Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu

Ustawa określa zasady oraz tryb przeciwdziałania wprowadzaniu do obrotu finansowego

wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł, przeciwdziałania

finansowaniu terroryzmu oraz obowiązki podmiotów uczestniczących w obrocie finansowym

w zakresie gromadzenia i przekazywania informacji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 2002 r.

Instytucje obowiązane prowadzące działalność w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

są obowiązane przekazać informację określoną w art. 10 ust. 1 ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Jeżeli od dnia 1 grudnia 2002 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zostały

zarejestrowane transakcje zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1,

dane o tych transakcjach podlegają usunięciu z rejestru transakcji.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1

instytucji obowiązanej - rozumie się przez to banki, oddziały banków zagranicznych,

domy maklerskie, banki prowadzące działalność maklerską i inne podmioty niebędące

bankiem prowadzące działalność maklerską na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774 i Nr 124, poz. 1151), Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. w zakresie, w jakim prowadzi rachunki

papierów wartościowych, podmioty prowadzące działalność w zakresie gier losowych,

zakładów wzajemnych i gier na automatach, zakłady ubezpieczeń, główne oddziały zagranicznych

zakładów ubezpieczeń, fundusze inwestycyjne, towarzystwa funduszy inwestycyjnych,

spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, państwowe przedsiębiorstwo użyteczności

publicznej Poczta Polska, notariuszy w zakresie czynności notarialnych, dotyczących

obrotu wartościami majątkowymi, podmioty prowadzące działalność kantorową, przedsiębiorców

prowadzących: domy aukcyjne, antykwariaty, działalność leasingową i factoringową,

działalność w zakresie: obrotu metalami i kamieniami szlachetnymi i półszlachetnymi,

sprzedaży komisowej, udzielania pożyczek pod zastaw (lombardy) lub pośrednictwa w

obrocie nieruchomościami;

1

instytucji obowiązanej - rozumie się przez to banki, oddziały banków zagranicznych,

instytucje pieniądza elektronicznego, oddziały zagranicznych instytucji pieniądza

elektronicznego oraz agentów rozliczeniowych, prowadzących działalność na podstawie

ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1385), domy maklerskie, banki prowadzące działalność maklerską i inne podmioty niebedące

bankiem prowadzące działalność maklerską na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774 i Nr 124, poz. 1151), Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. w zakresie, w jakim prowadzi rachunki

papierów wartościowych, podmioty prowadzące działalność w zakresie gier losowych,

zakładów wzajemnych i gier na automatach, zakłady ubezpieczeń, główne oddziały zagranicznych

zakładów ubezpieczeń, fundusze inwestycyjne, towarzystwa funduszy inwestycyjnych,

spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, państwowe przedsiębiorstwo użyteczności

publicznej Poczta Polska, notariuszy w zakresie czynności notarialnych, dotyczących

obrotu wartościami majątkowymi, podmioty prowadzące działalność kantorową, przedsiębiorców

prowadzących: domy aukcyjne, antykwariaty, działalność leasingową i factoringową,

działalność w zakresie: obrotu metalami i kamieniami szlachetnymi i półszlachetnymi,

sprzedaży komisowej, udzielania pożyczek pod zastaw (lombardy) lub pośrednictwa w

obrocie nieruchomościami;

2

transakcji - rozumie się przez to wpłaty i wypłaty w formie gotówkowej lub bezgotówkowej,

w tym także przelewy pomiędzy różnymi rachunkami należącymi do tego samego posiadacza

rachunku, z wyłączeniem przelewów na rachunki lokat terminowych, a także przelewy

przychodzące z zagranicy, wymianę walut, przeniesienie własności lub posiadania wartości

majątkowych, w tym oddanie w komis lub pod zastaw takich wartości, zamianę wierzytelności

na akcje lub udziały - zarówno gdy czynności te są dokonywane we własnym, jak i cudzym

imieniu, na własny, jak i cudzy rachunek;

3)

wartościach majątkowych - rozumie się przez to środki płatnicze, papiery wartościowe

lub inne wartości dewizowe, prawa majątkowe albo mienie ruchome lub nieruchome;

4

rachunku - rozumie się przez to rachunek bankowy, rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

rachunek papierów wartościowych i rachunek pieniężny, służący do jego obsługi;

5

wstrzymaniu transakcji - rozumie się przez to czasowe ograniczenie dysponowania i

korzystania z wartości majątkowych, polegające na uniemożliwieniu dokonania określonej

transakcji przez instytucję obowiązaną;

6

blokadzie rachunku - rozumie się przez to czasowe uniemożliwienie dysponowania i korzystania

ze wszystkich wartości majątkowych zgromadzonych na rachunku, w tym również przez

instytucję obowiązaną;

7

akcie terrorystycznym - rozumie się przez to przestępstwa przeciwko pokojowi, ludzkości

oraz przestępstwa wojenne, przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu oraz

przestępstwa określone w art. 134 i 136 Kodeksu karnego;

8

jednostkach współpracujących - rozumie się przez to organy administracji rządowej

i samorządowej oraz inne państwowe jednostki organizacyjne, a także Narodowy Bank

Polski i Komisję Nadzoru Bankowego.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o ustawie lub przepisach o przeciwdziałaniu

wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych

lub nieujawnionych źródeł, należy przez to rozumieć odpowiednio ustawę lub przepisy

o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących

z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 grudnia 2002 r.

1

Organami administracji rządowej właściwymi w sprawach zapobiegania wprowadzaniu do

obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych

źródeł oraz przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu, zwanymi dalej „organami informacji

finansowej”, są

1)

minister właściwy do spraw instytucji finansowych, jako naczelny organ informacji

finansowej;

2)

Generalny Inspektor Informacji Finansowej, zwany dalej „Generalnym Inspektorem”.

