Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 28 listopada 2003 r.2)

§ 1. WysokoÊç op∏aty za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego wynosi 50 z∏otych.

§ 2. WysokoÊç op∏aty za wydanie informacji o podmiocie zbiorowym z Krajowego Rejestru Karnego wynosi 100 z∏otych.

———————

1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 56, poz. 579, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 197,

poz. 1661 oraz z 2003 r. Nr 137, poz. 1302.

Minister SprawiedliwoÊci: w z. J. ¸ankiewicz

———————

2) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-

niem Ministra SprawiedliwoÊci z dnia 20 listopada 2000 r.

w sprawie okreÊlenia wysokoÊci op∏aty za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U.

Nr 107, poz. 1141), które utraci moc z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia.

1469

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI

z dnia 14 sierpnia 2003 r.

w sprawie sposobów prowadzenia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych w zak∏adach karnych i aresztach Êledczych

Na podstawie art. 249 § 3 pkt 1 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy (Dz. U.

Nr 90, poz. 557, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla sposoby prowadzenia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych w ramach wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci w zak∏adach karnych

i wyodr´bnionych oddzia∏ach zak∏adu karnego

w aresztach Êledczych, zwanych dalej „zak∏adami”,

wobec skazanych, tymczasowo aresztowanych, ukaranych i osób, wobec których zosta∏ zastosowany Êrodek

przymusu skutkujàcy pozbawienie wolnoÊci, zwanych

dalej „skazanymi”.

2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) oddzia∏ywania penitencjarne — zespó∏ stosowanych w zak∏adzie Êrodków i metod zmierzajàcych

do wzbudzenia w skazanym woli wspó∏dzia∏ania

w kszta∏towaniu jego spo∏ecznie po˝àdanych postaw;

2) grupa wychowawcza — wyodr´bnionà poprzez

miejsce zakwaterowania i wyznaczenie jej wycho———————

1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r.

Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz.1268, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071

i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200,

poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 111, poz. 1061 i Nr 142,

poz.1380.

wawców grup´ skazanych, wobec której sà prowadzone oddzia∏ywania penitencjarne;

3) podkultura przest´pcza — wyst´pujàce w Êrodowisku przest´pczym negatywne wzorce, normy i sposoby post´powania.

§ 2. 1. W zak∏adzie prowadzi si´, w ka˝dym systemie wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci, oddzia∏ywania penitencjarne zmierzajàce do realizacji celów

wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci, okreÊlonych

w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „Kodeksem karnym wykonawczym”.

2. Oddzia∏ywania penitencjarne prowadzi si´ w formie zindywidualizowanych dzia∏aƒ dostosowanych do

psychofizycznych w∏aÊciwoÊci skazanego, a tak˝e dzia∏aƒ wobec grupy skazanych.

3. Zakres oddzia∏ywaƒ penitencjarnych wobec skazanych zale˝y od systemu wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci oraz od rodzaju i typu zak∏adu.

§ 3. 1. Dyrektor zak∏adu odpowiada za prowadzenie

oddzia∏ywaƒ penitencjarnych.

2. Prowadzenie oddzia∏ywaƒ penitencjarnych w zak∏adzie koordynuje dzia∏ penitencjarny.

3. Wychowawca prowadzi oddzia∏ywania penitencjarne w powierzonej mu grupie wychowawczej.

4. Funkcjonariusze i pracownicy zak∏adu prowadzà

oddzia∏ywania penitencjarne w zakresie wynikajàcym

z powierzonych im zadaƒ.

4) organizowaniu grup wychowawczych;

§ 4. Oddzia∏ywania penitencjarne prowadzi si´,

uwzgl´dniajàc w szczególnoÊci warunki socjalno-bytowe i edukacyjne istniejàce w spo∏eczeƒstwie, wzajemne oddzia∏ywanie skazanego i spo∏eczeƒstwa oraz odpowiedzialnoÊç skazanego za skutki w∏asnego post´powania.

6) wyznaczaniu starszych cel;

§ 5. 1. W celu realizacji oddzia∏ywaƒ penitencjarnych kszta∏tuje si´ w zak∏adzie wzajemne w∏aÊciwe relacje pomi´dzy skazanymi oraz pomi´dzy skazanymi

a osobami prowadzàcymi oddzia∏ywania penitencjarne

w sposób zapewniajàcy bezpieczeƒstwo, a tak˝e efektywnoÊç prowadzenia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych.

