Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o prokuraturze, ustawy - Prawo o ustroju sądów wojskowych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Sędziowie tworzą samorząd sędziowski. Organami samorządu sędziowskiego są: zgromadzenie

ogólne sędziów okręgu oraz zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego.

”

;

2)

w art. 11 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, takie jak wielkość wydziału lub rozmiary

jego zadań, właściwy prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy przewodniczącego

tego wydziału. Przepisy § 2-4 stosuje się odpowiednio.

”

;

3)

w art. 12 § 2 i § 3 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

W sądzie rejonowym mającym siedzibę w mieście będącym siedzibą sądu okręgowego, w

którym jest utworzony wydział ubezpieczeń społecznych albo wydział pracy i ubezpieczeń

społecznych, w miejsce wydziału, o którym mowa w § 1 pkt 4, tworzy się wydział pracy

i ubezpieczeń społecznych do spraw z zakresu prawa pracy oraz do spraw z zakresu ubezpieczeń

społecznych, należących do właściwości sądów rejonowych w tym samym okręgu sądowym.

Wydział pracy i ubezpieczeń społecznych można utworzyć także w sądzie rejonowym mającym

siedzibę w mieście na prawach powiatu.

§ 3.

W sądzie rejonowym mającym siedzibę w mieście będącym siedzibą sądu okręgowego tworzy

się wydział gospodarczy albo wydziały gospodarcze (sąd gospodarczy) - do spraw z zakresu

prawa gospodarczego i cywilnego, powierzonych sądom gospodarczym (spraw gospodarczych).

Wydział gospodarczy można utworzyć także w sądzie rejonowym mającym siedzibę w mieście

na prawach powiatu.

”

;

4)

w art. 13 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

o wykroczenia skarbowe, a także o przestępstwa skarbowe zagrożone karą grzywny, karą

ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat 2, z wyjątkiem spraw niepodlegających

rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym,

”

;

5)

w art. 16 w § 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

odrębna jednostka organizacyjna do spraw z zakresu ochrony konkurencji, regulacji

energetyki, telekomunikacji i transportu kolejowego (sąd ochrony konkurencji i konsumentów),

”

;

6)

w art. 23 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego,

po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego.

”

;

7)

w art. 28 § 1 i § 2 otrzymują brzmienie

„

§ 1.

Kolegium sądu apelacyjnego składa się z trzech do pięciu członków, wybieranych przez

zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego spośród sędziów tego sądu, a także z

prezesa sądu apelacyjnego. Liczbę członków kolegium pochodzących z wyboru ustala zgromadzenie

ogólne sędziów sądu apelacyjnego.

§ 2.

Przewodniczącym kolegium sądu apelacyjnego jest prezes sądu apelacyjnego, a w razie

jego nieobecności - najstarszy służbą członek kolegium.

”

;

8)

w art. 29 w § 1 pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

przedstawia zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu apelacyjnego opinię o kandydatach na

stanowiska sędziów,

3)

wyraża opinię o kandydacie na wiceprezesa sądu apelacyjnego,

4)

wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie apelacyjnym funkcji przewodniczących

wydziałów, zastępców przewodniczących wydziałów, wizytatorów, kierownika szkolenia

oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego,

”

;

9)

w art. 30 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kolegium sądu okręgowego składa się z czterech do ośmiu członków, wybieranych przez

zgromadzenie ogólne sędziów okręgu spośród jego członków, w tym w połowie spośród

sędziów sądu okręgowego, a także z prezesa sądu okręgowego. Liczbę członków kolegium

pochodzących z wyboru ustala zgromadzenie ogólne sędziów okręgu.

”

;

10)

w art. 31 w § 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie okręgowym funkcji przewodniczących

wydziałów, zastępców przewodniczących wydziałów, wizytatorów, kierownika szkolenia

oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego, a także funkcji przewodniczących

wydziałów i zastępców przewodniczących wydziałów w sądach rejonowych oraz wyraża opinię

w sprawie zwolnienia z pełnienia tych funkcji,

”

;

11)

w art. 32 po § 3 dodaje się § 4-6 w brzmieniu

„

§ 4.

Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektorów, o których mowa w § 1 i § 2, lub

kierownika, o którym mowa w § 3, także z własnej inicjatywy, po zasięgnięciu opinii

prezesów, o których mowa w tych przepisach.

§ 5.

Minister Sprawiedliwości, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, takie jak

wielkość sądu i rozmiary jego zadań, może powołać zastępcę dyrektora sądu apelacyjnego,

zastępcę dyrektora sądu okręgowego lub zastępcę kierownika sądu rejonowego. Przepisy

§ 1-4 stosuje się odpowiednio.

§ 6.

W sądzie, w którym nie powołano zastępcy, o którym mowa w § 5, prezes danego sądu,

na wniosek dyrektora lub kierownika finansowego, po uzyskaniu zgody Ministra Sprawiedliwości,

wyznacza osobę upoważnioną do wykonywania obowiązków tego organu w określonym czasie

lub w określonym zakresie.

”

;

12)

art. 33 i art. 34 otrzymują brzmienie

„

Art. 33.

§ 1.

Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego składa się z sędziów tego sądu.

§ 2.

Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego jest prezes sądu apelacyjnego.

W razie nieobecności prezesa sądu, obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą

wiceprezes tego sądu.

§ 3.

Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego są obowiązani brać udział

w posiedzeniach zgromadzenia. Delegowanie do pełnienia czynności na podstawie art.

77 nie zwalnia członka zgromadzenia od tego obowiązku.

§ 4.

Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego mogą

brać udział w posiedzeniu tego zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.

§ 5.

Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego jest wymagana obecność

przynajmniej dwóch trzecich liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością

głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1-5, a ponadto

jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.

§ 6.

Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia

zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek

Ministra Sprawiedliwości, kolegium sądu apelacyjnego albo jednej piątej liczby członków

zgromadzenia.

Art. 34.

Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego realizuje zadania określone w ustawach,

a w szczególności

1)

przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego

spośród osób zaopiniowanych przez kolegium właściwego sądu,

2)

wybiera przedstawicieli na zebranie przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów sądów

apelacyjnych,

3)

wyraża opinię o kandydatach na prezesa sądu apelacyjnego,

4)

wybiera członków kolegium sądu apelacyjnego,

5)

wybiera kandydata na rzecznika dyscyplinarnego,

6)

wysłuchuje informacji prezesa sądu apelacyjnego o działalności sądów oraz wyraża opinię

w tym zakresie,

7)

rozpatruje sprawozdania z działalności kolegium sądu apelacyjnego oraz omawia kierunki

jego pracy.

”

;

13)

w art. 37

a)

w § 4 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu

„

Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu

„

§ 4a.

W razie złożenia zastrzeżenia, organ, o którym mowa w § 4, uchyla uwagę albo przekazuje

sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.

”

;

14)

w art. 57

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego, może

zgłosić swoją kandydaturę na jedno wolne stanowisko sędziowskie, w ciągu miesiąca

od obwieszczenia, o którym mowa w art. 56. Zgłaszający swoją kandydaturę wypełnia

w dwóch egzemplarzach kartę zgłoszenia kandydata na wolne stanowisko sędziowskie oraz

dołącza do niej informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą jego osoby i zaświadczenie

stwierdzające, że jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków

sędziego, z zastrzeżeniem art. 58 § 4a.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska

sędziego sądu powszechnego, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1, 3, 4 oraz 6 i 7, albo

zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w § 1, lub nie spełnia wymogów

formalnych określonych w tym przepisie, prezes sądu zawiadamia zgłaszającego o pozostawieniu

zgłoszenia bez rozpatrzenia, podając przyczynę. Osoba, której zgłoszenie pozostawiono

bez rozpatrzenia, może, w terminie 7 dni złożyć pisemne zastrzeżenie. Jeżeli prezes

sądu nie uwzględni zastrzeżenia, niezwłocznie przekazuje je wraz ze zgłoszeniem Krajowej

Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia rozstrzyga

Krajowa Rada Sądownictwa.

”

;

15)

w art. 58

a)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Minister Sprawiedliwości zasięga od właściwego organu Policji informacji o każdym

z kandydatów do objęcia stanowiska sędziowskiego, z zastrzeżeniem § 4a, a następnie

przedstawia kandydatury Krajowej Radzie Sądownictwa, wyrażając o każdym z kandydatów

opinię wraz z uzasadnieniem oraz przekazując informację uzyskaną od organu Policji.

