Ustawa z dnia 19 września 2003 r. o zmianie ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych

W ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów

bankowych

(Dz. U. Nr 13, poz. 60, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w wysokości nie większej niż 0,35 stopy redyskontowej weksli przyjmowanych od banków

do redyskonta przez Narodowy Bank Polski i nie mniejszej niż 2% w stosunku rocznym

- na cele, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1,

”

;

2)

po art. 10a dodaje się art. 10b w brzmieniu

„

Art. 10b.

1.

Dopłaty do oprocentowania kredytów zaciągniętych od dnia 15 lipca 2002 r. do dnia

15 lipca 2003 r. przez krajowych przedsiębiorców prowadzących produkcję rolniczą,

z przeznaczeniem na cele określone w art. 4 ust. 1 pkt 1, mogą być stosowane za okres

nie dłuższy niż 24 miesiące od dnia otrzymania kredytu, w przypadku gdy w gospodarstwach

tych przedsiębiorców wystąpiły poważne szkody spowodowane przez suszę, która miała

miejsce w 2003 r.

2.

Oprocentowanie kredytów, o których mowa w ust. 1, ustala się w wysokości określonej

w art. 6 ust. 1 pkt 2.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Dopłaty do oprocentowania kredytów zaciągniętych od dnia 15 lipca 2002 r. do dnia

15 lipca 2003 r. przez krajowych przedsiębiorców prowadzących produkcję rolniczą,

z przeznaczeniem na cele określone w art. 4 ust. 1 pkt 1, mogą być stosowane za okres

nie dłuższy niż 24 miesiące od dnia otrzymania kredytu, w przypadku gdy w gospodarstwach

tych przedsiębiorców wystąpiły poważne szkody spowodowane przez suszę, która miała

miejsce w 2003 r.

2.

Oprocentowanie kredytów, o których mowa w ust. 1, ustala się w wysokości określonej

w art. 6 ust. 1 pkt 2.