Ustawa z dnia 17 października 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo przewozowe oraz ustawy o żegludze śródlądowej

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z późn. zm. po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

W przypadku wystąpienia poważnych zakłóceń na rynku usług przewozowych w żegludze

śródlądowej, w tym nadmiernej podaży usług przewozowych, minister właściwy do spraw

transportu może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić ograniczenia w przewozie rzeczy

w żegludze śródlądowej, określając czas ich obowiązywania oraz zakres przedmiotowy

lub terytorialny ich stosowania, biorąc pod uwagę środki podjęte przez Komisję Europejską

na podstawie właściwych przepisów Unii Europejskiej

”

.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r. Nr 199, poz. 1672) po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu

„

Art. 15a.

1.

W przypadku wprowadzenia ograniczeń w przewozie rzeczy w żegludze śródlądowej na podstawie

art. 9a ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 130, poz. 1112 oraz z 2003 r. Nr 149, poz. 1452 i Nr 211, poz. 2049) minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, ustanowić na

czas określony ograniczenia w wydawaniu pozwoleń na przewóz lub w korzystaniu z wydanych

pozwoleń.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać rodzaje pozwoleń podlegających

ograniczeniu oraz zakres ograniczeń pod względem drogi wodnej, portów lub określonego

ładunku oraz sposobu korzystania z pozwoleń w zależności od ograniczeń wprowadzonych

na podstawie art. 9a ustawy - Prawo przewozowe.

3.

Przepisy art. 9 ust. 2 pkt 7 i 8 oraz art. 10 ust. 5, odnoszące się do kontroli dokumentów

przewozowych, zgodności przewożonego ładunku z tymi dokumentami, kontroli obcych statków

w zakresie zgodności wykonywanych przewozów z postanowieniami umów międzynarodowych

oraz pozwoleń na te przewozy, jak również wykonywania zadań służbowych przez inspektorów,

stosuje się odpowiednio do kontroli przestrzegania ograniczeń wprowadzonych w przewozie

rzeczy w żegludze śródlądowej, o których mowa w ust. 1 i 2.

4.

Organami właściwymi do administrowania ograniczeniami w przewozie rzeczy w żegludze

śródlądowej są dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej.

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej.

W przypadku wystąpienia poważnych zakłóceń na rynku usług przewozowych w żegludze

śródlądowej, w tym nadmiernej podaży usług przewozowych, minister właściwy do spraw

transportu może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić ograniczenia w przewozie rzeczy

w żegludze śródlądowej, określając czas ich obowiązywania oraz zakres przedmiotowy

lub terytorialny ich stosowania, biorąc pod uwagę środki podjęte przez Komisję Europejską

na podstawie właściwych przepisów Unii Europejskiej

1.

W przypadku wprowadzenia ograniczeń w przewozie rzeczy w żegludze śródlądowej na podstawie

art. 9a ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe

(Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 601, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 130, poz. 1112 oraz z 2003 r. Nr 149, poz. 1452 i Nr 211, poz. 2049) minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, ustanowić na

czas określony ograniczenia w wydawaniu pozwoleń na przewóz lub w korzystaniu z wydanych

pozwoleń.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać rodzaje pozwoleń podlegających

ograniczeniu oraz zakres ograniczeń pod względem drogi wodnej, portów lub określonego

ładunku oraz sposobu korzystania z pozwoleń w zależności od ograniczeń wprowadzonych

na podstawie art. 9a ustawy - Prawo przewozowe.

3.

Przepisy art. 9 ust. 2 pkt 7 i 8 oraz art. 10 ust. 5, odnoszące się do kontroli dokumentów

przewozowych, zgodności przewożonego ładunku z tymi dokumentami, kontroli obcych statków

w zakresie zgodności wykonywanych przewozów z postanowieniami umów międzynarodowych

oraz pozwoleń na te przewozy, jak również wykonywania zadań służbowych przez inspektorów,

stosuje się odpowiednio do kontroli przestrzegania ograniczeń wprowadzonych w przewozie

rzeczy w żegludze śródlądowej, o których mowa w ust. 1 i 2.

4.

Organami właściwymi do administrowania ograniczeniami w przewozie rzeczy w żegludze

śródlądowej są dyrektorzy urzędów żeglugi śródlądowej.