Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz o zmianie innych ustaw

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

artykuły rolno-spożywcze - produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy morskie

i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów gotowych otrzymywanych

z tych surowców i półproduktów, w tym środki spożywcze,

”

,

b)

w pkt 5 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6-9 w brzmieniu

„

6)

artykuł rolno-spożywczy w opakowaniu jednostkowym - artykuł rolno-spożywczy przeznaczony

do obrotu, umieszczony, przed wprowadzeniem go do obrotu, w opakowaniu uniemożliwiającym

zmianę zawartości bez otwierania lub zmiany opakowania, bez względu na to, czy opakowanie

obejmuje cały artykuł rolno-spożywczy, czy jego część,

7)

partia produkcyjna - określoną ilość artykułu rolno-spożywczego wyprodukowanego, przetworzonego

lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach,

8)

próbka - część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy, w celu kontroli

lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego,

9)

producent - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która

a)

produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub

b)

wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana

na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej.

”

;

2)

w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie

jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie

wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie

zostało zadeklarowane przez producenta.

”

;

3)

w art. 6 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Oznakowanie obejmuje wszelkie informacje w postaci wyrazów, opisu, znaku towarowego,

firmy, elementów graficznych lub symboli odnoszące się do artykułów rolno-spożywczych,

umieszczone na opakowaniu, w dokumencie, na ulotce, etykiecie, obwolucie albo zawieszce,

które są dołączone do danego artykułu rolno-spożywczego, lub też go dotyczą.

5.

Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego nie może w szczególności wprowadzać w błąd

konsumenta co do tożsamości tego artykułu, w tym jego rodzaju, właściwości, składu,

ilości, trwałości, pochodzenia oraz sposobu produkcji, lub sugerować, że artykuł ten

posiada specjalne właściwości, jeżeli ich nie posiada lub jeżeli inne podobne artykuły

rolno-spożywcze posiadają takie właściwości.

”

;

4)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

W oznakowaniu środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych i zbiorczych, przeznaczonych

bezpośrednio dla konsumenta, podaje się

1)

nazwę środka spożywczego,

2)

dane identyfikujące producenta, w tym firmę lub nazwę ze wskazaniem formy prawnej

i jego adres, a w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko oraz nazwę, pod którą

osoba ta wykonuje działalność, oraz jej adres,

3)

inne dane niezbędne do identyfikacji środka spożywczego, istotne z punktu widzenia

konsumenta.

2.

Nazwa środka spożywczego ma precyzyjnie informować konsumenta o rodzaju środka spożywczego,

umożliwiać odróżnienie go od podobnych środków spożywczych. Nazwie powinny towarzyszyć

informacje dotyczące postaci środka spożywczego lub procesów technologicznych stosowanych

w produkcji, w szczególności określające, czy jest to środek: sproszkowany, liofilizowany,

głęboko mrożony, zagęszczony, wędzony - w przypadku gdy brak tej informacji może wprowadzić

konsumenta w błąd.

3.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku środków spożywczych w opakowaniach zbiorczych

przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, jeżeli treść oznakowania na opakowaniu

jednostkowym umieszczonym w takim opakowaniu zbiorczym jest widoczna dla konsumenta.

4.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych

przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, jeżeli największa powierzchnia tego opakowania

nie przekracza 10 cm

5.

Artykuły rolno-spożywcze, inne niż środki spożywcze w opakowaniach jednostkowych i

zbiorczych przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, znakuje się przez zamieszczenie

informacji zawierającej nazwę artykułu oraz inne istotne z punktu widzenia konsumenta

dane niezbędne do identyfikacji tego artykułu.

6.

Informacje, o których mowa w ust. 5, w przypadku artykułów rolno-spożywczych

1)

w opakowaniach jednostkowych - umieszcza się na opakowaniu albo na etykiecie, obwolucie

lub zawieszce trwale przymocowanej do opakowania,

2)

nieopakowanych albo w opakowaniach zbiorczych - umieszcza się w dokumentach przewozowych

lub podaje na wywieszkach w miejscu sprzedaży.