”

,

b)

po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu

„

§ 4a.

Dołączanie informacji i zaświadczenia, o których mowa w art. 57 § 1, oraz zasięganie

informacji, o której mowa w § 4, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko sędziego

sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego oraz stanowisko prokuratora.

”

,

c)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb oraz zakres uzyskiwania

i sporządzania informacji przez organy Policji o kandydacie do objęcia stanowiska

sędziowskiego, mając na względzie sprawność uzyskiwania informacji, dbałość o ochronę

dóbr osobistych kandydatów oraz ich praw i wolności chronionych konstytucyjnie, a

także potrzebę oceny spełnienia przez kandydatów warunku nieskazitelności charakteru.

”

;

16)

w art. 63 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Na stanowisko sędziego sądu okręgowego może być powołany również prokurator, który

posiada co najmniej czteroletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego.

”

;

17)

w art. 64 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego może być powołany również prokurator, który

posiada co najmniej sześcioletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego,

w tym co najmniej trzyletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej,

prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, sędziego sądu okręgowego, sędziego wojskowego

sądu okręgowego lub prokuratora prokuratury apelacyjnej, Prokuratury Krajowej, Naczelnej

Prokuratury Wojskowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

;

18)

w art. 69 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Sędzia przechodzi na swój wniosek w stan spoczynku, z zachowaniem prawa do uposażenia

określonego w art. 100 § 2, po ukończeniu 55 lat przez kobietę, jeżeli przepracowała

na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 25 lat, a 60 lat przez mężczyznę,

jeżeli przepracował na stanowisku sędziego lub prokuratora nie mniej niż 30 lat.

”

;

19)

w art. 75 w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska, na podstawie orzeczenia sądu dyscyplinarnego,

wydanego na wniosek kolegium właściwego sądu lub Krajowej Rady Sądownictwa,

”

;

20)

w art. 80

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia

właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego

na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia

prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej na pociągnięcie

sędziego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności niecierpiące

zwłoki.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a-2c

„

§ 2a.

Wniosek o zezwolenie ha pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli

nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo

radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

§ 2b.

Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie

odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia.

Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego

właściwego do rozpoznania wniosku.

§ 2c.

Uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej można wydać,

jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego przestępstwa.

”

,

c)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

W terminie siedmiu dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie

sędziego do odpowiedzialności karnej, organowi lub osobie, która wniosła o zezwolenie

oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej

instancji. W tym samym terminie sędziemu przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą

na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. Poza tym do postępowania przed sądem

dyscyplinarnym w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej stosuje się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.

”

,

d)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Orzekając w sprawie, o której mowa w § 1, sąd dyscyplinarny może poprzestać na oświadczeniu

sędziego, że wnosi o wydanie uchwały o zezwoleniu na pociągnięcie go do odpowiedzialności

karnej.

”

;

21)

w art. 85 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Wobec osoby pełniącej urząd na stanowisku sędziego postępowania sprawdzającego przewidzianego

w ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz. 1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 17, poz. 155) nie przeprowadza się. Przed przystąpieniem do pełnienia obowiązków sędzia zapoznaje

się z przepisami o ochronie informacji niejawnych i składa oświadczenie o znajomości

tych przepisów. Informacje niejawne mogą być udostępnione sędziemu tylko w zakresie

niezbędnym do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim, pełnienia powierzonej funkcji

lub wykonania powierzonych czynności.

”

;

22)

w art. 87

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w dwóch egzemplarzach.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Analizy danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, dokonuje właściwe kolegium

sądu apelacyjnego w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku i przedstawia jej wyniki

zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu apelacyjnego.

”

,

c)

po § 7 dodaje się § 8 w brzmieniu

„

§ 8.

Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania

oświadczenia zgodnie z § 2 lub § 4 przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania sędziego. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony do analizy

danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści z treścią

uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli wynik

analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego

w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

23)

w art. 91

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wynagrodzenie zasadnicze sędziego stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość,

ustaloną według zasad określonych w § 1a i § 1b, określa ustawa budżetowa. Wysokość

wynagrodzenia sędziów sądów równorzędnych różnicuje staż pracy i pełnione funkcje.

Wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej nie może być niższe niż wynagrodzenie

zasadnicze w stawce awansowej drugiej dla bezpośrednio niższego stanowiska sędziowskiego.

”

,

b)

po § 1 dodaje się § 1a i § 1b w brzmieniu

„

§ 1a.

W 2003 r. kwoty bazowe ustala się w następującej wysokości

1)

dla sędziów - w wysokości 1 355,71 zł,

2)

dla asesorów sądowych i aplikantów sądowych - w wysokości 1 667,70 zł.

§ 1b.

Kwoty bazowe, o których mowa w § 1a, począwszy od 2004 r., waloryzowane są corocznie

średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń ustalanym na podstawie przepisów o

kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.

”

,

c)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Wynagrodzenie zasadnicze sędziego podwyższa się do wysokości stawki pierwszej awansowej

po siedmiu latach pracy na danym stanowisku sędziowskim lub na innym, odpowiednio

równorzędnym, stanowisku sędziego lub prokuratora. Okres ten ulega wydłużeniu o trzy

lata w razie ukarania sędziego w tym czasie, a także w okresie zajmowania stanowiska

prokuratora, karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym mowa

w art. 40, względnie dwukrotnego zwrócenia uwagi w trybie określonym w art. 37 § 4.

§ 4.

Wynagrodzenie zasadnicze sędziego ulega podwyższeniu do stawki drugiej awansowej po

siedmiu latach pracy na danym stanowisku sędziowskim lub na innym, odpowiednio równorzędnym,

stanowisku sędziego lub prokuratora, od uzyskania przez sędziego stawki pierwszej

awansowej. Przepis § 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

”

;

24)

po art. 94 dodaje się art. 94a i art. 94b w brzmieniu

„

Art. 94a.

§ 1.

Sędziemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, doznał stałego lub

długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.

§ 2.

Członkom rodziny sędziego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej,

przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Odszkodowanie to przysługuje również w razie

śmierci w następstwie wypadku przy pracy lub choroby zawodowej sędziego w stanie spoczynku,

który zmarł uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków sędziego wskutek

wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

§ 3.

Jednorazowe odszkodowanie i jego zwiększenie, a także jednorazowe odszkodowanie dla

członków rodziny sędziego lub sędziego w stanie spoczynku, ustala się na zasadach

i w wysokości określonej w ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1673 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 83, poz. 760 i Nr 223, poz. 2217).

§ 4.

Odszkodowanie przewidziane w niniejszym artykule przysługuje niezależnie od innych

świadczeń określonych w ustawie.

§ 5.

Skarb Państwa pokrywa koszty skutków wypadków przy pracy lub chorób zawodowych, związane

ze świadczeniami zdrowotnymi z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych, na które

sędzia został skierowany przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

na wniosek lekarza prowadzącego, a nierefundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia na

podstawie odrębnych przepisów. Skarb Państwa pokrywa także koszty przedmiotów ortopedycznych

w wysokości udziału własnego ubezpieczonego, określonego w przepisach o ubezpieczeniu

zdrowotnym.

Art. 94b.

§ 1.

Oceny uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową,

a także ustalenia związku śmierci sędziego lub sędziego w stanie spoczynku z takim

wypadkiem lub chorobą dokonuje, w formie orzeczenia, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych. Koszty badania i wydania orzeczenia pokrywa Skarb Państwa ze środków

pozostających w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.

§ 2.

Orzeczenie, o którym mowa w § 1, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

doręcza zainteresowanemu sędziemu albo członkom rodziny zmarłego sędziego, albo zmarłego

sędziego w stanie spoczynku oraz prezesowi sądu apelacyjnego właściwemu do wydania

decyzji, o której mowa w § 4, lub Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 3.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje się na wniosek sędziego, a w razie śmierci sędziego

lub sędziego w stanie spoczynku - na wniosek uprawnionych członków jego rodziny. Z

wnioskiem o przyznanie świadczenia może również wystąpić kolegium właściwego sądu.

§ 4.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,

w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca

1)

prezes właściwego sądu apelacyjnego - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

sędziego sądu rejonowego, okręgowego i apelacyjnego,

2)

Minister Sprawiedliwości - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prezesa

sądu apelacyjnego oraz sędziego delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie

Sprawiedliwości.

§ 5.