2.

Generalnego Inspektora powołuje i odwołuje na wniosek ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych Prezes Rady Ministrów.

3.

Generalny Inspektor jest podsekretarzem stanu w Ministerstwie Finansów.

4.

Generalny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy jednostki organizacyjnej wyodrębnionej

w tym celu w strukturze Ministerstwa Finansów.

5

Przepisy ust. 1 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070 i Nr 130, poz. 1188) określających zadania Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 7 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

2)

art. 1 pkt 11 lit. a, który w zakresie transakcji zarejestrowanych zgodnie z art.

8 ust. 1 wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r.

Do zadań Generalnego Inspektora należy uzyskiwanie, gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie

informacji w trybie określonym w ustawie oraz podejmowanie działań w celu przeciwdziałania

wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych

lub nieujawnionych źródeł i przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu, a w szczególności

1)

badanie przebiegu transakcji, o których Generalny Inspektor został powiadomiony na

zasadach określonych w ustawie;

2)

przeprowadzanie procedury wstrzymania transakcji lub blokady rachunku;

3)

przekazywanie instytucjom obowiązanym informacji o podmiotach, co do których zachodzi

uzasadnione podejrzenie, że mają one związek z popełnianiem aktów terrorystycznych;

4)

opracowywanie i przekazywanie uprawnionym organom dokumentów uzasadniających podejrzenie

popełnienia przestępstwa;

5)

inicjowanie i podejmowanie innych działań obejmujących przeciwdziałanie wykorzystywaniu

polskiego systemu finansowego do legalizacji dochodów pochodzących z nielegalnych

lub nieujawnionych źródeł, w tym szkolenie pracowników instytucji obowiązanych w zakresie

zadań nałożonych na te instytucje;

6)

sprawowanie kontroli przestrzegania przepisów ustawy;

7)

współpraca z zagranicznymi instytucjami zajmującymi się zapobieganiem wprowadzaniu

do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych

źródeł lub przeciwdziałaniem finansowaniu terroryzmu.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

2.

Szczegółowe warunki i tryb delegowania funkcjonariuszy jednostek i organów podległych

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych regulują

odrębne przepisy.

3.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji

finansowych może wyznaczyć żołnierzy zawodowych do pełnienia służby w jednostce, o

której mowa w art. 3 ust. 4.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki

oddelegowania funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki

oddelegowania pracowników jednostek i organów mu podległych, w tym dane, jakie powinien

zawierać wniosek, z którym Generalny Inspektor występuje o oddelegowanie, z uwzględnieniem

stanowiska przeznaczonego dla oddelegowanego, zakresu wykonywanych na tym stanowisku

zadań i obowiązków oraz proponowanego uposażenia, a także rodzaje przysługujących

oddelegowanemu uprawnień i świadczeń oraz zasady wypłacania uposażenia i innych należności

pieniężnych, z uwzględnieniem podziału na uposażenia i należności wypłacane przez

jednostkę delegującą oraz jednostkę organizacyjną, do której pracownik został oddelegowany.

6.

Szczegółowe zasady i tryb postępowania przy wyznaczaniu żołnierzy zawodowych do pełnienia

służby w jednostce, o której mowa w art. 3 ust. 4, a także szczegółowe zasady przyznawania uposażenia oraz innych świadczeń

przysługujących w czasie pełnienia służby w tej jednostce określa ustawa z dnia 30

czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 106, poz. 678, Nr 107, poz. 688, Nr 117, poz. 753, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1117, z 1999 r. Nr 1, poz. 7, z 2001 r. Nr 85, poz. 925 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 141, poz. 1184, Nr 200, poz. 1687 i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391).

1.

Organy informacji finansowej, pracownicy i osoby wykonujące czynności na rzecz jednostki,

o której mowa w art. 3 ust. 4, na podstawie umów prawa cywilnego oraz delegowane do

pracy lub wyznaczone do pełnienia służby w tej jednostce, są obowiązane zachować w

tajemnicy informacje, z którymi zapoznały się w toku wykonywanych czynności - na zasadach

i w trybie określonych w odrębnych przepisach.

2.

Zachowanie tajemnicy, o której mowa w ust. 1, obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia,

zakończeniu okresu delegowania lub pełnienia służby w jednostce, o której mowa w art.

3 ust. 4, a także wykonywania na jej rzecz czynności na podstawie umów prawa cywilnego.

W przypadku prowadzenia postępowania kontrolnego w zakresie i na zasadach określonych

w przepisach o Najwyższej Izbie Kontroli, Generalny Inspektor udostępnia kontrolerom

informacje uzyskane w wyniku realizacji zadań, o których mowa w art. 4, na podstawie

odrębnego upoważnienia Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

1

Instytucja obowiązana przyjmująca dyspozycję (zlecenie) klienta do przeprowadzenia

transakcji, której równowartość przekracza 10 000 euro, zarówno jeżeli jest to transakcja

prowadzona w ramach operacji pojedynczej, czy też w ramach kilku operacji, jeżeli

okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane, ma obowiązek zarejestrować taką

czynność.

1

Instytucja obowiązana przyjmująca dyspozycję lub zlecenie klienta do przeprowadzenia

transakcji, której równowartość przekracza 15 000 euro, ma obowiązek zarejestrować

taką transakcję, również gdy jest ona przeprowadzana w drodze więcej niż jednej operacji,

których okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane.

