Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 sierpnia 2003 r. w sprawie przeprowadzania zaciągu ochotniczego

§ 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.2)

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

§ 8. 1. ˚o∏nierz odzyskuje utracony tytu∏ podchorà˝ego w razie uchylenia wyroku, w którym orzeczono

Êrodek karny pozbawienia praw publicznych lub degradacj´ — z dniem uprawomocnienia si´ wyroku uchylajàcego wyrok skazujàcy.

2. ˚o∏nierz nieb´dàcy w czynnej s∏u˝bie wojskowej

odzyskuje, na swój wniosek, tytu∏ podchorà˝ego w razie przywrócenia obywatelstwa polskiego — z dniem

wydania ostatecznej decyzji w tej sprawie.

§ 9. Tytu∏ podchorà˝ego uzyskany przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia jest tytu∏em podchorà˝ego

w rozumieniu niniejszego rozporzàdzenia.

§ 10. Tytu∏ podchorà˝ego przys∏uguje tak˝e s∏uchaczom rozwiàzanej Wojskowej Akademii Medycznej,

koƒczàcym studia na Uniwersytecie Medycznym w ¸odzi.

———————

2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone zarzàdzeniem

Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 lipca 1993 r. w sprawie tytu∏ów wojskowych ˝o∏nierzy innych ni˝ zawodowi

(M. P. Nr 35, poz. 361), zachowanym w mocy na podstawie

art. 15 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiàzku obrony Rzeczypospolitej Polskiej,

ustawy o odszkodowaniach przys∏ugujàcych w razie wypadków i chorób pozostajàcych w zwiàzku ze s∏u˝bà w Milicji Obywatelskiej, ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, ustawy o uposa˝eniu ˝o∏nierzy, ustawy o Policji, ustawy o Urz´dzie Ochrony

Paƒstwa, ustawy o Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej, ustawy

o kontroli skarbowej, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym

˝o∏nierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urz´du Ochrony

Paƒstwa, Stra˝y Granicznej, Biura Ochrony Rzàdu, Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej i S∏u˝by Wi´ziennej oraz ich rodzin, ustawy o zakwaterowaniu Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy o S∏u˝bie Wi´ziennej oraz ustawy

o Inspekcji Celnej (Dz. U. Nr 81, poz. 877).

1580

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 19 sierpnia 2003 r.

w sprawie przeprowadzania zaciàgu ochotniczego

Na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiàzku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205,

z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe zasady przeprowadzania zaciàgu

ochotniczego do czynnej s∏u˝by wojskowej;

2) sytuacje, w których przeprowadzany b´dzie zaciàg

ochotniczy;

3) sposób og∏aszania zaciàgu ochotniczego;

4) warunki, jakie muszà spe∏niaç osoby podejmujàce

zaciàg ochotniczy;

5) sposób post´powania z osobami zg∏aszajàcymi si´,

w ramach zaciàgu ochotniczego, bezpoÊrednio do

dowódców jednostek wojskowych.

———————

1) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 732,

Nr 113, poz. 984 i 985, Nr 156, poz. 1301, Nr 166, poz. 1363,

Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 i 1687 oraz z 2003 r.

Nr 45, poz. 391, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874 i Nr 139,

poz. 1326.

§ 2. W razie og∏oszenia mobilizacji i w czasie wojny

mo˝e zostaç przeprowadzony zaciàg ochotniczy do

czynnej s∏u˝by wojskowej.

§ 3. Zaciàg ochotniczy przeprowadza si´ w sytuacjach wystàpienia

1) zwi´kszonych potrzeb osobowych zwiàzanych

z obronnoÊcià paƒstwa lub wype∏nieniem zobowiàzaƒ sojuszniczych;

2) istotnych zak∏óceƒ procesu mobilizacyjnego uzupe∏niania jednostek wojskowych ˝o∏nierzami rezerwy;

3) potrzeb uzupe∏nienia stanów osobowych Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a uzupe∏nienie sposobem zwyk∏ym jest utrudnione.

§ 4. 1. Decyzje w sprawach og∏oszenia zaciàgu

ochotniczego podejmujà

1) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego — je˝eli zaciàg ochotniczy b´dzie prowadzony na obszarze kilku okr´gów wojskowych;

2) dowódca okr´gu wojskowego — je˝eli zaciàg

ochotniczy b´dzie prowadzony na obszarze jego

dzia∏ania.

wojskowej, wojskowy komendant uzupe∏nieƒ kieruje

do komisji lekarskiej w celu okreÊlenia zdolnoÊci do

czynnej s∏u˝by wojskowej.

2. Zaciàg ochotniczy, o którym mowa w ust. 1, og∏aszajà szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych,

w drodze obwieszczeƒ i komunikatów w prasie, radio

i telewizji, jak równie˝ w inny sposób przyj´ty na obszarze ich dzia∏ania. W obwieszczeniach i komunikatach podaje si´ miejsce i termin przeprowadzenia zaciàgu oraz preferowane specjalnoÊci wojskowe, kwalifikacje zawodowe i predyspozycje oczekiwane od

ochotników.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, po ustaleniu ich

zdolnoÊci do s∏u˝by wojskowej, sà powo∏ywane do

czynnej s∏u˝by wojskowej do jednostek wojskowych

prowadzàcych podstawowe szkolenie wojskowe.

3. W obwieszczeniach lub komunikatach, o których

mowa w ust. 2, szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych mogà okreÊliç dowódców jednostek wojskowych, do których mo˝na zg∏aszaç si´ bezpoÊrednio

w sprawach zaciàgu ochotniczego.

§ 5. W razie koniecznoÊci podj´cia natychmiastowego dzia∏ania szef wojewódzkiego sztabu wojskowego mo˝e og∏osiç zaciàg ochotniczy z w∏asnej inicjatywy, powiadamiajàc o tym niezw∏ocznie dowódc´ okr´gu wojskowego.

§ 6. W razie og∏oszenia zaciàgu ochotniczego szef

wojewódzkiego sztabu wojskowego powiadamia

o tym niezw∏ocznie wojewod´.

§ 7. 1. Do pe∏nienia czynnej s∏u˝by wojskowej mogà zg∏aszaç si´, w drodze zaciàgu ochotniczego, poborowi i ˝o∏nierze rezerwy zdolni do pe∏nienia czynnej

s∏u˝by wojskowej.

2. Do pe∏nienia czynnej s∏u˝by wojskowej mogà

zg∏aszaç si´, w drodze zaciàgu ochotniczego, równie˝

osoby, które nie stawa∏y do poboru lub nie podlegajà

obowiàzkowi s∏u˝by wojskowej, pod warunkiem ˝e

ukoƒczy∏y siedemnaÊcie lat ˝ycia i nie ukoƒczy∏y szeÊçdziesi´ciu pi´ciu lat ˝ycia w przypadku m´˝czyzn albo

pi´çdziesi´ciu pi´ciu lat ˝ycia w przypadku kobiet.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, zg∏aszajà si´

w sprawach zaciàgu ochotniczego do w∏aÊciwego, ze

wzgl´du na ich miejsce sta∏ego pobytu lub pobytu czasowego trwajàcego powy˝ej dwóch miesi´cy, wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ lub do dowódców jednostek wojskowych wskazanych w obwieszczeniu szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego.

§ 8. Ochotnikom przys∏uguje prawo wyboru,

w miar´ mo˝liwoÊci, rodzaju Si∏ Zbrojnych, rodzaju

wojsk lub jednostki wojskowej, w której chcà pe∏niç

czynnà s∏u˝b´ wojskowà, jeÊli spe∏niajà oni warunki

wymagane do odbywania w nich tej s∏u˝by.

§ 11. 1. W zale˝noÊci od wyszkolenia ochotników —

˝o∏nierzy rezerwy, wojskowy komendant uzupe∏nieƒ

powo∏uje do czynnej s∏u˝by wojskowej

1) wyszkolonych ˝o∏nierzy rezerwy — do jednostek

wojskowych, zgodnie z aktualnymi potrzebami

uzupe∏nieniowymi;

2) niewyszkolonych ˝o∏nierzy rezerwy — do jednostek

wojskowych prowadzàcych podstawowe szkolenie

wojskowe.

2. Podzia∏ ˝o∏nierzy rezerwy na wyszkolonych i niewyszkolonych okreÊlajà przepisy rozporzàdzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 lutego 2001 r. w sprawie çwiczeƒ wojskowych ˝o∏nierzy rezerwy (Dz. U.

Nr 13, poz. 118).

§ 12. Dowódcy jednostek wojskowych, o których

mowa w § 4 ust. 3

1) kwalifikujà ochotników zg∏aszajàcych si´ w ramach

zaciàgu ochotniczego pod kàtem ich przydatnoÊci

do pe∏nienia czynnej s∏u˝by wojskowej w podleg∏ej

jednostce wojskowej;

2) zapewniajà ochotnikom na czas kwalifikowania,

o którym mowa w pkt 1, a ochotnikom, którzy zostali zakwalifikowani jako przydatni do pe∏nienia

czynnej s∏u˝by wojskowej w jednostce wojskowej,

do czasu ich powo∏ania do tej s∏u˝by, tymczasowe

zakwaterowanie i wy˝ywienie oraz wyposa˝ajà ich

w Êrodki higieny osobistej;

3) niezw∏ocznie przesy∏ajà do wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ wykaz ochotników ubiegajàcych

si´ o powo∏anie do czynnej s∏u˝by wojskowej i zakwalifikowanych do tej s∏u˝by, w którym ujmuje

si´: stopieƒ wojskowy, imiona i nazwisko, imi´ ojca, dat´ i miejsce urodzenia, miejsce pobytu sta∏ego lub pobytu czasowego trwajàcego powy˝ej

dwóch miesi´cy, stosunek do s∏u˝by wojskowej

oraz kategori´ zdolnoÊci do s∏u˝by wojskowej, je˝eli ochotnik ma jà okreÊlonà, oraz wniosek o powo∏anie ich do czynnej s∏u˝by wojskowej, wraz

z do∏àczonà do niego pisemnà zgodà ochotnika na

to powo∏anie;

§ 9. Ochotnicy, uznani za zdolnych do s∏u˝by wojskowej, sà powo∏ywani do czynnej s∏u˝by wojskowej

w terminie uzgodnionym z dowódcà jednostki wojskowej.

4) informujà ochotników, którzy nie zostali zakwalifikowani jako przydatni do pe∏nienia s∏u˝by w podleg∏ej jednostce, o mo˝liwoÊci zg∏oszenia si´ przez

nich w sprawach zaciàgu ochotniczego do w∏aÊciwego wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ.

§ 10. 1. Ochotników — przedpoborowych i poborowych, którzy nie stawali do poboru, oraz inne osoby,

które nie majà okreÊlonej zdolnoÊci do czynnej s∏u˝by

§ 13. Wojskowy komendant uzupe∏nieƒ, o którym

mowa w § 7 ust. 3, kieruje do jednostki wojskowej, do

której zg∏osili si´ i zostali zakwalifikowani ochotnicy,

upowa˝nionà osob´ w celu dokonania czynnoÊci zwiàzanych z powo∏aniem ochotników do czynnej s∏u˝by

wojskowej.

skowy komendant uzupe∏nieƒ w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce pobytu sta∏ego lub pobytu czasowego trwajàcego powy˝ej dwóch miesi´cy w kraju;

§ 14. 1. Poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

ochotnicy zg∏aszajà si´ do polskiego urz´du konsularnego, który kieruje ich do w∏aÊciwego wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ lub osoby przez niego upowa˝nionej do za∏atwiania spraw zwiàzanych z zaciàgiem

ochotniczym.

2) w odniesieniu do obywatela Rzeczypospolitej Polskiej stale zamieszka∏ego za granicà — Wojskowy

Komendant Uzupe∏nieƒ Warszawa-ÂródmieÊcie.

§ 15. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

2. Wojskowym komendantem uzupe∏nieƒ, o którym mowa w ust. 1, jest

1) w odniesieniu do obywatela Rzeczypospolitej Polskiej czasowo przebywajàcego za granicà — woj-

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

1581

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 21 sierpnia 2003 r.

w sprawie wojskowych organów weterynaryjnych

Na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt, badaniu zwierzàt rzeênych i mi´sa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752, z póên. zm.1))

zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla organizacj´ wojskowych organów weterynaryjnych wykonujàcych zadania

3) wojskowy weterynaryjny inspektor farmaceutyczny;

4) epizootiolodzy szefostw s∏u˝by zdrowia rodzajów

Si∏ Zbrojnych;

5) epizootiolodzy flotylli i portów wojennych;

6) epizootiolodzy wydzia∏ów s∏u˝by zdrowia dywizji

i samodzielnych brygad;

1) na terenie jednostek organizacyjnych podleg∏ych

Ministrowi Obrony Narodowej;

7) lekarz weterynarii kursu szkolenia przewodników

i tresury psów s∏u˝bowych;

2) w stosunku do wojsk obcych przebywajàcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

8) epizootiolog Dowództwa Garnizonu Warszawa.

§ 2. 1. Wojskowymi organami weterynaryjnymi sà

§ 3. Wojskowe organy weterynaryjne, o których

mowa w § 2, tworzà Wojskowà Inspekcj´ Weterynaryjnà.

1) Szef S∏u˝by Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego;

2) wojskowi inspektorzy weterynaryjni.

2. Wojskowymi inspektorami weterynaryjnymi sà

1) zast´pca Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego;

2) lekarze weterynarii wojskowych oÊrodków medycyny prewencyjnej;

———————

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123,

poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz

z 2003 r. Nr 52, poz. 450 i Nr 122, poz. 1144.

§ 4. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.2)

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

———————

2) Niniejsze rozporzàdzenie poprzedzone by∏o zarzàdzeniem

nr 2/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego

2003 r. w sprawie organizacji i trybu wykonywania zadaƒ

przez Wojskowà Inspekcj´ Weterynaryjnà (Dz. Urz. MON

Nr 3, poz. 14), które zosta∏o pozostawione czasowo w mocy na podstawie art. 13 ustawy z dnia 14 lutego 2003 r.

o zmianie ustawy o zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt,

badaniu zwierzàt rzeênych i mi´sa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 52,

poz. 450).

2. Utrata tytu∏u podchorà˝ego, w przypadku okreÊlonym w ust. 1 pkt 2, nast´puje z dniem wydania ostatecznego orzeczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 3

ustawy.

Poz. 1579 i 1580