒ maszynowych na statkach oraz z∏o˝enie egzaminu z zakresu

wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych albo

2) co najmniej wykszta∏cenia zasadniczego zawodowego o kierunku mechanicznym lub elektrycznym,

6-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym oraz z∏o˝enie egzaminu z umiej´tnoÊci praktycznych, albo

3) co najmniej wykszta∏cenia zasadniczego zawodowego o kierunku ˝egluga Êródlàdowa oraz z∏o˝enie

egzaminu z umiej´tnoÊci praktycznych, albo

4) patentu motorzysty wachtowego w ˝egludze morskiej, albo

5) stopnia marynarza albo podoficera rezerwy Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej o specjalnoÊci motorzysty okr´towego.

§ 23. 1. Do uzyskania patentu mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej wymagane jest posiadanie

1) 36-miesi´cznej praktyki p∏ywania, przy czym co

najmniej 20 miesi´cy powinna stanowiç praktyka

p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej przy obs∏udze mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych

i mechanizmów pomocniczych, natomiast 16 miesi´cy mo˝e stanowiç praktyka w stoczniach lub

warsztatach mechanicznych przy remoncie silników spalinowych, oraz z∏o˝enie egzaminu z wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci praktycznych, albo

2) Êwiadectwa motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej oraz

dodatkowej 20-miesi´cznej praktyki p∏ywania na

statkach ˝eglugi Êródlàdowej na stanowisku motorzysty — przy obs∏udze mechanicznych urzàdzeƒ

nap´dowych i mechanizmów pomocniczych, albo

3) dyplomu oficera mechanika na polskich statkach

morskich albo stopnia oficera s∏u˝by mechanicznej

Marynarki Wojennej lub Oddzia∏u Morskiego Stra˝y Granicznej.

2. Dla osób, które ukoƒczy∏y co najmniej szko∏´

Êrednià o kierunku ˝egluga Êródlàdowa, wymiar praktyki p∏ywania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wynosi

24 miesiàce, w tym co najmniej 18 miesi´cy powinna

stanowiç praktyka p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej przy obs∏udze mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych i mechanizmów pomocniczych, natomiast

6 miesi´cy mo˝e stanowiç praktyka w stoczniach lub

w warsztatach mechanicznych przy remoncie silników

spalinowych.

§ 24. Ustala si´ nast´pujàce uprawnienia zawodowe posiadaczy Êwiadectw i patentów w s∏u˝bie maszynowej

1) Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej —

uprawnia do samodzielnej obs∏ugi urzàdzeƒ maszynowych o mocy maszyn g∏ównych do 300 kW;

2) patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej

— uprawnia do zajmowania stanowiska mechanika na ka˝dym statku ˝eglugi Êródlàdowej.

Rozdzia∏ 5

Poz. 427

1) 12-miesi´cznej praktyki p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym,

Êwiadectwa radiooperatora oraz ukoƒczenie kursu

przygotowawczego w oÊrodku szkoleniowym

uznanym przez ministra w∏aÊciwego do spraw

transportu, potwierdzone Êwiadectwem z∏o˝enia

z wynikiem pozytywnym egzaminu z wymaganej

wiedzy i umiej´tnoÊci;

2) Êwiadectwa przeszkolenia w zakresie wykorzystania radaru i A.R.P.A. oraz 3-miesi´cznej praktyki

p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej wyposa˝onych w radary.

§ 26. 1. Dokumentem uprawniajàcym do zajmowania stanowiska marynarza oraz samodzielnej obs∏ugi

mechanicznych urzàdzeƒ nap´dowych o mocy maszyn

g∏ównych do 300 kW jest Êwiadectwo marynarza motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej. Wzór Êwiadectwa okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.

2. Do uzyskania Êwiadectwa, o którym mowa

w ust. 1, wymagane jest posiadanie praktyki p∏ywania

okreÊlonej w § 11 oraz spe∏nienie wymagaƒ okreÊlonych w § 22.

3. Za praktyk´ p∏ywania, o której mowa w ust. 2,

uznaje si´ praktyk´ p∏ywania na statkach ˝eglugi Êródlàdowej w s∏u˝bie pok∏adowej.

Rozdzia∏ 6

Komisje egzaminacyjne i zakres wymagaƒ

egzaminacyjnych

§ 27. 1. Egzaminy okreÊlone w rozporzàdzeniu przeprowadzajà

1) terenowe komisje egzaminacyjne dzia∏ajàce przy

dyrektorach urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej — dla

uzyskania Êwiadectw, o których mowa w § 9 ust. 1

pkt 2 i 4 i § 21 ust. 1 pkt 1, oraz patentów ˝eglarskich, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 5 i 7;

2) centralna komisja egzaminacyjna dzia∏ajàca przy

Dyrektorze Urz´du ˚eglugi Âródlàdowej we Wroc∏awiu — dla uzyskania patentów ˝eglarskich,

o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 6 i 8 oraz w § 21

ust. 1 pkt 2.

2. Przewodniczàcych komisji i zast´pców przewodniczàcego centralnej komisji egzaminacyjnej powo∏uje

i odwo∏uje minister w∏aÊciwy do spraw transportu.

3. W sk∏ad komisji egzaminacyjnej wchodzà egzaminatorzy oraz sekretarz komisji, z tym ˝e w sk∏ad centralnej komisji egzaminacyjnej wchodzà ponadto

Dodatkowe dokumenty kwalifikacyjne

1) przedstawiciel dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej w∏aÊciwego dla miejsca przeprowadzania egzaminu;

§ 25. 1. Dokumentem uprawniajàcym do obs∏ugi

radaru jest Êwiadectwo obserwatora radarowego ˝eglugi Êródlàdowej. Wzór Êwiadectwa okreÊla za∏àcznik

nr 3 do rozporzàdzenia.

2) przedstawiciel dyrektora urz´du morskiego — przy

egzaminach na patenty ˝eglarskie kapitanów ˝eglugi Êródlàdowej klasy A;

2. Do uzyskania Êwiadectwa, o którym mowa

w ust. 1, wymagane jest posiadanie

3) osoba posiadajàca uprawnienia pilotowe dla danej

drogi wodnej lub jej odcinka oraz doÊwiadczenie

w zakresie pilota˝u na tej drodze wodnej, której

uprawnienie dotyczy — przy egzaminie na uprawnienia pilotowe.

4. Egzaminatorów i sekretarza powo∏ujà przewodniczàcy w∏aÊciwych komisji egzaminacyjnych. Egzaminatorów powo∏uje si´ spoÊród osób umieszczonych na

liÊcie egzaminatorów ministra w∏aÊciwego do spraw

transportu.

5. W sk∏ad centralnej komisji egzaminacyjnej mo˝e

wchodziç przedstawiciel ministra w∏aÊciwego do

spraw transportu.

§ 28. Przewodniczàcemu, zast´pcy przewodniczàcego, cz∏onkom i sekretarzowi komisji przys∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci 60 z∏ za jedno posiedzenie

komisji, a egzaminatorom w wysokoÊci 10 z∏ za przeegzaminowanie jednej osoby z jednego przedmiotu.

§ 29. Wydatki zwiàzane z dzia∏alnoÊcià komisji egzaminacyjnych pokrywane sà z bud˝etu urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej.

§ 30. 1. Osoba ubiegajàca si´ o przystàpienie do egzaminu sk∏ada we w∏aÊciwej komisji egzaminacyjnej

pisemny wniosek wraz z potwierdzonymi kopiami dokumentów stwierdzajàcymi spe∏nienie wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu, a przed przystàpieniem do

egzaminu przedstawia dowód uiszczenia op∏aty za egzamin.

2. Przed przystàpieniem kandydata do egzaminu

komisja egzaminacyjna sprawdza, czy kandydat spe∏nia warunki do ubiegania si´ o odpowiednie Êwiadectwo albo patent.

Poz. 427

2. Do wniosku o wydanie Êwiadectwa lub patentu

nale˝y do∏àczyç

1) wyciàg z dowodu osobistego;

2) dwie aktualne fotografie o wymiarach 20 x 25 mm;

3) odpowiednio: wyciàg p∏ywania sporzàdzony na

podstawie zapisów w ˝eglarskiej ksià˝eczce pracy

i potwierdzony przez urzàd ˝eglugi Êródlàdowej,

stwierdzajàcy nabycie wymaganej praktyki p∏ywania na okreÊlonym stanowisku i wymieniajàcy rodzaje statków oraz Êródlàdowe drogi wodne, na

których praktyka p∏ywania zosta∏a nabyta, lub dokument potwierdzajàcy praktyki w stoczni lub

warsztatach mechanicznych dokonujàcych remontu silników;

4) wyciàg p∏ywania potwierdzony przez dyrektora

urz´du morskiego o praktyce p∏ywania na morskich wodach wewn´trznych lub odpis innego dokumentu stwierdzajàcego posiadanie morskich

kwalifikacji zawodowych — przy ubieganiu si´

o patenty ˝eglarskie kapitanów ˝eglugi Êródlàdowej klasy A;

5) zaÊwiadczenie w∏aÊciwej komisji egzaminacyjnej

o z∏o˝eniu z wynikiem pozytywnym egzaminu z zakresu wymaganej wiedzy i umiej´tnoÊci na Êwiadectwo lub patent, o którego wydanie wnioskodawca si´ ubiega;

6) Êwiadectwo zdrowia potwierdzajàce stan zdrowia

wymagany do pracy na statkach ˝eglugi Êródlàdowej, na okreÊlonym stanowisku;

7) dokumenty potwierdzajàce posiadanie odpowiedniego wykszta∏cenia.

3. Do egzaminu mo˝e przystàpiç osoba, która legitymuje si´ praktykà p∏ywania w wymiarze nie mniejszym ni˝ 3/4 czasu wymaganego do uzyskania Êwiadectwa lub patentu.

§ 34. Wydajàc patent ˝eglarski, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej wprowadza w nim ograniczenia co

do rodzaju i parametrów statków lub dróg wodnych,

po których mo˝e byç uprawiana ˝egluga Êródlàdowa.

4. O niedopuszczeniu kandydata do egzaminu komisja egzaminacyjna zawiadamia zainteresowanego,

informujàc o przyczynach niedopuszczenia.

§ 35. W sprawach wydawania Êwiadectw i patentów stosuje si´ przepisy Kodeksu post´powania administracyjnego.

§ 31. Egzaminy przeprowadza si´ w miar´ nap∏ywu wniosków, nie rzadziej jednak ni˝ dwa razy w ciàgu

roku. Komisja egzaminacyjna mo˝e przeprowadzaç egzaminy na sesjach wyjazdowych.

Rozdzia∏ 7

§ 32. 1. Egzamin na poszczególne Êwiadectwa i patenty przeprowadza si´ zgodnie z zakresem wymagaƒ

egzaminacyjnych, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do

rozporzàdzenia.

2. Sposób przeprowadzania egzaminów okreÊla regulamin dzia∏ania komisji egzaminacyjnych stanowiàcy za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.

§ 33. 1. Âwiadectwa i patenty przewidziane w rozporzàdzeniu wydaje, na pisemny wniosek zainteresowanej osoby, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej,

w∏aÊciwy dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy lub

dla siedziby armatora zatrudniajàcego osob´ ubiegajàcà si´ o Êwiadectwo lub patent.

Przepisy przejÊciowe i koƒcowe

§ 36. W szczególnie uzasadnionych przypadkach

dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej mo˝e, na wniosek

armatora, wydaç zezwolenie na zajmowanie — przez

okres nie d∏u˝szy ni˝ 12 miesi´cy — stanowiska bezpoÊrednio wy˝szego ni˝ to, do którego uprawnia posiadany patent lub Êwiadectwo, pod warunkiem zachowania

wymagaƒ bezpieczeƒstwa ˝eglugi. Wzór zezwolenia

okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia.

§ 37. 1. Dokumenty kwalifikacyjne wydane na podstawie rozporzàdzenia Ministra ˚eglugi z dnia 5 grudnia 1962 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych cz∏onków za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej i tratew (Dz. U.

Nr 65, poz. 323) podlegajà, na wniosek zainteresowanego, wymianie na dokumenty kwalifikacyjne okreÊlone w rozporzàdzeniu

1) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej I klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B;

13) patent ˝eglarski przewoênika i Êwiadectwo przewoênika — na patent ˝eglarski przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej;

2) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej I klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi dyplom oficera wachtowego lub szypra statków morskich;

14) Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej — na

Êwiadectwo sternika ˝eglugi Êródlàdowej;

3) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej I klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi zaÊwiadczenie uprawniajàce do kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej wydane przez dyrektora urz´du morskiego;

4) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej II klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B;

5) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej II klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi dyplom oficera

wachtowego statków morskich lub szypra statków

morskich;

6) patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej II klasy — na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A, je˝eli przedstawi zaÊwiadczenie uprawniajàce do kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej wydane przez dyrektora urz´du morskiego;

7) patent ˝eglarski porucznika ˝eglugi Êródlàdowej —

na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej

klasy B z ograniczeniem do statków II kategorii;

15) Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej — na

Êwiadectwo bosmana ˝eglugi Êródlàdowej;

16) patent retmaƒski i Êwiadectwo pomocnika retmana — na patent przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej

z rozszerzeniem uprawniajàcym do kierowania

scalonymi materia∏ami p∏ywajàcymi;

17) Êwiadectwo motorzysty — na Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej.

2. Wymiany dokumentów kwalifikacyjnych dokonujà, w okresie 24 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie

rozporzàdzenia, dyrektorzy urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej, w∏aÊciwi dla siedzib inspektoratów ˝eglugi Êródlàdowej, które wyda∏y dotychczasowe dokumenty.