2. Kszta∏towanie relacji, o których mowa w ust. 1,

odbywa si´ przede wszystkim poprzez

1) poznawanie i kszta∏towanie Êrodowiska skazanych;

2) tworzenie w∏aÊciwych relacji pomi´dzy funkcjonariuszami, pracownikami i innymi osobami prowadzàcymi oddzia∏ywania;

3) tworzenie w∏aÊciwych relacji pomi´dzy osobami,

o których mowa w pkt 2, a skazanymi;

4) dobór Êrodków i metod oddzia∏ywania wobec skazanych, stosownie do ich w∏aÊciwoÊci psychofizycznych.

§ 6. Ârodowisko skazanych poznaje si´ w szczególnoÊci poprzez okreÊlenie

1) ról spo∏ecznych pe∏nionych przez skazanych w zak∏adzie;

2) struktur, procesów grupowych i ich przemian;

3) zagro˝eƒ dla prawid∏owego przebiegu oddzia∏ywania penitencjarnego i bezpieczeƒstwa zak∏adu.

§ 7. 1. Prowadzàc oddzia∏ywania penitencjarne, nale˝y podejmowaç dzia∏ania zapobiegajàce w szczególnoÊci

1) wzajemnej demoralizacji skazanych;

2) negatywnym przejawom podkultury przest´pczej;

3) wyst´powaniu zachowaƒ agresywnych wÊród skazanych;

4) samoagresji skazanych;

5) ró˝nym rodzajom uzale˝nieƒ.

2. Prowadzenie oddzia∏ywaƒ penitencjarnych polega zw∏aszcza na

1) kierowaniu skazanych do w∏aÊciwego systemu wykonywania kary;

2) kierowaniu skazanych do w∏aÊciwych zak∏adów,

a tak˝e do odpowiednich oddzia∏ów w zak∏adach;

3) odpowiednim rozmieszczaniu skazanych w miejscach zakwaterowania, pracy i nauki;

Poz. 1469

5) w∏aÊciwym doborze grup wychowawczych do organizowanych zaj´ç;

7) umo˝liwianiu tworzenia zespo∏ów skazanych;

8) wizytacji cel mieszkalnych, miejsc pracy i nauki skazanych;

9) egzekwowaniu realizacji przez skazanych obowiàzków, wynikajàcych z Kodeksu karnego wykonawczego;

10) utrzymywaniu ze skazanymi sta∏ych kontaktów wychowawczych i motywowaniu ich do realizacji zadaƒ okreÊlonych w indywidualnym programie oddzia∏ywania lub w indywidualnym programie terapeutycznym;

11) organizowaniu zaj´ç wzbudzajàcych po˝àdanà aktywnoÊç skazanych;

12) wdra˝aniu skazanych do kszta∏towania poczucia

odpowiedzialnoÊci, samokontroli i samodyscypliny;

13) inspirowaniu kontaktów skazanych z osobami najbli˝szymi;

14) podawaniu, w uzasadnionych przypadkach, do

wiadomoÊci innych skazanych, decyzji dyrektora

lub decyzji albo opinii komisji penitencjarnej,

w szczególnoÊci, gdy sà one wynikiem szczególnych osiàgni´ç i spo∏ecznie po˝àdanych postaw

lub ra˝àco negatywnych zachowaƒ;

15) stwarzaniu warunków sprzyjajàcych utrzymywaniu pozytywnych stosunków mi´dzyludzkich;

16) stwarzaniu warunków sprzyjajàcych zwracaniu si´

skazanych do przedstawicieli administracji zak∏adu

z osobistymi proÊbami, skargami, wnioskami i problemami;

17) wskazywaniu spo∏ecznie akceptowanych sposobów rozwiàzywania sytuacji konfliktowych;

18) udzielaniu pomocy skazanym w sytuacjach konfliktowych;

19) ∏agodzeniu antagonizmów i zapobieganiu wyst´powaniu wzajemnych szykan w Êrodowisku skazanych.

§ 8. W celu umo˝liwienia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych, a zw∏aszcza ustalenia stosunku skazanego do pope∏nionego przest´pstwa, przyczyn i przebiegu wykolejenia spo∏ecznego, podatnoÊci na projektowane oddzia∏ywania penitencjarne, prognozy penitencjarnej

i kryminologiczno-spo∏ecznej, prowadzi si´ badania

osobopoznawcze, a w zale˝noÊci od potrzeb badania

psychologiczne.

