Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 15 października 2003 r. w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed pożarami, kradzieżami i innymi niebezpieczeństwami grożącymi zniszczeniem lub utratą muzealiów oraz sposobów przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagrożenia

§ 1. Zabezpieczenie zbiorów w muzeach przed po˝arami, kradzie˝ami i innymi niebezpieczeƒstwami polega na

4) sporzàdza plan ewakuacji zbiorów;

1) niedopuszczeniu do sytuacji, w której zbiory mogà

zostaç utracone, uszkodzone lub zniszczone;

2) ochronie miejsca przechowywania i eksponowania

zbiorów oraz na ich ochronie w czasie transportu.

§ 2. Za w∏aÊciwe zabezpieczenie zbiorów w muzeach odpowiada dyrektor muzeum, który

1) zapewnia realizacj´ wymagaƒ okreÊlonych w § 3

i 5;

3) zapewnia opracowanie planu ochrony muzeum;

5) w przypadku stwierdzenia przest´pstwa, w wyniku

którego nastàpi∏o uszkodzenie, zniszczenie lub

utrata zbiorów

a) zawiadamia niezw∏ocznie najbli˝szà jednostk´

Policji, z wyjàtkiem sytuacji, gdy zawiadomienia

dokona∏a ju˝ inna osoba,

b) zawiadamia organizatora muzeum,

c) przesy∏a informacj´ o stratach do OÊrodka

Ochrony Zbiorów Publicznych celem uj´cia danych w centralnym katalogu skradzionych i zaginionych dóbr kultury,

d) pisemnie powiadamia wykonawc´ i konserwatora elektronicznych urzàdzeƒ zabezpieczajàcych oraz OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych, je˝eli podczas pope∏nienia przest´pstwa

stwierdzono niezadzia∏anie lub wadliwe zadzia∏anie tych urzàdzeƒ.

§ 3. Zabezpieczenie zbiorów w muzeum przed po˝arami polega w szczególnoÊci na

1) przestrzeganiu przeciwpo˝arowych wymagaƒ

techniczno-budowlanych i instalacyjnych oraz

obowiàzków w zakresie ochrony przeciwpo˝arowej, okreÊlonych w przepisach przeciwpo˝arowych;

2) wyposa˝eniu obiektów muzealnych w wymagany

sprz´t, urzàdzenia przeciwpo˝arowe i ratownicze,

znaki bezpieczeƒstwa i gaÊnice oraz poddawaniu

ich przeglàdom technicznym;

Poz. 1892

2) podstawowe — prowadzone w wymiarze 2 godzin,

organizowane przed up∏ywem 3 miesi´cy od daty

rozpocz´cia pracy w muzeum, obejmujàce ca∏okszta∏t zagadnieƒ ochrony przeciwpo˝arowej

w muzeach;

3) specjalistyczne — prowadzone w wymiarze i w zakresie dostosowanych do potrzeb okreÊlonej grupy zawodowej;

4) okresowe (uzupe∏niajàce) — prowadzone w wymiarze 2 godzin, nie rzadziej ni˝ co 3 lata dla pracowników i nie rzadziej ni˝ co 5 lat dla kadry kierowniczej, majàce na celu przypomnienie i uzupe∏nienie znajomoÊci zagadnieƒ ochrony przeciwpo˝arowej w muzeach oraz wskazanie ewentualnych

zmian w zasadach zabezpieczenia przeciwpo˝arowego muzeum.

3) zapewnieniu sprawnego systemu alarmowania

i powiadamiania na wypadek po˝aru;

3. Szkolenia wymienione w ust. 2 pkt 2—4 sà prowadzone przez osoby posiadajàce kwalifikacje zawodowe po˝arnicze.

4) przygotowaniu organizacyjnym i technicznym

zbiorów do ewakuacji w razie powstania zagro˝enia;

4. Fakt odbycia szkolenia z zakresu ochrony przeciwpo˝arowej potwierdza podpisem prowadzàcy

szkolenie oraz osoba uczestniczàca w szkoleniu.

5) opracowaniu i wdro˝eniu instrukcji bezpieczeƒstwa po˝arowego muzeum;

§ 6. Ramowy program szkolenia wst´pnego pracowników obejmuje nast´pujàce tematy

6) zaznajomieniu pracowników z instrukcjà bezpieczeƒstwa po˝arowego i przepisami przeciwpo˝arowymi;

1) zagro˝enia po˝arowe, przyczyny powstania i rozprzestrzeniania si´ po˝aru;

7) obowiàzkowym wyposa˝eniu obiektów, wyznaczonych na podstawie odr´bnych przepisów przez

Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem G∏ównym Paƒstwowej

Stra˝y Po˝arnej, w system sygnalizacji po˝aru.

