Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej.

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla sposób wykonywania pomiarów statków ˝eglugi Êródlàdowej, tryb post´powania pomiarowego oraz wzory Êwiadectw pomiarowych.

2. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ do statków

˝eglugi Êródlàdowej przeznaczonych do przewozu ∏adunków, do statków pasa˝erskich, holowników, pchaczy i lodo∏amaczy oraz do innych statków nieprzeznaczonych do przewozu ∏adunków o d∏ugoÊci wi´kszej

ni˝ 20 m, a tak˝e do statków pomierzonych na wniosek

armatora.

§ 2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) „noÊnoÊç” [t] — maksymalnà mas´ ∏adunku, paliwa i ruchomego balastu, którà mo˝e zabraç statek,

okreÊlonà jako ró˝nic´ wypornoÊci statku zanurzonego do wodnicy maksymalnego zanurzenia i wypornoÊci statku pustego, mierzonà w wodzie s∏odkiej (o g´stoÊci 1,000 t/m3);

2) „wypornoÊç” [m3] — obj´toÊç wody s∏odkiej wypartej przez statek przy danym zanurzeniu, równà

obj´toÊci zanurzonej cz´Êci kad∏uba statku;

3) „d∏ugoÊç” [m] — d∏ugoÊç kad∏uba statku, bez odbojnic, wsporników kotwic i p∏etwy sterowej;

4) „najwi´ksza d∏ugoÊç” [m] — „d∏ugoÊç gabarytowa

statku” — d∏ugoÊç kad∏uba statku mierzonà

z uwzgl´dnieniem cz´Êci sta∏ych statku, takich jak

odbojnice, wsporniki kotwic i p∏etwa sterowa;

5) „szerokoÊç” [m] — najwi´kszà szerokoÊç kad∏uba

mierzonà do zewn´trznej powierzchni poszycia,

bez odbojnic i os∏on kó∏ ∏opatkowych;

6) „najwi´ksza szerokoÊç” [m] — „szerokoÊç gabarytowa statku” — najwi´kszà szerokoÊç statku mierzonà w najszerszym miejscu, do zewn´trznych

kraw´dzi sta∏ych cz´Êci statku, takich jak odbojnice

i os∏ony kó∏ ∏opatkowych;

7) „wysokoÊç” [m] — wysokoÊç kad∏uba mierzonà

w p∏aszczyênie owr´˝a od dolnej kraw´dzi st´pki

do górnej kraw´dzi pok∏adu g∏ównego;

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302).

8) „maksymalna wysokoÊç przelotowa” [m] — wysokoÊç mierzonà od wodnicy statku pustego do najwy˝ej po∏o˝onego punktu sta∏ej konstrukcji statku;

9) „minimalna wysokoÊç przelotowa” [m] — wysokoÊç mierzonà od wodnicy statku pustego do najwy˝ej po∏o˝onego punktu nierozbieralnej cz´Êci

kad∏uba statku po opuszczeniu lub zdemontowaniu sterówki, pok∏adówki, masztu lub komina;

10) „minimalna wolna burta” [m] — odleg∏oÊç mierzonà w p∏aszczyênie owr´˝a od wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia do górnej kraw´dzi pok∏adu g∏ównego;

11) „zanurzenie Êrednie” [m] — zanurzenie obliczone

jako Êrednia arytmetyczna wartoÊci zanurzeƒ odczytanych na podzia∏kach zanurzenia dla danej

wodnicy p∏ywania;

12) „najwi´ksze zanurzenie” [m] — zanurzenie statku

do wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia.

§ 3. 1. Pomiar statku ˝eglugi Êródlàdowej polega na

okreÊleniu jego wymiarów oraz wypornoÊci w zale˝noÊci od jego zanurzenia.

2. Pomiar statku wykonuje si´ w celu okreÊlenia jego maksymalnej wypornoÊci lub noÊnoÊci, a tak˝e wypornoÊci odpowiadajàcych okreÊlonym wodnicom

p∏ywania.

3. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ∏adunków wykonuje si´ równie˝ w celu okreÊlenia masy

∏adunku na podstawie zanurzenia.

§ 4. Do zadaƒ organu pomiarowego nale˝y

1) dokonywanie pomiarów statków i okreÊlanie ich

noÊnoÊci oraz wypornoÊci;

2) sporzàdzanie protoko∏ów pomiarowych;

3) ustalanie znaków i symboli pomiarowych, podzia∏ek zanurzenia oraz sposobów ich rozmieszczenia;

4) wydawanie i przed∏u˝anie Êwiadectw pomiarowych;

5) weryfikacja pomiarów;

6) prowadzenie rejestru pomierzonych statków;

7) wspó∏praca z organami pomiarowymi paƒstw obcych.

§ 5. 1. Pomiar statku oraz weryfikacj´ pomiarów organ pomiarowy przeprowadza na wniosek armatora

statku lub stoczni.

2. Zg∏aszajàcy statek do pomiaru jest obowiàzany

do

1) przed∏o˝enia organowi pomiarowemu niezb´dnej

dokumentacji technicznej statku, w tym rysunku

naniesienia podzia∏ek zanurzenia oraz znaków

i symboli pomiarowych statku, do zatwierdzenia;

2) oznakowania statku poprzez naniesienie podzia∏ek

zanurzenia, znaków pomiarowych oraz symboli

pomiarowych w sposób i miejscach wskazanych

przez organ pomiarowy;

3) udzielania informacji niezb´dnych do wykonania

pomiarów statku;

4) udost´pnienia wszystkich pomieszczeƒ statku zg∏oszonego do pomiaru.

§ 6. Z zastrze˝eniem § 8, do pomiaru przedstawia

si´ statek

1) bez ∏adunku i ruchomego balastu;

2) z minimalnym zapasem paliwa, nieprzekraczajàcym 0,5% maksymalnej dopuszczalnej wypornoÊci

statku;

3) z w∏aÊciwie rozmieszczonym pe∏nym wyposa˝eniem, za∏ogà i zapasami, przy czym zapasy wody

s∏odkiej nie powinny przekraczaç 0,5% maksymalnej dopuszczalnej wypornoÊci statku;

4) z gotowymi do pracy instalacjami;

5) z wodà z´zowà i balastowà, której nie mo˝na usunàç z z´z i zbiorników balastowych w zwyczajnie

przyj´ty sposób;

6) wyposa˝ony w urzàdzenia maszynowe.

§ 7. Pomiar przeprowadza si´

1) w wodzie o g´stoÊci 1,000 t/m3, zwanej dalej „wodà s∏odkà”;

2) przy bezwietrznej pogodzie lub w miejscu os∏oni´tym od wiatru i fali;

3) na wodzie stojàcej;

4) przy g∏´bokoÊci wody pod st´pkà nie mniejszej ni˝

30 cm.

§ 8. Je˝eli statek przedstawiony do pomiaru nie

spe∏nia warunków okreÊlonych w § 6 lub pomiar zosta∏

przeprowadzony w innych warunkach ni˝ okreÊlone

w § 7 pkt 1, to w obliczeniach nale˝y uwzgl´dniç wyst´pujàcà ró˝nic´ obcià˝enia lub g´stoÊci wody.

Poz. 40

3) obj´toÊç (wypornoÊç) dla wody s∏odkiej — w metrach szeÊciennych, z dok∏adnoÊcià do trzech znaków po przecinku;

4) mas´ (noÊnoÊç) — w tonach, z dok∏adnoÊcià do

trzech znaków po przecinku.

2. Przy zaokràglaniu do okreÊlonego miejsca po

przecinku ostatnià cyfr´ zwi´ksza si´ o 1, je˝eli nast´pna cyfra po przecinku jest równa lub wi´ksza ni˝ 5.

3. Wyniki pomiaru statku zapisuje si´ w protokole

pomiarowym.

§ 10. 1. Pomiar statku przeznaczonego do przewozu ∏adunków polega na okreÊleniu jego noÊnoÊci i nast´pujàcych wymiarów kad∏uba: d∏ugoÊci, szerokoÊci,

wysokoÊci, zanurzenia, minimalnej wolnej burty, a tak˝e wymiarów gabarytowych statku: najwi´kszej d∏ugoÊci, najwi´kszej szerokoÊci oraz maksymalnej i minimalnej wysokoÊci przelotowej.

2. Pomiarem obj´ta jest cz´Êç statku pomi´dzy

wodnicà maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia

a wodnicà statku pustego, wyposa˝onego w sposób

okreÊlony w § 6 lub, na wniosek zlecajàcego, poziomà

p∏aszczyznà przechodzàcà przez najni˝szy punkt kad∏uba statku.

§ 11. 1. Cz´Êç statku, która ma byç pomierzona,

dzieli si´ na sekcje p∏aszczyznami poziomymi, wyznaczajàcymi odpowiednie wodnice, albo p∏aszczyznami

siecznymi przechodzàcymi przez prostà stanowiàcà

przeci´cie p∏aszczyzn wymienionych w § 10 ust. 2. GruboÊç sekcji powinna byç tak dobrana, aby przy danym

kszta∏cie kad∏uba statku mo˝na by∏o obliczyç ich obj´toÊç z wystarczajàcà dok∏adnoÊcià.

2. Obj´toÊç sekcji oblicza si´ przez pomno˝enie po∏owy sumy pól górnej i dolnej wodnicy przez gruboÊç

sekcji.

3. Obj´toÊç sekcji ograniczonej p∏aszczyznami

siecznymi oblicza si´ w sposób, o którym mowa

w ust. 2, przy czym jako Êrednià gruboÊç przyjmuje si´

pionowà odleg∏oÊç mi´dzy górnà i dolnà p∏aszczyznà

w Êrodku geometrycznym p∏aszczyzny Êrodkowego

przekroju sekcji. W obliczeniach mo˝na przyjmowaç

dla wszystkich sekcji pionowà odleg∏oÊç w wypadkowym Êrodku geometrycznym.

§ 12. 1. W celu obliczenia powierzchni ka˝dej wodnicy dzieli si´ jà rz´dnymi prostopad∏ymi do p∏aszczyzny symetrii statku na cz´Êci jednakowej d∏ugoÊci.

§ 9. 1. WielkoÊci zmierzone lub obliczone przy pomiarze statku okreÊla si´ w nast´pujàcy sposób

2. Do obliczenia powierzchni poszczególnych cz´Êci, w zale˝noÊci od ich kszta∏tu, stosuje si´ metody

przyj´te w teorii okr´tu do obliczania przekrojów wodnicowych, w tym wzór Simpsona.

1) d∏ugoÊç, szerokoÊç, wysokoÊç i zanurzenie —

w metrach, z dok∏adnoÊcià do dwóch znaków po

przecinku;

3. Dla dziobowych i rufowych cz´Êci mo˝na stosowaç aproksymacj´, w szczególnoÊci elipsà lub parabolà.

2) wolnà burt´ — w metrach, z dok∏adnoÊcià do trzech

znaków po przecinku;

§ 13. Wynik dzielenia obj´toÊci sekcji przez jej gruboÊç wyra˝onà w centymetrach stanowi wartoÊç wy-

pornoÊci statku na ka˝dy centymetr Êredniego zanurzenia danej sekcji.

czalnego zanurzenia, dla którego statek zosta∏ pomierzony.

§ 14. 1. Pomiar statku nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków, w szczególnoÊci: statku pasa˝erskiego, pchacza, holownika, lodo∏amacza, pog∏´biarki —

oprócz okreÊlenia wymiarów kad∏uba i wymiarów gabarytowych — ogranicza si´ do obliczenia metodà

uproszczonà wypornoÊci dla wodnicy maksymalnego

dopuszczalnego zanurzenia i dla wodnicy statku pustego, albo dla jednej z tych wodnic.

3. Znaki pomiarowe rozmieszcza si´ symetrycznie

wzgl´dem Êrodka geometrycznego wodnicy le˝àcej

w po∏owie odleg∏oÊci pomi´dzy wodnicà statku pustego i wodnicà maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. Odleg∏oÊç pomi´dzy znakami powinna wynosiç

1/n d∏ugoÊci statku, gdzie n jest liczbà par znaków wi´kszà ni˝ 1.

2. Przy obliczaniu wypornoÊci mogà byç wykorzystywane wymiary podane w dokumentacji technicznej

statku.

§ 15. 1. Obliczenie metodà uproszczonà wypornoÊci dla danej wodnicy polega na pomno˝eniu d∏ugoÊci

tej wodnicy przez jej szerokoÊç i Êrednie zanurzenie do

tej wodnicy, okreÊlone w Êrodku jej d∏ugoÊci, oraz

przez wspó∏czynnik pe∏notliwoÊci kad∏uba.

2. Wspó∏czynniki pe∏notliwoÊci okreÊla si´ na podstawie dokumentacji technicznej statku, a przy braku

krzywych hydrostatycznych — przyjmuje si´ wartoÊci

wspó∏czynnika ogólnie stosowane dla danego typu

statku. Przy braku innych podstaw, przyjmuje si´ wartoÊç wspó∏czynnika pe∏notliwoÊci równà 0,7.

§ 16. Weryfikacj´ pomiarów przeprowadza si´

w celu stwierdzenia, czy wszystkie dane zawarte

w Êwiadectwie pomiarowym sà aktualne, oraz sprawdzenia wymiarów, w tym zanurzenia w stanie pustym

przy ka˝dym znaku pomiarowym.

§ 17. W razie stwierdzenia zmian wymiarów lub

zmian majàcych wp∏yw na wypornoÊç statku dokonuje si´ ponownego pomiaru statku.

§ 18. Przy ponownym pomiarze statku usuwa si´

nieaktualne istniejàce znaki pomiarowe, symbole pomiarowe i podzia∏ki zanurzenia.

§ 19. Znak pomiarowy sk∏ada si´ z linii poziomej

o d∏ugoÊci 300 mm i linii pionowej o d∏ugoÊci 200 mm,

umieszczonej pod linià poziomà w po∏owie jej d∏ugoÊci, albo z p∏ytki poziomej o wymiarach 300×40 mm

i p∏ytki pionowej o wymiarach 200×40 mm, umieszczonej pod p∏ytkà poziomà w po∏owie jej d∏ugoÊci.

§ 20. 1. IloÊç znaków pomiarowych zale˝y od przeznaczenia i d∏ugoÊci statku i nie mo˝e byç mniejsza ni˝

1) trzy pary — na statku przeznaczonym do przewozu

∏adunków o d∏ugoÊci równej lub wi´kszej ni˝ 40 m;

2) dwie pary — na statku przeznaczonym do przewozu ∏adunków o d∏ugoÊci mniejszej ni˝ 40 m;

3) jedna para — na statku nieprzeznaczonym do przewozu ∏adunku.

2. Znaki pomiarowe umieszcza si´ na obu burtach

tak, aby linia pozioma lub dolna kraw´dê p∏ytki poziomej pokrywa∏a si´ z wodnicà maksymalnego dopusz-

4. Znaki pomiarowe nanosi si´ na kad∏ubie statku

w sposób trwa∏y, przez wy˝∏obienie lub napunktowanie linii albo przez naspawanie p∏ytek na poszycie i odpowiednio kontrastowe ich pomalowanie.

§ 21. 1. Symbol pomiarowy sk∏ada si´ z liter rozpoznawczych organu pomiarowego oraz numeru Êwiadectwa pomiarowego statku.

2. Symbol pomiarowy nanosi si´ w sposób trwa∏y

na znakach pomiarowych oraz dodatkowo, w dobrze

widocznym miejscu, okreÊlonym w Êwiadectwie pomiarowym, w dowolnej cz´Êci statku tak, aby nie by∏

nara˝ony na uszkodzenie lub zniszczenie.

§ 22. Symbole pomiarowe nanosi si´ na wszystkich

znakach pomiarowych, je˝eli liczba ich par jest nie

wi´ksza ni˝ 2, a przy 3 parach — tylko na Êrodkowej parze znaków.

§ 23. Obok znaków pomiarowych, na poszyciu kad∏uba statku umieszcza si´, z zastrze˝eniem § 25, podzia∏ki zanurzenia. Typy, wymiary, rozmieszczenie,

sposób wykonania i barwy podzia∏ek zanurzenia powinny odpowiadaç normie PN-W-18052 (ISO 7606).

§ 24. Za baz´ pomiarowà, czyli punkt zerowy podzia∏ki zanurzenia, przyjmuje si´ dolnà kraw´dê st´pki

lub dolnà kraw´dê kad∏uba, je˝eli statek nie ma st´pki.

§ 25. Podzia∏ki zanurzenia na statku nieprzeznaczonym do przewozu ∏adunków, o zanurzeniu nie wi´kszym ni˝ 1 m, umieszcza si´ na wniosek armatora.

§ 26. Organ pomiarowy, na podstawie protoko∏u

pomiarowego, wystawia Êwiadectwo pomiarowe na

okres nie d∏u˝szy ni˝ 15 lat.

§ 27. Âwiadectwo pomiarowe traci wa˝noÊç po

up∏ywie terminu, na jaki zosta∏o wystawione, oraz po

dokonaniu remontu, przebudowy lub w wyniku odkszta∏cenia kad∏uba, je˝eli dane podane w Êwiadectwie

sta∏y si´ nieaktualne.

§ 28. Wa˝noÊç Êwiadectwa pomiarowego mo˝e byç

przed∏u˝ona na okres nie d∏u˝szy ni˝ 10 lat — dla statku przeznaczonego do przewozu ∏adunków, oraz na

okres nie d∏u˝szy ni˝ 15 lat — dla statku nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków. Warunkiem przed∏u˝enia

wa˝noÊci Êwiadectwa pomiarowego jest przeprowadzenie z wynikiem pozytywnym weryfikacji pomiarów.

§ 29. Ustala si´ nast´pujàce wzory Êwiadectw pomiarowych

1) Êwiadectwa pomiarowego statku ˝eglugi Êródlàdowej przeznaczonego do przewozu ∏adunków — stanowiàcy za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia;

∏o wydane przez organ pomiarowy innego paƒstwa,

uniewa˝nione Êwiadectwo przesy∏a si´ w∏aÊciwemu

organowi tego paƒstwa.

2) Êwiadectwa pomiarowego statku ˝eglugi Êródlàdowej nieprzeznaczonego do przewozu ∏adunków —

stanowiàcy za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

2. O zatoni´ciu, wycofaniu z eksploatacji lub z∏omowaniu statku, który posiada∏ Êwiadectwo pomiarowe

wydane przez organ pomiarowy innego paƒstwa,

urzàd ˝eglugi Êródlàdowej w∏aÊciwy dla miejsca tego

zdarzenia powiadamia niezw∏ocznie ten organ pomiarowy, który wyda∏ Êwiadectwo, i je˝eli jest to mo˝liwe

— odsy∏a Êwiadectwo.

§ 30. W Êwiadectwie pomiarowym podaje si´ obcià˝enie statku odpowiadajàce zanurzeniu statku pustego.

§ 31. Zmiany w Êwiadectwie pomiarowym mogà

byç dokonane tylko przez organ pomiarowy.

§ 32. Na wniosek armatora organ pomiarowy wydaje duplikat Êwiadectwa pomiarowego.

§ 33. Armator jest obowiàzany zwróciç Êwiadectwo

pomiarowe statku wycofanego z eksploatacji organowi pomiarowemu, który je wyda∏.

§ 36. Âwiadectwa pomiarowe wydane na podstawie dotychczasowych przepisów podlegajà wymianie

na Êwiadectwa okreÊlone w rozporzàdzeniu w terminie

5 lat od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

§ 37. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

30 dni od dnia og∏oszenia.2)

Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at

§ 34. W razie ponownego pomiaru statku, organ

pomiarowy uniewa˝nia poprzednie Êwiadectwo pomiarowe i wydaje nowe Êwiadectwo.

2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone zarzàdzeniem

§ 35. 1. W przypadku wydania Êwiadectwa pomiarowego dla statku, którego poprzednie Êwiadectwo by-

Ministra Komunikacji nr 208 z dnia 22 listopada 1975 r.

w sprawie przepisów o pomierzaniu statków ˝eglugi Êródlàdowej (Dz. Urz. MK Nr 32, poz. 259).

———————

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 5 grudnia 2002 r. (poz. 40)

Za∏àcznik nr 1

WZÓR ÂWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ˚EGLUGI ÂRÓDLÑDOWEJ

PRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ¸ADUNKÓW

Za∏àcznik nr 2

WZÓR ÂWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ˚EGLUGI ÂRÓDLÑDOWEJ

NIEPRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ¸ADUNKÓW

41

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 9 grudnia 2002 r.

w sprawie okreÊlenia obiektów, urzàdzeƒ i instalacji wchodzàcych w sk∏ad infrastruktury zapewniajàcej

dost´p do portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej

Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia

1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U.

z 2002 r. Nr 110, poz. 967, Nr 166, poz. 1361 i Nr 200,

poz. 1683) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. W sk∏ad infrastruktury zapewniajàcej dost´p do

Portu Gdaƒsk wchodzà

1) nast´pujàce tory wodne wraz ze zwiàzanymi z ich

funkcjonowaniem obiektami, urzàdzeniami i instalacjami

a) tor podejÊciowy do Gdaƒska-Nowego Portu

— odcinek od p∏awy NP do pary p∏aw N1—N2,

o d∏ugoÊci 2,5 km, szerokoÊci w dnie

250 m i g∏´bokoÊci technicznej 12,0 m,

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca

2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302).

— odcinek od pary p∏aw N1—N2 do pary p∏aw

N5—N6, o d∏ugoÊci 2,2 km, szerokoÊci w dnie

250 m i g∏´bokoÊci technicznej 12,0 m,

— odcinek od pary p∏aw N5—N6 (w linii nabie˝nika Brzeêno) do pary p∏aw N7—N8, o d∏ugoÊci 0,96 km, szerokoÊci w dnie 250 m i g∏´bokoÊci technicznej 12,0 m,

— odcinek od pary p∏aw N7—N8 (w linii nabie˝nika Westerplatte) do trawersu prawego i lewego Êwiat∏a wejÊciowego, o d∏ugoÊci

1,7 km, szerokoÊci w dnie 150 m i g∏´bokoÊci

technicznej 12,0 m,

b) tor podejÊciowy do Portu Pó∏nocnego od pary

p∏aw P1—P2 do trawersu prawego i lewego

Êwiat∏a wejÊciowego, o d∏ugoÊci 6,3 km, szerokoÊci w dnie 350 m i g∏´bokoÊci technicznej

17,0 m,

c) tor wejÊciowy na Wis∏´ Âmia∏à, o d∏ugoÊci

0,8 km, szerokoÊci w dnie 45 m i g∏´bokoÊci

technicznej 4,5 m;

40

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 5 grudnia 2002 r.

w sprawie pomiarów statków ˝eglugi Êródlàdowej

Na podstawie art. 26 ust. 7 i art. 72 ust. 2 ustawy

z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U.

z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r.

Nr 199, poz. 1672) zarzàdza si´, co nast´puje