§ 9. 1. Badania osobopoznawcze polegajà w szczególnoÊci na analizie

1) danych osobowych skazanego;

2) informacji dotyczàcych ˝ycia rodzinnego skazanego;

3) kontaktów spo∏ecznych skazanego;

4) przyczyn i okolicznoÊci pope∏nienia przez skazanego przest´pstwa;

5) uprzedniej karalnoÊci;

6) stopnia podatnoÊci skazanego na wp∏ywy podkultury przest´pczej;

7) zachowaƒ wskazujàcych na mo˝liwoÊç wyst´powania zaburzeƒ psychicznych albo uzale˝nienia od

alkoholu, Êrodków odurzajàcych lub substancji

psychotropowych;

8) umiej´tnoÊci przystosowania si´ skazanego do warunków i wymagaƒ zak∏adu;

9) wyników badaƒ psychologicznych, a tak˝e psychiatrycznych.

2. Badania osobopoznawcze realizuje si´ w szczególnoÊci poprzez

1) wywiad ze skazanym;

2) rozmowy ze skazanym;

3) obserwacj´ zachowaƒ skazanego;

4) wykorzystanie wyników badaƒ psychologicznych;

5) analiz´ dokumentów dotyczàcych skazanego,

w tym wywiadu Êrodowiskowego, w przypadku

zlecenia jego wykonania, oraz informacji dotyczàcych osoby skazanego przes∏anych przez sàd;

6) rozmowy i korespondencj´ z rodzinà i innymi osobami bliskimi skazanemu;

7) zapoznawanie si´ z treÊcià korespondencji skazanego, je˝eli podlega ona nadzorowi lub cenzurze.

3. Prowadzenie badaƒ osobopoznawczych dokumentuje si´ poprzez wskazanie zastosowanych metod

badania oraz zapis uzyskanych informacji dotyczàcych

skazanego.

§ 10. 1. Badanie psychologiczne polega w szczególnoÊci na poznawaniu osobowoÊci skazanego, jego

psychospo∏ecznych mechanizmów zachowania oraz

okreÊleniu wskazaƒ i zaleceƒ dotyczàcych sposobów

oddzia∏ywania.

2. Dobór metod badawczych i ich zakres ustala psycholog.

3. Badanie, o którym mowa w ust. 1, koƒczy si´

orzeczeniem psychologiczno-penitencjarnym lub opinià psychologicznà, której zakres b´dzie uzale˝niony

od okolicznoÊci skutkujàcej potrzebà badania.

§ 11. Orzeczenie psychologiczno-penitencjarne

sporzàdza si´ w szczególnoÊci skazanemu

1) m∏odocianemu, któremu pozosta∏o co najmniej

6 miesi´cy do nabycia prawa do ubiegania si´

o warunkowe zwolnienie;

2) sprawiajàcemu trudnoÊci wychowawcze, przede

wszystkim takiemu, którego zachowanie wskazuje

Poz. 1469

na powa˝ny stopieƒ demoralizacji, zaburzenia psychiczne albo szczególny brak umiej´tnoÊci przystosowania si´ do warunków i wymagaƒ zak∏adu;

3) co do którego zachodzi podejrzenie koniecznoÊci

stosowania oddzia∏ywaƒ w warunkach oddzia∏u terapeutycznego dla skazanych z zaburzeniami psychicznymi lub upoÊledzonych umys∏owo;

4) na kar´ do˝ywotniego pozbawienia wolnoÊci, a tak˝e na kar´ 25 lat pozbawienia wolnoÊci, po orzeczeniu prawomocnego wyroku.

§ 12. 1. Opinie psychologiczne sporzàdza si´ o skazanym

1) przed sporzàdzeniem wniosku o skierowanie do

odbywania kary w oddziale terapeutycznym dla

skazanych uzale˝nionych od alkoholu albo Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych;

2) przed przedstawieniem komisji penitencjarnej

wniosku o skierowanie skazanego do odbywania

kary w systemie terapeutycznym poza oddzia∏em

terapeutycznym;

3) na kar´ do˝ywotniego pozbawienia wolnoÊci, a tak˝e na kar´ 25 lat pozbawienia wolnoÊci przed podj´ciem decyzji przez komisj´ penitencjarnà o skierowaniu do zak∏adu typu pó∏otwartego, a tak˝e

przed udzieleniem pierwszej przepustki lub zezwolenia, o którym mowa w art. 91 pkt 3—4, art. 92

pkt 3—5 i art. 131 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;