Decyzję, o której mowa w § 4, prezes sądu apelacyjnego lub Minister Sprawiedliwości

wydaje w ciągu 14 dni od dnia

1)

otrzymania orzeczenia lekarza orzecznika,

2)

wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

§ 6.

Jednorazowe odszkodowanie wypłaca się z urzędu w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji,

o której mowa w § 4.

§ 7.

Od decyzji, o której mowa w § 4, sędziemu lub uprawnionym członkom rodziny sędziego

lub sędziego w stanie spoczynku, przysługuje odwołanie do sądu okręgowego - sądu pracy

i ubezpieczeń społecznych. Do postępowania w tych sprawach stosuje się odpowiednio

przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.

§ 8.

W zakresie nieuregulowanym ustawą, do wypadków przy pracy i chorób zawodowych sędziego

stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników określone w ustawie, o której

mowa w art. 94a § 3.

”

;

25)

w art. 95 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Prezes sądu okręgowego w stosunku do sędziego sądu rejonowego oraz sędziego sądu okręgowego,

prezes sądu apelacyjnego w stosunku do sędziego tego sądu, a Minister Sprawiedliwości

w stosunku do prezesa sądu okręgowego i prezesa sądu apelacyjnego, w uzasadnionych

przypadkach, może wyrazić zgodę na zamieszkanie sędziego w innej miejscowości.

”

;

26)

w art. 100 po § 6 dodaje się § 6a w brzmieniu

„

§ 6a.

W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do uposażenia rodzinnego,

na wniosek uprawnionego, wypłaca się albo uposażenie w stanie spoczynku albo uposażenie

rodzinne.

”

;

27)

w art. 102 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Do uposażenia rodzinnego przysługuje dodatek dla sierot zupełnych w wysokości i na

zasadach określonych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

”

;

28)

w art. 110 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art.

37 § 4a, w art. 75 § 2 pkt 3 oraz w art. 80.

”

;

29)

w art. 112 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Rzecznika dyscyplinarnego wybiera, spośród kandydatów zgłoszonych przez zgromadzenia

ogólne sędziów sądów apelacyjnych, Krajowa Rada Sądownictwa. Rzecznik dyscyplinarny

działa przy Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego trwa cztery

lata.

”

;

30)

w art. 129 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej, z urzędu zawiesza sędziego w czynnościach służbowych.

”

;

31)

art. 131 otrzymuje brzmienie

„

Art. 131.

§ 1.

W przypadkach przewidzianych w art. 37 § 4a lub w art. 75 § 2 pkt 3 oraz w sprawie

zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych lub uchylenia zarządzenia o przerwie

w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 1, sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę

po wysłuchaniu rzecznika dyscyplinarnego oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe.

§ 2.

Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 75 § 2 pkt 3, przysługuje

zażalenie Krajowej Radzie Sądownictwa oraz kolegium sądu, które złożyło wniosek.

§ 3.

Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia zastrzeżenia, o którym mowa w art. 37 § 4a, sędziemu

przysługuje zażalenie.

§ 4.

Na uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych sędziemu przysługuje zażalenie,

a rzecznikowi dyscyplinarnemu - także na uchwałę o uchyleniu zarządzenia o przerwie

w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 2; zażalenie nie wstrzymuje wykonania

uchwały.

§ 5.

Zażalenie rozpoznaje sąd dyscyplinarny drugiej instancji, a w przypadkach, o których

mowa w § 3, ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.

”

;

32)

w art. 135 § 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

Do pełnienia funkcji konsultanta wyznacza się sędziego sądu okręgowego orzekającego

w zakresie spraw, których rozpoznawanie zostało powierzone asesorowi.

”

;

33)

w art. 136 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Do asesorów sądowych, którym powierzono pełnienie czynności sędziowskich, stosuje

się przepisy dotyczące sędziów, z wyjątkiem art. 66, art. 68 § 2, art. 69-74, art.

77 § 1-5 i § 7, art. 91 § 1 i § 2-4 oraz § 9-11, art. 94a, art. 94b, art. 98 oraz

art. 102.

”

;

34)

w art. 142 po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie konkursu, o którym mowa w § 3,

uwzględniając zakres i nakład pracy członków komisji w trakcie konkursu.

”

;

35)

po art. 145 dodaje się art. 145a w brzmieniu

„

Art. 145a.

Aplikant za naruszenie swoich obowiązków ponosi odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną

na zasadach obowiązujących mianowanych urzędników państwowych.

”

;

36)

po art. 146 dodaje się art. 146a w brzmieniu

„

Art. 146a.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie kolokwium, o którym mowa w art.

140 § 2, uwzględniając zakres i nakład pracy członków komisji w trakcie kolokwium.

”

;

37)

w art. 150 po § 10 dodaje się § 11-13 w brzmieniu

„

§ 11.

Minister Sprawiedliwości może przenieść referendarza sądowego na jego wniosek lub

za jego zgodą na inne miejsce służbowe.

§ 12.

Zgoda referendarza sądowego na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana

w przypadku

1)

zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego

sądu lub wydziału albo przeniesienia siedziby sądu,

2)

niedopuszczalności zajmowania stanowiska referendarza sądowego w danym sądzie wskutek

zawarcia związku małżeńskiego albo powstania stosunku powinowactwa, o którym mowa

w art. 6,

3)

gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska referendarza sądowego, na wniosek kolegium

właściwego sądu okręgowego.

§ 13.

Do przeniesienia referendarza sądowego na inne miejsce służbowe przepis art. 76 stosuje

się odpowiednio.

”

;

38)

art. 153 otrzymuje brzmienie

„

Art. 153.

1.

Aplikantem referendarskim może być mianowany ten, kto spełnia warunki określone w

art. 149 § 1 pkt 1-3, i został zakwalifikowany na aplikację referendarską przez komisję

konkursową po przeprowadzeniu konkursu, o którym mowa w § 2.

2.

Aplikanta referendarskiego mianuje na czas określony, oznaczony w art. 149 § 2, i

zwalnia prezes sądu okręgowego. Mianowanie aplikanta referendarskiego następuje po

przeprowadzeniu konkursu przez prezesa sądu apelacyjnego.

3.

Wraz z mianowaniem prezes sądu okręgowego przydziela aplikanta referendarskiego do

sądu rejonowego, w którym będzie odbywać aplikację.

4.

Aplikanta referendarskiego zwalnia się, jeżeli

1)

zrezygnował z odbywania aplikacji,

2)

nie spełnia warunków przystąpienia do egzaminu referendarskiego,

3)

rażąco narusza obowiązki aplikanta,

4)

został uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków aplikanta.

5.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do aplikantów referendarskich stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy o pracownikach sądów i prokuratury.

6.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb przeprowadzania konkursu, o którym mowa w § 2, uwzględniając zakres wiedzy podlegającej

sprawdzeniu w trakcie konkursu, etapy konkursu i ich formę oraz system punktowy ocen

konkursowych, a także sposób powoływania i skład komisji konkursowej oraz wysokość

wynagrodzenia jej członków, uwzględniając zakres i nakład ich pracy w trakcie konkursu,

2)

organizację aplikacji referendarskiej oraz obowiązki aplikanta referendarskiego, uwzględniając

zakres wiedzy teoretycznej i praktyki niezbędnej na stanowisku referendarza, dyscyplinę

pracy oraz wykorzystanie czasu przeznaczonego na zajęcia teoretyczne i praktykę,

3)

zakres i przebieg egzaminu referendarskiego, uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej

i praktyki niezbędnej do wykonywania obowiązków referendarza, pisemną i ustną formę

egzaminu, dopuszczalność jednokrotnego poprawiania niepomyślnego egzaminu, istotną

wagę przyczyn ustalania terminu późniejszego zdawania egzaminu oraz zasadę poprawności

jego przebiegu i rzetelności ocen egzaminacyjnych, a także skład komisji egzaminacyjnej,

sposób powoływania jej członków i postępowania komisji egzaminacyjnej oraz wysokość

wynagrodzenia członków komisji, uwzględniając kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej

a także zakres i nakład ich pracy.

”

;

39)

w art. 155 w § 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

odbył staż urzędniczy w sądzie lub w prokuraturze albo spełnia warunki do zwolnienia

od odbywania tego stażu, określone w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury.

”

;

40)

w art. 158 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

nie przekroczył 70 lat.

”

;

41)

art. 172 otrzymuje brzmienie

„

Art. 172.

§ 1.