”

;

5)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się ponadto widocznym, czytelnym

i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację

artykułu rolno-spożywczego z danej partii produkcyjnej.

2.

Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez producenta.

”

;

6)

uchyla się art. 8;

7)

w art. 10

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły, o których mowa

w ust. 1, mogą być

1)

składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań pobranych przez ten

organ próbek, albo

2)

skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez właściwy

miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu, o której mowa

w art. 30 ust. 1, organ celny cofa towar za granicę, nadając mu przeznaczenie celne

- powrotny wywóz, lub nakazuje jego zniszczenie, jeżeli przepisy Unii Europejskiej

w sprawie kontroli zgodności z normami handlowymi obowiązującymi dla świeżych owoców

i warzyw nie stanowią inaczej.

”

;

8)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

Artykuły rolno-spożywcze przeznaczone do wywozu za granicę mogą nie spełniać wymagań

w zakresie jakości handlowej określonych w ustawie, jeżeli artykuły te spełniają wymagania

odbiorcy.

”

;

9)

w art. 12

a)

w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

określenie przedmiotu działalności gospodarczej, w tym informację o działalności eksportowej,

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3, dołącza się aktualny odpis z Krajowego Rejestru

Sądowego lub zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej.

”

;

10)

w art. 13

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wniosek o przyznanie znaku jakości producent artykułu rolno-spożywczego składa do

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym w sprawie przyjmowania

wniosków o rejestrację świadectw dla artykułów rolno-spożywczych o szczególnym charakterze

w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej w sprawie świadectw o szczególnym charakterze

dla produktów rolnych i środków spożywczych.

6.

Sposób oraz tryb rejestracji świadectw dla artykułów rolno-spożywczych o szczególnym

charakterze określają przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 5.

”

;

11)

w art. 15

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu niektórych

artykułów rolno-spożywczych,

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 4-6 w brzmieniu

„

4)

określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów

rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,

5)

może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ na jakość handlową

artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych zwierząt,

6)

może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania opakowań niektórych grup i rodzajów

artykułów rolno-spożywczych nieprzeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta

”

;

12)

po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu

„

Art. 15a.

1.

Wprowadzane do obrotu tusze wieprzowe oraz tusze wołowe poddaje się klasyfikacji niezwłocznie

po uboju i oznacza się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy.

2.

Wprowadzane do obrotu tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem

klasy jakości handlowej.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu,

2)

tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których

a)

przeprowadza się ubój nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

b)

dokonuje się uboju i rozbioru świń urodzonych i tuczonych w tuczarniach tych rzeźni,

3)

tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których

a)

przeprowadza się ubój nie więcej niż 75 sztuk bydła dorosłego tygodniowo średniorocznie

lub

b)

dokonuje się uboju niewielkich ilości zwierząt na podstawie umowy z właścicielem.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz wieprzowych oraz

tusz wołowych,

2)

może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości handlowej

oraz sposób ich oznaczania tym znakiem

- mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich urządzeń,

określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen rynkowych

oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.

”

;

13)

w art. 17

a)

w ust. 1

-

w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy,

w tym kontrola graniczna tych artykułów,

”

,

-

w pkt 1 po lit. d dodaje się lit. e w brzmieniu

„

e)

kontrola artykułów rolno-spożywczych posiadających zarejestrowane, na podstawie odrębnych

przepisów, chronione oznaczenia geograficzne, oznaczenia pochodzenia albo świadectwa

dla artykułów rolno-spożywczych o szczególnym charakterze oraz współpraca z jednostkami

sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie, organami innych

inspekcji, urzędami celnymi, Policją, jednostkami samorządu terytorialnego oraz państwowymi

jednostkami organizacyjnymi realizującymi politykę rolną państwa,

”

,

-

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcję agencji płatniczych w

zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej,

”

,

-

pkt 6-8 otrzymują brzmienie

„

6)

prowadzenie szkoleń w zakresie przepisów i wymagań dotyczących jakości handlowej lub

ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań artykułów rolno-spożywczych,

7)

współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach w zakresie kontroli

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym wymienianie informacji lub próbek

artykułów rolno-spożywczych.