4) przed podj´ciem decyzji o z∏o˝eniu wniosku, do sàdu opiekuƒczego, o zgod´ na oddzielenie dziecka

od matki odbywajàcej kar´, przebywajàcej z dzieckiem w domu dla matki i dziecka, lub o przed∏u˝enie albo skrócenie okresu przebywania dziecka

z matkà;

5) przed podj´ciem decyzji o z∏o˝eniu wniosku, do sàdu penitencjarnego, o wydanie orzeczenia o obj´ciu

skazanego, u którego stwierdzono uzale˝nienie od

alkoholu albo Êrodków odurzajàcych lub substancji

psychotropowych, leczeniem lub rehabilitacjà;

6) przed podj´ciem decyzji o z∏o˝eniu wniosku, do sàdu penitencjarnego, o wydanie orzeczenia o obcià˝eniu skazanego kosztami zwiàzanymi z leczeniem

spowodowanego u siebie uszkodzenia cia∏a lub

rozstroju zdrowia;

7) przed wymierzeniem skazanemu kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej oraz po dokonaniu przez psychologa kontroli, o której mowa

w art.148 § 3 Kodeksu karnego wykonawczego.

2. Opinie psychologiczne mo˝na sporzàdzaç równie˝

1) przed podj´ciem decyzji o udziale skazanego, odbywajàcego kar´ w zak∏adzie typu pó∏otwartego,

w zaj´ciach terapeutycznych organizowanych poza

terenem zak∏adu;

2) przed podj´ciem decyzji o skierowaniu lub wycofaniu skazanego z nauczania, a tak˝e w przypadku

wystàpienia trudnoÊci w nauczaniu;

3) w przypadku aktualizowania indywidualnego programu oddzia∏ywania;

4) w przypadku zaburzeƒ zachowania skazanego,

a w szczególnoÊci przy wyst´powaniu

a) stanów depresyjnych,

b) zachowania agresywnego lub tendencji do samoagresji,

Poz. 1469

3. Opracowujàc indywidualny program oddzia∏ywania penitencjarnego, nale˝y okreÊliç

1) zakres prowadzonych oddzia∏ywaƒ;

2) cele oddzia∏ywaƒ, mo˝liwe do realizacji w warunkach zak∏adu oraz wynikajàce z nich szczegó∏owe

zadania na∏o˝one na skazanego, wraz z terminami

ich realizacji;

3) kryteria wywiàzywania si´ skazanego z zadaƒ okreÊlonych w indywidualnym programie oddzia∏ywania.

c) tendencji samobójczych,

d) upoÊledzenia sprawnoÊci intelektualnej,

e) znacznych trudnoÊci w kontaktach mi´dzyludzkich, a zw∏aszcza sk∏onnoÊci do dominacji lub

podporzàdkowania, zaburzajàcych atmosfer´

wychowawczà.

3. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje si´ w przypadku

kierowania skazanego do dalszego odbywania kary

w systemie terapeutycznym, po wycofaniu z oddzia∏u

terapeutycznego.

§ 13. 1. Oddzia∏ywania penitencjarne prowadzone

wobec skazanych w systemie programowanego oddzia∏ywania sà zawarte w opracowanych dla nich indywidualnych programach oddzia∏ywania, w których

okreÊla si´ zakres tych oddzia∏ywaƒ.

2. Oddzia∏ywania wobec skazanych w systemie terapeutycznym, prowadzone poza oddzia∏em terapeutycznym, sà okreÊlone w opracowanych dla nich indywidualnych programach terapeutycznych, a w oddziale terapeutycznym ponadto w programie tego oddzia∏u.

3. W systemie zwyk∏ym zakres stosowanych oddzia∏ywaƒ wyznaczajà podstawowe uprawnienia skazanego.

§ 14. 1. Wychowawca w zak∏adzie przedk∏ada komisji penitencjarnej, opracowany przy udziale skazanego

skierowanego do programowanego systemu odbywania kary, projekt indywidualnego programu oddzia∏ywania penitencjarnego oparty w szczególnoÊci o

1) wyniki badaƒ osobopoznawczych, o których mowa

w § 9;

2) analiz´ treÊci zapisów z rozmów przeprowadzonych ze skazanym oraz innych notatek dotyczàcych

jego osoby.

