Legislator Case Law & Legislation
DU_2003_2020 PL

Ustawa z dnia 30 października 2003 r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw

36 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (36)

Statutory Text (36 Articles)

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia

(Dz. U. Nr 63, poz. 634, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

1.

Ustawa określa

1)

wymagania w zakresie jakości zdrowotnej żywności, dozwolonych substancji dodatkowych

i innych składników żywności oraz substancji pomagających w przetwarzaniu,

2)

warunki produkcji i obrotu oraz wymagania dotyczące przestrzegania zasad higieny w

procesie produkcji i w obrocie artykułami, o których mowa w pkt 1, oraz materiałami

i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z żywnością w celu zapewnienia właściwej jakości

zdrowotnej żywności,

3)

zasady przeprowadzania urzędowej kontroli żywności.

2.

Przepisy ustawy dotyczące dozwolonych substancji dodatkowych i zanieczyszczeń, wymagań

sanitarnych w zakładach produkcyjnych, wymagań zdrowotnych wobec osób biorących udział

w procesie produkcji i w obrocie, a także przepisy dotyczące materiałów i wyrobów

przeznaczonych do kontaktu z żywnością stosuje się również do wyrobu i rozlewu wyrobów

winiarskich, a także do wyrobu alkoholu etylowego rolniczego oraz wyrobu i rozlewu

napojów spirytusowych.

”

;

2)

w art. 3

a)

w ust. 1

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

suplementy diety - środki spożywcze, których celem jest uzupełnienie normalnej diety,

będące skoncentrowanym źródłem witamin lub składników mineralnych lub innych substancji

wykazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, pojedynczych lub złożonych, wprowadzanych

do obrotu w formie umożliwiającej dawkowanie, w postaci: kapsułek, tabletek, drażetek

i w innych podobnych postaciach, saszetek z proszkiem, ampułek z płynem, butelek z

kroplomierzem i w innych podobnych postaciach płynów i proszków przeznaczonych do

spożywania w małych odmierzonych ilościach jednostkowych,

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

zanieczyszczenie - każdą substancję, która nie jest celowo dodawana do żywności, a

jest w niej obecna w następstwie procesu produkcji, włączając w to poszczególne etapy

uprawy roślin, chowu i hodowli zwierząt oraz ich leczenia, a także wytwarzania, przetwarzania,

przygotowywania żywności, uzdatniania, pakowania, transportu lub przechowywania, albo

jest następstwem zanieczyszczenia środowiska; definicja ta nie obejmuje takich substancji

obcych, jak fragmenty owadów, sierść zwierząt,

”

,

-

pkt 9 i 10 otrzymują brzmienie

„

9)

obrót żywnością - wszelkie formy dysponowania żywnością, odpłatne lub nieodpłatne,

mające na celu dostarczenie żywności konsumentom, w tym sprzedaż hurtową lub detaliczną,

przechowywanie i przewóz,

10)

zakład - miejsce wykonywania działalności w zakresie produkcji lub obrotu żywnością,

na wszystkich lub wybranych etapach tej działalności, począwszy od przygotowania do

wprowadzenia do obrotu gotowych produktów pierwotnych aż do oferowania do sprzedaży

lub dostarczania żywności końcowemu konsumentowi, odpłatnie lub nieodpłatnie,

”

,

-

po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

zakład żywienia zbiorowego - miejsce prowadzenia działalności w zakresie zorganizowanego

żywienia konsumentów,

”

,

-

pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

11)

zakład żywienia zbiorowego typu zamkniętego - miejsce prowadzenia działalności w zakresie

zorganizowanego żywienia w szczególności w szpitalach, zakładach opiekuńczo-wychowawczych,

żłobkach, przedszkolach, szkołach, internatach, zakładach pracy, określonych grup

konsumentów, z wyłączeniem żywienia w samolotach i innych środkach przewozu,

12)

system analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli, zwany dalej „systemem HACCP”

- postępowanie mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności poprzez identyfikację

i oszacowanie skali zagrożeń z punktu widzenia jakości zdrowotnej żywności oraz ryzyka

wystąpienia zagrożeń podczas przebiegu wszystkich etapów procesu produkcji i obrotu

żywnością; system ten ma również na celu określenie metod ograniczania zagrożeń oraz

ustalenie działań naprawczych,

”

,

-

pkt 15 i 16 otrzymują brzmienie

„

15)

bezpieczeństwo żywności - ogół warunków, które muszą być spełnione, i działań, które

muszą być podejmowane na wszystkich etapach produkcji i obrotu żywnością oraz środkami

żywienia zwierząt gospodarskich w celu zapewnienia zdrowia i życia człowieka,

16)

środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego - środki spożywcze, które

ze względu na specjalny skład lub sposób przygotowania wyraźnie różnią się od środków

spożywczych powszechnie spożywanych i zgodnie z deklaracją zamieszczoną na etykiecie

są wprowadzane do obrotu z przeznaczeniem do zaspokajania szczególnych potrzeb żywieniowych

a)

osób, których procesy trawienia i metabolizmu są zachwiane lub osób, które ze względu

na specjalny stan fizjologiczny mogą odnieść szczególne korzyści z kontrolowanego

spożycia określonych substancji zawartych w żywności; środki te mogą być określane

jako „dietetyczne”, albo

b)

zdrowych niemowląt i małych dzieci,

”

,

-

pkt 25 i 26 otrzymują brzmienie

„

25)

środek spożywczy zafałszowany - środek spożywczy, którego skład lub inne właściwości

zostały zmienione, a nabywca nie został o tym poinformowany w sposób określony w art.

24, albo środek spożywczy, w którym zostały wprowadzone zmiany mające na celu ukrycie

jego rzeczywistego składu lub innych właściwości; środek spożywczy jest środkiem spożywczym

zafałszowanym, jeżeli

a)

dodano do niego substancje zmieniające jego skład i obniżające jego wartość odżywczą,

b)

odjęto lub zmniejszono zawartość jednego lub kilku składników decydujących o wartości

odżywczej lub innej właściwości środka spożywczego mającego wpływ na jego jakość zdrowotną,

c)

dokonano zabiegów, które ukryły rzeczywisty jego skład lub nadały mu wygląd środka

spożywczego o należytej jakości,

d)

podano niezgodnie z prawdą jego nazwę, skład, datę lub miejsce produkcji, termin przydatności

do spożycia lub datę minimalnej trwałości albo w inny sposób nieprawidłowo go oznakowano,

26)

nowa żywność - substancje lub ich mieszaniny, które dotychczas nie były w znacznym

stopniu wykorzystywane do żywienia ludzi, w tym środki spożywcze lub ich składniki

a)

zawierające lub składające się z organizmów genetycznie zmodyfikowanych określonych

w odrębnych przepisach,

b)

otrzymane z organizmów, o których mowa w lit. a), ale ich niezawierające,

c)

o nowej lub celowo zmodyfikowanej podstawowej strukturze molekularnej,

d)

wyizolowane z mikroorganizmów, grzybów lub wodorostów lub składające się z nich,

e)

składające się z roślin lub uzyskane z roślin lub ze zwierząt, z wyjątkiem żywności

i składników żywności otrzymanych przy zastosowaniu tradycyjnych metod rozmnażania

lub hodowli, z udokumentowanym bezpiecznym stosowaniem w celu żywienia ludzi,

f)

poddane procesowi technologicznemu niestosowanemu dotychczas, powodującemu istotne

zmiany ich składu lub struktury, który wpływa na wartość odżywczą, metabolizm i zawartość

niepożądanych substancji,

”

,

-

pkt 28 i 29 otrzymują brzmienie

„

28)

materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością - materiały i wyroby określone

w przepisach o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością,

29)

urzędowa kontrola żywności - kontrolę zgodności środków spożywczych, substancji pomagających

w przetwarzaniu, dozwolonych substancji dodatkowych, substancji wzbogacających i innych

składników żywności przeznaczonych do produkcji żywności oraz materiałów i wyrobów

przeznaczonych do kontaktu z żywnością z obowiązującymi wymaganiami w zakresie warunków

zdrowotnych żywności i żywienia, w tym znakowania żywności, oraz warunków sanitarno-higienicznych

produkcji i obrotu żywnością, przeprowadzaną przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej

i Inspekcji Weterynaryjnej oraz inne uprawnione organy w ramach ich kompetencji w

celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności,

”

,

-

pkt 33 i 34 otrzymują brzmienie

„

33)

dobra praktyka higieniczna (GHP) - działania, które muszą być podjęte, i warunki higieniczne,

które muszą być spełniane i kontrolowane na wszystkich etapach produkcji lub obrotu,

aby zapewnić bezpieczeństwo żywności,

34)

dobra praktyka produkcyjna (GMP) - działania, które muszą być podjęte, i warunki,

które muszą być spełniane, aby produkcja żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych

do kontaktu z żywnością odbywały się w sposób zapewniający właściwą jakość zdrowotną

żywności, zgodnie z przeznaczeniem,

”