Pracodawca zatrudniający ławnika jest obowiązany zwolnić go od pracy na czas wykonywania

czynności w sądzie.

§ 2.

Za czas zwolnienia od pracy ławnik zachowuje prawo do świadczeń wynikających ze stosunku

pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.

§ 3.

Ławnik, za czas wykonywania czynności w sądzie, otrzymuje rekompensatę pieniężną.

§ 4.

Wysokość rekompensaty dla ławników biorących udział w rozpoznawaniu spraw w sądach

powszechnych, za jeden dzień pełnienia obowiązków ławnika, wynosi 3% kwoty bazowej,

stanowiącej podstawę ustalania wynagrodzenia zasadniczego asesora sądowego, z zastrzeżeniem

§ 5.

§ 5.

W przypadku gdy ogłoszenie ustawy budżetowej nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego

dotyczy ustawa budżetowa, podstawę obliczenia rekompensaty za okres od 1 stycznia

do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej stanowi kwota bazowa w wysokości obowiązującej

w grudniu roku poprzedniego.

§ 6.

Koszty wypłaty rekompensaty, o której mowa w § 3, ponosi Skarb Państwa.

”

;

42)

po art. 205 dodaje się art. 205a w brzmieniu

„

Art. 205a.

W okresie do 31 grudnia 2004 r. na stanowisko referendarza sądowego może być mianowany

także ten, kto spełnia wymagania określone w art. 149 § 1 pkt 1, 2, 4 i 5, i ukończył

wyższe studia administracyjne.

”

.

1.

Środki specjalne, o których mowa w art. 1 ust. 6, gromadzi się na wyodrębnionym rachunku

bankowym. Odsetki od środków specjalnych zgromadzonych na rachunku stanowią przychody

środków specjalnych.

2.

Dysponentem środków specjalnych jest Minister Sprawiedliwości. Obsługę administracyjną

i księgową środków specjalnych zapewnia dysponent.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206 i Nr 213, poz. 1802) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli prokurator nie zgadza się z poleceniem, może żądać zmiany polecenia lub wyłączenia

go od wykonania czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu rozstrzyga ostatecznie

prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który wydał polecenie.

”

,

b)

w ust. 7 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu

„

Art. 68 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

”

,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Prokurator, któremu wytknięto uchybienie może, w terminie siedmiu dni, złożyć pisemne

zastrzeżenie do prokuratora przełożonego, który wytknął uchybienie. W razie wniesienia

zastrzeżenia, prokurator przełożony uchyla wytknięcie uchybienia albo przekazuje sprawę

do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.

7b.

W przypadku przewidzianym w ust. 7a sąd dyscyplinarny wydaje postanowienie po wysłuchaniu

rzecznika dyscyplinarnego oraz prokuratora, któremu wytknięto uchybienie, chyba że

nie jest to możliwe. Na postanowienie odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia prokuratorowi

przysługuje zażalenie. Zażalenie rozpatruje ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym

składzie.

”

;

2)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście bądź przez zastępców

Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia.

2.

Akty, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć treści czynności procesowych.

3.

Prokurator przełożony może zlecać podległym prokuratorom wykonanie czynności należących

do jego zakresu działania, chyba że ustawy zastrzegają określoną czynność wyłącznie

jego właściwości, oraz przejmować czynności prokuratorów podległych, chyba że przepisy

ustaw stanowią inaczej.

”

;

3)

w art. 11

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kandydat na stanowisko prokuratorskie przedstawia informację z Krajowego Rejestru

Karnego dotyczącą jego osoby i zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu

na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora, z zastrzeżeniem ust. 4. Wydanie

zaświadczenia oraz badanie kandydata na stanowisko prokuratorskie odbywa się na zasadach

dotyczących kandydata na stanowisko sędziowskie.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3-6 w brzmieniu

„

3.

Prokurator Generalny zasięga od właściwego organu Policji informacji o każdym z kandydatów

do objęcia stanowiska prokuratorskiego, z zastrzeżeniem ust. 4. Informacje o kandydacie

do objęcia stanowiska prokuratorskiego uzyskuje się i sporządza na zasadach określonych

dla informacji o kandydacie do objęcia stanowiska sędziowskiego.

4.

Przedstawianie informacji i zaświadczenia, o których mowa w ust. 2, a także zasięganie

informacji, o której mowa w ust. 3, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko

prokuratora oraz stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego.

5.

Przedstawiając informację, o której mowa w ust. 3, organ Policji przekazuje Prokuratorowi

Generalnemu wszystkie zebrane materiały służące do sporządzenia informacji.

6.

Prokurator Generalny, przed rozpatrzeniem kandydatury, zawiadamia kandydata na stanowisko

prokuratorskie o treści informacji uzyskanej od organu Policji.

”

;

4)

w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego

powołuje, spośród prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, i odwołuje Prezes

Rady Ministrów, na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje w zastępstwie Prokuratora Generalnego

działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

”

;

5)

w art. 13

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Do pełnienia funkcji prokuratora apelacyjnego, okręgowego i rejonowego, a także do

pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 3-5 oraz art. 111,

powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny.

3.

Do pełnienia funkcji zastępcy Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora

okręgowego i wojskowego prokuratora garnizonowego, a także do pełnienia pozostałych

funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, powołuje, spośród prokuratorów

wojskowych, i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny, w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Prokurator Generalny, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, może określić funkcje

w wojskowych prokuraturach okręgowych i wojskowych prokuraturach garnizonowych, na

które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji Naczelny Prokurator

Wojskowy.

”

;

6)

w art. 17

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Krajowa oraz

prokuratury apelacyjne, okręgowe i rejonowe.

”

,

b)

uchyla się ust. 1

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prokurator Generalny jest przełożonym prokuratorów powszechnych i wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

,

d)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Prokuraturą Krajową, w zakresie określonym przez Prokuratora Generalnego, kieruje

Prokurator Krajowy. Prokurator Krajowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów

Prokuratury Krajowej.

2b.

Prokuraturą apelacyjną kieruje prokurator apelacyjny. Prokurator apelacyjny jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych

oraz prokuratorów prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury apelacyjnej.

2c.

Prokuraturą okręgową kieruje prokurator okręgowy. Prokurator okręgowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury okręgowej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów

prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej.

”

,

e)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prokuratura Krajowa wchodzi w skład Ministerstwa Sprawiedliwości. Prokuraturę apelacyjną

tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur okręgowych. Prokuraturę

okręgową tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur rejonowych.

Prokuraturę rejonową tworzy się dla jednej lub większej liczby gmin; w uzasadnionych

przypadkach może być utworzona więcej niż jedna prokuratura rejonowa w obrębie tej

samej gminy.

”

,

f)

uchyla się ust. 7,

g)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a-8c w brzmieniu

„

8a.

Naczelną Prokuraturą Wojskową kieruje Naczelny Prokurator Wojskowy. Naczelny Prokurator

Wojskowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej

oraz pozostałych prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

8b.

Wojskową prokuraturą okręgową kieruje wojskowy prokurator okręgowy. Wojskowy prokurator

okręgowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury okręgowej

oraz wojskowych prokuratorów garnizonowych i prokuratorów wojskowych prokuratur garnizonowych

na obszarze działania wojskowej prokuratury okręgowej.

8c.

Wojskową prokuraturą garnizonową kieruje wojskowy prokurator garnizonowy. Wojskowy

prokurator garnizonowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów wojskowej prokuratury

garnizonowej.

”

;

7)

w art. 49a

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w dwóch egzemplarzach.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania

oświadczenia zgodnie z ust. 2 lub 3 przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania prokuratora. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony

do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści

z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli

wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego

w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

8)

po art. 51 dodaje się art. 51a w brzmieniu

„

Art. 51a.

1.

Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 94a

i art. 94b ustawy, o której mowa w art. 62a ust. 1.

2.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,

w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca

1)

właściwy prokurator okręgowy - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

prokuratury rejonowej i okręgowej,

2)

właściwy prokurator apelacyjny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

prokuratora prokuratury apelacyjnej oraz prokuratora okręgowego,

3)

Dyrektor Głównej Komisji - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

4)

Prokurator Generalny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

apelacyjnego, prokuratora Prokuratury Krajowej, Prokuratora Krajowego, Dyrektora Głównej

Komisji, prokuratora delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie Sprawiedliwości.

