Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Infrastruktury: M. Pol

1707

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 15 wrzeÊnia 2003 r.

w sprawie post´powania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostajàcych w zwiàzku z pe∏nieniem

czynnej s∏u˝by wojskowej

Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 kwietnia

2003 r. o Êwiadczeniach odszkodowawczych przys∏ugujàcych w razie wypadków i chorób pozostajàcych

w zwiàzku ze s∏u˝bà wojskowà (Dz. U. Nr 83, poz. 760)

zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owy tryb post´powania w sprawach ustalania okolicznoÊci i przyczyn wypadków, pozostajàcych

w zwiàzku z pe∏nieniem czynnej s∏u˝by wojskowej;

2) tryb post´powania w razie ujawnienia chorób powsta∏ych w zwiàzku ze szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami s∏u˝by wojskowej;

3) szczegó∏owy tryb przyznawania i wyp∏aty odszkodowaƒ, terminy post´powania w tych sprawach

oraz przypadki, w których post´powanie w sprawie

odszkodowania prowadzi si´ z urz´du, jak równie˝

sposób dor´czania decyzji dotyczàcych odszkodowaƒ;

4) wzory dokumentów sporzàdzanych w toku post´powania w sprawie ustalania okolicznoÊci i przyczyn wypadków oraz post´powania o przyznanie

i wyp∏at´ odszkodowania;

5) tryb post´powania w sprawach przyznawania odszkodowaƒ w szczególnie uzasadnionych przypadkach;

6) w∏aÊciwoÊç organów w sprawach, o których mowa

w pkt 1—5.

Poz. 1707

kowi uleg∏ ˝o∏nierz wyznaczony do pe∏nienia s∏u˝by w tej jednostce.

Rozdzia∏ 2

Ustalanie okolicznoÊci i przyczyn wypadków

§ 4. 1. ˚o∏nierz, który uleg∏ wypadkowi, niezw∏ocznie, je˝eli stan jego zdrowia na to pozwala, melduje

o wypadku swojemu prze∏o˝onemu.

2. Prze∏o˝ony po powzi´ciu wiadomoÊci o wypadku melduje o tym dowódcy jednostki wojskowej, w której ˝o∏nierz pe∏ni s∏u˝b´.

§ 2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) dowódca jednostki wojskowej — dowódc´, szefa,

komendanta jednostki organizacyjnej Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, dyrektora, szefa komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej oraz dyrektora, kierownika innej jednostki

organizacyjnej podleg∏ej lub nadzorowanej przez

Ministra Obrony Narodowej;

2) ˝o∏nierz — ˝o∏nierza pe∏niàcego czynnà s∏u˝b´ wojskowà, ma∏oletniego kandydata na ˝o∏nierza zawodowego odbywajàcego nauk´ w szkole lub orkiestrze wojskowej, studenta szko∏y wy˝szej odbywajàcego przeszkolenie wojskowe lub zaj´cia wojskowe w studium wojskowym, a tak˝e osob´ powo∏anà do odbycia czynnej s∏u˝by wojskowej i zwolnionà z tej s∏u˝by;

3) ustawa — ustaw´ z dnia 11 kwietnia 2003 r. o Êwiadczeniach odszkodowawczych przys∏ugujàcych

w razie wypadków i chorób pozostajàcych w zwiàzku ze s∏u˝bà wojskowà;

4) odszkodowanie — odszkodowanie, o którym mowa

w art. 10, 16 i 17 ustawy.

§ 3. Przepisy dotyczàce dowódcy jednostki wojskowej stosuje si´ odpowiednio do

1) szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego wyznaczonego przez dowódc´ w∏aÊciwego okr´gu wojskowego — je˝eli wypadkowi uleg∏ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego zast´pca;

§ 5. 1. W razie wypadku dowódca jednostki wojskowej, w której poszkodowany ˝o∏nierz pe∏ni s∏u˝b´, powo∏uje niezw∏ocznie komisj´ powypadkowà w celu

ustalenia okolicznoÊci i przyczyn wypadku.

2. W sk∏ad komisji powypadkowej wchodzà co najmniej 3 osoby, w tym

1) jako przewodniczàcy — zast´pca dowódcy jednostki wojskowej;

2) jako cz∏onkowie — inspektor do spraw bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz — odpowiednio do potrzeb — specjalista z dziedziny, w której nastàpi∏

wypadek, albo lekarz.

3. W sk∏ad komisji powypadkowej nie mogà wchodziç osoby, które sà zainteresowane wynikiem dzia∏ania komisji, zw∏aszcza gdy mo˝e mieç on wp∏yw na ich

odpowiedzialnoÊç, oraz osoby b´dàce Êwiadkami wypadku.

4. Je˝eli wypadkowi uleg∏ dowódca jednostki wojskowej, komisj´ powypadkowà powo∏uje jego bezpoÊredni prze∏o˝ony.

§ 6. 1. Do zadaƒ komisji powypadkowej nale˝y

ustalenie czasu, miejsca oraz okolicznoÊci i przyczyn

wypadku.

2. Komisja powypadkowa mo˝e

2) wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ w∏aÊciwego

ze wzgl´du na miejsce wypadku osoby powo∏anej

do odbycia czynnej s∏u˝by wojskowej lub zwolnionej z tej s∏u˝by, która uleg∏a wypadkowi w drodze

z miejsca zamieszkania do jednostki wojskowej lub

w drodze powrotnej do miejsca zamieszkania;

1) dokonaç ogl´dzin miejsca wypadku oraz sporzàdziç

szkic lub wykonaç zdj´cia tego miejsca;

3) kierownika studium wojskowego szko∏y wy˝szej —

je˝eli wypadkowi uleg∏ student w zwiàzku z odbywaniem zaj´ç wojskowych w studium wojskowym

szko∏y wy˝szej;

3) zasi´gnàç opinii specjalisty, w tym lekarza;

4) dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa

Obrony Narodowej w∏aÊciwej w zakresie zabezpieczenia funkcjonowania tego ministerstwa — je˝eli

wypadkowi uleg∏ ˝o∏nierz, o którym mowa w art. 22

ust. 2 pkt 2 ustawy;

5) kierownika paƒstwowej jednostki organizacyjnej

poza resortem obrony narodowej — je˝eli wypad-

2) przes∏uchaç poszkodowanego ˝o∏nierza i inne osoby co do okolicznoÊci dotyczàcych wypadku lub

odebraç od nich pisemne oÊwiadczenia;

4) przeglàdaç akta post´powania karnego i innych post´powaƒ oraz inne dokumenty dotyczàce wypadku i jego nast´pstw, z uwzgl´dnieniem ograniczeƒ

wynikajàcych z odr´bnych przepisów;

5) zapoznaç si´ z posiadanà przez poszkodowanego

˝o∏nierza dokumentacjà medycznà;

6) zebraç inne dowody dotyczàce wypadku.

3. Przed przes∏uchaniem osób, z wyjàtkiem poszkodowanego ˝o∏nierza, co do okolicznoÊci dotyczàcych

wypadku, uprzedza si´ te osoby o odpowiedzialnoÊci

karnej za z∏o˝enie fa∏szywych zeznaƒ.

4. Z ogl´dzin miejsca wypadku oraz przes∏uchania

poszkodowanego ˝o∏nierza lub innych osób sporzàdza

si´ protoko∏y. Wzór protoko∏u ogl´dzin miejsca wypadku, przes∏uchania poszkodowanego ˝o∏nierza i Êwiadka okreÊlajà odpowiednio za∏àczniki nr 1, 2 i 3 do rozporzàdzenia.

5. Je˝eli wypadek zdarzy∏ si´ na terenie jednostki

wojskowej stacjonujàcej w innym garnizonie, przewodniczàcy komisji powypadkowej mo˝e zwróciç si´

do dowódcy tej jednostki o dokonanie czynnoÊci okreÊlonych w ust. 2 pkt 1, 2 i 6 oraz nades∏anie zebranych

materia∏ów.

6. Organy wojskowe oraz ˝o∏nierze i pracownicy

jednostki wojskowej sà obowiàzani udzielaç komisji

powypadkowej wyjaÊnieƒ oraz dostarczaç dokumenty

i inne materia∏y dotyczàce okolicznoÊci wypadku.

§ 7. 1. Komisja powypadkowa sporzàdza protokó∏

powypadkowy, w którym podaje si´ w szczególnoÊci

1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza, który

uleg∏ wypadkowi;

2) dat´ i miejsce wypadku;

3) opis okolicznoÊci i przyczyn wypadku;

4) doznany przez ˝o∏nierza uszczerbek na zdrowiu,

a je˝eli poniós∏ on Êmierç — fakt Êmierci;

5) pouczenie o prawie zg∏oszenia zastrze˝eƒ do ustaleƒ zawartych w protokole;

6) podpisy cz∏onków komisji.

2. Dane dotyczàce doznanego przez ˝o∏nierza

uszczerbku na zdrowiu wpisuje si´ do protoko∏u powypadkowego na podstawie dokumentacji medycznej

lub opinii lekarza.

3. W razie ustalenia przez komisj´ powypadkowà,

˝e

1) wy∏àcznà przyczynà wypadku by∏o umyÊlne lub ra˝àco niedba∏e dzia∏anie albo zaniechanie ˝o∏nierza

naruszajàce obowiàzujàce przepisy lub rozkazy,

2) do wypadku w znacznym stopniu przyczyni∏o si´

zachowanie ˝o∏nierza spowodowane jego stanem

nietrzeêwoÊci albo za˝yciem Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych,

3) uszczerbek na zdrowiu lub Êmierç ˝o∏nierza zosta∏y

spowodowane przez niego umyÊlnie

— informacj´ o tym wraz z opisem wskazujàcych na

to okolicznoÊci i dowodów podaje si´ w protokole powypadkowym.

4. W razie ustalenia, ˝e wy∏àcznà przyczynà wypadku by∏y okolicznoÊci wymienione w ust. 3 pkt 1, w protokole powypadkowym podaje si´

1) przepis lub rozkaz naruszony przez ˝o∏nierza;

2) czy i w jaki sposób prze∏o˝eni ˝o∏nierza zapewnili

mu warunki odpowiadajàce w∏aÊciwym przepisom

Poz. 1707

lub rozkazom i czy sprawowali nadzór nad ich przestrzeganiem;

3) informacj´ o posiadaniu lub braku umiej´tnoÊci

˝o∏nierza, potrzebnych do wykonywania czynnoÊci

zwiàzanych z wypadkiem, oraz informacj´ o przeszkoleniu ˝o∏nierza w zakresie znajomoÊci odpowiednich przepisów lub rozkazów.

5. Do protoko∏u powypadkowego do∏àcza si´ ca∏oÊç materia∏ów zebranych w toku post´powania powypadkowego, w szczególnoÊci: protokó∏ ogl´dzin

miejsca wypadku, protoko∏y przes∏uchaƒ, oÊwiadczenia, opinie specjalistów, notatki, szkice i fotografie.

6. Wzór protoko∏u powypadkowego okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.

§ 8. 1. W razie niezgodnoÊci stanowisk cz∏onków

komisji powypadkowej co do okolicznoÊci lub przyczyn

wypadku, w protokole powypadkowym zamieszcza si´

stanowisko wi´kszoÊci cz∏onków komisji; przy równej

liczbie g∏osów decyduje g∏os przewodniczàcego.

2. Cz∏onek komisji powypadkowej, który nie zgadza

si´ ze stanowiskiem wi´kszoÊci, mo˝e do∏àczyç do protoko∏u powypadkowego zdanie odr´bne z podaniem

uzasadnienia swojego stanowiska. W takim przypadku

w protokole powypadkowym czyni si´ wzmiank´

o zdaniu odr´bnym.

§ 9. 1. Je˝eli w zwiàzku z wypadkiem ˝o∏nierz poniós∏ szkod´ wskutek utraty, ca∏kowitego zniszczenia

lub uszkodzenia przedmiotów osobistego u˝ytku lub

przedmiotów s∏u˝àcych do wykonywania zawodu, komisja powypadkowa ustala

1) jakie to by∏y przedmioty;

2) stan tych przedmiotów przed wypadkiem (stopieƒ

zu˝ycia) i ich przybli˝onà wartoÊç;

3) czy przedmioty te ˝o∏nierz utraci∏, czy te˝ uleg∏y one

ca∏kowitemu zniszczeniu lub tylko uszkodzeniu

i w jakim stopniu.

2. Ustalenia, o których mowa w ust. 1, wpisuje si´

do protoko∏u powypadkowego.

§ 10. 1. Komisja powypadkowa powinna zakoƒczyç

post´powanie i sporzàdziç protokó∏ powypadkowy

najpóêniej w ciàgu 14 dni od dnia wypadku.

2. W przypadku niesporzàdzenia protoko∏u powypadkowego w terminie, o którym mowa w ust. 1, przyczyny opóênienia podaje si´ w tym protokole.

§ 11. 1. Protokó∏ powypadkowy przedstawia si´

niezw∏ocznie dowódcy jednostki wojskowej, który

1) w terminie 3 dni ustosunkowuje si´ do ustaleƒ

w nim zawartych;

2) mo˝e poleciç dokonanie dodatkowych ustaleƒ, gdy

uzna, ˝e okolicznoÊci i przyczyny wypadku nie zosta∏y dostatecznie wyjaÊnione.

2. W razie gdy w toku dodatkowych ustaleƒ wyjdà

na jaw istotne dla sprawy nowe okolicznoÊci, sporzà-

dza si´ nowy protokó∏ powypadkowy, który ponownie

przedstawia si´ dowódcy jednostki wojskowej. Poprzedni protokó∏ powypadkowy w∏àcza si´ do materia∏ów post´powania powypadkowego.

5) informacj´ wskazujàcà w∏aÊciwà dla danego ˝o∏nierza wojskowà komisj´ lekarskà.

3. Dowódca jednostki wojskowej podpisuje protokó∏ powypadkowy, zamieszczajàc w nim swoje stanowisko wobec ustaleƒ komisji powypadkowej.

Post´powanie w razie ujawnienia u ˝o∏nierza choroby powsta∏ej w zwiàzku ze szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami s∏u˝by wojskowej

§ 12. 1. Egzemplarz podpisanego przez dowódc´

jednostki wojskowej protoko∏u powypadkowego dor´cza si´, za pisemnym potwierdzeniem odbioru, poszkodowanemu ˝o∏nierzowi, a je˝eli ˝o∏nierz poniós∏

Êmierç w wypadku — jego ma∏˝onkowi. W razie braku

ma∏˝onka protokó∏ dor´cza si´ pe∏noletniemu dziecku

˝o∏nierza lub opiekunowi dziecka ma∏oletniego albo rodzicom lub innemu cz∏onkowi rodziny, o którym mowa

w art. 12 ustawy.

§ 15. 1. W razie ujawnienia u ˝o∏nierza choroby wymienionej w wykazie ustalonym na podstawie art. 6

ustawy, dowódca jednostki wojskowej, z urz´du lub na

wniosek ˝o∏nierza, kieruje go do wojskowej komisji lekarskiej w celu stwierdzenia, czy choroba ta powsta∏a

w zwiàzku ze szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami s∏u˝by wojskowej, oraz ustalenia uszczerbku na

zdrowiu. Dowódca jednostki wojskowej przekazuje

jednoczeÊnie komisji posiadanà dokumentacj´ medycznà i opis warunków pe∏nienia s∏u˝by wojskowej.

2. Je˝eli w protokole powypadkowym sà zawarte

informacje stanowiàce tajemnic´ paƒstwowà, dor´cza

si´ wyciàg z protoko∏u z pomini´ciem tych informacji,

o czym czyni si´ wzmiank´ w dor´czanym protokole.

3. ˚o∏nierz, który uleg∏ wypadkowi, a w razie jego

Êmierci osoba, o której mowa w art. 12 ustawy, ma prawo wglàdu do akt sprawy oraz sporzàdzania z nich notatek i odpisów. Przepis ust. 2 stosuje si´ odpowiednio.

§ 13. 1. ˚o∏nierzowi poszkodowanemu w wypadku, a w razie jego Êmierci osobie, o której mowa w art.

12 ustawy, przys∏uguje prawo zg∏oszenia pisemnych

zastrze˝eƒ do ustaleƒ zawartych w protokole powypadkowym, w terminie 7 dni od dnia dor´czenia protoko∏u.

2. Zastrze˝enia wnosi si´ do szefa wojewódzkiego

sztabu wojskowego w∏aÊciwego do ustalenia prawa do

odszkodowania, za poÊrednictwem dowódcy jednostki

wojskowej, w której zosta∏ sporzàdzony protokó∏ powypadkowy.

§ 14. 1. Dowódca jednostki wojskowej przesy∏a szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego w∏aÊciwego

do ustalenia prawa do odszkodowania protokó∏ powypadkowy niezw∏ocznie po up∏ywie terminu, o którym

mowa w § 13 ust. 1.

2. Dowódca jednostki wojskowej, przesy∏ajàc protokó∏ powypadkowy, do∏àcza jednoczeÊnie

1) zg∏oszone zastrze˝enia do protoko∏u powypadkowego wraz ze swoim stanowiskiem co do tych zastrze˝eƒ;

2) informacj´ o miejscu zamieszkania poszkodowanego ˝o∏nierza, a w razie jego Êmierci — posiadane

informacje o stanie rodzinnym ˝o∏nierza, ze wskazaniem imion, nazwisk, dat urodzenia oraz miejsc

zamieszkania osób, o których mowa w art. 12 ustawy;

3) posiadanà dokumentacj´ medycznà;

4) inne materia∏y zebrane w toku post´powania powypadkowego;

Rozdzia∏ 3

2. Przewodniczàcy wojskowej komisji lekarskiej

przesy∏a orzeczenie w sprawie ustalenia zwiàzku choroby ze szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami

s∏u˝by wojskowej i stopnia uszczerbku na zdrowiu ˝o∏nierza szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego

w∏aÊciwego do ustalenia prawa do odszkodowania, zainteresowanemu ˝o∏nierzowi oraz dowódcy jednostki

wojskowej, w której ˝o∏nierz ten pe∏ni s∏u˝b´.

§ 16. 1. W razie Êmierci ˝o∏nierza spowodowanej

chorobà wymienionà w wykazie ustalonym na podstawie art. 6 ustawy, dowódca jednostki wojskowej z urz´du lub na wniosek osób, o których mowa w art. 12 ustawy, zwraca si´ do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy przyczynà Êmierci ˝o∏nierza by∏a choroba powsta∏a w zwiàzku ze szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub

warunkami s∏u˝by wojskowej. Dowódca jednostki wojskowej przekazuje jednoczeÊnie komisji posiadanà dokumentacj´ medycznà, opis warunków pe∏nienia s∏u˝by wojskowej i informacj´, o której mowa w § 14 ust. 2

pkt 2.

2. Przewodniczàcy wojskowej komisji lekarskiej

przesy∏a orzeczenie w sprawie ustalenia, czy przyczynà

Êmierci ˝o∏nierza by∏a choroba powsta∏a w zwiàzku ze

szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami s∏u˝by

wojskowej, szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego w∏aÊciwego do ustalenia prawa do odszkodowania,

dowódcy jednostki wojskowej, w której ˝o∏nierz pe∏ni∏

s∏u˝b´, oraz cz∏onkowi rodziny, o którym mowa

w art. 12 ustawy.

§ 17. Tryb post´powania przed wojskowà komisjà

lekarskà w przypadkach, o których mowa w § 15 ust. 1

i § 16 ust. 1, okreÊlajà przepisy wydane na podstawie

art. 20 ust. 3 ustawy.

Rozdzia∏ 4

Post´powanie w sprawie przyznawania i wyp∏aty

odszkodowaƒ

§ 18. 1. W∏aÊciwoÊç szefa wojewódzkiego sztabu

wojskowego do ustalenia prawa do odszkodowania

okreÊla si´, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3, wed∏ug sta∏ego

miejsca stacjonowania jednostki wojskowej

1) w której ˝o∏nierz pe∏ni∏ s∏u˝b´ w dniu wypadku albo w dniu ustalenia przez wojskowà komisj´ lekarskà stopnia uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby;

2) w której ˝o∏nierz pe∏ni∏ ostatnio s∏u˝b´, je˝eli stopieƒ uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby zosta∏ ustalony lub Êmierç wskutek choroby nastàpi∏a po zwolnieniu ze s∏u˝by;

3) w której ˝o∏nierz wyznaczony do pe∏nienia s∏u˝by

w jednostce organizacyjnej poza resortem obrony

narodowej otrzymywa∏ zaopatrzenie wojskowe.

2. Je˝eli wypadkowi uleg∏ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego zast´pca, dowódca okr´gu

wojskowego, w którego zasi´gu dzia∏ania znajduje si´

siedziba tego sztabu, wskazuje szefa innego wojewódzkiego sztabu wojskowego jako w∏aÊciwego dla

danej sprawy.

3. W∏aÊciwoÊç szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego do ustalenia prawa do odszkodowania w stosunku do osób, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2

ustawy, okreÊla Minister Obrony Narodowej.

§ 19. 1. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego

wszczyna post´powanie w sprawie ustalenia prawa do

odszkodowania z urz´du lub na wniosek ˝o∏nierza,

a w razie Êmierci ˝o∏nierza — tak˝e na wniosek cz∏onka

jego rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.

2. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wszczyna post´powanie z urz´du w razie otrzymania

1) protoko∏u powypadkowego;

2) orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej stwierdzajàcego uszczerbek na zdrowiu albo Êmierç ˝o∏nierza wskutek choroby powsta∏ej w zwiàzku ze szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami s∏u˝by

wojskowej.

3. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego mo˝e

wszczàç post´powanie z urz´du równie˝ przed otrzymaniem protoko∏u powypadkowego w razie powzi´cia

wiadomoÊci o wypadku, którego okolicznoÊci i przyczyny nie budzà wàtpliwoÊci, je˝eli ˝o∏nierz poniós∏

Êmierç w tym wypadku lub dozna∏ ci´˝kiego uszkodzenia cia∏a.

§ 20. Je˝eli wniosek o wszcz´cie post´powania

w sprawie ustalenia prawa do odszkodowania wp∏ynie

do niew∏aÊciwego organu, organ ten przekazuje go

niezw∏ocznie szefowi w∏aÊciwego wojewódzkiego sztabu wojskowego.

§ 21. 1. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego

bada i ocenia ca∏okszta∏t sprawy na podstawie wszystkich zebranych dowodów. W szczególnoÊci szef wojewódzkiego sztabu wojskowego ustala, czy wypadek,

któremu uleg∏ ˝o∏nierz, jest wypadkiem, o którym mowa w art. 5 ustawy, i czy nie zachodzà okolicznoÊci

okreÊlone w art. 7 ustawy.

2. W razie Êmierci ˝o∏nierza szef wojewódzkiego

sztabu wojskowego ustala w szczególnoÊci, czy oprócz

Poz. 1707

cz∏onków rodziny wymienionych w informacji nades∏anej przez dowódc´ jednostki wojskowej nie ma innych osób uprawnionych do odszkodowania.

3. W razie potrzeby szef wojewódzkiego sztabu

wojskowego mo˝e przeprowadziç post´powanie uzupe∏niajàce. Przepisy § 6 ust. 2—4 stosuje si´ odpowiednio.

§ 22. 1. W razie ustalenia, ˝e wypadek, jakiemu

uleg∏ ˝o∏nierz, jest wypadkiem pozostajàcym w zwiàzku z pe∏nieniem czynnej s∏u˝by wojskowej, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezw∏ocznie kieruje

˝o∏nierza bezpoÊrednio, a je˝eli pe∏ni on nadal s∏u˝b´

— za poÊrednictwem dowódcy jednostki wojskowej,

do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy

uszczerbek na zdrowiu ˝o∏nierza jest skutkiem tego wypadku oraz stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego

wskutek tego wypadku. W razie Êmierci ˝o∏nierza

wskutek wypadku szef wojewódzkiego sztabu wojskowego zwraca si´ do wojskowej komisji lekarskiej

o ustalenie, czy Êmierç ˝o∏nierza jest nast´pstwem tego wypadku.

2. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego przesy∏a wojskowej komisji lekarskiej posiadanà dokumentacj´ medycznà oraz protokó∏ powypadkowy.

§ 23. Je˝eli wniosek o przyznanie odszkodowania

˝o∏nierz z∏o˝y∏ po zwolnieniu z czynnej s∏u˝by wojskowej, a szef wojewódzkiego sztabu wojskowego nie posiada protoko∏u powypadkowego, szef ten niezw∏ocznie zwraca si´ do dowódcy jednostki wojskowej, w której ˝o∏nierz pe∏ni∏ s∏u˝b´, a w przypadku likwidacji albo

rozformowania tej jednostki wojskowej — do jego bezpoÊredniego prze∏o˝onego, o nades∏anie tego protoko∏u, a nast´pnie niezw∏ocznie kieruje ˝o∏nierza do wojskowej komisji lekarskiej w celu dokonania ustaleƒ,

o których mowa w § 22 ust. 1. Przepis § 22 ust. 2 stosuje si´ odpowiednio.

§ 24. Je˝eli ˝o∏nierz z∏o˝y∏ wniosek o przyznanie odszkodowania po zwolnieniu z czynnej s∏u˝by wojskowej w zwiàzku z doznaniem uszczerbku na zdrowiu

wskutek choroby, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezw∏ocznie kieruje go do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy uszczerbek na zdrowiu

jest nast´pstwem choroby powsta∏ej w zwiàzku ze

szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami s∏u˝by

wojskowej oraz stopnia tego uszczerbku.

§ 25. Je˝eli ˝o∏nierz z∏o˝y∏ wniosek o zwi´kszenie

przyznanego mu odszkodowania wskutek pogorszenia

stanu zdrowia pozostajàcego w zwiàzku z wypadkiem

lub chorobà, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego

niezw∏ocznie kieruje ˝o∏nierza bezpoÊrednio, a je˝eli

pe∏ni on nadal s∏u˝b´ — za poÊrednictwem dowódcy

jednostki wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej

w celu ustalenia, czy ustalony poprzednio uszczerbek

na zdrowiu ˝o∏nierza uleg∏ powi´kszeniu.

§ 26. W razie z∏o˝enia wniosku o odszkodowanie

przez cz∏onka rodziny zmar∏ego ˝o∏nierza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezw∏ocznie zwraca

si´ do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy

Êmierç ˝o∏nierza jest nast´pstwem wypadku pozostajàcego w zwiàzku z pe∏nieniem czynnej s∏u˝by wojskowej albo choroby powsta∏ej w zwiàzku ze szczególnymi w∏aÊciwoÊciami lub warunkami tej s∏u˝by.

§ 27. Je˝eli w sprawie wypadku, któremu uleg∏ ˝o∏nierz, jest prowadzone post´powanie karne lub inne

post´powanie, a wynik tego post´powania mo˝e mieç

wp∏yw na uprawnienia ˝o∏nierza lub cz∏onków jego rodziny do odszkodowania, szef wojewódzkiego sztabu

wojskowego mo˝e odroczyç wydanie decyzji w tej

sprawie do czasu zakoƒczenia w∏aÊciwego post´powania.

§ 28. 1. Decyzj´ w sprawie prawa do odszkodowania szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wydaje

najpóêniej w ciàgu 14 dni od dnia zebrania wszystkich

niezb´dnych dokumentów.

2. Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia.

§ 29. 1. Decyzj´ dor´cza si´, za potwierdzeniem odbioru, osobom, których ona dotyczy.

2. Je˝eli ˝o∏nierz pe∏ni czynnà s∏u˝b´ wojskowà, decyzj´ dor´cza si´ równie˝ dowódcy jednostki wojskowej, w której ˝o∏nierz pe∏ni s∏u˝b´.

§ 30. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego zawiadamia dowódc´ jednostki wojskowej, w której poszkodowany ˝o∏nierz pe∏ni∏ s∏u˝b´, czy wypadek, któremu uleg∏ ˝o∏nierz, jest wypadkiem okreÊlonym w art. 5

ustawy, a je˝eli jest tym wypadkiem, ponadto, czy zachodzà okolicznoÊci okreÊlone w art. 7 ustawy.

§ 31. 1. Wyp∏aty odszkodowania dokonuje si´

w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o jego przyznaniu.

2. Odszkodowanie przys∏ugujàce osobom ma∏oletnim wyp∏aca si´ do ràk ich prawnego przedstawiciela.

§ 32. W razie wst´pnego ustalenia przez wojskowà

komisj´ lekarskà sta∏ego lub d∏ugotrwa∏ego uszczerb-

Poz. 1707

ku na zdrowiu ˝o∏nierza, szef wojewódzkiego sztabu

wojskowego mo˝e wyp∏aciç zaliczk´ na poczet odszkodowania.

§ 33. 1. Je˝eli szef wojewódzkiego sztabu wojskowego uzna, ˝e istnieje szczególnie uzasadniony przypadek przemawiajàcy za przyznaniem ˝o∏nierzowi albo

cz∏onkowi rodziny zmar∏ego ˝o∏nierza jednorazowego

odszkodowania w kwocie wy˝szej ni˝ okreÊlona

w art. 11 lub 13 ustawy, przedstawia spraw´ wraz ze

swojà opinià co do zasadnoÊci i wysokoÊci odszkodowania Ministrowi Obrony Narodowej za poÊrednictwem dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa

Obrony Narodowej w∏aÊciwej w zakresie zabezpieczenia funkcjonowania tego ministerstwa.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach szef

wojewódzkiego sztabu wojskowego mo˝e wystàpiç do

Ministra Obrony Narodowej o przyznanie jednorazowego odszkodowania osobom, o których mowa

w art. 16 pkt 2 i 3 ustawy, w wysokoÊci okreÊlonej

w art. 13 ustawy, wskazujàc przemawiajàce za tym argumenty. Wystàpienie wnosi si´ za poÊrednictwem dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony

Narodowej w∏aÊciwej w zakresie zabezpieczenia funkcjonowania tego ministerstwa.

Rozdzia∏ 5

Przepis koƒcowy

§ 34. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.1)

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

———————

1) Z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia traci

moc rozporzàdzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia

25 paêdziernika 1976 r. w sprawie post´powania o odszkodowanie w razie wypadku lub choroby pozostajàcej

w zwiàzku ze s∏u˝bà wojskowà (Dz. U. Nr 36, poz. 212), na

podstawie art. 31 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o Êwiadczeniach odszkodowawczych przys∏ugujàcych w razie wypadków i chorób pozostajàcych w zwiàzku ze s∏u˝bà wojskowà (Dz. U. Nr 83, poz. 760).

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra

Obrony Narodowej z dnia 15 wrzeÊnia

2003 r. (poz. 1707)

Za∏àcznik nr 1

WZÓR

Za∏àcznik nr 2

WZÓR

Za∏àcznik nr 3

WZÓR

Za∏àcznik nr 4

WZÓR

Za∏àcznik nr 5

WZÓR

d) nawierzchni drogowej skrzy˝owaƒ linii kolejowych z drogami publicznymi w jednym poziomie,

— rejestratora stanów i zdarzeƒ dokumentujàcego procesy sterowania ruchem,

e) sieci trakcyjnej i powrotnej,

— urzàdzeƒ do wykrywania stanów awaryjnych

pojazdów kolejowych podczas biegu pociàgu

oraz nieprawid∏owoÊci za∏adunku wagonów,

f) zwiàzany z torem kolejowym lub skrzy˝owaniem

torów kolejowych lub rozjazdem kolejowym

— z∏àcza szynowego,

— odbojnicy,

— przyrzàdu wyrównawczego,

— koz∏a oporowego;

— urzàdzeƒ hamulca torowego,

— urzàdzeƒ ogrzewania rozjazdów,

b) dla urzàdzeƒ telekomunikacji kolejowej na ka˝dy

typ

— ∏àcznoÊci przewodowej zapowiadawczej,

stra˝nicowej, stacyjno-ruchowej,

2) dla nast´pujàcych urzàdzeƒ przeznaczonych do

prowadzenia ruchu kolejowego, w tym

— ∏àcznoÊci bezprzewodowej pociàgowej, manewrowej, drogowej i utrzymania,

a) dla urzàdzeƒ sterowania i zabezpieczenia ruchu

kolejowego na ka˝dy typ

— zdalnego sterowania urzàdzeniami radiotelefonicznej sieci pociàgowej, manewrowej,

drogowej i utrzymania,

— stacyjnych urzàdzeƒ sterowania, w tym tak˝e

na górkach rozrzàdowych,

— telewizji przemys∏owej do obserwacji torów,

przejazdów kolejowych i pociàgów,

— blokady liniowej,

— urzàdzeƒ zdalnego sterowania ruchem,

— rejestratora rozmów zwiàzanych z prowadzeniem ruchu;

— urzàdzeƒ kontroli prowadzenia pociàgów,

— urzàdzeƒ sygnalizacji kolejowej oraz drogowej dla przejazdów kolejowych,

— urzàdzeƒ do przestawiania lub kontrolowania

ruchomych elementów rozjazdu kolejowego,

3) dla nast´pujàcych pojazdów kolejowych na ka˝dy

typ

a) pojazdu trakcyjnego,

— urzàdzeƒ do stwierdzania niezaj´toÊci torów

i rozjazdów kolejowych, w tym: przekaêniki

torowe, liczniki osi,

b) wagonu pasa˝erskiego,

— urzàdzeƒ oddzia∏ywania tor — pojazd i pojazd — tor, w tym urzàdzeƒ przytorowych,

a w szczególnoÊci: czujnika torowego, rezonatora samoczynnego hamowania pociàgów,

balisy,

d) pojazdu specjalnego,

— urzàdzeƒ przejazdowych, w tym: nap´du rogatkowego, dràga rogatek oraz urzàdzeƒ powiadamiania dró˝ników przejazdowych o jeêdzie pojazdu kolejowego,

c) wagonu towarowego,

e) pojazdu pomocniczego,

f) typowego zespo∏u, podzespo∏u i elementu pojazdu kolejowego.