2

Przy ustalaniu równowartości w euro, o której mowa w ust. 1, stosuje się średni kurs

Narodowego Banku Polskiego dla danej waluty, obowiązujący w dniu dokonywania transakcji

lub w dniu złożenia dyspozycji lub zlecenia przeprowadzenia transakcji.

3

Instytucja obowiązana przyjmująca dyspozycję lub zlecenie klienta do przeprowadzenia

transakcji, której okoliczności wskazują, że wartości majątkowe mogą pochodzić z nielegalnych

lub nieujawnionych źródeł, ma obowiązek zarejestrować taką transakcję, bez względu

na jej wartość i charakter.

4

Rejestr transakcji, o których mowa w ust. 1 i 3, oraz dokumenty dotyczące zarejestrowanych

transakcji, przechowywane są przez okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego

po roku, w którym dokonano ostatniego zapisu związanego z transakcją. W przypadku

likwidacji, połączenia, podziału lub przekształcenia instytucji obowiązanej, do przechowywania

rejestrów i dokumentacji stosuje się przepisy art. 76 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 oraz z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152 i Nr 139, poz. 1324).

5

Obowiązek rejestracji transakcji, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy przedsiębiorców

prowadzących działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

1

W celu wykonania obowiązku rejestracji instytucje obowiązane dokonują identyfikacji

swoich klientów w każdym przypadku złożenia pisemnej, ustnej lub elektronicznej dyspozycji

(zlecenia).

2.

Identyfikacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje

1

w przypadku osób fizycznych i ich przedstawicieli - ustalenie i zapisanie cech dokumentu

stwierdzającego na podstawie odrębnych przepisów tożsamość lub paszportu, a także

imienia, nazwiska, obywatelstwa oraz adresu osoby dokonującej transakcji, a ponadto

numeru PESEL w przypadku przedstawienia dowodu osobistego lub kodu kraju w przypadku

przedstawienia paszportu, a w przypadku osoby, w imieniu lub na rzecz której jest

dokonywana transakcja - ustalenie i zapisanie jej imienia, nazwiska oraz adresu;

2

w przypadku osób prawnych - zapisanie aktualnych danych z wyciągu z rejestru sądowego

lub innego dokumentu, wskazującego nazwę (firmę), formę organizacyjną osoby prawnej,

siedzibę i jej adres oraz aktualnego dokumentu, potwierdzającego umocowanie osoby

przeprowadzającej transakcję do reprezentowania tej osoby prawnej, a także danych

określonych w pkt 1, dotyczących osoby reprezentującej;

3)

w przypadku jednostek organizacyjnych, niemających osobowości prawnej - zapisanie

danych z dokumentu, wskazującego formę organizacyjną i adres jej siedziby, oraz dokumentu

potwierdzającego umocowanie osób przeprowadzających transakcję do reprezentowania

tej jednostki, a także danych określonych w pkt 1, dotyczących osoby reprezentującej.

3

Identyfikacja, o której mowa w ust. 1, dotyczy także beneficjentów transakcji i obejmuje

ustalenie i zapisanie ich nazwy (firmy) lub imienia i nazwiska oraz adresu, w zakresie,

w jakim dane te instytucja obowiązana może ustalić przy zachowaniu należytej staranności.

3a

Jeżeli z okoliczności transakcji wynika, że osoba jej dokonująca nie działa we własnym

imieniu, instytucja obowiązana powinna dążyć do zidentyfikowania podmiotów, w imieniu

lub na rzecz których działa dokonujący transakcji.

4

Informacje objęte identyfikacją przechowywane są przez okres 5 lat, licząc od pierwszego

dnia roku następującego po roku, w którym dokonano ostatniego zapisu związanego z

transakcją. W przypadku likwidacji, połączenia, podziału lub przekształcenia instytucji

obowiązanej, do przechowywania dokumentacji stosuje się przepisy art. 76 ustawy, o

której mowa w art. 8 ust. 4.

1.

Instytucja obowiązana, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności,

przekazuje Generalnemu Inspektorowi pisemną informację o prowadzeniu działalności,

zawierającą wskazanie jej nazwy (firmy) lub imienia i nazwiska, siedziby, adresu i

numeru REGON oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności.

2.

Generalny Inspektor prowadzi wykaz instytucji obowiązanych.

1

Instytucje obowiązane przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje o transakcjach

zarejestrowanych zgodnie z art. 8 ust. 1 i 3. Przekazanie to polega na przesłaniu

lub dostarczeniu danych z rejestru transakcji, o którym mowa w art. 8 ust. 4, także

z wykorzystaniem elektronicznych nośników informacji.

2.

Obowiązek rejestracji i powiadamiania Generalnego Inspektora nie dotyczy transakcji

dokonywanych przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe, w związku z wykonywaniem

budżetu.

3

Informacje o transakcjach, o których mowa w art. 8 ust. 1, mogą być przekazywane Generalnemu

Inspektorowi za pośrednictwem izb gospodarczych zrzeszających instytucje obowiązane

i banków zrzeszających banki spółdzielcze.

1.

Informacje o transakcjach zarejestrowanych zgodnie z art. 8 ust. 1 i 3 powinny zawierać

w szczególności następujące dane

1)

datę i miejsce dokonania transakcji;

2)

imię, nazwisko, obywatelstwo, adres, numer PESEL lub kod kraju oraz cechy dokumentu,

na podstawie którego dokonano identyfikacji osoby dokonującej transakcji;

3)

kwotę, walutę i rodzaj transakcji;

4)

numer rachunku, który został wykorzystany do dokonania transakcji, oraz dane dotyczące

posiadacza lub dysponenta tego rachunku;

5)

dane osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

w imieniu której została dokonana transakcja;

6)

imię, nazwisko lub nazwę (firmę) i adres beneficjenta transakcji, a w przypadku braku

możliwości ustalenia jego adresu - nazwę (firmę) jego banku;

7)

uzasadnienie w przypadku przekazywania informacji o transakcji, o których mowa w art.