8)

wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może dotyczyć również

sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja w tym zakresie została

zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

2b.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić

szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz wzory

dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów rolno-spożywczych

lub ich grup, biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli

do wymagań związanych ze swobodnym przepływem towarów.

”

,

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest dokonywana kontrola jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie

zabezpieczenie wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania

w zakresie jakości handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

”

;

14)

w art. 20

a)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia, statut Głównemu

Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację Głównego Inspektoratu,

rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres zadań oraz wzór znaku Inspekcji.

”

,

b)

dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu

„

7.

Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-spożywczych na

granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.

8.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory

i kolor munduru pracowników Inspekcji oraz wzór odznaki Inspekcji, mając na względzie

odróżnienie pracowników Inspekcji od innych służb kontroli.

”

;

15)

w art. 23 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone

w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów,

jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta,

”

,

b)

w pkt 2 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi warunkami

składowania.

”

;

16)

w art. 28

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii Europejskiej, o

których mowa w art. 10 ust. 2, nie stanowią inaczej.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów rolno-spożywczych,

dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin, pobrania próbek lub przeprowadzenia

innych dowodów sporządza się odrębne protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych

nie stwierdzono nieprawidłowości.

”

,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych czynności, o których

mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli. W razie niestwierdzenia

nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne dokumentuje się w protokole kontroli.

”

;

17)

po art. 30 dodaje się art. 30a i 30b w brzmieniu

„

Art. 30a.

1.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. e), wojewódzki

inspektor, w drodze decyzji, może zakazać wprowadzania do obrotu artykułu niespełniającego

wymagań w zakresie chronionych oznaczeń geograficznych, oznaczeń pochodzenia albo

świadectw dla artykułów rolno-spożywczych o szczególnym charakterze.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 30b.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2, w przypadku stwierdzenia

nieprawidłowości, wojewódzki inspektor przekazuje kontrolowanej jednostce informację

pokontrolną zawierającą zwięzły opis ustaleń i wnioski pokontrolne.

”

;

18)

w art. 31

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie

jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania

dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań laboratoryjnych

i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty. W przypadku artykułów rolno-spożywczych

przewożonych jednym środkiem transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze

opłatę pobiera się za jedno świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.

”

,

c)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie złożył wniosku

o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek, o którym mowa w ust.

1, wyraził na to zgodę.

”

,

d)

w ust. 8 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki opłat za

dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny, badania laboratoryjne

i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób i termin wnoszenia tych opłat,

mając na względzie zakres i rodzaj czynności związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste

koszty ponoszone w związku z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem

świadectw jakości handlowej.

”

;

19)

w art. 32 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

laboratoriów posiadających akredytacje, o których mowa w ust. 2, biorąc pod uwagę

ich potencjał badawczy.

”

;

20)

art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

1.

Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię właściwej jednostki, a pomiar

dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników

w zakresie wymagań jakości handlowej.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki właściwe do wydawania

opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na względzie potencjał badawczy

i zakres działania tych jednostek.

”

;

21)

w art. 34

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

może określić metody analiz lub inne czynności związane z dokonywaniem kontroli lub

oceny niektórych artykułów rolno-spożywczych,

”

,

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

może określić szczegółowe warunki ustalania klas jakości handlowej niektórych artykułów

rolno-spożywczych

”

;

22)

w art. 35 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Pobieranie próbek, ustalanie klas jakości handlowej lub sposobu produkcji określonych

artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców mogą, poza

pracownikami Inspekcji, przeprowadzać tylko osoby wpisane do rejestru rzeczoznawców,

zwane dalej „rzeczoznawcami”.