”

;

9)

w art. 54

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia właściwego

sądu dyscyplinarnego ani zatrzymany bez zgody przełożonego dyscyplinarnego. Nie dotyczy

to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia

na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wolno przedsięwziąć tylko

czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora przełożonego.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej, jeżeli

nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo

radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

2b.

Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej

nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia jego

przyjęcia. Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu

dyscyplinarnego właściwego do rozpoznania wniosku.

2c.

Orzeczenie zezwalające na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej można

wydać, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego

przestępstwa.

”

;

10)

w art. 62 ust. 1c i 1d otrzymują brzmienie

„

1c.

Prokurator, obejmując stanowisko, otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora podwyższa się do wysokości stawki pierwszej awansowej

po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio

równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim. Okres ten ulega wydłużeniu

o trzy lata w razie ukarania prokuratora w tym czasie, a także w okresie zajmowania

stanowiska sędziego, karą dyscyplinarną lub dwukrotnego wytknięcia uchybienia, o którym

mowa w art. 8 ust. 7, jeżeli uchybienie było zawinione.

1d.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora ulega podwyższeniu do stawki drugiej awansowej

po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim lub na innym, odpowiednio

równorzędnym, stanowisku prokuratorskim lub sędziowskim, od uzyskania przez prokuratora

stawki pierwszej awansowej. Przepis ust. 1c zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

”

;

11)

w art. 62a

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury przechodzi w stan spoczynku

z dniem ukończenia 60 roku życia, chyba że został powołany na stanowisko prokuratora

powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, którego stosunek służbowy

został rozwiązany z mocy prawa z powodu ukończenia 60 lat albo został rozwiązany z

powodu

1)

uznania orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za niezdolnego do zawodowej służby

wojskowej,

2)

wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez organ wojskowy, jeżeli wojskowa

jednostka organizacyjna prokuratury, w której pełnił zawodową służbę wojskową, podlega

rozformowaniu lub zmniejszył się jej stan etatowy, a brak jest możliwości wyznaczenia

go na inne stanowisko służbowe

- na swój wniosek, złożony przed upływem sześciu miesięcy od dnia rozwiązania stosunku

służbowego, jest powoływany przez Prokuratora Generalnego na równorzędne lub odpowiednio

niższe stanowisko prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, jeżeli

nie ma innych przeszkód prawnych i istnieje taka możliwość.

”

;

12)

art. 64 otrzymuje brzmienie

„

Art. 64.

Przepisów art. 45 ust. 1-3, art. 46, art. 47, art. 49, art. 50-51a, art. 53, art.

56, art. 58 i art. 59 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury. Urlopu, o którym mowa w art. 52, udziela się, jeżeli prokurator wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury nie uzyskał wcześniej prawa do urlopu dodatkowego,

określonego w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

”

;

13)

w art. 70

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania w sprawach, o których mowa w art.

8 ust. 7a oraz w art. 54.

”

,

b)

w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Sądy dyscyplinarne, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ze swego grona wybierają przewodniczących

i zastępców przewodniczących sądów dyscyplinarnych.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i czternastu członków Sądu Dyscyplinarnego

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej powołuje, na okres czterech lat, Prokurator Generalny

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej spośród kandydatów wybranych przez prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

”

;

14)

w art. 73 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Skład orzekający wyznacza przewodniczący albo zastępca przewodniczącego sądu dyscyplinarnego.

”

;

15)

art. 75 otrzymuje brzmienie

„

Art. 75.

Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów lub adwokatów.

”

;

16)

w art. 83a po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Rozprawa odbywa się jawnie.

4.

Sąd Najwyższy może wyłączyć jawność rozprawy ze względu na moralność, bezpieczeństwo

państwa i porządek publiczny oraz ze względu na ochronę życia prywatnego obwinionego

lub inny ważny interes prywatny.

5.

W razie wyłączenia jawności rozprawy orzeczenie jest ogłaszane publicznie.

”

;

17)

w art. 86 po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Odpis prawomocnej decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia przewidzianej

w art. 72 ust. 1, dołącza się do akt osobowych ukaranego.

4.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji, o której mowa w ust. 3, przełożony

dyscyplinarny, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych,

jeżeli w tym okresie nie wymierzono ukaranemu innej kary porządkowej lub nie wydano

przeciwko niemu orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną.

”

;

18)

w art. 91

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Mianowanie aplikanta powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury następuje po

przeprowadzeniu konkursu przez prokuratora apelacyjnego.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie konkursu, o którym mowa w ust.

4, uwzględniając zakres i nakład pracy członków komisji w trakcie konkursu.

”

;

19)

w art. 99 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prokurator Generalny może powierzyć asesorowi powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a Naczelny Prokurator Wojskowy - asesorowi wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury na czas określony, nieprzekraczający trzech lat, pełnienie czynności prokuratorskich,

jednakże bez prawa

1)

udziału w postępowaniu przed sądem apelacyjnym i okręgowym,

2)

sporządzania środków zaskarżania i wniosków do Sądu Najwyższego oraz występowania

przed tym Sądem.

”

;

20)

w art. 100

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy

dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, z wyłączeniem

art. 50 ust. 3 i 4, art. 51a, art. 62 ust. 1a-1d i ust. 1h-1k oraz art. 62a ust. 1

- w zakresie art. 69-71, art. 73 i art. 74, art. 99-102 i art. 104 ustawy, o której

mowa w art. 62a ust. 1 - oraz art. 62a ust. 2-5, a także art. 62b, art. 62c i art.

65a.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Naczelny Prokurator Wojskowy zwalnia asesora wojskowej jednostki organizacyjnej ze

służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, jeżeli nie został on

powołany na stanowisko prokuratora w terminie sześciu miesięcy od dnia upływu okresu,

na który powierzono asesorowi pełnienie czynności prokuratorskich. W takim przypadku

asesora przenosi się do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej lub określonego przez

niego organu.

”

;

21)

w art. 110 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zwolnienie asesora lub aplikanta ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury następuje odpowiednio w przypadkach określonych w art. 94 ust. 5 i w art.

100 ust. 3, a także gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują zwolnienie z zawodowej

lub okresowej służby wojskowej.

”

;

22)

w art. 111 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi i

zwalnia ze stanowisk służbowych Minister Obrony Narodowej na wniosek Naczelnego Prokuratora

Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi

i zwalnia ze stanowisk Naczelny Prokurator Wojskowy.

”

;

23)

w art. 112 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie może być pociągnięty

do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej, ani zatrzymany bez zgody Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Nie dotyczy

to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia

na pociągnięcie prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury do odpowiedzialności

karnej wolno przedsięwziąć tylko czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym

niezwłocznie prokuratora przełożonego. Przepisy art. 54 ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.

”

;

24)

w art. 115 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach

wymienionych w ust. 1-4. Rozporządzenie powinno w szczególności określać właściwość,

szczegółowe uprawnienia oraz czynności prokuratorów wojskowych w tych sprawach, sposób

i formę wnoszenia sprzeciwów i wystąpień, a także sposób dokumentowania przeprowadzonej

kontroli i jej wyników.

”

.

Sędziowie tworzą samorząd sędziowski. Organami samorządu sędziowskiego są: zgromadzenie

ogólne sędziów okręgu oraz zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego.

W ustawie z dnia 22 grudnia 1995 r. o wydawaniu Monitora Sądowego i Gospodarczego

(Dz. U. z 1996 r. Nr 6, poz. 42, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 oraz z 2000 r. Nr 114, poz. 1193) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 6

a)

wyrazy „środek specjalny” zastępuje się wyrazami „środki specjalne”,

b)

wyrazy „który przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych, a w szczególności

na koszty ich działalności podstawowej oraz zakupy inwestycyjne.” zastępuje się wyrazami „które przeznacza się na wydatki związane z wydawaniem i rozpowszechnianiem Monitora

Sądowego i Gospodarczego, w tym wydatki na wynagrodzenia, oraz na usprawnienie funkcjonowania

sądów powszechnych i prokuratury, a w szczególności na wydatki związane z ich działalnością

podstawową i zakupy inwestycyjne.”;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

1.

Środki specjalne, o których mowa w art. 1 ust. 6, gromadzi się na wyodrębnionym rachunku

bankowym. Odsetki od środków specjalnych zgromadzonych na rachunku stanowią przychody

środków specjalnych.

2.

Dysponentem środków specjalnych jest Minister Sprawiedliwości. Obsługę administracyjną

i księgową środków specjalnych zapewnia dysponent.