§ 4. 1. W ka˝dym muzeum musi znajdowaç si´ instrukcja bezpieczeƒstwa po˝arowego, której zakres

jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

2. Wyciàg z instrukcji bezpieczeƒstwa po˝arowego

muzeum w formie instrukcji post´powania na wypadek po˝aru, wraz z wykazem telefonów alarmowych,

umieszcza si´ w miejscach widocznych, dost´pnych

dla wszystkich osób przebywajàcych w muzeum.

2) obowiàzki pracownika na wypadek powstania po˝aru;

3) warunki ewakuacji ludzi i zbiorów, drogi i Êrodki

ewakuacji, z uwzgl´dnieniem ich dost´pnoÊci

i oznakowania;

4) Êrodki gaÊnicze, sta∏e urzàdzenia gaÊnicze, miejsca

rozmieszczenia hydrantów wewn´trznych i gaÊnic;

5) pos∏ugiwanie si´ hydrantami wewn´trznymi i gaÊnicami.

§ 7. Ochrona zbiorów jest organizowana na podstawie planu ochrony muzeum, który powinien

1) uwzgl´dniaç rodzaj dzia∏alnoÊci muzeum;

3. Fakt zapoznania si´ z instrukcjà bezpieczeƒstwa

po˝arowego ka˝dy pracownik potwierdza pisemnym

oÊwiadczeniem, które w∏àcza si´ do akt osobowych

pracownika.

2) podawaç ocen´ aktualnego stanu ochrony muzeum;

§ 5. 1. Pracownicy muzeum podlegajà obowiàzkowemu szkoleniu z zakresu ochrony przeciwpo˝arowej.

a) analiz´ potencjalnych zagro˝eƒ i aktualnego

stanu bezpieczeƒstwa muzeum,

2. Szkolenie pracowników obejmuje nast´pujàce

rodzaje szkoleƒ

1) wst´pne — prowadzone w wymiarze 1 godziny dla

pracowników nowo przyj´tych, w pierwszym miesiàcu pracy, obejmujàce zagadnienia ochrony

przeciwpo˝arowej na stanowisku pracy;

3) zawieraç

b) dane dotyczàce organizacji ochrony fizycznej

muzeum,

c) dane dotyczàce rodzaju zabezpieczeƒ technicznych,

d) zasady organizacji i wykonywania ochrony muzeum.

§ 8. 1. Ochrona zbiorów w muzeach podlegajàcych

obowiàzkowej ochronie zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

(Dz. U. Nr 114, poz. 740, z póên. zm.1)), jest realizowana

Poz. 1892

5. Projektowanie, instalowanie oraz konserwacja

zabezpieczenia technicznego sà dokonywane przez

wyspecjalizowanych przedsi´biorców lub przeszkolonych w∏asnych pracowników.

1) w formie bezpoÊredniej ochrony fizycznej, sprawowanej przez licencjonowanych pracowników

ochrony;

§ 10. Zakres stosowanego zabezpieczenia technicznego musi byç odpowiedni w stosunku do potencjalnych zagro˝eƒ okreÊlonych w planie ochrony muzeum oraz do wartoÊci zabezpieczanych zbiorów.

2) w formie zabezpieczenia technicznego, wykonywanego przez licencjonowanych pracowników zabezpieczenia technicznego;

§ 11. Sposób i zakres stosowania urzàdzeƒ zabezpieczenia technicznego okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

3) ∏àcznie w formach, o których mowa w pkt 1 i 2.

2. Obowiàzek zapewnienia ochrony spoczywa na

dyrektorze muzeum, który ma prawo wyboru formy

ochrony, z uwzgl´dnieniem koniecznoÊci zapewnienia

bezpoÊredniej ochrony fizycznej w czasie udost´pnienia zbiorów.

3. Plan, o którym mowa w § 7, jest uzgadniany

z w∏aÊciwym terytorialnie komendantem wojewódzkim Policji.

§ 9. 1. Ochrona zbiorów w muzeach niepodlegajàcych obowiàzkowej ochronie w myÊl przepisów ustawy, o której mowa w § 8 ust. 1, jest realizowana

1) przez w∏asnych pracowników dozoru: dozorc´,

portiera, pomocnika muzealnego lub nielicencjonowanych pracowników ochrony przedsi´biorcy

posiadajàcego koncesj´ na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony

osób i mienia;

2) przez zabezpieczenia techniczne;

3) ∏àcznie w formach, o których mowa w pkt 1 i 2.

2. Ochrona polega na dozorowaniu zbiorów i innego mienia, materia∏ów, interwencji w przypadkach

stanowiàcych zagro˝enie w ramach posiadanych

uprawnieƒ oraz na obs∏udze urzàdzeƒ zabezpieczenia

technicznego.

3. Plan ochrony dla muzeów, o których mowa

w ust. 1, podlega konsultacji z w∏aÊciwym terytorialnie

komendantem powiatowym lub miejskim Policji.

4. Zabezpieczenie techniczne zapewnia

§ 12. Przedstawiciele firm projektujàcych, instalujàcych i konserwujàcych zabezpieczenia elektroniczne

powinni dodatkowo posiadaç zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu specjalistycznych kursów z zakresu zabezpieczenia obiektów muzealnych, organizowanych przez

OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

§ 13. 1. W przypadku wypo˝yczania zbiorów na

wystawy czasowe, muzeum u˝yczajàce sprawdza poziom ochrony eksponatów, a muzeum wypo˝yczajàce

gwarantuje ich w∏aÊciwà ochron´ w miejscu ekspozycji.

2. Wypo˝yczenie zbiorów uznanych przez dyrektora muzeum za szczególnie cenne wymaga sporzàdzenia pisemnej opinii co do warunków ochrony w miejscu ekspozycji przez odpowiednio przeszkolonego

pracownika muzeum lub rzeczoznawc´ ministra w∏aÊciwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z zakresu bezpieczeƒstwa zbiorów publicznych albo OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

3. W przypadku wypo˝yczenia za granic´ zbiorów

uznanych przez dyrektora muzeum za szczególnie cenne sprawdzenie warunków ochrony w miejscu ekspozycji i sporzàdzenie opinii jest obowiàzkowe. Opinia

mo˝e byç opracowana przez rzeczoznawc´ ministra

w∏aÊciwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, z zakresu bezpieczeƒstwa zbiorów publicznych albo OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

§ 14. Organizacj´ ochrony zbiorów w czasie transportu okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 15. 1. Zasady i sposoby ewakuacji zbiorów na

wypadek powstania zagro˝enia okreÊla plan ewakuacji.

1) uniemo˝liwienie lub ograniczenie dost´pu,

w szczególnoÊci: do budynków, pomieszczeƒ,

urzàdzeƒ technicznych, szaf, gablot wystawienniczych;

2. W planie ewakuacji nale˝y przewidzieç mo˝liwe

rodzaje zagro˝eƒ i opracowaç w∏aÊciwe dla nich procedury przeciwdzia∏ania.

2) wykrywanie naruszenia stref dost´pu oraz ewentualnà ich obserwacj´;

3. Plan ewakuacji zbiorów stanowi cz´Êç sk∏adowà

planów ochrony zabytków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych.

3) sprawnà ∏àcznoÊç i alarmowanie.

———————

1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

§ 16. Plan ewakuacji zbiorów podlega uzgodnieniu

z w∏aÊciwym miejscowo szefem obrony cywilnej.

z 1999 r. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 29, poz. 357, z 2001 r.

Nr 4, poz. 23, Nr 27, poz. 298 i Nr 123, poz. 1353 oraz

z 2002 r. Nr 71, poz. 656 i Nr 74, poz. 676.

§ 17. Plan ewakuacji zbiorów jest aktualizowany

raz do roku równoczeÊnie z planami ochrony zabyt-

ków na wypadek konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowej.

Poz. 1892

pisów ustawy, o której mowa w § 8 ust. 1, stosuje si´

po up∏ywie 8 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

§ 18. Do kontroli przestrzegania zasad zabezpieczania zbiorów w muzeach upowa˝niony jest OÊrodek

Ochrony Zbiorów Publicznych.

§ 20. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

§ 19. Przepis § 7 w stosunku do muzeów niepodlegajàcych obowiàzkowej ochronie, na podstawie prze-

Minister Kultury: W. Dàbrowski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Kultury

z dnia 15 paêdziernika 2003 r. (poz.1892)

Za∏àcznik nr 1

ZAKRES INSTRUKCJI BEZPIECZE¡STWA PO˚AROWEGO

Instrukcja bezpieczeƒstwa po˝arowego powinna

zawieraç

5) zasady uruchamiania urzàdzeƒ gaÊniczych i zabezpieczajàcych uruchamianych r´cznie oraz osoby

odpowiedzialne za ich obs∏ug´;

1) zwi´z∏à charakterystyk´ obiektu obejmujàcà

a) przeznaczenie obiektu,

b) wysokoÊç i liczb´ kondygnacji,

c) klas´ odpornoÊci po˝arowej budynku i klasy odpornoÊci ogniowej oraz stopieƒ rozprzestrzeniania ognia elementów budowlanych,

d) kwalifikacj´ obiektu do kategorii zagro˝enia ludzi ZL, w tym wyszczególnienie stref po˝arowych zaliczonych do kategorii ZL I zagro˝enia

ludzi,

e) obcià˝enie ogniowe wyst´pujàce w pomieszczeniach niezaliczonych do kategorii zagro˝enia

ludzi ZL,

f) okreÊlenie iloÊci i rodzajów dróg oraz wyjÊç

ewakuacyjnych,

g) wyst´powanie i obszar dzia∏ania sta∏ych i pó∏sta∏ych urzàdzeƒ gaÊniczych, instalacji sygnalizacyjno-alarmowych zapewniajàcych alarmowanie po˝arowe oraz rozmieszczenie sprz´tu

gaÊniczego i ratowniczego,

h) wyszczególnienie istniejàcych w obiekcie odst´pstw w odniesieniu do warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç budynki

i ich usytuowanie zgodnie z odr´bnymi przepisami,

i) charakterystyczne dla danego muzeum potencjalne êród∏a powstania po˝aru i drogi jego rozprzestrzeniania;

2) zasady zapobiegania mo˝liwoÊci powstania po˝aru;

3) zasady bezpiecznego prowadzenia prac niebezpiecznych po˝arowo;

4) okreÊlenie osób odpowiedzialnych za stan bezpieczeƒstwa po˝arowego w obiekcie muzealnym i na

poszczególnych stanowiskach pracy;

6) szczegó∏owe rozwiàzania dotyczàce ewakuacji ludzi i zbiorów, z uwzgl´dnieniem

a) Êrodków i sposobów og∏aszania alarmu o niebezpieczeƒstwie,

b) warunków ewakuacji ludzi przy wykorzystaniu

dróg komunikacji ogólnej,

c) warunków i sposobów ewakuacji zbiorów,

d) sposobów praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi;

7) okreÊlenie zasad post´powania na wypadek powstania po˝aru, w tym

a) post´powanie pracowników na wypadek powstania po˝aru do czasu przybycia jednostek

ratowniczo-gaÊniczych oraz ich wspó∏dzia∏anie

z kierujàcym akcjà ratowniczà,

b) kierowanie ewakuacjà ludzi,

c) zabezpieczenie najcenniejszych eksponatów;

8) organizacj´ i zasady zaznajamiania pracowników

z instrukcjà bezpieczeƒstwa po˝arowego i przepisami przeciwpo˝arowymi;

9) graficzny obraz stanu zabezpieczenia po˝arowego

sporzàdzony na rzutach poziomych obiektu w skali 1:100 lub 1:200, z naniesieniem w postaci znaków i symboli

a) dróg i wyjÊç ewakuacyjnych,

b) miejsc rozmieszczenia podr´cznego sprz´tu gaÊniczego i urzàdzeƒ przeciwpo˝arowych,

c) lokalizacji g∏ównych wy∏àczników pràdu, gazu

i innych,

d) miejsc rozmieszczenia znaków bezpieczeƒstwa.

Za∏àcznik nr 2

SPOSÓB I ZAKRES STOSOWANIA URZÑDZE¡ ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO

I. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne

1. Wszystkie drzwi zewn´trzne, okna i inne zabezpieczenia otworów zewn´trznych muszà byç sprawne

i wyposa˝one w atestowane urzàdzenia zamykajàce.

2. Organizacja ruchu osób w muzeach musi

uwzgl´dniaç mo˝liwoÊç korzystania z dwóch wejÊç

g∏ównego i gospodarczego (administracyjnego).

8. Kasety i szafy stalowe, wykorzystywane do przechowywania muzealiów, muszà byç trwale przymocowane do pod∏o˝a lub Êciany pomieszczenia, w którym

si´ znajdujà.

9. Zabezpieczenia budowlane i mechaniczne nale˝y poddawaç przeglàdom i konserwacji, przynajmniej

raz w roku, co nale˝y potwierdziç protoko∏em.

II. Zabezpieczenia elektroniczne

3. Otwory okienne piwnic oraz parteru, stosownie

do zagro˝eƒ, nale˝y dodatkowo zabezpieczyç okiennicami, kratami, ˝aluzjami lub szybami wzmocnionymi.

4. Modernizacje starych lub monta˝ nowych zabezpieczeƒ budowlanych i mechanicznych muszà

uwzgl´dniaç w zabezpieczeniu zewn´trznych otworów

drzwiowych i okiennych, pomieszczeƒ magazynów

zbiorów muzealnych, bibliotecznych i archiwalnych,

sal wystawowych i czytelni zbiorów specjalnych oraz

pracowni konserwacji zbiorów w miejscach szczególnie zagro˝onych, stosowanie minimum

1) zamków, zamkni´ç i drzwi — w klasie B;

2) drzwi o zwi´kszonej odpornoÊci na w∏amanie —

w klasie C;

3) szyb o zwi´kszonej odpornoÊci na przebicie i rozbicie — w klasie P-4;

4) rolet i krat ˝aluzjowych o zwi´kszonej odpornoÊci

na w∏amanie — w klasie 2;

5) szaf stalowych, kas pancernych, sejfów do przechowywania szczególnie cennych zbiorów —

w klasie 4;

1. Zabezpieczenia elektroniczne (elektroniczne systemy technicznej ochrony mienia) stanowià uzupe∏nienie mechanicznych urzàdzeƒ zabezpieczajàcych

i sà wykorzystywane przy realizacji zadaƒ ochrony fizycznej.

2. Przyjmuje si´ klas´ SA3 dla systemu sygnalizacji w∏amania i napadu w muzeach. Stosowane urzàdzenia muszà posiadaç atest w klasie C lub wy˝szej.

3. Dopuszcza si´ stosowanie urzàdzeƒ nieposiadajàcych atestu, je˝eli nie zosta∏y opracowane w stosunku do nich Polskie Normy.

4. Wykonanie poszczególnych rodzajów zabezpieczeƒ elektronicznych musi byç poprzedzone opracowaniem dokumentacji technicznej. Dla niewielkich instalacji dopuszcza si´ wykonanie dokumentacji

uproszczonej sk∏adajàcej si´ z projektu koncepcyjnego

i dokumentacji powykonawczej.

5. Na dokumentacj´ technicznà zabezpieczeƒ elektronicznych powinny sk∏adaç si´ nast´pujàce dokumenty

1) pisemna

obiektu;

umowa

okreÊlajàca

6) krat stalowych wykonanych z kszta∏towników stalowych o przekroju minimum 200 mm2 przy rozstawie pr´tów poziomych 400 mm i pionowych

150 mm oraz spawaniu wszystkich po∏àczeƒ.

2) koncepcja dzia∏ania systemu;

5. Zabezpieczenie otworów drzwiowych, okiennych, Êwietlików, w∏azów dachowych i innych oraz

konstrukcje budowlane przegród zabezpieczajàcych

muszà byç zgodne z wymogami ochrony przeciwpo˝arowej. Przy pracach w obiektach zabytkowych nale˝y

uwzgl´dniaç wymagania s∏u˝b konserwatorskich.

5) schemat blokowy instalacji;

6. Zarzàdzanie gospodarkà kluczami okreÊla „Instrukcja o zasadach zabezpieczania pomieszczeƒ” stanowiàca za∏àcznik do planu ochrony muzeum.

7. Konstrukcje nowych gablot wystawienniczych

muszà uwzgl´dniaç mo˝liwoÊç zastosowania w ich

ochronie szk∏a bezpiecznego, atestowanych zamkni´ç

oraz pod∏àczenia systemu alarmowego.

zakres

ochrony

3) wykaz typów i rodzajów u˝ytych urzàdzeƒ;

4) plan instalacji sygnalizacyjnej (przewodowej);

6) kosztorys;

7) opis techniczny instalacji i wspó∏dzia∏ania urzàdzeƒ;

8) oÊwiadczenia osób sporzàdzajàcych dokumentacj´

i bioràcych udzia∏ w pracach instalacyjnych o nieujawnianiu wiadomoÊci stanowiàcych informacje

niejawne, z którymi zapoznali si´ podczas wykonywania prac.

6. Dokumentacj´ technicznà nale˝y przechowywaç

w sposób uniemo˝liwiajàcy osobom nieupowa˝nionym dost´p do niej.

7. Przystàpienie do modernizacji starych lub monta˝ nowych zabezpieczeƒ elektronicznych nale˝y poprzedziç uzgodnieniem projektu przez OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

8. Odbiór instalacji alarmowej nast´puje po

2—3-tygodniowej eksploatacji próbnej. Wykonawca

przekazuje u˝ytkownikowi dokumentacj´ powykonawczà, ksià˝k´ eksploatacji systemu i potwierdzenie przeszkolenia pracowników w zakresie obs∏ugi systemu.

Poz. 1892

Przekazanie systemu do sta∏ej eksploatacji strony potwierdzajà w protokole odbioru.

9. Konserwacj´ zabezpieczeƒ elektronicznych nale˝y przeprowadzaç nie rzadziej ni˝ raz na 3 miesiàce.

Wszystkie prace zwiàzane z przeglàdami, modernizacjà i konserwacjà zabezpieczeƒ elektronicznych dokumentuje si´ w formie ksià˝ki przeglàdów lub ksià˝ki

eksploatacji i konserwacji.

Za∏àcznik nr 3

ORGANIZACJA OCHRONY ZBIORÓW W CZASIE TRANSPORTU

1. O koniecznoÊci ochrony transportu zbiorów postanawia pisemnie dyrektor lub osoba pisemnie przez

niego upowa˝niona, zwana dalej „osobà odpowiedzialnà za transport”, wskazujàc

1) przedmiot konwojowania;

2) rodzaj Êrodka transportu;

3) miejsce docelowe i czas trwania transportu.

2. Muzea, które sà ochraniane przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, ochraniajà we w∏asnym zakresie transportowane zbiory.

3. Muzea niemogàce wystawiç w∏asnych konwojentów zlecajà us∏ug´ ochrony transportu przedsi´biorcy, który uzyska∏ koncesj´ na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób

i mienia, posiadajàcemu pozwolenie na broƒ na okaziciela wydane na podstawie odr´bnych przepisów.

4) czterech konwojentów — przy przewozie wartoÊci

powy˝ej 50 jednostek obliczeniowych.

8. Konwoje piesze mogà byç wykonywane jedynie

w przypadku ochraniania zbiorów nieprzekraczajàcych 1 jednostki obliczeniowej, je˝eli u˝ycie samochodu nie jest uzasadnione ze wzgl´du na odleg∏oÊç od

miejsca pobrania do miejsca przekazania mienia konwojowego, a do przenoszenia u˝ywa si´ odpowiedniego zabezpieczenia technicznego, w szczególnoÊci

specjalistycznych teczek, walizek.

9. W przypadku gdy sà przenoszone zbiory od 0,3

do 1 jednostki obliczeniowej, osoba transportujàca

jest chroniona przez co najmniej jednego pracownika

ochrony, który mo˝e byç nieuzbrojony.

10. W ka˝dym transporcie zbiorów uczestniczy wyznaczony przez dyrektora kurier muzealny.

4. Konwój organizuje szef wewn´trznej s∏u˝by

ochrony lub funkcyjny pracownik ochrony przedsi´biorcy zgodnie z poleceniem konwoju.

11. PrzydatnoÊç Êrodków transportu u˝ytych do

przewozu zbiorów o wartoÊci powy˝ej jednej jednostki obliczeniowej ka˝dorazowo ocenia kurier muzealny.

5. Organizacja i wykonywanie konwoju odbywa

si´ zgodnie z instrukcjà konwojowania.

12. Zbiory o wartoÊci powy˝ej 15 jednostek obliczeniowych transportuje si´ pojazdami specjalnie

przystosowanymi do ich przewo˝enia, zapewniajàcymi utrzymanie w∏aÊciwych warunków konserwatorskich. Ka˝dorazowo oceny przystosowania pojazdu do

transportu dokonuje kurier.

6. Przy organizacji ochrony transportów zbiorów

dla ustalenia liczby konwojentów przyjmuje si´ wartoÊç zbiorów wyra˝anà w jednostkach obliczeniowych, gdzie jednostka obliczeniowa wynosi 120-krotnoÊç przeci´tnego miesi´cznego wynagrodzenia za

kwarta∏ poprzedzajàcy termin transportu, og∏aszanà

przez Prezesa G∏ównego Urz´du Statystycznego

w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”.

7. Transport zbiorów jest chroniony co najmniej

przez

1) jednego konwojenta — przy przewozie o wartoÊci

do 5 jednostek obliczeniowych;

2) dwóch konwojentów — przy przewozie o wartoÊci

od 5 do 15 jednostek obliczeniowych;

3) trzech konwojentów — przy przewozie o wartoÊci

od 15 do 50 jednostek obliczeniowych;

13. Przy transporcie zbiorów powy˝ej 15 jednostek

obliczeniowych nale˝y do transportu przydzieliç samochód ubezpieczajàcy.

14. W przypadku transportowania zbiorów kolumnà samochodów nale˝y do transportu przydzieliç dwa

samochody ubezpieczajàce, ustalajàc po dwóch konwojentów na ka˝dy samochód ubezpieczajàcy i po

jednym konwojencie na ka˝dy samochód transportujàcy.

15. Transport zbiorów o wartoÊci przekraczajàcej

10 jednostek obliczeniowych odbywajàcy si´ drogà

lotniczà na rejsach krajowych, oprócz kuriera, jest

chroniony przez co najmniej jednego pracownika

ochrony, który mo˝e byç nieuzbrojony.

16. O transportach zbiorów przekraczajàcych wartoÊç 10 jednostek obliczeniowych osoba odpowiedzialna za organizacj´ ochrony transportu informuje

OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych.

17. Koordynacj´ i nadzór nad organizacjà transportów zbiorów majàcych por´czenia wyp∏aty odszkodowania za zniszczone, uszkodzone lub skradzione

eksponaty wystawowe przez Skarb Paƒstwa udzielone

na podstawie odr´bnych przepisów sprawuje OÊrodek

Ochrony Zbiorów Publicznych.

18. Transport zbiorów, o których mowa w ust. 16,

odbywa si´ z udzia∏em Policji.

19. W przypadku przewo˝enia zbiorów o bardzo

du˝ej wartoÊci, na które nie jest wystawione por´czenie wyp∏aty odszkodowania przez Skarb Paƒstwa,

OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych mo˝e zwracaç

si´ do Komendy G∏ównej Policji o udzia∏ w konwoju

Policji na zasadach odr´bnie okreÊlonych.

20. Informacje dotyczàce organizacji transportu

zbiorów przywo˝onych z zagranicy lub wywo˝onych

za granic´ osoba odpowiedzialna za organizacj´

ochrony transportu przekazuje, z zastrze˝eniem

ust. 22, do OÊrodka Ochrony Zbiorów Publicznych

najpóêniej na 20 dni przed rozpocz´ciem transportu,

a w przypadku transportów krajowych najpóêniej na

10 dni przed rozpocz´ciem transportu.

21. Informacja, o której mowa w ust. 16 i 20, musi

zawieraç

1) miejsce, dat´ i godzin´ rozpocz´cia transportu;

2) wartoÊç i rodzaj przewo˝onych zbiorów;

3) marki i numery rejestracyjne pojazdów;

4) nazwiska, imiona i stanowiska osób wchodzàcych

w sk∏ad konwoju, w szczególnoÊci: dowódcy konwoju, konwojentów, kierowców, kurierów muzealnych, a tak˝e numery ich dowodów osobistych

(numery paszportów przy wyjazdach zagranicznych);

5) imi´ i nazwisko osoby odpowiedzialnej za transport, numer telefonu, pod którym mo˝na powia-

Poz. 1892 i 1893

domiç, w szczególnoÊci: o opóênieniu, awarii pojazdu;

6) przy transportach z zagranicy — dat´ i godzin´

przekroczenia punktu kontroli granicznej;

7) uwagi dotyczàce konwoju, w szczególnoÊci: planowane postoje, noclegi, nazw´ i adres przewoênika.

22. W przypadku braku mo˝liwoÊci przekazania

wszystkich danych, okreÊlonych w ust. 21, w terminie

okreÊlonym w ust. 20, przekazuje si´ posiadane dane

dotyczàce transportu, a pozosta∏e w terminie ustalonym z OÊrodkiem Ochrony Zbiorów Publicznych.

23. OÊrodek Ochrony Zbiorów Publicznych uzgodnione pe∏ne dane dotyczàce transportu przekazuje do

Komendy G∏ównej Policji w terminie pozwalajàcym

na zorganizowanie ochrony transportu, nie póêniej

jednak ni˝ na 5 dni przed rozpocz´ciem transportu.

24. Wyjazd i zakoƒczenie transportu o wartoÊci powy˝ej 10 jednostek obliczeniowych dowódca konwoju

zobowiàzany jest zg∏osiç telefonicznie do OÊrodka

Ochrony Zbiorów Publicznych.

25. Transporty zbiorów nale˝y wykonywaç po trasach najbardziej bezpiecznych i mo˝liwie cz´sto patrolowanych przez Policj´.

26. Przy planowaniu transportu nale˝y przestrzegaç, aby odbywa∏ si´ on w dniach powszednich od poniedzia∏ku do czwartku danego tygodnia.

27. W przypadku konwojowania transportu na d∏ugich trasach, gdzie przewidywany jest postój (nocleg),

miejsce postoju transportu i organizacj´ jego ochrony

organizator konwoju uzgadnia wczeÊniej z jednostkà

Policji, na której terenie dzia∏ania postój jest planowany.

28. Przy wyznaczaniu d∏u˝szego postoju transportu nale˝y przede wszystkim braç pod uwag´ mo˝liwoÊci wykorzystania do tego celu zamkni´tych terenów

muzeów i innych obiektów ochranianych przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne lub terenów

administrowanych przez jednostki Policji lub Stra˝y

Granicznej.

1893

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 29 paêdziernika 2003 r.

w sprawie stref zamkni´tych dla ˝eglugi i rybo∏ówstwa na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca

1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej

i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153,

poz. 1502 i Nr 70, poz. 1652) zarzàdza si´, co nast´puje

POUCZENIE

Sprawozdania sk∏ada si´ osobiÊcie lub nadsy∏a listem poleconym w przewidzianym w umowie terminie na

adres organu zlecajàcego.

1 Sprawozdanie cz´Êciowe i koƒcowe sporzàdzaç nale˝y w okresach okreÊlonych w umowie.

2 Opis musi zawieraç szczegó∏owà informacj´ o zrealizowanych dzia∏aniach zgodnie z ich uk∏adem zawartym

w ofercie, która by∏a podstawà przygotowania umowy. W opisie konieczne jest uwzgl´dnienie wszystkich planowanych dzia∏aƒ, zakres, w jakim zosta∏y zrealizowane, i wyjaÊnienie ewentualnych odst´pstw w ich realizacji, zarówno jeÊli idzie o ich zakres, jak i harmonogram realizacji.

3 Do sprawozdania za∏àczyç nale˝y spis wszystkich faktur (rachunków), które op∏acone zosta∏y w ca∏oÊci lub

w cz´Êci ze Êrodków pochodzàcych z dotacji. Spis zawieraç powinien: nr faktury (rachunku), dat´ jego wystawienia, wysokoÊç wydatkowanej kwoty i wskazanie, w jakiej cz´Êci pokryta ona zosta∏a z dotacji, oraz rodzaj

towaru lub zakupionej us∏ugi. Ka˝da z faktur (rachunków) op∏aconych z otrzymanej dotacji powinna byç opatrzona na odwrocie piecz´cià organizacji, podmiotu lub jednostki organizacyjnej oraz zawieraç sporzàdzony

w sposób trwa∏y opis zawierajàcy informacje: z jakich Êrodków wydatkowana kwota zosta∏a pokryta oraz jakie by∏o przeznaczenie zakupionych towarów, us∏ug lub innego rodzaju op∏aconej nale˝noÊci. Informacja ta

powinna byç podpisana przez osob´ odpowiedzialnà za sprawy dotyczàce rozliczeƒ finansowych organizacji.

Do sprawozdania nie za∏àcza si´ faktur (rachunków), które nale˝y przechowywaç zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami i udost´pniaç podczas przeprowadzanych czynnoÊci kontrolnych.

4 WielkoÊç kolejnej transzy dotacji lub ewentualna kwota podlegajàca zwrotowi na rzecz organu zlecajàcego po

zakoƒczeniu zadania.

5 Do niniejszego sprawozdania za∏àczyç nale˝y dodatkowe materia∏y mogàce dokumentowaç dzia∏ania faktyczne podj´te przy realizacji zadania (np. listy uczestników projektu, publikacje wydane w ramach projektu, raporty, wyniki prowadzonych ewaluacji), jak równie˝ dokumentowaç konieczne dzia∏ania prawne (kopie umów,

kopie dowodów przeprowadzenia odpowiedniego post´powania w ramach zamówieƒ publicznych).

1892

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY

z dnia 15 paêdziernika 2003 r.

w sprawie zabezpieczania zbiorów w muzeach przed po˝arami, kradzie˝ami i innymi niebezpieczeƒstwami

gro˝àcymi zniszczeniem lub utratà muzealiów oraz sposobów przygotowania zbiorów do ewakuacji w razie

powstania zagro˝enia

Na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24,

z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984

oraz z 2003 r. Nr 162, poz. 1568) zarzàdza si´, co nast´puje

2) dokonuje corocznie analizy stanu zabezpieczenia

podleg∏ych obiektów przed po˝arem i przest´pczoÊcià oraz zapewnia usuni´cie stwierdzonych

nieprawid∏owoÊci;