2.

Warunkiem wpisu do rejestru rzeczoznawców jest posiadanie wiedzy praktycznej i teoretycznej

z zakresu zasad klasyfikacji, sposobu produkcji lub pobierania próbek danego rodzaju

artykułów rolno-spożywczych, potwierdzane zdaniem, co 3 lata, egzaminu przed komisją

kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora.

”

;

23)

w art. 36 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się sporządzanie

protokołów w postaci wydruku komputerowego.

”

;

24)

w art. 39

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły kontrolę, w tym pobrały

próbki, są obowiązani wnieść opłaty za przeprowadzenie czynności związanych z dokonaniem

kontroli oraz przeprowadzeniem badań laboratoryjnych tych próbek, jeżeli w wyniku

tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w

zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom

dodatkowym zadeklarowanym przez producenta.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których

mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty dojazdu osób pobierających

próbki, a także koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych i innych czynności związanych

z dokonaniem kontroli.

”

;

25)

po art. 46 dodaje się art. 46a w brzmieniu

„

Art. 46a.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o

1)

Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez to rozumieć Inspekcję

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

2)

Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

3)

wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to rozumieć

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

4)

Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

5)

wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to

rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

”

.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej

(Dz. U. Nr 78, poz. 461, z późn. zm. w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organami obowiązanymi do stałego utrzymywania przejść granicznych w stanie umożliwiającym

przeprowadzanie skutecznej kontroli granicznej, celnej, sanitarnej, weterynaryjnej,

fitosanitarnej, chemicznej, radiometrycznej oraz jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

są

1)

minister właściwy do spraw gospodarki morskiej i minister właściwy do spraw transportu

- w odniesieniu do przejść granicznych kolejowych, lotniczych i morskich,

2)

minister właściwy do spraw środowiska - w odniesieniu do rzecznych przejść granicznych

oraz punktów nocnego postoju na rzekach granicznych,

3)

właściwy wojewoda - w odniesieniu do drogowych przejść granicznych, przejść granicznych

przeznaczonych wyłącznie dla małego ruchu granicznego, punktów uproszczonych przekraczania

granicy państwowej, przejść turystycznych, przejść granicznych na szlakach turystycznych

przecinających granicę państwową oraz miejsc przekraczania granicy na szlakach turystycznych.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1360) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie obejmuje kontroli jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych u producentów oraz kontroli jakości zdrowotnej środków spożywczych

określonych w przepisach odrębnych.

”

.

W ustawie z dnia 16 marca 2001 r. o rolnictwie ekologicznym

(Dz. U. Nr 38, poz. 452) w art. 26 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Kontrolę graniczną produktów rolnictwa ekologicznego wprowadzanych do obrotu, o których

mowa w art. 24 ust. 3 i 5 oraz w art. 25 ust. 2, przeprowadza Inspekcja Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych.

”

.

Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej przez

producenta należy rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, która produkuje, paczkuje lub wprowadza do obrotu

artykuły rolno-spożywcze.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 pkt 3, art. 20 ust.

6, art. 31 ust. 8 pkt 2, art. 33 ust. 2, art. 39 ust. 3 ustawy, o której mowa w art.

1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie art.

15 pkt 3, art. 20 ust. 6, art. 31 ust. 8 pkt 2, art. 33 ust. 2, art. 39 ust. 3 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

W oznakowaniu środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych i zbiorczych, przeznaczonych

bezpośrednio dla konsumenta, podaje się

1)

nazwę środka spożywczego,

2)

dane identyfikujące producenta, w tym firmę lub nazwę ze wskazaniem formy prawnej

i jego adres, a w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko oraz nazwę, pod którą

osoba ta wykonuje działalność, oraz jej adres,

3)

inne dane niezbędne do identyfikacji środka spożywczego, istotne z punktu widzenia

konsumenta.

2.