3. W dokumentach kwalifikacyjnych wydawanych

w drodze wymiany dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej wprowadza ograniczenia, o których mowa w § 19.

4. Dokumenty niewymienione w terminie okreÊlonym w ust. 2 tracà wa˝noÊç.

5. Do wniosku o wymian´ dokumentu kwalifikacyjnego nale˝y za∏àczyç

8) patent ˝eglarski porucznika ˝eglugi Êródlàdowej —

na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej

klasy A z ograniczeniem do statków II kategorii, je˝eli przedstawi dyplom oficera wachtowego lub

szypra statków morskich;

1) dwie aktualne fotografie,

9) patent ˝eglarski porucznika ˝eglugi Êródlàdowej —

na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej

klasy A z ograniczeniem do statków II kategorii, je˝eli przedstawi zaÊwiadczenie uprawniajàce do

kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej wydane

przez dyrektora urz´du morskiego;

6. Wydajàc dokument kwalifikacyjny, w drodze wymiany, urzàd ˝eglugi Êródlàdowej uniewa˝nia dotychczasowy dokument kwalifikacyjny poprzez odciÊni´cie

prostokàtnego stempla o wymiarach 9 x 3 cm w kolorze czerwonym, o treÊci „ANULOWANO”, i zwraca dokument jego posiadaczowi.

10) patent mechanika ˝eglugi Êródlàdowej I, II i III klasy — na patent ˝eglarski mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej;

11) patent stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej i Êwiadectwo stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej — na

patent ˝eglarski stermotorzysty ˝eglugi Êródlàdowej;

12) patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej I, II i III

klasy — na patent ˝eglarski szypra ˝eglugi Êródlàdowej;

2) dokumenty potwierdzajàce posiadane kwalifikacje

oraz przed∏o˝yç do wglàdu dokument to˝samoÊci

z aktualnym adresem zameldowania.

§ 38. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

6 miesi´cy od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem rozdzia∏u 2, który wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia

og∏oszenia.2)

Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at

———————

2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-

niem Ministra ˚eglugi z dnia 5 grudnia 1962 r. w sprawie

kwalifikacji zawodowych cz∏onków za∏óg statków ˝eglugi

Êródlàdowej i tratew (Dz. U. Nr 65, poz. 323).

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r.

(poz. 427)

Za∏àcznik nr 1

Za∏àcznik nr 2

WZÓR PATENTU MECHANIKA STATKOWEGO I WZÓR ÂWIADECTWA MOTORZYSTY

Za∏àcznik nr 3

WZÓR ÂWIADECTWA OBSERWATORA RADAROWEGO

Za∏àcznik nr 4

WZÓR ÂWIADECTWA MARYNARZA MOTORZYSTY

Za∏àcznik nr 5

ZAKRES WYMAGA¡ EGZAMINACYJNYCH

§ 1. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania Êwiadectwa starszego marynarza

§ 2. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania Êwiadectwa sternika

A. Wymagana wiedza (2 egzaminatorów)

A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)

I. Ogólne wiadomoÊci o statku i jego obs∏udze

I. WiadomoÊci o budowie, wyposa˝eniu i obs∏udze

statku

1. Podstawowe wiadomoÊci o statku ˝eglugi Êródlàdowej, jego wyposa˝eniu i konserwacji.

2. Typy i rodzaje statków ˝eglugi Êródlàdowej, p∏ywalnoÊç i statecznoÊç statku.

3. Podstawowe wiadomoÊci o linach — ich rodzaje

i zastosowanie.

4. Urzàdzenia kotwiczne, cumownicze, holownicze

i sczepiajàce.

5. Sprz´t i Êrodki ratunkowe; sprz´t i Êrodki ochrony

przeciwpo˝arowej.

6. Ogólne wiadomoÊci z zakresu urzàdzeƒ maszynowych na statku.

1. Podstawowe poj´cia z zakresu budowy i teorii statku. Liny — rodzaje, w∏aÊciwoÊci i zastosowanie.

Wytrzyma∏oÊç lin. Pomocniczy sprz´t linowy. Urzàdzenia kotwiczne — windy, ˝urawiki kotwiczne,

kotwice i ich rodzaje, liny i ∏aƒcuchy kotwiczne.

Sprz´t i Êrodki ratunkowe — ∏odzie i ich wyposa˝enie, tratwy p∏ywaki i ko∏a ratunkowe. Sprz´t przeciwpo˝arowy, rodzaje i zastosowanie. Urzàdzenia

sterowe, opis, zasada dzia∏ania. Urzàdzenia holownicze. Urzàdzenia sczepiajàce.

2. Alarmy na statkach ˝eglugi Êródlàdowej.

II. Podstawy locji Êródlàdowej

3. Podstawowe wiadomoÊci z zakresu urzàdzeƒ maszynowych i urzàdzeƒ pomocniczych na statkach.

Podstawowe instalacje i zbiorniki. èród∏a energii.

1. Podstawowe wiadomoÊci o Êródlàdowych drogach

wodnych i budownictwie wodnym.

4. Materia∏oznawstwo statkowe — wybrane zagadnienia.

2. ZnajomoÊç podstawowych przepisów ˝eglugowych, procedur wypadkowych, warunków bezpieczeƒstwa przy przewozie ∏adunków niebezpiecznych, dokumentów statkowych i za∏ogowych, gospodarki odpadami i Êciekami oraz likwidacji nadzwyczajnych zagro˝eƒ.

Rodzaje i ogólne w∏aÊciwoÊci materia∏ów stosowanych na statkach ˝eglugi Êródlàdowej — zastosowanie (drewno, metale, tworzywa sztuczne; materia∏y pomocnicze — kleje, kity, smary, farby i materia∏y konserwacyjne).

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

1. Prace linowe i wià˝àce si´ z tym bezpieczeƒstwo

i higiena pracy.

2. Pomocniczy sprz´t linowy.

3. Konserwacja statku, zjawisko korozji i Êrodki jej

przeciwdzia∏ajàce; umiej´tnoÊç wykonywania podstawowych prac konserwacyjnych.

4. Alarmy statkowe, znajomoÊç czynnoÊci alarmowych.

5. Urzàdzenia: kotwiczne (rodzaje kotwic), cumownicze, holownicze i sczepiajàce oraz umiej´tnoÊç ich

obs∏ugi.

6. Osprz´t ∏adunkowy (dêwigi, wciàgarki, transportery, przewody rurowe, windy ∏adunkowe) i jego obs∏uga, przygotowanie ∏adowni do przyj´cia ∏adunku, manewry przy za∏adunku i wy∏adunku.

7. Pos∏ugiwanie si´ Êrodkami ratunkowymi i ochrony

przeciwpo˝arowej; obs∏uga sprz´tu ratunkowego

i przeciwpo˝arowego.

8. Przygotowanie statku do remontu, przerwy w eksploatacji lub postoju zimowego.

II. Podstawy locji Êródlàdowej Polski i Europy

1. Drogi wodne

Koryto rzeki i procesy w nim zachodzàce. Regulacje rzek; cel, sposoby i materia∏y stosowane w regulacjach rzek, prace pog∏´biarskie. Kana∏y i rzeki

skanalizowane. Powstawanie rzek, linia brzegowa,

szlak ˝eglowny. Ogólne wiadomoÊci o Êródlàdowych drogach wodnych Polski i Europy.

System Êródlàdowych dróg wodnych Europy Zachodniej i powiàzania ze Êródlàdowymi drogami

wodnymi Polski. Koncepcje po∏àczeƒ transeuropejskich.

2. Szlak ˝eglowny

Charakterystyka szlaku ˝eglownego, szerokoÊç rozporzàdzalna i wymagana. G∏´bokoÊç tranzytowa

i maksymalna. Sposoby rozpoznawania szlaku ˝eglownego w porze dziennej i nocnej. Warunki widzialnoÊci znaków ˝eglugowych w ró˝nych warunkach pogodowych. Stany wód, powodzie i wp∏yw

powodzi na warunki ˝eglugowe. Nawigacja zimowa.

3. Przepisy prawne w ˝egludze Êródlàdowej

Klasyfikacja Êródlàdowych dróg wodnych, klasy

i kryteria podzia∏u. Oznakowanie szlaku ˝eglowne-

go na rzekach uregulowanych i nieuregulowanych.

Znaki ˝eglugowe, rodzaje i znaczenie. Zasady ruchu i postoju statków. Oznakowanie i sygnalizacja

statków pojedynczych i zestawów, w dzieƒ, w nocy, w warunkach ograniczonej widzialnoÊci.

4. Regulacje prawne w ˝egludze Êródlàdowej — wybrane zagadnienia.

III. Podstawowe wiadomoÊci z teorii prowadzenia statku

Znaczenie poj´ç: statecznoÊç, sterownoÊç, zwrotnoÊç, statecznoÊç kursowa, cyrkulacja i Êrednica

cyrkulacji.

Urzàdzenia sterowe; cz´Êci sk∏adowe, konserwacja.

Sterowanie na pràdzie i wodzie stojàcej, manewry

odbijania i dobijania, sterowanie na ∏ukach i w ciasnych przejÊciach, zjawiska „przyciàgania i przyssawania si´” przez statki, statku przez brzeg i dno

drogi wodnej, sterowanie na punkt. Przepisy prawa drogi.

B. Wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

1. Obs∏uga wszystkich urzàdzeƒ pok∏adowych statku.

2. Prace konserwacyjne.

3. Obs∏uga urzàdzeƒ sterowych statku i prowadzenie

statku pod nadzorem kierownika statku.

4. Zasady bezpiecznej obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ maszynowych na statku, instalacji i zbiorników, êróde∏

energii.

§ 3. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania patentu ˝eglarskiego przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej

A. Wymagana wiedza (1 egzaminator)

1. Rodzaje promów i ogólne wiadomoÊci o budowie

promu.

2. Podstawowe wiadomoÊci z zakresu p∏ywalnoÊci

i statecznoÊci promów.

3. Przepisy ˝eglugowe dotyczàce ˝eglugi promów

i ich oznakowania oraz w zakresie wymagaƒ technicznych, wyposa˝enia i dokumentów warunkujàcych dopuszczenie promu do ˝eglugi. Przepisy bhp

i przeciwpo˝arowe obowiàzujàce na promach. Post´powanie powypadkowe.

Poz. 427

5. Praktyczna obs∏uga ∏odzi przewozowej bez nap´du

mechanicznego oraz ∏odzi towarzyszàcej lub ratunkowej.

§ 4. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania patentu ˝eglarskiego szypra ˝eglugi

Êródlàdowej

A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)

I. Teoria prowadzenia statku

1. Podstawowe wiadomoÊci o w∏aÊciwoÊciach nawigacyjnych statku bez nap´du mechanicznego

WypornoÊç, pojemnoÊç, noÊnoÊç. Ârodek ci´˝koÊci i wypornoÊci. Wp∏yw kszta∏tu statku na po∏o˝enie Êrodka wypornoÊci i ci´˝koÊci oraz zdolnoÊç poruszania si´ statku po wodzie. StatecznoÊç statku.

ZwrotnoÊç. Wp∏yw rozmieszczenia ∏adunku na statecznoÊç statku. Podzia∏ki zanurzenia i wolna burta.

Âwiadectwo pomiarowe. Przechy∏ i przeg∏´bienie

statku oraz wp∏yw na manewrowoÊç statku.

2. Manewrowanie i zjawiska wyst´pujàce w czasie ruchu statku i zestawu holowanego

Rozpoznanie szlaku ˝eglownego na podstawie

uk∏adu nurtu, mielizn i linii brzegowej. Uk∏ady pràdu wody i g∏´bokoÊci na szlaku ˝eglownym. SzerokoÊç szlaku ˝eglownego. Dzia∏anie steru, cyrkulacja statku. Sterowanie statkiem bez nap´du mechanicznego w zestawie holowanym przy jeêdzie

w dó∏ i w gór´ rzeki — odmiennoÊç sterowania. Zasady formowania zestawu holowanego. PrzejÊcie

zestawu holowanego przez Êluzy i jazy, pod mostami; manewry przy wejÊciu do portu i bocznych

dróg wodnych. ˚egluga w trudnych warunkach nawigacyjnych; przy wysokich i niskich stanach wody, we mgle i w warunkach zalodzenia. Mijanie

i wyprzedzanie si´ zestawów holowanych. PrzejÊcie zestawu holowanego przez przemia∏y; sposoby pokonywania przemia∏ów, przeciàganie si´ statków pojedynczo przy ruchu w gór´ i w dó∏ rzeki.

Opory ruchu statku w zale˝noÊci od pr´dkoÊci, w∏aÊciwoÊci statku i rodzaju drogi wodnej. Si∏y dzia∏ajàce na statek. Wp∏yw pràdu na manewrowoÊç

statku. Zjawisko pràdów przeciwnych i zjawisko

Êciàgania wody oraz wp∏yw tych zjawisk na statek.

Wp∏yw wiatru na statek. Zjawisko schodzenia z kursu. Âluzowanie, kotwiczenie, odkotwiczenie, dobijanie, cumowanie, przeciàganie na cumach zestawu i statków w zestawie holowanym.

II. Przepisy o ruchu i prawo drogi

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

1. Przeprowadzanie drobnych remontów i konserwacja promu.

2. Prawid∏owe rozmieszczenie pasa˝erów, ∏adunku

i pojazdów na promie.

3. Uruchamianie promu, kierowanie ruchem i prowadzenie promu.

4. Udzielanie pierwszej pomocy tonàcym i ofiarom

poparzenia.

1. Sygnalizacja statków

Oznakowanie nawigacyjne statków dzienne i nocne. Charakterystyka i kolory Êwiate∏ nawigacyjnych. Sygna∏y dêwi´kowe statków — rodzaje, znaczenie, zasi´g s∏yszalnoÊci. Sygna∏y optyczne —

rodzaje i znaczenie.

2. Systemy oznakowania szlaku ˝eglownego

Uk∏ady szlaku ˝eglownego na rzekach uregulowanych i nieuregulowanych. Sposoby oznakowania

szlaku ˝eglownego; znaki ˝eglugowe p∏ywajàce

i brzegowe. Oznakowanie budowli i urzàdzeƒ hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz

budowli i linii przesy∏owych krzy˝ujàcych si´ z drogà wodnà.

3. Prawo drogi

Pierwszeƒstwo prawa drogi. Ruch statków na jednej wysokoÊci. Zasady mijania i wyprzedzania.

PrzejÊcia pod mostami, przez Êluzy i jazy. PrzejÊcia

ucià˝liwe. Przepisy graniczne i przepisy obowiàzujàce w portach morskich.

III. Eksploatacja statków

1. Przepisy prawne normujàce: wymagania techniczne i wyposa˝enie statków bez nap´du, sk∏ad i kwalifikacje za∏ogi, Êwiadectwa zdolnoÊci ˝eglugowej,

post´powanie w razie zaistnienia wypadku ˝eglugowego, gospodarki odpadami. Sprz´t awaryjny

i sposoby ratowania statku. Wypadki przy manewrach dobijania, cumowania i kotwiczenia.

2. Zasady ∏adowania i wy∏adowywania statku. Sztauowanie i trymowanie ∏adunku. Prze∏adunki materia∏ów niebezpiecznych. Dokumenty ∏adunkowe. Wypadki w trakcie za∏adunku i wy∏adunku statku. Zapobieganie zanieczyszczeniom wód.

Poz. 427

mechanizmów pomocniczych. Instalacje maszynowe i zbiorniki na ma∏ych statkach. èród∏a energii.

6. Przepisy prawne

Przepisy ˝eglugowe — oznakowanie statków, znaki i sygna∏y optyczne i akustyczne, oznakowanie

szlaku ˝eglownego — rodzaje i znaczenie znaków

˝eglugowych, oznakowanie przeszkód nawigacyjnych, budowli i urzàdzeƒ hydrotechnicznych oraz

budowli i linii przesy∏owych krzy˝ujàcych si´ z drogà wodnà. Zasady prawa drogi. Dokumenty statkowe. Wypadki ˝eglugowe.

Wymagania bhp, sanitarne oraz w zakresie ochrony Êrodowiska dotyczàce ma∏ych statków.

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

1. Uruchamianie oraz obs∏uga silnika i mechanizmów

pomocniczych.

2. Usuwanie drobnych uszkodzeƒ.

3. Samodzielne manewrowanie ma∏ym statkiem.

4. Udzielanie pierwszej pomocy w nag∏ych wypadkach.

5. Manewry ratownicze ma∏ym statkiem.

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

1. Przygotowanie statku do ˝eglugi.

2. Manewrowanie statkiem bez nap´du mechanicznego.

§ 5. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania patentu ˝eglarskiego stermotorzysty

˝eglugi Êródlàdowej

A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)

1. Podstawowe wiadomoÊci o rodzajach i budowie

ma∏ych statków ˝eglugi Êródlàdowej. Materia∏y

konstrukcyjne kad∏uba, podstawowe elementy

konstrukcyjne, parametry kad∏uba, parametry statku.

2. W∏aÊciwoÊci manewrowe ma∏ego statku, wybrane

zagadnienia teorii prowadzenia statku. Wypór i wypornoÊç, noÊnoÊç, Êrodek ci´˝koÊci i wyporu, p∏ywalnoÊç i statecznoÊç. P´dniki i ich rodzaje.

Zjawiska zachodzàce wokó∏ strefy ruchu statku —

op∏yw kad∏uba, ruch falowy, strumieƒ zaÊrubowy,

pràd nadà˝ajàcy.

Wp∏yw akwenu i rozmieszczenia ∏adunku lub pasa˝erów na manewrowanie statkiem, zjawisko przyssawania, wp∏yw wiatru i pràdu wody na statek i jego manewry.

3. Wyposa˝enie statku i jego kad∏uba.

4. Ogólne wiadomoÊci o drogach wodnych i budownictwie wodnym — zarys locji Êródlàdowej.

5. Ogólne wiadomoÊci o silnikach spalinowych i mechanizmach pomocniczych; rodzaje silników stosowanych na statkach ˝eglugi Êródlàdowej, rola

§ 6. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana ˝eglugi

Êródlàdowej klasy B

A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)

1. Locja europejska

Dok∏adna znajomoÊç przepisów ˝eglugowych na

Êródlàdowych drogach wodnych — Europejskiego

Kodu ˚eglugi Âródlàdowej (CEVNI). Podstawowe

cechy geograficzne, hydrologiczne, meteorologiczne i morfologiczne g∏ównych europejskich Êródlàdowych dróg wodnych o znaczeniu mi´dzynarodowym. ZnajomoÊç kryteriów klasyfikacji europejskich Êródlàdowych dróg wodnych o znaczeniu

mi´dzynarodowym oraz systemów oznakowania

stosowanych na tych drogach wodnych.

2. Locja lokalna drogi wodnej, której patent ma dotyczyç.

3. Teoria prowadzenia statku

Manewrowanie statkiem ˝eglugi Êródlàdowej o nap´dzie mechanicznym z uwzgl´dnieniem wp∏ywu

wiatru i pràdu; ocena zjawiska zasysania oraz wielkoÊci zanurzenia statku na zwrotnoÊç, sterownoÊç

i statecznoÊç kursowà. Dzia∏anie steru i Êruby nap´dowej i ich wp∏yw na w∏aÊciwoÊci manewrowe

statku. Manewry: kotwiczenia, dobijania i odbijania

od nabrze˝a w ka˝dych warunkach. PrzejÊcie przez

Êluzy i jazy, pod mostami; manewry w portach,

a tak˝e manewry mijania i wyprzedzania. Ruch

statków kursami równoleg∏ymi.

4. Budowa i teoria statku

ZnajomoÊç podstawowych zasad konstrukcji i budowy statku; czynniki wp∏ywajàce na bezpieczeƒ-

stwo statku, znajdujàcych si´ na nim osób i ∏adunku. Podstawowa znajomoÊç przepisów w sprawie

wymagaƒ technicznych dla statków ˝eglugi Êródlàdowej. ZnajomoÊç g∏ównych cz´Êci statku. Podstawowa wiedza z teorii statku; znajomoÊç zagadnieƒ

dotyczàcych p∏ywalnoÊci i statecznoÊci oraz umiej´tnoÊç ich praktycznego zastosowania.

5. Silniki nap´dowe i mechanizmy pomocnicze

Podstawowa znajomoÊç budowy i dzia∏ania silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych

niezb´dna dla zapewnienia ich prawid∏owego

funkcjonowania.

6. Eksploatacja statku

Za∏adunek i wy∏adunek. Pomiar statku, Êwiadectwo pomiarowe, podzia∏ki zanurzenia i ich wykorzystanie; okreÊlanie iloÊci ∏adunku na podstawie

Êwiadectwa pomiarowego. Zasady rozmieszczania

∏adunku, sztauplan.

7. Wypadki ˝eglugowe

Dzia∏ania podejmowane w szczególnych okolicznoÊciach (trudne warunki ˝eglugowe) dla zapobie˝enia wypadkom. Post´powanie w razie zderzenia

si´ statku, jego uszkodzenia lub wejÊcia na mielizn´. Korzystanie z osprz´tu awaryjnego i udzielanie pomocy ratowniczej. Zapobieganie po˝arom;

urzàdzenia i sprz´t przeciwpo˝arowy.

Zapobieganie zanieczyszczaniu wód.

8. Regulacje prawne w ˝egludze Êródlàdowej

Poz. 427

5. Dodatkowe wymagania, w szczególnoÊci w zakresie dodatkowego wyposa˝enia statków ˝eglugi

Êródlàdowej uprawiajàcych ˝eglug´ na wodach

morskich.

6. Sposoby post´powania przy ratowaniu osób, statków i ∏adunku na wodach morskich, znajomoÊç indywidualnych technik ratunkowych.

7. Systemy rozgraniczenia ruchu i zg∏aszania pozycji

statku oraz s∏u˝by kontroli ruchu w zespole portów

Szczecin i ÂwinoujÊcie oraz na wodach i w portach

Zatoki Gdaƒskiej — zasady uczestnictwa statków.

§ 8. Zakres dodatkowej wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do uzyskania Êwiadectwa obserwatora radarowego w ˝egludze Êródlàdowej

A. Wymagana wiedza (1 egzaminator)

I. Zasada pracy radaru, budowa i obs∏uga

1. Zasada dzia∏ania radaru, w∏aÊciwoÊci fal elektromagnetycznych, ogólny opis radaru i schemat blokowy.

2. W∏àczanie i regulacja radaru (podstawowa i dodatkowa).

3. Ekran jako mapa radarowa (zakres, znaczniki pomiarowe, orientacja obrazu).

4. Zniekszta∏cenia ech — interpretacja obrazu, zak∏ócenia.

5. Ograniczenia radaru — parametry eksploatacyjne.

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

6. Instalacja radaru — bhp.

1. Samodzielne kierowanie i manewrowanie statkiem

i zestawem.

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

2. Obs∏uga i kontrola pracy silników nap´dowych

oraz mechanizmów pomocniczych, eliminowanie

wyst´pujàcych zak∏óceƒ i nieprawid∏owoÊci w ich

pracy.

1. P∏yty czo∏owe, w∏àczanie i podstawowa regulacja.

§ 7. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania patentu ˝eglarskiego kapitana ˝eglugi

Êródlàdowej klasy A

1. Wiedza i umiej´tnoÊci okreÊlone w § 6 (4 egzaminatorów).

2. Dok∏adna znajomoÊç systemów oznakowania wód

morskich oraz mi´dzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu.

2. Regulacja radaru (podstawowa i dodatkowa —

ZRW, rozró˝nialnik, d∏ugoÊç impulsu).

3. Interpretacja obrazu, obraz jako mapa, echa na

ekranie.

4. Znaczniki pomiarowe.

5. Zak∏ócenia i zniekszta∏cenia.

6. Instalacja na statku, sektory cienia, kreska kursowa,

bhp.

II. Nawigacja radarowa i przepisy

3. ZnajomoÊç g∏ównych cech hydrologicznych, meteorologicznych i morfologicznych dróg wodnych

o morskim charakterze.

A. Wymagana wiedza (1 egzaminator)

4. ZnajomoÊç wydawnictw nautycznych i zastosowanie morskich pomocy nawigacyjnych. OkreÊlanie

pozycji i kursu; dewiacja i deklinacja, prace na mapie morskiej. ZnajomoÊç symboli i skrótów stosowanych na klasycznych (papierowych) i elektronicznych mapach nawigacyjnych Zatoki Gdaƒskiej

i Pomorskiej oraz locja i inne wydawnictwa nawigacyjne BHMW. Podstawowa wiedza o zjawiskach

p∏ywów.

2. Nawigacja pilota˝owa (rzeki, kana∏y, identyfikacja

linii brzegowej, przeszkody sta∏e).

1. Nawigacja na akwenach otwartych.

3. Zapobieganie zderzeniom (ustalanie ryzyka zderzenia, manewr zapobiegajàcy, obiekty na kursach

równoleg∏ych).

4. Przepisy ˝eglugowe na Êródlàdowych drogach

wodnych dotyczàce ˝eglugi za pomocà radaru,

MPDM, sygna∏y mg∏owe.

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

1. Identyfikacja linii brzegowej.

2. OkreÊlanie pozycji na akwenach otwartych, rzekach

i kana∏ach.

Poz. 427

III. Si∏ownia spalinowa

1. Ustawienie silnika na fundamentach. Sprz´g∏o, wa∏

poÊredni, wa∏ Êrubowy. Pochwa wa∏u Êrubowego

— jej u∏o˝yskowanie i uszczelnienie.

3. Ustalanie ryzyka zderzenia, manewr zapobiegajàcy.

2. Rozmieszczenie mechanizmów w si∏owni. Rozmieszczenie zbiorników oraz instalacje rurociàgowe. Stacje zaworowe.

4. Obiekty na kursach równoleg∏ych, okreÊlanie parametrów ruchu.

3. Urzàdzenia kontrolno-sygnalizacyjne. Sygnalizacja

alarmowa silników, z´z i si∏owni.

5. ˚egluga „na radar”.

§ 9. Zakres dodatkowej wiedzy wymaganej do kierowania statkami pasa˝erskimi (2 egzaminatorów)

1. ZnajomoÊç przepisów technicznych dotyczàcych

statecznoÊci statków pasa˝erskich w razie awarii;

podzia∏ statku na przedzia∏y wodoszczelne, wodnica maksymalnego zanurzenia.

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne (1 egzaminator)

1. Obs∏uga silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych.

2. Eliminowanie wyst´pujàcych nieprawid∏owoÊci

i zak∏óceƒ w pracy silników i mechanizmów pomocniczych.

2. Pierwsza pomoc w nag∏ych wypadkach.

3. Przyjmowanie paliwa i smarów.

3. Zapobieganie po˝arom; urzàdzenia i sprz´t gaÊniczy.

4. Prace remontowo-konserwacyjne w si∏owni spalinowej.

4. Metody i sprz´t do ratowania ˝ycia.

§ 11. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania patentu mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej

5. Sposoby ogólnej ochrony pasa˝erów i ich ewakuacji w razie uszkodzenia statku, zderzenia, wejÊcia

na mielizn´, po˝aru, wybuchu oraz w innych sytuacjach mogàcych wywo∏aç panik´ na statku.

A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)

§ 10. Zakres wiedzy i umiej´tnoÊci wymaganych do

uzyskania Êwiadectwa motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej

I. Teoria silnika spalinowego

A. Wymagana wiedza (3 egzaminatorów)

2. Podstawowe parametry silników. SprawnoÊç mechaniczna i ogólna silnika. Procesy zachodzàce

w cylindrze silnika. Podstawowe zespo∏y silnika

i ich budowa.

I. Budowa i zasady dzia∏ania silników spalinowych

i mechanizmów pomocniczych

1. Zasada dzia∏ania silników spalinowych. Zamiana

energii cieplnej na energi´ ruchu. Silnik wysokopr´˝ny i jego przekrój schematyczny.

2. ZnajomoÊç budowy silnika wysokopr´˝nego. Blok

silnikowy, cylindry, tuleje, g∏owice, t∏oki, pierÊcienie

oraz ich rodzaje. Wa∏ korbowy, u∏o˝yskowanie,

uszczelnienie, ko∏o zamachowe, korbowody i panwie. Sworzeƒ t∏okowy i jego zamocowanie. Zawory

bezpieczeƒstwa, rozruchowe, ssàce i wydechowe.

II. Mechanizmy i urzàdzenia pomocnicze, instalacje

i zbiorniki

1. Pompy paliwowe zasilajàce, mechanizmy zawieszone na silniku, przyrzàdy kontrolno-pomiarowe.

Instalacja elektryczna silnika.

2. Uk∏ad paliwowy i zbiorniki, uk∏ad smarowniczy,

ch∏odzàcy, instalacji osuszajàcej i ogólnego u˝ytku,

instalacji hydraulicznej, instalacji wody pitnej, instalacji Êcieków sanitarnych.

3. Pompy i spr´˝arki — typy i cz´Êci sk∏adowe. Butle

spr´˝onego powietrza.

4. Instalacja elektryczna statku, obwody elektryczne,

êród∏a energii — akumulatory, pràdnice, zasilanie

z làdu.

1. Zasady dzia∏ania silnika 2- i 4-suwowego z zap∏onem samoczynnym oraz do∏adowanego.

3. Instalacje silnikowe: paliwowa, smarownicza, ch∏odzenia, rozruchowa — zasady dzia∏ania, obs∏uga

i regulacja. Technika uruchamiania, obs∏ugi, podnoszenia obrotów i zatrzymywania silnika. Codzienna konserwacja silnika. Najprostsze systemy

regulacyjne w poszczególnych instalacjach.

4. Magazynowanie paliw, olejów i smarów oraz gospodarka nimi. W∏aÊciwoÊci paliw i olejów.

II. Mechanizmy pomocnicze i instalacje statkowe

1. Zasady budowy elementów instalacji kad∏ubowej.

2. Instalacje z´zowe, balastowe, ch∏odzenia, przeciwpo˝arowe, smarownicze, hydrauliki si∏owej, spr´˝onego powietrza i centralnego ogrzewania.

3. Zasady dzia∏ania pomp wirnikowych i t∏okowych,

spr´˝arek i turbospr´˝arek. Obs∏uga instalacji hydraulicznych.

4. Budowa urzàdzeƒ sterowych i ich rodzaje. Armatura stosowana w instalacjach statkowych.

5. Budowa wciàgarek kotwicznych i urzàdzeƒ sczepiajàcych. Mechanizmy i urzàdzenia statków technicznych.

6. P´dniki i ich rodzaje, zasada ustawiania linii wa∏ów.

Sprz´g∏a nawrotne.

III. Elektrotechnika statkowa

1. Zastosowanie energii elektrycznej na statku i podstawy elektrotechniki. Zasady dzia∏ania podstawowych urzàdzeƒ elektrycznych na statku.

2. Rodzaje instalacji elektrycznych na statku i êród∏a

pràdu. Rodzaje kabli i przewodów stosowanych na

statkach. Elektryczne instalacje rozruchowe. Prostowniki i przetwornice.

IV. Budowa i remonty statków

1. Ogólne wiadomoÊci o budowie statku. Podzia∏ i zakres remontów — opisy remontowe. Naprawy

podstawowych elementów kad∏uba statku.

2. Remonty silników spalinowych i mechanizmów

pomocniczych. Naprawy i wymiana instalacji kad∏ubowych. Naprawy instalacji elektrycznych.

Poz. 427

Nadzór techniczny nad budowà i remontami statków.

V. Podstawowe przepisy prawne w ˝egludze Êródlàdowej. Nadzór klasyfikacyjny, techniczny, sanitarny

i ochrony Êrodowiska.

B. Wymagana wiedza i umiej´tnoÊci praktyczne

1. Obs∏uga silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych. Eliminowanie wyst´pujàcych nieprawid∏owoÊci i zak∏óceƒ w pracy silników nap´dowych i mechanizmów pomocniczych.

2. Odczytywanie rysunków technicznych i szkicowanie schematów instalacji statkowych.

3. Przygotowanie statku do remontu; odbiór wykonanych prac remontowych.

Za∏àcznik nr 6

REGULAMIN DZIA¸ANIA KOMISJI EGZAMINACYJNYCH

§ 1. 1. Egzamin z wiedzy na patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej oraz na patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej sk∏ada si´ z cz´Êci pisemnej i ustnej.

2. Egzamin teoretyczny przeprowadza si´ wed∏ug

wymagaƒ egzaminacyjnych okreÊlonych w za∏àczniku

nr 5 do rozporzàdzenia.

3. Egzamin praktyczny na patent ˝eglarski odbywa

si´ dla ka˝dego kandydata osobno, na pok∏adzie takiego statku, do kierowania którym patent ˝eglarski ma

uprawniaç.

§ 2. 1. Tematy egzaminów pisemnych, opracowane

przez egzaminatorów — zatwierdza przewodniczàcy

komisji egzaminacyjnej.

2. Przewodniczàcego komisji egzaminacyjnej, egzaminatorów i sekretarza komisji obowiàzuje zachowanie w tajemnicy tematów egzaminacyjnych oraz podj´cie Êrodków zabezpieczajàcych zachowanie tej tajemnicy.

§ 3. 1. BezpoÊrednio przed rozpocz´ciem egzaminu

pisemnego przewodniczàcy komisji w obecnoÊci

cz∏onków komisji oraz kandydatów przyst´pujàcych do

egzaminu og∏asza tematy egzaminacyjne.

2. Ka˝dy z przyst´pujàcych do egzaminu otrzymuje

wypisane tematy egzaminacyjne w formie testu.

3. Egzamin pisemny trwa 1 godzin´. W tym czasie

nie wolno urzàdzaç przerw zbiorowych.

4. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej sprawuje ogólny nadzór nad przebiegiem egzaminu pisemnego; sta∏y dy˝ur na sali egzaminacyjnej pe∏ni co najmniej dwóch cz∏onków komisji.

5. Sk∏adajàcym egzamin pisemny przys∏uguje prawo do korzystania w czasie egzaminu z przyrzàdów, tablic i innych pomocy dopuszczonych przez przewodniczàcego komisji. Korzystanie przez zdajàcych egzamin

z pomocy innych osób lub udzielanie zdajàcym pomocy w jakiejkolwiek formie jest zabronione i powoduje

skreÊlenie z listy osób sk∏adajàcych egzamin.

§ 4. Egzamin ustny odbywa si´ w obecnoÊci

wszystkich cz∏onków komisji egzaminacyjnej. W przypadku zg∏oszenia si´ wi´cej ni˝ dziesi´ciu kandydatów,

dopuszcza si´ egzaminowanie w podkomisjach w sk∏adzie: zast´pca przewodniczàcego, egzaminatorzy.

§ 5. 1. Ustala si´ nast´pujàcà skal´ ocen z egzaminu teoretycznego: bardzo dobra, dobra, dostateczna

lub niedostateczna.

2. Ocena niedostateczna z egzaminu teoretycznego

wyklucza dopuszczenie do egzaminu z umiej´tnoÊci

praktycznych.

§ 6. 1. Z przebiegu egzaminu teoretycznego sporzàdza si´ protokó∏, który podpisujà przewodniczàcy

oraz cz∏onkowie komisji, bioràcy udzia∏ w egzaminie

pisemnym i ustnym.

2. Protokó∏, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç w szczególnoÊci

1) dat´, miejsce i czas trwania egzaminu teoretycznego (pisemnego i ustnego);

2) nazwiska cz∏onków komisji bioràcych udzia∏ w egzaminie;

3) nazwiska i imiona osób ubiegajàcych si´ o poszczególne Êwiadectwa i patenty;

4) oceny z egzaminu teoretycznego;

5) decyzj´ komisji o dopuszczeniu do egzaminu praktycznego.

§ 7. 1. Egzamin z umiej´tnoÊci praktycznych na statkach odbywa si´ w obecnoÊci co najmniej trzech cz∏onków komisji, w tym

1) na Êwiadectwa starszego marynarza i sternika, na

patent ˝eglarski stermotorzysty i patent ˝eglarski

przewoênika ˝eglugi Êródlàdowej — przewodniczàcego komisji i cz∏onka komisji posiadajàcego co

najmniej patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy B;

2) na pozosta∏e patenty ˝eglarskie — przewodniczàcego komisji lub jego zast´pcy, przedstawiciela urz´du ˝eglugi Êródlàdowej i cz∏onka komisji posiadajàcego patent ˝eglarski kapitana ˝eglugi Êródlàdowej klasy A;

3) na Êwiadectwo motorzysty ˝eglugi Êródlàdowej

i patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej — cz∏onka komisji posiadajàcego patent mechanika statkowego ˝eglugi Êródlàdowej.

2. Ocen´ z egzaminu praktycznego wystawia egzaminator powo∏any przez przewodniczàcego, stosujàc

skal´ ocen okreÊlonà w § 5 ust. 1.

§ 8. 1. Po zakoƒczeniu egzaminu praktycznego komisja ustala ostatecznà ocen´ z ca∏ego egzaminu —

stosujàc skal´ ocen okreÊlonà w § 5 ust. 1, bioràc pod

uwag´ oceny z cz´Êci teoretycznej i praktycznej. Ostateczna ocena z egzaminu wpisywana jest do protoko∏u

koƒcowego, a nast´pnie przedstawiana jest zainteresowanej osobie. Wyniki egzaminu og∏asza si´ w ostatnim dniu egzaminów.

2. Protokó∏ koƒcowy, o którym mowa w ust. 1, powinien zawieraç nast´pujàce dane

1) dat´ i miejsce ustalenia ostatecznej oceny z ca∏ego

egzaminu;

Poz. 427

2) sk∏ad komisji egzaminacyjnej;

3) nazwiska i imiona osób zdajàcych egzamin, z okreÊleniem rodzaju Êwiadectwa lub patentu, których

egzamin dotyczy∏;

4) ostatecznà ocen´ z egzaminu;

5) stwierdzenie o zdaniu bàdê niezdaniu egzaminu.

3. Protokó∏ koƒcowy powinien zostaç opatrzony

odciskiem piecz´ci komisji egzaminacyjnej i podpisany

przez wszystkich cz∏onków komisji.

4. Dokumenty dotyczàce prac komisji egzaminacyjnej pozostajà w archiwum komisji.

5. Pisemne prace egzaminacyjne mogà byç zniszczone po up∏ywie trzech lat, liczàc od dnia egzaminu pisemnego.

§ 9. 1. Sk∏adajàcy egzamin, który uzyska∏ ocen´ niedostatecznà z jednego przedmiotu, ma prawo ubiegaç

si´ o dopuszczenie do egzaminu poprawkowego. O dopuszczeniu do egzaminu poprawkowego decyduje

przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej i wyznacza jego termin.

2. Sk∏adajàcy egzamin, który uzyska∏ ocen´ niedostatecznà z dwóch przedmiotów, uzyskuje ocen´ niedostatecznà z egzaminu. O ponowne dopuszczenie do

egzaminu mo˝e ubiegaç si´ nie wczeÊniej ni˝ po up∏ywie roku, liczàc od dnia, w którym nie zda∏ egzaminu.

§ 10. Komisja egzaminacyjna wydaje osobie, która

zda∏a egzamin z wynikiem pozytywnym, zaÊwiadczenie stwierdzajàce z∏o˝enie egzaminu wymaganego do

uzyskania patentu.

Za∏àcznik nr 7

WZÓR ZEZWOLENIA DO OKRESOWEGO ZAJMOWANIA OKREÂLONEGO STANOWISKA

Format A5 — pionowo

URZÑD ˚EGLUGI ÂRÓDLÑDOWEJ

w .....................................................

ZEZWOLENIE nr ......

Na podstawie § 36 rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia

2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i sk∏adu za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej (Dz. U. Nr 50, poz. 427)

...................................................................................................................................

(nazwisko i imi´)

posiadacz patentu/Êwiadectwa

...................................................................................................................................

otrzyma∏ zezwolenie na zajmowanie stanowiska .................................................

...................................................................................................................................

na statku ..................................................................................................................

na drodze wodnej ................................................................................................. .

Zezwolenie wa˝ne jest do dnia ............................................................................ .

..........................................

............................................

(data i miejsce wydania)

(podpis dyrektora urz´du

˝eglugi Êródlàdowej)

odcisk

piecz´ci

urz´dowej

Hologram

2) w pkt 2

a) ppkt 2 i ppkt 3 otrzymujà brzmienie

„2) uk∏adnice do sk∏adowania ∏adunków w magazynach,

3) uk∏adarki do uk∏adania torów,”,

b) ppkt 5 otrzymuje brzmienie

„5) wyciàgi towarowe i wyciàgi statków,”,

Poz. 426 i 427

c) dodaje si´ ppkt 13 w brzmieniu

„13) wózki jezdniowe podnoÊnikowe z mechanicznym nap´dem podnoszenia.”.