Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 października 2003 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wagi nieautomatyczne

§ 1. Ârodkami preferencyjnymi, które skutkujà zakazem zwrotu nale˝noÊci celnych przywozowych, sà

———————

1) Minister Finansów kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

— finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93,

poz. 834).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 89, poz. 972, Nr 110,

poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 128, poz. 1403, z 2002 r.

Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804, Nr 112, poz. 974, Nr 141,

poz. 1178, Nr 169, poz. 1387 i Nr 188, poz. 1572 oraz

z 2003 r. Nr 120, poz. 1122.

1) dop∏aty, majàce charakter subwencji lub refundacji eksportowych, udzielane przedsi´biorcom

w przypadku wywozu poza polski obszar celny

produktów rolnych i ich przetworów zakupionych

w kraju;

2) sprzeda˝ po cenach preferencyjnych, pochodzàcych z zapasów w∏asnych Agencji Rynku Rolnego,

produktów rolnych i ich przetworów przeznaczonych do wywozu z polskiego obszaru celnego, wynikajàca z przepisów o utworzeniu Agencji Rynku

Rolnego.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Finansów: w z. W. Ciesielski

1791

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 3 paêdziernika 2003 r.

w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç wagi nieautomatyczne

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja

2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636,

z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

2) b´dàcej podstawà obliczania op∏at targowych, ce∏,

podatków, premii, opustów, kar, wynagrodzeƒ,

odszkodowaƒ lub podobnych typów op∏at;

Rozdzia∏ 1

3) przy stosowaniu odr´bnych przepisów prawnych

oraz w opiniach bieg∏ych i ekspertów wydawanych w procesach sàdowych;

Przepisy ogólne

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla wymagania metrologiczne, którym powinny odpowiadaç wagi nieautomatyczne przeznaczone do okreÊlenia masy

1) w obrocie handlowym;

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286

i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 170, poz. 1652.

4) w praktyce medycznej do wa˝enia pacjentów w celu monitorowania, diagnozowania i leczenia;

5) przy sporzàdzaniu lekarstw na recept´ w aptekach

oraz w analizach wykonywanych w laboratoriach

medycznych i farmaceutycznych;

6) b´dàcej podstawà obliczania nale˝noÊci w bezpoÊrednim obrocie handlowym i przy paczkowaniu

towarów.

2. Uznaje si´, ˝e wagi nieautomatyczne, które sà

zgodne z normà zharmonizowanà PN-EN 45501 „Zagadnienia metrologiczne wag nieautomatycznych”,

spe∏niajà wymagania rozporzàdzenia.

§ 2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) waga nieautomatyczna — przyrzàd pomiarowy

s∏u˝àcy do okreÊlania masy cia∏a, a tak˝e mogàcy

s∏u˝yç do okreÊlania innych, zwiàzanych z masà

wielkoÊci, iloÊci, parametrów albo w∏aÊciwoÊci,

wykorzystujàcy dzia∏anie na cia∏o si∏y grawitacji,

wymagajàcy interwencji operatora podczas wa˝enia;

2) waga elektroniczna — waga nieautomatyczna wyposa˝ona w urzàdzenia elektroniczne, spe∏niajàce

okreÊlone funkcje, produkowane jako oddzielne

zespo∏y, które mogà byç badane niezale˝nie;

3) waga kalkulacyjna — waga nieautomatyczna, która wyznacza nale˝noÊç na podstawie wskazanej

masy i ceny jednostkowej;

4) obcià˝enie maksymalne Max — maksymalna zdolnoÊç wa˝enia bez uwzgl´dnienia granicy zakresu

dodajàcego urzàdzenia tarujàcego;

5) obcià˝enie minimalne Min — wartoÊç obcià˝enia,

poni˝ej której wyniki wa˝enia mogà byç obarczone nadmiernym b∏´dem wzgl´dnym;

6) zakres wa˝enia — przedzia∏ mi´dzy obcià˝eniem

minimalnym a obcià˝eniem maksymalnym;

7) graniczne obcià˝enie bezpieczne Lim — maksymalne obcià˝enie statyczne, którym waga nieautomatyczna mo˝e byç obcià˝ona bez spowodowania

sta∏ej zmiany jej w∏aÊciwoÊci metrologicznych;

Poz. 1791

mi dzia∏ek dla tej samej noÊni ∏adunku, w której

ka˝dy zakres obejmuje obcià˝enia od zera do jego

obcià˝enia maksymalnego;

15) urzàdzenie wskazujàce — cz´Êç wagi nieautomatycznej, która wskazuje wynik wa˝enia;

16) pomocnicze urzàdzenie wskazujàce — urzàdzenie

wskazujàce z dzia∏kà elementarnà d mniejszà od

dzia∏ki legalizacyjnej e;

17) urzàdzenie wskazujàce z wi´kszà rozdzielczoÊcià —

urzàdzenie tymczasowo zmieniajàce dzia∏k´ elementarnà d na wartoÊç mniejszà ni˝ dzia∏ka legalizacyjna e;

18) urzàdzenie tarujàce — urzàdzenie do nastawiania

wskazania zerowego, gdy noÊnia ∏adunku jest obcià˝ona;

19) dodajàce urzàdzenie tarujàce — urzàdzenie tarujàce bez zmiany zakresu wa˝enia dla ∏adunków netto;

20) odejmujàce urzàdzenie tarujàce — urzàdzenie tarujàce zmniejszajàce zakres wa˝enia dla ∏adunków

netto;

21) urzàdzenie wa˝àce tar´ — urzàdzenie tarujàce, które zachowuje wartoÊç tary i mo˝e jà wskazywaç

lub drukowaç, gdy waga jest obcià˝ona lub nieobcià˝ona.

Rozdzia∏ 2

8) dzia∏ka elementarna d — wyra˝ona w jednostkach

miary masy wartoÊç ró˝nicy mi´dzy wartoÊciami

Konstrukcja i wykonanie wag nieautomatycznych

a) odpowiadajàcymi dwóm kolejnym wskazom

podzia∏ki, przy wskazaniu analogowym,

§ 3. 1. Ustala si´ cztery klasy dok∏adnoÊci wag nieautomatycznych, zwanych dalej „wagami”

b) dwóch kolejnych wskazaƒ, przy wskazaniu cyfrowym;

1) I — specjalna;

9) dzia∏ka legalizacyjna e — wartoÊç wyra˝ona w jednostkach miary masy stosowana do badaƒ, kontroli i klasyfikacji wagi nieautomatycznej;

10) b∏´dy graniczne dopuszczalne — wartoÊci skrajne

b∏´du dopuszczone przez wymagania metrologiczne;

11) b∏àd podstawowy — b∏àd wagi nieautomatycznej

wyznaczony w warunkach odniesienia, przy okreÊlonych wartoÊciach wielkoÊci wp∏ywajàcych;

12) noÊnia ∏adunku — cz´Êç wagi przeznaczona do

przyjmowania ∏adunku;

13) waga wielodzia∏kowa — waga nieautomatyczna

z jednym zakresem wa˝enia podzielonym na podzakresy, w których wartoÊci dzia∏ek sà ró˝ne,

a podzakresy wa˝enia wybierane sà samoczynnie,

odpowiednio do stosowanego wzrastajàcego

i malejàcego obcià˝enia;

14) waga wielozakresowa — waga nieautomatyczna

z dwoma lub wi´cej zakresami wa˝enia z ró˝nymi

obcià˝eniami maksymalnymi i ró˝nymi wartoÊcia-

2) II — wysoka;

3) III — Êrednia;

4) IIII — zwyk∏a.

2. Charakterystyki klas dok∏adnoÊci, o których mowa w ust. 1, zwanych dalej „klasami”, okreÊla tabela 1

za∏àcznika do rozporzàdzenia.

§ 4. 1. Dzia∏ka elementarna d i dzia∏ka legalizacyjna e powinny mieç postaç 1 x 10k, 2 x 10k lub

5 x 10k jednostek miary masy, gdzie k jest dowolnà

liczbà ca∏kowità albo zerem.

2. Dla wszystkich wag bez pomocniczych urzàdzeƒ

wskazujàcych stosuje si´ wymaganie: d = e.

3. Dla wag z pomocniczymi urzàdzeniami wskazujàcymi stosuje si´ nast´pujàce wymagania

1) e = 1 x 10k g, gdzie k jest dowolnà liczbà ca∏kowità

albo zerem i

2) d < e ≤ 10 d, z zastrze˝eniem ust. 4.

4. Dla wag klasy I z d < 10–4 g przyjmuje si´

e = 10–3 g.

§ 9. Wagi elektroniczne w przypadku wyst´powania zak∏óceƒ

§ 5. 1. Wagi klasy I albo II z jednym zakresem wa˝enia mogà byç wyposa˝one w pomocnicze urzàdzenia wskazujàce.

1) nie powinny wskazywaç znaczàcych odchyleƒ, to

jest ró˝nicy mi´dzy b∏´dem wskazania a b∏´dem

podstawowym wagi wi´kszej ni˝ wartoÊç dzia∏ki

legalizacyjnej e, albo

2. Dla wag, o których mowa w ust. 1, wartoÊç minimalnà obcià˝enia minimalnego przyjmuje si´ wed∏ug tabeli 1 za∏àcznika do rozporzàdzenia, z tym ˝e

w kolumnie 3 tabeli dzia∏k´ legalizacyjnà e zast´puje

si´ dzia∏kà elementarnà d.

3. W wagach klasy I z jednym zakresem wa˝enia

obcià˝enie maksymalne Max mo˝e byç mniejsze ni˝

50 000 e, je˝eli d < 10–4 g.

§ 6. 1. Wagi mogà mieç wiele zakresów wa˝enia

(wagi wielozakresowe) pod warunkiem, ˝e sà one wyraênie oznaczone na wadze.

2. Klas´ ka˝dego zakresu wa˝enia wagi wielozakresowej okreÊla si´ zgodnie z § 3.

3. Je˝eli zakresy wa˝enia nale˝à do ró˝nych klas,

waga powinna spe∏niaç wymagania tej klasy, której

wymagania sà najostrzejsze.

§ 7. 1. Wagi z jednym zakresem wa˝enia mogà

mieç kilka podzakresów (wagi wielodzia∏kowe).

2. Wagi wielodzia∏kowe nie powinny byç wyposa˝one w pomocnicze urzàdzenia wskazujàce.

3. Ka˝dy podzakres wa˝enia i wagi wielodzia∏kowej jest okreÊlony przez jego

1) dzia∏k´ legalizacyjnà ei, gdzie e(i+1) > ei;

2) obcià˝enie maksymalne Maxi, gdzie Maxr = Max;

3) obcià˝enie minimalne Mini, gdzie Mini = Max(i–1)

i Min1 = Min,

gdzie

i — numer podzakresu (i = 1, 2, ... r),

r — liczba podzakresów.

4. Obcià˝enia maksymalne sà obcià˝eniami netto,

niezale˝nie od wartoÊci zastosowanej tary.

5. Podzakresy wa˝enia wag wielodzia∏kowych powinny nale˝eç do tej samej klasy, która stanowi jednoczeÊnie klas´ wagi, i okreÊla jà tabela 2 za∏àcznika do

rozporzàdzenia.

§ 8. Konstrukcja i wykonanie wag powinny zapewniaç

1) zachowanie przez wagi w∏aÊciwoÊci metrologicznych podczas ich prawid∏owego u˝ytkowania

i przy prawid∏owym zainstalowaniu oraz w czasie

u˝ytkowania w warunkach otoczenia, dla których

sà przewidziane;

2) wskazanie wartoÊci masy.

2) powinny wykrywaç znaczàce odchylenia automatycznie i wykazywaç je poprzez podanie sygna∏u

ostrzegawczego optycznego lub akustycznego,

trwajàcego do podj´cia przez u˝ytkownika dzia∏aƒ

korekcyjnych albo do ustàpienia odchylenia.

§ 10. 1. Wagi powinny spe∏niaç wymagania, o których mowa w § 8 i 9, w przewidywanym okresie ich

u˝ytkowania.

2. Elektroniczne urzàdzenia cyfrowe powinny stale

zapewniaç kontrol´ prawid∏owego przebiegu procesu

pomiaru, wskazywania i wszystkich procesów zapami´tywania i przekazywania danych.

3. Wagi elektroniczne przy automatycznym wykryciu znaczàcego b∏´du trwa∏oÊci, to jest ró˝nicy mi´dzy

b∏´dem podstawowym w okresie u˝ytkowania a poczàtkowym b∏´dem podstawowym wagi wi´kszej ni˝

wartoÊç dzia∏ki legalizacyjnej e, powinny podawaç sygna∏ ostrzegawczy optyczny lub akustyczny trwajàcy

do podj´cia przez u˝ytkownika dzia∏aƒ korekcyjnych

albo do ustàpienia b∏´du.

§ 11. Pod∏àczenie do wagi elektronicznej urzàdzenia peryferyjnego poprzez odpowiedni interfejs nie

powinno mieç negatywnego wp∏ywu na w∏aÊciwoÊci

metrologiczne wagi.

§ 12. Wagi zasilane z baterii powinny sygnalizowaç, ˝e napi´cie spad∏o poni˝ej wymaganej wartoÊci

minimalnej i powinny wówczas nadal dzia∏aç prawid∏owo albo wy∏àczaç si´ automatycznie.

§ 13. 1. Wagi powinny mieç zabezpieczenia uniemo˝liwiajàce ich niew∏aÊciwe lub niezgodne z prawem zastosowanie.

2. Cz´Êci sk∏adowe wag, które nie powinny byç demontowane lub regulowane przez u˝ytkownika, powinny byç zabezpieczone przed takim dzia∏aniem.

§ 14. 1. Wyniki wa˝enia i inne wartoÊci masy powinny byç wskazywane dok∏adnie, jednoznacznie

i niemylàco, a urzàdzenia wskazujàce powinny umo˝liwiaç ∏atwy odczyt w normalnych warunkach u˝ytkowania.

2. Wskazania wag powinny byç wyra˝one w legalnych jednostkach miary masy.

3. Wskazania powy˝ej obcià˝enia maksymalnego

Max powi´kszonego o 9 e nie powinny byç mo˝liwe.

4. Pomocnicze urzàdzenie wskazujàce dopuszcza

si´ tylko na prawo od znaku dziesi´tnego.

5. Urzàdzenie wskazujàce z wi´kszà rozdzielczoÊcià

mo˝e byç u˝ywane tylko chwilowo i podczas jego

dzia∏ania nie powinno byç mo˝liwe drukowanie.

6. Dopuszcza si´ dodatkowe wskazania, je˝eli niemo˝liwe jest pomylenie ich ze wskazaniami, o których

mowa w ust. 1.

7. Drukowane wyniki, o których mowa w ust. 1, powinny byç poprawne, w∏aÊciwie identyfikowalne i jednoznaczne, a wydruki powinny byç wyraêne, czytelne,

nieusuwalne i trwa∏e.

§ 15. 1. Wagi mogà byç w miar´ potrzeby wyposa˝one w

1) urzàdzenie poziomujàce do ustawiania wagi w jej

pozycji odniesienia;

2) wskaênik poziomu o czu∏oÊci wystarczajàcej do

prawid∏owego ustawienia wagi.

2. Wagi mogà byç wyposa˝one w

1) urzàdzenia zerujàce do nastawiania wskazania zerowego, gdy noÊnia ∏adunku wagi jest nieobcià˝ona, których dzia∏anie powinno powodowaç dok∏adne zerowanie i nie powinno byç przyczynà

nieprawid∏owych wyników pomiarów;

2) jedno lub wi´cej urzàdzeƒ tarujàcych, których dzia∏anie powinno zapewniaç dok∏adne zerowanie

i prawid∏owe wa˝enie netto;

3) urzàdzenie zadajàce tar´, odejmujàce zadanà wartoÊç tary od wartoÊci brutto lub netto i wskazujàce

wynik odejmowania, przy dzia∏aniu którego zakres

wa˝enia ∏adunków netto jest odpowiednio zmniejszony, którego dzia∏anie powinno zapewniaç poprawne wyznaczenie wartoÊci netto.

§ 16. 1. Wagi o obcià˝eniu maksymalnym Max nie

wi´kszym ni˝ 100 kg stosowane w bezpoÊrednim obrocie handlowym powinny dodatkowo

1) wskazywaç wszystkie podstawowe informacje

o operacji wa˝enia, a w przypadku wag kalkulacyjnych powinny tak˝e jednoznacznie i dostatecznie

d∏ugo wskazywaç dok∏adnà wartoÊç obliczonej nale˝noÊci za nabywany produkt, umo˝liwiajàc kupujàcemu poprawne jej odczytanie;

2) posiadaç konstrukcj´ chroniàcà kupujàcego przed

nieprawid∏owym, wynikajàcym z wadliwego funkcjonowania wag, obliczeniem nale˝noÊci.

2. Wagi, o których mowa w ust. 1, nie powinny posiadaç

1) pomocniczych urzàdzeƒ wskazujàcych;

2) urzàdzeƒ wskazujàcych z wi´kszà rozdzielczoÊcià.

3. Wskazania wag, o których mowa w ust. 1, powinny byç takie, ˝eby ich interpretacja by∏a ∏atwa i jednoznaczna.

Poz. 1791

4. Wagi kalkulacyjne, poza wa˝eniem poszczególnych produktów i obliczaniem nale˝noÊci, mogà wykonywaç inne funkcje, je˝eli wskazania odnoszàce si´

do wszystkich umów sprzeda˝y sà przedstawione na

wydruku dla kupujàcego wyraênie, jednoznacznie

i czytelnie.

5. Urzàdzenia dodatkowe w wagach, o których mowa w ust. 1, sà dozwolone, je˝eli nie mogà prowadziç

do ich nieuczciwego stosowania.

6. Wagi wykonane w sposób podobny do wag,

o których mowa w ust. 1, niespe∏niajàce wymagaƒ

ust. 1—5, muszà mieç umieszczony w pobli˝u urzàdzenia wskazujàcego nieusuwalny napis: „Waga nie mo˝e byç stosowana w bezpoÊrednim obrocie handlowym”.

§ 17. Wagi etykietujàce, to jest wagi kalkulacyjne

drukujàce wartoÊç masy, cen´ jednostkowà i nale˝noÊç dla towarów paczkowanych, powinny spe∏niaç

wymagania dla wag kalkulacyjnych stosowanych

w bezpoÊrednim obrocie handlowym w zakresie ich

dotyczàcym; drukowanie etykiety cenowej nie powinno byç mo˝liwe poni˝ej obcià˝enia minimalnego.

§ 18. W przypadku wagi posiadajàcej kilka urzàdzeƒ wskazujàcych lub drukujàcych albo pod∏àczonej

do kilku urzàdzeƒ wskazujàcych lub drukujàcych

1) urzàdzenia, które powtarzajà wyniki operacji wa˝enia i nie mogà mieç wp∏ywu na prawid∏owe dzia∏anie wagi, nie podlegajà wymaganiom rozporzàdzenia, je˝eli

a) wyniki wa˝enia sà drukowane lub zapisywane

prawid∏owo i nieusuwalnie przez cz´Êç wagi

spe∏niajàcà wymagania rozporzàdzenia,

b) wyniki te sà dost´pne dla stron, których pomiar

dotyczy;

2) urzàdzenia przeznaczone dla sprzedajàcego i kupujàcego muszà spe∏niaç wymagania rozporzàdzenia, je˝eli waga jest stosowana w bezpoÊrednim

obrocie handlowym.

§ 19. 1. Na wagach powinny byç umieszczone

w sposób nieusuwalny, ∏atwo czytelne i dobrze widoczne w normalnym po∏o˝eniu pracy wagi

1) nast´pujàce oznaczenia

a) nadany znak zatwierdzenia typu, jeÊli ma to zastosowanie,

b) znak fabryczny lub nazwa producenta,

c) klasy (zamieszczone w elipsie lub mi´dzy dwoma liniami poziomymi, po∏àczonymi dwoma

pó∏okr´gami),

d) obcià˝enie maksymalne w postaci Max...,

e) obcià˝enie minimalne w postaci Min...,

f) dzia∏ka legalizacyjna w postaci e = ...;

2) dodatkowe oznaczenia, jeÊli ma to zastosowanie

a) numer fabryczny,

b) znak identyfikacyjny na ka˝dym zespole, dla

wag sk∏adajàcych si´ z oddzielnych, ale wspólnych zespo∏ów,

c) dzia∏ka elementarna, je˝eli jest ró˝na od e, w postaci d = ...,

d) granica zakresu tarowania dodajàcego urzàdzenia tarujàcego, w postaci T = + ...,

e) granica zakresu tarowania odejmujàcego urzàdzenia tarujàcego, je˝eli jest ró˝na od Max,

w postaci T = – ...,

f) dzia∏ka urzàdzenia wa˝àcego tar´, je˝eli jest ró˝na od d, w postaci dT = ...,

g) graniczne obcià˝enie bezpieczne, je˝eli jest ró˝ne od Max, w postaci Lim ...,

h) specjalny zakres temperatury pracy w postaci ...

°C/... °C,

i) prze∏o˝enie mi´dzy szalkà odwa˝nikowà a noÊnià ∏adunku.

2. Usuni´cie oznaczeƒ, o których mowa w ust. 1,

nie powinno byç mo˝liwe bez ich uszkodzenia.

3. W przypadku umieszczenia na wadze tabliczki

znamionowej powinno byç mo˝liwe jej zabezpieczenie, chyba ˝e nie mo˝e byç ona usuni´ta bez uszkodzenia. Je˝eli tabliczka znamionowa mo˝e byç zabezpieczona, powinno byç mo˝liwe umieszczenie na niej

znaku kontrolnego.

Poz. 1791

4. B∏´dy graniczne dopuszczalne wagi odnoszà si´

do wartoÊci netto i tary dla wszystkich mo˝liwych obcià˝eƒ z wy∏àczeniem ustawionych wst´pnie wartoÊci

tary.

§ 21. 1. Wyniki wa˝enia powinny byç powtarzalne

i mo˝liwe do odtworzenia przy u˝yciu innych urzàdzeƒ

wskazujàcych oraz przy stosowaniu innych metod

równowa˝enia.

2. Wp∏yw zmiany po∏o˝enia obcià˝enia na noÊni ∏adunku na wynik wa˝enia powinien byç wystarczajàco

ma∏y.

3. Waga powinna reagowaç na ma∏e zmiany obcià˝enia.

§ 22. Wagi klasy II, III i IIII, które mogà byç stosowane w po∏o˝eniu pochylonym, powinny byç odpowiednio niewra˝liwe na taki stopieƒ pochylenia, jaki

mo˝e wystàpiç w normalnych warunkach ustawienia.

§ 23. Wagi powinny spe∏niaç wymagania, o których mowa w § 20 i 21

1) w zakresie temperatury pracy od –10 °C do

40 °C lub w specjalnym zakresie temperatury podanym przez producenta, przy czym wartoÊç przedzia∏u tego zakresu powinna byç co najmniej równa

a) 5 °C dla wagi klasy I,

b 15 °C dla wagi klasy II,

c) 30 °C dla wagi klasy III i IIII,

4. Oznaczenia Max, Min, e, d powinny byç równie˝

umieszczone w pobli˝u miejsca wskazywania wyniku.

2) w zakresie wahaƒ napi´cia zasilania w normalnych

granicach — w przypadku wag zasilanych napi´ciem o cz´stotliwoÊci sieciowej;

5. Ka˝de urzàdzenie pomiarowe, które jest albo

mo˝e byç pod∏àczone do jednej lub wi´cej noÊni ∏adunku, powinno mieç oznaczenia dotyczàce tych noÊni.

3) w warunkach du˝ej wilgotnoÊci wzgl´dnej przy

górnej granicy zakresu temperatury pracy wagi —

w przypadku wag elektronicznych z wy∏àczeniem

wag klasy I i wag klasy II z wartoÊcià dzia∏ki legalizacyjnej e mniejszà ni˝ 1 g.

Rozdzia∏ 3

Charakterystyki

metrologiczne wag nieautomatycznych

§ 20. 1. B∏´dy graniczne dopuszczalne wag podczas zatwierdzenia typu i legalizacji okreÊla tabela 3

za∏àcznika do rozporzàdzenia.

2. B∏´dy graniczne dopuszczalne wag w u˝ytkowaniu równe sà dwukrotnym wartoÊciom b∏´dów granicznych dopuszczalnych wskazaƒ wag podczas legalizacji, o których mowa w ust. 1.

3. W przypadku wskazania cyfrowego b∏àd wskazania wagi powinien byç skorygowany o b∏àd zaokràglenia, to jest ró˝nic´ mi´dzy wskazaniem cyfrowym

a wynikiem wskazanym przez wag´, gdyby wskazanie

to by∏o analogowe.

§ 24. D∏ugotrwa∏e obcià˝enie wag klasy II, III i IIII

powinno mieç pomijalnie ma∏y wp∏yw na wskazania

przy obcià˝eniu i na wskazania zera natychmiast po

zdj´ciu obcià˝enia.

§ 25. Przy innych wielkoÊciach wp∏ywajàcych ni˝

te, o których mowa w § 22—24, wagi powinny nadal

dzia∏aç prawid∏owo albo wy∏àczaç si´ automatycznie.

Rozdzia∏ 4

Przepis koƒcowy

§ 26. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej z dnia 3 paêdziernika 2003 r. (poz. 1791)

CHARAKTERYSTYKI METROLOGICZNE WAG NIEAUTOMATYCZNYCH

Tabela 1

Charakterystyki klas dok∏adnoÊci wag nieautomatycznych

Klasa

WartoÊç dzia∏ki

legalizacyjnej e

Obcià˝enie minimalne

Min*)

Liczba dzia∏ek legalizacyjnych n = Max/e

wartoÊç minimalna

wartoÊç minimalna

wartoÊç maksymalna

1

2

3

4

5

I

0,001 g ≤ e

100 e

50 000

—

II

0,001 g ≤ e ≤ 0,05 g

0,1 g ≤ e

20 e

50 e

100

5 000

100 000

100 000

III

0,1 g≤ e ≤ 2 g

5g≤e

20 e

20 e

100

500

10 000

10 000

IIII

5g≤e

10 e

100

1 000

*) Obcià˝enie minimalne jest zmniejszone do 5 e dla wag klasy II i III stosowanych do okreÊlenia op∏at wed∏ug

taryf pocztowych.

Tabela 2

Charakterystyki podzakresów wa˝enia wag wielodzia∏kowych

Klasa

WartoÊç dzia∏ki

legalizacyjnej e

Obcià˝enie minimalne

Min

Liczba dzia∏ek legalizacyjnych

wartoÊç minimalna

wartoÊç minimalna*)

n = Maxi /e(i+1)

wartoÊç maksymalna

n = Maxi /ei

1

2

3

4

5

I

0,001 g ≤ ei

100 ei

50 000

—

II

0,001 g ≤ ei ≤ 0,05 g

0,1 g ≤ ei

20 ei

50 ei

5 000

5 000

100 000

100 000

III

0,1 g ≤ ei

20 ei

500

10 000

IIII

5 g ≤ ei

10 ei

50

1 000

*) Dla i = r stosuje si´ odpowiednià kolumn´ tabeli 1, gdzie e jest zastàpione przez e .

r

Tabela 3

B∏´dy graniczne dopuszczalne wag nieautomatycznych podczas legalizacji

Obcià˝enie m

B∏àd

graniczny

dopuszczalny

klasa I

klasa II

klasa III

klasa IIII

0 ≤ m ≤ 50 000 e

0 ≤ m ≤ 5 000 e

0 ≤ m ≤ 500 e

0 ≤ m ≤ 50 e

±0,5 e

50 000 e < m ≤ 200 000 e

5 000 e < m ≤ 20 000 e

500 e < m ≤ 2 000 e

50 e < m ≤ 200 e

±1,0 e

200 000 e < m

20 000 e < m ≤ 100 000 e

2 000 e < m ≤ 10 000 e

200 e < m ≤ 1 000 e

±1,5 e

1792

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 8 paêdziernika 2003 r.

w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç maszyny do pomiaru

pola powierzchni skór

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja

2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636,

z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) maszyna — maszyn´ pomiarowà mechanicznà lub

elektronicznà, b´dàcà przyrzàdem pomiarowym

przeznaczonym do pomiaru pola powierzchni skór

lub podobnych surowców o nieregularnych

kszta∏tach;

a) ró˝nic´ mi´dzy wartoÊciami odpowiadajàcymi

dwóm kolejnym wskazom — w urzàdzeniach

wskazujàcych analogowych lub

b) ró˝nic´ wskazaƒ odpowiadajàcà zmianie o jednostk´ najmniej znaczàcej cyfry — w urzàdzeniach wskazujàcych cyfrowych.

§ 2. Maszyna powinna byç wyposa˝ona w urzàdzenie wskazujàce wynik pomiaru — analogowe lub cyfrowe.

§ 3. W urzàdzeniu wskazujàcym analogowym

2) granica górna zakresu pomiarowego — wartoÊç

wielkoÊci mierzonej równà lub mniejszà od wartoÊci odpowiadajàcej granicy górnej zakresu wskazaƒ urzàdzenia wskazujàcego;

1) podzia∏ka powinna byç kreskowa;

3) granica dolna zakresu pomiarowego — minimalnà

wartoÊç wielkoÊci mierzonej, wi´kszà od wartoÊci

odpowiadajàcej granicy dolnej zakresu wskazaƒ

urzàdzenia wskazujàcego;

3) d∏ugoÊç dzia∏ki elementarnej powinna wynosiç co

najmniej 5 mm;

4) wartoÊç dzia∏ki elementarnej

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286

i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 170, poz. 1652.

2) wartoÊç dzia∏ki elementarnej powinna wynosiç co

najmniej 0,5 dm2;

4) odleg∏oÊç wskazówki od podzielni nie powinna

przekraczaç 2 mm;

5) wskazówka powinna mieç koniec p∏aski, o szerokoÊci nie wi´kszej ni˝ szerokoÊç kresek podzia∏ki;

6) koniec wskazówki powinien zataczaç okràg o promieniu zawartym pomi´dzy 1/4 a 3/4 d∏ugoÊci najkrótszych kresek podzia∏ki;

7) kreski podzia∏ki odpowiadajàce 10 dm2 i wielokrotnoÊci tej wartoÊci powinny byç oznaczone cyframi.

1790

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW1)

z dnia 16 paêdziernika 2003 r.

w sprawie preferencyjnych Êrodków, których zastosowanie przy wywozie produktów kompensacyjnych

wytworzonych w ramach procedury uszlachetniania czynnego w systemie ce∏ zwrotnych skutkuje zakazem

zwrotu nale˝noÊci celnych przywozowych

Na podstawie art. 1331 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia

1997 r. — Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802,

z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje