Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 sierpnia 2003 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji

§ 3. 1. Kartoteka stanowi zbiór kart ewidencyjnych,

które sà wydrukiem zapisu elektronicznego.

2. Karty ewidencyjne sà prowadzone oddzielnie dla

ka˝dego podmiotu skupujàcego.

3. Ka˝dà kart´ ewidencyjnà podpisuje, w sposób

czytelny, osoba dokonujàca zapisów elektronicznych

oraz osoba upowa˝niona do ich zatwierdzania.

§ 4. 1. Przed wprowadzeniem zmian w rejestrze

prowadzonym w formie elektronicznych noÊników informacji zapis elektroniczny, który ma zostaç zmieniony, przekopiowuje si´ do tabeli prowadzonej oddzielnie dla ka˝dego podmiotu skupujàcego.

2. Ka˝dà zmian´ wpisuje si´ w tabeli, o której mowa w ust. 1, pod kolejnym numerem porzàdkowym,

podajàc dat´ dokonania zmiany, imi´ i nazwisko osoby, która dokona∏a tej zmiany, oraz imi´ i nazwisko

§ 5. Wprowadzanie zmian w kartotece jest dokonywane przez do∏àczenie do danej karty ewidencyjnej

1) karty stanowiàcej wydruk zapisu elektronicznego

po dokonaniu zmiany oraz

2) wydruku zapisu elektronicznego z tabeli, o której

mowa w § 4 ust. 1, dotyczàcego wprowadzonej

zmiany.

§ 6. Rejestr dostawców jest prowadzony w formie

elektronicznych noÊników informacji oraz w formie

kartoteki.

§ 7. Do rejestru dostawców stosuje si´ odpowiednio przepisy § 1 ust. 2 oraz § 2—5.

§ 8. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

1584

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1)

z dnia 4 sierpnia 2003 r.

w sprawie standardów emisyjnych z instalacji

Na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 oraz art. 146

ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo

ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z póên.

zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) standardy emisyjne z instalacji w zakresie wprowadzania gazów lub py∏ów do powietrza zró˝nicowane w zale˝noÊci od rodzaju dzia∏alnoÊci, technologii lub operacji technicznej oraz terminu oddania

instalacji do eksploatacji;

2) sytuacje uzasadniajàce przejÊciowe odst´pstwa od

standardów oraz granice odst´pstw;

———————

1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Ârodowiska (Dz. U. Nr 85, poz. 766).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113,

poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957 oraz

z 2003 r. Nr 46, poz. 392 i Nr 80, poz. 717 i 721.

3) warunki uznawania standardów za dotrzymane;

4) wymagania w zakresie stosowania okreÊlonych

rozwiàzaƒ technicznych zapewniajàcych ograniczenie emisji;

5) sposoby post´powania w razie zak∏óceƒ w procesach technologicznych i operacjach technicznych

dotyczàcych eksploatacji instalacji lub urzàdzenia;

6) rodzaje zak∏óceƒ, gdy wymagane jest wstrzymanie

u˝ytkowania instalacji lub urzàdzenia;

7) Êrodki zaradcze, jakie powinien podjàç prowadzàcy

instalacj´ lub u˝ytkownik urzàdzenia;

8) przypadki, w których prowadzàcy instalacj´ lub

u˝ytkownik urzàdzenia powinien poinformowaç

o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora ochrony

Êrodowiska, termin, w jakim informacja ta powinna zostaç z∏o˝ona, oraz jej wymaganà form´.

§ 2. 1. W przypadku wystàpienia przerw w wykonywaniu ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji,

warunki uznawania standardów emisyjnych za dotrzymane, okreÊlone w § 12 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 2, § 19

ust. 1, § 21 ust. 1 oraz § 45, sprawdza si´, przyjmujàc

za wymienione w tych przepisach Êrednie wielkoÊci

emisji substancji w okresach tych przerw — Êrednie

wielkoÊci emisji substancji w okresie poprzedzajàcym

przerw´ równym okresowi przerwy lub wielkoÊci emisji substancji wyznaczone innymi metodami okreÊlonymi w pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub py∏ów do powietrza lub pozwoleniu zintegrowanym.

2. Przez rozruch i zatrzymywanie instalacji (êród∏a),

o których mowa w rozporzàdzeniu, rozumie si´ dzia∏ania prowadzone w trybie przewidzianym w instrukcji

obs∏ugi instalacji (êród∏a).

§ 3. ZawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, do której odnosi si´ wielkoÊç emisji substancji w przypadku

jednoczesnego spalania ró˝nych paliw lub odpadów,

stanowi Êrednia wa˝ona obliczona ze standardowych

zawartoÊci tlenu odpowiadajàcych poszczególnym paliwom lub odpadom, przy czym wagami sà te wielkoÊci, które stanowià wagi przy obliczaniu Êrednich wa˝onych wielkoÊci emisji substancji.

§ 4. 1. Nat´˝enie przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych jest wyra˝one w metrach szeÊciennych gazów

odlotowych na godzin´, odniesionych do warunków

umownych temperatury 273 K, ciÊnienia 101,3 kPa i gazu suchego (zawartoÊç pary wodnej nie wi´ksza ni˝

5 g/kg gazów odlotowych), oznaczanych jako m3u/h.

St´˝enie substancji w gazach odlotowych jest wyra˝one w miligramach substancji na metr szeÊcienny gazów odlotowych odniesiony do warunków umownych,

oznaczanych jako mg/m3u.

2. St´˝enie substancji w gazach odlotowych sprowadza si´ do standardowej zawartoÊci tlenu w gazach

odlotowych wed∏ug nast´pujàcego wzoru

21 – O1

E1 = ––––––– • E2

21 – O2

gdzie

E1 — st´˝enie substancji w gazach odlotowych przy

standardowej zawartoÊci tlenu w gazach odlotowych,

E2 — st´˝enie substancji w gazach odlotowych (zmierzone lub obliczone),

O1 — standardowa zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, wyra˝ona w procentach,

O2 — zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, wyra˝ona

w procentach (zmierzona lub obliczona).

Rozdzia∏ 2

Instalacje spalania paliw

§ 5. 1. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´,

z zastrze˝eniem ust. 2—4, do stacjonarnych urzàdzeƒ

technicznych, w których nast´puje proces spalania paliw w celu wytworzenia energii, zwanych dalej „êród∏ami”.

2. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´

do êróde∏, w których produkty spalania sà wykorzystywane bezpoÊrednio w procesach wytwórczych, w tym

w szczególnoÊci do

Poz. 1584

1) êróde∏, w których produkty spalania sà wykorzystywane do ogrzewania, suszenia lub innej obróbki

przedmiotów lub materia∏ów;

2) êróde∏ wtórnego spalania przeznaczonych do

oczyszczania gazów odlotowych poprzez spalanie,

nieeksploatowanych jako niezale˝ne êród∏a spalania paliw;

3) êróde∏ do regeneracji katalizatorów w krakowaniu

katalitycznym;

4) êróde∏ do konwersji siarkowodoru w siark´;

5) reaktorów u˝ywanych w przemyÊle chemicznym;

6) êróde∏ do opalania baterii koksowniczych;

7) nagrzewnic Cowpera.

3. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´

tak˝e do instalacji nap´dzanych silnikami Diesla, silnikami benzynowymi lub gazowymi, w∏àcznie z turbinami gazowymi, z zastrze˝eniem ust. 4.

4. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do turbin gazowych, dla których decyzje o pozwoleniu na budow´ wydano po dniu 30 czerwca 2002 r. lub które zostanà oddane do u˝ytku po dniu 27 listopada 2003 r.,

a do wszystkich turbin gazowych w zakresie, o którym

mowa w § 13 i 14, z tym ˝e przepisów tego rozdzia∏u

nie stosuje si´ do turbin gazowych na platformach

wiertniczych.

5. Przepisy niniejszego rozdzia∏u, dotyczàce odprowadzania gazów odlotowych ze êróde∏ wspólnym emitorem, stosuje si´ odpowiednio do emitorów wieloprzewodowych.

6. Z zastrze˝eniem ust. 7, paliwem w rozumieniu niniejszego rozdzia∏u jest dowolna palna substancja sta∏a, ciek∏a lub gazowa, z wyjàtkiem odpadów.

7. Paliwem jest równie˝ biomasa rozumiana jako

produkty sk∏adajàce si´ w ca∏oÊci lub w cz´Êci z substancji roÊlinnych pochodzàcych z rolnictwa lub leÊnictwa u˝ywane w celu odzyskania zawartej w nich energii oraz nast´pujàce odpady

1) roÊlinne z rolnictwa i leÊnictwa;

2) roÊlinne z przemys∏u przetwórstwa spo˝ywczego,

je˝eli odzyskuje si´ wytwarzanà energi´ cieplnà;

3) w∏ókniste, roÊlinne z procesu produkcji pierwotnej

masy celulozowej i z procesu produkcji papieru

z masy, je˝eli odpady te sà spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana;

4) korek;

5) drewno, z wyjàtkiem drewna zanieczyszczonego

impregnatami i pow∏okami ochronnymi, które mogà zawieraç zwiàzki chlorowcoorganiczne lub metale ci´˝kie, oraz drewna pochodzàcego z odpadów

budowlanych lub z rozbiórki.

§ 6. 1. Standardy emisyjne dwutlenku siarki, tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu i py∏u,

zwane dalej w niniejszym rozdziale „standardami emisyjnymi”, ze êróde∏, dla których pierwsze pozwolenie

na budow´ lub odpowiednik tego pozwolenia wydano

przed dniem 1 lipca 1987 r., zwanych dalej „êród∏ami

istniejàcymi”, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia,

z zastrze˝eniem § 8—10.

2. Standardy emisyjne ze êróde∏, dla których pierwsze pozwolenie na budow´ wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., zwanych dalej „êród∏ami nowymi”, w przypadku gdy wniosek o wydanie pozwolenia na budow´

z∏o˝ono przed dniem 27 listopada 2002 r., a êród∏a zostanà oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia 27 listopada 2003 r., okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia,

z zastrze˝eniem § 7, 8 i 10.

3. Standardy emisyjne ze êróde∏ nowych, dla których wniosek o wydanie pozwolenia na budow´ z∏o˝ono po dniu 26 listopada 2002 r. lub które zostanà oddane do u˝ytku po dniu 27 listopada 2003 r., z turbin gazowych oraz êróde∏ istotnie zmienionych w rozumieniu

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska po dniu 27 listopada 2003 r. okreÊla za∏àcznik

nr 3 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 7, 8 i 10.

§ 7. Standardy emisyjne ze êróde∏ nowych o ∏àcznej

nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW,

z których gazy odlotowe odprowadzane sà do powietrza wspólnym emitorem, stanowià standardy emisyjne, o których mowa w § 6 ust. 2 i 3, odpowiadajàce

∏àcznej nominalnej mocy cieplnej tych êróde∏.

§ 8. Standardy emisyjne ze êród∏a powsta∏ego

w wyniku rozbudowy o nominalnà moc cieplnà nie

mniejszà ni˝ 50 MW, dla którego pozwolenie na rozbudow´ wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., stanowià

standardy emisyjne, o których mowa w § 6 ust. 2 i 3,

odpowiadajàce nominalnej mocy cieplnej êród∏a po

rozbudowie, z wy∏àczeniem êróde∏ wielopaliwowych,

o których mowa w § 10 ust. 2—4.

§ 9. 1. Standardy emisyjne ze êróde∏ istniejàcych,

które oddano do u˝ytku przed dniem 29 marca 1990 r.,

dla których prowadzàcy takie êród∏a zobowià˝e si´

w pisemnej deklaracji z∏o˝onej w∏aÊciwemu organowi

ochrony Êrodowiska nie póêniej ni˝ do dnia 30 czerwca 2004 r., ˝e êród∏o b´dzie u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

do dnia 31 grudnia 2015 r., a czas jego u˝ytkowania

w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia

2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, okreÊla dla tego

okresu za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.

2. Prowadzàcy êród∏o, o którym mowa w ust. 1,

przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony

Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin.

3. O ka˝dym przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2,

dotyczàcym êród∏a o mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

50 MW, w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska niezw∏ocznie informuje ministra w∏aÊciwego do spraw

Êrodowiska.

Poz. 1584

4. Do czasu pracy êród∏a, o którym mowa w ust. 1,

nie wlicza si´ okresów rozruchu i zatrzymywania êród∏a.

§ 10. 1. Z zastrze˝eniem ust. 2—4, standardy emisyjne ze êróde∏ wielopaliwowych, w których spalane sà

w tym samym czasie dwa lub wi´cej paliwa, stanowi

Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6, ze spalania poszczególnych paliw,

wa˝ona wzgl´dem mocy cieplnej ze spalania tych paliw.

2. Z zastrze˝eniem ust. 3 i 4, standardy emisyjne

z wielopaliwowego êród∏a, w którym razem z innymi

paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu

ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces, stanowi wartoÊç ustalona w sposób nast´pujàcy

1) od dwukrotnej najwy˝szej wartoÊci standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6, ze spalania jednego z tych paliw odejmuje si´ wartoÊç najni˝szà, nast´pnie ró˝nic´ t´ mno˝y si´ przez moc cieplnà ze

spalania paliwa z najwy˝szym standardem emisyjnym, a w przypadku gdy spalane sà dwa paliwa

z najwy˝szym standardem emisyjnym, ró˝nic´ t´

mno˝y si´ przez wy˝szà moc cieplnà ze spalania

tych dwóch paliw;

2) standard emisyjny, o którym mowa w § 6, ze spalania paliw, poza paliwem z najwy˝szym standardem

emisyjnym ze êród∏a, mno˝y si´ przez moc cieplnà

z ich spalania;

3) sum´ wartoÊci z pkt 1 i 2 dzieli si´ przez moc cieplnà ze spalania wszystkich paliw.

3. Standard emisyjny z wielopaliwowego êród∏a,

w którym razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces, je˝eli

moc cieplna ze spalania paliwa z najwy˝szym standardem wynosi co najmniej 50 % mocy cieplnej ze spalania wszystkich paliw, stanowi standard emisyjny, o którym mowa w § 6, odpowiadajàcy temu paliwu.

4. W przypadku dwutlenku siarki, pod warunkiem

˝e nie spowoduje to wzrostu wielkoÊci emisji ze êróde∏

istniejàcych, mogà byç stosowane nast´pujàce standardy emisyjne

1) 1 000 mg/m3u, uÊrednione dla wszystkich wielopaliwowych êróde∏, w których razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces — w odniesieniu do êróde∏,

dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6

ust. 1 i 2;

2) 600 mg/m3u, uÊrednione dla wszystkich wielopaliwowych êróde∏, w których razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, dla potrzeb zak∏adu, w którym prowadzony jest ten proces, z wy∏àczeniem turbin gazowych — w odniesieniu do êróde∏, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6 ust. 3.

§ 11. 1. W przypadku wystàpienia ograniczeƒ w dostawach paliwa o ma∏ej zawartoÊci siarki dopuszcza si´

odst´pstwo od standardu emisyjnego dwutlenku siarki ze êród∏a w granicach do 150 % tego standardu, nie

d∏u˝ej ni˝ 30 dni w roku kalendarzowym.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do êróde∏

1) o których mowa w § 9 i 12 ust. 6;

2) istniejàcych o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW, w których spalane jest paliwo sta∏e i które w ciàgu roku kalendarzowego (Êrednia

kroczàca z pi´ciu lat) pracujà nie d∏u˝ej ni˝

a) 2 200 godzin — do dnia 31 grudnia 2007 r.,

b) 2 000 godzin — od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia

31 grudnia 2015 r.,

c) 1 500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r.;

3) nowych, dla których standardy emisyjne okreÊlone

sà w § 6 ust. 2, o nominalnej mocy cieplnej nie

mniejszej ni˝ 400 MW, w których spalane jest paliwo sta∏e i które w ciàgu roku kalendarzowego

(Êrednia kroczàca z pi´ciu lat) pracujà nie d∏u˝ej ni˝

a) 2 200 godzin — przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej,

b) 2 000 godzin — od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia

31 grudnia 2015 r.,

c) 1 500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r.

3. W przypadku wystàpienia nag∏ej przerwy w dostawie paliwa gazowego do êród∏a, w którym w normalnych warunkach u˝ytkowania spalane jest wy∏àcznie paliwo gazowe, w razie nadrz´dnej koniecznoÊci

utrzymania dostaw energii, dopuszcza si´ spalanie innych paliw i odst´pstwo od standardów emisyjnych ze

êród∏a, okreÊlonych dla tych paliw, w granicach do

200% tych standardów, nie d∏u˝ej ni˝ 10 dni w roku kalendarzowym.

4. O ka˝dym przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 3,

prowadzàcy êród∏o informuje w ciàgu 24 godzin w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska.

5. O ka˝dym przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 3,

dotyczàcym êród∏a o mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

50 MW, w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska niezw∏ocznie informuje ministra w∏aÊciwego do spraw

Êrodowiska.

§ 12. 1. Uznaje si´ standardy emisyjne ze êróde∏ za

dotrzymane, je˝eli

1) Êrednie st´˝enie substancji w gazach odlotowych

odprowadzanych ze êróde∏ do powietrza wspólnym emitorem, wa˝one wzgl´dem nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych, nie przekroczy

Êredniej obliczonej ze standardów emisyjnych,

o których mowa w § 6, ze êróde∏ pracujàcych w tym

samym czasie, wa˝onej wzgl´dem nominalnego

Poz. 1584

nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych

z tych êróde∏;

2) do dnia 31 grudnia 2007 r. Êrednie st´˝enie substancji w gazach odlotowych odprowadzanych do powietrza ze êróde∏ oddanych do u˝ytku przed dniem

29 marca 1990 r., zlokalizowanych na terenie jednego zak∏adu, wa˝one wzgl´dem nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych, nie przekroczy

Êredniej obliczonej ze standardów emisyjnych,

o których mowa w § 6 ust. 1 i 2, ze êróde∏ pracujàcych w tym samym czasie, wa˝onej wzgl´dem nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów

odlotowych z tych êróde∏, a od dnia 1 stycznia

2008 r. warunek ten dotyczy tylko dwutlenku siarki

i tylko podmiotów prowadzàcych êród∏a wymienione ze wzgl´du na dwutlenek siarki w pkt IV.1 i 4

za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia i terminów tam

okreÊlonych;

3) dla êróde∏, w których gazach odlotowych prowadzone sà ciàg∏e pomiary wielkoÊci emisji substancji, sà spe∏nione jednoczeÊnie, z zastrze˝eniem

pkt 4, nast´pujàce warunki

a) Êrednie st´˝enie substancji dla faktycznych godzin pracy êród∏a odniesione do miesiàca kalendarzowego nie przekroczy standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2,

b) 97 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ dwutlenku siarki,

97 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ py∏u oraz 95 %

Êrednich wartoÊci st´˝eƒ tlenków azotu obliczonych dla faktycznych godzin pracy êród∏a ka˝dego dnia kalendarzowego dla poprzednich dwóch

dni kalendarzowych, liczàc od poczàtku roku,

w ciàgu roku kalendarzowego nie przekroczy

110 % standardów emisyjnych, o których mowa

w § 6 ust. 1 i 2;

4) dla êróde∏, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6 ust. 3, w których gazach odlotowych

prowadzone sà ciàg∏e pomiary wielkoÊci emisji

substancji, sà spe∏nione jednoczeÊnie nast´pujàce

warunki

a) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ substancji dla

faktycznych godzin pracy êród∏a nie przekroczà

standardów emisyjnych, o których mowa w § 6

ust. 3,

b) 95 % Êrednich jednogodzinnych wartoÊci st´˝eƒ

substancji w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc

od poczàtku roku, nie przekroczy 200 % standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 3.

2. W przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów

wielkoÊci emisji substancji przy jednoczesnej pracy

êróde∏, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje si´ standard emisyjny za dotrzymany, je˝eli spe∏nione sà warunki okreÊlone

1) w ust. 1 pkt 3, z tym ˝e wielkoÊciami, które nie mogà byç przekroczone, sà odpowiednio Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych, o których mowa

w § 6 ust. 1 i 2, wa˝ona wzgl´dem nominalnego na-

t´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych

z tych êróde∏ oraz 110 % takiej Êredniej;

2) w ust. 1 pkt 4, z tym ˝e wielkoÊciami, które nie mogà byç przekroczone, sà odpowiednio Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych, o których mowa

w § 6 ust. 3, wa˝ona wzgl´dem nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych

z tych êróde∏ oraz 200 % takiej Êredniej.

3. Przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej przepis ust. 1 pkt 2 stosuje si´

odpowiednio w przypadku zastàpienia êród∏a istniejàcego êród∏em nowym.

4. Ârednie wartoÊci st´˝eƒ substancji, o których

mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza si´ z jednogodzinnych

Êrednich wartoÊci st´˝eƒ substancji, z tym ˝e dla nowych êróde∏, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà w § 6 ust. 2 — przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, a dla êróde∏ istniejàcych — przed dniem 1 stycznia 2008 r., w obliczeniach nie uwzgl´dnia si´ okresów

1) pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych,

o których mowa w § 13 ust. 3—5;

2) osiàgania obcià˝enia êród∏a okreÊlonego jako minimum techniczne;

3) prób rozruchowych êród∏a lub urzàdzenia ochronnego; dotyczy to tak˝e sytuacji, gdy do jednego

emitora w∏àczonych jest kilka êróde∏ i jedno z nich

jest uruchamiane przy normalnej pracy pozosta∏ych;

4) dochodzenia do pe∏nej zdolnoÊci produkcyjnej

w okresie rozruchu;

5) wzorcowania i kalibracji urzàdzeƒ pomiarowych.

5. Ârednie wartoÊci st´˝eƒ substancji, o których

mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a, a od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej równie˝ te,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza si´ z jednogodzinnych Êrednich wartoÊci st´˝eƒ substancji, z tym ˝e

w obliczeniach nie uwzgl´dnia si´ okresów rozruchu

i zatrzymywania êród∏a oraz okresów pracy êród∏a bez

sprawnych urzàdzeƒ ochronnych, o których mowa

w § 13 ust. 3—5.

6. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w w´glu brunatnym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2,

ze êróde∏ oddanych do u˝ytku przed dniem 29 marca

1990 r., powiàzanych technologicznie z kopalniami w´gla brunatnego, uznaje si´ standard emisyjny dwutlenku siarki z tych êróde∏ za dotrzymany w okresie

1) przed dniem 1 stycznia 2008 r. — dla êróde∏ istniejàcych,

2) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej — dla êróde∏ nowych,

je˝eli przekroczenia tego standardu nie wyst´pujà

d∏u˝ej ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym i war-

Poz. 1584

toÊç st´˝enia dwutlenku siarki nie przekracza w tym

okresie 3 000 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.

7. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w paliwie sta∏ym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2,

uznaje si´ standard emisyjny tej substancji za dotrzymany, je˝eli stopieƒ odsiarczania, rozumiany jako wyra˝ony w procentach stosunek ró˝nicy mi´dzy masà

siarki zawartej w paliwie wprowadzonym do êród∏a

w okreÊlonym czasie a masà siarki zawartej w gazach

odlotowych odprowadzonych do powietrza w tym czasie, do masy siarki zawartej w paliwie wprowadzonym

do êród∏a w tym czasie, wynosi co najmniej

1) w okresie do dnia 31 grudnia 2007 r.

a) 40 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

nie mniejszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝

167 MW,

b) 40 % — 90 % przy liniowym wzroÊcie — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej 167 MW—

500 MW,

c) 90 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 500 MW;

2) w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r.

a) 60 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

nie mniejszej ni˝ 50 MW i nie wi´kszej ni˝

100 MW,

b) 70 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝ 300 MW,

c) 90 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 300 MW i nie wi´kszej ni˝ 500 MW,

d) 92 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 500 MW, je˝eli monta˝ urzàdzeƒ

ochronnych odsiarczajàcych rozpocz´to przed

dniem 1 stycznia 2001 r.,

e) 94 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 500 MW, innych ni˝ wymienione

w lit. d.

8. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w paliwie sta∏ym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 3, uznaje si´ standard emisyjny tej substancji za dotrzymany,

je˝eli

1) st´˝enie

dwutlenku

siarki

nie

przekracza

300 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach

odlotowych, lub stopieƒ odsiarczania wynosi co

najmniej 92 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy

cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW i nie wi´kszej ni˝

300 MW;

2) st´˝enie

dwutlenku

siarki

nie

przekracza

400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach

odlotowych, i stopieƒ odsiarczania wynosi co najmniej 95 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 300 MW.

9. W przypadkach prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji substancji, standardy emisyjne uznaje si´ za dotrzymane, je˝eli wartoÊci Êrednie

uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczajà tych

standardów. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje si´ odpowiednio.

10. Wymagany stopieƒ odsiarczania dla êróde∏

opalanych paliwem sta∏ym uznaje si´ za dotrzymany,

je˝eli Êredni stopieƒ odsiarczania odniesiony do miesiàca kalendarzowego nie przekracza wartoÊci okreÊlonej w ust. 7. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje si´ odpowiednio.

11. Dla pojedynczego wyniku pomiaru wielkoÊci

emisji substancji wartoÊci 95 % przedzia∏u ufnoÊci nie

powinny przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci, wyra˝onych w procentach standardu emisyjnego

Poz. 1584

ochrony Êrodowiska oraz w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska.

3. ¸àczny czas pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych odsiarczajàcych nie mo˝e przekroczyç 240 godzin w ciàgu ka˝dego okresu dwunastomiesi´cznego — dla nowych êróde∏ przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, a dla istniejàcych êróde∏ przed dniem 1 stycznia

2008 r.

4. ¸àczny czas pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza nie mo˝e przekroczyç 120 godzin

w ciàgu ka˝dego okresu dwunastomiesi´cznego — dla

nowych êróde∏ od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej

Polskiej do Unii Europejskiej, a dla istniejàcych êróde∏

od dnia 1 stycznia 2008 r.

1) 20 % — w przypadku dwutlenku siarki;

2) 20 % — w przypadku tlenków azotu;

3) 30 % — w przypadku py∏u ca∏kowitego.

12. WartoÊci Êrednie jednogodzinne i Êrednie dobowe st´˝eƒ substancji okreÊla si´ na podstawie zmierzonych wa˝nych wartoÊci Êrednich jednogodzinnych po

odj´ciu wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci, okreÊlonego

w ust. 11.

13. Wyniki pomiarów z ka˝dej doby, w której wi´cej

ni˝ trzy Êrednie jednogodzinne wartoÊci st´˝eƒ substancji sà niewa˝ne z powodu niesprawnoÊci lub konserwacji systemu do pomiarów ciàg∏ych, sà uniewa˝niane. Je˝eli w ciàgu roku z tych powodów uniewa˝nione zostanà wyniki pomiarów dla wi´cej ni˝ dziesi´ciu dni, prowadzàcy instalacj´ podejmuje dzia∏ania

w celu zwi´kszenia niezawodnoÊci systemu ciàg∏ego

pomiaru emisji i informuje wojewódzkiego inspektora

ochrony Êrodowiska o podj´tych dzia∏aniach.

§ 13. 1. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w pracy

urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie

substancji do powietrza, powodujàcych, ˝e Êrednia dobowa wielkoÊç emisji substancji przekracza standard

emisyjny o wi´cej ni˝ 30 %, oraz braku mo˝liwoÊci

przywrócenia normalnych warunków u˝ytkowania êród∏a w ciàgu 24 godzin, prowadzàcy êród∏o ogranicza

lub wstrzymuje jego prac´ oraz mo˝liwie jak najszybciej, lecz nie póêniej ni˝ w ciàgu 48 godzin, informuje

o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora ochrony

Êrodowiska oraz w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska,

z zastrze˝eniem ust. 2.

2. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w pracy urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza z turbin gazowych, dla których decyzj´ o pozwoleniu na budow´ wydano przed dniem

30 czerwca 2002 r., je˝eli zostanà oddane do u˝ytku nie

póêniej ni˝ do dnia 27 listopada 2003 r., oraz braku

mo˝liwoÊci przywrócenia normalnych warunków u˝ytkowania turbiny w ciàgu 24 godzin, prowadzàcy turbin´ ogranicza lub wstrzymuje jej prac´ oraz mo˝liwie

jak najszybciej, lecz nie póêniej ni˝ w ciàgu 48 godzin,

informuje o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora

5. Dopuszcza si´ zwi´kszenie limitów 24, 120 i 240

godzin, o których mowa w ust. 1—4, ale nie wi´cej ni˝

odpowiednio do 72, 200 i 300 godzin, w przypadkach

uzasadnionych nadrz´dnà koniecznoÊcià utrzymania

dostaw energii lub koniecznoÊcià zastàpienia êród∏a,

w którym nastàpi∏o zak∏ócenie w pracy urzàdzeƒ

ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji

do powietrza, przez inne êród∏o, którego u˝ytkowanie

spowodowa∏oby ogólny wzrost wielkoÊci emisji substancji.

§ 14. Poinformowania, o którym mowa w § 11

ust. 4 i 5 oraz § 13 ust. 1 i 2, dokonuje si´ za poÊrednictwem publicznych sieci telekomunikacyjnych oraz

w formie pisemnej, podajàc co najmniej rodzaj i lokalizacj´ instalacji oraz prowadzàcego instalacj´, rodzaj

substancji, której standard emisyjny zosta∏ przekroczony, czas wystàpienia zdarzenia i przewidywany okres

jego trwania.

§ 15. W przypadku gdy nie sà dotrzymane standardy emisyjne, o których mowa w § 6, stosuje si´ urzàdzenia ochronne ograniczajàce wprowadzanie substancji do powietrza.

Rozdzia∏ 3

Instalacje spalania i wspó∏spalania odpadów

§ 16. 1. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´,

z zastrze˝eniem ust. 7, do instalacji spalania i wspó∏spalania odpadów.

2. Przez instalacje spalania odpadów rozumie si´

instalacje wykorzystywane do termicznego przekszta∏cania odpadów lub produktów ich wst´pnego przetwarzania, z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej. Obejmuje to spalanie poprzez utlenianie

odpadów, jak równie˝ inne procesy przekszta∏cania termicznego odpadów, takie jak piroliza, zgazowanie

i proces plazmowy, o ile substancje powstajàce podczas przekszta∏cania sà nast´pnie spalane.

3. Przez instalacje wspó∏spalania odpadów rozumie si´ ka˝dà instalacj´, której g∏ównym celem jest wytwarzanie energii lub produktów materialnych, w któ-

rej wraz z paliwami spalane sà odpady w celu odzyskania zawartej w nich energii lub w celu ich unieszkodliwienia. Je˝eli w instalacji jednoczeÊnie wraz z paliwami spalane sà odpady inne ni˝ niebezpieczne w iloÊci

nie wi´kszej ni˝ 1 % masy tych paliw, to do instalacji tej

nie stosuje si´ przepisów niniejszego rozdzia∏u.

4. Przez istniejàce instalacje spalania lub wspó∏spalania odpadów rozumie si´

1) instalacje u˝ytkowane, dla których decyzj´ wydano

przed dniem 28 grudnia 2002 r., lub

2) instalacje, dla których decyzje wydano przed dniem

28 grudnia 2002 r., je˝eli zostanà oddane do u˝ytku

nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2003 r., lub

3) instalacje, dla których wniosek o wydanie decyzji

z∏o˝ono przed dniem 28 grudnia 2002 r., je˝eli zostanà oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia

28 grudnia 2004 r.

Poz. 1584

i prób majàcych na celu usprawnienie procesu spalania, przerabiajàcych mniej ni˝ 50 Mg odpadów

rocznie.

§ 17. 1. Standardy emisyjne z instalacji spalania odpadów okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem ust. 2—4.

2. Standardy emisyjne z istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych, obowiàzujàce do dnia

27 grudnia 2005 r., okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.

3. Standardy emisyjne z istniejàcych instalacji spalania odpadów, w których spalane sà oleje odpadowe

majàce wartoÊç opa∏owà nie mniejszà ni˝ 30 MJ/kg

oraz zawierajàce mniej ni˝ 50 ppm (0,05 ‰) polichlorowanych w´glowodorów aromatycznych i mniej ni˝

0,3 % siarki, obowiàzujàce do dnia 27 grudnia 2005 r.,

okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia.

5. Decyzja, o której mowa w ust. 4, oznacza decyzj´

o pozwoleniu na u˝ytkowanie lub, gdy taka decyzja nie

by∏a wymagana, decyzj´ o pozwoleniu na budow´.

4. Dla u˝ytkowanych istniejàcych instalacji spalania odpadów innych ni˝ komunalne i niebezpieczne

standardy emisyjne, o których mowa w ust. 1, obowiàzujà od dnia 28 grudnia 2005 r.

6. Wniosek o wydanie decyzji, o którym mowa

w ust. 4, oznacza wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na u˝ytkowanie lub, gdy taka decyzja nie by∏a wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystàpienia do

u˝ytkowania.

§ 18. 1. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów ustala si´ w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem ust. 2—4.

7. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´

do

1) instalacji, w których spalane lub wspó∏spalane sà

tylko nast´pujàce rodzaje odpadów

a) roÊlinne z rolnictwa i leÊnictwa,

b) roÊlinne z przemys∏u przetwórstwa spo˝ywczego, je˝eli odzyskuje si´ wytwarzanà energi´

cieplnà,

c) w∏ókniste, roÊlinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji papieru z masy, je˝eli odpady te sà spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana energia cieplna jest

odzyskiwana,

d) drewno, z wyjàtkiem drewna zanieczyszczonego

impregnatami i pow∏okami ochronnymi, które

mogà zawieraç zwiàzki chlorowcoorganiczne

lub metale ci´˝kie, oraz drewna pochodzàcego

z odpadów budowlanych lub z rozbiórki,

e) korek,

f) promieniotwórcze,

g) pochodzàce z poszukiwaƒ i eksploatacji zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego na platformach wydobywczych oraz spalane na tych platformach,

h) zwierz´ce;

2) instalacji doÊwiadczalnych wykorzystywanych do

prac badawczo-rozwojowych, prac naukowych

2. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania

odpadów, w przypadku gdy moc cieplna ze spalania

odpadów niebezpiecznych przekracza 40 % nominalnej

mocy cieplnej tej instalacji, okreÊla za∏àcznik nr 5 do

rozporzàdzenia.

3. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania

odpadów, w przypadku wspó∏spalania niepoddanych

przeróbce mieszanych odpadów komunalnych, z wyjàtkiem odpadów innych ni˝ niebezpieczne, o kodach

20 01 i 20 02, wymienionych w katalogu odpadów stanowiàcym za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 27 wrzeÊnia 2001 r. w sprawie katalogu

odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206), okreÊla za∏àcznik

nr 5 do rozporzàdzenia.

4. Dla u˝ytkowanych instalacji, których celem jest

wytwarzanie energii lub produktów materialnych i które rozpocznà wspó∏spalanie odpadów innych ni˝ komunalne lub niebezpieczne nie póêniej ni˝ do dnia

28 grudnia 2004 r., standardy emisyjne, o których mowa w ust. 1, obowiàzujà od dnia 28 grudnia 2005 r.

§ 19. 1. Uznaje si´, z zastrze˝eniem § 21, standardy

emisyjne z instalacji spalania odpadów za dotrzymane,

je˝eli w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów

wielkoÊci emisji substancji spe∏nione sà jednoczeÊnie

nast´pujàce warunki

1) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u, substancji

organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu

na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu

i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, a w przypadku tlenku w´gla 97 % Êrednich do-

bowych wartoÊci st´˝eƒ w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc od poczàtku roku, nie przekraczajà

standardów emisyjnych tych substancji okreÊlonych, jako Êrednie dobowe, w za∏àczniku nr 5 do

rozporzàdzenia;

2) Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u,

substancji organicznych w postaci gazów i par

w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny,

chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki

oraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu

na dwutlenek azotu nie przekraczajà wartoÊci A

standardów emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, lub 97 %

Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ

tych substancji w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc od poczàtku roku, nie przekracza wartoÊci B

standardów emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia;

3) Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝eƒ tlenku w´gla nie przekraczajà wartoÊci A standardu

emisyjnego tej substancji, okreÊlonego w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, lub 95 % Êrednich dziesi´ciominutowych wartoÊci st´˝eƒ tej substancji

w ciàgu 24 godzin nie przekracza wartoÊci B standardu emisyjnego tej substancji, okreÊlonego

w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

2. Uznaje si´ standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów za dotrzymane, je˝eli w przypadku

prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu

na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki, tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu oraz tlenku w´gla

nie przekraczajà standardów emisyjnych ustalonych

w sposób okreÊlony za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, dodatkowo Êrednie wartoÊci st´˝eƒ w okresie pomiarowym ustalonym dla metali ci´˝kich oraz dioksyn i furanów nie mogà przekraczaç standardów emisyjnych

okreÊlonych odpowiednio w za∏àcznikach nr 5 i 8 do

rozporzàdzenia.

4. Dokonujàc oceny dotrzymywania warunków,

o których mowa w ust. 1 i 2, z wy∏àczeniem warunków

okreÊlonych dla tlenku w´gla, uwzgl´dnia si´ okresy

faktycznej pracy instalacji, w tym okresy jej rozruchu

i zatrzymywania, o ile w trakcie ich trwania spalane sà

odpady, lecz nie uwzgl´dnia si´, wp∏ywajàcych na

zwi´kszenie emisji substancji, zak∏óceƒ w pracy urzàdzeƒ ochronnych do 60 godzin w roku kalendarzowym,

liczàc od poczàtku roku.

5. W przypadkach prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji substancji, standardy emisyjne

uznaje si´ za dotrzymane, jeÊli wartoÊci Êrednie uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczajà tych standardów.

6. Dla pojedynczego wyniku pomiaru wielkoÊci

emisji substancji, wartoÊci 95 % przedzia∏u ufnoÊci nie

powinny przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci, wyra˝onych w procentach standardu emisyjnego

Poz. 1584

1) 10 % — w przypadku tlenku w´gla;

2) 20 % — w przypadku dwutlenku siarki;

3) 20 % — w przypadku dwutlenku azotu;

4) 30 % — w przypadku py∏u ca∏kowitego;

5) 30 % — w przypadku ca∏kowitego w´gla organicznego;

6) 40 % — w przypadku chlorowodoru;

7) 40 % — w przypadku fluorowodoru.

7. WielkoÊci emisji Êredniej dobowej wyznaczane

sà na podstawie wartoÊci Êrednich trzydziestominutowych lub dziesi´ciominutowych st´˝eƒ substancji,

zmierzonych w czasie eksploatacji instalacji,

z uwzgl´dnieniem okresów rozruchu i zatrzymywania,

o ile podczas ich trwania spalane sà odpady, po odj´ciu wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci, okreÊlonego w ust. 6.

8. Wyniki pomiarów z ka˝dej doby, w której wi´cej

ni˝ pi´ç Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ substancji jest niewa˝nych z powodu niesprawnoÊci lub konserwacji systemu do pomiarów ciàg∏ych, sà

uniewa˝niane. W ciàgu roku kalendarzowego nie mo˝e byç z tego powodu uniewa˝nionych wi´cej ni˝ dziesi´ç Êrednich dobowych wartoÊci st´˝eƒ substancji.

9. O ka˝dym przypadku niedotrzymania warunków,

o których mowa w ust. 1 i 3 oraz § 21 ust. 1, prowadzàcy instalacj´ informuje w ciàgu 24 godzin w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska.

10. O ka˝dym przypadku niedotrzymania warunków, o których mowa w ust. 1 i 3 oraz § 21 ust. 1, w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska informuje niezw∏ocznie ministra w∏aÊciwego do spraw Êrodowiska.

§ 20. Poinformowania, o którym mowa w § 19

ust. 9 i 10, dokonuje si´ za poÊrednictwem publicznych sieci telekomunikacyjnych oraz w formie pisemnej, podajàc co najmniej rodzaj i lokalizacj´ instalacji

oraz prowadzàcego instalacj´, rodzaj substancji, której

standard emisyjny zosta∏ przekroczony, czas wystàpienia zdarzenia i przewidywany okres jego trwania.

§ 21. 1. Do dnia 27 grudnia 2005 r., w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji, uznaje si´ standardy emisyjne z istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych za dotrzymane, je˝eli jednoczeÊnie sà spe∏nione nast´pujàce warunki

1) Êrednie jednogodzinne wartoÊci st´˝eƒ tlenku w´gla nie przekraczajà standardu emisyjnego tej substancji, okreÊlonego w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia, oraz co najmniej 90 % Êrednich dziesi´ciominutowych wartoÊci st´˝eƒ tlenku w´gla, wyst´pujàcych w ciàgu 24 godzin pracy instalacji o nominalnej zdolnoÊci przerobowej odpadów nie

mniejszej ni˝ 1 Mg/h, w tym okresów rozruchu i zatrzymywania, o ile w ich trakcie spalane sà odpady,

nie przekracza 150 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 %

tlenu w gazach odlotowych;

2) Êrednie wartoÊci st´˝eƒ py∏u i chlorowodoru, odniesione do siedmiu dni kalendarzowych, nie przekraczajà standardów emisyjnych tych substancji,

okreÊlonych w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia;

3) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u i chlorowodoru nie przekraczajà o wi´cej ni˝ 30 % standardów

emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia.

2. Sprawdzajàc warunki, o których mowa w ust. 1,

uwzgl´dnia si´ tylko te godziny, w których instalacja

faktycznie pracuje, w tym okresy rozruchu i zatrzymywania instalacji, o ile w ich trakcie spalane sà odpady.

3. Do dnia 27 grudnia 2005 r., w przypadku istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych, przepisy § 19 ust. 5—8 stosuje si´ odpowiednio.

§ 22. 1. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w procesach technologicznych i operacjach technicznych

dotyczàcych eksploatacji instalacji spalania lub wspó∏spalania odpadów, powodujàcych przekroczenie standardów emisyjnych, o których mowa w § 17 i 18, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3 oraz § 23

1) wstrzymuje si´ podawanie odpadów do instalacji;

2) nie póêniej ni˝ w czwartej godzinie trwania zak∏óceƒ rozpoczyna si´ procedur´ zatrzymywania instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji.

2. Podawanie odpadów do instalacji spalania lub

wspó∏spalania odpadów wstrzymuje si´ natychmiast,

z jednoczesnym natychmiastowym rozpocz´ciem procedury zatrzymywania instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, z zastrze˝eniem

§ 23, je˝eli

1) temperatura w komorze spalania spadnie poni˝ej

850°C lub w przypadku spalania odpadów niebezpiecznych zawierajàcych ponad 1 % zwiàzków fluorowcoorganicznych, w przeliczeniu na chlor —

poni˝ej 1 100°C, lub

2) ∏àczny czas wyst´powania zak∏óceƒ, o których mowa w ust. 1, przekroczy 60 godzin w roku kalendarzowym, z tym ˝e ograniczenie to obowiàzuje dla

ka˝dej linii technologicznej instalacji spalania lub

wspó∏spalania odpadów wyposa˝onej w odr´bne

urzàdzenia ochronne ograniczajàce wprowadzanie

substancji do powietrza.

3. Podawanie odpadów do instalacji spalania odpadów wstrzymuje si´ natychmiast, z jednoczesnym natychmiastowym rozpocz´ciem procedury zatrzymywania pracy instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, z zastrze˝eniem § 23, tak˝e w przypadku gdy Êrednia trzydziestominutowa wartoÊç st´˝enia py∏u przekracza 150 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 %

tlenu w gazach odlotowych, lub Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝enia tlenku w´gla oraz substancji

organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na

ca∏kowity w´giel organiczny przekraczajà odpowied-

Poz. 1584

nio 100 mg/ m3u i 20 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych.

§ 23. 1. Do dnia 27 grudnia 2005 r., w przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w procesach technologicznych

i operacjach technicznych dotyczàcych eksploatacji istniejàcych instalacji spalania odpadów komunalnych,

powodujàcych przekroczenie standardów emisyjnych,

o których mowa w § 17 ust. 2, prac´ instalacji wstrzymuje si´ niezw∏ocznie w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, nie póêniej ni˝ w ósmej godzinie trwania zak∏óceƒ, z zastrze˝eniem ust. 2.

2. Do dnia 27 grudnia 2005 r. prac´ istniejàcej instalacji spalania odpadów komunalnych wstrzymuje si´

natychmiast w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, je˝eli

1) st´˝enie py∏u przekroczy 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych, lub

2) temperatura w komorze spalania spadnie poni˝ej

850°C, lub

3) ∏àczny czas wyst´powania zak∏óceƒ, o których mowa w ust. 1, przekroczy 96 godzin w roku kalendarzowym, z tym ˝e ograniczenie to obowiàzuje dla

ka˝dej linii technologicznej instalacji spalania odpadów komunalnych wyposa˝onej w odr´bne

urzàdzenia ochronne, ograniczajàce wprowadzanie substancji do powietrza.

§ 24. Do dnia 27 grudnia 2005 r. zawartoÊç tlenu

w gazach odlotowych wynosi co najmniej 3 %, w przypadku istniejàcych instalacji spalania wy∏àcznie odpadów niebezpiecznych p∏ynnych albo zmieszanych substancji gazowych i sta∏ych sypkich, pochodzàcych ze

wst´pnego przetwarzania odpadów niebezpiecznych

przy niedoborze tlenu, je˝eli moc cieplna ze spalania

substancji gazowej stanowi ponad 50 % nominalnej

mocy cieplnej instalacji.

Rozdzia∏ 4

Instalacje do produkcji lub obróbki wyrobów

azbestowych

§ 25. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do

instalacji do produkcji lub obróbki wyrobów wymienionych w za∏àczniku nr 1 do ustawy z dnia 19 czerwca

1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierajàcych

azbest (Dz. U. Nr 101, poz. 628, z póên. zm.3)), je˝eli

iloÊç surowego azbestu zu˝ywana w tych procesach

przekracza 100 kg na rok.

§ 26. 1. Standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3u.

2. Standard emisyjny py∏u wprowadzanego do powietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3u, je˝eli nie jest

oznaczana iloÊç azbestu w pyle.

———————

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 1998 r. Nr 156, poz. 1018, z 2000 r. Nr 88, poz. 986, z 2001 r.

Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1793 oraz z 2003 r. Nr 7,

poz. 78 i Nr 65, poz. 596.

§ 27. W przypadku gdy do pomiaru wielkoÊci emisji azbestu nie stosuje si´ metody wagowej, lecz metod´ mikroskopii optycznej fazowo-kontrastowej, uznaje

si´ standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza emitorem za dotrzymany, je˝eli w jednym mililitrze gazów odlotowych w warunkach umownych

znajdujà si´ nie wi´cej ni˝ 2 w∏ókna azbestu d∏ugoÊci

wi´kszej ni˝ 5 µm i szerokoÊci mniejszej ni˝ 3 µm, przy

czym stosunek d∏ugoÊci do szerokoÊci w∏ókna jest

wi´kszy ni˝ 3:1.

Rozdzia∏ 5

Instalacje do produkcji dwutlenku tytanu

§ 28. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do

instalacji do produkcji dwutlenku tytanu w przypadku

stosowania reakcji sulfatyzacji lub chlorowania.

§ 29. Standard emisyjny py∏u wynosi

1) 50 mg/m3u z procesów mielenia surowców, mielenia suchego pigmentu, suszenia pigmentu i mikronizacji parowej;

2) 150 mg/m3u z pozosta∏ych procesów.

§ 30. W przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji

do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny

zwiàzków siarki, obejmujàcych dwutlenek siarki, trójtlenek siarki i kwas siarkowy w przeliczeniu na dwutlenek siarki, wynosi

1) 10 kg/Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu —

z procesów rozk∏adu surowców i kalcynacji;

2) 500 mg/m3u — z procesu koncentracji odpadowych

roztworów kwaÊnych.

§ 31. W przypadku stosowania reakcji chlorowania

do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny

chloru gazowego wynosi 40 mg/m3u, z tym ˝e Êrednie

dobowe st´˝enia chloru nie mogà przekroczyç

5 mg/m3u.

§ 32. Instalacje do termicznego rozk∏adu soli powsta∏ych w wyniku unieszkodliwiania odpadów z procesów produkcji dwutlenku tytanu przy zastosowaniu

reakcji sulfatyzacji wyposa˝a si´ w urzàdzenia ochronne odsiarczajàce.

Rozdzia∏ 6

Instalacje, w których u˝ywane sà rozpuszczalniki

organiczne

§ 33. 1. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do

procesów okreÊlonych w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia, prowadzonych w instalacjach, których zdolnoÊç

produkcyjna wymaga zu˝ycia lotnych zwiàzków organicznych okreÊlonego w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, dla których wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na u˝ytkowanie lub, gdy taka decyzja nie by∏a wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystàpienia do

u˝ytkowania z∏o˝ono po dniu 28 marca 1999 r., lub które oddano do u˝ytku po dniu 29 marca 2000 r., zwanych

Poz. 1584

dalej „instalacjami nowymi”, a od dnia 1 listopada

2007 r., z zastrze˝eniem § 40 ust. 2, tak˝e do instalacji,

dla których taki wniosek lub takie zawiadomienie z∏o˝ono przed dniem 29 marca 1999 r., je˝eli instalacje zosta∏y oddane do u˝ytku nie póêniej ni˝ do dnia 29 marca

2000 r., zwanych dalej „instalacjami istniejàcymi”.

2. W przypadku zmiany instalacji, którà jest

1) istotna zmiana w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska dla instalacji wymagajàcych pozwolenia zintegrowanego;

2) zmiana powodujàca wzrost emisji lotnych zwiàzków organicznych o wi´cej ni˝ 25 % dla instalacji,

których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia lotnych zwiàzków organicznych mieszczàcego si´

w dolnym przedziale progowym okreÊlonym w tabeli I lp. 1, 4, 6, 7, 10, 12, 15 i 18 oraz tabeli II lp. 1

w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia lub innych instalacji wymienionych w tym za∏àczniku o zu˝yciu

lotnych zwiàzków organicznych mniejszym ni˝

10 Mg w ciàgu roku,

3) zmiana powodujàca wzrost emisji lotnych zwiàzków organicznych o wi´cej ni˝ 10 % dla pozosta∏ych instalacji

— ta cz´Êç instalacji, która podlega istotnej zmianie,

jest traktowana jako istniejàca instalacja, pod warunkiem ˝e emisja z ca∏ej instalacji nie przekroczy emisji,

która nast´powa∏aby, gdyby cz´Êç istotnie zmieniona

by∏a traktowana jak instalacja nowa.

3. Przez lotne zwiàzki organiczne, zwane dalej

„LZO”, rozumie si´ zwiàzki organiczne majàce w temperaturze 293,15 K pr´˝noÊç par nie mniejszà ni˝

0,01 kPa, bàdê posiadajàce analogicznà lotnoÊç

w szczególnych warunkach u˝ytkowania.

4. Przez rozpuszczalniki organiczne rozumie si´

LZO, stosowane oddzielnie bàdê w po∏àczeniu z innymi substancjami w celu rozpuszczania surowców, produktów, materia∏ów odpadowych lub zanieczyszczeƒ,

lub LZO, które sà stosowane jako czynnik rozpuszczajàcy, czynnik dyspergujàcy, regulator lepkoÊci, regulator napi´cia powierzchniowego, plastyfikator lub konserwant.

5. LZO podlegajàce przemianie chemicznej w instalacjach nie sà uwzgl´dniane w limitach zu˝ycia LZO

okreÊlonych w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia.

§ 34. 1. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji okreÊla tabela I w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób

1) zorganizowany, wyra˝one jako st´˝enie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny i oznaczone jako S1;

2) niezorganizowany, wyra˝one jako procent masy

LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´

LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i oznaczone jako S2;

3) zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako

stosunek masy LZO do jednostki produktu i oznaczone jako S4.

2. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji

okreÊla tabela II w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia,

dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób

Poz. 1584

B

— masa LZO zawartych w produktach sprzedanych lub przeznaczonych do sprzeda˝y,

opakowanych w szczelne pojemniki,

G

— masa LZO zawartych w gazach odlotowych wprowadzanych do powietrza

w sposób zorganizowany.

1) zorganizowany, wyra˝one jako st´˝enie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny i oznaczone jako S1;

2. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje si´ odpowiednio do

instalacji lakierowania nowych pojazdów, o których

mowa w § 34 ust. 3.

2) niezorganizowany, wyra˝one jako procent masy

LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´

LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i pomniejszonej o mas´ LZO sprzedanych jako

produkt opakowany w szczelny pojemnik i oznaczone jako S3;

§ 36. Emisja LZO z instalacji, wymienionych w tabeli II w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia, nie mo˝e

przekraczaç ∏àcznie standardów emisyjnych S1 i S3 lub

standardu emisyjnego S5.

3) zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako

procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i oznaczone jako S5.

3. Standardy emisyjne LZO z instalacji lakierowania

nowych pojazdów, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia nie mniej ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku,

okreÊla tabela III w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia,

dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako stosunek masy LZO wprowadzonej do powietrza do

1) jednostki powierzchni produktu;

2) jednostki produktu.

§ 35. 1. Dotrzymanie standardów emisyjnych,

o których mowa w § 34, sprawdza si´ na podstawie pomiarów wielkoÊci emisji LZO i rocznego bilansu masy

LZO, stosujàc odpowiednio nast´pujàce wzory

1) 100 * (Z – (H + D1 + O + W + R + G)) / (Z + D2) < S2;

2) 100 * (Z — (H + D1 + O + W + R + G)) / (Z + D2 – B) ≤

S3;

3) (Z – (H + D1 + O + W + R)) / P ≤ S4;

4) 100 * (Z – (H + D1 + O + W + R)) / (Z + D2) ≤ S5,

gdzie

Z

— zu˝ycie LZO,

H

— masa LZO zawartych w produktach o wartoÊci handlowej,

D1 — masa LZO odzyskanych w celu ich wtórnego u˝ycia, lecz nie w tej instalacji,

D2 — masa LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji,

O

— masa LZO zawartych w odpadach,

W — masa LZO zawartych w Êciekach,

R

— masa LZO utraconych lub zatrzymanych

w urzàdzeniach redukujàcych emisj´ LZO,

nieuwzgl´dnionych w O i W,

§ 37. Standard emisyjny S1 dla LZO, klasyfikowanych w przepisach rozporzàdzenia Ministra Zdrowia

z dnia 3 lipca 2002 r. w sprawie wykazu substancji niebezpiecznych wraz z ich klasyfikacjà i oznakowaniem

(Dz. U. Nr 129, poz. 1110) jako R45, R46, R60 lub R61,

w przypadku gdy masa takich LZO wprowadzana do

powietrza w ciàgu jednej godziny jest nie mniejsza ni˝

10 gramów, wynosi 2 mg/m3u; standard dotyczy st´˝enia LZO bez przeliczenia na ca∏kowity w´giel organiczny.

§ 38. Standard emisyjny S1 dla LZO, klasyfikowanych w przepisach rozporzàdzenia, o którym mowa

w § 37, jako R40, w przypadku gdy masa takich LZO

wprowadzana do powietrza w ciàgu jednej godziny

jest nie mniejsza ni˝ 100 gramów, wynosi 20 mg/m3u,

z wy∏àczeniem instalacji, w której prowadzi si´ proces

czyszczenia na sucho, wymieniony w tabeli I lp. 5 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia; standard dotyczy st´˝enia LZO bez przeliczenia na ca∏kowity w´giel organiczny.

§ 39. Wprowadzanie do powietrza LZO, klasyfikowanych w przepisach rozporzàdzenia, o którym mowa

w § 37, jako R40, R45, R46, R60 lub R61, nast´puje wy∏àcznie w sposób zorganizowany.

§ 40. 1. Dopuszcza si´ odstàpienie od standardów

emisyjnych okreÊlonych w § 34, je˝eli spe∏niony jest

warunek okreÊlony w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia.

2. Prowadzàcy istniejàce instalacje, którzy chcà korzystaç z mo˝liwoÊci, o której mowa w ust. 1, zawiadomià o tym w∏aÊciwy organ ochrony Êrodowiska najpóêniej do dnia 31 paêdziernika 2005 r. i najpóêniej do dnia

31 paêdziernika 2007 r. przedstawià mu plan obni˝enia

emisji do wielkoÊci E ustalonej w sposób okreÊlony

w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia.

3. Prowadzàcy nowe instalacje, którzy chcà korzystaç z mo˝liwoÊci, o której mowa w ust. 1, najpóêniej

do dnia 31 paêdziernika 2004 r. przedstawià w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska plan obni˝enia emisji do wielkoÊci E ustalonej w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO, o których

mowa w § 37 i 38.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO, o których

mowa w § 37 i 38.

§ 41. 1. Do dnia 1 kwietnia 2013 r. przepisów § 34

ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 nie stosuje si´ do istniejàcych instalacji, które sà wyposa˝one w urzàdzenia

ochronne ograniczajàce wielkoÊç emisji LZO do wartoÊci

§ 45. 1. Uznaje si´, w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji LZO z instalacji, standard emisyjny S1 za dotrzymany, je˝eli Êrednia dobowa wielkoÊç emisji LZO dla faktycznych godzin pracy

instalacji nie przekracza tego standardu oraz spe∏nione

sà nast´pujàce warunki

1) 50 mg/m3u, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny — dla dopalania LZO,

2) 150 mg/m3u, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny — dla innych sposobów redukcji emisji

LZO,

je˝eli wielkoÊç emisji LZO wprowadzonych do powietrza ∏àcznie w sposób zorganizowany i niezorganizowany jest nie wi´ksza ni˝ wielkoÊç emisji LZO w przypadku zachowania wymagaƒ okreÊlonych w tych

przepisach.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO, o których

mowa w § 37 i 38.

§ 42. Przepisu § 34 ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji wymienionej w tabeli I lp.10 w za∏àczniku nr 10 do

rozporzàdzenia, je˝eli wprowadzanie do powietrza LZO

z tych instalacji nie mo˝e odbywaç si´ w sposób zorganizowany, w szczególnoÊci w przypadku malowania

okr´tów, samolotów; w takim przypadku stosuje si´

przepisy § 40.

§ 43. Przepisu § 34 ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji wymienionej w tabeli I lp. 7 w za∏àczniku nr 10 do

rozporzàdzenia, je˝eli masa LZO zawartych w materiale czyszczàcym, u˝ywanym w tej instalacji, jest nie

wi´ksza ni˝ 30 % masy tego materia∏u.

§ 44. 1. Uznaje si´ standardy emisyjne LZO, o których mowa w § 34, z instalacji, w której prowadzi si´

dwa lub wi´cej procesów wymienionych w za∏àczniku

nr 9 do rozporzàdzenia, za dotrzymane, je˝eli wielkoÊç

emisji LZO wprowadzanych do powietrza ∏àcznie z tych

procesów jest nie wi´ksza ni˝ ∏àczna wielkoÊç emisji

LZO w przypadku zachowania wymagaƒ okreÊlonych

w tym przepisie.

1) Êrednia pi´tnastominutowa wielkoÊç emisji LZO

nie przekracza 150 % tego standardu — w przypadku instalacji wymienionych w tabeli I lp. 8 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia;

2) Êrednia jednogodzinna wielkoÊç emisji LZO nie

przekracza 150 % tego standardu — w przypadku

pozosta∏ych instalacji.

2. Uznaje si´, w przypadku prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji LZO z instalacji, standard emisyjny S1 za dotrzymany, je˝eli spe∏nione sà

∏àcznie nast´pujàce warunki

1) Êrednia jednogodzinna wielkoÊç emisji LZO nie

przekracza 150 % tego standardu;

2) Êrednia ze wszystkich odczytów nie przekracza tego

standardu.

3. W przypadkach LZO, o których mowa w § 37 i 38,

dotrzymanie standardu emisyjnego sprawdza si´ na

podstawie sumy st´˝eƒ danych, indywidualnych LZO,

a w pozosta∏ych przypadkach na podstawie st´˝enia

ca∏kowitego w´gla organicznego.

4. W przypadku dokonywania pomiarów wielkoÊci

emisji LZO nie uwzgl´dnia si´ obj´toÊci gazów dodanych do gazów odlotowych w celu ich ch∏odzenia lub

rozcieƒczania.

Rozdzia∏ 7

Przepis koƒcowy

§ 46. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Ârodowiska: Cz. Âleziak

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra

Ârodowiska z dnia 4 sierpnia 2003 r.

(poz. 1584)

STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ ISTNIEJÑCYCH

Za∏àcznik nr 1

I. Standardy emisyjne dwutlenku siarki

1. Ze spalania w´gla kamiennego

ObjaÊnienia

1) standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ przeznaczonych do likwidacji przed koƒcem 2005 roku wynosi 3000 mg/m3 ,

u

przy zawartoÊci 6% tlenu w gazach odlotowych;

2) od dnia 1 stycznia 2008 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝-

szy ni˝

— 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

3) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝-

szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat).

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

2. Ze spalania w´gla brunatnego

ObjaÊnienia

1) standard

emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ przeznaczonych do likwidacji przed koƒcem 2005 r. wynosi

3500 mg/m3u przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych;

2) od dnia 1 stycznia 2008 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝-

szy ni˝

— 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

3) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝-

szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat).

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

3. Ze spalania koksu

ObjaÊnienia

1) od dnia 1 stycznia 2008 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝-

szy ni˝

— 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

2) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400

MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy

ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat).

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

4. Ze spalania biomasy

ObjaÊnienie

1) standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3 ,

u

przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝

— 2 000 godzin do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

5. Ze spalania paliw ciek∏ych

6. Ze spalania paliw gazowych

II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu

1. Ze spalania w´gla kamiennego

ObjaÊnienia

1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

2 000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

3) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏ wymienionych w pkt IV.2. za∏àcznika wynosi — do czasu okreÊlonego w tym punkcie — 500 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.

2. Ze spalania w´gla brunatnego

ObjaÊnienia

1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

2 000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

3) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏ wymienionych w pkt IV.2. za∏àcznika wynosi — do czasu okreÊlonego w tym punkcie — 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.

3. Ze spalania koksu

ObjaÊnienia

1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

2000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

3) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏ wymienionych w pkt IV.2. za∏àcznika wynosi — do czasu okreÊlonego w tym punkcie — 400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.

4. Ze spalania biomasy

ObjaÊnienia

1) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

2 000 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 600 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania;

2) standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze êróde∏, które b´dà u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝

1 500 godzin rocznie (kroczàca Êrednia z okresu pi´ciu lat), wynosi 450 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

5. Ze spalania paliw ciek∏ych

6. Ze spalania paliw gazowych

III. Standardy emisyjne py∏u

1. Ze spalania w´gla kamiennego

ObjaÊnienia

1) wartoÊci obowiàzujà do dnia 31 grudnia 2007 r.;

2) wartoÊci obowiàzujà od dnia 1 stycznia 2008 r.;

3) dla êróde∏, w których spalane jest paliwo sta∏e posiadajàce w stanie roboczym: wartoÊç opa∏owà mniejszà ni˝ 5 800 kJ/kg,

zawartoÊç wilgoci wi´kszà ni˝ 45 % wagowych, ∏àcznà zawartoÊç wilgoci i popio∏u wi´kszà ni˝ 60 % wagowych i zawartoÊç tlenku wapnia wi´kszà ni˝ 10 %, standard emisyjny wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.

2. Ze spalania w´gla brunatnego

ObjaÊnienia

1) wartoÊci obowiàzujà do dnia 31 grudnia 2007 r.;

2) wartoÊci obowiàzujà od dnia 1 stycznia 2008 r.;

3) dla êróde∏, w których spalane jest paliwo sta∏e posiadajàce w stanie roboczym: wartoÊç opa∏owà mniejszà ni˝ 5 800 kJ/kg,

zawartoÊç wilgoci wi´kszà ni˝ 45 % wagowych, ∏àcznà zawartoÊç wilgoci i popio∏u wi´kszà ni˝ 60 % wagowych i zawartoÊç tlenku wapnia wi´kszà ni˝ 10 %, standard emisyjny wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.

3. Ze spalania koksu

4. Ze spalania biomasy

5. Standard emisyjny py∏u ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 500 MW, w których spalane sà paliwa ciek∏e o zawartoÊci popio∏u wi´kszej ni˝ 0,06 %, wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 3 % tlenu w gazach

odlotowych, a w pozosta∏ych przypadkach — 50 mg/m3u, przy zawartoÊci 3 % tlenu w gazach odlotowych.

6. Ze spalania paliw gazowych

Uwagi do za∏àcznika nr 1

1. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu.

2. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW.

IV. èród∏a spalania paliw, o których mowa w pkt I tabeli 1, 2, 3 i 5 kolumnie nr 4, w pkt II tabeli 1 i 4 kolumnie

nr 5 i tabeli 2 i 3 kolumnie nr 4 oraz w pkt III tabeli 1, 2 i 3 kolumnie nr 5.

1. w zakresie dwutlenku siarki — w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. lub krócej,

je˝eli zosta∏o to indywidualnie okreÊlone

1) Elektrownia Be∏chatów — 2 kot∏y x BB—1150;

2) Elektrownia Turów — 1 kocio∏ OP 650 b do dnia 31 grudnia 2012 r., 1 kocio∏ OP 650 b do dnia 31 grudnia

2013 r.;

3) Elektrownia Kozienice — 5 kot∏ów OP-650;

4) Elektrownia Dolna Odra — 1 kocio∏ OP-650;

5) Elektrownia Pomorzany — 2 kot∏y Benson OP-206, 1 kocio∏ WP-120;

6) Elektrownia Szczecin — 2 kot∏y OP-130;

7) Elektrownia im. T. KoÊciuszki S.A. w Po∏aƒcu — 2 kot∏y EP-650;

8) Elektrownia Rybnik S.A. — 3 kot∏y OP-650;

9) Zespó∏ Elektrowni Ostro∏´ka S.A., El. Ostro∏´ka „B” —2 kot∏y OP-650;

10) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia „¸agisza” — 3 kot∏y OP-380k;

11) Elektrownia „Skawina” S.A. — 4 kot∏y OP-230, 4 kot∏y OP-210;

12) Elektrownia „Stalowa Wola” S.A. — 4 kot∏y OP-150, 2 kot∏y OP-380k;

13) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., EC „Siekierki” — 2 kot∏y OP-230, 1 kocio∏ OP-380, 3 kot∏y OP-430, 1 kocio∏ WP-200, 3 kot∏y WP-120;

14) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., EC „˚eraƒ” — 5 kot∏ów OP 230, 4 kot∏y WP 120;

15) Elektrociep∏ownia nr 2, ¸ódê — 1 kocio∏ OP 130, 1 kocio∏ OP 130 do dnia 31 grudnia 2014 r., 1 kocio∏ OP 140;

16) Elektrociep∏ownia nr 3, ¸ódê — 1 kocio∏ OP 230, 1 kocio∏ OP 230 do dnia 31 grudnia 2014 r.;

17) Elektrociep∏ownia nr 4, ¸ódê — 4 kot∏y WP 120;

18) Kogeneracja S.A., Wroc∏aw, Elektrociep∏ownia Czechnica — 4 kot∏y OP 130;

19) Kogeneracja S.A., Wroc∏aw, Elektrociep∏ownia Wroc∏aw — 2 kot∏y OP 430, 1 kocio∏ WP 70, 1 kocio∏ WP 120;

20) Elektrociep∏ownie Wybrze˝e S.A., Elektrociep∏ownia Gdaƒska — 2 kot∏y OP 70C, 1 kocio∏ OP 230 do dnia

31 grudnia 2012 r., 1 kocio∏ OP 230;

21) Elektrociep∏ownie Wybrze˝e S.A., Elektrociep∏ownia Gdyƒska — 1 kocio∏ WP 120;

22) Zespó∏ Elektrociep∏owni Bydgoszcz S.A., Elektrociep∏ownia Bydgoszcz II — 2 kot∏y OP 230;

23) Elektrociep∏ownia Bia∏ystok S.A. — 2 kot∏y OP 140, 1 kocio∏ OP 230;

24) Elektrociep∏ownia Zabrze S.A. — 2 kot∏y WP 120;

25) Elektrociep∏ownia B´dzin S.A. — 2 kot∏y OP 140;

26) Elektrociep∏ownia Gorzów S.A. — 2 kot∏y OP 140;

27) Elektrociep∏ownia Elblàg S.A. — 3 kot∏y OP 130, 1 kocio∏ WP 120;

28) Elektrociep∏ownia Toruƒ S.A. — 2 kot∏y WP 120;

29) Elektrociep∏ownia Lublin Wrotków — 2 kot∏y WP 70;

30) Zak∏ad Elektrociep∏owni, Polskiego Koncernu Naftowego „Orlen” S.A. — 1 kocio∏ OO-220, 3 kot∏y OO-320,

4 kot∏y OO-420;

31) Energetyka Dwory Sp. z o.o. — 1 kocio∏ OP-140 do dnia 31 grudnia 2012 r.;

32) Elektrociep∏ownia Anwil S.A, W∏oc∏awek — 1 kocio∏ OO-230, 2 kot∏y OO-260;

33) Zak∏ady Azotowe „Pu∏awy” S.A., Zak∏ad Elektrociep∏owni, Pu∏awy — 2 kot∏y OP-215;

34) Huta im. T. Sendzimira S.A. — 4 kot∏y TP-230, 1 kocio∏ OP-230;

35) Elektrociep∏ownia Rafinerii Gdaƒskiej — 2 kot∏y OOP-160;

36) Elektrociep∏ownia II Elana S.A., Toruƒ — 4 kot∏y OO-120.

2. w zakresie tlenków azotu — w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.

1) Zespó∏ Elektrowni PAK, Elektrownia Adamów — 5 kot∏ów OP 380 b;

2) Elektrownia Kozienice — 3 kot∏y OP-650, 2 kot∏y AP-1650;

3) EL. Dolna Odra — 5 kot∏ów OP-650;

4) Elektrownia im. T. KoÊciuszki S.A., Po∏aniec — 6 kot∏ów EP-650;

5) Elektrownia Rybnik S.A. — 5 kot∏ów OP-650;

6) Zespó∏ Elektrowni Ostro∏´ka S.A, Elektrownia Ostro∏´ka „B” — 1 kocio∏ OP-650;

7) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia Jaworzno III — 6 kot∏ów OP-650;

8) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia ¸aziska — 2 kot∏y OP-380, 4 kot∏y OP-650;

9) Po∏udniowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia ¸agisza — 2 kot∏y OP-380k;

10) Elektrownia „Opole” S.A. — 4 kot∏y BP-1150;

11) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., Elektrociep∏ownia „Siekierki” — 2 kot∏y OP-230;

12) Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., Elektrociep∏ownia „Kaw´czyn” — 1 kocio∏ WP-120 , 2 kot∏y WP-200;

13) Elektrociep∏ownia nr 3, ¸ódê — 2 kot∏y OP 130, 1 kocio∏ OP 230;

14) Elektrociep∏ownia nr 4, ¸ódê — 2 kot∏y OP 230;

15) Elektrociep∏ownia „Kraków” S.A. — 2 kot∏y BC-90, 2 kot∏y BC-100, 4 kot∏y WP 120;

16) Elektrociep∏ownie Wybrze˝e S.A., Elektrociep∏ownia Gdyƒska — 2 kot∏y OP 230;

17) Zespó∏ Elektrociep∏owni Bydgoszcz S.A., Elektrociep∏ownia Bydgoszcz II — 2 kot∏y OP 230;

18) Zespó∏ Elektrociep∏owni Poznaƒskich S.A., Elektrociep∏ownia II Poznaƒ Karolin — 2 kot∏y OP 140,

2 kot∏y OP 430;

19) Elektrociep∏ownia Nowa Sp. z o.o., Dàbrowa Górnicza — 1 kocio∏ OPG-230, 4 kot∏y OPG-230, 1 kocio∏ OPG-430;

20) Zak∏ady Azotowe „Pu∏awy” S.A., Zak∏ad Elektrociep∏owni, Pu∏awy — 3 kot∏y OP-215;

21) International Paper-Kwidzyn S.A., Wydzia∏ Energetyczny — 4 kot∏y OP-140.

3. w zakresie py∏u — w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. lub krócej, je˝eli zosta∏o to indywidualnie okreÊlone

1) Ciep∏ownia Miejska ¸om˝a — 3 kot∏y WR-25;

2) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Ciep∏ownia „Zatorze”, Leszno — 3 kot∏y WR-25;

3) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Che∏m — 2 kot∏y WR-25, 1 kocio∏ WR-10;

4) Ciep∏ownia Miejska Sieradz —2 kot∏y WR-25;

5) Lubrem S.C., Centralna Ciep∏ownia w D´blinie — 3 kot∏y WR-25;

6) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Ciep∏ownia „Zachód”, Bia∏ystok — 3 kot∏y

WR-25;

7) Komunalne Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Karczew — 3 kot∏y WR-25;

8) Ciep∏ownia C III E∏k — 3 kot∏y WR-25;

9) Ciep∏ownia—Zasanie PrzemyÊl — 3 kot∏y WR-25;

10) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Spó∏ka z o.o., Bia∏a Podlaska — 2 kot∏y WR-25;

11) Ciep∏ownia „Rejtan” Cz´stochowa — 3 kot∏y WR-25;

12) Centralna Ciep∏ownia w Ciechanowie, PEC Sp. z o.o., Ciechanów — 3 kot∏y WR-25, 3 kot∏y OR-10;

13) Wojewódzkie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej w Legnicy S.A. — 1 kocio∏ WR-46, 2 kot∏y OR 32;

14) OPEC Grudziàdz — 2 kot∏y WR-25, 3 kot∏y OR-32;

15) Ciep∏ownia Miejska Malbork — 2 kot∏y WR-10;

16) Atex Sp. z o.o Przedsi´biorstwo Wielobran˝owe ZamoÊç — 3 kot∏y WR-25;

17) Miejskie Przedsi´biorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o., Krosno — 2 kot∏y WR-10 do dnia 31 grudnia

2015 r., 2 kot∏y WR-10;

18) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Tarnowskie Góry — 2 kot∏y WR-25;

19) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Tczew Sp. z o.o. — 2 kot∏y WR-25;

20) Elektrociep∏ownia „Zduƒska Wola” Sp. z o.o. — 3 kot∏y OR-32, 1 kocio∏ WR-25;

21) Miejska Energetyka Cieplna Sp. z o.o., Kot∏ownia Zachód, Pi∏a — 2 kot∏y WR-25;

22) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Gniezno — 2 kot∏y WR-25, 1 kocio∏ WLM-5 do dnia 31 grudnia 2015 r.;

23) Szczeciƒska Energetyka Cieplna Sp. z o.o. — 2 kot∏y WR-25;

24) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej „Legionowo” Sp. z o.o. — 3 kot∏y WR-25;

25) Kalisz —Piwonice S.A. — 3 kot∏y WR25, 1 kocio∏ OSR-32;

26) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Ciep∏ownia G∏ówna, Suwa∏ki — 4 kot∏y WR-25;

27) Radomskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej „RADPEC” S.A. — 3 kot∏y WR-25;

28) Miejski Zak∏ad Gospodarki Komunalnej Piotrków Trybunalski — 2 kot∏y WR-25;

29) Zak∏ad Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, Ciep∏ownia Miejska, Pabianice — 4 kot∏y WR-25.