”

.

W ustawie z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów

(Dz. U. Nr 149, poz. 703, z późn. zm. w art. 42 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 5

a)

wyrazy „środek specjalny” zastępuje się wyrazami „środki specjalne”,

b)

wyrazy „który przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych, a w szczególności

na koszty ich działalności podstawowej oraz zakupy inwestycyjne.” zastępuje się wyrazami „które przeznacza się na wydatki związane z utrzymaniem centralnej informacji o zastawach

rejestrowych, z wyłączeniem wydatków na wynagrodzenia, oraz na usprawnienie funkcjonowania

sądów powszechnych, w szczególności na wydatki związane z ich działalnością podstawową

i zakupy inwestycyjne.”;

2)

po ust. 5 dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Środki specjalne gromadzi się na wyodrębnionym rachunku bankowym. Odsetki od środków

specjalnych zgromadzonych na rachunku stanowią przychody środków specjalnych.

7.

Dysponentem środków specjalnych jest Minister Sprawiedliwości. Obsługę administracyjną

i księgową środków specjalnych zapewnia dysponent.

”

.

W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209, z późn. zm. w art. 4 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 5

a)

wyrazy „środek specjalny” zastępuje się wyrazami „środki specjalne”,

b)

wyrazy „który przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych, a w szczególności

na koszty ich działalności podstawowej oraz zakupy inwestycyjne.” zastępuje się wyrazami „które przeznacza się na wydatki związane z utrzymaniem Centralnej Informacji, z wyłączeniem

wydatków na wynagrodzenia, oraz na usprawnienie funkcjonowania sądów powszechnych,

a w szczególności na wydatki związane z ich działalnością podstawową i zakupy inwestycyjne.”;

2)

po ust. 5 dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Środki specjalne są gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym. Odsetki od środków

specjalnych zgromadzonych na rachunku stanowią przychody środków specjalnych.

7.

Dysponentem środków specjalnych jest Minister Sprawiedliwości. Obsługę administracyjną

i księgową środków specjalnych zapewnia dysponent

”

.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych

(Dz. U. Nr 117, poz. 753, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

W razie stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, Minister

Sprawiedliwości oraz prezesi sądów wojskowych mogą zwrócić na nie, na piśmie, uwagę

i żądać usunięcia skutków tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga

może, w terminie 7 dni, złożyć pisemne zastrzeżenie do organu, który zwrócił uwagę,

co nie zwalnia go od obowiązku usunięcia skutków uchybienia.

”

,

b)

po § 3 dodaje się § 3a i § 3b w brzmieniu

„

§ 3a.

W razie złożenia zastrzeżenia organ, o którym mowa w § 3, uchyla uwagę albo przekazuje

sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.

§ 3b.

W przypadku przewidzianym w § 3a, sąd dyscyplinarny wydaje postanowienie po wysłuchaniu

rzecznika dyscyplinarnego oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe. Na postanowienie

odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia sędziemu przysługuje zażalenie. Zażalenie rozpoznaje

ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.

”

;

2)

w art. 18 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określa, w drodze

rozporządzenia, liczbę sędziów w sądach wojskowych oraz w departamencie, o którym

mowa w art. 5 § 4. Liczbę sędziów w departamencie określa się z uwzględnieniem potrzeb

Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego.

”

;

3)

w art. 28

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w dwóch egzemplarzach.

”

,

b)

po § 5 dodaje się § 6 w brzmieniu

„

§ 6.

Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony do odebrania

oświadczenia zgodnie z § 2 lub § 3, przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania sędziego. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony

do analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści

z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT). Jeżeli

wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia majątku ujawnionego

w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego postępowania, prowadzonego

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

4)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

§ 1.

Sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia

właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego

na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do

zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej

na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności

niecierpiące zwłoki.

§ 2.

O zatrzymaniu sędziego niezwłocznie powiadamia się prezesa wojskowego sądu okręgowego

właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie

zatrzymanego sędziego. O fakcie zatrzymania sędziego prezes wojskowego sądu okręgowego

niezwłocznie zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Ministra

Obrony Narodowej.

§ 3.

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli

nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo

radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

§ 4.

Postanowienie zezwalające na wszczęcie przeciwko sędziemu postępowania karnego można

wydać, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego

przestępstwa.

§ 5.

Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie

odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia.

Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego

właściwego do rozpoznania wniosku.

§ 6.

W terminie siedmiu dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie

sędziego do odpowiedzialności karnej, organowi lub osobie, która wniosła o zezwolenie,

oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej

instancji. W tym samym terminie sędziemu przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą

na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. Poza tym do postępowania przed sądem

dyscyplinarnym w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej stosuje się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.

”

;

5)

w art. 39a § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy sędziego w postępowaniu dyscyplinarnym oraz

w sprawach, o których mowa w art. 15 § 3b lub w art. 30 § 1, jest sąd dyscyplinarny,

w okręgu którego znajduje się miejsce służbowe sędziego objętego postępowaniem.

”

;

6)

w art. 41 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności dyscyplinarne na żądanie Krajowej Rady

Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, kolegium, prezesów

właściwych sądów wojskowych, a także z własnej inicjatywy. Rzecznik dyscyplinarny,

w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego, jest związany wskazaniem organu

uprawnionego.

”

;

7)

w art. 43 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Staż asesorski odbywa się w wojskowym sądzie garnizonowym, trwa on nie dłużej niż

4 lata, przy czym przez okres 6 miesięcy asesor wykonuje czynności sędziowskie w sądzie

rejonowym.

”

;

8)

w art. 70 § 1 i § 1a otrzymują brzmienie

„

§ 1.

Do sądów wojskowych, sędziów wojskowych oraz ławników stosuje się odpowiednio przepisy

art. 4 i art. 5, art. 40, art. 42, art. 44-52, art. 53 § 1-3, art. 54, art. 56, art.

57 § 5, art. 58 § 1, art. 60, art. 65 i art. 66, art. 69 § 2, art. 70 i art. 71, art.

73-75, art. 77 § 2, § 5 i § 6, art. 78 § 1-4, art. 79, art. 80 § 4, art. 83, art.

84 § 3, art. 85 i art. 86, art. 89 i art. 90, art. 91 § 1-7 i § 9-12, art. 92 i art.

93, art. 94 § 1, § 3 i § 4, art. 95, art. 98 § 1, art. 99, art. 100 § 1-4, art. 101

§ 2-4, art. 102, art. 104-106, art. 108, art. 111, art. 114 § 5-7, art. 115-118, art.

120-122, art. 125-128, art. 130, art. 133, art. 135 § 5-7, art. 147 § 3, art. 156,

art. 159 § 1 pkt 5 i pkt 6, art. 167, art. 169, art. 170 § 3, art. 171-174 ustawy,

o której mowa w art. 32 § 6, oraz przepisy wydane na podstawie art. 57 § 5, art. 78

§ 5, art. 91 § 8, art. 103, art. 148 tejże ustawy, z tym że

1)

określone w tych przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości, zgromadzenia

ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych i okręgowych oraz prezesa

sądu dyscyplinarnego wykonują odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, kolegium wojskowego

sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego, a czynności

i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru administracyjnego - Minister

Sprawiedliwości za pośrednictwem dyrektora departamentu, o którym mowa w art. 5 §

4,

2)

uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia wojskowy

nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych,

3)

uprawnienia określone w art. 172-174 powołanej ustawy przysługują w wypadku określonym

w art. 61 niniejszej ustawy.

§ 1a.

Do asesorów sądów wojskowych, którym powierzono pełnienie czynności sędziowskich,

nie stosuje się art. 66, art. 69-71, art. 74, art. 77 § 5 i § 7, art. 91 § 1-4 i §

9-11 oraz art. 94a i art. 94b ustawy, o której mowa w art. 32 § 6.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125 oraz z 2001 r. Nr 98, poz. 1070) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dyrektora sądu apelacyjnego, dyrektora sądu okręgowego oraz kierownika finansowego

sądu rejonowego i ich zastępców zatrudnia się na podstawie powołania.

”

;

2)

po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu

„

Art. 14a.

Podwyższenie wynagrodzeń zasadniczych urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury

następuje w terminach i na zasadach określonych dla pracowników państwowej sfery budżetowej

nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, z późn. zm. w art. 119 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1071 i Nr 154, poz. 1787 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 i Nr 213, poz. 1802) w art. 14 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wynagrodzenie zasadnicze kuratorów zawodowych na równorzędnych stopniach służbowych

jest równe i stanowi odpowiednio do rangi stopnia służbowego wielokrotność kwoty bazowej,

której wysokość, ustaloną według zasad określonych w ust. 1a i ust. 1b, określa ustawa

budżetowa.

”

;

2)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i ust. 1b w brzmieniu

„

1a.

W 2003 r. kwotę bazową dla zawodowych kuratorów sądowych ustala się w wysokości 1 667,70

zł.

1b.

Kwota bazowa, o której mowa w ust. 1a, począwszy od 2004 r., jest waloryzowana corocznie

średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń ustalanym na podstawie przepisów o

kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej.

”

.

1.

Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście bądź przez zastępców

Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia.

2.

Akty, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć treści czynności procesowych.

3.

Prokurator przełożony może zlecać podległym prokuratorom wykonanie czynności należących

do jego zakresu działania, chyba że ustawy zastrzegają określoną czynność wyłącznie

jego właściwości, oraz przejmować czynności prokuratorów podległych, chyba że przepisy

ustaw stanowią inaczej.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 100, poz. 1082 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Do dnia 31 grudnia 2006 r. w budżecie państwa nie tworzy się części budżetowej Krajowej

Rady Sądownictwa, a działalność Rady finansowana jest z budżetu państwa z części budżetowej

Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W okresie, o którym mowa w ust. 1, obsługę administracyjną, organizacyjną i techniczną

działalności Rady zapewnia Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

2)

w art. 21

a)

w pkt 1 wyrazy „i mają zastosowanie do budżetu państwa, poczynając od budżetu na rok 2004” zastępuje się wyrazami „i mają zastosowanie do budżetu państwa, poczynając od budżetu na rok 2007”,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przepisy art. 14 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju

sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm. w art. 11 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w art. 36

„

2.

Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej II instancji stronom służy odwołanie do właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń

społecznych. Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.”;

”

.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm. art. 224a otrzymuje brzmienie

„

Art. 224a.

Wykonanie zaskarżonej decyzji wydanej na podstawie art. 24b lub decyzji utrzymującej

w mocy decyzję wydaną na tej podstawie podlega wstrzymaniu z mocy prawa - do czasu

rozpatrzenia skargi przez sąd.

”

.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255, z późn. zm. w art. 5 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe, członkowie korpusu służby cywilnej,

etatowi członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych i kolegiów regionalnych izb

obrachunkowych, pracownicy Rządowego Centrum Legislacji, eksperci Urzędu Patentowego

Rzeczypospolitej Polskiej, asesorzy i aplikanci prokuratorscy, funkcjonariusze Służby

Celnej,

”

.

Przepisy ustaw, o których mowa w art. 1, art. 2 i art. 6 niniejszej ustawy, dotyczące

wypadków przy pracy i chorób zawodowych stosuje się do wypadków przy pracy i chorób

zawodowych powstałych po dniu 31 grudnia 1998 r., a przed dniem wejścia w życie ustawy,

o ile wniosek o jednorazowe odszkodowanie został złożony w okresie 6 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy.

Podwyższenie wynagrodzeń zasadniczych urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury

następuje w terminach i na zasadach określonych dla pracowników państwowej sfery budżetowej

nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

Przepis art. 172 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do ławników w sądach powszechnych oraz ławników w sądach wojskowych, których

kadencja rozpoczyna się od dnia 1 stycznia 2004 r.

Sędziowie i prokuratorzy, pełniący służbę w dniu wejścia w życie ustawy, są obowiązani

złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 85 § 4 ustawy, o której mowa w art. 1 w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 30 dni od dnia jej wejścia w życie.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach, o których mowa

w art. 1, art. 2 i art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują moc przepisy

dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 33 i art. 2 pkt 10, pkt 20 lit. b oraz art. 12, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2004 r.;

2)

art. 10 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Do dnia 31 grudnia 2006 r. w budżecie państwa nie tworzy się części budżetowej Krajowej

Rady Sądownictwa, a działalność Rady finansowana jest z budżetu państwa z części budżetowej

Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W okresie, o którym mowa w ust. 1, obsługę administracyjną, organizacyjną i techniczną

działalności Rady zapewnia Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1.

Sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia

właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego

na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do

zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej

na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności

niecierpiące zwłoki.

§ 2.

O zatrzymaniu sędziego niezwłocznie powiadamia się prezesa wojskowego sądu okręgowego

właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie

zatrzymanego sędziego. O fakcie zatrzymania sędziego prezes wojskowego sądu okręgowego

niezwłocznie zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Ministra

Obrony Narodowej.

§ 3.

Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli

nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo

radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

§ 4.

Postanowienie zezwalające na wszczęcie przeciwko sędziemu postępowania karnego można

wydać, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego

przestępstwa.

§ 5.

Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie

odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia.

Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego

właściwego do rozpoznania wniosku.

§ 6.

W terminie siedmiu dni od doręczenia uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie

sędziego do odpowiedzialności karnej, organowi lub osobie, która wniosła o zezwolenie,

oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej

instancji. W tym samym terminie sędziemu przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą

na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. Poza tym do postępowania przed sądem

dyscyplinarnym w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej stosuje się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.

§ 1.

Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego składa się z sędziów tego sądu.

§ 2.

Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego jest prezes sądu apelacyjnego.

W razie nieobecności prezesa sądu, obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą

wiceprezes tego sądu.

§ 3.

Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego są obowiązani brać udział

w posiedzeniach zgromadzenia. Delegowanie do pełnienia czynności na podstawie art.

77 nie zwalnia członka zgromadzenia od tego obowiązku.

§ 4.

Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego mogą

brać udział w posiedzeniu tego zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.

§ 5.

Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego jest wymagana obecność

przynajmniej dwóch trzecich liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością

głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1-5, a ponadto

jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.

§ 6.

Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia

zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek

Ministra Sprawiedliwości, kolegium sądu apelacyjnego albo jednej piątej liczby członków

zgromadzenia.

Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego realizuje zadania określone w ustawach,

a w szczególności

1)

przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego

spośród osób zaopiniowanych przez kolegium właściwego sądu,

2)

wybiera przedstawicieli na zebranie przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów sądów

apelacyjnych,

3)

wyraża opinię o kandydatach na prezesa sądu apelacyjnego,

4)

wybiera członków kolegium sądu apelacyjnego,

5)

wybiera kandydata na rzecznika dyscyplinarnego,

6)

wysłuchuje informacji prezesa sądu apelacyjnego o działalności sądów oraz wyraża opinię

w tym zakresie,

7)

rozpatruje sprawozdania z działalności kolegium sądu apelacyjnego oraz omawia kierunki

jego pracy.

1.

Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy art. 94a

i art. 94b ustawy, o której mowa w art. 62a ust. 1.

2.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,

w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca

1)

właściwy prokurator okręgowy - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

prokuratury rejonowej i okręgowej,

2)

właściwy prokurator apelacyjny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

prokuratora prokuratury apelacyjnej oraz prokuratora okręgowego,

3)

Dyrektor Głównej Komisji - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

4)

Prokurator Generalny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

apelacyjnego, prokuratora Prokuratury Krajowej, Prokuratora Krajowego, Dyrektora Głównej

Komisji, prokuratora delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Przepisów art. 45 ust. 1-3, art. 46, art. 47, art. 49, art. 50-51a, art. 53, art.

56, art. 58 i art. 59 nie stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury. Urlopu, o którym mowa w art. 52, udziela się, jeżeli prokurator wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury nie uzyskał wcześniej prawa do urlopu dodatkowego,

określonego w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów lub adwokatów.

§ 1.

Sędziemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, doznał stałego lub

długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.

§ 2.

Członkom rodziny sędziego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej,

przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Odszkodowanie to przysługuje również w razie

śmierci w następstwie wypadku przy pracy lub choroby zawodowej sędziego w stanie spoczynku,

który zmarł uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków sędziego wskutek

wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

§ 3.

Jednorazowe odszkodowanie i jego zwiększenie, a także jednorazowe odszkodowanie dla

członków rodziny sędziego lub sędziego w stanie spoczynku, ustala się na zasadach

i w wysokości określonej w ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1673 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 83, poz. 760 i Nr 223, poz. 2217).

§ 4.