8 ust. 3.

2.

Informacje o transakcjach zarejestrowanych zgodnie z art. 8 ust. 1 i 3, zawierające

dane określone w ust. 1, przekazuje się do Generalnego Inspektora

1)

w terminie 14 dni po upływie każdego miesiąca kalendarzowego - w przypadku transakcji,

o których mowa w art. 8 ust. 1;

2)

niezwłocznie - w przypadku transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 3.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego,

określa w drodze rozporządzenia

1)

wzór rejestru, o którym mowa w art. 8 ust. 4, sposób jego prowadzenia oraz tryb dostarczenia

danych z rejestru Generalnemu Inspektorowi;

2)

tryb przekazywania Generalnemu Inspektorowi informacji o transakcjach, o których mowa

w art. 8 ust. 1 i 3, przy wykorzystaniu elektronicznych nośników informacji.

1.

Instytucja obowiązana udostępnia niezwłocznie informacje dotyczące transakcji objętych

przepisami ustawy, także na pisemne żądanie Generalnego Inspektora. Udostępnienie

polega w szczególności na przekazaniu informacji o stronach transakcji, zawartości

dokumentów, w tym dotyczących sald i obrotów na rachunku, przekazaniu ich potwierdzonych

kopii lub udostępnieniu odpowiednich dokumentów do wglądu upoważnionym pracownikom

jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4, w celu sporządzenia notatek bądź kopii.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane Generalnemu Inspektorowi nieodpłatnie.

1.

(skreślony).

2.

Prokuratura, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznegoart. 299 Kodeksu karnego.

3

Informacja, o której mowa w ust. 2, powinna wskazywać w szczególności okoliczności

dotyczące popełnienia przestępstwa oraz osoby biorące w nim udział.

Jednostki współpracujące, w granicach swoich ustawowych kompetencji, są obowiązane

udostępniać, na wniosek Generalnego Inspektora, informacje i potwierdzone kopie dokumentów

niezbędnych do realizacji jego zadań w zakresie zapobiegania przestępstwu, o którym

mowa w art. 299 Kodeksu karnego i określonemu w art. 2 pkt 7.

1.

Jednostki współpracujące, z wyłączeniem organów, o których mowa w art. 14 ust. 2,

są obowiązane, w granicach swoich ustawowych kompetencji, współpracować z Generalnym

Inspektorem w zakresie zapobiegania przestępstwu, o którym mowa w art. 299 Kodeksu karnego, poprzez

1)

niezwłoczne powiadamianie Generalnego Inspektora o podejrzeniach wprowadzania do obrotu

finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł;

2)

przekazywanie potwierdzonych kopii dokumentów dotyczących transakcji, co do których

zachodzi podejrzenie, że mają one związek z popełnieniem przestępstwa, o którym mowa

w art. 299 Kodeksu karnego, oraz informacji o osobach przeprowadzających te transakcje.

2.

Jednostki współpracujące są obowiązane do opracowania instrukcji postępowania w przypadkach,

o których mowa w ust. 1.

3.

Organy kontroli skarbowej, organy podatkowe i celne powiadamiają niezwłocznie Generalnego

Inspektora także o wszelkich ujawnionych w toku swojej działalności okolicznościach,

mogących wskazywać na prowadzenie działań mających na celu wprowadzanie do obrotu

finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

4.

Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 3, powinno zawierać w szczególności

opis ujawnionych okoliczności wraz z przyczynami, dla których zawiadamiający uznał,

że mogą one wskazywać na prowadzenie działań mających na celu wprowadzanie do obrotu

finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

W uzasadnionych przypadkach Generalny Inspektor może zwrócić się do urzędu skarbowego

lub urzędu kontroli skarbowej o zbadanie legalności pochodzenia określonych wartości

majątkowych. Informacja o wynikach przeprowadzonych działań jest przekazywana Generalnemu

Inspektorowi niezwłocznie.

1

Instytucja obowiązana, która otrzymała dyspozycję lub zlecenie przeprowadzenia transakcji

lub mająca przeprowadzić transakcję, co do której zachodzi uzasadnione podejrzenie,

że może ona mieć związek z popełnieniem przestępstwa, o którym mowa w art. 299 Kodeksu karnego, ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić na piśmie Generalnego Inspektora, przekazując

dane wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 1-6 wraz ze wskazaniem przesłanek przemawiających

za wstrzymaniem transakcji, oraz wskazać zamierzony termin jej realizacji.

2.

Po otrzymaniu zawiadomienia Generalny Inspektor dokonuje natychmiastowego potwierdzenia

jego przyjęcia w formie pisemnej.

3.

Zawiadomienie i potwierdzenie, o których mowa w ust. 1 i 2, może zostać przekazane

również przy użyciu elektronicznych nośników informacji.

1.

Generalny Inspektor, na podstawie posiadanych informacji, przekazuje instytucji obowiązanej

informacje o podmiotach, co do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mają one

związek z popełnianiem przestępstwa wymienionego w art. 2 pkt 7.

2.

Instytucja obowiązana niezwłocznie informuje Generalnego Inspektora o prowadzeniu

rachunku na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, oraz o transakcjach, w których

taki podmiot występuje jako strona.

Jeżeli zawiadomienia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, nie można dokonać przed wykonaniem

albo podczas wykonywania dyspozycji lub zlecenia przeprowadzenia transakcji, instytucja

obowiązana przekazuje informację o transakcji niezwłocznie po jej przeprowadzeniu,

podając przyczyny braku wcześniejszego zawiadomienia.

1

Jeżeli z zawiadomienia lub z posiadanych informacji wynika, że transakcja, która ma

zostać przeprowadzona, może mieć związek z popełnieniem przestępstwa, o którym mowa

w art. 299 Kodeksu karnego, Generalny Inspektor może w ciągu 12 godzin od potwierdzenia przyjęcia zawiadomienia,

o którym mowa w art. 16 ust. 2, przekazać instytucji obowiązanej pisemne żądanie wstrzymania

tej transakcji lub blokady rachunku na okres nie dłuższy niż 48 godzin od momentu

otrzymania zawiadomienia. Równocześnie Generalny Inspektor zawiadamia właściwego prokuratora

o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i przekazuje mu informacje i dokumenty dotyczące

wstrzymywanej transakcji lub blokowanego rachunku.

2.

Żądanie wstrzymania transakcji może być wydane tylko przez Generalnego Inspektora

lub łącznie dwóch upoważnionych przez niego na piśmie pracowników jednostki, o której

mowa w art. 3 ust. 4.

3

Instytucja obowiązana wstrzymuje transakcję natychmiast po otrzymaniu pisemnego żądania,

o którym mowa w ust. 1.

4.

Wstrzymanie transakcji przez instytucję obowiązaną w trybie określonym w ust. 1 i

3 nie rodzi odpowiedzialności dyscyplinarnej, cywilnej, karnej ani innej określonej

odrębnymi przepisami.

1.

W przypadku otrzymania od Generalnego Inspektora zawiadomienia, o którym mowa w art.

18 ust. 1 zdanie drugie, prokurator może postanowieniem wstrzymać transakcję lub dokonać

blokady rachunku na czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące od otrzymania

tego zawiadomienia.

2.

W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, określa się zakres, sposób i termin wstrzymania

transakcji lub blokady rachunku. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego

do rozpoznania sprawy.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach ogłoszenie postanowienia, o którym mowa w

ust. 1, może być odroczone na czas oznaczony, niezbędny ze względu na dobro sprawy.

O wydaniu postanowienia zawiadamia się wówczas niezwłocznie instytucję obowiązaną.

4.

Wstrzymanie transakcji lub blokada rachunku upada, jeżeli przed upływem 3 miesięcy

od otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 zdanie drugie, nie zostanie

wydane postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym.

5.

W kwestiach dotyczących wstrzymania transakcji lub blokowania rachunku nieuregulowanych

w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego.

W przypadku gdy rachunek został zablokowany lub transakcja została wstrzymana z naruszeniem

prawa, odpowiedzialność za szkodę wynikłą z jej wstrzymania ponosi Skarb Państwa na

zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

1.

W przypadku uzyskania informacji, o których mowa w art. 16a ust. 2, Generalny Inspektor

może przekazać instytucji obowiązanej pisemne żądanie blokady rachunku.

2.

Przepisy art. 18-20 stosuje się odpowiednio.

Przepisy art. 19 i 20 stosuje się odpowiednio również w toku wszczętego postępowania

karnego o przestępstwa wymienione w art. 2 pkt 7, gdy otrzymane przez prokuratora

zawiadomienie o przestępstwie pochodzi z innych źródeł.

Instytucja obowiązana, na żądanie zlecającego transakcję lub posiadacza rachunku,

może poinformować go o fakcie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku i wskazać

organ, który zażądał wstrzymania transakcji lub blokady rachunku.

1

Kontrolę przestrzegania przez instytucje obowiązane zasad rejestracji i powiadamiania

o transakcjach, objętych przepisami ustawy, sprawuje Generalny Inspektor.

2

Kontrolę przeprowadzają pisemnie upoważnieni przez Generalnego Inspektora pracownicy

jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4, zwani dalej „kontrolerami”, po okazaniu

legitymacji służbowej kontrolera, zwanej dalej „legitymacją kontrolera”, i pisemnego

upoważnienia.

3

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, realizują również w ramach sprawowanego nadzoru

lub kontroli, w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach

1

Komisja Nadzoru Bankowego w stosunku do banków i oddziałów banków zagranicznych oraz

Narodowy Bank Polski w odniesieniu do podmiotów prowadzących działalność kantorową;

2

Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych w stosunku do zakładów ubezpieczeń

i głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń;

3

Komisja Papierów Wartościowych i Giełd w stosunku do domów maklerskich, banków w zakresie

prowadzonej przez nie działalności maklerskiej i innych podmiotów prowadzących działalność

maklerską na podstawie ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

oraz w stosunku do funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych, Krajowego

Depozytu Papierów Wartościowych S.A. oraz banków prowadzących rachunki papierów wartościowych;

4)

(skreślony);

5)

minister właściwy do spraw finansów publicznych w stosunku do podmiotów urządzających

i prowadzących gry losowe, zakłady wzajemne lub gry na automatach;

6)

prezesi sądów apelacyjnych w stosunku do notariuszy;

7)

Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa w stosunku do spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych.

4.

Pisemna informacja o wynikach kontroli, o której mowa w ust. 3, w zakresie przestrzegania

przepisów ustawy, przekazywana jest Generalnemu Inspektorowi w terminie 14 dni od

jej zakończenia.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,

wzór legitymacji kontrolera oraz ustala zasady jej wydawania i wymiany.

1.

Na żądanie kontrolera instytucje obowiązane są zobowiązane do przedkładania wszelkich

dokumentów i materiałów niezbędnych do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art.

