Oświadczenie rządowe z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o bezpieczeństwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu współdziałającego, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r.

Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych,

— jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona,

— b´dzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 9 marca 2000 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

1672

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 31 lipca 2002 r.

w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych

i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, sporzàdzonej w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e na podstawie ustawy z dnia 7 paêdziernika 1999 r. o ratyfikacji Konwencji o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji

Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego (Dz. U. Nr 93, poz. 1065), sporzàdzonej w Nowym

Jorku dnia 9 grudnia 1994 r., oraz stosownie do art. 25

tej konwencji, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowa∏ dnia 9 marca 2000 r. wy˝ej wymienionà konwencj´. Dnia 22 maja 2000 r. z∏o˝ono Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako

depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny.

Zgodnie z artyku∏em 27 ust´p 1 konwencji wesz∏a

ona w ˝ycie dnia 15 stycznia 1999 r., a w stosunku do

Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 27

ust´p 2, dnia 21 czerwca 2000 r.

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami tej konwencji

Republika Albanii

Republika Argentyƒska

Zwiàzek Australijski

Republika Austrii

Republika Azerbejd˝aƒska

Ludowa Republika Bangladeszu

Królestwo Belgii

Nowa Zelandia

Republika Bia∏orusi

Republika Panamy

Republika Botswany

Republika Portugalska

Federacyjna Republika Brazylii

Federacja Rosyjska

Brunei Darussalam

Republika Senegalu

Republika Bu∏garii

Republika Singapuru

Republika Chile

Republika S∏owacka

Republika Chorwacji

Królestwo Szwecji

Republika Czeska

Republika Tunezyjska

Królestwo Danii

Turkmenistan

Republika Ekwadoru

Ukraina

Republika Fid˝i

Wschodnia Republika Urugwaju

Republika Filipin

Republika Uzbekistanu

Republika Finlandii

Republika W´gierska

Republika Francuska

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej

Republika Grecka

Republika Gwinei

Królestwo Hiszpanii

Irlandia

Republika Islandii

Jamajka

Republika W∏oska

Republika Wybrze˝a KoÊci S∏oniowej.

2. Przy sk∏adaniu dokumentów ratyfikacyjnych,

przyj´cia, przystàpienia lub zatwierdzenia nast´pujàce paƒstwa z∏o˝y∏y podane ni˝ej deklaracje i zastrze˝enia

Japonia

KRÓLESTWO BELGII

Kanada

Deklaracja interpretacyjna

Republika Korei

Republika Kostaryki

Królestwo Lesotho

Wielka Libijska Arabska D˝amahirija

Ludowo-Socjalistyczna

Ksi´stwo Liechtensteinu

Republika Litewska

Rzàd Belgijski oÊwiadcza, ˝e artyku∏ 9 ust´p 1 (c)

dotyczy wy∏àcznie tych przypadków, w których groêba

jest wiarygodna.

(«Interpretative declaration

The Belgian Government declares the following

article 9, paragraph 1 (c), only covers cases where the

threat is credible.»)

Wielkie Ksi´stwo Luksemburga

By∏a Jugos∏owiaƒska Republika Macedonii

Monako

REPUBLIKA KOSTARYKI

Zastrze˝enie

Republika Nauru

Królestwo Nepalu

Królestwo Niderlandów1

Republika Federalna Niemiec

Królestwo Norwegii

Rzàd Republiki sk∏ada zastrze˝enie do artyku∏u 2

ust´p 2 konwencji w celu ograniczenia stosowania

konwencji w zakresie sprzecznym z pokojowym sposobem myÊlenia naszego kraju i dlatego, w przypadku

wystàpienia konfliktów w zwiàzku ze stosowaniem

konwencji, Kostaryka przyznaje pierwszeƒstwo, je˝eli

jest to konieczne, prawu humanitarnemu.

——————

1 Konwencja znajduje zastosowanie do Królestwa w Europie, Antyli Holenderskich i Aruby

(«Reservation

(«For the Kingdom in Europe, the Netherlands Antilles and

Aruba.»)

The Government of the Republic enters a reservation to article 2, paragraph 2, of the Convention, to the

effect that limiting the scope of application of the Convention is contrary to the pacifist thinking of our country and, accordingly, that, in the event of conflicts

with the application of the Convention, Costa Rica

will, where necessary, give precedence to humanitarian law.»)

KRÓLESTWO NEPALU

Deklaracja

Rzàd Nepalu stosownie do przepisu artyku∏u 22

ust. 2 oÊwiadcza, ˝e nie uwa˝a si´ za zwiàzany przepisem zawartym w ust´pie 1 tego artyku∏u, zgodnie z którym ka˝dy spór mi´dzy dwoma lub wi´cej Paƒstwami-Stronami dotyczàcy interpretacji bàdê stosowania niniejszej konwencji zostaje na wniosek jednego z tych

Paƒstw przekazany do arbitra˝u lub skierowany do

Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci, a tak˝e stwierdza, ˝e w ka˝dym indywidualnym przypadku

niezb´dna jest uprzednia zgoda wszystkich stron takiego sporu na poddanie go pod arbitra˝ lub przekazanie

do Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci.

(«Declaration

[The Government of Nepal] avails itself of the provisions of article 22, paragraph 2, and declares that it

does not consider itself bound by the provisions of paragraph 1 of the said article under which any dispute

between two or more States Parties concerning the interpretation or application of this Convention shall at

the request of one of them, be submitted to arbitration

or referred to the International Court of Justice, and

states that in each individual case, prior consent of all

parties to such a dispute is necessary for the submission of the dispute to arbitration or to the International

Court of Justice.»)

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW

Deklaracja

Królestwo Niderlandów rozumie, ˝e artyku∏ 14 Konwencji o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego

stanowi, ˝e w∏aÊciwy organ paƒstwa musi podjàç decyzj´ w kwestii przekazanej do niego zgodnie z prawem

krajowym i w ten sposób niejako podejmuje decyzj´

w sprawach przest´pstw pospolitych o charakterze

zbrodni. W zwiàzku z tym Królestwo Niderlandów rozumie ten przepis jako w∏àczajàcy prawo odpowiednich w∏adz sàdowniczych do nieskazania osoby podejrzanej o pope∏nienie przest´pstwa, o którym mowa

w artykule 9 ust´p 1, je˝eli wed∏ug opinii odpowiednich w∏adz sàdowniczych powa˝na analiza prawa procesowego wskazuje na to, ˝e skuteczne skazanie by∏oby niemo˝liwe.

(«Declaration

The Kingdom of the Netherlands understands Article 14 of the Convention on the Safety of United Nations and Associated Personnel states that the compe-

Poz. 1672

tent national authorities must decide on a case submitted to them in accordance with national law and in the

same manner as they would decide on ordinary offences of a grave nature. Consequently, the Kingdom of

the Netherlands understands this provision to include

the right of its competent judicial authorities to decide

not to prosecute a person alleged to have committed

a crime as referred to in Article 9, paragraph 1, if, in the

opinion of the competent judicial authorities, grave

considerations of procedural law indicate that effective prosecution would be impossible.»)

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC

Deklaracja

Zgodnie z prawem niemieckim w∏adze Republiki

Federalnej Niemiec przekazujà informacje dotyczàce

domniemanych sprawców, ofiar oraz okolicznoÊci

dokonania przest´pstwa (dane personalne) bezpoÊrednio zainteresowanemu paƒstwu i jednoczeÊnie

informujà Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, ˝e takie informacje zosta∏y przekazane.

(«Declaration

In accordance with German law, the authorities of

the Federal Republic of Germany will communicate information on alleged offenders, victims and circumstances of the crime (personal data) directly to the states concerned and, in parallel with this, will inform the

Secretary-General of the United Nations that such information has been communicated.»)

REPUBLIKA S¸OWACKA

Deklaracja uczyniona przy podpisywaniu

i potwierdzona przy ratyfikacji

Je˝eli spór dotyczàcy interpretacji lub stosowania

konwencji nie mo˝e byç rozstrzygni´ty w drodze negocjacji, Republika S∏owacka wyra˝a ch´ç przekazania tego sporu Mi´dzynarodowemu Trybuna∏owi SprawiedliwoÊci, zgodnie z artyku∏em 22 ust´p 1 konwencji.

W zwiàzku z tym spór, którego stronà mog∏aby staç si´

Republika S∏owacka, mo˝e zostaç poddany arbitra˝owi

jedynie za jej wyraênà zgodà.

(«Declaration made upon signature and confirmed

upon ratification

If a dispute concerning the interpretation or application of the Convention is not settled by negotiation,

the Slovak Republic prefers its submission to the International Court of Justice in accordance with article 22,

paragraph 1 of the Convention. Therefore a dispute, to

which the Slovak Republic might be a Party can be submitted to arbitration only with the explicit consent of

the Slovak Republic.»)

REPUBLIKA TUNEZYJSKA

Zastrze˝enie

Republika Tunezyjska zastrzega, ˝e nie uwa˝a si´ za

zwiàzanà postanowieniami artyku∏u 22 ust´p 1 konwe-

ncji i ˝e spory dotyczàce interpretacji lub stosowania

konwencji mogà byç poddane pod arbitra˝ bàdê przekazane do Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci jedynie po uprzednim wyra˝eniu zgody przez

wszystkie zainteresowane strony.

Poz. 1672 i 1673

graph 1, of the Convention and that disputes concerning the interpretation or application of the Convention may be submitted to arbitration or to the International Court of Justice only with the prior consent of all

the parties concerned.»)

(«Reservation

The Tunisian Republic declares that it does not consider itself bound by the provisions of article 22, para-

Minister Spraw Zagranicznych: w z. D. Hübner

1673

UMOWA

mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej Polskiej, Rzàdem Republiki Czeskiej i Rzàdem Republiki S∏owackiej

w sprawie utworzenia Brygady Wielonarodowej,

podpisana w Orawskim Hradzie dnia 20 wrzeÊnia 2001 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomoÊci

W dniu 20 wrzeÊnia 2001 r. w Orawskim Hradzie zosta∏a podpisana Umowa mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej Polskiej, Rzàdem Republiki Czeskiej i Rzàdem Republiki S∏owackiej w sprawie utworzenia Brygady Wielonarodowej, w nast´pujàcym brzmieniu

Przek∏ad

UMOWA

mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej Polskiej, Rzàdem

Republiki Czeskiej i Rzàdem Republiki S∏owackiej

w sprawie utworzenia Brygady Wielonarodowej

powo∏ujàc si´ na komunikat podpisany przez ich

Ministrów Obrony w Bratys∏awie dnia 30 maja 2001 r.

w sprawie utworzenia wielonarodowej jednostki wojskowej,

uzgodni∏y, co nast´puje

Rzàd Rzeczypospolitej Polskiej,

Rzàd Republiki Czeskiej i

Rzàd Republiki S∏owackiej,

zwane dalej Umawiajàcymi si´ Stronami,

bioràc pod uwag´ inicjatyw´ Republiki S∏owackiej

dotyczàcà utworzenia wspólnej wielonarodowej jednostki wojskowej;

kierujàc si´ postanowieniami Karty Narodów Zjednoczonych, a tak˝e innych dokumentów dotyczàcych

wielostronnej wspó∏pracy oraz pokoju i bezpieczeƒstwa mi´dzynarodowego;

bioràc pod uwag´ postanowienia Umowy mi´dzy

Stronami Traktatu Pó∏nocnoatlantyckiego dotyczàcej

statusu ich si∏ zbrojnych (NATO SOFA), sporzàdzonej

w Londynie dnia 19 czerwca 1951 r., a tak˝e postanowienia Umowy mi´dzy Paƒstwami-Stronami Traktatu

Pó∏nocnoatlantyckiego a innymi paƒstwami uczestniczàcymi w Partnerstwie dla Pokoju, dotyczàcej statusu

ich si∏ zbrojnych, oraz jej Protoko∏u dodatkowego,

sporzàdzonych w Brukseli dnia 19 czerwca 1995 r.

(PdP SOFA);

Artyku∏ 1

Cel umowy

Celem niniejszej umowy jest utworzenie Brygady

Wielonarodowej, zwanej dalej „Brygadà”, oraz okreÊlenie zakresu odpowiedzialnoÊci Umawiajàcych si´

Stron, zasad organizacji i wspó∏pracy w jej ramach

oraz statusu jej Kwatery G∏ównej i Sztabu.

Artyku∏ 2

Porozumienie techniczne

(1) Szczegó∏owe ustalenia dotyczàce kompetencji

Dowódcy Brygady i personelu Kwatery G∏ównej, obsady stanowisk i zasad ich rotacji, struktury organizacyjnej, wyposa˝enia oraz kwestii szkoleniowych, logistycznych i finansowych zawieraç b´dzie porozumienie techniczne, które zostanie podpisane przez Ministrów Obrony Umawiajàcych si´ Stron.

(2) Umawiajàce si´ Strony uzgodni∏y, i˝ porozumienie techniczne nie b´dzie stanowiç zobowiàzaƒ wià˝àcych w myÊl prawa mi´dzynarodowego.