Odszkodowanie przewidziane w niniejszym artykule przysługuje niezależnie od innych

świadczeń określonych w ustawie.

§ 5.

Skarb Państwa pokrywa koszty skutków wypadków przy pracy lub chorób zawodowych, związane

ze świadczeniami zdrowotnymi z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych, na które

sędzia został skierowany przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

na wniosek lekarza prowadzącego, a nierefundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia na

podstawie odrębnych przepisów. Skarb Państwa pokrywa także koszty przedmiotów ortopedycznych

w wysokości udziału własnego ubezpieczonego, określonego w przepisach o ubezpieczeniu

zdrowotnym.

§ 1.

Oceny uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową,

a także ustalenia związku śmierci sędziego lub sędziego w stanie spoczynku z takim

wypadkiem lub chorobą dokonuje, w formie orzeczenia, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych. Koszty badania i wydania orzeczenia pokrywa Skarb Państwa ze środków

pozostających w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.

§ 2.

Orzeczenie, o którym mowa w § 1, lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

doręcza zainteresowanemu sędziemu albo członkom rodziny zmarłego sędziego, albo zmarłego

sędziego w stanie spoczynku oraz prezesowi sądu apelacyjnego właściwemu do wydania

decyzji, o której mowa w § 4, lub Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 3.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje się na wniosek sędziego, a w razie śmierci sędziego

lub sędziego w stanie spoczynku - na wniosek uprawnionych członków jego rodziny. Z

wnioskiem o przyznanie świadczenia może również wystąpić kolegium właściwego sądu.

§ 4.

Jednorazowe odszkodowanie przyznaje lub odmawia przyznania oraz ustala jego wysokość,

w drodze decyzji, a także świadczenie to wypłaca

1)

prezes właściwego sądu apelacyjnego - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

sędziego sądu rejonowego, okręgowego i apelacyjnego,

2)

Minister Sprawiedliwości - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prezesa

sądu apelacyjnego oraz sędziego delegowanego do wykonywania czynności w Ministerstwie

Sprawiedliwości.

§ 5.

Decyzję, o której mowa w § 4, prezes sądu apelacyjnego lub Minister Sprawiedliwości

wydaje w ciągu 14 dni od dnia

1)

otrzymania orzeczenia lekarza orzecznika,

2)

wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

§ 6.

Jednorazowe odszkodowanie wypłaca się z urzędu w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji,

o której mowa w § 4.

§ 7.

Od decyzji, o której mowa w § 4, sędziemu lub uprawnionym członkom rodziny sędziego

lub sędziego w stanie spoczynku, przysługuje odwołanie do sądu okręgowego - sądu pracy

i ubezpieczeń społecznych. Do postępowania w tych sprawach stosuje się odpowiednio

przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.

§ 8.

W zakresie nieuregulowanym ustawą, do wypadków przy pracy i chorób zawodowych sędziego

stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników określone w ustawie, o której

mowa w art. 94a § 3.

§ 1.

W przypadkach przewidzianych w art. 37 § 4a lub w art. 75 § 2 pkt 3 oraz w sprawie

zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych lub uchylenia zarządzenia o przerwie

w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 1, sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę

po wysłuchaniu rzecznika dyscyplinarnego oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe.

§ 2.

Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 75 § 2 pkt 3, przysługuje

zażalenie Krajowej Radzie Sądownictwa oraz kolegium sądu, które złożyło wniosek.

§ 3.

Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia zastrzeżenia, o którym mowa w art. 37 § 4a, sędziemu

przysługuje zażalenie.

§ 4.

Na uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych sędziemu przysługuje zażalenie,

a rzecznikowi dyscyplinarnemu - także na uchwałę o uchyleniu zarządzenia o przerwie

w wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 130 § 2; zażalenie nie wstrzymuje wykonania

uchwały.

§ 5.

Zażalenie rozpoznaje sąd dyscyplinarny drugiej instancji, a w przypadkach, o których

mowa w § 3, ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.

Aplikant za naruszenie swoich obowiązków ponosi odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną

na zasadach obowiązujących mianowanych urzędników państwowych.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

członków komisji egzaminacyjnej za przeprowadzenie kolokwium, o którym mowa w art.

140 § 2, uwzględniając zakres i nakład pracy członków komisji w trakcie kolokwium.

1.

Aplikantem referendarskim może być mianowany ten, kto spełnia warunki określone w

art. 149 § 1 pkt 1-3, i został zakwalifikowany na aplikację referendarską przez komisję

konkursową po przeprowadzeniu konkursu, o którym mowa w § 2.

2.

Aplikanta referendarskiego mianuje na czas określony, oznaczony w art. 149 § 2, i

zwalnia prezes sądu okręgowego. Mianowanie aplikanta referendarskiego następuje po

przeprowadzeniu konkursu przez prezesa sądu apelacyjnego.

3.

Wraz z mianowaniem prezes sądu okręgowego przydziela aplikanta referendarskiego do

sądu rejonowego, w którym będzie odbywać aplikację.

4.

Aplikanta referendarskiego zwalnia się, jeżeli

1)

zrezygnował z odbywania aplikacji,

2)

nie spełnia warunków przystąpienia do egzaminu referendarskiego,

3)

rażąco narusza obowiązki aplikanta,

4)

został uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków aplikanta.

5.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do aplikantów referendarskich stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy o pracownikach sądów i prokuratury.

6.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb przeprowadzania konkursu, o którym mowa w § 2, uwzględniając zakres wiedzy podlegającej

sprawdzeniu w trakcie konkursu, etapy konkursu i ich formę oraz system punktowy ocen

konkursowych, a także sposób powoływania i skład komisji konkursowej oraz wysokość

wynagrodzenia jej członków, uwzględniając zakres i nakład ich pracy w trakcie konkursu,

2)

organizację aplikacji referendarskiej oraz obowiązki aplikanta referendarskiego, uwzględniając

zakres wiedzy teoretycznej i praktyki niezbędnej na stanowisku referendarza, dyscyplinę

pracy oraz wykorzystanie czasu przeznaczonego na zajęcia teoretyczne i praktykę,

3)

zakres i przebieg egzaminu referendarskiego, uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej

i praktyki niezbędnej do wykonywania obowiązków referendarza, pisemną i ustną formę

egzaminu, dopuszczalność jednokrotnego poprawiania niepomyślnego egzaminu, istotną

wagę przyczyn ustalania terminu późniejszego zdawania egzaminu oraz zasadę poprawności

jego przebiegu i rzetelności ocen egzaminacyjnych, a także skład komisji egzaminacyjnej,

sposób powoływania jej członków i postępowania komisji egzaminacyjnej oraz wysokość

wynagrodzenia członków komisji, uwzględniając kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej

a także zakres i nakład ich pracy.

§ 1.

Pracodawca zatrudniający ławnika jest obowiązany zwolnić go od pracy na czas wykonywania

czynności w sądzie.

§ 2.

Za czas zwolnienia od pracy ławnik zachowuje prawo do świadczeń wynikających ze stosunku

pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.

§ 3.

Ławnik, za czas wykonywania czynności w sądzie, otrzymuje rekompensatę pieniężną.

§ 4.

Wysokość rekompensaty dla ławników biorących udział w rozpoznawaniu spraw w sądach

powszechnych, za jeden dzień pełnienia obowiązków ławnika, wynosi 3% kwoty bazowej,

stanowiącej podstawę ustalania wynagrodzenia zasadniczego asesora sądowego, z zastrzeżeniem

§ 5.

§ 5.

W przypadku gdy ogłoszenie ustawy budżetowej nastąpi po dniu 1 stycznia roku, którego

dotyczy ustawa budżetowa, podstawę obliczenia rekompensaty za okres od 1 stycznia

do dnia ogłoszenia ustawy budżetowej stanowi kwota bazowa w wysokości obowiązującej

w grudniu roku poprzedniego.

§ 6.

Koszty wypłaty rekompensaty, o której mowa w § 3, ponosi Skarb Państwa.

W okresie do 31 grudnia 2004 r. na stanowisko referendarza sądowego może być mianowany

także ten, kto spełnia wymagania określone w art. 149 § 1 pkt 1, 2, 4 i 5, i ukończył

wyższe studia administracyjne.

Wykonanie zaskarżonej decyzji wydanej na podstawie art. 24b lub decyzji utrzymującej

w mocy decyzję wydaną na tej podstawie podlega wstrzymaniu z mocy prawa - do czasu

rozpatrzenia skargi przez sąd.