21 ust. 1, z wyłączeniem dokumentów i materiałów zawierających informacje objęte tajemnicą

państwową.

2.

Instytucje obowiązane zapewniają kontrolerowi warunki do sprawnego przeprowadzenia

kontroli, w szczególności niezwłoczne przedstawianie do kontroli żądanych dokumentów

i materiałów oraz terminowe udzielanie wyjaśnień przez pracowników jednostki.

3.

Kontrolerzy maja prawo do

1)

wstępu do obiektów i pomieszczeń instytucji obowiązanej w obecności kontrolowanego;

2

wglądu do dokumentów i innych materiałów dowodowych, objętych zakresem kontroli oraz

uzyskiwania ich potwierdzonych kopii;

3)

żądania od pracowników instytucji obowiązanej ustnych i pisemnych wyjaśnień, w zakresie

prowadzonej kontroli.

4

Kontrolerzy, w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych, korzystają z ochrony

przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Kontroler jest upoważniony do swobodnego poruszania się po terenie instytucji obowiązanej

bez obowiązku uzyskania przepustki oraz nie podlega kontroli osobistej.

1.

Wyniki przeprowadzonej kontroli dyrektor jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4,

przedstawia w protokole pokontrolnym kierownikowi instytucji obowiązanej lub upoważnionej

przez niego osobie w terminie 30 dni od dnia zakończenia kontroli.

2.

Protokół pokontrolny zawiera ustalenia stanu faktycznego, ocenę kontrolowanej działalności,

a w niej stwierdzone nieprawidłowości i wskazanie osób za nie odpowiedzialnych oraz

wnioski zmierzające do usunięcia nieprawidłowości.

1.

Kierownik instytucji obowiązanej lub upoważniona przez niego osoba ma prawo zgłoszenia

umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole pokontrolnym.

2.

Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie do Generalnego Inspektora w terminie 14 dni od

dnia otrzymania protokołu pokontrolnego.

3.

Po rozpatrzeniu zastrzeżeń Generalny Inspektor przekazuje na piśmie swoje stanowisko

zgłaszającemu zastrzeżenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania tych zastrzeżeń.

(skreślony).

Pisemną informację o wynikach kontroli, o której mowa w art. 21 ust. 1, Generalny

Inspektor przekazuje

1)

organom sprawującym nadzór nad instytucjami obowiązanymi;

2)

organowi powołanemu do ścigania przestępstw lub wykroczeń, w razie uzasadnionego podejrzenia

popełnienia przestępstwa lub wykroczenia.

Instytucje obowiązane ustalają wewnętrzne procedury, zapobiegające wprowadzaniu do

obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych

źródeł, dotyczące w szczególności realizowania obowiązku identyfikacji klienta i przechowywania

informacji objętych tą identyfikacją, zapewniają udział pracowników w programach szkoleniowych

dotyczących identyfikacji transakcji mogących mieć związek z przestępstwem, o którym

mowa w art. 299 Kodeksu karnego, oraz wyznaczają osoby odpowiedzialne za realizację obowiązków określonych w ustawie.

Do ujawniania przez instytucje obowiązane, w trybie i zakresie przewidzianych w ustawie,

wszelkich informacji dotyczących transakcji nie stosuje się przepisów ograniczających

udostępnianie danych objętych tajemnicą, z wyjątkiem danych objętych tajemnicą państwową.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

5 ust. 5, który stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa

w Unii Europejskiej.

Wszelkie informacje uzyskane i przekazywane przez organy informacji finansowej w trybie

przewidzianym w ustawie podlegają ochronie określonej w przepisach odrębnych ustaw

regulujących zasady ich ochrony.

Jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 299 Kodeksu karnego lub wymienionego w art. 2 pkt 7, wynika z posiadanych przez Generalnego Inspektora

informacji, ich przetworzenia lub analizy, Generalny Inspektor zawiadamia prokuratora

o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz przekazuje mu materiały uzasadniające

takie podejrzenie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,

2)

art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,

3)

art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1.

Informacje o transakcjach objętych przepisami ustawy są przekazywane przez Generalnego

Inspektora sądom i prokuratorom na potrzeby postępowania karnego, na ich pisemny wniosek.

2.

W celu sprawdzenia danych zawartych w zawiadomieniu o przestępstwie, o którym mowa

w art. 299 Kodeksu karnego lub wymienionego w art. 2 pkt 7, prokurator może żądać od Generalnego Inspektora

udostępnienia informacji chronionych prawem, w tym objętych tajemnicą bankową lub

ubezpieczeniową, także w postępowaniu sprawdzającym prowadzonym na podstawie art. 307 Kodeksu postępowania karnego.

1

Generalny Inspektor przekazuje, z zastrzeżeniem ust. 1a, posiadane informacje o transakcjach

objętych przepisami ustawy na pisemny i uzasadniony wniosek

1)

ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub osób przez niego upoważnionych,

2)

Szefów: Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Wojskowych Służb Informacyjnych

lub osób przez nich upoważnionych

- w zakresie ich kompetencji ustawowych.

1a

Informacje, o których mowa w art. 8 ust. 1, Generalny Inspektor przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Szefom: Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu i Wojskowych Służb Informacyjnych, na pisemny i uzasadniony wniosek,

złożony za zgodą Prokuratora Generalnego.