2. Indywidualny program oddzia∏ywania penitencjarnego poprzedza si´ opracowaniem diagnozy zawierajàcej

1) opis i wyjaÊnienie przyczyn nieprzestrzegania przez

skazanego norm prawnych lub niedostosowania

spo∏ecznego;

2) opis funkcjonowania skazanego w kontaktach spo∏ecznych;

3) opis podstawowych problemów skazanego.

4. Indywidualny program oddzia∏ywania penitencjarnego aktualizuje si´ w zale˝noÊci od potrzeb wynikajàcych z oceny post´pów skazanego w realizacji programu.

5. Projekt indywidualnego programu oddzia∏ywania penitencjarnego, w przypadku pierwszej decyzji

klasyfikacyjnej, mo˝e ograniczaç si´ do okreÊlenia

przewidywanego zakresu stosowanych Êrodków oddzia∏ywania.

6. Indywidualny program oddzia∏ywania penitencjarnego opracowuje si´ niezw∏ocznie, po zgromadzeniu materia∏ów, okreÊlonych w ust. 1, jednak nie póêniej ni˝ w terminie 30 dni od osadzenia skazanego w zak∏adzie.

7. Przepis ust. 6 stosuje si´ odpowiednio w przypadku koniecznoÊci pozostawania skazanego w areszcie Êledczym po dokonaniu klasyfikacji.

§ 15. Skazanego zakwalifikowanego do odbywania

kary w systemie terapeutycznym, skierowanego do oddzia∏u terapeutycznego, umieszcza si´ w oddziale

o specjalizacji dla skazanych

1) z zaburzeniami psychicznymi lub upoÊledzonych

umys∏owo;

2) uzale˝nionych od alkoholu;

3) uzale˝nionych od Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych;

4) niepe∏nosprawnych fizycznie.

§ 16. W razie stwierdzenia u skazanego

1) zaburzeƒ psychicznych lub upoÊledzenia umys∏owego i zwiàzanej z tym koniecznoÊci stosowania

oddzia∏ywania specjalistycznego — wniosek

o skierowanie do w∏aÊciwego oddzia∏u terapeutycznego zawiera si´ w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym;

2) uzale˝nienia od alkoholu, Êrodków odurzajàcych

lub substancji psychotropowych — wniosek o skierowanie do w∏aÊciwego oddzia∏u terapeutycznego

sporzàdza psychiatra, lub psycholog po konsultacji

z lekarzem;

3) niepe∏nosprawnoÊci fizycznej, wymagajàcej opieki

lekarskiej lub rehabilitacyjnej — wniosek o skiero-

wanie do odpowiedniego oddzia∏u terapeutycznego sporzàdza lekarz.

§ 17. W oddziale terapeutycznym oddzia∏ywania

specjalistyczne realizuje zespó∏ terapeutyczny.

§ 18. 1. Prowadzàc oddzia∏ywania w systemie terapeutycznym, uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci

Poz. 1469

2) cele oddzia∏ywaƒ, mo˝liwe do realizacji w warunkach oddzia∏u terapeutycznego lub poza tym oddzia∏em, uwzgl´dniajàce w∏aÊciwoÊci skazanego;

3) metody oddzia∏ywaƒ specjalistycznych;

4) kryteria realizacji indywidualnego programu terapeutycznego.

3. Program, o którym mowa w ust. 2, opracowuje

1) indywidualne i grupowe metody oddzia∏ywaƒ terapeutycznych;

1) zespó∏ terapeutyczny w oddziale terapeutycznym;

2) nadrz´dnoÊç oddzia∏ywaƒ terapeutycznych nad pozosta∏ymi oddzia∏ywaniami penitencjarnymi;

2) specjalistycznie przygotowany personel poza oddzia∏em terapeutycznym.

3) integracj´ oddzia∏ywaƒ terapeutycznych z innymi

oddzia∏ywaniami prowadzonymi w zak∏adzie.

2. Zakres i sposób stosowania metod, o których

mowa w ust. 1, ustala zespó∏ terapeutyczny.

§ 19. 1. Programy oddzia∏ów terapeutycznych zawierajà w szczególnoÊci

1) za∏o˝enia merytoryczne i organizacyjne oraz szczegó∏owe cele programu;

2) metody i techniki oddzia∏ywania;

4. Opracowanie indywidualnego programu terapeutycznego nast´puje, w miar´ mo˝liwoÊci, przy

udziale skazanego.

