Oświadczenie rządowe z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie mocy obowiązującej Porozumienia wiedeńskiego ustanawiającego międzynarodową klasyfikację elementów graficznych znaków, sporządzonego w Wiedniu dnia 12 czerwca 1973 r. i zmienionego dnia 1 października 1985 r.

Po zapoznaniu si´ z powy˝szym porozumieniem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— porozumienie powy˝sze zosta∏o uznane za s∏uszne zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w nim

zawartych,

— Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do tego porozumienia, zastrzegajàc sobie korzystanie

z uprawnienia przewidzianego w artykule 4 ust´p (5) porozumienia,

— z uwzgl´dnieniem wy˝ej wspomnianego zastrze˝enia porozumienie b´dzie niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 4 kwietnia 1996 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

1670

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 11 grudnia 2001 r.

w sprawie mocy obowiàzujàcej Porozumienia wiedeƒskiego ustanawiajàcego mi´dzynarodowà klasyfikacj´

elementów graficznych znaków, sporzàdzonego w Wiedniu dnia 12 czerwca 1973 r.

i zmienionego dnia 1 paêdziernika 1985 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e dnia

4 kwietnia 1996 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ratyfikowa∏ Porozumienie wiedeƒskie ustanawiajàce

mi´dzynarodowà klasyfikacj´ elementów graficznych

znaków, sporzàdzone w Wiedniu dnia 12 czerwca 1973 r.

i zmienione dnia 1 paêdziernika 1985 r. Dokument przystàpienia zosta∏ z∏o˝ony Dyrektorowi Generalnemu

Mi´dzynarodowej Organizacji W∏asnoÊci Intelektualnej (WIPO), jako depozytariuszowi, dnia 4 grudnia

1996 r.

Zgodnie z artyku∏em 13 ust´p (1) porozumienie wesz∏o w ˝ycie dnia 9 sierpnia 1985 r., a w stosunku do

Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artyku∏em 13

ust´p (2), dnia 4 marca 1997 r.

Przy sk∏adaniu dokumentu przystàpienia z∏o˝ono

nast´pujàce zastrze˝enie

„Rzeczpospolita Polska postanawia przystàpiç do

tego porozumienia, zastrzegajàc sobie korzystanie

z uprawnienia przewidzianego w artykule 4 ust´p (5)

porozumienia, i oÊwiadcza, ˝e nie zobowiàzuje si´ zamieszczaç numerów, wszystkich lub niektórych, grup

w dokumentach urz´dowych i publikacjach dotyczàcych rejestracji lub przed∏u˝enia rejestracji znaków, poprzestajàc na stosowaniu klasyfikacji kategorii i dzia∏ów.”.

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami porozumienia w ni˝ej podanych datach

Republika Austrii

27 paêdziernika 1999 r.

Republika Bu∏garii

27 lutego 2001 r.

Republika Francuska

9 sierpnia 1985 r.

Republika Gwinei

5 listopada 1996 r.

Republika Kuby

18 lipca 1997 r.

Republika Kirgiska

10 grudnia 1998 r.

Wielkie Ksi´stwo Luksemburga

9 sierpnia 1985 r.

Meksykaƒskie Stany Zjednoczone

26 stycznia 2001 r.

Republika Mo∏dowy

1 grudnia 1997 r.

Królestwo Niderlandów

9 sierpnia 1985 r.

Rumunia

30 czerwca 1998 r.

Saint Lucia

25 grudnia 2001 r.

Republika S∏owenii

10 sierpnia 2001 r.

Królestwo Szwecji

9 sierpnia 1985 r.

Republika Trynidadu i Tobago

20 marca 1996 r.

Republika Tunezyjska

9 sierpnia 1985 r.

Republika Turcji

1 stycznia 1996 r.

Wschodnia Republika Urugwaju

19 stycznia 2000 r.

2. Przy sk∏adaniu dokumentów ratyfikacyjnych lub

dokumentów przystàpienia podane ni˝ej paƒstwa z∏o˝y∏y nast´pujàce deklaracje

Francja

Deklaracja zawarta w dokumencie ratyfikacyjnym

z∏o˝onym dnia 11 czerwca 1975 r.

Kuba

Rzàd Republiki Francuskiej oÊwiadcza, ˝e

1) niniejsze porozumienie stosuje si´ do terytorium

Republiki Francuskiej w Europie, do departamentów Gujany, Gwadelupy, Martyniki i Reunionu oraz

do zamorskich terytoriów Nowej Kaledonii, Polinezji Francuskiej, wysp St. Pierre i Miquelon, Wallis

i Futuna oraz Francuskich Terytoriów Po∏udniowych i Antarktycznych;

2) Francja nie uwa˝a si´ za zwiàzanà postanowieniami artyku∏u 16 ust´p (1) dotyczàcego rozstrzygania

sporów.

(„The Government of the French Republic declares

that

1) the said Agreement shall be applicable to the territory of the French Republic in Europe, to the departments of Guyane, Guadeloupe, Martinique

and Reunion, and to the overseas territories of

New Caledonia, French Polynesia, St. Pierre and

Miquelon, Wallis and Futuna Islands and the

French Southern and Antarctic Territories;

2) France does not consider itself bound by the provisions of paragraph (1) of Article 16 relating to the

settlement of disputes.”)

Deklaracja zawarta w dokumencie przystàpienia

z∏o˝onym dnia 18 kwietnia 1997 r.

Rzàd Republiki Kuby wyra˝a ˝al z powodu w∏àczenia

przepisów tego rodzaju zawartych w artykule 12 ust´p (3)

Porozumienia wiedeƒskiego, które odnoszà si´ do artyku∏u 24 Aktu sztokholmskiego (1967) Konwencji paryskiej

o ochronie w∏asnoÊci przemys∏owej, bioràc pod uwag´

przyj´cie Deklaracji w sprawie przyznania niepodleg∏oÊci

krajom i narodom kolonialnym — Rezolucja 1514 przyj´ta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych

w dniu 14 grudnia 1960 r. — która uznaje potrzeb´ przyspieszenia i bezwarunkowego zakoƒczenia kolonializmu

we wszelkich jego formach i przejawach.

(„The Government of the Republic of Cuba regrets

the inclusion of provisions of the kind contained in Article 12(3) of the Vienna Agreement, which refer to Article 24 of the Stockholm Act (1967) of the Paris Convention for the Protection of Industrial Property, following

the adoption of the Declaration on the Granting of Independence to Colonial Countries and Peoples — Resolution 1514 adopted by United Nations General Assembly on December 14, 1960 — which proclaims the necessity of bringing to a speedy and unconditional end

colonialism in all its forms and manifestations.”)

Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz

1671

KONWENCJA

o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego,

sporzàdzona w Nowym Jorku dnia 9 grudnia 1994 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomoÊci

W dniu 9 grudnia 1994 r. zosta∏a sporzàdzona w Nowym Jorku Konwencja o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, w nast´pujàcym brzmieniu

Przek∏ad

KONWENCJA

o bezpieczeƒstwie personelu Organizacji Narodów

Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego

uznajàc, ˝e operacje Organizacji Narodów Zjednoczonych sà prowadzone we wspólnym interesie spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej oraz zgodnie z zasadami

i celami Karty Narodów Zjednoczonych,

Paƒstwa-Strony niniejszej konwencji,

g∏´boko zaniepokojone rosnàcà liczbà Êmiertelnych ofiar oraz obra˝eƒ b´dàcych wynikiem zamierzonych ataków przeciwko personelowi Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelowi wspó∏dzia∏ajàcemu,

majàc na uwadze, ˝e ataki lub inne formy z∏ego

traktowania personelu dzia∏ajàcego w imieniu Organizacji Narodów Zjednoczonych sà nieusprawiedliwione

i nie do przyj´cia niezale˝nie od tego, przez kogo zosta∏y pope∏nione,

potwierdzajàc donios∏y wk∏ad personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego w wysi∏ki Organizacji Narodów Zjednoczonych

w dziedzinach dyplomacji prewencyjnej, przywracania, utrzymywania i budowania pokoju oraz operacji

humanitarnych i innych,

Êwiadome istniejàcych rozwiàzaƒ majàcych na celu zapewnienie bezpieczeƒstwa personelu Organizacji

Narodów Zjednoczonych i personelu wspó∏dzia∏ajàcego, w∏àczajàc w to kroki podejmowane w tym wzgl´-