Nazwa środka spożywczego ma precyzyjnie informować konsumenta o rodzaju środka spożywczego,

umożliwiać odróżnienie go od podobnych środków spożywczych. Nazwie powinny towarzyszyć

informacje dotyczące postaci środka spożywczego lub procesów technologicznych stosowanych

w produkcji, w szczególności określające, czy jest to środek: sproszkowany, liofilizowany,

głęboko mrożony, zagęszczony, wędzony - w przypadku gdy brak tej informacji może wprowadzić

konsumenta w błąd.

3.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku środków spożywczych w opakowaniach zbiorczych

przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, jeżeli treść oznakowania na opakowaniu

jednostkowym umieszczonym w takim opakowaniu zbiorczym jest widoczna dla konsumenta.

4.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych

przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, jeżeli największa powierzchnia tego opakowania

nie przekracza 10 cm

5.

Artykuły rolno-spożywcze, inne niż środki spożywcze w opakowaniach jednostkowych i

zbiorczych przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, znakuje się przez zamieszczenie

informacji zawierającej nazwę artykułu oraz inne istotne z punktu widzenia konsumenta

dane niezbędne do identyfikacji tego artykułu.

6.

Informacje, o których mowa w ust. 5, w przypadku artykułów rolno-spożywczych

1)

w opakowaniach jednostkowych - umieszcza się na opakowaniu albo na etykiecie, obwolucie

lub zawieszce trwale przymocowanej do opakowania,

2)

nieopakowanych albo w opakowaniach zbiorczych - umieszcza się w dokumentach przewozowych

lub podaje na wywieszkach w miejscu sprzedaży.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 9 i art. 13 ust. 5 i 6 ustawy, o której mowa w art. 1, które wchodzą w

życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej;

2)

art. 20 ust. 7 i 8 ustawy, o której mowa w art. 1, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2006 r.

1.

Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się ponadto widocznym, czytelnym

i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację

artykułu rolno-spożywczego z danej partii produkcyjnej.

2.

Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez producenta.

Artykuły rolno-spożywcze przeznaczone do wywozu za granicę mogą nie spełniać wymagań

w zakresie jakości handlowej określonych w ustawie, jeżeli artykuły te spełniają wymagania

odbiorcy.

1.

Wprowadzane do obrotu tusze wieprzowe oraz tusze wołowe poddaje się klasyfikacji niezwłocznie

po uboju i oznacza się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy.

2.

Wprowadzane do obrotu tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem

klasy jakości handlowej.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do

1)

tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu,

2)

tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których

a)

przeprowadza się ubój nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

b)

dokonuje się uboju i rozbioru świń urodzonych i tuczonych w tuczarniach tych rzeźni,

3)

tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których

a)

przeprowadza się ubój nie więcej niż 75 sztuk bydła dorosłego tygodniowo średniorocznie

lub

b)

dokonuje się uboju niewielkich ilości zwierząt na podstawie umowy z właścicielem.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz wieprzowych oraz

tusz wołowych,

2)

może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości handlowej

oraz sposób ich oznaczania tym znakiem

- mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich urządzeń,

określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen rynkowych

oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.

1.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. e), wojewódzki

inspektor, w drodze decyzji, może zakazać wprowadzania do obrotu artykułu niespełniającego

wymagań w zakresie chronionych oznaczeń geograficznych, oznaczeń pochodzenia albo

świadectw dla artykułów rolno-spożywczych o szczególnym charakterze.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2, w przypadku stwierdzenia

nieprawidłowości, wojewódzki inspektor przekazuje kontrolowanej jednostce informację

pokontrolną zawierającą zwięzły opis ustaleń i wnioski pokontrolne.

1.

Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię właściwej jednostki, a pomiar

dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników

w zakresie wymagań jakości handlowej.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki właściwe do wydawania

opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na względzie potencjał badawczy

i zakres działania tych jednostek.

Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o

1)

Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez to rozumieć Inspekcję

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

2)

Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

3)

wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to rozumieć

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

4)

Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych - należy przez

to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

5)

wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych - należy przez to

rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.