4. w zakresie dwutlenku siarki i py∏u — w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. lub

krócej, je˝eli zosta∏o to indywidualnie okreÊlone

1) ENERGOTOR-TORU¡ S.A — do dnia 30 czerwca 2010 r.;

2) Zespó∏ Elektrociep∏owni „Bydgoszcz S.A. EC II”;

3) Zespó∏ Elektrociep∏owni „Bydgoszcz S.A. EC I”;

4) Inowroc∏awskie Zak∏ady Chemiczne „Soda Màtwy S.A.”;

5) Janikowskie Zak∏ady Sodowe „Janikosoda S.A.”;

6) ELANA S.A. Toruƒ — do dnia 30 czerwca 2010 r.;

7) ¸´czyƒska Energetyka Sp. z o.o. w Bogdance, Puchaczów;

8) MEGATEM EC Lublin;

9) Tomaszowskie Zak∏ady Drobiarskie „ROLDROB” S.A., Tomaszów Mazowiecki;

10) Kutnowskie Zak∏ady Drobiarskie EXDROB S.A. w Kutnie — do dnia 31 paêdziernika 2010 r.;

11) Elektrociep∏ownia Pruszków I (Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A.), Pruszków;

12) Ciep∏ownia Wola Elektrociep∏ownie Warszawskie S.A., Warszawa;

13) URSUS — MEDIA Sp. z o.o., Warszawa;

14) Metsa Tissue S.A. (dawniej Warszawskie Zak∏ady Papiernicze w Konstancinie-Jeziornej), Konstancin-Jeziorna — do dnia 31 grudnia 2009 r.;

15) Elektrownia Blachownia, K´dzierzyn-Koêle;

16) Huta „Andrzej”, Zawadzkie;

17) Zak∏ady Azotowe „K´dzierzyn” S.A., K´dzierzyn-Koêle;

18) Zak∏ad Us∏ug Technicznych FASTY Sp. z o.o., Bia∏ystok;

19) Elektrociep∏ownia ZABRZE, Zabrze;

20) Elektrownia EC1, Bielsko-Bia∏a;

21) Elektrociep∏ownia SZOMBIERKI, Bytom;

22) Zak∏ady Mechaniczne BYTOM, Bytom;

23) Aspra-Sefako S.A., S´dziszów;

24) Carbon Black Polska Sp. z o.o., Jas∏o;

25) Ciep∏ownia „Bielszowice”, Ruda Âlàska;

26) Ciep∏ownia „Miko∏aj”, Ruda Âlàska;

27) Ciep∏ownia „Nowy Wirek”, Ruda Âlàska;

28) Ciep∏ownia C II Spó∏dzielni Mieszkaniowej „Âwit”, E∏k;

29) Ciep∏ownia Huty CEDLER S.A., Sosnowiec;

30) Ciep∏ownia KAZIMIERZ (ZEC Katowice), Katowice;

31) Ciep∏ownia NIWKA (ZEC w Katowicach), Katowice;

32) COWiK Bartoszyce Sp. z o.o. — kot∏ownia rejonowa, Bartoszyce;

33) DolnoÊlàski Zak∏ad Termoenergetyczny S.A., Dzier˝oniów;

34) Elektrociep∏ownia Bydgoszcz I, Bydgoszcz;

35) Elektrociep∏ownia GIGA Sp. z o.o., Âwidnik;

36) Elektrociep∏ownia Gorlice, Gorlice;

37) Elektrociep∏ownia WSK Rzeszów, Rzeszów;

38) Elektrociep∏ownia Zduƒska Wola Sp. z o.o., Zduƒska Wola;

39) ENERGOPON Sp. z o.o., Poniatowa;

40) Komunalne Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Bydgoszcz;

41) Kot∏ownia Miejska w Myszkowie, Myszków;

42) Miejska Energetyka Cieplna Sp. z o.o., Ostrowiec;

43) Miejskie Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., W∏oc∏awek;

44) Mifama S.A., Miko∏ów;

45) MPEC Sp. z o.o., Leszno;

46) MPGK W∏odawa, W∏odawa;

47) MZEC Sp. z o.o., Chojnice;

48) NadwiÊlaƒska Spó∏ka Energetyczna Sp. z o.o., Bieruƒ;

49) PEC Sp. z o.o., Jarocin;

50) Przedsi´biorstwo Energetyczne Megawat Sp. z o.o. Z-1 D´bieƒsko, Czerwionka-Leszczyny;

51) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Katowice;

52) Przedsi´biorstwo Energetyczne MEGAWAT Sp. z o.o. Zak∏ad Z-2 Knurów, Czerwionka-Leszczyny;

53) Przedsi´biorstwo Energetyczne MEGAWAT Sp. z o.o. Zak∏ad Z-3 Szczyg∏owice, Czerwionka-Leszczyny;

54) Przedsi´biorstwo Energetyczne Systemy Ciep∏ownicze S.A., Cz´stochowa;

55) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplej „Legionowo” Sp. z o.o., Legionowo;

56) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Hajnówka;

57) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej, Oborniki;

58) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w E∏ku, E∏k;

59) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Pu∏tusk;

60) Przedsi´biorstwo Energetyki Cieplnej w Goleniowie Sp. z o.o., Goleniów;

61) Przedsi´biorstwo Wielobran˝owe ATEX Sp. z o.o., ZamoÊç;

62) RSW S.A. — Ciep∏ownia Ignacy, Rybnik;

63) RSW S.A. — Ciep∏ownia Jankowice, Rybnik;

64) RSW S.A. — Ciep∏ownia Rymer, Rybnik;

65) RSW S.A. Elektrociep∏ownia Chwa∏owice, Rybnik;

66) Spó∏dzielnia Mieszkaniowa „Zazamcze”, W∏oc∏awek;

67) VT ENERGO Sp. z o.o., Dobre Miasto;

68) Zak∏ad Energetyczny Cz´stochowa S.A., Cz´stochowa;

69) Zak∏ad Energetyczny w Soko∏owie Podlaskim, Soko∏ów Podlaski;

70) Zak∏ad Energetyki Cieplnej, Wo∏omin;

71) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Boles∏awiec;

72) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Nowy Dwór Mazowiecki;

73) Zak∏ad Gospodarki Ciep∏owniczej Sp. z o.o., Tomaszów Mazowiecki;

74) Zak∏ad Produkcji Ciep∏a ˚ory, ˚ory;

75) Zak∏ady Energetyki Cieplnej, Katowice;

76) Zak∏ady Tworzyw Sztucznych Gamrat w JaÊle, Jas∏o;

77) Zak∏ad Energetyki Cieplnej Sp. z o.o., Tczew.

ObjaÊnienie

Terminy dla poszczególnych êróde∏ i obiektów, o których mowa w pkt IV, wynikajà z Traktatu mi´dzy Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republikà Federalnà Niemiec, Republikà Greckà, Królestwem Hiszpanii, Republikà Francuskà, Irlandià, Republikà W∏oskà, Wielkim Ksi´stwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republikà Austrii, Republikà Portugalskà, Republikà Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej (paƒstwami cz∏onkowskimi Unii Europejskiej) a Republikà Czeskà, Republikà Estoƒskà, Republikà Cypryjskà, Republikà ¸otewskà, Republikà Litewskà, Republikà W´gierskà, Republikà Malty, Rzeczàpospolità Polskà, Republikà S∏owenii, Republikà S∏owackà dotyczàcego

przystàpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estoƒskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki ¸otewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki W´gierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki S∏owenii, Republiki S∏owackiej do Unii Europejskiej.

Za∏àcznik nr 2

STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ NOWYCH, DLA KTÓRYCH WNIOSEK O WYDANIE POZWOLENIA

NA BUDOW¢ Z¸O˚ONO PRZED DNIEM 27 LISTOPADA 2002 R., JE˚ELI èRÓD¸A ZOSTANÑ ODDANE

DO U˚YTKU NIE PÓèNIEJ NI˚ DO DNIA 27 LISTOPADA 2003 R.

I. Standardy emisyjne dwutlenku siarki

1. Ze spalania w´gla kamiennego

ObjaÊnienie

1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏

o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odloto-

wych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat);

od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych,

je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝

— 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

2. Ze spalania w´gla brunatnego

ObjaÊnienie

1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏

o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat);

od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych,

je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝

— 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

3. Ze spalania koksu

ObjaÊnienie

1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏

o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odloto-

wych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat);

od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych,

je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝

— 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

4. Ze spalania biomasy

ObjaÊnienie

1) przed dniem przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏

o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odloto-

wych, je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 200 godzin w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat);

od dnia przystàpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej standard emisyjny dwutlenku siarki ze êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 6% tlenu w gazach odlotowych,

je˝eli êród∏a pracujà przez okres nie d∏u˝szy ni˝

— 2 000 godzin w roku kalendarzowym do dnia 31 grudnia 2015 r.,

— 1 500 godzin w roku kalendarzowym od dnia 1 stycznia 2016 r.

Do czasu pracy tych êróde∏ nie wlicza si´ okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

5. Ze spalania paliw ciek∏ych

6. Ze spalania paliw gazowych

II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu

1. Ze spalania w´gla kamiennego

2. Ze spalania w´gla brunatnego

3. Ze spalania koksu

4. Ze spalania biomasy

5. Ze spalania paliw ciek∏ych

6. Ze spalania paliw gazowych

III. Standardy emisyjne py∏u

1. Ze spalania w´gla kamiennego

2. Ze spalania w´gla brunatnego

3. Ze spalania koksu

4. Ze spalania biomasy

5. Standard emisyjny py∏u ze spalania paliw ciek∏ych o zawartoÊci popio∏u wi´kszej ni˝ 0,06 % w êród∏ach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 500 MW wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci tlenu 3 % w gazach odlotowych, a w pozosta∏ych przypadkach — 50 mg/m3u, przy zawartoÊci tlenu 3 % w gazach odlotowych.

6. Ze spalania paliw gazowych

Uwagi do za∏àcznika nr 2

1. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu.

2. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW.

Za∏àcznik nr 3

STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ NOWYCH, DLA KTÓRYCH WNIOSEK O WYDANIE POZWOLENIA

NA BUDOW¢ Z¸O˚ONO PO DNIU 26 LISTOPADA 2002 R. LUB KTÓRE ZOSTANÑ ODDANE DO U˚YTKU PO DNIU

27 LISTOPADA 2003 R., Z TURBIN GAZOWYCH ORAZ ZE èRÓDE¸ ISTOTNIE ZMIENIONYCH W ROZUMIENIU

USTAWY Z DNIA 27 KWIETNIA 2001 R. — PRAWO OCHRONY ÂRODOWISKA PO DNIU 27 LISTOPADA 2003 R.

I. Standardy emisyjne dwutlenku siarki

1. Ze spalania paliw sta∏ych

2.1. Ze spalania paliw ciek∏ych z wy∏àczeniem turbin gazowych

2.2. Ze spalania paliw ciek∏ych w turbinach gazowych

ObjaÊnienia

1) nominalna moc cieplna okreÊlona przy ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej

powietrza 60 %;

2) standardy emisyjne stosuje si´ wy∏àcznie

— do turbin gazowych opalanych paliwami ciek∏ymi b´dàcymi lekkimi i Êrednimi produktami destylacji ropy naftowej,

— przy obcià˝eniu turbiny gazowej wi´kszym ni˝ 70 %;

3) standardów emisyjnych nie stosuje si´ do turbin gazowych eksploatowanych awaryjnie przez mniej ni˝ 500 godzin w cià-

gu roku; prowadzàcy takie êród∏a przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin.

3.1. Ze spalania paliw gazowych z wy∏àczeniem turbin gazowych

3.2. Ze spalan ia paliw gazowych w turbinach gazowych

ObjaÊnienia

1) standardy emisyjne stosuje si´ wy∏àcznie przy obcià˝eniu turbiny gazowej wi´kszym ni˝ 70 %;

2) standardów emisyjnych nie stosuje si´ do turbin gazowych eksploatowanych awaryjnie przez mniej ni˝ 500 godzin w cià-

gu roku; prowadzàcy takie êród∏a przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin.

II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu

1. Ze spalania paliw sta∏ych

2. Ze spalania paliw ciek∏ych z wy∏àczeniem turbin gazowych

3. Ze spalania paliw gazowych z wy∏àczeniem turbin gazowych

ObjaÊnienie

1) gaz ziemny oznacza wyst´pujàcy w naturalnych warunkach metan, zawierajàcy nie wi´cej ni˝ 20 % (obj´toÊciowo) gazów

oboj´tnych i innych sk∏adników.

4. Ze spalania paliw ciek∏ych i gazowych w turbinach gazowych

ObjaÊnienia

1) nominalna moc cieplna okreÊlona przy ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej

powietrza 60 %;

2) standardy emisyjne stosuje si´ wy∏àcznie przy obcià˝eniu turbiny gazowej wi´kszym ni˝ 70 %;

3) standardów emisyjnych nie stosuje si´ do turbin gazowych eksploatowanych awaryjnie przez mniej ni˝ 500 godzin w cià-

gu roku; prowadzàcy takie êród∏a przedk∏ada co roku w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska dane dotyczàce przepracowanej liczby godzin;

4) gaz ziemny oznacza wyst´pujàcy w naturalnych warunkach metan, zawierajàcy nie wi´cej ni˝ 20 % (obj´toÊciowo) gazów

oboj´tnych i innych sk∏adników;

5) standard emisyjny wynosi 75 mg/m3 , przy zawartoÊci 15 % tlenu w gazach odlotowych

u

z turbin gazowych

a) nap´dzajàcych urzàdzenia mechaniczne,

b) których sprawnoÊç, przy obcià˝eniu nominalnym oraz ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej powietrza 60 %, jest wi´ksza ni˝

— 75 % (ca∏kowita sprawnoÊç turbiny gazowej pracujàcej w uk∏adzie skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej

i cieplnej),

— 55 % (ca∏kowita sprawnoÊç elektryczna turbiny gazowej pracujàcej w cyklu kombinowanym).

Standardy emisyjne z turbin gazowych pracujàcych indywidualnie, które nie mieszczà si´ w ˝adnej z powy˝szych kategorii, ale których sprawnoÊç — okreÊlona przy obcià˝eniu nominalnym oraz ciÊnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotnoÊci wzgl´dnej powietrza 60 % – jest wi´ksza ni˝ 35 %, oblicza si´ wed∏ug wzoru

50 * η/35

gdzie η oznacza wyra˝onà w procentach sprawnoÊç turbiny gazowej (okreÊlonà w ww. warunkach);

6) standard emisyjny stosuje si´

wy∏àcznie do turbin gazowych opalanych paliwami ciek∏ymi b´dàcymi lekkimi i Êrednimi

produktami destylacji ropy naftowej.

III. Standardy emisyjne py∏u

1. Ze spalania paliw sta∏ych

2. Ze spalania paliw ciek∏ych

3. Ze spalania paliw gazowych

Uwagi do za∏àcznika nr 3

1. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu.

2. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW.

Za∏àcznik nr 4

STANDARDY EMISYJNE ZE èRÓDE¸ ISTNIEJÑCYCH, KTÓRE ODDANO DO U˚YTKU PRZED DNIEM

29 MARCA 1990 R., DLA KTÓRYCH PROWADZÑCY TAKIE èRÓD¸A ZOBOWIÑZA¸ SI¢ W PISEMNEJ

DEKLARACJI, Z¸O˚ONEJ W¸AÂCIWEMU ORGANOWI OCHRONY ÂRODOWISKA NIE PÓèNIEJ NI˚ DO DNIA

30 CZERWCA 2004 R., ˚E èRÓD¸O B¢DZIE U˚YTKOWANE NIE D¸U˚EJ NI˚ DO DNIA 31 GRUDNIA 2015 R.,

A CZAS JEGO U˚YTKOWANIA W OKRESIE OD DNIA 1 STYCZNIA 2008 R. DO DNIA 31 GRUDNIA 2015 R.

NIE PRZEKROCZY 20 000 GODZIN, OBOWIÑZUJÑCE W TYM OKRESIE

1. Standardy emisyjne ze spalania w´gla kamiennego

2. Standardy emisyjne ze spalania w´gla brunatnego

3. Standardy emisyjne ze spalania koksu

4. Standardy emisyjne ze spalania biomasy

5. Standardy emisyjne ze spalania paliw ciek∏ych

ObjaÊnienie

1) standard emisyjny py∏u ze spalania paliw ciek∏ych o zawartoÊci popio∏u wi´kszej ni˝ 0,06 % w êród∏ach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 500 MW wynosi 100 mg/m3u, przy zawartoÊci 3 % tlenu w gazach odlotowych.

6. Standardy emisyjne tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze spalania paliw

gazowych

7. Standardy emisyjne dwutlenku siarki i py∏u ze spalania paliw gazowych

Uwagi do za∏àcznika nr 4

1. Nominalna moc cieplna êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym obcià˝eniu.

2. Standardy emisyjne dotyczà êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 1,0 MW.

Za∏àcznik nr 5

STANDARDY EMISYJNE Z INSTALACJI SPALANIA ODPADÓW

ObjaÊnienia

1) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny py∏u z istniejàcych instalacji spalania odpadów wynosi 20 mg/m3 , przy zau

wartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych;

2) wartoÊç Êrednia dziesi´ciominutowa;

3) do dnia 31 grudnia 2006 r. standardu emisyjnego NO nie stosuje si´ do instalacji, w których spalane sà tylko odpady niex

bezpieczne;

4) do dnia 31 grudnia 2009 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex

robowej wi´kszej ni˝ 6 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 16 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 400 mg/m3u, przy

zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych,

do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny NOx z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przerobowej wi´kszej ni˝ 16 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 25 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 400 mg/m3u, przy

zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych;

5) do dnia 31 grudnia 2009 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex

robowej wi´kszej ni˝ 6 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 16 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 600 mg/m3u, przy

zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych;

6) do dnia 31 grudnia 2009 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex

robowej wi´kszej ni˝ 6 Mg, lecz nie wi´kszej ni˝ 16 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny, wynosi 400 mg/m3u, przy

zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych;

7) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny NO z istniejàcych instalacji spalania odpadów o nominalnej zdolnoÊci przex

robowej do 6 Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny wynosi 500 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych;

8) cyn´ nale˝y uwzgl´dniaç tylko do dnia 28 grudnia 2005 r. dla istniejàcych instalacji spalania odpadów niebezpiecznych;

9) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycznej.

WSPÓ¸CZYNNIKI RÓWNOWA˚NOÂCI TOKSYCZNEJ DLA DIOKSYN I FURANÓW

2,3,7,8-Czterochlorodwubenzodioksyna (TCDD)

1,2,3,7,8-Pi´ciochlorodwubenzodioksyna (PeCDD)

1,2,3,4,7,8-SzeÊciochlorodwubenzodioksyna (HxCDD)

1,2,3,7,8,9-SzeÊciochlorodwubenzodioksyna (HxCDD)

1,2,3,6,7,8-SzeÊciochlorodwubenzodioksyna (HxCDD)

1,2,3,4,6,7,8-Siedmiochlorodwubenzodioksyna (HpCDD)

-OÊmiochlorodwubenzodioksyna (OCDD)

2,3,7,8-Czterochlorodwubenzofuran (TCDF)

2,3,4,7,8-Pi´ciochlorodwubenzofuran (PeCDF)

1,2,3,7,8-Pi´ciochlorodwubenzofuran (PeCDF)

1,2,3,4,7,8-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF)

1,2,3,7,8,9-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF)

1,2,3,6,7,8-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF)

2,3,4,6,7,8-SzeÊciochlorodwubenzofuran (HxCDF)

1,2,3,4,6,7,8-Siedmiochlorodwubenzofuran (HpCDF)

1,2,3,4,7,8,9-Siedmiochlorodwubenzofuran (HpCDF)

-OÊmiochlorodwubenzofuran (OCDF)

1

0,5

0,1

0,1

0,1

0,01

0,001

0,1

0,5

0,05

0,1

0,1

0,1

0,1

0,01

0,01

0,001

Za∏àcznik nr 6

STANDARDY EMISYJNE Z ISTNIEJÑCYCH INSTALACJI SPALANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH,

OBOWIÑZUJÑCE DO DNIA 27 GRUDNIA 2005 R.

ObjaÊnienia

1) Q oznacza ∏àcznà nominalnà zdolnoÊç przerobowà instalacji wyra˝onà w Mg odpadów spalanych w ciàgu godziny;

2) jako Êrednia jednogodzinna;

3) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz-

nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

Za∏àcznik nr 7

STANDARDY EMISYJNE Z ISTNIEJÑCYCH INSTALACJI SPALANIA ODPADÓW, W KTÓRYCH SPALANE

SÑ OLEJE ODPADOWE O WARTOÂCI OPA¸OWEJ NIE MNIEJSZEJ NI˚ 30 MJ/KG, ZAWIERAJÑCYCH MNIEJ

NI˚ 50 PPM POLICHLOROWANYCH W¢GLOWODORÓW AROMATYCZNYCH I MNIEJ NI˚ 0,3 % SIARKI,

OBOWIÑZUJÑCE DO DNIA 27 GRUDNIA 2005 R.

ObjaÊnienia

1) nieorganiczne zwiàzki gazowe chloru w przeliczeniu na chlorowodór;

2) nieorganiczne zwiàzki gazowe fluoru w przeliczeniu na fluorowodór;

3) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz-

nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

Za∏àcznik nr 8

SPOSÓB USTALANIA STANDARDÓW EMISYJNYCH Z INSTALACJI WSPÓ¸SPALANIA ODPADÓW

ORAZ STANDARDY EMISYJNE Z INSTALACJI WSPÓ¸SPALANIA ODPADÓW

I. Ni˝ej podany wzór nale˝y stosowaç zawsze wtedy, gdy w którejkolwiek tabeli w niniejszym za∏àczniku nie

ustalono standardów emisyjnych „C”.

W takich przypadkach standard emisyjny dla ka˝dej substancji zawartej w gazach odlotowych powstajàcych

ze wspó∏spalania odpadów oblicza si´ w nast´pujàcy sposób

gdzie

Vodp — obj´toÊç gazów odlotowych powstajàcych ze spalania odpadów o najni˝szej wartoÊci opa∏owej, okreÊlona dla umownych warunków gazów odlotowych przy zawartoÊci 11 % tlenu. Je˝eli moc cieplna ze

spalania odpadów niebezpiecznych wynosi poni˝ej 10 % nominalnej mocy cieplnej instalacji, Vodp nale˝y wyznaczyç z iloÊci odpadów, spalenie której odpowiada∏oby 10 % nominalnej mocy cieplnej instalacji.

Codp — standardy emisyjne z instalacji spalania odpadów, okreÊlone w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

Vproc — obj´toÊç gazów odlotowych powstajàcych w czasie prowadzenia procesu, obejmujàcego spalanie paliw (bez spalania odpadów), wyznaczona dla zawartoÊci tlenu, dla której, wed∏ug rozporzàdzenia, nale˝y standaryzowaç emisje. W przypadku braku regulacji dla instalacji w tym zakresie, nale˝y przyjàç rzeczywistà zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, nierozrzedzonych dodatkiem niepotrzebnego powietrza.

Cproc — standardy emisyjne okreÊlone dla niektórych rodzajów instalacji w tabelach niniejszego za∏àcznika lub,

w przypadku braku regulacji dla instalacji lub substancji w tym zakresie, rzeczywiste wartoÊci st´˝eƒ

substancji w gazach odlotowych wyst´pujàce w czasie prowadzenia procesu obejmujàcego spalanie

paliw (bez spalania odpadów), pod warunkiem ˝e taka wielkoÊç emisji substancji nie spowoduje przekraczania dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu lub wartoÊci odniesienia.

Powy˝szy wzór jest stosowany tak˝e do obliczeƒ standardowej zawartoÊci tlenu w gazach odlotowych powstajàcych w procesie wspó∏spalania odpadów.

II.1. Piece do produkcji klinkieru cementowego, w których wspó∏spalane sà odpady

Standardy emisyjne C

ObjaÊnienia

1) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny py∏u w przypadku produkcji klinkieru cementowego w piecach, w których

spalane sà odpady w iloÊci mniejszej ni˝ 3 Mg na godzin´, wynosi 50 mg/m3u, przy zawartoÊci 10 % tlenu w gazach od-

lotowych;

2) do dnia 31 grudnia 2007 r. standard emisyjny NO z eksploatowanych pieców, w których klinkier cementowy jest produx

kowany z zastosowaniem metody mokrej lub z pieców do produkcji klinkieru cementowego, w których spalane sà odpady w iloÊci mniejszej ni˝ 3 Mg na godzin´, wynosi 1 200 mg/m3u, przy zawartoÊci 10 % tlenu w gazach odlotowych;

3) standard emisyjny NO z eksploatowanych pieców do produkcji klinkieru cementowego, w których wspó∏spalanie odpax

dów zostanie rozpocz´te po dniu 28 grudnia 2004 r., wynosi 800 mg/m3u, przy zawartoÊci 10 % tlenu w gazach odloto-

wych;

4) standardów emisyjnych SO mo˝na nie stosowaç w przypadkach gdy substancja ta nie powstaje w wyniku spalania od2

padów;

5) standardów emisyjnych substancji organicznych w postaci gazów i par wyra˝onych jako ca∏kowity w´giel organiczny

mo˝na nie stosowaç w przypadkach gdy substancje te nie powstajà w wyniku spalania odpadów;

6) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz-

nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

Uwagi

1. W przypadku ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji standardy emisyjne okreÊlone sà jako Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych; Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ obliczane sà na podstawie Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych.

2. WartoÊci standardów emisyjnych substancji wymienionych w lp. 8—10 dotyczà minimum trzydziestominutowego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 11 — minimum szeÊciogodzinnego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek.

II.2. èród∏a spalania paliw, w których wspó∏spalane sà odpady

2.1. Standardy emisyjne Cproc.

Jako wartoÊci Cproc przyjmuje si´ wartoÊci podane w poni˝szych tabelach, z wyjàtkiem nast´pujàcych przypadków

1) jako wartoÊci Cproc dla SO2 i NOx przyjmuje si´ odpowiednie standardy emisyjne okreÊlone zgodnie z przepisami rozdzia∏u 2 rozporzàdzenia dla instalacji wspó∏spalania odpadów o nominalnej mocy cieplnej

a) mniejszej ni˝ 50 MW,

b) nie mniejszej ni˝ 50 MW — do dnia 27 grudnia 2005 r. dla instalacji istniejàcych, w których wspó∏spalanie

odpadów rozpocz´to nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2004 r.;

2) do dnia 27 grudnia 2005 r. jako wartoÊci Cproc dla py∏u przyjmuje si´ odpowiednie standardy emisyjne okreÊlone zgodnie z przepisami rozdzia∏u 2 rozporzàdzenia dla istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów

o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 50 MW oraz dla istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów

o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW, w których wspó∏spalanie odpadów rozpocz´to nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia 2004 r.

W przypadku ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji standardy emisyjne okreÊlone sà jako Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych; Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ obliczane sà na podstawie Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ substancji w gazach odlotowych.

WartoÊci Cproc dla paliw sta∏ych (z wy∏àczeniem biomasy) wyra˝one w mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu

w gazach odlotowych

Uwagi

1. Do dnia 31 grudnia 2006 r. standardu emisyjnego NOx nie stosuje si´ do instalacji, w których wspó∏spalane sà tylko odpady niebezpieczne.

2. Je˝eli wartoÊci Cproc dla NOx i SO2 z istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów o mocy wi´kszej ni˝ 100 MW i nie

wi´kszej ni˝ 300 MW, w których odpady spalane sà wraz z paliwami sta∏ymi (z wy∏àczeniem biomasy) z zastosowaniem

technologii z∏o˝a fluidalnego, sà ni˝sze od wartoÊci

— 850—400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych, przy liniowym spadku dla nominalnej mocy cieplnej 100—300 MW — dla SO2,

— 350 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych — dla NOx,

to do dnia 31 grudnia 2007 r. jako Cproc przyjmuje si´ powy˝sze wartoÊci.

WartoÊci Cproc dla biomasy wyra˝one w mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych

Uwaga

Je˝eli wartoÊç Cproc dla NOx z istniejàcych instalacji wspó∏spalania odpadów o mocy wi´kszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝

300 MW, w których odpady spalane sà wraz z biomasà z zastosowaniem technologii z∏o˝a fluidalnego, jest ni˝sza od wartoÊci 350 mg/m3u, przy zawartoÊci 6% tlenu w gazach odlotowych, to do dnia 31 grudnia 2007 r. jako Cproc przyjmuje si´ t´ wartoÊç.

WartoÊci Cproc dla paliw ciek∏ych wyra˝one w mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych

2.2. Standardy emisyjne C

ObjaÊnienie

1) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycznej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

Uwaga

WartoÊci standardów emisyjnych substancji wymienionych w lp. 1—3 dotyczà minimum trzydziestominutowego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 4 — minimum szeÊciogodzinnego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek

II.3. Instalacje inne ni˝ wymienione w pkt II.1 lub II.2, w których wspó∏spalane sà odpady

Standardy emisyjne C

ObjaÊnienie

1) jako suma iloczynów st´˝eƒ dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich wspó∏czynników równowa˝noÊci toksycz-

nej, wymienionych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

Uwagi

1. WartoÊci standardów emisyjnych substancji wymienionych w lp. 1 i 2 dotyczà minimum trzydziestominutowego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 3 — minimum szeÊciogodzinnego i maksimum oÊmiogodzinnego okresu pobierania próbek.

2. WartoÊci standardów emisyjnych substancji innych ni˝ wymienione w tabeli okreÊla si´ zgodnie z pkt I niniejszego za∏àcznika.

Za∏àcznik nr 9

PROCESY, DO KTÓRYCH SÑ STOSOWANE PRZEPISY DOTYCZÑCE INSTALACJI,

W KTÓRYCH U˚YWANE SÑ ROZPUSZCZALNIKI ORGANICZNE

JeÊli nie postanowiono inaczej, w ka˝dym przypadku, proces obejmuje czyszczenie wyposa˝enia, lecz nie

obejmuje czyszczenia produktów.

1. Nak∏adanie kleju — proces, w którym klej nak∏adany jest na powierzchni´, z wyjàtkiem pokrywania klejem

i laminowania zwiàzanego z dzia∏alnoÊcià drukarskà oraz produkcjà laminatów z drewna i tworzyw sztucznych.

2. Powlekanie — proces, w którym nast´puje jednorazowe lub wielokrotne na∏o˝enie ciàg∏ej pow∏oki na

1) pojazdy

a) nowe samochody osobowe, przeznaczone do przewozu pasa˝erów, posiadajàce nie wi´cej ni˝ osiem

miejsc do siedzenia, poza miejscem dla kierowcy, a tak˝e nowe samochody przeznaczone do przewozu towarów, posiadajàce maksymalnà mas´ nieprzekraczajàcà 3,5 Mg w takim stopniu, w jakim sà pokrywane

w tej samej instalacji co wy˝ej wymienione samochody osobowe,

b) kabiny samochodów ci´˝arowych, przeznaczone na pomieszczenie kierowcy oraz na wszelkie inne zintegrowane pomieszczenia na sprz´t techniczny w pojazdach wykorzystywanych do przewozu towarów i posiadajàcych maksymalnà mas´ przekraczajàcà 3,5 Mg,

c) samochody dostawcze i samochody ci´˝arowe, z wy∏àczeniem kabin samochodów ci´˝arowych,

d) autobusy przeznaczone do przewozu pasa˝erów, które posiadajà wi´cej ni˝ osiem miejsc do siedzenia, poza miejscem dla kierowcy,

e) przyczepy, w tym naczepy;

2) powierzchnie metalowe i z tworzyw sztucznych, w tym powierzchnie samolotów, statków, pociàgów itp.;

3) powierzchnie drewniane i drewnopochodne;

4) tkaniny, w∏ókna, powierzchnie folii i papieru;

5) skór´.

Powlekanie nie obejmuje operacji powlekania substratu technikami natrysku elektroforetycznego i chemicznego. Je˝eli powlekanie obejmuje operacj´, w toku której dowolnà technikà nadrukowuje si´ ten sam artyku∏, owà

operacj´ nadruku traktuje si´ jako cz´Êç powlekania. Jednak˝e, kategoria ta nie obejmuje dzia∏alnoÊci drukarskiej b´dàcej procesem odr´bnym, lecz mo˝e ona byç w∏àczona do tej kategorii wówczas, jeÊli dana dzia∏alnoÊç drukarska podlega zakresowi rozporzàdzenia.

3. Powlekanie zwijanych metali walcowanych — proces, w którym produkty walcowane w zwojach: stal, stal

nierdzewna, stal powlekana, stopy miedzi lub taÊma aluminiowa powleka si´ w sposób ciàg∏y pow∏okà foliowà

lub laminowanà.

4. Czyszczenie na sucho — proces przemys∏owy lub komercyjny, prowadzony z zastosowaniem LZO w instalacji do czyszczenia odzie˝y, mebli i podobnych towarów konsumenckich, z wyjàtkiem r´cznego usuwania

brudu i plam w przemyÊle tekstylnym i odzie˝owym.

5. Produkcja obuwia — proces produkcyjny, w którym wytwarza si´ kompletne obuwie lub jego cz´Êci.

6. Produkcja preparatów powlekajàcych, lakierów, farb drukarskich i klejów — wytwarzanie ww. produktów

koƒcowych, a tak˝e produktów poÊrednich wytwarzanych w tym samym zak∏adzie, drogà mieszania pigmentów,

˝ywic i materia∏ów adhezyjnych z rozpuszczalnikiem organicznym lub z innym noÊnikiem, w tym dyspersja i dyspersja wst´pna, regulacja lepkoÊci i odcienia barwy oraz operacje nape∏niania pojemników produktem koƒcowym.

7. Wytwarzanie produktów farmaceutycznych — prowadzone w tej samej lokalizacji procesy syntezy chemicznej, fermentacji, ekstrakcji, formowania i wykaƒczania produktów farmaceutycznych oraz wytwarzania produktów poÊrednich.

8. Drukarstwo — proces polegajàcy na reprodukowaniu tekstu lub obrazów, w którym przenosi si´ farb´ drukarskà na powierzchnie dowolnego rodzaju, z zastosowaniem noÊnika obrazu. Obejmuje on równie˝ zwiàzane

z tym techniki lakierowania, powlekania i laminowania. Przepisom rozporzàdzenia podlegajà tylko nast´pujàce

procesy sk∏adowe

1) fleksografia — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca noÊnik obrazu wykonany z gumy lub z elastycznych polimerów Êwiat∏oczu∏ych, na których powierzchnie drukujàce znajdujà si´ powy˝ej powierzchni niedrukujàcych,

z zastosowaniem ciek∏ych farb drukarskich schnàcych poprzez odparowanie rozpuszczalnika;

2) goràcy offset rotacyjny — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca noÊnik obrazu, na którym powierzchnie drukujàce i niedrukujàce znajdujà si´ w tej samej p∏aszczyênie, przy czym materia∏, na który nanosi si´ druk jest podawany do maszyny z roli, w odró˝nieniu od podawania arkuszy. Powierzchnia nie drukujàca przyjmuje wod´, a tym samym odpycha farb´ drukarskà. Powierzchnia drukujàca jest przystosowana do przyj´cia i przekazania farby drukarskiej na powierzchni´, która ma byç zadrukowana. Odparowanie nast´puje w tunelu suszarniczym, w którym nadrukowany materia∏ podlega schni´ciu;

3) laminowanie zwiàzane z dzia∏alnoÊcià drukarskà — sklejanie dwóch lub wi´cej elastycznych materia∏ów w celu utworzenia laminatu;

4) rotograwiura publikacyjna — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca rotograwiur´ do drukowania na papierze czasopism, broszur, katalogów lub podobnych produktów z zastosowaniem farb drukarskich na bazie toluenu;

5) rotograwiura — dzia∏alnoÊç drukarska stosujàca cylindryczny noÊnik obrazu (walec), na którym powierzchnie drukujàce znajdujà si´ poni˝ej powierzchni niedrukujàcych, z zastosowaniem ciek∏ych farb drukarskich

schnàcych poprzez odparowanie rozpuszczalnika. Wg∏´bienia sà wype∏nione farbà drukarskà, zaÊ jej nadmiar jest zbierany z powierzchni niedrukujàcych, zanim powierzchnia, która ma byç zadrukowana zetknie si´

z walcem i zbierze farb´ z wg∏´bieƒ;

6) sitodruk rotacyjny — dzia∏alnoÊç drukarska, w której farba drukarska jest nak∏adana na powierzchni´ przeznaczonà do zadrukowania sposobem przet∏aczania jej przez sito, które jest noÊnikiem obrazu i w którym powierzchnie drukujàce (oczka) sà otwarte i przepuszczajà farb´, zaÊ powierzchnie niedrukujàce (oczka wolne

od obrazu) sà zaÊlepione i farba przez nie przechodzi. Stosowana ciek∏a farba drukarska schnie tylko poprzez

odparowanie. Materia∏, na który nanosi si´ druk jest podawany do maszyny z roli, w odró˝nieniu od podawania arkuszy;

7) lakierowanie — technika, którà nak∏ada si´ lakier lub pow∏ok´ klejowà na materia∏ elastyczny w celu póêniejszego zaklejenia materia∏u s∏u˝àcego do pakowania.

9. Przeróbka gumy — proces polegajàcy na zestawianiu mieszanek, mieszaniu, mieleniu, kalandrowaniu, wyt∏aczaniu i wulkanizacji gumy naturalnej lub syntetycznej oraz obejmujàcy inne operacje pomocnicze przekszta∏cania gumy naturalnej lub syntetycznej w wykoƒczony produkt.

10. Czyszczenie powierzchni — proces, polegajàcy na stosowaniu rozpuszczalników organicznych w celu

usuni´cia zanieczyszczeƒ z powierzchni materia∏u, ∏àcznie z odt∏uszczaniem, z wyjàtkiem czyszczenia na sucho.

Proces czyszczenia, na który sk∏ada si´ wi´cej ni˝ jedna operacja, przed jakimkolwiek innym rodzajem dzia∏alnoÊci lub po nim, jest traktowany jako jeden proces czyszczenia powierzchni. Proces ten nie dotyczy czyszczenia

mebli, lecz czyszczenia powierzchni produktów.

11. Wyt∏aczanie oleju roÊlinnego lub t∏uszczu zwierz´cego oraz rafinowanie oleju roÊlinnego — proces polegajàcy na wyt∏aczaniu oleju roÊlinnego z nasion oraz innych surowców roÊlinnych, przetwarzaniu suchych pozosta∏oÊci w celu wytworzenia t∏uszczu zwierz´cego, oczyszczeniu t∏uszczów i olejów otrzymanych z nasion, masy roÊlinnej lub surowców zwierz´cych.

12. Obróbka wykoƒczeniowa pojazdów — proces przemys∏owy lub komercyjny polegajàcy na pokrywaniu

(lakierowaniu) i zwiàzanym z tym odt∏uszczaniu, a w tym

1) lakierowanie pojazdów drogowych lub ich cz´Êci, wykonywane jako cz´Êç naprawy, konserwacji i zdobienia

pojazdu poza instalacjà produkcyjnà;

2) pierwotne lakierowanie pojazdów drogowych lub ich cz´Êci materia∏ami wykoƒczeniowymi, wykonywane

poza instalacjà produkcyjnà;

3) lakierowanie przyczep, w tym naczep.

13. Powlekanie drutu nawojowego — proces polegajàcy na powlekaniu przewodników metalicznych stosowanych do nawijania cewek transformatorów i silników itp.

14. Impregnowanie drewna lub wyrobów drewnopochodnych — proces polegajàcy na wprowadzaniu Êrodka konserwujàcego do masy drewna lub wyrobów drewnopochodnych.

15. Laminowanie drewna i tworzyw sztucznych — proces polegajàcy na sklejaniu drewna lub tworzywa

sztucznego w celu wyprodukowania laminatów.

Za∏àcznik nr 10

STANDARDY EMISYJNE LOTNYCH ZWIÑZKÓW ORGANICZNYCH (LZO)

Tabela I

Standardy emisyjne LZO z instalacji wyra˝one jako

— st´˝enie LZO, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, w gazach odlotowych, w warunkach umownych i oznaczone S1,

— procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tym

procesie i oznaczone S2,

— stosunek masy LZO do jednostki produktu i oznaczone S4.

ObjaÊnienia

1) Pierwsza wartoÊç dotyczy nowych instalacji, a druga istniejàcych instalacji.

2) Dotyczy st´˝enia LZO w gazach odlotowych, bez przeliczania na ca∏kowity w´giel organiczny.

3) W przypadku wtórnego wykorzystania LZO S wynosi 150 mg/m3 .

1

u

4) Pierwsza wartoÊç dotyczy nak∏adania pow∏oki, a druga suszenia.

Tabela II

Standardy emisyjne LZO z instalacji, wyra˝one jako

— st´˝enie LZO, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, w gazach odlotowych, w warunkach umownych i oznaczone jako S1,

— procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tym

procesie i pomniejszonej o mas´ LZO sprzedanych jako produkt opakowany w szczelny pojemnik i oznaczone jako S3,

— procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tym

procesie i oznaczone jako S5.

ObjaÊnienia

1) W przypadku wtórnego wykorzystania LZO, S wynosi 150 mg/m3 .

u

2) Pierwsza wartoÊç dotyczy nowych instalacji, a druga istniejàcych instalacji.

Tabela III

Standardy emisyjne LZO z instalacji lakierowania nowych pojazdów, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia nie mniej ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku, wyra˝one jako stosunek masy LZO do jednostki powierzchni produktu1) oraz jako stosunek masy LZO do jednostki produktu.

ObjaÊnienie

1) Pole powierzchni produktu jest to pole powierzchni wyznaczone z ca∏kowitej powierzchni pokrytej elektroforetycznie i po-

le powierzchni wszelkich innych cz´Êci, które zosta∏y dodane w kolejnych fazach procesu powlekania, a które zosta∏y pokryte takimi samymi pow∏okami jak zastosowane do danego produktu, lub pole powierzchni ca∏kowitej produktu powleczonego w instalacji, przy czym pole powierzchni pokrytej elektroforetycznie oblicza si´ wed∏ug wzoru

2 x ca∏kowita waga pow∏oki produktu

—————————————————————————————

przeci´tna gruboÊç arkusza metalu x g´stoÊç arkusza metalu

W ten sposób ustala si´ równie˝ pole powierzchni innych cz´Êci powlekanych, wykonanych z arkuszy metalu.

Standardy emisyjne LZO z instalacji dotyczà wszystkich etapów procesu prowadzonych w tej samej instalacji, od powlekania elektroforetycznego, lub wszelkiego innego rodzaju procesu pokrywania, a˝ do koƒcowego woskowania i polerowania, jak równie˝ dotyczà LZO zu˝ytych zarówno w czasie produkcji, jak i poza nim, do czyszczenia wyposa˝enia procesowego, w tym komór natryskowych oraz innego wyposa˝enia sta∏ego.

Uwaga

Standardy emisyjne LZO z instalacji lakierowania nowych pojazdów, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia mniej

ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku, okreÊlone sà w tabeli I lp. 8.

Za∏àcznik nr 11

WARUNEK, KTÓREGO SPE¸NIENIE UMO˚LIWI ODSTÑPIENIE OD STANDARDÓW EMISYJNYCH,

W ZWIÑZKU Z PLANEM OBNI˚ENIA EMISJI

Warunek wyra˝a si´ nast´pujàcym wzorem

Z — (H + D1 + O + W + R) ≤ E

gdzie

Z — roczne zu˝ycie LZO,

H — masa LZO zawartych w produktach o wartoÊci handlowej,

D1 — masa LZO odzyskanych w celu ich wtórnego u˝ycia, lecz nie w tej instalacji,

O — masa LZO zawartych w odpadach,

W — masa LZO zawartych w Êciekach,

R — masa LZO utraconych lub zatrzymanych w urzàdzeniach redukujàcych emisj´ LZO, nieuwzgl´dnionych

w O i W,

E — wielkoÊç ustalona w nast´pujàcy sposób

1) mas´ substancji sta∏ych zawartych w zu˝ywanych w ciàgu roku pow∏okach, farbach drukarskich, lakierach

lub klejach mno˝y si´ przez wspó∏czynnik krotnoÊci okreÊlony w poni˝szej tabeli

2) do standardu emisyjnego S2 dodaje si´ liczb´ n wynoszàcà

a) 15 — w przypadku instalacji okreÊlonych w tabeli I lp. 8 w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia oraz w tabeli I lp. 10 w tym za∏àczniku, je˝eli roczne zu˝ycie LZO jest nie wi´ksze ni˝ 15 Mg, i w tabeli I lp. 12 w tym

za∏àczniku, je˝eli roczne zu˝ycie LZO jest nie wi´ksze ni˝ 25 Mg,

b) 5 — w przypadku pozosta∏ych instalacji;

3) mno˝y si´ wartoÊci otrzymane w pkt 1 i 2, a nast´pnie dzieli przez 100.

numer identyfikacyjny, który sk∏ada si´ z numeru NIP

i kolejnego numeru w rejestrze.

osoby upowa˝nionej do zatwierdzenia dokonanej

zmiany.

2. Zapis elektroniczny jest dokonywany w sposób

zapewniajàcy niezw∏oczne odczytanie i wydrukowanie

ca∏oÊci lub cz´Êci zapisanych danych.

3. Po dokonaniu czynnoÊci, o której mowa w ust. 1,

mo˝na wprowadziç stosownà zmian´ w rejestrze.