Ustawa z dnia 19 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości

W ustawie z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności

nieruchomości

(Dz. U. Nr 113, poz. 1209 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984) w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Na wniosek osoby, o której mowa w ust. 1, a także osoby fizycznej będącej jej następcą

prawnym, złożony nie później niż w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie ustawy,

starosta - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa albo wójt (burmistrz, prezydent

miasta), starosta lub marszałek województwa - w odniesieniu do nieruchomości będącej

własnością jednostki samorządu terytorialnego, wydaje decyzję o nabyciu prawa własności

nieruchomości.

”

.

W sprawach zakończonych decyzją ostateczną o odmowie nabycia prawa własności nieruchomości

z powodu niespełnienia warunku dotyczącego terminu złożenia wniosku o nabycie prawa

własności nieruchomości, określonego w art. 1 ust. 2 ustawy, o której mowa w art.

1, w brzmieniu obowiązującym przed zmianą dokonaną niniejszą ustawą, właściwy organ

wydaje decyzję w trybie art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 24 października 2002 r.