5. Indywidualny program terapeutyczny aktualizuje si´ w zale˝noÊci od potrzeb.

§ 22. 1. Do odbywania kary w systemie terapeutycznym poza oddzia∏em terapeutycznym sà kierowani

w szczególnoÊci skazani, wobec których psycholog

stwierdzi∏ w opinii lub w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym mo˝liwoÊç realizacji oddzia∏ywaƒ

specjalistycznych poza oddzia∏em terapeutycznym.

3) harmonogram realizacji i czas trwania programu;

4) okreÊlenie sposobów pomiaru efektów oraz kryteriów realizacji celów programu.

2. Programy, o których mowa w ust. 1, zatwierdza

Dyrektor Generalny S∏u˝by Wi´ziennej.

§ 20. Skazany zakwalifikowany do odbywania kary

pozbawienia wolnoÊci w systemie terapeutycznym jest

poddawany zindywidualizowanym oddzia∏ywaniom

wed∏ug opracowanego indywidualnego programu terapeutycznego.

§ 21. 1. Indywidualny program terapeutyczny poprzedza si´ opracowaniem diagnozy, która zawiera

2. Prowadzenie grupowych oddzia∏ywaƒ terapeutycznych realizuje si´ w systemie terapeutycznym poza oddzia∏em terapeutycznym w przypadku, gdy zalecono uczestnictwo w takich zaj´ciach w stosunku do

odpowiedniej liczby skazanych przebywajàcych w zak∏adzie.

§ 23. 1. BezpoÊrednio po przyj´ciu skazanego do zak∏adu ustala si´ wyst´powanie aktów samoagresji

w przesz∏oÊci.

2. Skazanych przejawiajàcych sk∏onnoÊci do dokonywania aktów samoagresji obejmuje si´ oddzia∏ywaniem profilaktycznym.

3. Oddzia∏ywanie profilaktyczne polega zw∏aszcza

1) opis przyczyn zaburzeƒ;

na

2) opis zaburzeƒ w zakresie procesów poznawczych,

emocjonalnych i w zachowaniu;

1) umieszczeniu skazanego wÊród osób niewykazujàcych sk∏onnoÊci do takich zachowaƒ;

3) charakterystyk´ aktualnego stanu psychofizycznego;

4) opis problemu stanowiàcego podstaw´ skierowania do systemu terapeutycznego;

5) opis indywidualnych problemów skazanego;

6) ocen´ motywacji do uczestnictwa w realizacji indywidualnego programu terapeutycznego;

7) wskazanie pozytywnych cech osobowoÊci i zachowania skazanego.

2. Opracowujàc indywidualny program terapeutyczny, nale˝y okreÊliç

1) zakres prowadzonych oddzia∏ywaƒ;

2) okreÊleniu przez psychologa indywidualnych mechanizmów samoagresji skazanego i opracowaniu

odpowiednich zaleceƒ do prowadzonego wobec

skazanego oddzia∏ywania;

3) wyjaÊnianiu szkodliwoÊci oraz uÊwiadamianiu nieracjonalnoÊci takich zachowaƒ i wskazywaniu spo∏ecznie akceptowanych, skutecznych sposobów

osiàgania zamierzonych celów;

4) informowaniu skazanych o skutkach dokonywania

samoagresji, o których mowa w art. 119 Kodeksu

karnego wykonawczego.

§ 24. 1. Skazany, o którym mowa w art. 88 § 3 lub 4

Kodeksu karnego wykonawczego, poddawany jest od-

dzia∏ywaniom penitencjarnym okreÊlonym w rozporzàdzeniu, z ograniczeniami wynikajàcymi z faktu stwarzania przez niego powa˝nego zagro˝enia spo∏ecznego

lub powa˝nego zagro˝enia dla bezpieczeƒstwa zak∏adu.

2. Skazanego, o którym mowa w ust. 1, poddaje si´

ponadto oddzia∏ywaniom s∏u˝àcym w szczególnoÊci

zmniejszaniu napi´ç emocjonalnych, a tak˝e ograniczaniu tendencji do zachowaƒ agresywnych i samoagresywnych.

§ 25. 1. Prognoza kryminologiczno-spo∏eczna, sporzàdzana na czas pobytu skazanego poza zak∏adem karnym, polega na pisemnym uzasadnieniu przypuszczenia, ˝e skazany w czasie tego pobytu b´dzie przestrzega∏ porzàdku prawnego.

2. Prognoz´ kryminologiczno-spo∏ecznà sporzàdza

si´ przed zaopiniowaniem

1) wniosku o udzielenie nagrody, o której mowa

w art. 138 § 1 pkt 7 lub pkt 8, lub przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 lub art. 92 pkt 9, lub zezwolenia, o którym mowa w art. 165 § 2, lub zezwolenia, o którym mowa w art.131 Kodeksu karnego

wykonawczego, je˝eli skazany uprzednio nie korzysta∏ z przepustki lub czasowego zezwolenia na

opuszczenie zak∏adu karnego;

2) zezwolenia, o którym mowa w art. 141a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;

3) zezwolenia, o którym mowa w art. 165 § 2 lub

art. 131 Kodeksu karnego wykonawczego, je˝eli

jest ono udzielane po raz pierwszy.

3. Prognoz´, o której mowa w ust.1, sporzàdza si´

równie˝ skazanemu, który naby∏ uprawnieƒ do warunkowego przedterminowego zwolnienia.

Poz. 1469

2) cechy osobowoÊci wraz z uwzgl´dnieniem stopnia

samodyscypliny oraz sk∏onnoÊci do u˝ywania

przemocy;

3) problem alkoholowy skazanego albo uzale˝nienie

od Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych;

4) przebyte leczenie odwykowe, a tak˝e motywacj´ do

zachowania abstynencji;

5) drog´ wykolejenia spo∏ecznego wraz z okreÊleniem

stopnia demoralizacji;

6) rodzaj przest´pstwa, za które skazany odbywa kar´;

7) zachowanie podczas uprzednio odbywanych kar, ze

szczególnym uwzgl´dnieniem sposobu wykorzystywania zezwoleƒ na opuszczenia zak∏adu;

8) Êrodowisko, w którym przebywaç b´dzie skazany

w trakcie korzystania z przepustki.

§ 27. 1. Prowadzone oddzia∏ywania penitencjarne

dokumentuje si´ w teczce osobopoznawczej, która stanowi cz´Êç akt osobowych skazanego.

2. Wzór formularza teczki osobopoznawczej okreÊla

za∏àcznik do rozporzàdzenia.

3. Dokumentowanie oddzia∏ywaƒ penitencjarnych

mo˝e odbywaç si´ tak˝e w systemie informatycznym,

o ile system ten spe∏nia wymogi ochrony danych osobowych.

§ 28. 1. W odniesieniu do tymczasowo aresztowanych nie stosuje si´ przepisów § 7 ust. 2 pkt 1—2,

9—11, § 15—22, § 25 ust. 2 pkt 1—3, o ile nie jest to tymczasowo aresztowany, o którym mowa w art. 139 § 2

Kodeksu karnego wykonawczego.

4. Prognoza kryminologiczno-spo∏eczna podlega

aktualizacji, w szczególnoÊci wtedy, gdy

2. W odniesieniu do ukaranych nie stosuje si´ przepisów § 11, § 12 ust. 1 pkt 1—5, ust. 2 pkt 1—3, ust. 3

i § 25 ust. 2 pkt 1—2 rozporzàdzenia.

1) skazany nadu˝y∏ zaufania w trakcie korzystania

z przepustek lub zezwoleƒ;

§ 29. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 wrzeÊnia 2003 r.2)

2) zasz∏y zmiany w zachowaniu skazanego, w jego sytuacji rodzinnej lub istotne zmiany w jego sytuacji

prawnej.

Minister SprawiedliwoÊci: w z. J. ¸ankiewicz

§ 26. Prognoza kryminologiczno-spo∏eczna powinna zawieraç w szczególnoÊci analiz´ czynników charakteryzujàcych

1) Êrodowisko rodzinne;

———————

2) Z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia utraci

moc rozporzàdzenie Ministra SprawiedliwoÊci z dnia

16 kwietnia 2002 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych w zak∏adach karnych i aresztach Êledczych (Dz. U. Nr 58, poz. 537).

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra

SprawiedliwoÊci z dnia 14 sierpnia

2003 r. (poz. 1469)

WZÓR

1468

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI

z dnia 14 sierpnia 2003 r.

w sprawie okreÊlenia wysokoÊci op∏aty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego

Na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja

2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz. U. Nr 50,

poz. 580, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje