Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów w środowisku substancji lub energii przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem, portem

§ 5. 1. Zadania w zakresie organizacji, eksploatacji

i rozwoju sieci wewn´trznej wykonuje eksploatator.

2. Do zadaƒ eksploatatora nale˝y w szczególnoÊci

1) eksploatacja sieci wewn´trznej;

2) zg∏aszanie koordynatorowi sieci telekomunikacyjnej zintegrowanej potrzeb w zakresie wykorzystania sieci telekomunikacyjnej zintegrowanej;

3) uzgadnianie z koordynatorem sieci telekomunikacyjnej zintegrowanej koncepcji i programów rozwoju u˝ytkowanej infrastruktury telekomunikacyjnej;

4) obs∏uga urz´du obs∏ugujàcego ministra w∏aÊciwego

do spraw wewn´trznych w zakresie telekomunikacji;

5) zapewnienie prawid∏owego funkcjonowania i korzystania z sieci ∏àcznoÊci rzàdowej, w szczególnoÊci pod wzgl´dem bezpieczeƒstwa i warunków

przesy∏ania informacji niejawnych;

6) podejmowanie dzia∏aƒ w celu obni˝ania kosztów

dzia∏alnoÊci telekomunikacyjnej;

7) monitorowanie wykorzystania sieci wewn´trznej

i sieci ∏àcznoÊci rzàdowej oraz przygotowywanie

corocznych informacji koordynatorowi sieci telekomunikacyjnej zintegrowanej wraz z ocenà dzia∏aƒ inwestycyjnych;

8) ewidencjonowanie eksploatowanych sieci i infrastruktury telekomunikacyjnej.

Poz. 307 i 308

2. Eksploatator przedstawia ministrowi w∏aÊciwemu do spraw wewn´trznych roczne sprawozdanie dotyczàce stanu sieci ∏àcznoÊci rzàdowej i niezb´dnych

zamierzeƒ inwestycyjnych.

§ 8. 1. Jednostki organizacyjne u˝ywajà cz´stotliwoÊci radiowych, na podstawie informacji o przydziale i warunkach wykorzystywania cz´stotliwoÊci, udzielanej, na jej wniosek, przez jednostk´ upowa˝nionà,

oraz u˝ywajà urzàdzeƒ radiowych zgodnie z warunkami okreÊlonymi w tej informacji przez jednostk´ upowa˝nionà.

2. Organy administracji rzàdowej w zakresie zarzàdzania kryzysowego i koordynacji dzia∏aƒ ratowniczych u˝ywajà cz´stotliwoÊci radiowych, na podstawie

informacji o przydziale i warunkach wykorzystywania

cz´stotliwoÊci, udzielanej, na ich wniosek, przez jednostk´ upowa˝nionà, oraz u˝ywajà urzàdzeƒ radiowych zgodnie z warunkami okreÊlonymi w tej informacji przez jednostk´ upowa˝nionà.

3. Koordynator sieci telekomunikacyjnej zintegrowanej i eksploatatorzy prowadzà dzia∏ania majàce na

celu lokalizowanie i eliminowanie zak∏óceƒ elektromagnetycznych.

4. Jednostka organizacyjna korzysta z zasobów numeracji na podstawie informacji o przydziale numeracji, udzielonej, na jej wniosek, przez jednostk´ upowa˝nionà.

§ 9. Koszty eksploatacji infrastruktury sieci telekomunikacyjnej zintegrowanej, wydatki z tytu∏u wykorzystywania cz´stotliwoÊci radiowych i zasobów numeracji oraz wydatki z tytu∏u korzystania z us∏ug Êwiadczonych przez operatorów ponoszà ich u˝ytkownicy.

§ 6. Sieç telekomunikacyjna zintegrowana mo˝e

obejmowaç infrastruktur´ telekomunikacyjnà b´dàcà

w dyspozycji jednostek organizacyjnych.

§ 10. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

§ 7. 1. Decyzje uprawniajàce do korzystania oraz

decyzje o pozbawieniu prawa do korzystania z sieci

∏àcznoÊci rzàdowej podejmuje minister w∏aÊciwy do

spraw wewn´trznych.

Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji

K. Janik

308

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1)

z dnia 23 stycznia 2003 r.

w sprawie wymagaƒ w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów w Êrodowisku substancji lub energii

przez zarzàdzajàcego drogà, linià kolejowà, linià tramwajowà, lotniskiem, portem

Na podstawie art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62,

poz. 627 i Nr 115, poz. 1229 oraz z 2002 r. Nr 74,

———————

1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzà-

poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233,

poz. 1957) zarzàdza si´, co nast´puje

dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Ârodowiska (Dz. U. Nr 85, poz. 766).

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla wymagania w zakresie

prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub

energii w Êrodowisku, do których sà obowiàzani zarzàdzajàcy drogà, linià kolejowà, linià tramwajowà, lotniskiem, portem, wprowadzanych w zwiàzku z eksploatacjà tych obiektów, oraz ustala przypadki, w których wymagane sà

1) ciàg∏e pomiary poziomów wskazanych substancji

lub energii w Êrodowisku;

2) okresowe pomiary poziomów wskazanych substancji lub energii w Êrodowisku;

3) referencyjne metodyki wykonywania pomiarów;

4) kryteria lokalizacji punktów pomiarowych;

5) sposoby ewidencjonowania wyników przeprowadzonych pomiarów.

§ 2. 1. Dla lotnisk, na których ma miejsce ponad

50 tysi´cy ∏àcznie startów i làdowaƒ statków powietrznych w roku kalendarzowym, ciàg∏e pomiary ha∏asu

w Êrodowisku prowadzi si´ niezale˝nie od po∏o˝enia

lotnisk.

2. Dla lotnisk, na których ma miejsce ponad 10 tysi´cy ∏àcznie startów i làdowaƒ statków powietrznych

w roku kalendarzowym, ciàg∏e pomiary ha∏asu w Êrodowisku prowadzi si´ dla tych lotnisk, które po∏o˝one

sà na terenie aglomeracji.

§ 3. Okresowe pomiary poziomów substancji lub

energii w Êrodowisku prowadzi si´ dla nast´pujàcych

substancji lub energii

1) ha∏asu w Êrodowisku od

a) autostrad, dróg ekspresowych, innych dróg krajowych oraz wojewódzkich — co 5 lat w okresie

wykonywania generalnego pomiaru ruchu,

b) autostrad i dróg ekspresowych nowo oddanych

do eksploatacji — dwa razy w roku kalendarzowym w okresie pierwszych 3 lat, poczàwszy od

roku oddania do eksploatacji,

c) linii kolejowych magistralnych i pierwszorz´dnych — co 5 lat,

d) linii tramwajowych — co 5 lat,

e) lotnisk niewymienionych w § 2 oraz làdowisk

w rozumieniu ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. —

Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112) — co

5 lat,

f) portów morskich lub Êródlàdowych, po∏o˝onych

na terenach aglomeracji — co 5 lat;

2) zawiesiny ogólnej i substancji ropopochodnych

w wodach opadowych i roztopowych, z cz´stotliwoÊcià nie mniejszà ni˝ jeden raz w ciàgu roku kalendarzowego, dla

a) lotnisk o powierzchni utwardzonej wyposa˝onych w instalacj´ odwodnienia p∏yty lotniska,

b) autostrad, dróg ekspresowych, dróg krajowych

i wojewódzkich, z których wody opadowe lub

Poz. 308

roztopowe ujmowane sà w systemy kanalizacyjne;

3) wskaênika biologicznego zapotrzebowania tlenu

(BZT5), wskaênika chemicznego zapotrzebowania

tlenu (ChZT), wskaênika pH, substancji rozpuszczonych, zawiesiny ogólnej, o∏owiu, cynku, kadmu

i ropopochodnych z cz´stotliwoÊcià nie mniejszà

ni˝ dwa razy w roku, w wodach basenów portowych portów morskich i portów ˝eglugi Êródlàdowej, z wy∏àczeniem portów jachtowych.

§ 4. Referencyjne metodyki wykonywania pomiarów oraz kryteria lokalizacji punktów pomiarowych dla

pomiarów

1) ciàg∏ych — ha∏asu dla lotnisk, o których mowa

w § 2, od startów, làdowaƒ i przelotów statków powietrznych sà okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia;

2) okresowych — ha∏asu dla lotnisk, o których mowa

w § 3 pkt 1 lit. e, od startów, làdowaƒ i przelotów

statków powietrznych sà okreÊlone w za∏àczniku nr

1 do rozporzàdzenia;

3) ha∏asu od instalacji na terenie lotniska oraz naziemnych operacji statków powietrznych sà okreÊlone

w przepisach wydanych na podstawie art. 148

ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo

ochrony Êrodowiska;

4) okresowych — ha∏asu w Êrodowisku, o których mowa w § 3 pkt 1 lit. a—d, sà okreÊlone w za∏àczniku

nr 2 do rozporzàdzenia;

5) okresowych — ha∏asu w Êrodowisku powodowanego pracà portu morskiego lub Êródlàdowego

a) dla instalacji na terenie portu sà okreÊlone w rozporzàdzeniu wydanym na podstawie art. 148

ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo

ochrony Êrodowiska,

b) dla urzàdzeƒ, w tym statków, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia;

6) okresowych — poziomów substancji w wodach,

o których mowa w § 3 pkt 2, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia;

7) okresowych — poziomów substancji w wodach,

o których mowa w § 3 pkt 3, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia.

§ 5. Wyniki przeprowadzonych pomiarów poziomów substancji lub energii w Êrodowisku wykonane

w zwiàzku z eksploatacjà drogi, linii kolejowej, linii

tramwajowej, lotniska oraz portu sà ewidencjonowane

w formie zestawieƒ tabelarycznych, opisów i map sytuacyjnych zapisanych w postaci drukowanej i elektronicznej.

§ 6. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2004 r.

Minister Ârodowiska: S. ˚elichowski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra

Ârodowiska z dnia 23 stycznia 2003 r.

(poz. 308)

Za∏àcznik nr 1

REFERENCYJNA METODYKA WYKONYWANIA CIÑG¸YCH LUB OKRESOWYCH POMIARÓW HA¸ASU DLA

LOTNISK OD STARTÓW, LÑDOWA¡ I PRZELOTÓW STATKÓW POWIETRZNYCH ORAZ KRYTERIA

LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. Stosowane metody

Pomiary poziomu ha∏asu w Êrodowisku powodowanego ruchem lotniczym wykonuje si´, wykorzystujàc

a) metod´ pomiarów ciàg∏ych,

b) metod´ pomiarów okresowych,

c) metody obliczeniowe.

Metody wymienione w lit. a—c s∏u˝à do wyznaczenia wartoÊci d∏ugotrwa∏ego Êredniego poziomu dêwi´ku wraz z niepewnoÊcià oszacowania

LAeq,LT ± ∆LAeq,LT

w decybelach (dB)

gdzie

LAeq,LT

Zestawy przyrzàdów pomiarowych, to jest mierników poziomu dêwi´ku wraz z mikrofonem oraz innych

przyrzàdów u˝ywanych do pomiarów poziomów

dêwi´ku, powinny mieç 1 klas´ dok∏adnoÊci.

Wzorcowe êród∏a dêwi´ku u˝ywane do wzorcowania toru pomiarowego muszà mieç klas´ dok∏adnoÊci

minimum 1.

Przyrzàdy pomiarowe stosowane do okresowych

pomiarów ha∏asu dla lotnisk (zgodnie z metodà wymienionà w pkt 1 lit. b) powinny byç wyposa˝one

w êród∏o zasilania pozwalajàce na pomiar co najmniej

24-godzinny.

Mikrofony pomiarowe powinny mieç za∏o˝one

os∏ony przeciwwietrzne, niezale˝nie od warunków atmosferycznych.

— wartoÊç d∏ugookresowego, Êredniego poziomu dêwi´ku, wyznaczona zgodnie z normà PN-ISO 1996-2 „Akustyka. Opis i pomiary ha∏asu Êrodowiskowego. Zbieranie

danych dotyczàcych sposobu zagospodarowania terenu”, dB,

∆LAeq,LT — niepewnoÊç oszacowania wartoÊci d∏ugotrwa∏ego Êredniego poziomu dêwi´ku, dB,

3. Wzorcowanie, legalizacja

Rozporzàdzenie niniejsze nie podaje metod wyznaczania wartoÊci niepewnoÊci ∆LAeq,LT.

4. Warunki meteorologiczne

2. Ogólne wymagania dotyczàce zestawów pomiarowych

Przyrzàdy pomiarowe powinny umo˝liwiç wyznaczenie równowa˝nego poziomu dêwi´ku A oraz poziomu ekspozycyjnego.

Pomiary mogà byç wykonywane wy∏àcznie przy

pomocy przyrzàdów z wa˝nym Êwiadectwem legalizacji.

Wszystkie przyrzàdy u˝ywane do pomiarów ha∏asu

powinny byç wzorcowane zgodnie z instrukcjà dostarczanà przez producenta przyrzàdu.

Ciàg∏e pomiary ha∏asu wykonuje si´ w nast´pujàcych warunkach meteorologicznych

a) temperatura od –40°C do 60°C,

b) wilgotnoÊç od 25% do 98%,

c) pr´dkoÊç wiatru do 16 m/s,

d) ciÊnienie atmosferyczne od 940 hPa do 1060 hPa.

Do ciàg∏ych pomiarów ha∏asu lotniczego stosuje

si´ zestawy przyrzàdów pomiarowych wykonujàcych

automatyczne pomiary ha∏asu oraz warunków meteorologicznych.

Gdy powy˝sze warunki nie sà spe∏nione w jakimÊ

okresie, wyników pomiarów ha∏asu z tego okresu nie

uwzgl´dnia si´ w koƒcowym wyniku badania.

Do ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie mogà byç stosowane zestawy przyrzàdów pomiarowych

wykonujàcych automatyczne pomiary ha∏asu oraz warunków meteorologicznych.

Pomiar parametrów warunków meteorologicznych

wykonywany jest na wysokoÊci 10 m nad poziomem

lotniska, równoczeÊnie z pomiarami poziomu ha∏asu;

w tym celu wykorzystaç mo˝na lotniskowà stacj´ meteorologicznà.

Dopuszcza si´ tylko te przyrzàdy pomiarowe, dla

których producent poda∏ dane na temat wp∏ywu warunków zewn´trznych na niepewnoÊç pomiarów ha∏asu.

Zestaw przyrzàdów pomiarowych powinien byç

wyposa˝ony w sond´ mikrofonowà zabezpieczajàcà

od wp∏ywu niekorzystnych warunków atmosferycznych.

Okresowe pomiary ha∏asu wykonuje si´ w warunkach meteorologicznych zapewniajàcych najbardziej

stabilne warunki rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku z dodatnià sk∏adowà pr´dkoÊci wiatru od êród∏a do punktu

pomiarowego, takich jak

a) pr´dkoÊç wiatru 0—5 m/s okreÊlona na wysokoÊci

po∏o˝enia najwy˝szego punktu obserwacji,

b) brak silnej inwersji temperaturowej przy gruncie,

c) temperatura powy˝ej –5°C,

d) brak opadów atmosferycznych.

II. KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH

Poz. 308

W ramach ka˝dej operacji okreÊla si´ klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych z uwagi na

a) typ statku powietrznego,

b) typ operacji lotniczej,

c) kod trasy dolotowej i odlotowej z lotniska.

Lokalizacja punktów pomiarowych ustalana jest indywidualnie dla ka˝dego pomiaru w zale˝noÊci od aktualnego celu pomiarów, charakterystyk êród∏a ha∏asu

oraz rodzaju pokrycia i zagospodarowania obszaru, na

którym wykonywane sà pomiary.

Czas pomiaru poziomu LAE dla ka˝dego pojedynczego zdarzenia akustycznego nie mo˝e byç mniejszy

ni˝ akustyczny czas trwania zjawiska, to znaczy wartoÊç

chwilowa poziomu dêwi´ku emitowanego przez pojedyncze zdarzenie akustyczne powinna zawieraç si´

w przedziale

Lokalizujàc punkty pomiarowe, nale˝y stosowaç

nast´pujàce, ogólne kryteria

LAmax – 10dB ≤ LA(t) ≤ LAmax

a) podczas pomiarów mikrofon lub sonda mikrofonowa sà skierowane pionowo w gór´, a membrana mikrofonu znajduje si´ co najmniej 4 m nad powierzchnià ziemi. W przestrzeni otaczajàcej mikrofon (sond´ mikrofonowà), wewnàtrz sto˝ka o kàcie wierzcho∏kowym 160° i osi pokrywajàcej si´

z osià mikrofonu nie znajdujà si´ ˝adne przeszkody,

b) poziom i charakter t∏a akustycznego w punkcie pomiarowym musi umo˝liwiaç automatycznà identyfikacj´ ha∏asu pochodzàcego od statków powietrznych. W zwiàzku z tym niezb´dne jest wykonanie

wst´pnych analiz akustycznych, których wyniki

przesàdzà o mo˝liwoÊci ustalenia punktu pomiarowego w wytypowanej lokalizacji,

c) w przypadku zastosowania metody pomiarów ciàg∏ych, lokalizacja punktów pomiarowych musi

uwzgl´dniaç rzuty na powierzchni´ ziemi tras dolotowych oraz odlotowych z lotniska oraz fazy operacji (start, wznoszenie, làdowanie, zni˝anie, przelot).

III. METODA CIÑG¸YCH POMIARÓW HA¸ASU DLA

LOTNISK I OBLICZENIA ÂREDNIEGO D¸UGOTRWA¸EGO POZIOMU DèWI¢KU

Dla potrzeb metody przez pomiar ciàg∏y nale˝y rozumieç pomiary wykonywane bez przerwy w d∏ugotrwa∏ym czasie odniesienia, zdefiniowanym w normie

polskiej PN ISO 1996-1.

W czasie wykonywania pomiarów ciàg∏ych wyznaczane sà Êrednie wartoÊci ekspozycyjnych poziomów

ha∏asu dla wybranych kategorii pojedynczych zdarzeƒ

akustycznych.

Pojedyncze zdarzenia akustyczne ∏àczy si´ w klasy,

dla których Êrednià wartoÊç poziomu ekspozycyjnego

LAE oblicza si´ w ten sposób, aby uzyskaç mo˝liwie niskà wartoÊç odchylenia standardowego σLAE.

Pojedyncze zdarzenia akustyczne wyznacza si´ dla

nast´pujàcych operacji lotniczych

gdzie

— chwilowa wartoÊç poziomu dêwi´ku, dB,

LA(t)

LAmax — maksymalna wartoÊç poziomu dêwi´ku.

Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych oblicza si´ Êrednià wartoÊç poziomu ekspozycyjnego wed∏ug wzoru

(1)

w którym

n

— liczebnoÊç klasy, to jest liczba pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych k-tej klasy,

LAEk — Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny

w dB,

LAEki — wartoÊç poziomu ekspozycyjnego od pojedynczych zdarzeƒ akustycznych zakwalifikowanych do k-tej klasy.

Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych okreÊla si´ odchylenie standardowe w próbce

wed∏ug wzoru

(2)

oznaczenia jak poprzednio.

Wynikowà wartoÊç d∏ugotrwa∏ego, Êredniego poziomu dêwi´ku okreÊla si´ osobno dla

a) pory dnia,

b) pory nocy

ze wzoru

a) starty i wznoszenia,

b) làdowania i podejÊcia do làdowania,

c) przeloty,

d) loty po kr´gu.

(3)

gdzie

T

— czas odniesienia w sekundach,

Nk

— liczba pojedynczych zdarzeƒ akustycznych

k-tej klasy, dla reprezentatywnej doby (dla 6

najniekorzystniejszych, kolejnych miesi´cy

w roku), zarejestrowana w czasie odniesienia T,

LAEk

— Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny

w decybelach,

m

— liczba klas pojedynczych zdarzeƒ akustycznych.

Pomiary ha∏asu dla pojedynczych zdarzeƒ akustycznych uzupe∏nia si´ o pomiary t∏a akustycznego.

Poz. 308

Pomiar t∏a akustycznego jest wykonywany w sposób ciàg∏y w okresach poza wyst´powaniem pojedynczych zdarzeƒ akustycznych.

W wyniku pomiarów t∏a zostaje ustalony poziom

równowa˝ny t∏a akustycznego.

Wp∏yw t∏a akustycznego na d∏ugotrwa∏y Êredni poziom ha∏asu lotniczego jest w wi´kszoÊci przypadków

pomijany. Je˝eli jednak ró˝nica pomi´dzy poziomem

t∏a a d∏ugotrwa∏ym Êrednim poziomem ha∏asu lotniczego jest mniejsza ni˝ 10 dB, nale˝y uwzgl´dniç

wp∏yw t∏a, zgodnie ze wzorem

(4)

gdzie

LAeq,LT — d∏ugotrwa∏y Êredni poziom dêwi´ku, okreÊlony na podstawie zmierzonych poziomów

ekspozycyjnych, wg wzoru (3) [dB],

LAeqTla — równowa˝ny poziom t∏a akustycznego [dB].

IV. METODA POMIARÓW OKRESOWYCH HA¸ASU

DLA LOTNISK I OBLICZENIA ÂREDNIEGO D¸UGOTRWA¸EGO POZIOMU DèWI¢KU

Stosujàc t´ metod´, mierzy si´ ekspozycyjne poziomy dêwi´ku od ka˝dej operacji lotniczej, nie dzielàc ich

na klasy.

chylenia standardowego mniejszej od 1,5 dB oraz po

obj´ciu badaniami wszystkich eksploatowanych typów

samolotów pomiar w danym punkcie zostaje zakoƒczony.

Wynikowà wartoÊç d∏ugotrwa∏ego Êredniego poziomu dêwi´ku okreÊla si´ osobno dla

a) pory dnia,

b) pory nocy

ze wzoru

(7)

Po ka˝dym pomiarze ekspozycyjnego poziomu

dêwi´ku wyznacza si´ bie˝àcà wartoÊç

a) Êredniego poziomu ekspozycyjnego (wzór 5),

b) odchylenia standardowego (wzór 6).

(5)

gdzie

LAEsr — bie˝àca wartoÊç Êredniego ekspozycyjnego

poziomu dêwi´ku [dB],

k

— bie˝àca liczba operacji lotniczych,

LAej

— poziom ekspozycyjny pojedynczego zdarzenia

akustycznego [dB].

gdzie

T — czas odniesienia w sekundach (dla danej pory

doby), s,

k — liczba pojedynczych zdarzeƒ akustycznych dla

reprezentatywnej doby (dla 6 najniekorzystniejszych, kolejnych miesi´cy w roku), zarejestrowana w czasie odniesienia T.

W ocenie uwzgl´dnia si´ tak˝e wp∏yw t∏a akustycznego zgodnie z zasadami sprecyzowanymi

w pkt III.

V. METODY OBLICZENIOWE

(6)

oznaczenia jak poprzednio.

Po ka˝dej aktualizacji bada si´ bie˝àcà wartoÊç odchylenia standardowego. Po osiàgni´ciu wartoÊci od-

Do oceny ha∏asu dla lotnisk stosuje si´ metod´ obliczeniowà INM. Metoda ta zawarta jest w przepisach

mi´dzynarodowych w rozumieniu ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112),

a w szczególnoÊci w dokumencie: Circular 205 —

AN/1/25/1988 Mi´dzynarodowej Organizacji Lotnictwa

Cywilnego — ICAO oraz zaadoptowanym do warunków europejskich, przyj´tym do stosowania przez Dyrektyw´ 2002/49/WE dokumencie ECAC CEAC Doc. 29

Report on Standard Method of Computing Noise Countours around Civil Airports.

VI. TOWARZYSZÑCE POMIAROM HA¸ASU POMIARY

WIELKOÂCI POZAAKUSTYCZNYCH

VIII. DANE REJESTROWANE W PROTOKO¸ACH

I SPRAWOZDANIACH Z BADA¡

Podczas pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych ustala si´ i mierzy wartoÊci nast´pujàcych

wielkoÊci pozaakustycznych

Ka˝dy pomiar ha∏asu dla lotniska musi byç udokumentowany protoko∏em pomiarowym zawierajàcym

a) warunki meteorologiczne

— pr´dkoÊç i kierunek wiatru,

— temperatura w punkcie pomiarowym,

— wilgotnoÊç wzgl´dna powietrza,

— ciÊnienie atmosferyczne,

b) wielkoÊci charakteryzujàce êród∏a

— nat´˝enie ruchu (liczba operacji lotniczych na

ka˝dej trasie),

— struktura nat´˝enia ruchu lotniczego na ka˝dej

trasie i rodzaj operacji lotniczej,

— typ statku powietrznego.

VII. CZ¢STOTLIWOÂå WYKONYWANIA OKRESOWYCH

POMIARÓW HA¸ASU LOTNICZEGO

Okresowy pomiar ha∏asu dla lotniska obejmuje

cykl pomiarowy w okresie letnim i zimowym, w dniach

o najwi´kszym nasileniu ruchu.

Okresowych pomiarów ha∏asu nie wykonuje si´

w dniach charakterystycznych dla okresów o minimalnej liczbie operacji lotniczych.

1) nazw´ pomiaru, miejsce, dat´ i por´ (godzin´) wykonania i nazwiska osób wykonujàcych pomiary,

2) informacj´ opisowà dotyczàcà êród∏a ha∏asu, którego oddzia∏ywanie jest mierzone oraz (ewentualnie)

êróde∏ zak∏ócajàcych,

3) charakterystyk´ odleg∏oÊci statku powietrznego od

punktu pomiarowego oraz parametry pracy zespo∏u nap´dowego,

4) dane dotyczàce metody zastosowanej do pomiarów, w tym oznaczenia norm,

5) informacje o u˝ytych przyrzàdach pomiarowych

i wzorcujàcych (rodzaj i typ, producent, data i numer ostatniego dokumentu legalizacyjnego),

6) informacj´ dotyczàcà po∏àczenia przyrzàdów pomiarowych w zestaw (system) pomiarowy, o ile

u˝yto takiego zestawu,

7) charakterystyk´ punktu pomiarowego i jego otoczenia (za∏àczyç szkic),

8) opis parametrów ustawienia przyrzàdów pomiarowych podczas pomiaru,

9) uzyskane wyniki pomiarów dla

a) pomiaru ciàg∏ego

ZESTAWIENIE WYNIKÓW POMIARÓW — dla trasy dolotowej/odlotowej nr ......

Punkt pomiarowy nr __ ______,

b) pomiaru okresowego

ZESTAWIENIE WYNIKÓW POMIARÓW

10) dane na temat ewentualnych pomiarów towarzyszàcych (takich jak warunki meteorologiczne, parametry ruchu),

11) informacje dodatkowe majàce wp∏yw na ocen´

wyników pomiarów, a w szczególnoÊci informacje o

a) remontach dróg startowych,

b) wykorzystywaniu nietypowych tras dolotowych

i odlotowych,

c) braku lotów,

d) operacjach statków powietrznych, nietypowych

na danym lotnisku,

e) brakach (cz´Êciowych) danych pomiarowych,

f) niedopuszczalnych warunkach atmosferycznych

i okresach ich wystàpienia,

g) i innych,

12) za∏àczniki graficzne zawierajàce schemat sytuacyjny lokalizacji lotniska (drogi startowe, trasy odlotowe i dolotowe) wraz z lokalizacjà punktu pomiarowego.

ObjaÊnienie

U˝yte w niniejszym za∏àczniku okreÊlenia sà zgodne

z normami PN ISO-1996-1 i PN ISO-1996-2.

Za∏àcznik nr 2

REFERENCYJNE METODYKI WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW POZIOMÓW HA¸ASU

W ÂRODOWISKU DLA DRÓG, LINII KOLEJOWYCH, LINII TRAMWAJOWYCH, URZÑDZE¡ NA TERENACH

PORTÓW ORAZ KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. Stosowane metody

Okresowe pomiary poziomów ha∏asu w Êrodowisku,

powodowanego ruchem drogowym, kolejowym,

tramwajowym i urzàdzeƒ zwiàzanych z pracà portu,

wykonuje si´, wykorzystujàc

a) metod´ poÊrednià, to jest metod´ pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych,

b) metod´ bezpoÊrednich pomiarów ha∏asu z wykorzystaniem próbkowania,

c) metod´ bezpoÊrednià ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie,

d) metody obliczeniowe oparte o modele rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku w Êrodowisku.

Metoda pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych stosowana jest w pomiarach ha∏asu

a) dla dróg o nat´˝eniach ruchu nieprzekraczajàcych

300 pojazdów na godzin´,

b) dla linii kolejowych i tramwajowych,

c) od urzàdzeƒ i ruchu statków na terenie portu.

Metoda bezpoÊrednich pomiarów ha∏asu z wykorzystaniem próbkowania stosowana jest g∏ównie do

pomiaru ha∏asu dla dróg o nat´˝eniu ruchu przekraczajàcym 300 pojazdów na godzin´.

Metoda bezpoÊrednia ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie stosowana jest do nieprzerwanych

wielogodzinnych lub wielodniowych obserwacji ha∏asu w danym punkcie pomiarowym.

Metody obliczeniowe mogà byç stosowane w odniesieniu do wszystkich wymienionych wy˝ej êróde∏

ha∏asu.

Powy˝sze metody s∏u˝à do wyznaczenia wartoÊci

równowa˝nego poziomu ha∏asu wraz z niepewnoÊcià

oszacowania

LAeq, T ± ∆LAeq, T

w decybelach (dB)

gdzie

LAeq, T

— uzyskana w wyniku pomiarów wartoÊç

równowa˝nego poziomu dêwi´ku dla czasu

odniesienia T, dB,

∆LAeq, T — niepewnoÊç oszacowania wartoÊci poziomu równowa˝nego, dB.

Rozporzàdzenie nie okreÊla metod wyznaczania

wartoÊci niepewnoÊci ∆LAeq, T.

2. Ogólne wymagania dotyczàce zestawów pomiarowych

Zestawy pomiarowe powinny byç tak dobrane, by

mo˝na by∏o za ich pomocà wyznaczyç równowa˝ny poziom dêwi´ku A zarówno metodami bezpoÊrednimi,

jak poÊrednimi, to znaczy przez pomiary ekspozycyjnych poziomów dêwi´ku.

Do bezpoÊrednich ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie mogà byç stosowane zestawy przyrzàdów

pomiarowych wykonujàcych automatyczne pomiary

ha∏asu oraz warunków meteorologicznych.

Zestawy przyrzàdów pomiarowych, to jest mierników poziomu dêwi´ku wraz z mikrofonem oraz innych

przyrzàdów u˝ywanych do pomiarów poziomów

dêwi´ku, powinny mieç 1 klas´ dok∏adnoÊci.

Wzorcowe êród∏a dêwi´ku u˝ywane do wzorcowania toru pomiarowego muszà mieç klas´ dok∏adnoÊci

minimum 1.

Mikrofony pomiarowe powinny mieç za∏o˝one

os∏ony przeciwwietrzne, niezale˝nie od warunków atmosferycznych.

Poz. 308

warunki w czasie rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku z dodatnià sk∏adowà pr´dkoÊci wiatru od êród∏a do punktu

pomiarowego, takich jak

a) pr´dkoÊç wiatru 0—5 m/s okreÊlona na wysokoÊci

po∏o˝enia najwy˝szego punktu obserwacji,

b) brak silnej inwersji temperaturowej przy gruncie,

c) temperatura powy˝ej –5°C,

d) brak opadów atmosferycznych.

Stosujàc metod´ bezpoÊrednich, ciàg∏ych pomiarów w ograniczonym czasie pomiary parametrów meteorologicznych wykonuje si´ równoczeÊnie z pomiarami ha∏asu.

II. OGÓLNE ZASADY LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH DLA POMIARÓW OKRESOWYCH

1. Informacje wst´pne

Lokalizacja punktów pomiarowych ustalana jest indywidualnie dla ka˝dego pomiaru w zale˝noÊci od aktualnego celu pomiarów, charakterystyk êród∏a ha∏asu

oraz rodzaju pokrycia i zagospodarowania obszaru, na

którym wykonywane sà pomiary.

Punkty pomiarowe dzieli si´ na dwie kategorie

a) referencyjne,

b) pozosta∏e.

Referencyjne punkty pomiarowe s∏u˝à do oceny

i monitorowania zmiennoÊci parametrów akustycznych êród∏a ha∏asu. Uzyskane w nich wyniki s∏u˝à za

punkt odniesienia do

a) oceny akustycznej êród∏a,

b) interpretacji wyników pomiarów uzyskanych w pozosta∏ych punktach pomiarowych.

2. Kryteria lokalizacji referencyjnych punktów pomiarowych

Referencyjny punkt pomiarowy lokalizuje si´ na

wysokoÊci 4,0 m ± 0,1 m. Je˝eli w miejscu lokalizacji

punktu referencyjnego znajdujà si´ przeszkody na drodze rozprzestrzeniania si´ dêwi´ku (takie jak mur, p∏ot,

budynek), punkt sytuuje si´ na wysokoÊci minimum

0,5 m nad tà przeszkodà.

Pomiary mogà byç wykonywane wy∏àcznie za

pomocà przyrzàdów z wa˝nym Êwiadectwem legalizacji.

W przypadkach pomiarów ha∏asu w miejscu projektowanego ekranu akustycznego, punkt referencyjny

pomiarów sytuuje si´ w p∏aszczyênie ekranu na wysokoÊci minimum 0,5 m ponad przewidywanà górnà kraw´dzià ekranu.

Wszystkie przyrzàdy u˝ywane do pomiarów ha∏asu

powinny byç wzorcowane, a sposób wzorcowania musi byç zgodny z instrukcjà dostarczanà przez producenta przyrzàdu.

Dla dróg poza miastem, niezabudowanych, punkt

referencyjny ustala si´ standardowo w odleg∏oÊci

10 m od skrajnego pasa ruchu; dla linii kolejowych

punkt ten w miar´ mo˝liwoÊci oddala si´ do 25 m.

4. Warunki meteorologiczne

Przyjmuje si´ zasad´, i˝ pomiar w jednym punkcie

referencyjnym charakteryzuje emisj´ ha∏asu z danego

jednorodnego pod wzgl´dem akustycznym odcinka

drogi lub linii kolejowej, przy czym ta jednorodnoÊç do-

3. Wzorcowanie, legalizacja

Pomiary ha∏asu wykonuje si´ w warunkach meteorologicznych, zapewniajàcych najbardziej stabilne

tyczy nie tylko parametrów ruchu i arterii (linii kolejowej), lecz jednoczeÊnie najbli˝szego otoczenia.

Je˝eli arteria (drogowa, szynowa) biegnie po nasypie, estakadzie itp., a warunki na to pozwalajà, referencyjny punkt pomiarowy ha∏asu lokalizuje si´ tak˝e

zgodnie z wymienionymi zasadami, przy czym wysokoÊç punktu pomiarowego liczona jest w stosunku do

wysokoÊci jezdni (nawierzchni torowej).

Dla dróg przebiegajàcych w wykopie referencyjny

punkt pomiarowy lokalizuje si´ w odleg∏oÊci 1 m od

kraw´dzi wykopu na wysokoÊci 4,0 m ± 0,1 m.

3. Kryteria lokalizacji pozosta∏ych punktów pomiarowych ha∏asu w Êrodowisku

W przypadku pomiarów ha∏asu na terenie chronionym, nieprzeznaczonym pod zabudow´, punkt pomiarowy lokalizuje si´ na wysokoÊci 1,5 m nad powierzchnià terenu.

W przypadkach skomplikowanego ukszta∏towania

lub zagospodarowania terenu (takiego jak teren pagórkowaty) lokalizacja punktów pomiarowych musi byç

rozpatrywana indywidualnie.

Je˝eli pomiary ha∏asu prowadzone sà na terenie

zabudowanym, to w celu zminimalizowania wp∏ywu

odbiç dêwi´ku, punkty pomiarowe powinny byç sytuowane w odleg∏oÊci co najmniej 3,5 m od najbli˝szej

p∏aszczyzny odbijajàcej (poza pod∏o˝em).

Je˝eli pomiary ha∏asu odnoszà si´ do terenu, na którym usytuowana jest zabudowa wymagajàca ochrony

akustycznej, to punkt pomiarowy ha∏asu w Êrodowisku

lokalizuje si´ w odleg∏oÊci od 1 do 2 m od Êciany zewn´trznej oraz na wysokoÊci 1,5 m nad poziomem pod∏ogi kondygnacji, na której poziom ha∏asu jest najwy˝szy.

Kondygnacj´, na której poziom ha∏asu jest najwy˝szy, ustala si´, poprzedzajàc w∏aÊciwy pomiar ha∏asu

pomiarami orientacyjnymi na poszczególnych kondygnacjach.

W przypadku pomiarów ha∏asu na obszarach przeznaczonych pod zabudow´ punkt pomiarowy sytuowany jest na granicy przewidywanej zabudowy na

wysokoÊci

a) 4 m nad poziomem terenu w przypadku przewidywanej zabudowy jednorodzinnej,

b) 10 m nad poziomem terenu w przypadku przewidywanej zabudowy wielorodzinnej.

III. METODA POÂREDNIA — METODA POMIARÓW

POJEDYNCZYCH ZDARZE¡ AKUSTYCZNYCH

Metoda ta polega na

a) terenowych pomiarach ekspozycyjnych poziomów

dêwi´ku,

b) wyznaczeniu równowa˝nego poziomu dêwi´ku na

podstawie zmierzonych poziomów ekspozycyjnych.

Ekspozycyjne poziomy dêwi´ku, oznaczane LAE,

mierzone sà dla pojedynczych zdarzeƒ akustycznych.

Poz. 308

Pojedyncze zdarzenia akustyczne ∏àczy si´ w klasy.

Dla ka˝dej klasy wyznaczana jest wartoÊç Êrednia oraz

odchylenie standardowe.

Podstawowym kryterium ∏àczenia pojedynczych

zdarzeƒ akustycznych w klasy jest uzyskanie mo˝liwie

niskiej wartoÊci odchylenia standardowego dla klasy,

oznaczonego jako σLAE.

W pomiarach ha∏asu dla dróg dzieli si´ pojedyncze

zdarzenia akustyczne na nast´pujàce cztery klasy

a) Lp — pojazdy lekkie poruszajàce si´ po bli˝szej jezdni arterii komunikacyjnej (w prawo — patrzàc

z punktu pomiarowego w kierunku ulicy),

b) Ll — pojazdy lekkie poruszajàce si´ po dalszej jezdni arterii komunikacyjnej (w lewo),

c) Cp — pojazdy ci´˝kie poruszajàce si´ po bli˝szej

jezdni arterii komunikacyjnej (w prawo),

d) Cl — pojazdy ci´˝kie poruszajàce si´ po dalszej

jezdni arterii komunikacyjnej (w lewo).

Do pojazdów lekkich zalicza si´ samochody osobowe i dostawcze, natomiast do ci´˝kich: samochody ci´˝arowe, autobusy, ciàgniki i inne ha∏aÊliwe pojazdy

specjalne. Do grupy pojazdów ci´˝kich wliczane sà tak˝e motocykle, z uwagi na bardzo wysokà ich ha∏aÊliwoÊç.

W pomiarach ha∏asu dla linii kolejowych okreÊla

si´ 3 klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych, polegajàcych na przejeêdzie przed punktem pomiarowym

a) pociàgu pasa˝erskiego dalekobie˝nego (takiego jak

pospieszny, EuroCity, InterCity),

b) pociàgu pasa˝erskiego lokalnego,

c) pociàgu towarowego.

W ramach pomiarów ha∏asu od urzàdzeƒ na terenie portu oraz od ruchu statków, dokonuje si´ podzia∏u na klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych z uwagi na

a) typy urzàdzeƒ, w tym statków,

b) trasy manewrowania statku i przemieszczania si´

urzàdzeƒ.

Czas pomiaru poziomu LAE dla ka˝dego pojedynczego zdarzenia akustycznego nie mo˝e byç mniejszy

ni˝ akustyczny czas trwania zjawiska, to znaczy by wartoÊç chwilowa poziomu dêwi´ku generowanego przez

wydarzenie akustyczne zawiera∏a si´ w przedziale

LAmax — 10 dB ≤ LA(t) ≤ LAmax

gdzie

— chwilowa wartoÊç poziomu dêwi´ku, dB,

LA(t)

LAmax — maksymalna wartoÊç poziomu dêwi´ku.

Dla ruchu drogowego na obszarach zurbanizowanych czas ten nie powinien byç mniejszy ni˝ 6 s.

Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych oblicza si´ Êrednià wartoÊç poziomu ekspozycyjnego wed∏ug wzoru

(1)

w którym

n

— liczebnoÊç klasy, to jest liczba pomiarów pojedynczych zdarzeƒ akustycznych k-tej klasy,

LAEk — Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny

w dB,

LAEki — zmierzona wartoÊç poziomu ekspozycyjnego

zakwalifikowanego do k-tej klasy.

Dla ka˝dej klasy pojedynczych zdarzeƒ akustycznych okreÊla si´ odchylenie standardowe w próbce

wed∏ug wzoru

(2)

oznaczenia jak poprzednio.

Wynikowà wartoÊç równowa˝nego

dêwi´ku okreÊla si´ z zale˝noÊci

poziomu

(3)

gdzie

T

— czas odniesienia w sekundach,

Nk — liczba pojedynczych zdarzeƒ akustycznych k-tej

klasy zaobserwowana w czasie odniesienia T,

Poz. 308

LAEk — Êredni dla k-tej klasy poziom ekspozycyjny

w dB,

m — liczba klas pojedynczych zdarzeƒ akustycznych.

IV. METODA BEZPOÂREDNICH POMIARÓW HA¸ASU

Z WYKORZYSTANIEM PRÓBKOWANIA

Metoda ta polega na wyznaczeniu równowa˝nego

poziomu ha∏asu drogowego LAeq,T na podstawie pomiarów w reprezentatywnych okresach badaƒ.

Reprezentatywne okresy okreÊla si´ na podstawie

godzinnego rozk∏adu nat´˝enia i struktury ruchu na badanym odcinku arterii komunikacyjnej. Rozpoznanie

takie przeprowadza si´ na podstawie w∏asnych, orientacyjnych pomiarów parametrów ruchu lub wyników

badaƒ przeprowadzonych przez inne jednostki.

W celu okreÊlenia reprezentatywnego dla czasu odniesienia T okresu badaƒ dokonuje si´ grupowania godzin, podczas których

— nat´˝enie ruchu nie ró˝ni si´ o wi´cej jak 25%

w ka˝dej godzinie,

— ró˝nica w udziale pojazdów ci´˝kich nie przekracza

10%.

Je˝eli nie jest mo˝liwe uzyskanie danych o rozk∏adzie ruchu, czas odniesienia dzieli si´ na jednogodzinne okresy badaƒ.

W ka˝dym okresie badaƒ wykonuje si´ dziesi´ciominutowe pomiary (próbki) ha∏asu drogowego. Liczb´

pomiarów w ka˝dym, reprezentatywnym okresie badaƒ, nie mniejszà od trzech, uzale˝niono od rozst´pu R pomi´dzy skrajnymi wynikami tych pomiarów,

zgodnie z tabelà

Liczba n wymaganych próbek pomiarów ha∏asu w zale˝noÊci od rozst´pu R = Lmax – Lmin pomi´dzy skrajnymi

wynikami pomiarów

Rozst´p R w dB

0≤R≤2

2<R≤4

4<R≤6

6<R≤7

Wymagana liczba pomiarów (próbek) n

3

4

5

6

Je˝eli ró˝nica pomi´dzy wynikami poszczególnych

pomiarów jest wi´ksza ni˝ 7 dB, wyd∏u˝a si´ czas trwania próbki.

Odchylenie standardowe oblicza si´ na podstawie

uzyskanych wyników pomiarów zgodnie ze wzorem

(4)

przy czym

(5)

gdzie

LAi — zmierzony poziom dêwi´ku dla danej próbki

[dB],

n

— liczba prób,

T

— czas odniesienia dla równowa˝nego poziomu

ha∏asu [s].

T∏o akustyczne w czasie pomiarów ha∏asu dla

dróg mo˝e byç pomini´te w przewa˝ajàcej liczbie

przypadków. Je˝eli jednak ró˝nica pomi´dzy poziomem t∏a a mierzonym poziomem dêwi´ku jest mniejsza ni˝ 10 dB, co mo˝e si´ zdarzyç w punktach pomiarowych oddalonych od êród∏a, uwzgl´dnia si´ wp∏yw

t∏a, zgodnie ze wzorem

(6)

gdzie

LAi — zmierzony poziom dêwi´ku [dB],

LAt — poziom t∏a akustycznego [dB],

LAe — poziom sk∏adowej ha∏asu emitowanego przez

êród∏o [dB].

T∏o akustyczne szacuje si´ jako wartoÊç Êrednià

z wyników krótkookresowych, dziesi´ciosekundowych

pomiarów przeprowadzonych w czasie pomi´dzy przejazdami pojazdów. W sytuacjach gdy nie jest to mo˝liwe, dopuszcza si´ oszacowanie t∏a akustycznego

w oparciu o pomiary wykonane w punkcie innym ni˝

aktualny, je˝eli warunki akustyczne otoczenia punktu

zast´pczego sà podobne, jak w punkcie, w którym prowadzone sà badania.

Równowa˝ny poziom dêwi´ku dla dróg w punkcie

pomiarowym oblicza si´ jako wartoÊç Êrednià poziomów ha∏asu (ewentualnie skorygowanych wed∏ug

wzoru (6)), otrzymanych dla ka˝dego z reprezentatywnych okresów pomiarowych przy uwzgl´dnieniu d∏ugoÊci tego okresu, zgodnie ze wzorem

(7)

Poz. 308

VI. METODY OBLICZENIOWE

Metody obliczeniowe ha∏asu od dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, urzàdzeƒ i statków w porcie

oparte powinny byç o model rozprzestrzeniania si´

dêwi´ku w Êrodowisku, zawarty w normie PN ISO

9613-2 Akustyka. T∏umienie dêwi´ku podczas propagacji w przestrzeni otwartej.

Zastosowanie modelu obliczeniowego mo˝e wymagaç pomiarów w celu ustalenia wielkoÊci wejÊciowych do obliczeƒ dotyczàcych emisji ha∏asu ze êróde∏.

Pomiary takie przeprowadza si´ w oparciu o metody

podane w III—V.

VII. DANE REJESTROWANE W

I SPRAWOZDANIACH Z BADA¡

PROTOKO¸ACH

Ka˝dy pomiar musi byç udokumentowany protoko∏em pomiarowym zawierajàcym

1. Zastosowana metoda pomiarów

Nazwa lub krótki opis (charakterystyka metody).

2. Przyrzàdy pomiarowe i wyposa˝enie

1) u˝yte przyrzàdy pomiarowe, nazwy i typy poszczególnych przyrzàdów,

2) metody stosowane do okresowych kontroli mikrofonów i elementów sk∏adowych systemów pomiarowych (nr Êwiadectwa legalizacji),

3) ustawienia przyrzàdów pomiarowych (charakterystyka korekcyjna A, zastosowana sta∏a czasowa).

3. Charakterystyka terenu, na którym prowadzono

pomiary ha∏asu.

Opis terenu, na którym prowadzono badania,

a w tym szkice lub fotografie pokazujàce

gdzie

n

— liczba reprezentatywnych okresów pomiarowych,

LAek — poziom emisji ha∏asu podczas k-tego okresu

pomiarowego w decybelach,

tk

— d∏ugoÊç k-tego okresu pomiarowego w godzinach,

T

— czas odniesienia w godzinach.

V. METODA BEZPOÂREDNIA CIÑG¸YCH POMIARÓW

W OGRANICZONYM CZASIE

Przy zastosowaniu tej metody wartoÊci równowa˝nego poziomu dêwi´ku dla badanego ha∏asu wyznacza

si´ w oparciu o wyniki ciàg∏ej obserwacji zmian poziomu w czasie odniesienia.

1) ukszta∏towanie terenu,

2) powierzchni´ terenu,

3) zabudow´,

4) obiekty odbijajàce fale akustyczne w otoczeniu êród∏a i punktu pomiarowego,

5) klasyfikacj´ terenu z punktu widzenia planu zagospodarowania przestrzennego,

6) dopuszczalne poziomy ha∏asu.

4. Charakterystyka lokalizacji punktu pomiarowego

1) odleg∏oÊç punktu pomiarowego od êród∏a,

2) wysokoÊç punktu pomiarowego,

Z pe∏nego okresu ciàg∏ego pomiaru ha∏asu eliminuje si´ dane uzyskane w odcinkach czasu, w których

warunki atmosferyczne nie odpowiadajà warunkom

podanym w I.4.

3) wspó∏rz´dne geograficzne

punktu pomiarowego.

Dla odcinków czasu, dla których wyeliminowano

wyniki obserwacji poziomów dêwi´ku, ich wartoÊci

wyznacza si´ w oparciu o metody obliczeniowe.

Dane niezb´dne do identyfikacji êród∏a i interpretacji wyników. Charakterystyki te sà ró˝ne w zale˝noÊci od mierzonego êród∏a

i/lub

topograficzne

5. Charakterystyka êród∏a ha∏asu.

Ha∏as dla dróg

1) nazwa odcinka drogi (ulicy), przy której prowadzone sà pomiary ha∏asu,

2) rodzaj drogi

a) miejska,

b) pozamiejska,

3) typ drogi (na przyk∏ad ekspresowa),

4) parametry arterii

a) d∏ugoÊç odcinka, przy którym prowadzone sà

badania,

b) liczba pasów ruchu,

c) szerokoÊç pasa ruchu,

d) szerokoÊç pasa dzielàcego,

e) niweleta drogi,

f) stan jezdni (opisowo),

g) po∏o˝enie (w poziomie terenu, w wykopie, na nasypie, estakadzie),

5) parametry ruchu

a) nat´˝enie ruchu (lub liczba pojazdów danego typu),

b) struktura strumienia pojazdów,

c) Êrednia pr´dkoÊç potoku ruchu (lub danego pojazdu, o ile mierzone sà pojedyncze zjawiska

akustyczne),

d) rodzaj ruchu (p∏ynny, przerywany),

6) otoczenie êród∏a ha∏asu

a) rodzaj zabudowy

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

b) odleg∏oÊç pierwszej linii zabudowy od drogi

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

c) wysokoÊç pierwszej linii zabudowy

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

d) liczba obiektów (budynków) bezpoÊrednio eksponowanych na ha∏as

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

e) oszacowana liczba mieszkaƒców (osób) eksponowanych na ha∏as.

Ha∏as dla linii kolejowych i tramwajowych

1) nazwa odcinka linii, przy której prowadzone sà pomiary ha∏asu,

2) rodzaj linii

a) miejska,

b) pozamiejska,

3) parametry linii

a) d∏ugoÊç odcinka, przy którym prowadzone sà

badania,

b) liczba torów,

c) trakcja,

d) niweleta trasy,

e) stan torowiska (opisowo),

Poz. 308

f) po∏o˝enie (w poziomie terenu, w wykopie, na

nasypie, estakadzie),

4) parametry ruchu

a) liczba pociàgów danego typu,

b) Êrednia pr´dkoÊç danego typu pociàgu,

c) Êrednia d∏ugoÊç pociàgu danego typu,

5) otoczenie êród∏a ha∏asu

a) rodzaj zabudowy

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

b) odleg∏oÊç pierwszej linii zabudowy od linii

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

c) wysokoÊç pierwszej linii zabudowy

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

d) liczba obiektów (budynków) bezpoÊrednio eksponowanych na ha∏as

— po stronie wykonywania pomiarów,

— po przeciwnej stronie,

e) oszacowana liczba mieszkaƒców (osób) eksponowanych na ha∏as.

6. Warunki meteorologiczne

1) pr´dkoÊç i kierunek wiatru,

2) wzgl´dna wilgotnoÊç,

3) temperatura,

4) ciÊnienie.

7. Wyniki pomiarów — dane akustyczne

1) pora doby, której dotyczà pomiary,

2) wyniki wszystkich badaƒ (pomiarów) w punktach

obserwacji i punkcie odniesienia (referencyjnym),

3) wartoÊç poziomu równowa˝nego wraz z niepewnoÊcià, w ka˝dym punkcie pomiarowym,

4) przekroczenia dopuszczalnych poziomów ha∏asu,

5) nazwa i adres instytucji wykonujàcej badania, data

badaƒ,

6) osoba odpowiedzialna za przeprowadzenie badaƒ.

8. Za∏àczniki graficzne — szkic poligonu badaƒ

1) wycinek planu z zaznaczeniem po∏o˝enia êród∏a,

punktów obserwacji, innych pobliskich obiektów

o charakterze ekranujàcym lub powodujàcych odbicia,

2) szkice przybli˝ajàce lokalizacj´ i wzajemne usytuowanie punktów obserwacji, êród∏a, punktów odniesienia (referencyjnych), pobliskich obiektów majàcych wp∏yw na pole akustyczne, z uwzgl´dnieniem

przekrojów poziomych i pionowych (wysokoÊci).

ObjaÊnienie

U˝yte w niniejszym za∏àczniku okreÊlenia sà zgodne

z normami PN ISO-1996-1 i PN ISO-1996-2.

Za∏àcznik nr 3

REFERENCYJNE METODYKI WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW POZIOMÓW SUBSTANCJI

ZANIECZYSZCZAJÑCYCH W WODACH Z ODWODNIENIA DROGI LUB LOTNISKA ORAZ KRYTERIA

LOKALIZACJI PUNKTÓW POMIAROWYCH

Pomiary zanieczyszczeƒ w wodach z odwodnienia drogi lub lotniska powinny byç wykonywane dla substancji i parametrów odniesienia zgodnie z metodykami referencyjnymi zawartymi w tabeli.

Punkty pomiarowo-kontrolne powinny byç zlokalizowane na wylocie wód opadowych lub roztopowych

z urzàdzeƒ odwadniajàcych drogi lub lotniska.

Wykaz mierzonych substancji lub parametrów odniesienia i metodyk referencyjnych

Lp.

Nazwa substancji lub parametru odniesienia

Jednostka

miary

Metodyka referencyjna

1

Zawiesina ogólna

g/m3

Metoda wagowa z zastosowaniem filtracji przez

sàczki z w∏ókna szklanego

2

Ropopochodne

g/m3

Spektrometria IR

3

Nat´˝enie przep∏ywu wód opadowych i roztopowych

m3/h

*

ObjaÊnienie

* Pomiary nat´˝enia przep∏ywu wód mogà byç wykonywane dowolnymi metodami gwarantujàcymi b∏àd pomiaru mniejszy ni˝ 20%.

Za∏àcznik nr 4

REFERENCYJNE METODYKI WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW POZIOMÓW SUBSTANCJI

ZANIECZYSZCZAJÑCYCH W WODACH BASENU PORTOWEGO ORAZ KRYTERIA LOKALIZACJI PUNKTÓW

POMIAROWYCH

1. Pomiary zanieczyszczeƒ wód w basenach portowych powinny byç wykonywane dla substancji i parametrów odniesienia zgodnie z metodykami referencyjnymi zawartymi w tabeli.

2. Punkty pomiarowo-kontrolne prób wody powinny byç zlokalizowane w Êrodkowej cz´Êci basenów portowych oraz na wyjÊciu z portu.

Wykaz mierzonych substancji lub parametrów odniesienia i metodyk referencyjnych

1

Nazwa substancji lub parametru odniesienia

BZT5

2

ChZT

3

pH

4

Substancje rozpuszczone

g/m3

metoda wagowa — oznaczanie suchej pozosta∏oÊci

5

Chlorki

g/m3

6

Zawiesina ogólna

g/m3

7

O∏ów

g/m3

8

Kadm

g/m3

9

Cynk

g/m3

10

Ropopochodne

g/m3

Obj´toÊciowa argentometryczna wg Mohra, spektrometria UV-VIS lub chromatografia jonowa

IC-HPLC

Metoda wagowa z zastosowaniem filtracji przez

sàczki z w∏ókna szklanego

Absorpcyjna spektrometria atomowa lub emisyjna z plazmà wzbudzonà indukcyjnie

Absorpcyjna spektrometria atomowa lub emisyjna z plazmà wzbudzonà indukcyjnie

Absorpcyjna spektrometria atomowa lub emisyjna z plazmà wzbudzonà indukcyjnie

Spektrometria IR

Lp.

Jednostka

miary

g/m3

g/m3

Metodyka referencyjna

Zhomogenizowana, niesàczona, niedekantowana

próbka. Oznaczenie tlenu rozpuszczonego przed i po

pi´ciodobowej inkubacji w temp. 20±1°C w ca∏kowitej ciemnoÊci. Dodatek inhibitora nitryfikacji

Zhomogenizowana, niesàczona, niedekantowana

próbka. Dwuchromian potasu

Elektrometryczna (pomiar in situ)

nych informacji ministrowi w∏aÊciwemu do spraw

wewn´trznych w tym zakresie wraz z ocenà dzia∏aƒ

inwestycyjnych;

7) ewidencjonowanie eksploatowanych sieci i infrastruktury telekomunikacyjnej.