2

Informacje o transakcjach objętych przepisami ustawy, mogą być udostępniane przez

Generalnego Inspektora na pisemny i uzasadniony wniosek

1)

dyrektorów izb skarbowych i dyrektorów urzędów kontroli skarbowej lub ich zastępców

- wyłącznie w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych;

2)

Przewodniczącego Komisji Nadzoru Bankowego lub osób przez niego upoważnionych - wyłącznie

w sprawach związanych z wykonywaniem nadzoru bankowego;

3

dyrektorów izb celnych - wyłącznie w sprawach dotyczących egzekwowania długu celnego

oraz należności podatkowych, wynikających z wymiany gospodarczej z zagranicą;

4)

Generalnego Inspektora Celnego

5

Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych lub osób przez nią upoważnionych

- wyłącznie w sprawach związanych z wykonywaniem nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową;

6)

(skreślony);

7)

Prezesa Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej lub osób przez niego

upoważnionych - wyłącznie w sprawach związanych z wykonywaniem nadzoru nad działalnością

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;

8

Przewodniczącego Komisji Papierów Wartościowych i Giełd lub osób przez niego upoważnionych

- w sprawach związanych z wykonywaniem nadzoru nad działalnością domów maklerskich,

banków w zakresie prowadzonej przez nie działalności maklerskiej i innych podmiotów

prowadzących działalność maklerską na podstawie ustawy - Prawo o publicznym obrocie

papierami wartościowymi oraz w stosunku do funduszy inwestycyjnych i towarzystw funduszy

inwestycyjnych, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych oraz banków prowadzących

rachunki papierów wartościowych;

9)

(skreślony);

10)

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli - w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania

kontrolnego.

3

W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 Generalny Inspektor może przekazywać informacje

o transakcjach objętych przepisami ustawy, również z własnej inicjatywy.

4.

W zakresie informacji objętych tajemnicą bankową Generalny Inspektor przekazuje i

udostępnia informacje organom, o których mowa w ust. 2, zgodnie z zakresem upoważnień

i trybem określonym w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1179, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535 i Nr 65, poz. 594).

5

Informacje związane z wprowadzaniem do systemu finansowego wartości majątkowych pochodzących

z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł, a także z finansowaniem terroryzmu, mogą

być udostępniane przez Generalnego Inspektora zagranicznym instytucjom, o których

mowa w art. 4 pkt 7, na zasadzie wzajemności, w trybie określonym w dwustronnych porozumieniach

zawartych przez Generalnego Inspektora.

6

Osoby, które weszły w posiadanie informacji o transakcjach objętych przepisami ustawy,

uzyskanych w trybie określonym w ust. 1-3, są obowiązane chronić informacje prawnie

chronione, na zasadach i w trybie określonym w odrębnych przepisach. Zachowanie tajemnicy

obowiązuje również po ustaniu stosunku pracy, wykonywania czynności na podstawie umów

prawa cywilnego lub ustaniu służby.

7

Obowiązek zachowania w tajemnicy uzyskanych na podstawie ustawy informacji, do których

nie stosuje się przepisów odrębnych ustaw regulujących zasady ich ochrony, obejmuje

również pracowników instytucji obowiązanych, izb gospodarczych zrzeszających instytucje

obowiązane, banków zrzeszających banki spółdzielcze oraz osoby wykonujące na ich rzecz

czynności na podstawie umów prawa cywilnego. Zachowanie tajemnicy obowiązuje również

po ustaniu stosunku pracy lub zaprzestaniu wykonywania czynności na podstawie umów

prawa cywilnego.

Ujawnienie osobom nieuprawnionym, w tym także stronom transakcji lub posiadaczom rachunku,

faktu poinformowania Generalnego Inspektora o transakcjach, których okoliczności wskazują,

że wartości majątkowe mogą pochodzić z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł, albo

o rachunkach podmiotów, co do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mają związek

z popełnianiem aktów terrorystycznych, oraz o transakcjach dokonywanych przez te podmioty

jest zabronione.

1.

Kto, działając w imieniu lub interesie instytucji obowiązanej, wbrew przepisom ustawy,

nie dopełnia obowiązku

1)

rejestracji transakcji lub przechowywania rejestrów transakcji oraz dokumentów dotyczących

transakcji,

2)

identyfikacji klienta zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 28, lub przechowywania

informacji objętych identyfikacją,

3)

zawiadomienia organu informacji finansowej o transakcji lub o prowadzeniu rachunku

na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 16a ust. 1,

4)

wstrzymania transakcji lub blokady rachunku,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto działając w imieniu lub interesie instytucji obowiązanej,

wbrew przepisom ustawy ujawnia informacje zgromadzone zgodnie z upoważnieniem ustawy

osobom nieuprawnionym, posiadaczom rachunku lub osobom, których transakcja dotyczy,

albo wykorzystuje te informacje w inny sposób niezgodny z przepisami ustawy.

3.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie.

Kto, działając w imieniu lub interesie instytucji obowiązanej, wbrew przepisom ustawy

1)

odmawia przekazania Generalnemu Inspektorowi informacji lub dokumentów,

2)

przekazuje Generalnemu Inspektorowi nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane dotyczące

transakcji, rachunków lub osób,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Kto dopuszcza się czynu określonego w art. 35 ust. 1 lub 2 lub w art. 36 wyrządzając

znaczną szkodę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

1.

Kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie czynności kontrolnych, o których mowa w

rozdziale 6, podlega grzywnie.

2.

Tej samej karze podlega, kto nie dopełnia obowiązku ustalenia wewnętrznych procedur

zapobiegających wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących

z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

W ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819 i Nr 114, poz. 1193) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 w ust. 2 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, w zakresie wykonywania przez niego zadań

określonych ustawą,

”

;

2)

w art. 82a w ust. 2 w pkt 3 dodaje się po przecinku wyrazy „w tym w zakresie zgodności

ich działalności z przepisami o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego

wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł,”.

(pominięte).

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. Nr 22, poz. 91, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 551 i Nr 94, poz. 1037) w art. 18 dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie

przepisów o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych

pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2002 r., z wyjątkiem art. 2, który wchodzi w

życie z dniem 30 kwietnia 2002 r., i art. 29, który wchodzi w życie z dniem

5 czerwca 2002 r.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 70, poz. 816 i Nr 104, poz. 1103) w art. 34a w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu

wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych

lub nieujawnionych źródeł,

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na

automatach

(Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650, Nr 145, poz. 946, Nr 155, poz. 1014 i Nr 160, poz. 1061 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 117 i Nr 70, poz. 816) w art. 11 w ust. 6 po wyrazach „ministra właściwego do spraw finansów publicznych”

dodaje się wyrazy „Generalnego Inspektora Informacji Finansowej”.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników

(Dz. U. Nr 142, poz. 702, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i z 1999 r. Nr 83, poz. 931) w art. 15 w ust. 2 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - w celu wykonywania obowiązków, wynikających

z przepisów o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych

pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł.

”

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553 i Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 548 i Nr 93, poz. 1027) w art. 299

1)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kto środki płatnicze, papiery wartościowe lub inne wartości dewizowe, prawa majątkowe

albo mienie ruchome lub nieruchome, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem

czynu zabronionego, przyjmuje, przekazuje lub wywozi za granicę, pomaga do przenoszenia

ich własności lub posiadania albo podejmuje inne czynności, które mogą udaremnić lub

znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia,

ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku,podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

”

;

2)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Karze określonej w § 1 podlega, kto będąc pracownikiem banku, instytucji finansowej

lub kredytowej albo innego podmiotu, na którym z mocy przepisów prawa ciąży obowiązek

rejestracji transakcji i osób dokonujących transakcji, przyjmuje w gotówce, wbrew

przepisom, pieniądze lub inne wartości dewizowe, dokonuje ich transferu lub konwersji

albo przyjmuje je w innych okolicznościach wzbudzających uzasadnione podejrzenie,

że stanowią one przedmiot czynu określonego w § 1, albo świadczy inne usługi mające

ukryć ich przestępne pochodzenie lub usługi w zabezpieczeniu przed zajęciem.

”

;

3)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2, sąd orzeka przepadek przedmiotów

pochodzących bezpośrednio albo pośrednio z przestępstwa, a także korzyści z tego przestępstwa

lub ich równowartość, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy. Przepadku nie

orzeka się w całości lub w części, jeżeli przedmiot, korzyść lub jej równowartość

podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.

”

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 702 i 703, Nr 94, poz. 1037, Nr 103, poz. 1099 i Nr 114, poz. 1191) w art. 161 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zakres oraz zasady udzielania informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową

udostępnianych przez Komisję Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej reguluje

odrębna ustawa.

”

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 40, poz. 399 oraz z 2000 r. Nr 93, poz. 1027, Nr 94, poz. 1037 i Nr 114, poz. 1191) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 104 w ust. 2 skreśla się wyrazy „oraz w art. 106 ust. 3”;

2)

w art. 105 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zakres oraz zasady udzielania informacji przez banki organom podatkowym, Generalnemu

Inspektorowi Informacji Finansowej lub organom kontroli skarbowej regulują odrębne

ustawy.

”

;

3)

w art. 106

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Tryb postępowania banku w razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1,

określa odrębna ustawa.

”

,

b)

skreśla się ust. 3-5;

4)

art. 107 otrzymuje brzmienie

„

Art. 107.

Pracownik banku, który wbrew swoim obowiązkom nie zawiadamia o okolicznościach wymienionych

w art. 106 ust. 1, ponosi odpowiedzialność porządkową, co nie wyłącza odpowiedzialności

karnej, jeżeli czyn wypełnia znamiona przestępstwa.

”

;

5)

w art. 108 w zdaniu pierwszym skreśla się wyrazy „i 3”.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062 oraz z 2000 r. Nr 94, poz. 1037) w art. 297 w § 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu

wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych

lub nieujawnionych źródeł,

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. Nr 133, poz. 883 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 50, poz. 580) w art. 43 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

przetwarzanych przez Generalnego inspektora Informacji Finansowej,

”

.

W okresie od dnia 31 marca 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. przepisy ustawy stosuje

się również do wymiany znaków pieniężnych nominowanych w walutach narodowych na znaki

pieniężne nominowane w euro, dokonywanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o skutkach wprowadzenia w niektórych państwach członkowskich

Unii Europejskiej wspólnej waluty euro

(Dz. U. Nr 63, poz. 640), w tym także przez Narodowy Bank Polski.

W okresie od dnia 1 grudnia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. obowiązku zarejestrowania

czynności, o której mowa w art. 8 ust. 1, nie stosuje się.

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia

1)

art. 3-6, art. 13 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

(skreślony);

3

art. 45 pkt 3 lit. b w zakresie dotyczącym art. 106 ust. 4 i 5, który wchodzi w życie

z dniem 31 grudnia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2002 r.

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

2.

Przepisy ustawy dotyczące instytucji pieniądza elektronicznego stosuje się od dnia

uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia,

3)

art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem

31 marca 2002 r.,

4)

art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

5)

art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.

63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

6)

art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

7)

art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54

oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Pracownik banku, który wbrew swoim obowiązkom nie zawiadamia o okolicznościach wymienionych

w art. 106 ust. 1, ponosi odpowiedzialność porządkową, co nie wyłącza odpowiedzialności

karnej, jeżeli czyn wypełnia znamiona przestępstwa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.