Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o gwarancji zapłaty za roboty budowlane

Ustawę stosuje się do umów, których przedmiotem jest wykonywanie robót budowlanych

w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

1.

Gwarancji zapłaty za roboty budowlane, zwanej dalej „gwarancją zapłaty”, udziela się

w celu zabezpieczenia terminowej zapłaty za wykonanie robót budowlanych.

2.

Gwarancją zapłaty jest gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa, a także akredytywa bankowa

lub poręczenie banku udzielone wykonawcy robót budowlanych na zlecenie zamawiającego

wykonanie tych robót.

1.

Nie można przez czynność prawną wyłączyć ani ograniczyć prawa do żądania gwarancji

zapłaty.

2.

Wypowiedzenie umowy spowodowane żądaniem gwarancji zapłaty jest bezskuteczne.

1.

Wykonawca robót budowlanych może w każdym czasie żądać od zamawiającego gwarancji

zapłaty do wysokości ewentualnego roszczenia z tytułu wynagrodzenia, wynikającego

z umowy oraz ze zleceń dodatkowych.

2.

Udzielenie gwarancji zapłaty nie stoi na przeszkodzie żądaniu dalszych gwarancji do

łącznej wysokości określonej w ust. 1.

3.

Zamawiający może żądać zwrotu kosztów udzielonych gwarancji zapłaty w części, w jakiej

dokonał terminowej zapłaty za wykonanie robót budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Zwrotu kosztów udzielonych gwarancji zapłaty dokonuje się w wysokości powszechnie

przyjętej, nieprzekraczającej 2 % gwarantowanej kwoty.

1.

Jeżeli wykonawca nie uzyska wystarczającej gwarancji zapłaty w odpowiednim, wyznaczonym

przez siebie terminie, uprawniony jest do wstrzymania się od wykonywania robót i oddania

obiektu zamawiającemu.

2.

Po wyznaczeniu na piśmie dodatkowego terminu do udzielenia gwarancji zapłaty i jego

bezskutecznym upływie wykonawca uprawniony jest do odstąpienia od umowy z winy zamawiającego.

3.

Brak wystarczającej gwarancji zapłaty stanowi przeszkodę w wykonywaniu robót budowlanych

z przyczyn dotyczących zamawiającego i uprawnia wykonawcę do żądania wynagrodzenia

na podstawie art. 639 Kodeksu cywilnego.

Wykonywanie uprawnień przewidzianych przepisami niniejszej ustawy nie narusza przepisów

Kodeksu cywilnego o wykonaniu zobowiązań i skutkach ich niewykonania.

Przepisów ustawy nie stosuje się do umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.