Konwencja Nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, sporządzona w Strasburgu dnia 28 stycznia 1981 r.

Art. 1. W ustawie z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez u˝ytkowników wieczystych prawa w∏asnoÊci

nieruchomoÊci (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 oraz

z 2002 r. Nr 113, poz. 984) w art. 1 ust. 2 otrzymuje

brzmienie

„2. Na wniosek osoby, o której mowa w ust. 1,

a tak˝e osoby fizycznej b´dàcej jej nast´pcà

prawnym, z∏o˝ony nie póêniej ni˝ w ciàgu czterech lat od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy, starosta — w odniesieniu do nieruchomoÊci Skarbu

Paƒstwa albo wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marsza∏ek województwa —

w odniesieniu do nieruchomoÊci b´dàcej w∏asnoÊcià jednostki samorzàdu terytorialnego,

wydaje decyzj´ o nabyciu prawa w∏asnoÊci nieruchomoÊci.”.

Art. 2. W sprawach zakoƒczonych decyzjà ostatecznà o odmowie nabycia prawa w∏asnoÊci nieruchomoÊci z powodu niespe∏nienia warunku dotyczàcego terminu z∏o˝enia wniosku o nabycie prawa w∏asnoÊci nieruchomoÊci, okreÊlonego w art. 1 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiàzujàcym przed

zmianà dokonanà niniejszà ustawà, w∏aÊciwy organ

wydaje decyzj´ w trybie art. 154 Kodeksu post´powania administracyjnego.

Art. 3. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia,

z mocà od dnia 24 paêdziernika 2002 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

25

KONWENCJA NR 108 RADY EUROPY

o ochronie osób w zwiàzku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych,

sporzàdzona w Strasburgu dnia 28 stycznia 1981 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomoÊci

W dniu 28 stycznia 1981 r. zosta∏a sporzàdzona w Strasburgu Konwencja nr 108 Rady Europy o ochronie osób

w zwiàzku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, w nast´pujàcym brzmieniu

Przek∏ad

KONWENCJA

o ochronie osób w zwiàzku z automatycznym

przetwarzaniem danych osobowych

PREAMBU¸A

Paƒstwa, cz∏onkowie Rady Europy, sygnatariusze

niniejszej konwencji,

w przekonaniu, i˝ celem Rady Europy jest osiàgni´cie wi´kszej jednoÊci jej cz∏onków opartej w szczególnoÊci na poszanowaniu prawa, jak równie˝ praw i podstawowych wolnoÊci cz∏owieka,

w przekonaniu, ˝e po˝àdane jest rozszerzenie zakresu ochrony praw i podstawowych wolnoÊci ka˝dej

osoby, a w szczególnoÊci prawa do poszanowania pry-

watnoÊci, bioràc pod uwag´ stale rosnàcy przep∏yw

przez granice danych osobowych, podlegajàcych automatycznemu przetwarzaniu,

potwierdzajàc równoczeÊnie swoje zaanga˝owanie

na rzecz wolnoÊci przep∏ywu informacji, bez wzgl´du

na granice,

uznajàc koniecznoÊç pogodzenia podstawowych

wartoÊci, takich jak poszanowanie prywatnoÊci i swobody przep∏ywu informacji mi´dzy ludêmi,

uzgodni∏y, co nast´puje

Rozdzia∏ I

Postanowienia ogólne

Artyku∏ 1

Przedmiot i cel

Celem niniejszej konwencji jest zapewnienie ka˝dej

osobie fizycznej, bez wzgl´du na narodowoÊç lub miejsce zamieszkania, poszanowania jej praw i podstawowych wolnoÊci na terytorium ka˝dej ze stron konwencji, a w szczególnoÊci jej prawa do prywatnoÊci

w zwiàzku z automatycznym przetwarzaniem dotyczàcych jej danych osobowych („ochrona danych”).

Artyku∏ 2

Poz. 25

2. Ka˝de paƒstwo przy podpisywaniu konwencji

lub sk∏adaniu dokumentów ratyfikacyjnych, przyj´cia,

potwierdzenia lub przystàpienia albo w ka˝dym póêniejszym terminie mo˝e z∏o˝yç na r´ce Sekretarza Generalnego Rady Europy deklaracj´

a) ˝e nie b´dzie stosowaç niniejszej konwencji do niektórych kategorii zautomatyzowanych zbiorów danych osobowych, których lista zostanie przed∏o˝ona. Jednak˝e nie wolno umieszczaç na tej liÊcie takich kategorii zautomatyzowanych zbiorów danych, które w Êwietle prawa wewn´trznego paƒstwa podlegajà przepisom o ochronie danych.

W konsekwencji, w przypadku kiedy dodatkowe kategorie zautomatyzowanych zbiorów danych osobowych zostanà obj´te ochronà na podstawie nowelizacji przepisów prawa wewn´trznego paƒstwa

— jest ono obowiàzane ka˝dorazowo do wprowadzenia odpowiedniego uzupe∏nienia na tej liÊcie

poprzez z∏o˝enie nowej deklaracji;

b) ˝e b´dzie stosowaç niniejszà konwencj´ równie˝

do informacji dotyczàcych grup osób, stowarzyszeƒ, fundacji, spó∏ek handlowych, korporacji

i wszelkich innych podmiotów, w których sk∏ad

wchodzà bezpoÊrednio lub poÊrednio osoby fizyczne, niezale˝nie od posiadania przez te podmioty

osobowoÊci prawnej;

c) ˝e b´dzie stosowaç niniejszà konwencj´ równie˝ do

zbiorów danych osobowych, które nie sà przetwarzane automatycznie.

Definicje

Dla celów niniejszej konwencji termin

a) „dane osobowe” oznacza ka˝dà informacj´ dotyczàcà osoby fizycznej o okreÊlonej to˝samoÊci lub dajàcej si´ zidentyfikowaç („osoba, której dane dotyczà”);

b) „zbiór zautomatyzowany” oznacza ka˝dy zbiór danych b´dàcych przedmiotem automatycznego

przetwarzania;

c) „automatyczne przetwarzanie” oznacza nast´pujàce operacje wykonane w ca∏oÊci lub cz´Êciowo za

pomocà procedur zautomatyzowanych: gromadzenie danych, stosowanie do nich operacji logicznych i/lub arytmetycznych, ich modyfikowanie,

usuwanie, wybieranie lub rozpowszechnianie;

d) „administrator zbioru danych” oznacza osob´ fizycznà lub prawnà, w∏adz´ publicznà, agencj´ lub

ka˝dy inny organ w∏aÊciwy na podstawie prawa

wewn´trznego do okreÊlenia celu, któremu ma s∏u˝yç zautomatyzowany zbiór danych, kategorii gromadzonych danych osobowych oraz sposobu

przetwarzania, jakiemu dane b´dà poddawane.

Artyku∏ 3

Zakres stosowania

1. Strony zobowiàzujà si´ stosowaç niniejszà konwencj´ zarówno do zautomatyzowanych zbiorów danych osobowych, jak i automatycznego przetwarzania

danych osobowych w sektorze publicznym i prywatnym.

3. Paƒstwo, które rozszerzy∏o zakres stosowania niniejszej konwencji poprzez z∏o˝enie deklaracji okreÊlonej w ust´pie 2 punkt b lub c, mo˝e zaznaczyç w tej deklaracji, ˝e rozszerzenie to b´dzie stosowane tylko do

niektórych kategorii zbiorów danych osobowych, których wykaz jest obowiàzane przed∏o˝yç.

4. Strona, która wy∏àczy∏a pewne kategorie automatycznie przetwarzanych danych osobowych poprzez

z∏o˝enie deklaracji okreÊlonej w ust´pie 2 punkt a, nie

mo˝e domagaç si´ stosowania niniejszej konwencji do

takich kategorii przez stron´, która ich nie wy∏àczy∏a.

5. Analogicznie strona, która sama nie zadeklarowa∏a ˝adnego z rozszerzeƒ przewidzianych w ust´pie 2

punkty b i c, nie mo˝e domagaç si´ stosowania niniejszej konwencji, w zakresie okreÊlonym w tych punktach,

przez Stron´, która zadeklarowa∏a takie rozszerzenie.

6. Deklaracje okreÊlone w ust´pie 2, z∏o˝one przy

podpisywaniu konwencji lub sk∏adaniu dokumentów

ratyfikacyjnych, przyj´cia, potwierdzenia lub przystàpienia, zaczynajà obowiàzywaç z chwilà wejÊcia w ˝ycie

niniejszej konwencji w odniesieniu do paƒstwa, które je

z∏o˝y∏o; deklaracje z∏o˝one w póêniejszym terminie

wchodzà w ˝ycie po up∏ywie trzech miesi´cy od daty ich

otrzymania przez Sekretarza Generalnego Rady Europy. Deklaracje te mogà byç wycofane w ca∏oÊci lub cz´Êci poprzez notyfikacj´ skierowanà do Sekretarza Generalnego Rady Europy. Wycofanie to staje si´ skuteczne

po up∏ywie trzech miesi´cy od daty otrzymania tej notyfikacji przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.

Rozdzia∏ II

Podstawowe zasady ochrony danych

Artyku∏ 4

Obowiàzki stron

1. Ka˝da ze stron podejmie niezb´dne kroki w celu

osiàgni´cia zgodnoÊci przepisów prawa wewn´trznego z podstawowymi zasadami ochrony danych ustanowionymi w tym rozdziale.

2. Osiàgni´cie zgodnoÊci, o której mowa w ust´pie 1, powinno nastàpiç nie póêniej ni˝ w dniu wejÊcia

w ˝ycie niniejszej konwencji w odniesieniu do strony.

Artyku∏ 5

JakoÊç danych

Dane osobowe b´dàce przedmiotem automatycznego przetwarzania powinny byç

a) pozyskiwane oraz przetwarzane rzetelnie i zgodnie

z prawem;

b) gromadzone dla okreÊlonych i usprawiedliwionych

celów i nie mogà byç wykorzystywane w sposób

niezgodny z tymi celami;

c) odpowiednie, rzeczowe, niewykraczajàce poza potrzeby wynikajàce z celów, dla których sà gromadzone;

d) dok∏adne i w razie potrzeby uaktualniane;

e) przechowywane w formie umo˝liwiajàcej identyfikacj´ osób, których dane dotyczà, przez okres nie

d∏u˝szy ni˝ jest to wymagane ze wzgl´du na cel, dla

którego dane te zgromadzono.

Artyku∏ 6

Poz. 25

poznania podstawowych celów jego utworzenia,

a tak˝e to˝samoÊci, miejsca zamieszkania lub siedziby administratora tego zbioru;

b) otrzymania, w rozsàdnych odst´pach czasu i bez

zb´dnej zw∏oki oraz nadmiernych kosztów, potwierdzenia obecnoÊci danych jej dotyczàcych

w zautomatyzowanym zbiorze oraz do uzyskania,

w czytelnej formie, wglàdu do tych danych;

c) uzyskania mo˝liwoÊci sprostowania lub usuni´cia

danych jej dotyczàcych, je˝eli zosta∏y one przetworzone z naruszeniem przepisów prawa wewn´trznego zapewniajàcych przestrzeganie zasad ustanowionych w artyku∏ach 5 i 6 niniejszej konwencji;

d) z∏o˝enia skargi w przypadku odmowy odpowiedzi

na ˝àdanie potwierdzenia obecnoÊci w zbiorze lub

odmowy wglàdu do danych jej dotyczàcych, sprostowania lub usuni´cia tych danych, w myÊl zasad

okreÊlonych w punktach b i c.

Artyku∏ 9

Wyjàtki i ograniczenia

1. Wyjàtki od postanowieƒ artyku∏ów 5, 6 i 8 niniejszej konwencji dopuszcza si´ jedynie w zakresie okreÊlonym w tym artykule.

2. Odstàpienie od postanowieƒ artyku∏ów 5, 6 i 8 niniejszej konwencji jest dopuszczalne, je˝eli przewiduje

to prawo wewn´trzne strony, jako Êrodek konieczny

w spo∏eczeƒstwie demokratycznym, dla

a) ochrony paƒstwa, interesów finansowych paƒstwa

lub dla utrzymania porzàdku i bezpieczeƒstwa publicznego oraz zwalczania przest´pczoÊci;

Szczególne kategorie danych

b) ochrony osoby, której dane dotyczà, albo praw lub

wolnoÊci innych osób.

Dane osobowe ujawniajàce pochodzenie rasowe,

poglàdy polityczne, przekonania religijne lub inne, jak

równie˝ dane osobowe dotyczàce stanu zdrowia lub

˝ycia seksualnego nie mogà byç przetwarzane automatycznie, chyba ˝e prawo wewn´trzne zawiera odpowiednie gwarancje ochrony. To samo stosuje si´ do danych dotyczàcych skazujàcych wyroków karnych.

3. Ograniczenie praw okreÊlonych w artykule 8

punkty b, c i d mo˝e byç przewidziane przez prawo wewn´trzne strony jedynie w odniesieniu do zautomatyzowanych zbiorów danych osobowych, przetwarzanych dla celów statystycznych lub badaƒ naukowych,

je˝eli w oczywisty sposób brak jest ryzyka naruszenia

prywatnoÊci osób, których dane dotyczà.

Artyku∏ 7

Artyku∏ 10

Bezpieczeƒstwo danych

Sankcje karne i odszkodowania

Nale˝y podjàç odpowiednie Êrodki bezpieczeƒstwa

w odniesieniu do danych osobowych zgromadzonych

w zbiorach zautomatyzowanych, aby zapobiec przypadkowemu zniszczeniu lub zniszczeniu bez zezwolenia

albo przypadkowemu zagubieniu, jak równie˝ aby zapobiec niepowo∏anemu dost´powi do danych oraz ich

zmienianiu lub rozpowszechnianiu bez upowa˝nienia.

Ka˝da strona wprowadzi odpowiednie sankcje karne i odszkodowania za naruszenie przepisów prawa

wewn´trznego, wprowadzajàcych w ˝ycie podstawowe

zasady ochrony danych, ustanowione w tym rozdziale.

Artyku∏ 11

Artyku∏ 8

Rozszerzona ochrona

Dodatkowe prawa osób, których dane dotyczà

˚aden z przepisów niniejszego rozdzia∏u nie mo˝e

byç interpretowany jako ograniczajàcy albo w inny

sposób wp∏ywajàcy na uprawnienia strony do przyznania osobom, których dane dotyczà, szerszego zakresu

ochrony ni˝ przewidziany w niniejszej konwencji.

Ka˝da osoba powinna mieç zapewnione prawo do

a) ustalenia, czy istnieje zautomatyzowany zbiór danych osobowych, zawierajàcy dane jej dotyczàce,

Rozdzia∏ III

Przep∏yw danych przez granice

Artyku∏ 12

Przep∏yw danych osobowych przez granice

a prawo wewn´trzne

1. Poni˝sze postanowienia stosuje si´ do przep∏ywu

przez granice paƒstwowe danych osobowych automatycznie przetwarzanych lub zebranych w celu

takiego przetwarzania, niezale˝nie od Êrodków, za

pomocà których przep∏yw ten ma miejsce.

2. Strona nie mo˝e, uzasadniajàc to wy∏àcznie ochronà prywatnoÊci, zabroniç przep∏ywu danych osobowych przez granice na terytorium innej strony

lub uzale˝niaç tego przep∏ywu od wydania specjalnego zezwolenia.

3. Ka˝da strona ma jednak prawo odstàpiç od postanowieƒ ust´pu 2

a) je˝eli jej ustawodawstwo przewiduje odr´bne

regulacje dla okreÊlonych kategorii danych osobowych lub zautomatyzowanych zbiorów, ze

wzgl´du na istot´ tych danych lub tych zbiorów,

pod warunkiem ˝e przepisy drugiej strony nie

zapewniajà równorz´dnej ochrony;

b) w celu niedopuszczenia do obejÊcia w∏asnych

przepisów prawnych, je˝eli przep∏yw nast´puje

z jej terytorium, przez terytorium innej strony, na

terytorium paƒstwa nieb´dàcego stronà konwencji.

Rozdzia∏ IV

Poz. 25

ÊciwoÊcià, odpowiednie Êrodki, aby udzieliç informacji o konkretnym automatycznym przetwarzaniu danych dokonanym na jego terytorium, jednak˝e z wyjàtkiem treÊci danych osobowych, które

by∏y przedmiotem tego przetwarzania.

Artyku∏ 14

Pomoc osobom, których dane dotyczà,

zamieszka∏ym za granicà

1. Ka˝da strona udzieli pomocy ka˝dej osobie

mieszkajàcej za granicà w korzystaniu z praw przewidzianych w jej prawie wewn´trznym, w zakresie zgodnym z zasadami ustanowionymi w artykule 8 niniejszej

konwencji.

2. Je˝eli osoba mieszka na terytorium innej strony,

zapewni si´ jej mo˝liwoÊç przed∏o˝enia swojego ˝àdania za poÊrednictwem organu administracji publicznej

powo∏anego przez t´ stron´.

3. Wniosek o udzielenie pomocy powinien zawieraç wszystkie niezb´dne dane, a w szczególnoÊci

a) imi´ i nazwisko, adres i inne stosowne dane okreÊlajàce to˝samoÊç wnioskodawcy;

b) wskazanie zautomatyzowanego zbioru danych

osobowych, którego dotyczy wniosek, lub okreÊlenie administratora tego zbioru;

c) cel z∏o˝enia wniosku.

Artyku∏ 15

Gwarancje dotyczàce pomocy ze strony powo∏anych

organów administracji publicznej

Wzajemna pomoc

Artyku∏ 13

Wspó∏praca mi´dzy stronami

1. Strony zobowiàzujà si´ do udzielania sobie wzajemnej pomocy w celu wprowadzenia w ˝ycie niniejszej konwencji.

2. W tym celu

a) ka˝da ze stron wyznacza jeden lub wi´cej organów

administracji publicznej oraz poinformuje Sekretarza Generalnego Rady Europy o nazwie i adresie

ka˝dego z tych organów;

1. Organ administracji publicznej powo∏any przez

stron´, który otrzyma∏ informacj´ osobowà od organów administracji publicznej powo∏anych przez innà

stron´, w trybie realizacji wniosku o udzielenie pomocy lub w odpowiedzi na jego w∏asny wniosek, nie mo˝e wykorzystaç tej informacji dla celów innych ni˝ okreÊlone we wniosku.

2. Ka˝da ze stron zapewni, aby osoby zatrudnione

w powo∏anym organie administracji publicznej lub wyst´pujàce w jego imieniu by∏y zwiàzane odpowiednim

zobowiàzaniem do traktowania otrzymanej informacji

osobowej jako poufnej lub jako tajemnicy.

b) ka˝da ze stron, która wyznaczy∏a wi´cej ni˝ jeden

organ administracji publicznej, okreÊli w informacji, o której mowa w poprzednim punkcie, zakres

uprawnieƒ ka˝dego z nich.

3. Powo∏any organ administracji publicznej nie ma

prawa, na podstawie artyku∏u 14 ust´p 2, wyst´powaç

z w∏asnej inicjatywy o pomoc w imieniu osoby mieszkajàcej za granicà bez wyraênej zgody tej osoby.

3. Organ administracji publicznej wyznaczony

przez stron´, na ˝àdanie organu administracji publicznej innej strony

Artyku∏ 16

a) udzieli informacji o w∏asnych przepisach prawnych

i praktyce administracyjnej w dziedzinie ochrony

danych;

b) podejmie, wy∏àcznie z powodu zwiàzanego

z ochronà prywatnoÊci oraz zgodnie ze swojà w∏a-

Odmowa spe∏nienia proÊby o pomoc

Powo∏any organ administracji publicznej, do którego skierowano wniosek o udzielenie pomocy na podstawie artyku∏u 13 lub 14 niniejszej konwencji, mo˝e

oddaliç ten wniosek jedynie w nast´pujàcych przypadkach

a) wniosek wykracza poza uprawnienia w zakresie

ochrony danych, które posiadajà organy administracji publicznej zobowiàzane do udzielenia odpowiedzi;

b) wniosek nie jest zgodny z postanowieniami niniejszej konwencji;

c) uwzgl´dnienie wniosku by∏oby sprzeczne z wymogami suwerennoÊci, porzàdku i bezpieczeƒstwa

publicznego strony, która wyznaczy∏a organ, albo

z prawami oraz podstawowymi wolnoÊciami osób

podlegajàcych jurysdykcji tej strony.

Poz. 25

b) mo˝e przedstawiaç projekty nowelizacji niniejszej

konwencji zgodnie z artyku∏em 21;

c) opiniuje ka˝dy przedstawiony mu, zgodnie z artyku∏em 21 ust´p 3, projekt nowelizacji konwencji;

d) mo˝e wydawaç opinie, na wniosek strony, w zwiàzku z pytaniem dotyczàcym stosowania niniejszej

konwencji.

Artyku∏ 20

Procedura

Artyku∏ 17

Koszty i procedury pomocy

1. Wzajemna pomoc, której udzielajà sobie strony

na podstawie artyku∏u 13, oraz pomoc, jakiej udzielajà

osobom za granicà na podstawie artyku∏u 14, nie mo˝e pociàgaç za sobà ˝adnych innych kosztów lub op∏at

ni˝ za us∏ugi rzeczoznawców lub t∏umaczy. Te koszty

lub op∏aty pokrywa strona, która powo∏a∏a organ administracji publicznej wyst´pujàcy o pomoc.

2. W zwiàzku z dzia∏aniami podj´tymi na terytorium

innej strony w imieniu osoby, której dane dotyczà, nie

mo˝na jej obcià˝aç innymi kosztami lub op∏atami ni˝

te, jakie sà wymagane od osób zamieszkujàcych na terytorium tej strony.

3. Warunki dotyczàce udzielania pomocy, w szczególnoÊci formularze i procedury oraz u˝ywane j´zyki,

powinny byç uzgodnione bezpoÊrednio mi´dzy zainteresowanymi stronami.

1. Komitet Doradczy jest zwo∏ywany przez Sekretarza Generalnego Rady Europy. Pierwsze posiedzenie

Komitetu Doradczego powinno si´ odbyç w ciàgu

12 miesi´cy od daty wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji. Nast´pne posiedzenia odbywajà si´ co najmniej raz

na 2 lata albo w ka˝dym innym terminie na wniosek

przynajmniej 1/3 przedstawicieli stron.

2. Wi´kszoÊç przedstawicieli stron stanowi kworum

na posiedzeniu Komitetu Doradczego.

3. Po ka˝dym posiedzeniu Komitet Doradczy przedstawia Komitetowi Ministrów Rady Europy sprawozdanie ze swojej pracy i ze stanu przestrzegania konwencji.

4. Stosownie do postanowieƒ niniejszej konwencji

Komitet Doradczy uchwala swój regulamin wewn´trzny.

Rozdzia∏ VI

Rozdzia∏ V

Nowelizacje

Komitet Doradczy

Artyku∏ 21

Artyku∏ 18

Nowelizacje

Sk∏ad Komitetu

1. Wnioski o nowelizacj´ niniejszej konwencji mogà wnosiç strony, Komitet Ministrów Rady Europy oraz

Komitet Doradczy.

1. Po wejÊciu w ˝ycie niniejszej konwencji zostanie

powo∏any Komitet Doradczy.

2. Ka˝da strona wyznacza swojego przedstawiciela

do tego Komitetu oraz jego zast´pc´. Paƒstwo b´dàce

cz∏onkiem Rady Europy, które nie jest stronà niniejszej

konwencji, ma prawo byç reprezentowane w Komitecie przez obserwatora.

3. Komitet Doradczy mo˝e jednog∏oÊnà uchwa∏à

zaprosiç paƒstwo nieb´dàce cz∏onkiem Rady Europy

ani stronà niniejszej konwencji do wyznaczenia obserwatora na okreÊlone posiedzenie Komitetu.

2. Sekretarz Generalny Rady Europy informuje

o ka˝dym wniosku o nowelizacj´ konwencji paƒstwa

cz∏onkowskie Rady Europy oraz ka˝de paƒstwo nieb´dàce cz∏onkiem Rady Europy, które przystàpi∏o lub zosta∏o zaproszone do przystàpienia do niniejszej konwencji, zgodnie z postanowieniami artyku∏u 23.

3. Ponadto wniosek o nowelizacj´ proponowany

przez stron´ lub Komitet Ministrów nale˝y przekazaç

Komitetowi Doradczemu, który przedstawia Komitetowi Ministrów swojà opini´ w sprawie tego wniosku.

Artyku∏ 19

Funkcje Komitetu

Komitet Doradczy

a) mo˝e zg∏aszaç propozycje majàce na celu uprzyst´pnienie lub usprawnienie stosowania niniejszej

konwencji;

4. Komitet Ministrów mo˝e przyjàç nowelizacj´ po

rozpatrzeniu wniosku wraz z opinià Komitetu Doradczego.

5. Tekst nowelizacji zatwierdzony przez Komitet Ministrów, w trybie okreÊlonym w ust´pie 4, przedstawia

si´ stronom do akceptacji.

6. Nowelizacja zatwierdzona w trybie okreÊlonym

w ust´pie 4 wchodzi w ˝ycie trzydziestego dnia od momentu, gdy wszystkie strony poinformujà Sekretarza

Generalnego o jej akceptacji.

Rozdzia∏ VII

Postanowienia koƒcowe

Artyku∏ 22

WejÊcie w ˝ycie

1. Niniejszà konwencj´ mo˝e podpisaç ka˝de paƒstwo cz∏onkowskie Rady Europy. Konwencja podlega

ratyfikacji, przyj´ciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacyjne, przyj´cia lub zatwierdzenia sk∏ada si´ Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

Poz. 25

ralnego Rady Europy, rozszerzyç stosowanie niniejszej

konwencji na inne terytorium okreÊlone w deklaracji.

W odniesieniu do tego terytorium konwencja wchodzi

w ˝ycie pierwszego dnia miesiàca nast´pujàcego po

up∏ywie okresu trzech miesi´cy od daty otrzymania deklaracji przez Sekretarza Generalnego.

3. Deklaracja, z∏o˝ona zgodnie z postanowieniami

okreÊlonymi w ust´pie 1 i 2, w stosunku do terytorium

okreÊlonego w tej deklaracji, mo˝e byç wycofana w formie notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego. Wycofanie staje si´ skuteczne w pierwszym dniu

miesiàca nast´pujàcego po up∏ywie okresu szeÊciu

miesi´cy od daty otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego.

Artyku∏ 25

Zastrze˝enia

2. Niniejsza konwencja wejdzie w ˝ycie pierwszego

dnia miesiàca nast´pujàcego po up∏ywie trzech miesi´cy od momentu, kiedy przynajmniej pi´ç paƒstw cz∏onkowskich Rady Europy wyrazi zgod´ na zwiàzanie si´

konwencjà, w trybie okreÊlonym w poprzednim ust´pie.

3. Ka˝de paƒstwo cz∏onkowskie Rady Europy, które

wyrazi swojà zgod´ na zwiàzanie si´ niniejszà konwencjà w dalszej kolejnoÊci, zaczyna podlegaç jej postanowieniom pierwszego dnia miesiàca nast´pujàcego po

up∏ywie okresu trzech miesi´cy od daty z∏o˝enia dokumentów ratyfikacyjnych, przyj´cia lub zatwierdzenia.

Artyku∏ 23

Przystàpienie do konwencji paƒstw nieb´dàcych

cz∏onkami Rady Europy

1. Po wejÊciu w ˝ycie niniejszej konwencji, Komitet

Ministrów Rady Europy mo˝e zaprosiç paƒstwo nieb´dàce cz∏onkiem Rady Europy do przystàpienia do niniejszej konwencji na podstawie decyzji przyj´tej wi´kszoÊcià g∏osów w trybie przewidzianym w artykule 20.d Statutu Rady Europy oraz jednomyÊlnie przyj´tej przez

przedstawicieli Paƒstw-Stron konwencji uprawnionych

do zasiadania w Komitecie.

2. W odniesieniu do paƒstwa przyst´pujàcego niniejsza konwencja wchodzi w ˝ycie pierwszego dnia

miesiàca nast´pujàcego po up∏ywie okresu trzech miesi´cy od daty z∏o˝enia dokumentów przystàpienia Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.

Artyku∏ 24

Nie mo˝na wnosiç ˝adnych zastrze˝eƒ odnoÊnie do

postanowieƒ niniejszej konwencji.

Artyku∏ 26

Wypowiedzenie

1. Ka˝da strona mo˝e, w dowolnym momencie, wypowiedzieç niniejszà konwencj´ w formie notyfikacji

skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy.

2. Wypowiedzenie takie staje si´ skuteczne

w pierwszym dniu miesiàca nast´pujàcego po up∏ywie

okresu szeÊciu miesi´cy od daty otrzymania notyfikacji

przez Sekretarza Generalnego.

Artyku∏ 27

Notyfikacje

Sekretarz Generalny Rady Europy ka˝dorazowo

notyfikuje paƒstwom cz∏onkowskim Rady Europy oraz

ka˝demu paƒstwu, które przystàpi∏o do niniejszej konwencji

a) podpisanie niniejszej konwencji;

b) z∏o˝enie dokumentów ratyfikacyjnych, przyj´cia,

zatwierdzenia lub przystàpienia do niniejszej konwencji;

c) dat´ wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji w trybie

okreÊlonym w artyku∏ach 22, 23 i 24;

d) inny akt, notyfikacj´ lub deklaracj´ dotyczàcà niniejszej konwencji.

Klauzula terytorialna

Na dowód czego ni˝ej podpisani, b´dàc do tego nale˝ycie upowa˝nieni, podpisali t´ konwencj´.

1. Ka˝de paƒstwo mo˝e przy podpisywaniu lub

sk∏adaniu dokumentów ratyfikacyjnych, a tak˝e z chwilà przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do konwencji, okreÊliç terytorium lub terytoria, na których

konwencja b´dzie obowiàzywaç.

Sporzàdzono w Strasburgu dnia 28 stycznia 1981 r.

w j´zykach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty sà jednakowo autentyczne, w jednym egzemplarzu,

którego orygina∏ zostanie z∏o˝ony w archiwach Rady

Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przeka˝e

uwierzytelnione odpisy ka˝demu paƒstwu cz∏onkowskiemu Rady Europy i ka˝demu paƒstwu zaproszonemu do przystàpienia do niniejszej konwencji.

2. Ka˝de paƒstwo mo˝e w póêniejszym terminie,

w formie deklaracji skierowanej do Sekretarza Gene-

Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych,

— jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona,

— b´dzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 24 kwietnia 2002 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

24

U S TA W A

z dnia 19 grudnia 2002 r.

o zmianie ustawy o nabywaniu przez u˝ytkowników wieczystych prawa w∏asnoÊci nieruchomoÊci