,

-

w pkt 35 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 36-46 w brzmieniu

„

36)

produkcja pierwotna - produkcję, chów lub uprawę produktów pierwotnych, włącznie ze

zbieraniem plonów, łowiectwem, łowieniem ryb, udojem mleka oraz wszystkimi etapami

produkcji zwierzęcej przed ubojem, a także zbiorem roślin rosnących w warunkach naturalnych,

37)

produkty pierwotne - produkty gleby, w tym rośliny rosnące w warunkach naturalnych,

uprawy roślin, chowu zwierząt, łowiectwa, rybołówstwa morskiego i rybactwa śródlądowego,

38)

pozostałość chemicznego środka ochrony roślin - substancję aktywną chemicznego środka

ochrony roślin, jej metabolity, produkty rozpadu lub produkty reakcji z innymi związkami,

39)

monitoring - system powtarzanych obserwacji, pomiarów i opracowań do określonego celu

przeprowadzanych na reprezentatywnych próbkach poszczególnych środków spożywczych

lub racji pokarmowych,

40)

ryzyko - niebezpieczeństwo zaistnienia negatywnych skutków dla zdrowia człowieka oraz

dotkliwość takich skutków będących następstwem zagrożenia pochodzącego od żywności

lub środków żywienia zwierząt,

41)

analiza ryzyka - postępowanie składające się z trzech powiązanych ze sobą elementów

obejmujących ocenę ryzyka, zarządzanie ryzykiem i informowanie o ryzyku,

42)

ocena ryzyka - wsparty naukowo proces składający się z czterech etapów obejmujących

identyfikację zagrożenia, charakterystykę niebezpieczeństwa, ocenę narażenia oraz

charakterystykę ryzyka,

43)

zarządzanie ryzykiem - postępowanie organów administracji publicznej właściwych w

sprawach bezpieczeństwa żywności ustalające sposoby zapobiegania ryzyku i kontroli

ryzyka, na podstawie oceny ryzyka oraz obowiązujących wymogów w zakresie bezpieczeństwa

żywności,

44)

informowanie o ryzyku - wymianę informacji i opinii, podczas analizy ryzyka, dotyczącą

zagrożeń i ryzyka oraz czynników związanych z ryzykiem, pomiędzy oceniającymi ryzyko,

zarządzającymi ryzykiem, konsumentami, przedsiębiorcami produkującymi lub wprowadzającymi

żywność lub środki żywienia zwierząt do obrotu oraz środowiskiem naukowym i innymi

zainteresowanymi podmiotami, uwzględniającą wyjaśnienie wniosków z oceny ryzyka i

uzasadnienie podjętych decyzji w zakresie zarządzania ryzykiem,

45)

zagrożenie - czynniki biologiczne, chemiczne lub fizyczne występujące w żywności lub

środkach żywienia zwierząt albo stan żywności lub środków żywienia zwierząt mogące

spowodować negatywne skutki dla zdrowia człowieka,

46)

system wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach

żywienia zwierząt, zwany dalej „systemem RASFF” - postępowanie organów urzędowej kontroli

żywności i innych podmiotów realizujących zadania z zakresu bezpieczeństwa żywności,

dotyczące powiadamiania organów administracji rządowej oraz Komisji Europejskiej i

Europejskiego Urzędu do Spraw Bezpieczeństwa Żywności o bezpośrednim lub pośrednim

niebezpieczeństwie grożącym życiu lub zdrowiu ludzi ze strony żywności lub środków

żywienia zwierząt.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisy ust. 1 pkt 7-10, 12-15, 20-22 i 25 stosuje się odpowiednio do substancji

pomagających w przetwarzaniu, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników

żywności.

”

;

3)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe i inne składniki żywności oraz substancje

pomagające w przetwarzaniu nie mogą być szkodliwe dla zdrowia lub życia człowieka,

zepsute ani zafałszowane oraz naruszać warunków określonych w ustawie.

2.

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez żywność lub substancje pomagające w przetwarzaniu,

o których mowa w ust. 1, o niewłaściwej jakości zdrowotnej, a w szczególności szkodliwe

dla zdrowia, zepsute lub zafałszowane, określają przepisy Kodeksu cywilnego.

3.

Przedsiębiorcy produkujący żywność lub wprowadzający ją do obrotu są obowiązani do

prowadzenia i przechowywania dokumentacji lub innych danych, na podstawie których

będzie możliwa identyfikacja podmiotów, które dostarczyły surowce, środki spożywcze,

dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności, substancje pomagające

w przetwarzaniu lub materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością w celu

użycia ich w produkcji żywności lub gotowe środki spożywcze w celu wprowadzenia do

obrotu.

”

;

4)

w art. 8 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Główny Inspektor Sanitarny wydaje, w drodze decyzji, upoważnienia do napromieniania

żywności podmiotom, które posiadają urządzenia i aparaturę umożliwiające spełnienie

wymagań w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz wymagań określonych w ust. 2.

2b.

W przypadku stwierdzenia, że upoważniony podmiot nie przestrzega wymagań, o których

mowa w ust. 2a, Główny Inspektor Sanitarny cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do

napromieniania żywności.

”

;

5)

w art. 9

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Środki spożywcze i dozwolone substancje dodatkowe nie mogą być używane do produkcji

środków spożywczych oraz wprowadzane do obrotu, jeżeli zawierają dozwolone substancje

dodatkowe, zanieczyszczenia lub pozostałości chemicznych środków ochrony roślin w

ilościach szkodliwych dla zdrowia lub życia człowieka lub powodują zmiany organoleptyczne

tych środków w stopniu uniemożliwiającym ich spożycie lub użycie.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również, gdy dozwolone substancje dodatkowe, zanieczyszczenia

lub pozostałości chemicznych środków ochrony roślin znajdują się na powierzchni środków

spożywczych.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dozwolone substancje dodatkowe i substancje pomagające w przetwarzaniu oraz warunki

ich stosowania, a także zakres informacji podawanych na opakowaniach nieprzeznaczonych

bezpośrednio dla konsumenta,

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, najwyższe dopuszczalne

poziomy pozostałości chemicznych środków ochrony roślin, które mogą znajdować się

w środkach spożywczych lub na ich powierzchni, mając na względzie ust. 1, a także

zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz jednolite wymagania w tym zakresie obowiązujące

w Unii Europejskiej.

”

,

d)

dodaje się ust. 6-8 w brzmieniu

„

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób pobierania próbek żywności w celu oznaczania pozostałości chemicznych środków

ochrony roślin, o których mowa w ust. 1, w ramach urzędowej kontroli żywności i monitoringu,

w tym wielkość i ilość pobieranych próbek, rodzaje próbek, pojęcia stosowane przy

pobieraniu próbek,

2)

procedury stosowane przy pobieraniu próbek,

3)

sposób transportu i przechowywania próbek przed przystąpieniem do analizy

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz jednolite wymagania

w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

dopuszczalne poziomy dioksyn i polichlorowanych bifenyli o działaniu podobnym do dioksyn,

w tym najwyższe dopuszczalne pozostałości kongenerów polichlorowanych bifenyli w żywności

pochodzenia zwierzęcego oraz w olejach roślinnych, wymagania dotyczące pobierania

próbek żywności do badań,

2)

minimalne wymagania dotyczące metod analitycznych w ramach urzędowej kontroli żywności

i sposób analizy otrzymanych wyników badań

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz wymagania w tym zakresie

obowiązujące w Unii Europejskiej.

8.

W przypadku pojawienia się nowych dotychczas nieokreślonych zagrożeń wpływających

na bezpieczeństwo żywności, minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące metod ich badania oraz szczegółowe

wymagania w zakresie jakości zdrowotnej żywności, mając na względzie ochronę zdrowia

lub życia człowieka oraz wymagania w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

”

;

6)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać naturalne wody mineralne, naturalne

wody źródlane i wody stołowe,

2)

wzorcowy zakres badań i sposób przeprowadzania kwalifikacji,

3)

szczególne wymagania dotyczące znakowania naturalnych wód mineralnych,

4)

szczegółowe warunki sanitarne i wymagania w zakresie przestrzegania zasad higieny

w procesie produkcji lub w obrocie tymi wodami

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa tej żywności oraz wymagania w tym

zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

”

;

7)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz suplementy diety są produkowane

w zakładach przeznaczonych do ich produkcji lub na przystosowanych do tego liniach

technologicznych zakładów produkujących również inne środki spożywcze, lub w zakładach

prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania produktów leczniczych

na zasadach określonych w przepisach Prawa farmaceutycznego.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

grupy środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, szczegółowe wymagania,

jakie powinny spełniać te środki, oraz sposób i formy reklamy i informacji,

2)

szczegółowe wymagania dla preparatów do początkowego żywienia niemowląt i przedmiotów

służących do karmienia niemowląt, w zakresie sposobu i formy reklamy i przekazywania

informacji, a w szczególności

a)

niezbędne dane, jakie reklama ma zawierać, informacje, których reklama nie może przekazywać,

b)

sposób przekazywania informacji,

c)

sposób znakowania

- mając na względzie propagowanie karmienia naturalnego niemowląt, szczególne przeznaczenie

tych środków, potrzebę zapewnienia ochrony zdrowia człowieka oraz jednolite wymagania

w tym zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

”

,

c)

uchyla się ust. 4;

8)

w art. 11 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przepisy art. 24 stosuje się do znakowania nowej żywności, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

”

;

9)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

Postępowanie, o którym mowa w art. 12, nie dotyczy żywności znajdującej się w obrocie

w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

”

;

10)

w art. 13 w ust. 4 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie z Krajowego Rejestru Sądowego lub ewidencji

działalności gospodarczej, a w przypadku wniosku dotyczącego nowej żywności genetycznie

zmodyfikowanej - kopię zezwolenia ministra właściwego do spraw środowiska na wprowadzenie

do obrotu produktu genetycznie zmodyfikowanego oraz dokumentację zawierającą dane

dotyczące

”

;

11)

po art. 13 dodaje się art. 13a i 13b w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Wprowadzenie do obrotu nowej żywności na podstawie decyzji, o której mowa w art. 13

ust. 7, oraz zgodnie z warunkami tej decyzji nie wymaga ponownego przeprowadzenia

postępowania, o którym mowa w art. 12.

2.

Wprowadzenie do obrotu nowej żywności zawierającej lub składającej się z organizmów

genetycznie zmodyfikowanych, która ma być wykorzystywana w inny sposób, niż określono

w decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 7, wymaga przeprowadzenia postępowania, o

którym mowa w art. 12.

Art. 13b.

1.

W przypadku wątpliwości, czy żywność wprowadzana przez przedsiębiorcę do obrotu była

dotychczas stosowana w celu żywienia ludzi, przedsiębiorca jest obowiązany przedstawić,

na żądanie właściwego organu urzędowej kontroli żywności, dokumentację potwierdzającą

historię stosowania tej żywności oraz określającą, w jakiej postaci żywność ta lub

jej składniki były dotychczas stosowane w celu żywienia ludzi w państwach członkowskich

Unii Europejskiej.

2.

W przypadku braku dokumentacji, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się postępowanie,

o którym mowa w art. 12.

”

;

12)

w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr nowej żywności dopuszczonej do produkcji

lub obrotu na podstawie decyzji zezwalających, o których mowa w art. 13 ust. 7.

”

;

13)

uchyla się art. 16;

14)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

1.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności oraz

materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością produkowane w kraju i przywożone

z zagranicy, które nie spełniają obowiązujących wymagań w zakresie bezpieczeństwa

żywności, w tym również wymagań określonych w przepisach o materiałach i wyrobach

przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz w przepisach o środkach żywienia zwierząt

w zakresie dotyczącym zwierząt gospodarskich, nie mogą być wprowadzone do obrotu w

kraju w celu spożycia przez ludzi, stosowania do produkcji żywności lub używania do

żywności.

2.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności oraz

materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością niespełniające wymagań ustalonych

w ustawie można produkować i sprowadzać z zagranicy, jeżeli są one przeznaczone na

eksport do państw niebędących członkami Unii Europejskiej.

”

;

15)

w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przedsiębiorca wprowadzający po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

1)

środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które nie należą do grup

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 3, oraz środki spożywcze

specjalnego przeznaczenia żywieniowego należące do tych grup, ale dla których nie

zostały w tych przepisach określone szczegółowe wymagania, i dietetyczne środki spożywcze

specjalnego przeznaczenia medycznego,

2)

suplementy diety,

3)

środki spożywcze wzbogacane substancjami określonymi na podstawie art. 9 ust. 4 pkt

3

- jest obowiązany powiadomić Głównego Inspektora Sanitarnego o wprowadzaniu do obrotu

określonych środków spożywczych, przedkładając równocześnie wzór ich etykiety.

”

;

16)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Na podstawie powiadomienia, o którym mowa w art. 18 ust. 1, przeprowadza się postępowanie

mające na celu wyjaśnienie, czy wymienione w powiadomieniu środki spożywcze nie stanowią

zagrożenia dla zdrowia człowieka, a w odniesieniu do środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego dodatkowo, czy odpowiadają one szczególnym potrzebom żywieniowym,

zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16, oraz czy wyraźnie różnią się od żywności przeznaczonej

do powszechnego spożycia.

2.

Jeżeli okaże się to niezbędne, przedsiębiorca może zostać zobowiązany do udokumentowania,

że zgłoszony środek spożywczy spełnia wymagania, o których mowa w ust. 1.

3.

Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr środków spożywczych objętych postępowaniem

wyjaśniającym, o którym mowa w ust. 1, zawierający dane umożliwiające identyfikację

tych środków w celu wykluczenia ponownego przeprowadzania tego postępowania.

”

;

17)

art. 20 otrzymuje brzmienie

„

Art. 20.

1.

W postępowaniu, o którym mowa w art. 19 ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny zasięga

opinii właściwych jednostek badawczo-rozwojowych.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz jednostek badawczo-rozwojowych właściwych do wydawania opinii, o których mowa

w ust. 1,

2)

zakres informacji, rodzaje badań naukowych lub innych danych niezbędnych do przeprowadzenia

postępowania, o którym mowa w art. 19 ust. 1

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności, kompetencje jednostki i

kwalifikacje personelu, niezależność jednostki badawczo-rozwojowej od przedsiębiorców

produkujących lub wprowadzających żywność do obrotu oraz jednolite wymagania obowiązujące

w tym zakresie w Unii Europejskiej.

”

;

18)

po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu

„

Art. 20a.

1.

W przypadku stwierdzenia, że środki spożywcze, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt

1 i 2, nie spełniają wymagań określonych dla tych środków, właściwy państwowy inspektor

sanitarny podejmuje decyzje o czasowym wstrzymaniu lub ograniczeniu wprowadzania tych

środków spożywczych do obrotu.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, są podejmowane również, jeżeli środek spożywczy,

o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2, spełnia obowiązujące warunki w zakresie

jakości zdrowotnej, a na podstawie nowych informacji lub po ponownym dokonaniu oceny

jakości zdrowotnej tego środka zostanie stwierdzone, że stanowi zagrożenie dla zdrowia

człowieka.

3.

O podjęciu decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, powiadamia się Głównego Inspektora

Sanitarnego, który powiadamia niezwłocznie państwa członkowskie Unii Europejskiej

oraz Komisję Europejską, podając powody wydanej decyzji.

”

;

19)

w art. 24

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, nie mogą

1)

wprowadzać konsumenta w błąd w zakresie charakterystyki środka spożywczego, w szczególności

odnośnie do jego rodzaju, właściwości, składu, ilości, źródła lub miejsca pochodzenia,

metod wytwarzania lub produkcji, a w przypadku środka spożywczego powszechnie spożywanego

zawierać określenia „dietetyczny” oraz sugerować, że jest to środek spożywczy specjalnego

przeznaczenia żywieniowego,

2)

przypisywać środkowi spożywczemu

a)

działania lub właściwości, których nie posiada,

b)

właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczenia albo odwoływać się do takich właściwości,

3)

sugerować, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne

środki spożywcze posiadają takie właściwości.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu

„

6.

Sposób znakowania określony na podstawie ust. 5 nie dotyczy dozwolonych substancji

dodatkowych nieprzeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta.

7.

Szczegółowe wymagania dotyczące znakowania suplementów diety, naturalnych wód mineralnych,

naturalnych wód źródlanych i wód stołowych oraz środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego określają przepisy wydane odpowiednio na podstawie art. 9 ust. 4 pkt

3, art. 9a oraz art. 10 ust. 3.

”

;

20)

w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Produkcję żywności, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników żywności

oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością lub obrót nimi wolno

prowadzić, jeżeli zostaną spełnione wymagania w zakresie właściwej jakości zdrowotnej

żywności, w tym wymagania dotyczące pomieszczeń, urządzeń oraz ich lokalizacji, a

stan zdrowia osób biorących udział w produkcji lub obrocie żywnością będzie odpowiadał

wymaganiom określonym w przepisach o chorobach zakaźnych i zakażeniach.

”

;

21)

po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu

„

Art. 27a.

Państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni prowadzą wykazy zakładów produkujących lub

wprowadzających do obrotu żywność objętą nadzorem organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

które uzyskały decyzję w trybie określonym w art. 27 ust. 2.

”

;

22)

w art. 28

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kontrola wewnętrzna w zakładzie obejmuje czynności niezbędne do sprawdzenia

1)

przestrzegania warunków i zasad higieny w celu zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej

żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością,

2)

stosowania zasad systemu HACCP

”

,

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Kontrolę wewnętrzną w zakładzie organizuje, prowadzi i koordynuje kierujący zakładem.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, metody i sposób prowadzenia

wewnętrznej kontroli jakości zdrowotnej żywności i przestrzegania zasad higieny w

procesie produkcji, z uwzględnieniem zasad systemu HACCP, w zakładach produkujących

lub wprowadzających do obrotu żywność, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa

żywności oraz jednolite wymagania w tym zakresie stosowane w państwach członkowskich

Unii Europejskiej.

”

;

23)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

1.

System HACCP obejmuje następujące zasady i tryb postępowania

1)

zidentyfikowanie i ocenę zagrożeń jakości zdrowotnej żywności oraz ryzyka ich wystąpienia,

a także ustalenie środków kontroli i metod przeciwdziałania tym zagrożeniom,

2)

określenie krytycznych punktów kontroli w celu wyeliminowania lub ograniczania zagrożeń,

3)

ustalenie dla każdego krytycznego punktu kontroli limitów rozgraniczających stany

akceptowalne od nieakceptowalnych w celu zapobiegania, eliminowania lub ograniczania

zidentyfikowanych zagrożeń,

4)

ustalenie i wprowadzenie systemu monitorowania krytycznych punktów kontroli,

5)

ustalenie działań naprawczych (korygujących), jeżeli monitorowanie wykazuje, że krytyczny

punkt kontroli nie spełnia wymagań, o których mowa w pkt 3.

2.

Sposób weryfikacji zasad systemu HACCP w zakładzie, w celu potwierdzenia, że postępowanie,

o którym mowa w ust. 1, jest skuteczne, określa kierujący zakładem. Weryfikowanie

zasad systemu HACCP obejmuje dane potwierdzające bezpieczeństwo żywności odpowiednio

do wielkości zakładu i rodzaju prowadzonej działalności.

”

;

24)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

1.

Kierujący zakładem lub osoba przez niego upoważniona jest obowiązany wdrożyć i stosować

zasady systemu HACCP. Obowiązek wdrożenia i stosowania zasad systemu HACCP nie dotyczy

producentów na etapie produkcji pierwotnej, którzy, w celu zapewnienia właściwej jakości

zdrowotnej oraz zasad higieny, są obowiązani wdrożyć i stosować zasady dobrej praktyki

produkcyjnej (GMP) i dobrej praktyki higienicznej (GHP).

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, wdrażając zasady systemu HACCP w zakładzie, mogą zastosować

opracowania zawarte w poradnikach dobrej praktyki produkcyjnej (GMP), dobrej praktyki

higienicznej (GHP) oraz wdrażania i stosowania zasad systemu HACCP lub korzystać ze

wskazówek zawartych w poradnikach przy opracowywaniu we własnym zakresie dokumentacji

dotyczącej zasad systemu HACCP obowiązującej w zakładzie.

”

;

25)

po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu

„

Art. 30a.

1.

Poradniki, o których mowa w art. 30 ust. 2, dla poszczególnych branż przemysłu lub

handlu środkami spożywczymi, opracowują przedsiębiorcy produkujący lub wprowadzający

żywność do obrotu lub związki zrzeszające tych przedsiębiorców przy udziale organizacji

konsumenckich oraz w konsultacji z zainteresowanymi stronami działającymi w zakresie

bezpieczeństwa żywności. Poradniki podlegają ocenie pod względem zgodności z wymaganiami

higieny przez organy urzędowej kontroli żywności zgodnie z zakresem nadzoru, o którym

mowa w art. 40 ust. 1 i 2, z uwzględnieniem zasad stosowanych w tym zakresie w państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

2.

Poradniki, o których mowa w art. 30 ust. 2, uwzględniają potrzeby i możliwości w szczególności

tych przedsiębiorców, którzy ze względu na wielkość zakładu oraz rodzaj produkowanej

lub wprowadzanej do obrotu żywności

1)

prowadzą działalność na potrzeby rynków lokalnych (w gminie, na terenie której znajduje

się zakład, lub gmin sąsiadujących),

2)

produkują żywność lub stosują surowce do produkcji żywności zgodnie z tradycyjnymi

metodami, ustalonymi wieloletnią praktyką lub tradycją charakterystyczną dla danej

żywności,

3)

prowadzą działalność w regionach szczególnych ze względu na położenie geograficzne

lub dostępność do zaopatrzenia.

”

;

26)

uchyla się art. 32;

27)

art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania higieniczno-sanitarne dotyczące zakładów i ich wyposażenia,

2)

warunki sanitarne oraz wymagania w zakresie przestrzegania zasad higieny w procesie

produkcji i w obrocie środkami spożywczymi, dozwolonymi substancjami dodatkowymi lub

innymi składnikami żywności, w tym szczególnie wymagania dotyczące środków spożywczych

sprzedawanych luzem, łatwo psujących się, sypkich oraz nieopakowanych, z wyłączeniem

pozyskiwania produktów pierwotnych i produkcji środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego,

oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktów z żywnością

- mając na względzie obowiązujące w Unii Europejskiej wymagania zapewnienia bezpieczeństwa

żywności oraz bezpieczeństwa sprzedaży artykułów niebędących środkami spożywczymi

w zakładach sprzedających żywność.

2.

Wymagania, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności

1)

stanu technicznego budynków, pomieszczeń i instalacji,

2)

jakości wody, pary wodnej, lodu i powietrza,

3)

gromadzenia i przechowywania odpadów z żywności,

4)

narzędzi, urządzeń i wyposażenia zakładu,

5)

osób wykonujących prace przy produkcji i w obrocie żywnością.

”

;

28)

uchyla się art. 34;

29)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

1.

Przy pracach w procesie produkcji lub w obrocie, które wymagają stykania się z żywnością,

dozwolonymi substancjami dodatkowymi lub innymi składnikami żywności, nie wolno zatrudniać

osób, które nie mogą wykonywać prac określonych przepisami o chorobach zakaźnych i

zakażeniach.

2.

Zasady i tryb wykonywania badań lekarskich osób, o których mowa w ust. 1, do celów

sanitarno-epidemiologicznych określają przepisy o chorobach zakaźnych i zakażeniach.

3.

Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać orzeczenia lekarskie wydane na podstawie

badań lekarskich osób, o których mowa w ust. 1, do celów sanitarno-epidemiologicznych

i udostępniać je na żądanie organów urzędowej kontroli żywności.

4.

Osoby biorące udział w procesie produkcji środków spożywczych, dozwolonych substancji

dodatkowych lub innych składników żywności lub w obrocie nimi są przez przedsiębiorcę

nadzorowane, instruowane i szkolone w zakresie przestrzegania zasad higieny odpowiednio

do wykonywanej pracy.

5.

Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do produkcji i wprowadzania do obrotu materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

”

;

30)

w art. 36

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zakład żywienia zbiorowego typu zamkniętego ma obowiązek przechowywać próbki wszystkich

potraw wchodzących w skład każdego posiłku.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

obowiązujące w zakładach żywienia zbiorowego typu zamkniętego, mając na względzie

normy żywienia oraz wymagania higieniczne i sanitarne, o których mowa w art. 33.

”

;

31)

w art. 39 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoby zajmujące się handlem obwoźnym muszą spełniać wymagania, o których mowa w art.

35 ust. 1-3, oraz przestrzegać zasad higieny.

”

;

32)

w art. 40

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Zadania ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego do spraw rolnictwa,

o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują zarządzanie ryzykiem w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa

żywności przy udziale organów urzędowej kontroli żywności.

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „systemu HACCP” zastępuje się wyrazami „zasad systemu HACCP”,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Nadzór na jakością zdrowotną artykułów, o których mowa w ust. 3, przywożonych z zagranicy,

przewożonych lub wywożonych za granicę sprawują organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

z zastrzeżeniem ust. 5.

”

,

d)

w ust. 5 pkt 8-10 otrzymują brzmienie

„

8)

przywozem z państw niebędących członkami Unii Europejskiej, przewozem lub wywozem

do państw niebędących członkami Unii Europejskiej żywności pochodzenia zwierzęcego,

z wyłączeniem środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i suplementów

diety,

9)

działalnością związaną ze sprzedażą bezpośrednią żywności pochodzenia zwierzęcego

określoną w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych

i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej,

10)

wdrażaniem i stosowaniem zasad systemu HACCP obowiązujących w zakładach przedsiębiorców

produkujących żywność pochodzenia zwierzęcego.

”

;

33)

po art. 40 dodaje się art. 40a-40c w brzmieniu

„

Art. 40a.

1.

W celu zapewnienia naukowych podstaw analizy ryzyka zagrożenia zdrowia jednostki badawczo-rozwojowe

podlegające ministrowi właściwemu do spraw zdrowia oraz ministrowi właściwemu do spraw

rolnictwa określają i koordynują programy monitoringu żywności i żywienia realizowane

przez organy urzędowej kontroli żywności oraz opracowują opinie naukowe niezbędne

dla oceny ryzyka.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek badawczo-rozwojowych, o których

mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności, kompetencje

jednostki i kwalifikacje personelu oraz wymagania w tym zakresie obowiązujące w państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

3.

Powołuje się Radę do Spraw Monitoringu, zwaną dalej „Radą”.

4.

W skład Rady wchodzi

1)

po jednym przedstawicielu każdej jednostki badawczo-rozwojowej, o których mowa w ust.

1,

2)

siedmiu przedstawicieli nauki reprezentujących kierunki badań objęte zakresem monitoringu,

z uczelni rolniczych i medycznych oraz jednostek badawczo-rozwojowych niebędących

wykonawcami badań,

3)

po dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego

do spraw rolnictwa,

4)

po jednym przedstawicielu ministra właściwego do spraw środowiska oraz Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

5.

Przewodniczącym Rady jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw zdrowia, a zastępcą

przewodniczącego - przedstawiciel ministra właściwego do spraw rolnictwa.

6.

Do zadań Rady należą sprawy związane z funkcjonowaniem programu monitoringu na potrzeby

analizy ryzyka, a w szczególności

1)

przygotowywanie perspektywicznych kierunków badań monitoringowych,

2)

przygotowywanie okresowych planów badań monitoringowych,

3)

opiniowanie wykonanych badań w odniesieniu do założonych celów i uzyskiwanych wyników

oraz raportu z badań monitoringowych przygotowywanego corocznie przez jednostki badawczo-rozwojowe

prowadzące badania monitoringowe,

4)

współudział w upowszechnianiu wyników badań, publikowanych w raporcie z badań monitoringowych

w ramach działalności zawodowej członków Rady,

5)

współpraca z organami urzędowej kontroli żywności,

6)

doradztwo naukowe na rzecz organów urzędowej kontroli żywności.

7.

Dokumenty, o których mowa w ust. 6 pkt 1-3, są przedstawiane przez Radę do akceptacji

ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra właściwego do spraw rolnictwa.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin pracy Rady, biorąc pod uwagę

zakres jej obowiązków.

9.

Członkom Rady za udział w posiedzeniach przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży

na obszarze kraju przewidzianych w przepisach wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

10.

Obsługę sekretariatu Rady oraz publikacje raportu zapewnia minister właściwy do spraw

zdrowia.

Art. 40b.

1.

Nadzór, o którym mowa w art. 40 ust. 3-5, obejmuje zadania dotyczące powiadamiania

o niebezpiecznej żywności, w tym żywności pochodzenia zwierzęcego, dozwolonych substancjach

dodatkowych i innych składnikach żywności oraz środkach żywienia zwierząt gospodarskich

określonych w przepisach o środkach żywienia zwierząt, w ramach sieci systemu RASFF.

2.

Główny Inspektor Sanitarny kieruje siecią systemu RASFF oraz

1)

tworzy krajowy punkt kontaktowy systemu RASFF, zwany dalej „KPK”,

2)

jest odpowiedzialny za funkcjonowanie KPK,

3)

powiadamia Komisję Europejską o zarejestrowanej w Rzeczypospolitej Polskiej niebezpiecznej

żywności oraz środkach żywienia zwierząt.

3.

Nadzór określony w art. 40 ust. 2 obejmuje funkcjonowanie podpunktu KPK, o którym

mowa w art. 39a ust. 1a ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt,

badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn. zm..

Art. 40c.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia współpracuje z Europejskim Urzędem do Spraw Bezpieczeństwa

Żywności, zwanym dalej „Urzędem”.

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności

1)

wyznaczanie przedstawiciela do Forum Doradczego Urzędu,

2)

składanie do Urzędu wniosków o wydanie opinii naukowych w sprawach objętych zakresem

działania Urzędu,

3)

przekazywanie Urzędowi zgromadzonych danych naukowych dotyczących bezpieczeństwa żywności,

4)

przekazywanie, na żądanie Urzędu, dodatkowych danych niezbędnych do oceny ryzyka,

5)

wyznaczanie jednostek badawczo-rozwojowych, które mogą uczestniczyć w wypełnianiu

zadań Urzędu, w szczególności przez wydawanie opinii naukowych.

”

;

34)

art. 41 otrzymuje brzmienie

„

Art. 41.

1.

Właściwi państwowi graniczni inspektorzy sanitarni przeprowadzają równocześnie z kontrolą

celną, graniczną kontrolę sanitarną, z zastrzeżeniem ust. 2, obejmującą

1)

jakość zdrowotną środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych, innych składników

żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością,

2)

przydatność do produkcji przywożonych z zagranicy i wywożonych za granicę substancji

pomagających w przetwarzaniu.

2.

W przypadkach konieczności wykonania specjalistycznych badań laboratoryjnych lub w

innych szczególnie uzasadnionych przypadkach żywność oraz materiały i wyroby przeznaczone

do kontaktu z żywnością mogą zostać, za zgodą organu celnego, objęte procedurą tranzytu

zgodnie z przepisami prawa celnego w celu

1)

składowania w miejscu i na warunkach określonych przez państwowego granicznego inspektora

sanitarnego do czasu uzyskania wyników badań pobranych próbek albo

2)

skierowania do miejsca przeznaczenia w celu przeprowadzenia kontroli jakości zdrowotnej

przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

3.

Graniczna kontrola sanitarna środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych,

innych składników żywności lub substancji pomagających w przetwarzaniu oraz materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością wywożonych za granicę może być dokonana

przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego na podstawie wniosku o dokonanie

granicznej kontroli sanitarnej złożonego nie później niż 48 godzin, a w przypadku

środków spożywczych nietrwałych mikrobiologicznie nie później niż 24 godziny przed

planowanym wywozem.

4.

W wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej wydaje

1)

świadectwo jakości zdrowotnej artykułów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 3,

2)

świadectwo przydatności do produkcji substancji pomagających w przetwarzaniu.

5.

Odpłatność za dokonanie granicznej kontroli sanitarnej artykułów wywożonych za granicę

określają przepisy dotyczące Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i zakres przeprowadzania kontroli, o których mowa w ust. 1,

2)

szczegółowe wskazania dotyczące częstotliwości wykonywania badań laboratoryjnych,

3)

rodzaje badań laboratoryjnych,

4)

wzór wniosku o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środków spożywczych, o którym

mowa w ust. 1 i 3,

5)

wzory świadectw, o których mowa w ust. 4

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej oraz ministrem

właściwym do spraw transportu - wykaz przejść granicznych, przez które środki spożywcze,

dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności, substancje pomagające

w przetwarzaniu oraz materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością mogą

być wprowadzane na polski obszar celny lub wywożone za granicę,

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych - sposób współpracy

organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej z organami celnymi w zakresie granicznej kontroli

sanitarnej

- mając na względzie konieczność sanitarnego zabezpieczenia granic państwa i zapewnienie

właściwej jakości zdrowotnej artykułów, o których mowa w ust. 1.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz towarów,

które podlegają granicznej kontroli sanitarnej, z uwzględnieniem ich klasyfikacji

według kodów taryfy celnej.

”

;

35)

w art. 42 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W razie uzasadnionego niebezpieczeństwa zagrożenia epidemicznego kraju lub bezpośredniego

zagrożenia życia lub zdrowia człowieka minister właściwy do spraw zdrowia wprowadzi,

w drodze rozporządzenia, zakaz wprowadzania środków spożywczych, o których mowa w

ust. 1, na polski obszar celny, mając na względzie konieczność sanitarnego zabezpieczenia

granic państwa.

”

;

36)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

Ocena jakości zdrowotnej środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych lub

innych składników żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z

żywnością objętych nadzorem organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest potwierdzona

świadectwem jakości zdrowotnej oraz może być poprzedzona badaniami laboratoryjnymi.

”

;

37)

w art. 44

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Badania laboratoryjne, o których mowa w art. 43, wykonują akredytowane

1)

laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

2)

laboratoria referencyjne.

”

,

b)

uchyla się ust. 3,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz laboratoriów

referencyjnych, mając na względzie zapewnienie wykonywania zadań, o których mowa w

ust. 2.

”

;

38)

w art. 48 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „systemu HACCP” zastępuje się wyrazami „zasad systemu HACCP”;

39)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

Kto produkuje lub wprowadza do obrotu środki spożywcze zafałszowane, dozwolone substancje

dodatkowe, inne składniki żywności lub substancje pomagające w przetwarzaniu jako

artykuły odpowiadające wymaganiom określonym w ustawie,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

40)

w art. 51 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

narusza zasady, o których mowa w art. 10 ust. 2, art. 12, art. 22, art. 24, art. 35

ust. 1 i 3, art. 36, art. 37 i art. 39 ust. 3,

”

;

41)

w art. 61

a)

uchyla się pkt 1,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

art. 10 ust. 3, art. 28 ust. 2-4, art. 30 oraz art. 48 ust. 1 w zakresie wprowadzania

zasad systemu HACCP obowiązują od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa

w Unii Europejskiej.

”

;

42)

użyte w ustawie w różnym przypadku wyrazy „Inspekcja Sanitarna” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Państwowa Inspekcja Sanitarna”;

43)

użyte w ustawie w różnym przypadku wyrazy „polski obszar celny” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Ustawa określa

1)

wymagania w zakresie jakości zdrowotnej żywności, dozwolonych substancji dodatkowych

i innych składników żywności oraz substancji pomagających w przetwarzaniu,

2)

warunki produkcji i obrotu oraz wymagania dotyczące przestrzegania zasad higieny w

procesie produkcji i w obrocie artykułami, o których mowa w pkt 1, oraz materiałami

i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z żywnością w celu zapewnienia właściwej jakości

zdrowotnej żywności,

3)

zasady przeprowadzania urzędowej kontroli żywności.

2.

Przepisy ustawy dotyczące dozwolonych substancji dodatkowych i zanieczyszczeń, wymagań

sanitarnych w zakładach produkcyjnych, wymagań zdrowotnych wobec osób biorących udział

w procesie produkcji i w obrocie, a także przepisy dotyczące materiałów i wyrobów

przeznaczonych do kontaktu z żywnością stosuje się również do wyrobu i rozlewu wyrobów

winiarskich, a także do wyrobu alkoholu etylowego rolniczego oraz wyrobu i rozlewu

napojów spirytusowych.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, z późn. zm. w art. 36 wprowadza się następujące zmiany

1)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Za badania laboratoryjne i inne czynności związane z wydaniem oceny o środkach spożywczych,

substancjach dodatkowych dozwolonych oraz materiałach i wyrobach przeznaczonych do

kontaktu z żywnością wywożonych za granicę pobiera się od przedsiębiorców, na rzecz

których są one wykonywane, opłaty w wysokości określonej w ust. 1, choćby badania

związane z wydaniem oceny nie wykazywały naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych.

”

,

2)

w ust. 4 wyrazy „ust. 1-3” zastępuje się wyrazami „ust. 1-3a”.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

W ustawie z dnia 12 lipca 1995 r. o ochronie roślin uprawnych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1398 i Nr 238, poz. 2019 oraz z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 137, poz. 1299) w art. 40 w ust. 1 po pkt 15a dodaje się pkt 15b w brzmieniu

„

15b)

powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego sieci systemu wczesnego ostrzegania

o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (systemu RASFF);

”

.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

W ustawie z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu

zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 35 w ust. 1

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sprawowanie nadzoru nad jakością zdrowotną żywności pochodzenia zwierzęcego, w tym

nad warunkami sanitarnymi jej pozyskiwania, produkcji, przetwarzania, składowania,

transportu oraz sprzedaży bezpośredniej, a także zbieranie i przekazywanie informacji

o niebezpiecznych produktach żywnościowych pochodzenia zwierzęcego w ramach systemu

wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia

zwierząt (systemu RASFF),

”

,

b)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

przyjmowanie informacji o niebezpiecznych produktach żywnościowych pochodzenia roślinnego

oraz środkach żywienia zwierząt od organów Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa

oraz Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - w zakresie kompetencji

tych inspekcji - oraz ocena ryzyka i stopnia zagrożenia spowodowanego niebezpiecznym

produktem żywnościowym lub środkiem żywienia zwierząt, a następnie przekazywanie tych

informacji do kierującego siecią systemu RASFF,

”

;

2)

w art. 39a po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

tworzy podpunkt krajowego punktu kontaktowego sieci systemu RASFF realizującego zadania,

o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 4 i 4a, i kieruje pracami tego podpunktu,

2)

jest odpowiedzialny za zbieranie informacji dotyczących wszystkich stwierdzonych przypadków

niebezpiecznej żywności pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i środków żywienia zwierząt

- w zakresie objętym kompetencjami Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony Roślin

i Nasiennictwa oraz Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - i przekazywanie

tych informacji do krajowego punktu kontaktowego sieci systemu RASFF.

”

.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe i inne składniki żywności oraz substancje

pomagające w przetwarzaniu nie mogą być szkodliwe dla zdrowia lub życia człowieka,

zepsute ani zafałszowane oraz naruszać warunków określonych w ustawie.

2.

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez żywność lub substancje pomagające w przetwarzaniu,

o których mowa w ust. 1, o niewłaściwej jakości zdrowotnej, a w szczególności szkodliwe

dla zdrowia, zepsute lub zafałszowane, określają przepisy Kodeksu cywilnego.

3.

Przedsiębiorcy produkujący żywność lub wprowadzający ją do obrotu są obowiązani do

prowadzenia i przechowywania dokumentacji lub innych danych, na podstawie których

będzie możliwa identyfikacja podmiotów, które dostarczyły surowce, środki spożywcze,

dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności, substancje pomagające

w przetwarzaniu lub materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością w celu

użycia ich w produkcji żywności lub gotowe środki spożywcze w celu wprowadzenia do

obrotu.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

W ustawie z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt

(Dz. U. Nr 123, poz. 1350 oraz z 2003 r. Nr 122, poz. 1144) w art. 39 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

O podjętych decyzjach organy, o których mowa w ust. 1, powiadamiają podpunkt krajowego

punktu kontaktowego w ramach sieci systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych

produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (systemu RASFF).

”

.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1360) w art. 17 w ust. 1 w pkt 1 dodaje się lit. d w brzmieniu

„

d)

powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci systemu wczesnego

ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt

(systemu RASFF) o podjętych decyzjach dotyczących niebezpiecznych artykułów rolno-spożywczych,

”

.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

W ustawie z dnia 24 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności

i żywienia oraz innych ustaw

(Dz. U. Nr 135, poz. 1145) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 14 uchyla się lit. a;

2)

w art. 15 uchyla się pkt 3.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Rejestr decyzji zezwalających dotyczących nowej żywności staje się z dniem wejścia

w życie ustawy załącznikiem do rejestru nowej żywności dopuszczonej do produkcji lub

obrotu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Do czasu zakończenia procesu akredytacji laboratoriów na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718, Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1652) badania laboratoryjne w zakresie urzędowej kontroli żywności wykonują istniejące

laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz laboratoria innych organów kontroli

żywności i laboratoria referencyjne.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać naturalne wody mineralne, naturalne

wody źródlane i wody stołowe,

2)

wzorcowy zakres badań i sposób przeprowadzania kwalifikacji,

3)

szczególne wymagania dotyczące znakowania naturalnych wód mineralnych,

4)

szczegółowe warunki sanitarne i wymagania w zakresie przestrzegania zasad higieny

w procesie produkcji lub w obrocie tymi wodami

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa tej żywności oraz wymagania w tym

zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Do postępowań w sprawach objętych przepisami niniejszej ustawy wszczętych i niezakończonych

do dnia wejścia jej w życie stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 ust. 4 pkt 1, art. 9

ust. 5, art. 10 ust. 3, art. 20, art. 32, art. 33 i 34, art. 41 ust. 6, 7 i 8 i art.

44 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ust. 4 pkt 1, art. 9 ust. 5, art. 9a, art.

10 ust. 3, art. 20 ust. 2, art. 28 ust. 4, art. 33, art. 41 ust. 6, 7 i 8 i art. 44

ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej

jednak niż do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Przepisy art. 42 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej, a od tego dnia mają zastosowanie przepisy

Unii Europejskiej ustalające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, ustanawiającego

Europejski Urząd do Spraw Bezpieczeństwa Żywności oraz ustalającego procedury w sprawie

bezpieczeństwa żywnościowego, przy czym w sytuacji uzasadnionego niebezpieczeństwa

dla zdrowia lub życia człowieka pochodzącego od żywności, minister właściwy do spraw

zdrowia podejmuje w nagłych przypadkach, tymczasowe środki ochronne i informuje o

nich państwa członkowskie i Komisję Europejską.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Postępowanie, o którym mowa w art. 12, nie dotyczy żywności znajdującej się w obrocie

w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej

1)

postępowanie, o którym mowa w art. 12-15 ustawy wymienionej w art. 1, jest przeprowadzane

na zasadach określonych w przepisach obowiązujących w Unii Europejskiej, a zadania

dotyczące tego postępowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej realizuje Główny

Inspektor Sanitarny;

2)

graniczna kontrola sanitarna jest przeprowadzana w odniesieniu do żywności oraz materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością przywożonych z państw niebędących

członkami Unii Europejskiej i wywożonych do tych państw;

3)

stosuje się przepisy art. 20a ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1.

2.

Od dnia 1 stycznia 2005 r. stosuje się przepisy art. 5 ust. 3 ustawy wymienionej w

art. 1.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Wprowadzenie do obrotu nowej żywności na podstawie decyzji, o której mowa w art. 13

ust. 7, oraz zgodnie z warunkami tej decyzji nie wymaga ponownego przeprowadzenia

postępowania, o którym mowa w art. 12.

2.

Wprowadzenie do obrotu nowej żywności zawierającej lub składającej się z organizmów

genetycznie zmodyfikowanych, która ma być wykorzystywana w inny sposób, niż określono

w decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 7, wymaga przeprowadzenia postępowania, o

którym mowa w art. 12.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

W przypadku wątpliwości, czy żywność wprowadzana przez przedsiębiorcę do obrotu była

dotychczas stosowana w celu żywienia ludzi, przedsiębiorca jest obowiązany przedstawić,

na żądanie właściwego organu urzędowej kontroli żywności, dokumentację potwierdzającą

historię stosowania tej żywności oraz określającą, w jakiej postaci żywność ta lub

jej składniki były dotychczas stosowane w celu żywienia ludzi w państwach członkowskich

Unii Europejskiej.

2.

W przypadku braku dokumentacji, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się postępowanie,

o którym mowa w art. 12.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

43, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa

w Unii Europejskiej.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności oraz

materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością produkowane w kraju i przywożone

z zagranicy, które nie spełniają obowiązujących wymagań w zakresie bezpieczeństwa

żywności, w tym również wymagań określonych w przepisach o materiałach i wyrobach

przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz w przepisach o środkach żywienia zwierząt

w zakresie dotyczącym zwierząt gospodarskich, nie mogą być wprowadzone do obrotu w

kraju w celu spożycia przez ludzi, stosowania do produkcji żywności lub używania do

żywności.

2.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności oraz

materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością niespełniające wymagań ustalonych

w ustawie można produkować i sprowadzać z zagranicy, jeżeli są one przeznaczone na

eksport do państw niebędących członkami Unii Europejskiej.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Na podstawie powiadomienia, o którym mowa w art. 18 ust. 1, przeprowadza się postępowanie

mające na celu wyjaśnienie, czy wymienione w powiadomieniu środki spożywcze nie stanowią

zagrożenia dla zdrowia człowieka, a w odniesieniu do środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego dodatkowo, czy odpowiadają one szczególnym potrzebom żywieniowym,

zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16, oraz czy wyraźnie różnią się od żywności przeznaczonej

do powszechnego spożycia.

2.

Jeżeli okaże się to niezbędne, przedsiębiorca może zostać zobowiązany do udokumentowania,

że zgłoszony środek spożywczy spełnia wymagania, o których mowa w ust. 1.

3.

Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr środków spożywczych objętych postępowaniem

wyjaśniającym, o którym mowa w ust. 1, zawierający dane umożliwiające identyfikację

tych środków w celu wykluczenia ponownego przeprowadzania tego postępowania.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

W postępowaniu, o którym mowa w art. 19 ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny zasięga

opinii właściwych jednostek badawczo-rozwojowych.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz jednostek badawczo-rozwojowych właściwych do wydawania opinii, o których mowa

w ust. 1,

2)

zakres informacji, rodzaje badań naukowych lub innych danych niezbędnych do przeprowadzenia

postępowania, o którym mowa w art. 19 ust. 1

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności, kompetencje jednostki i

kwalifikacje personelu, niezależność jednostki badawczo-rozwojowej od przedsiębiorców

produkujących lub wprowadzających żywność do obrotu oraz jednolite wymagania obowiązujące

w tym zakresie w Unii Europejskiej.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

W przypadku stwierdzenia, że środki spożywcze, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt

1 i 2, nie spełniają wymagań określonych dla tych środków, właściwy państwowy inspektor

sanitarny podejmuje decyzje o czasowym wstrzymaniu lub ograniczeniu wprowadzania tych

środków spożywczych do obrotu.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, są podejmowane również, jeżeli środek spożywczy,

o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2, spełnia obowiązujące warunki w zakresie

jakości zdrowotnej, a na podstawie nowych informacji lub po ponownym dokonaniu oceny

jakości zdrowotnej tego środka zostanie stwierdzone, że stanowi zagrożenie dla zdrowia

człowieka.

3.

O podjęciu decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, powiadamia się Głównego Inspektora

Sanitarnego, który powiadamia niezwłocznie państwa członkowskie Unii Europejskiej

oraz Komisję Europejską, podając powody wydanej decyzji.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni prowadzą wykazy zakładów produkujących lub

wprowadzających do obrotu żywność objętą nadzorem organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

które uzyskały decyzję w trybie określonym w art. 27 ust. 2.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

System HACCP obejmuje następujące zasady i tryb postępowania

1)

zidentyfikowanie i ocenę zagrożeń jakości zdrowotnej żywności oraz ryzyka ich wystąpienia,

a także ustalenie środków kontroli i metod przeciwdziałania tym zagrożeniom,

2)

określenie krytycznych punktów kontroli w celu wyeliminowania lub ograniczania zagrożeń,

3)

ustalenie dla każdego krytycznego punktu kontroli limitów rozgraniczających stany

akceptowalne od nieakceptowalnych w celu zapobiegania, eliminowania lub ograniczania

zidentyfikowanych zagrożeń,

4)

ustalenie i wprowadzenie systemu monitorowania krytycznych punktów kontroli,

5)

ustalenie działań naprawczych (korygujących), jeżeli monitorowanie wykazuje, że krytyczny

punkt kontroli nie spełnia wymagań, o których mowa w pkt 3.

2.

Sposób weryfikacji zasad systemu HACCP w zakładzie, w celu potwierdzenia, że postępowanie,

o którym mowa w ust. 1, jest skuteczne, określa kierujący zakładem. Weryfikowanie

zasad systemu HACCP obejmuje dane potwierdzające bezpieczeństwo żywności odpowiednio

do wielkości zakładu i rodzaju prowadzonej działalności.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Kierujący zakładem lub osoba przez niego upoważniona jest obowiązany wdrożyć i stosować

zasady systemu HACCP. Obowiązek wdrożenia i stosowania zasad systemu HACCP nie dotyczy

producentów na etapie produkcji pierwotnej, którzy, w celu zapewnienia właściwej jakości

zdrowotnej oraz zasad higieny, są obowiązani wdrożyć i stosować zasady dobrej praktyki

produkcyjnej (GMP) i dobrej praktyki higienicznej (GHP).

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, wdrażając zasady systemu HACCP w zakładzie, mogą zastosować

opracowania zawarte w poradnikach dobrej praktyki produkcyjnej (GMP), dobrej praktyki

higienicznej (GHP) oraz wdrażania i stosowania zasad systemu HACCP lub korzystać ze

wskazówek zawartych w poradnikach przy opracowywaniu we własnym zakresie dokumentacji

dotyczącej zasad systemu HACCP obowiązującej w zakładzie.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Poradniki, o których mowa w art. 30 ust. 2, dla poszczególnych branż przemysłu lub

handlu środkami spożywczymi, opracowują przedsiębiorcy produkujący lub wprowadzający

żywność do obrotu lub związki zrzeszające tych przedsiębiorców przy udziale organizacji

konsumenckich oraz w konsultacji z zainteresowanymi stronami działającymi w zakresie

bezpieczeństwa żywności. Poradniki podlegają ocenie pod względem zgodności z wymaganiami

higieny przez organy urzędowej kontroli żywności zgodnie z zakresem nadzoru, o którym

mowa w art. 40 ust. 1 i 2, z uwzględnieniem zasad stosowanych w tym zakresie w państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

2.

Poradniki, o których mowa w art. 30 ust. 2, uwzględniają potrzeby i możliwości w szczególności

tych przedsiębiorców, którzy ze względu na wielkość zakładu oraz rodzaj produkowanej

lub wprowadzanej do obrotu żywności

1)

prowadzą działalność na potrzeby rynków lokalnych (w gminie, na terenie której znajduje

się zakład, lub gmin sąsiadujących),

2)

produkują żywność lub stosują surowce do produkcji żywności zgodnie z tradycyjnymi

metodami, ustalonymi wieloletnią praktyką lub tradycją charakterystyczną dla danej

żywności,

3)

prowadzą działalność w regionach szczególnych ze względu na położenie geograficzne

lub dostępność do zaopatrzenia.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania higieniczno-sanitarne dotyczące zakładów i ich wyposażenia,

2)

warunki sanitarne oraz wymagania w zakresie przestrzegania zasad higieny w procesie

produkcji i w obrocie środkami spożywczymi, dozwolonymi substancjami dodatkowymi lub

innymi składnikami żywności, w tym szczególnie wymagania dotyczące środków spożywczych

sprzedawanych luzem, łatwo psujących się, sypkich oraz nieopakowanych, z wyłączeniem

pozyskiwania produktów pierwotnych i produkcji środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego,

oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktów z żywnością

- mając na względzie obowiązujące w Unii Europejskiej wymagania zapewnienia bezpieczeństwa

żywności oraz bezpieczeństwa sprzedaży artykułów niebędących środkami spożywczymi

w zakładach sprzedających żywność.

2.

Wymagania, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności

1)

stanu technicznego budynków, pomieszczeń i instalacji,

2)

jakości wody, pary wodnej, lodu i powietrza,

3)

gromadzenia i przechowywania odpadów z żywności,

4)

narzędzi, urządzeń i wyposażenia zakładu,

5)

osób wykonujących prace przy produkcji i w obrocie żywnością.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Przy pracach w procesie produkcji lub w obrocie, które wymagają stykania się z żywnością,

dozwolonymi substancjami dodatkowymi lub innymi składnikami żywności, nie wolno zatrudniać

osób, które nie mogą wykonywać prac określonych przepisami o chorobach zakaźnych i

zakażeniach.

2.

Zasady i tryb wykonywania badań lekarskich osób, o których mowa w ust. 1, do celów

sanitarno-epidemiologicznych określają przepisy o chorobach zakaźnych i zakażeniach.

3.

Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać orzeczenia lekarskie wydane na podstawie

badań lekarskich osób, o których mowa w ust. 1, do celów sanitarno-epidemiologicznych

i udostępniać je na żądanie organów urzędowej kontroli żywności.

4.

Osoby biorące udział w procesie produkcji środków spożywczych, dozwolonych substancji

dodatkowych lub innych składników żywności lub w obrocie nimi są przez przedsiębiorcę

nadzorowane, instruowane i szkolone w zakresie przestrzegania zasad higieny odpowiednio

do wykonywanej pracy.

5.

Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do produkcji i wprowadzania do obrotu materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

W celu zapewnienia naukowych podstaw analizy ryzyka zagrożenia zdrowia jednostki badawczo-rozwojowe

podlegające ministrowi właściwemu do spraw zdrowia oraz ministrowi właściwemu do spraw

rolnictwa określają i koordynują programy monitoringu żywności i żywienia realizowane

przez organy urzędowej kontroli żywności oraz opracowują opinie naukowe niezbędne

dla oceny ryzyka.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek badawczo-rozwojowych, o których

mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności, kompetencje

jednostki i kwalifikacje personelu oraz wymagania w tym zakresie obowiązujące w państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

3.

Powołuje się Radę do Spraw Monitoringu, zwaną dalej „Radą”.

4.

W skład Rady wchodzi

1)

po jednym przedstawicielu każdej jednostki badawczo-rozwojowej, o których mowa w ust.

1,

2)

siedmiu przedstawicieli nauki reprezentujących kierunki badań objęte zakresem monitoringu,

z uczelni rolniczych i medycznych oraz jednostek badawczo-rozwojowych niebędących

wykonawcami badań,

3)

po dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego

do spraw rolnictwa,

4)

po jednym przedstawicielu ministra właściwego do spraw środowiska oraz Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

5.

Przewodniczącym Rady jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw zdrowia, a zastępcą

przewodniczącego - przedstawiciel ministra właściwego do spraw rolnictwa.

6.

Do zadań Rady należą sprawy związane z funkcjonowaniem programu monitoringu na potrzeby

analizy ryzyka, a w szczególności

1)

przygotowywanie perspektywicznych kierunków badań monitoringowych,

2)

przygotowywanie okresowych planów badań monitoringowych,

3)

opiniowanie wykonanych badań w odniesieniu do założonych celów i uzyskiwanych wyników

oraz raportu z badań monitoringowych przygotowywanego corocznie przez jednostki badawczo-rozwojowe

prowadzące badania monitoringowe,

4)

współudział w upowszechnianiu wyników badań, publikowanych w raporcie z badań monitoringowych

w ramach działalności zawodowej członków Rady,

5)

współpraca z organami urzędowej kontroli żywności,

6)

doradztwo naukowe na rzecz organów urzędowej kontroli żywności.

7.

Dokumenty, o których mowa w ust. 6 pkt 1-3, są przedstawiane przez Radę do akceptacji

ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra właściwego do spraw rolnictwa.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin pracy Rady, biorąc pod uwagę

zakres jej obowiązków.

9.

Członkom Rady za udział w posiedzeniach przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży

na obszarze kraju przewidzianych w przepisach wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

10.

Obsługę sekretariatu Rady oraz publikacje raportu zapewnia minister właściwy do spraw

zdrowia.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Nadzór, o którym mowa w art. 40 ust. 3-5, obejmuje zadania dotyczące powiadamiania

o niebezpiecznej żywności, w tym żywności pochodzenia zwierzęcego, dozwolonych substancjach

dodatkowych i innych składnikach żywności oraz środkach żywienia zwierząt gospodarskich

określonych w przepisach o środkach żywienia zwierząt, w ramach sieci systemu RASFF.

2.

Główny Inspektor Sanitarny kieruje siecią systemu RASFF oraz

1)

tworzy krajowy punkt kontaktowy systemu RASFF, zwany dalej „KPK”,

2)

jest odpowiedzialny za funkcjonowanie KPK,

3)

powiadamia Komisję Europejską o zarejestrowanej w Rzeczypospolitej Polskiej niebezpiecznej

żywności oraz środkach żywienia zwierząt.

3.

Nadzór określony w art. 40 ust. 2 obejmuje funkcjonowanie podpunktu KPK, o którym

mowa w art. 39a ust. 1a ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt,

badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z późn. zm..

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia współpracuje z Europejskim Urzędem do Spraw Bezpieczeństwa

Żywności, zwanym dalej „Urzędem”.

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności

1)

wyznaczanie przedstawiciela do Forum Doradczego Urzędu,

2)

składanie do Urzędu wniosków o wydanie opinii naukowych w sprawach objętych zakresem

działania Urzędu,

3)

przekazywanie Urzędowi zgromadzonych danych naukowych dotyczących bezpieczeństwa żywności,

4)

przekazywanie, na żądanie Urzędu, dodatkowych danych niezbędnych do oceny ryzyka,

5)

wyznaczanie jednostek badawczo-rozwojowych, które mogą uczestniczyć w wypełnianiu

zadań Urzędu, w szczególności przez wydawanie opinii naukowych.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

1.

Właściwi państwowi graniczni inspektorzy sanitarni przeprowadzają równocześnie z kontrolą

celną, graniczną kontrolę sanitarną, z zastrzeżeniem ust. 2, obejmującą

1)

jakość zdrowotną środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych, innych składników

żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością,

2)

przydatność do produkcji przywożonych z zagranicy i wywożonych za granicę substancji

pomagających w przetwarzaniu.

2.

W przypadkach konieczności wykonania specjalistycznych badań laboratoryjnych lub w

innych szczególnie uzasadnionych przypadkach żywność oraz materiały i wyroby przeznaczone

do kontaktu z żywnością mogą zostać, za zgodą organu celnego, objęte procedurą tranzytu

zgodnie z przepisami prawa celnego w celu

1)

składowania w miejscu i na warunkach określonych przez państwowego granicznego inspektora

sanitarnego do czasu uzyskania wyników badań pobranych próbek albo

2)

skierowania do miejsca przeznaczenia w celu przeprowadzenia kontroli jakości zdrowotnej

przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

3.

Graniczna kontrola sanitarna środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych,

innych składników żywności lub substancji pomagających w przetwarzaniu oraz materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością wywożonych za granicę może być dokonana

przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego na podstawie wniosku o dokonanie

granicznej kontroli sanitarnej złożonego nie później niż 48 godzin, a w przypadku

środków spożywczych nietrwałych mikrobiologicznie nie później niż 24 godziny przed

planowanym wywozem.

4.

W wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej wydaje

1)

świadectwo jakości zdrowotnej artykułów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 3,

2)

świadectwo przydatności do produkcji substancji pomagających w przetwarzaniu.

5.

Odpłatność za dokonanie granicznej kontroli sanitarnej artykułów wywożonych za granicę

określają przepisy dotyczące Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

6.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i zakres przeprowadzania kontroli, o których mowa w ust. 1,

2)

szczegółowe wskazania dotyczące częstotliwości wykonywania badań laboratoryjnych,

3)

rodzaje badań laboratoryjnych,

4)

wzór wniosku o dokonanie granicznej kontroli sanitarnej środków spożywczych, o którym

mowa w ust. 1 i 3,

5)

wzory świadectw, o których mowa w ust. 4

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa żywności.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej oraz ministrem

właściwym do spraw transportu - wykaz przejść granicznych, przez które środki spożywcze,

dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności, substancje pomagające

w przetwarzaniu oraz materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością mogą

być wprowadzane na polski obszar celny lub wywożone za granicę,

2)

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych - sposób współpracy

organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej z organami celnymi w zakresie granicznej kontroli

sanitarnej

- mając na względzie konieczność sanitarnego zabezpieczenia granic państwa i zapewnienie

właściwej jakości zdrowotnej artykułów, o których mowa w ust. 1.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz towarów,

które podlegają granicznej kontroli sanitarnej, z uwzględnieniem ich klasyfikacji

według kodów taryfy celnej.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Ocena jakości zdrowotnej środków spożywczych, dozwolonych substancji dodatkowych lub

innych składników żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z

żywnością objętych nadzorem organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest potwierdzona

świadectwem jakości zdrowotnej oraz może być poprzedzona badaniami laboratoryjnymi.

Dz.U. 2003 nr 208 poz. 2020 inForce

Kto produkuje lub wprowadza do obrotu środki spożywcze zafałszowane, dozwolone substancje

dodatkowe, inne składniki żywności lub substancje pomagające w przetwarzaniu jako

artykuły odpowiadające wymaganiom określonym w ustawie,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →