Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 września 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne

1.

Ustawa reguluje zasady, ogólne warunki i tryb

1)

udzielania poręczeń i gwarancji przez Skarb Państwa, tworzenia zasobu majątkowego

Skarbu Państwa oraz wykonywania zobowiązań z tych tytułów;

2)

udzielania poręczeń i gwarancji przez niektóre osoby prawne;

3

udzielania przez Bank Gospodarstwa Krajowego poręczeń i gwarancji ze środków Krajowego

Funduszu Poręczeń Kredytowych.

2.

Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, stanowią jedyne dopuszczalne

formy, w jakich organy państwa mogą ustanawiać, w drodze umowy, odpowiedzialność majątkową

Skarbu Państwa za zobowiązania innych podmiotów.

3

Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1, nie mogą być udzielane w sposób sprzeczny z przepisami ustawy z dnia 27 lipca

2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 141, poz. 1177 oraz z 2003 r. Nr 159, poz. 1537), zwanej dalej „ustawą o pomocy publicznej dla przedsiębiorców”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepis art. 42a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się również do kredytów zaciągniętych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Przepis art. 42a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się również do kredytów zaciągniętych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

1

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

poręczeniach udzielanych przez Skarb Państwa - należy przez to rozumieć poręczenia

a)

spłaty kredytów,

b)

wykonania zobowiązań wynikających z obligacji,

c)

wypłaty odszkodowania za zniszczone, uszkodzone lub skradzione eksponaty wystawowe,

d

wykonania zobowiązań wynikających z transakcji zabezpieczających przed ryzykiem zmiany

stopy procentowej lub ryzykiem walutowym, związanych z poręczonym lub gwarantowanym

przez Skarb Państwa kredytem lub emisją obligacji;

2

gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa - należy przez to rozumieć gwarancje

a)

spłaty kredytów,

b)

wykonania zobowiązań wynikających z obligacji,

c)

wykonania zobowiązań wynikających z transakcji zabezpieczających przed ryzykiem zmiany

stopy procentowej lub ryzykiem walutowym, związanych z poręczonym lub gwarantowanym

przez Skarb Państwa kredytem lub emisją obligacji;

3

poręczeniach lub gwarancjach udzielanych przez niektóre osoby prawne - należy przez

to rozumieć poręczenia lub gwarancje udzielane przez niebędące bankami oraz zakładami

ubezpieczeń następujące podmioty, uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania

poręczeń lub gwarancji w ramach powierzonych im zadań publicznych lub w zakresie wykonywanej

przez nie działalności gospodarczej

a)

państwowe osoby prawne utworzone w drodze ustawy,

b)

spółki handlowe, w których akcje (udziały) stanowiące własność Skarbu Państwa przekraczają

połowę kapitału zakładowego,

c)

spółdzielnie, w których wartość udziałów stanowiących własność Skarbu Państwa przekracza

połowę funduszu udziałowego,

d)

osoby prawne, w których akcje (udziały) stanowiące własność Skarbu Państwa lub osób

prawnych, o których mowa w lit. a-c, przekraczają połowę kapitału zakładowego lub

funduszu udziałowego,

e)

fundacje, w których fundatorami są osoby prawne, o których mowa w lit. a-c;

4

poręczeniach lub gwarancjach udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego - należy

przez to rozumieć poręczenia lub gwarancje

a)

spłaty kredytów i pożyczek,

b)

wykonania zobowiązań wynikających z obligacji

- udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowego ze środków Krajowego Funduszu Poręczeń

Kredytowych;

5

rezydencie - należy przez to rozumieć rezydenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 83, poz. 931 )

6

nierezydencie - należy przez to rozumieć nierezydenta w rozumieniu przepisów ustawy,

o której mowa w pkt 5;

7)

kredycie - należy przez to rozumieć

a)

kredyt udzielony przez bank-kredytodawcę będący rezydentem

b)

kredyt lub pożyczkę udzielone przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę będącego nierezydentem

8)

kredytobiorcy - należy przez to rozumieć odpowiednio kredytobiorcę lub pożyczkobiorcę

będącego rezydentem

9)

(uchylony);

9a

małym lub średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć małego lub średniego przedsiębiorcę

w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114 , poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643, z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112 oraz z 2003 r. Nr 86, poz. 789 i Nr 128, poz. 1176);

10)

ustawie o obligacjach - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach

(Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1300 oraz z 2002 r. Nr 216, poz. 1824);

11)

ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowychustawę z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 60, poz.

535 i Nr 90, poz. 844);

12)

(uchylony);

13)

(uchylony).

2

Kwoty wyrażone w ustawie w euro przelicza się na walutę polską według kursu średniego,

ogłoszonego w danym roku budżetowym przez Narodowy Bank Polski w Tabeli nr 1 kursów

średnich.

1.

Poręczenie i gwarancja mogą być udzielane po dokonaniu analizy ryzyka wypłat przez

Skarb Państwa z tytułu udzielanych poręczeń i gwarancji.

2.

Poręczenia lub gwarancji nie udziela się, jeżeli z analizy, o której mowa w ust. 1,

wynika, że podmiot, którego zobowiązania mają być objęte poręczeniem lub gwarancją,

nie będzie w stanie wykonać tych zobowiązań.

1.

Poręczenie i gwarancja są, z zastrzeżeniem ust. 2, terminowe i udzielane do kwoty

z góry oznaczonej.

2.

W przypadku poręczenia lub gwarancji udzielanych międzynarodowej instytucji finansowej,

której Rzeczpospolita Polska jest członkiem lub z którą podpisała umowę o współpracy,

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może

odstąpić od wymogu, o którym mowa w ust. 1.

1.

Skuteczność poręczenia lub gwarancji jest uzależniona od wniesienia opłaty prowizyjnej

od poręczenia lub gwarancji, z zastrzeżeniem ust. 4.

2.

Opłata prowizyjna jest naliczana od objętej poręczeniem lub gwarancją kwoty zobowiązania,

a w przypadku poręczeń i gwarancji udzielanych pod warunkiem przeznaczenia kredytu

lub środków z emisji obligacji na cel, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 4 - od kwoty

zwiększenia zobowiązania Skarbu Państwa, stanowiącej różnicę między kwotą zobowiązania

obejmowanego poręczeniem lub gwarancją a kwotą istniejącego zobowiązania z tytułu

udzielonego poręczenia lub gwarancji.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania i pobierania opłaty

prowizyjnej od poręczenia i gwarancji oraz wysokość tej opłaty, uwzględniając w szczególności

1)

uzależnienie wysokości opłaty prowizyjnej, z wyjątkiem opłaty od poręczeń i gwarancji

udzielanych pod warunkiem przeznaczenia kredytu lub środków z emisji obligacji na

cele, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 3, od okresu, na który jest udzielane poręczenie

lub gwarancja;

2)

obniżenie wysokości opłaty prowizyjnej od poręczeń w stosunku do wysokości opłaty

prowizyjnej od gwarancji;

3)

obniżenie stawek opłaty prowizyjnej od poręczeń lub gwarancji, o których mowa w art.

3 ust. 2 i art. 12 ust. 2a, oraz od poręczeń lub gwarancji udzielanych pod warunkiem

przeznaczenia kredytu lub środków z emisji obligacji na cele, o których mowa w art.

7 ust. 2 pkt 3;

4)

ustalenie stawek opłaty prowizyjnej od poręczeń lub gwarancji, których udzielenie

nie stanowi pomocy publicznej w rozumieniu ustawy o pomocy publicznej dla przedsiębiorców,

na poziomie stawek rynkowych.

4.

Poręczenia i gwarancje udzielane pod warunkiem przeznaczenia kredytu lub środków z

emisji obligacji na cele, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, oraz poręczenia, o

których mowa w art. 23 ust. 1, są wolne od opłaty prowizyjnej.

Opłata prowizyjna od poręczenia lub gwarancji jest wpłacana na rachunek, o którym

mowa w art. 30 ust. 1.

1.

Warunkiem udzielenia poręczenia lub gwarancji jest złożenie wniosku o udzielenie poręczenia

lub gwarancji zawierającego dane umożliwiające dokonanie analizy, o której mowa w

art. 2a ust. 1.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające dane zawarte

we wniosku, w tym zaświadczenia właściwych organów dotyczące wykonywania obowiązków

publicznoprawnych podmiotów, których zobowiązania mają być objęte poręczeniem lub

gwarancją.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych zawartych

we wniosku o udzielenie poręczenia lub gwarancji, rodzaje dokumentów dołączanych do

tego wniosku oraz tryb udzielania przez Skarb Państwa poręczenia i gwarancji, uwzględniając

w szczególności zakres niezbędnej analizy, o której mowa w art. 2a ust. 1, przy udzielaniu

określonych poręczeń lub gwarancji oraz zapewnienie sprawności rozpatrywania wniosków.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, lub

minister właściwy do spraw finansów publicznych mogą, w imieniu Skarbu Państwa, udzielać

kredytodawcom poręczenia lub gwarancji spłaty części lub całości kredytu wraz z odsetkami

i innymi kosztami bezpośrednio związanymi z tym kredytem.

2.

W przypadku udzielenia poręczenia lub gwarancji, o których mowa w ust. 1, może być

również udzielone poręczenie lub gwarancja wykonania zobowiązań wynikających z transakcji

zabezpieczającej przed ryzykiem zmiany stopy procentowej lub ryzykiem walutowym, związanej

z kredytem objętym poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa, jeżeli transakcja taka

odpowiada standardom określonym przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Swapów i Instrumentów

Pochodnych lub Związek Banków Polskich.

3.

Poręczenie lub gwarancja mogą być udzielane również bankom lub międzynarodowym instytucjom

finansowym, jeżeli taki bank lub instytucja udzieliły kredytodawcy poręczenia lub

gwarancji za kredytobiorcę.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udziela poręczenia lub gwarancji,

jeżeli kwota poręczenia lub gwarancji przekracza równowartość 5 000 000 euro, z zastrzeżeniem

art. 5 ust. 2.

5.

Rada Ministrów udziela poręczenia lub gwarancji, jeżeli kwota poręczenia lub gwarancji

przekracza równowartość 30 000 000 euro.

(uchylony).

Rozporządzenie wydane na podstawie upoważnienia zmienionego w art. 1 pkt 2 niniejszej

ustawy zachowuje moc do czasu wydania nowego rozporządzenia, nie dłużej jednak niż

przez 6 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie.

1

Poręczenie i gwarancja mogą być udzielone do wysokości 60% pozostającej do spłaty

kwoty kredytu objętego poręczeniem lub gwarancją oraz do wysokości 60% należnych odsetek

od tej kwoty i innych kosztów bezpośrednio związanych z tym kredytem.

2

Rada Ministrów może udzielić poręczenia lub gwarancji do wysokości wyższej niż określona

w ust. 1 w przypadku przedsięwzięcia o szczególnym znaczeniu dla gospodarki narodowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

1.

Poręczenie lub gwarancja mogą być udzielane pod warunkiem przeznaczenia objętego nimi

kredytu na finansowanie przedsięwzięć inwestycyjnych zapewniających

1)

rozwój lub utrzymanie infrastruktury;

2)

rozwój eksportu dóbr i usług;

3)

ochronę środowiska;

4)

tworzenie nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją w ramach pomocy regionalnej;

5)

wdrażanie nowych rozwiązań technicznych lub technologicznych będących wynikiem badań

naukowych lub prac rozwojowych;

6)

restrukturyzację przedsiębiorstw.

2.

Poręczenie lub gwarancja mogą być także udzielane pod warunkiem przeznaczenia objętego

nimi kredytu na

1)

finansowanie zakupu materiałów lub wyrobów gotowych, przeznaczonych na realizację

przedsięwzięć polegających na wykonaniu dóbr inwestycyjnych na eksport, o wartości

kontraktowej powyżej 10 000 000 euro;

2)

zasilenie funduszy utworzonych, na mocy odrębnych ustaw, w Banku Gospodarstwa Krajowego,

jeżeli środki przeznaczone na spłatę kredytu pochodzą ze źródeł innych niż budżet

państwa, z wyłączeniem środków budżetu państwa, które zostały wydatkowane na dopłaty

do kredytu objętego preferencyjnym oprocentowaniem;

3)

utworzenie przez banki linii kredytowych w celu

a)

finansowania przedsięwzięć inwestycyjnych jednostek samorządu terytorialnego oraz

małych i średnich przedsiębiorców,

b)

współfinansowania programów lub projektów w ramach programów pomocowych Unii Europejskiej;

4)

spłatę, objętego już poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa, kredytu wraz z odsetkami

i innymi kosztami bezpośrednio związanymi z tym kredytem.

3.

Przy udzielaniu poręczenia i gwarancji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, nie stosuje

się art. 2a ust. 2.

4.

Poręczenie i gwarancja, o których mowa w ust. 2 pkt 4, mogą być udzielone jednokrotnie.

Warunkiem udzielenia poręczenia lub gwarancji jest ustanowienie przez kredytobiorcę

zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa, na wypadek roszczeń wynikających z tytułu

wykonania obowiązków poręczyciela lub gwaranta.

1

Wykonanie zobowiązań z tytułu poręczenia następuje na wniosek kredytodawcy w przypadku

utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej, po przedstawieniu przez kredytodawcę

dokumentów i informacji potwierdzających brak tej zdolności.

2

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do poręczeń, o których mowa w art. 2b ust. 2 oraz

w art. 7 ust. 2 pkt 2.

(uchylony).

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w przypadku gdy wierzytelność główna

Skarbu Państwa z tytułu wykonania umowy poręczenia zawartej do dnia 31 grudnia 1990 r.

została spłacona bądź zamieniona na akcje (udziały), może umorzyć odsetki ustawowe

naliczone od tej wierzytelności.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Postępowania egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania wierzytelności Skarbu Państwa

z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji, wszczęte przed dniem wejścia w

życie ustawy, umarza się.

2.

Egzekucję wierzytelności umorzoną na podstawie ust. 1 wszczyna się ponownie i prowadzi

zgodnie z przepisami art. 44, 44a i 44b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, z tym że do egzekucji tych wierzytelności nie stosuje się wymogu

złożenia oświadczenia o poddaniu się egzekucji.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do egzekucji wierzytelności Skarbu Państwa

z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji, powstałych przed dniem wejścia

w życie ustawy, co do których przed tym dniem nie zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne.

1

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych

1a.

(uchylony).

2

Poręczenie lub gwarancja mogą obejmować zapłatę należności głównej lub należności

ubocznych albo obu tych należności.

2a

W przypadku udzielenia poręczenia lub gwarancji, o których mowa w ust. 1, może być

również udzielone poręczenie lub gwarancja wykonania zobowiązań wynikających z transakcji

zabezpieczającej przed ryzykiem zmiany stopy procentowej lub ryzykiem walutowym, związanej

z emisją obligacji objętą poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa, jeżeli transakcja

taka odpowiada standardom określonym przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Swapów i

Instrumentów Pochodnych lub Związek Banków Polskich.

3

Poręczenie lub gwarancja są udzielane na wniosek emitenta obligacji.

4

Poręczenie lub gwarancja stanowią zabezpieczenie całkowite lub zabezpieczenie częściowe

w rozumieniu ustawy o obligacjach.

Akty wykonawcze wydane na podstawie uchylonych lub zmienionych przepisów ustawy, o

której mowa w art. 1, pozostają w mocy do czasu zastąpienia ich nowymi przepisami

wykonawczymi, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, o ile nie są z nią sprzeczne.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

3 - w zakresie dotyczącym art. 2d, art. 1 pkt 25 i 26, art. 6 pkt 2 oraz art. 8, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Poręczenie lub gwarancja mogą być udzielone pod warunkiem przeznaczenia środków pochodzących

z emisji obligacji na cele określone w art. 7.

(uchylony).

Do poręczenia i gwarancji stosuje się odpowiednio art. 3 ust. 4 i 5, art. 5 oraz art.

8.

1

W przypadku gdy liczba nabywców obligacji objętych poręczeniem lub gwarancją jest

wyższa niż 15, wykonanie zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu udzielonego poręczenia

lub gwarancji następuje na wniosek i za pośrednictwem banku-reprezentanta w rozumieniu

przepisów ustawy o obligacjach.

2.

Bank-reprezentant obowiązany jest do składania ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych

(uchylony).

1

Rada Ministrów może udzielać, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, w imieniu Skarbu Państwa, nierezydentom

2.

Poręczenie jest udzielane na wniosek organizatora wystawy.

3.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Tworzy się zasób majątkowy Skarbu Państwa, zwany dalej „zasobem”, przeznaczony na

zaspokojenie roszczeń z tytułu poręczeń i gwarancji udzielanych przez Skarb Państwa.

2.

Na zasób składają się, wyodrębnione zgodnie z art. 26 ust. 4, akcje i udziały w spółkach

stanowiące własność Skarbu Państwa.

3.

Zasób powiększają akcje i udziały uzyskane w wyniku dochodzenia przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych

4

Uprawnienia wynikające z akcji i udziałów, o których mowa w ust. 3, wykonuje minister

właściwy do spraw Skarbu Państwa.

1.

Łączna wartość akcji (udziałów) podlegających wyodrębnieniu w danym roku powinna wynosić

nie mniej niż 0,5% łącznej kwoty poręczeń i gwarancji udzielonych w roku poprzednim,

z zastrzeżeniem ust. 2.

1a

Do ustalenia łącznej kwoty poręczeń i gwarancji, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu

do poręczenia i gwarancji, o których mowa w art. 2b ust. 2, przyjmuje się wartość

kredytu powiększoną o skumulowane odsetki za okres spłaty w zakresie, w jakim kredyt

oraz odsetki są objęte poręczeniem lub gwarancją.

2.

Łączna wartość akcji (udziałów) składających się na zasób nie może przekroczyć 15%

łącznej wartości wszystkich zobowiązań wynikających z udzielonych poręczeń i gwarancji

według stanu na koniec ubiegłego roku.

3.

Dla potrzeb wyodrębnienia, o którym mowa w ust. 1, wartość akcji ustala się na podstawie

ich wartości rynkowej; wartość akcji niebędących przedmiotem obrotu publicznego oraz

udziałów ustala się na podstawie wartości księgowej spółki.

4

Rada Ministrów wyodrębnia, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa

5.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa

Środki uzyskane ze zbycia akcji (udziałów) składających się na zasób mogą być przeznaczone

jedynie na zaspokojenie roszczeń z tytułu poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb

Państwa.

1

Akcje i udziały składające się na zasób zbywa, z zastrzeżeniem ust. 1a, Bank Gospodarstwa

Krajowego na zlecenie ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa wydane w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

1a

Akcje składające się na zasób, dopuszczone do publicznego obrotu na rynku regulowanym,

zbywa minister właściwy do spraw Skarbu Państwa na wniosek ministra właściwego do

spraw finansów publicznych.

2.

O zbyciu akcji (udziałów) Bank Gospodarstwa Krajowego zawiadamia ministra właściwego

do spraw Skarbu Państwa

2a

O zbyciu akcji, o których mowa w ust. 1a, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa

niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3

Do zbywania akcji (udziałów) składających się na zasób nie stosuje się przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 106, poz. 673, Nr 115, poz. 741 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, z 2001 r. Nr 4, poz. 26 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 240, poz. 2055).

4.

Z tytułu wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, Bank Gospodarstwa Krajowego

otrzymuje prowizję w wysokości określonej przez ministra właściwego do spraw Skarbu

Państwa

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

2.

W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw finansów publicznych

3.

Gospodarka finansowa środkami gromadzonymi na rachunku, o którym mowa w ust. 2, prowadzona

jest przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

2.

Na rachunku, o którym mowa w ust. 1, gromadzone są

1)

przychody ze sprzedaży akcji i udziałów, o których mowa w art. 25;

2)

odsetki z tytułu oprocentowania środków zgromadzonych na tym rachunku;

3

opłaty prowizyjne, o których mowa w art. 2c ust. 1.

3.

Środki gromadzone na rachunku, o którym mowa w ust. 1, przeznaczane są na

1)

wykonywanie zobowiązań z tytułu poręczeń lub gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa;

2)

pokrycie kosztów dochodzenia wierzytelności Skarbu Państwa powstałych z tytułu wykonania

umowy poręczenia lub gwarancji;

3)

zapłatę prowizji, o której mowa w art. 28 ust. 4.

1.

Łączną kwotę, do wysokości której mogą być udzielane przez Skarb Państwa poręczenia

i gwarancje, określa ustawa budżetowa, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Kwota, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje poręczeń i gwarancji Skarbu Państwa udzielonych

na wykonanie zobowiązań objętych już poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa, w zakresie,

w jakim nie powoduje to zwiększenia zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu udzielonych

poręczeń i gwarancji.

Do poręczeń i gwarancji udzielanych przez niektóre osoby prawne stosuje się art. 2b

ust. 1 oraz odpowiednio przepis art. 8.

1

Osoby prawne wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 3 mogą udzielać poręczenia lub gwarancji

do wysokości nie wyższej niż 60% wartości kapitałów (funduszy) własnych, określonych

według stanu na koniec roku obrotowego poprzedzającego udzielenie poręczenia lub gwarancji,

z zastrzeżeniem że kwota poręczenia lub gwarancji udzielanych za zobowiązania określonego

podmiotu nie może przekroczyć 20% wartości tych kapitałów (funduszy).

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1.

Osoby prawne, wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 3, które udzieliły poręczenia lub gwarancji,

przekazują ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych półroczne informacje

o

1)

liczbie i wartości udzielonych poręczeń i gwarancji;

2)

aktualnym stanie należności i zobowiązań z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji;

3)

podmiotach, na rzecz których oraz za zobowiązania których poręczenia lub gwarancje

zostały udzielone, oraz przeznaczeniu kwot objętych poręczeniem lub gwarancją;

4)

przebiegu dochodzenia wierzytelności powstałych w związku z wykonaniem udzielonych

poręczeń i gwarancji.

2

Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane w terminie 30 dni po upływie

półrocza.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego tworzy Krajowy Fundusz Poręczeń Kredytowych.

2.

Na Krajowy Fundusz Poręczeń Kredytowych składają się

1)

środki przekazywane z budżetu państwa, określane corocznie w ustawie budżetowej;

2

wpływy z inwestycji środków Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych w papiery wartościowe

emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski bądź gwarantowane przez Skarb

Państwa oraz listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 98, poz. 919);

3

Kwoty odzyskane w drodze dochodzenia wierzytelności powstałych w związku z udzielonymi

przez Bank Gospodarstwa Krajowego poręczeniami lub gwarancjami ze środków Krajowego

Funduszu Poręczeń Kredytowych;

4

50% przychodów ze sprzedaży akcji lub udziałów przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego

przez Skarb Państwa w trybie ust. 3;

5)

dywidendy z akcji lub udziałów, o których mowa w pkt 4;

6)

darowizny i zapisy;

7)

inne wpływy.

3

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa

3a

Środki finansowe w wysokości 50% przychodów ze sprzedaży przekazanych akcji lub udziałów,

o których mowa w ust. 3, Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje Polskiej Agencji Rozwoju

Przedsiębiorczości, z przeznaczeniem na udzielanie dotacji, o których mowa w art. 6 ust. 3 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej

Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości

(Dz. U. Nr 109, poz. 1158 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 258, Nr 66, poz. 596 i Nr 216, poz. 1824).

4.

Do przekazania akcji (udziałów), o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się przepisów

ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych

1

Środki Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych przeznaczane są na

1)

zabezpieczenie spłaty kredytów bankowych i pożyczek bankowych oraz odsetek od tych

kredytów i pożyczek, a także wykonania zobowiązań wynikających z obligacji poręczonych

lub gwarantowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego zgodnie z przepisami ustawy,

z zastrzeżeniem ust. 2;

2)

zabezpieczenie spłaty kredytów studenckich w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lipca 1998 r. o pożyczkach i kredytach studenckich

(Dz. U. Nr 108, poz. 685 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550), poręczonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego zgodnie z przepisami ustawy;

3

pokrycie uzasadnionych kosztów związanych z udzielaniem poręczeń i gwarancji oraz

nabywaniem lub obejmowaniem akcji (udziałów), o których mowa w pkt 5;

4

spłatę zobowiązań z tytułu poręczeń i gwarancji Banku Gospodarstwa Krajowego za zobowiązania

podmiotów z tytułu wspierania działalności małych i średnich przedsiębiorców poręczeniami

lub gwarancjami spłaty pożyczek udzielanych z udziałem środków publicznych lub kredytów;

5

obejmowanie lub nabywanie akcji (udziałów) podmiotów udzielających poręczeń lub gwarancji

spłaty kredytów lub pożyczek dla małych i średnich przedsiębiorców oraz obejmowanie

akcji (udziałów) we współtworzonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego podmiotach mających

udzielać poręczeń lub gwarancji spłaty kredytów lub pożyczek zaciąganych przez małych

i średnich przedsiębiorców.

1a.

(uchylony).

2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

Bank Gospodarstwa Krajowego może udzielać poręczeń lub gwarancji, jeżeli kwota poręczenia

lub gwarancji nie przekracza równowartości 5 000 000 euro.

1.

Kredyty, pożyczki bankowe i środki uzyskane z wyemitowanych obligacji, o których mowa

w art. 36 ust. 1 pkt 1, mogą być przeznaczone wyłącznie na

1)

finansowanie inwestycji;

2)

(uchylony);

3)

(uchylony);

4)

tworzenie nowych miejsc pracy;

5)

realizowanie kontraktów eksportowych;

6

zorganizowanie własnego miejsca pracy lub założenie spółdzielni przez absolwenta lub

absolwentów w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu;

7

zapobieżenie lub usunięcie skutków katastrof naturalnych lub awarii technicznych noszących

znamiona klęski żywiołowej;

8

wdrażanie nowych rozwiązań technicznych lub technologicznych będących wynikiem badań

naukowych lub prac rozwojowych;

9

finansowanie działalności gospodarczej małych i średnich przedsiębiorców.

2

Do poręczenia i gwarancji stosuje się odpowiednio art. 2b ust. 1, art. 8 i art. 34.

3

Szczegółowe warunki i tryb udzielania poręczeń lub gwarancji, a także nabywania lub

obejmowania akcji (udziałów), o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5, oraz wysokość,

warunki i tryb pobierania opłat prowizyjnych z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji

określi umowa zawarta między ministrem właściwym do spraw finansów publicznych a Bankiem

Gospodarstwa Krajowego.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego wyodrębnia w swoim planie finansowym plan finansowy Krajowego

Funduszu Poręczeń Kredytowych, opracowany w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych

1a

Projekt planu finansowego Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych podlega uzgodnieniu

z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego w trybie określonym w ustawie z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego

(Dz. U. Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041 i Nr 109, poz. 1158, z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 100, poz. 1085, Nr 111, poz. 1197 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 66, poz. 596 i Nr 230, poz. 1921 oraz z 2003 r. Nr 84, poz. 774).

1b

Plan finansowy Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych określa w szczególności

1)

łączną kwotę, do wysokości której przewiduje się udzielanie poręczeń i gwarancji;

2)

łączną kwotę przeznaczoną na nabycie lub objęcie akcji (udziałów), o których mowa

w art. 36 ust. 1 pkt 5;

3)

przewidywane dochody i koszty;

4)

przewidywane wydatki wynikające z udzielanych poręczeń i gwarancji;

5)

prognozowaną łączną kwotę należności nieściągalnych zapisywanych w ciężar Krajowego

Funduszu Poręczeń Kredytowych.

2.

Bank Gospodarstwa Krajowego sporządza dla Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych

odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat.

Rada Ministrów dostosuje statut Banku Gospodarstwa Krajowego do przepisów ustawy.

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego przeniesie środki Funduszu Poręczeń Kredytowych na rachunek

Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych.

2.

Spłata zobowiązań z tytułu poręczeń, udzielonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego

ze środków Funduszu Poręczeń Kredytowych przed dniem wejścia w życie ustawy, następuje

ze środków Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych.

Spłata zobowiązań z tytułu poręczeń lub gwarancji Skarbu Państwa, powstałych przed

dniem wejścia w życie ustawy, następuje zgodnie z przepisami rozdziału 7.

1.

Do dnia 31 grudnia 2003 r. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw

finansów publicznych, może udzielać, w imieniu Skarbu Państwa, kredytodawcom poręczeń

lub gwarancji spłaty części lub całości kredytów bankowych wraz z odsetkami, zaciąganych

przez Agencję Rynku Rolnego, pod warunkiem przeznaczenia ich na finansowanie następujących

zadań Agencji Rynku Rolnego

1)

interwencyjnych na rynkach krajowych pszenicy, żyta, mięsa wieprzowego, mięsa wołowego,

mleka i przetworów mlecznych, tytoniu, skrobi ziemniaczanej i cukru;

2)

określonych w ustawie z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej

(Dz. U. Nr 11, poz. 83), w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych

(Dz. U. Nr 129, poz. 1446 i Nr 154, poz. 1797 oraz z 2002 r. Nr 107, poz. 937) oraz w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru

(Dz. U. Nr 76, poz. 810 i Nr 122, poz. 1322 oraz z 2002 r. Nr 127, poz. 1086);

3)

związanych z przygotowaniem do pełnienia funkcji agencji płatniczej, o której mowa

w art. 8 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Sanitarnej,

ustawy o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego, ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa, ustawy - Kodeks celny, ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej i ustawy

o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami

(Dz. U. Nr 29, poz. 320), z wyłączeniem kosztów administracyjnych i wynagrodzeń.

2.

Poręczenia lub gwarancje, o których mowa w ust. 1, mogą być również udzielane pod

warunkiem przeznaczenia objętych nimi kredytów na spłatę kredytów wraz z odsetkami

zaciągniętych na finansowanie zadań wymienionych w ust. 1.

3.

Łączna kwota poręczeń i gwarancji, o których mowa w ust. 1 i 2, udzielonych w roku

2003 nie może przekroczyć 1 260 000 000 złotych.

4.

Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1 i 2, są udzielane na wniosek kredytobiorcy.

5.

Od poręczeń i gwarancji, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wnosi się opłaty prowizyjnej.

6.

Do udzielania poręczeń i gwarancji, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się art.

2b ust. 1, art. 5 i art. 8.

1.

Do dnia 31 grudnia 2004 r. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw

finansów publicznych, może udzielać, w imieniu Skarbu Państwa, poręczeń lub gwarancji

spłaty części lub całości kredytów wraz z odsetkami oraz spełnienia przez emitenta

świadczeń pieniężnych wynikających z wyemitowanych przez niego obligacji, jeżeli środki

uzyskane z kredytu lub emisji obligacji zostaną przeznaczone na finansowanie

1)

restrukturyzacji zatrudnienia w przedsiębiorstwach górniczych w rozumieniu ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania

w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112, z 2001 r. Nr 5, poz. 41 i Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 216, poz. 1826 i Nr 238, poz. 2020 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844);

2)

likwidacji kopalni;

3)

usuwania szkód górniczych.

2.

Łączna kwota poręczeń i gwarancji, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 2 500 000 000

złotych, w tym suma kwot poręczonych lub gwarantowanych kredytów oraz kwot poręczonych

lub gwarantowanych świadczeń pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć

1 692 100 000 złotych.

3.

Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1, są udzielane na wniosek kredytobiorcy

lub emitenta obligacji.

4.

Do poręczeń i gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy rozdziału 1

i 1a oraz art. 5, art. 8, art. 17, art. 31, art. 43-44b, art. 45 pkt 1, art. 46 pkt

1 i art. 47, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

5.

Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1, zwalnia się z opłaty prowizyjnej.

6.

Poręczenia lub gwarancje mogą być udzielane na cele określone w ust. 1 także w przypadku,

gdy z analizy, o której mowa w art. 2a ust. 1, wynika, że podmiot, którego zobowiązania

mają zostać objęte poręczeniem lub gwarancją, nie uzyskałby takiego poręczenia lub

gwarancji, zgodnie z art. 2a ust. 2.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

2

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb sprzedaży wierzytelności

Skarbu Państwa z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji, zamiany tych wierzytelności

na akcje (udziały), rozłożenia ich spłaty na raty oraz umorzenia wierzytelności w

całości lub w części, z uwzględnieniem zróżnicowanej sytuacji finansowo-ekonomicznej

dłużników, ich znaczenia dla gospodarki narodowej lub dla regionu kraju.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

4.

Z tytułu wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, Bank Gospodarstwa Krajowego

otrzymuje prowizję w wysokości określonej w umowie zawartej pomiędzy ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych

Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia

lub gwarancji, nie jest możliwe w pełnej wysokości, Rada Ministrów może wyrazić zgodę

na ich sprzedaż poniżej kwoty wynikającej z prawidłowego obliczenia.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do

odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji zawartej

pod warunkiem przeznaczenia kredytu lub środków pochodzących z emisji obligacji na

cele, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, dochodząc spłaty tych kwot ze środków

funduszu, który został zasilony kredytem objętym tym poręczeniem lub gwarancją, lub

środkami pochodzącymi z emisji obligacji objętej tym poręczeniem lub gwarancją.

1.

Na podstawie dokumentów związanych z wierzytelnością Skarbu Państwa z tytułu wykonania

umowy poręczenia lub gwarancji minister właściwy do spraw finansów publicznych może

wystawić tytuł wykonawczy.

2.

W tytule wykonawczym należy oznaczyć

1)

organ, który go wystawił i na rzecz którego egzekucja ma być prowadzona;

2)

dłużnika zobowiązanego do zapłaty;

3)

wysokość zobowiązań dłużnika wraz z odsetkami i terminami ich płatności;

4)

datę wystawienia tytułu wykonawczego;

5)

umowę, z której wynikają dochodzone roszczenia;

6)

wzmiankę o wymagalności dochodzonego roszczenia.

3.

Tytuł wykonawczy należy opatrzyć pieczęcią organu wystawiającego tytuł oraz podpisami

osób uprawnionych do działania w jego imieniu.

4.

W przypadku egzekucji przeciwko kilku osobom lub z kilku części składowych majątku

dłużnika można wystawić dalsze tytuły wykonawcze.

1.

Tytuł wykonawczy jest podstawą prowadzenia egzekucji, w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji, przeciwko osobie będącej dłużnikiem Skarbu Państwa z

tytułu wykonania przez Skarb Państwa umowy poręczenia lub gwarancji, która złożyła

oświadczenie o poddaniu się egzekucji, z zastrzeżeniem art. 44b.

2.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać kwotę, do której dłużnik poddaje

się egzekucji, wraz z ostatecznym terminem, do którego minister właściwy do spraw

finansów publicznych może wystawić tytuł wykonawczy. Dłużnik może się również poddać

egzekucji wydania rzeczy, w przypadku gdy ustanowiono zastaw rejestrowy lub dokonano

przeniesienia własności w celu zabezpieczenia roszczenia.

Jeżeli dług związany z wykonaniem przez Skarb Państwa umowy poręczenia lub gwarancji

przejdzie na osobę trzecią lub gdy obowiązek spełnienia świadczenia z tytułu wykonania

przez Skarb Państwa umowy poręczenia lub gwarancji przeszedł na tę osobę w wyniku

spadkobrania lub przekształcenia osoby prawnej albo gdy zachodzi potrzeba egzekucji

z majątku wspólnego małżonków, podstawą prowadzenia egzekucji przeciwko takiej osobie

może być tytuł wykonawczy, oparty na tytule wykonawczym, o którym mowa w art. 44.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1)

Skarbu Państwa - z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji;

2

osób prawnych, wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 3 - z tytułu udzielonych poręczeń

i gwarancji;

3

Banku Gospodarstwa Krajowego - z tytułu poręczeń i gwarancji udzielonych ze środków

Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych.

Rada Ministrów przedstawia corocznie Sejmowi w terminie właściwym do przedstawienia

sprawozdania z wykonania budżetu państwa za dany rok informację o

1)

poręczeniach i gwarancjach udzielonych przez Skarb Państwa;

2)

poręczeniach i gwarancjach udzielonych przez niektóre osoby prawne;

3

poręczeniach i gwarancjach udzielonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego, ze środków

Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych;

4)

liczbie i wartości akcji (udziałów) składających się na zasób;

5)

wykorzystaniu środków gromadzonych na rachunku, o którym mowa w art. 29 ust. 2.

Poręczenia i gwarancje udzielane przez Skarb Państwa zwalnia się z opłaty skarbowej.

W ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685, z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496, Nr 132, poz. 621 i Nr 139, poz. 647 oraz z 1997 r. Nr 54, poz. 348) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

opłaty od poręczeń i gwarancji, udzielonych przez Skarb Państwa,

”

b)

w ust. 2 w pkt 10 wyrazy „udzielonych na podstawie art. 23 i 23a” zastępuje się wyrazami

„udzielonych przez Skarb Państwa na podstawie odrębnych przepisów”;

2)

w art. 4 w ust. 3 w pkt 1 wyrazy „udzielonych na podstawie art. 23” zastępuje się

wyrazami „i gwarancji, udzielonych przez Skarb Państwa”;

3)

skreśla się art. 23 i 23a;

4)

w art. 24 w pkt 2 w lit. b) wyrazy „art. 23 i 23a” zastępuje się wyrazami „odrębnych

przepisów”;

5)

w art. 26 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

środki na spłatę, objętych poręczeniami lub gwarancjami Skarbu Państwa, kredytów bankowych

na inwestycje

”

;

6)

w art. 27 w ust. 2 w pkt 5 wyrazy „w tym kredyt bankowy objęty poręczeniem, o którym

mowa w art. 23” zastępuje się wyrazami „w tym kredyt lub pożyczka objęte poręczeniem

albo gwarancją Skarbu Państwa”;

7)

w art. 34 w ust. 3 w pkt 6 wyrazy „na podstawie art. 23 i 23a” zastępuje się wyrazami

„przez Skarb Państwa”;

8)

w art. 57 ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Nieodzyskanie w całości lub w części kwot wydatkowanych z budżetu państwa z tytułu

poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa nie stanowi naruszenia dyscypliny

budżetowej, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, iż odzyskanie tych kwot w pełnej

wysokości nie jest możliwe.

”

(pominięte).

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin

(Dz. U. Nr 129, poz. 600, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 124, poz. 601 i Nr 154, poz. 794 oraz z 1996 r. Nr 149, poz. 704 i Nr 156, poz. 774) w art. 26 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rada Ministrów lub Minister Finansów mogą udzielać poręczeń i gwarancji wykonania

zobowiązań gminy, na podstawie ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. Nr 79, poz. 484).

”

,

2)

skreśla się ust. 2,

3)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Warunki i tryb udzielania poręczeń i gwarancji, o których mowa w ust. 1, określają

odrębne przepisy.

4.

Minister Finansów może dokonywać potrąceń, z należnej gminie subwencji ogólnej, kwot

należnych Skarbowi Państwa z tytułu wykonania poręczenia lub gwarancji, o których

mowa w ust. 1.

”

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach

kontraktów eksportowych

(Dz. U. Nr 86, poz. 398 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 154) w art. 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Do poręczeń, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. Nr 79, poz. 484).

”

.

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 54, poz. 349) w art. 23 skreśla się ust. 2 i oznaczenie ust. 1.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa

(Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369 i Nr 98, poz. 473 oraz z 1997 r. Nr 41, poz. 255) w art. 3 skreśla się ust. 4.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44 i Nr 28, poz. 153) w art. 17 w ust. 1 po pkt 4p dodaje się pkt 4r i 4s w brzmieniu

„

4r)

dochody Banku Gospodarstwa Krajowego, prowadzącego Krajowy Fundusz Poręczeń Kredytowych,

stanowiące równowartość dochodu przekazanego na ten Fundusz,

4s)

dochody z tytułu wynagrodzenia prowizyjnego otrzymywanego przez Bank Gospodarstwa

Krajowego na podstawie ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. Nr 79, poz. 484).

”

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 1995 r. Nr 4, poz. 18 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1997 r. Nr 24, poz. 119) w art. 14 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów Krajowego Funduszu Poręczeń

Kredytowych utworzonego w Banku Gospodarstwa Krajowego oraz od środków zgromadzonych

na rachunku rezerw poręczeniowych i gwarancyjnych Skarbu Państwa w tym banku.

”

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 360, z 1993 r. Nr 6, poz. 29, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369, Nr 121, poz. 591 i Nr 136, poz. 703 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496) w art. 31 w ust. 3 skreśla się kropkę i dodaje wyrazy „oraz środki zgromadzone na

rachunku rezerw poręczeniowych i gwarancyjnych Skarbu Państwa w Banku Gospodarstwa

Krajowego.”

W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 1995 r. Nr 13, poz. 59, z 1996 r. Nr 64, poz. 315 i Nr 89, poz. 402 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153) w art. 2 w ust. 3 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

korzystają z indywidualnie przyznanej pomocy, poręczenia lub gwarancji udzielonych

przez państwo, samorząd terytorialny lub podmioty określone w ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. Nr 79, poz. 484).

”

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez okres 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc przepisy wydane

na podstawie art. 23 i 23a Prawa budżetowego, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 1997 r. poręczenia i gwarancje

Skarbu Państwa mogą być udzielane do kwoty, o której mowa w art. 8 ustawy budżetowej na rok 1997 z dnia 21 lutego 1997 r.

(Dz. U. Nr 19, poz. 106).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia,

3)

art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem

31 marca 2002 r.,

4)

art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

5)

art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.

63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

6)

art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

7)

art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54

oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.