Ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

1.

Tworzy się Wojewódzkie Kolegia Skarbowe, zwane dalej „Kolegiami”.

2.

Zadaniem Kolegium jest konsolidacja i koordynacja działań w zakresie realizacji na

obszarze województwa polityki finansowej państwa, w szczególności polityki podatkowej,

celnej i kontrolnej, w tym

1)

uzgadnianie działań w zakresie realizacji polityki celnej, podatkowej i kontrolnej;

2)

koordynacja planów kontroli i ich realizacji, w tym typowanie podmiotów przewidzianych

do kontroli;

3)

uzgadnianie trybu i zakresu wymiany informacji niezbędnych do realizacji zadań Kolegium;

4)

inicjowanie i opiniowanie rozwiązań w zakresie prawa podatkowego i celnego.

3.

W skład Kolegium wchodzą

1)

dyrektor izby skarbowej;

2)

dyrektor izby celnej;

3)

dyrektor urzędu kontroli skarbowej;

4)

naczelnik urzędu skarbowego reprezentujący naczelników urzędów skarbowych z obszaru

województwa - wyznaczony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

W posiedzeniach Kolegium udział bierze również wojewoda.

5.

Kolegium odbywa posiedzenia w miarę potrzeb, na wniosek jednej z osób wymienionych

w ust. 3 pkt 1-3, nie rzadziej jednak niż raz w miesiącu. Jeżeli do 15 dnia miesiąca

nie wpłynie żaden wniosek, posiedzenie Kolegium zwołuje dyrektor izby skarbowej.

6.

Obradom Kolegium przewodniczy dyrektor izby skarbowej.

7.

Uzgodnienia z posiedzenia są zamieszczane w protokole, który podpisują członkowie

Kolegium.

8.

Obsługę biurową Kolegium zapewnia izba skarbowa.

9.

Nadzór nad działalnością Kolegiów sprawuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

regulamin Kolegium, określając w nim organizację i tryb odbywania posiedzeń oraz zasady

współdziałania jego członków, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności i skuteczności

wykonywania zadań Kolegium.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w § 1

a)

w pkt 1 na końcu dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem pkt 4”,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celnego

decyzji, postanowień lub mandatów karnych oraz z przyjętych przez naczelnika urzędu

celnego zgłoszeń celnych - właściwy dla tego naczelnika dyrektor izby celnej;

”

;

2)

w art. 17 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Do zażaleń na postanowienia, o których mowa w art. 34 § 2, wydanych przez dyrektora izby celnej, stosuje się odpowiednio art. 262, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

”

;

3)

w art. 19

a)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Dyrektor izby celnej jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich

środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej

należności pieniężnych z tytułu

1)

należności celnych wraz z odsetkami;

2)

podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów wraz z odsetkami;

3)

podatku akcyzowego wraz z odsetkami;

4)

grzywien, kosztów postępowania i innych należności pieniężnych orzeczonych w postępowaniu

w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe w zakresie spraw należących

do właściwości organów celnych.

”

;

b)

uchyla się § 6;

4)

w art. 71a

a)

w § 2 wyrazy „art. 19 § 3-5 i 7-8” zastępuje się wyrazami „art. 19 § 3, 4, 7 i 8”,

b)

w § 5 wyrazy „naczelnika urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „organu egzekucyjnego”;

5)

w art. 155a § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Wniosek, o którym mowa w § 1, może również zgłosić organ kontroli skarbowej.

”

;

6)

w art. 168e w § 5 wyrazy „art. 19 § 3-5, 7 i 8” zastępuje się wyrazami „art. 19 § 3, 4, 7 i 8”.

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy

1)

kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania

i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności

pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych,

2)

ujawnianie i kontrola niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, a

także dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,

3)

kontrola źródeł pochodzenia majątku, w przypadku niezgłoszenia do opodatkowania działalności

gospodarczej, a także dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,

4)

kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami

pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającymi

zwrotowi,

5)

kontrola wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków, o których mowa

w pkt 4,

6)

kontrola prawidłowości przekazywania środków własnych do budżetu Unii Europejskiej,

7)

certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia pomocy finansowej ze środków pochodzących

z Unii Europejskiej,

8)

badanie celowości w czasie podejmowania decyzji i zgodności z prawem wykorzystania

i rozporządzania mieniem państwowym, a w szczególności ujawnianie niedoborów, a także

innych szkód w tym mieniu,

9)

badanie wykorzystania mienia otrzymanego od Skarbu Państwa w celu realizacji zadań

publicznych oraz prawidłowości prywatyzacji mienia Skarbu Państwa,

10)

kontrola rzetelności wypełniania zobowiązań wynikających z udzielonych przez Skarb

Państwa poręczeń i gwarancji,

11)

kontrola zgodności wykorzystania środków, których spłatę poręczył lub gwarantował

Skarb Państwa, z ich przeznaczeniem,

12)

kontrola zgodności z prawem przywozu towarów dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze

celnym lub mających inne przeznaczenie celne oraz wywozu towarów za granicę, a także

kontrola i ujawnianie towarów nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny,

13)

ujawnianie składników majątkowych podmiotów zobowiązanych do uiszczenia należności

publicznych lub podejrzanych o czyny zagrożone karą grzywny lub karami pieniężnymi,

w celu zapewnienia skuteczności poboru tych należności oraz wykonania orzeczeń lub

mandatów karnych,

14)

kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób - obowiązanych do ich składania - zatrudnionych

lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych administracji celnej, podatkowej

oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

w tym w urzędzie obsługującym tego ministra,

15)

kontrola resortowa jednostek organizacyjnych administracji celnej, podatkowej oraz

kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

w tym urzędu obsługującego tego ministra,

16)

badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń i obowiązków określonych

w przepisach prawa dewizowego oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń,

zezwoleń dewizowych i zezwoleń na prowadzenie działalności kantorowej,

17)

prowadzenie działalności analitycznej i prognostycznej w odniesieniu do negatywnych

zjawisk występujących w obszarze właściwości kontroli skarbowej oraz przedstawianie

w tym zakresie informacji i analiz organom administracji rządowej.

2.

W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i

2, badaniu podlega również rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowość

obliczania i wpłacania zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostek samorządu

terytorialnego.

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy również zapewnianie ochrony fizycznej i technicznej

inspektorom i pracownikom, a za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej także

innym organom i instytucjom państwowym.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonują wyodrębnione komórki kontroli skarbowej,

o których mowa w art. 11g ust. 1.

W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1396 i Nr 241, poz. 2074) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w ust. 3 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

organów i jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw

zagranicznych, a także w odniesieniu do komórek organizacyjnych wykonujących czynności

w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach organizacyjnych podległych i nadzorowanych

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych - ministrowie, którym podlegają

oraz przez których są nadzorowane te organy i jednostki organizacyjne;

”

;

2)

w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb udostępniania materiałów

archiwalnych znajdujących się w archiwach wyodrębnionych, podporządkowanych Ministrowi

Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, ministrowi właściwemu

do spraw zagranicznych, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Szefowi

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, Prezesowi Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Szefowi

Kancelarii Sejmu, Szefowi Kancelarii Senatu i Szefowi Kancelarii Prezydenta, uwzględniając

1)

sposób postępowania z materiałami archiwalnymi zawierającymi informacje niejawne stanowiące

tajemnicę państwową lub służbową albo dane osobowe podlegające ochronie;

2)

zakres udostępniania dokumentacji dotyczącej osób fizycznych tym osobom dla celów

własnych;

3)

odpłatność za udostępnianie materiałów archiwalnych w przypadku ponoszenia przez archiwum

dodatkowych kosztów z tego tytułu;

4)

odpłatność za sporządzenie reprodukcji materiałów archiwalnych.

”

;

3)

w art. 19 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy

do spraw zagranicznych i minister właściwy do spraw finansów publicznych;

”

;

4)

w art. 21 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych

i ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

”

;

5)

w art. 29

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

archiwa

a)

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej

- w zakresie działu obrona narodowa,

b)

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do

spraw wewnętrznych i ministra właściwego do spraw zagranicznych - w zakresie tych

działów administracji rządowej,

c)

komórek organizacyjnych wykonujących czynności w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych - w zakresie tych czynności;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy

do spraw zagranicznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych, Szef Kancelarii

Sejmu, Szef Kancelarii Senatu, Szef Kancelarii Prezydenta, Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu oraz Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określą, w drodze zarządzeń, organizację

podległych im archiwów wyodrębnionych, uwzględniając w szczególności zakres ich działania.

”

;

6)

w art. 31 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zasób archiwalny archiwów wyodrębnionych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3 i

4, stanowią odpowiednio materiały archiwalne powstałe i powstające w toku działalności

1)

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych,

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu;

2)

komórek organizacyjnych wykonujących czynności w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych.

”

.

1.

Certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia pomocy finansowej ze środków pochodzących

z Unii Europejskiej jest zespołem czynności materialno-technicznych mającym na celu

potwierdzenie prawidłowości rachunków oraz sprawdzenie poprawności systemów zarządzania

i kontroli programów współfinansowanych ze środków pochodzących z Unii Europejskiej.

2.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 1, wykonują inspektorzy i pracownicy zatrudnieni

w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 10 ust. 3, na podstawie upoważnienia

wydanego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

4.

Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej wydaje certyfikat lub deklarację zamknięcia pomocy.

5.

W zakresie czynności, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów rozdziału

3 niniejszej ustawy, z wyjątkiem art. 31, oraz przepisów działu VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452, z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387 oraz z 2003 r. Nr 130, poz. 188), z wyjątkiem art. 285a-287, art. 288a i art. 289.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1, sposób ich dokumentowania

z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu, wzór upoważnienia, o którym mowa

w ust. 3, oraz wzory dokumentów, o których mowa w ust. 4, mających stanowić krótkie,

przejrzyste, dokładne i kompletne wnioski z przeprowadzonych czynności.

W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

(Dz. U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli nabywca nie podał wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych lub wartość podana

przez nabywcę według oceny naczelnika urzędu skarbowego nie odpowiada ich wartości

rynkowej, organ ten wezwie nabywcę do określenia wartości rzeczy i praw lub podwyższenia

tej wartości w terminie nie krótszym niż 14 dni. W razie nieudzielenia odpowiedzi

lub podania wartości nieodpowiadającej wartości rynkowej, naczelnik urzędu skarbowego

ustali wartość z uwzględnieniem opinii biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób

przekroczy o 33% wartość podaną przez nabywcę, koszty opinii biegłych ponosi nabywca.

”

,

b)

w ust. 5 na końcu dodaje się wyrazy „nawet poparte opiniami biegłych”;

2)

w art. 19

a)

w ust. 1 i 2 wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, będące dłużnikiem

spadkodawcy, są obowiązane przy zapłacie długu potrącić i przekazać do właściwego

urzędu skarbowego podatek od nabycia spadku, należny od spadkobiercy w wysokości ustalonej

przez naczelnika tego urzędu skarbowego. Zapłata długu bez potrącenia podatku od nabycia

spadku może nastąpić tylko za uprzednią pisemną zgodą naczelnika urzędu skarbowego

albo po stwierdzeniu przez naczelnika urzędu skarbowego, że nabycie spadku jest zwolnione

od podatku lub że należny podatek został zapłacony albo prawo do wydania decyzji ustalającej

wysokość zobowiązania podatkowego uległo przedawnieniu.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Jeżeli przedmiotem aktu notarialnego, który ma być sporządzony, lub dokumentu, co

do którego notariusz ma uwierzytelnić podpis, ma być zbycie praw do spadku albo zbycie

lub obciążenie rzeczy lub praw majątkowych uzyskanych przez zbywcę w drodze spadku

lub zasiedzenia, notariusz może sporządzić akt lub uwierzytelnić własnoręczność podpisu

tylko za uprzednią pisemną zgodą naczelnika urzędu skarbowego albo po stwierdzeniu

przez naczelnika urzędu skarbowego, że nabycie spadku jest zwolnione od podatku lub

że należny podatek został zapłacony albo prawo do wydania decyzji ustalającej wysokość

zobowiązania podatkowego uległo przedawnieniu.

”

;

3)

użyte w art. 6 w ust. 2, w art. 12 oraz w art. 18 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy

„urząd skarbowy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”.

1.

Kontroli skarbowej podlegają

1)

zobowiązani do świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub państwowych funduszy

celowych,

2)

wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

4,

3)

zobowiązani do wywiązywania się z warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5,

4)

władający i zarządzający mieniem państwowym,

5)

jednostki wykorzystujące mienie przekazane przez Skarb Państwa w celu realizacji zadań

publicznych oraz sprywatyzowane mienie Skarbu Państwa,

6)

beneficjenci poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz podmioty, za

które Skarb Państwa poręczył lub gwarantował,

7)

osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych administracji

celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych, w tym w urzędzie obsługującym tego ministra, zobowiązane do

składania oświadczeń o stanie majątkowym,

8)

jednostki organizacyjne administracji celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległe

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w tym urząd obsługujący tego

ministra.

2.

Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1.

W sprawach określonych w art. 3 właściwymi naczelnikami u rzędów skarbowych są

1)

dla podatników podatku od towarów i usług, niekorzystających ze zwolnienia od tego

podatku - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku od towarów i usług,

2)

dla jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, korzystających ze zwolnienia

od podatku od towarów i usług - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na

siedzibę jednostki lub miejsce wykonywania działalności,

3)

dla pozostałych podatników

a)

będących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w

sprawach tego podatku,

b)

niebędących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy

ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika, a jeżeli podatnik nie ma

miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego

Warszawa Śródmieście,

4)

dla płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie

podatnikami, o których mowa w pkt 1-3 - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika; w pozostałych przypadkach właściwym

naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa

Śródmieście.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, z późn. zm. w art. 15 w ust. 8a wyrazy „izbę skarbową właściwą” zastępuje się wyrazami „dyrektora izby celnej właściwego”.

1.

Dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości naczelnika urzędu

skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje

1)

z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do

danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b

pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b)-d),

2)

z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie

kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a) - w przypadku podatników wymienionych

w tym przepisie.

2.

Spełnienie warunku, o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a), stwierdza się na

podstawie danych wynikających z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za ostatni

rok podatkowy. Naczelnik urzędu skarbowego może stwierdzić z urzędu w trakcie czynności

sprawdzających, kontroli podatkowej albo postępowania podatkowego spełnienie warunku,

o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a), i poinformować o tym właściwego naczelnika

urzędu skarbowego.

3.

Podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 9b, są obowiązani, w przypadku ustalenia właściwości

zgodnie z art. 5 ust. 9a pkt 1, zawiadomić o zmianie właściwości dotychczas właściwego

naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 października roku poprzedzającego

rok, od którego nastąpi ta zmiana, składając zawiadomienie według ustalonego wzoru.

W przypadku gdy włączenie ich do kategorii podatników określonych w art. 5 ust. 9b

pkt 1-6 i pkt 7 lit. b)-d) nastąpiło w okresie od dnia 15 października do dnia 31

grudnia, zawiadomienie powinno nastąpić w terminie 7 dni od tego włączenia, nie później

jednak niż do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok, od którego następuje zmiana właściwości.

4.

W przypadku podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b pkt 1-6, rozpoczynających

działalność, właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników od dnia rozpoczęcia

tej działalności.

5.

Dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe

nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości

naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych

kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku,

w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników.

6.

Podatnicy, o których mowa w ust. 5, są obowiązani zawiadomić o zmianie właściwości

dotychczas właściwego naczelnika urzędu skarbowego do dnia 15 października roku po

upływie roku podatkowego, w którym nastąpiło ich wyłączenie, składając zawiadomienie

według ustalonego wzoru. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wzór zawiadomień, o których mowa w ust. 3 i 6, uwzględniając potrzebę zapewnienia

niezbędnych danych dla sprawnej zmiany właściwości naczelników urzędów skarbowych.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070 i Nr 128, poz. 1175) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 w pkt 4 w lit. b wyrazy „art. 133 § 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 134 § 1 pkt 1”;

2)

w art. 9e w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „art. 133 § 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 134 § 1 pkt 1”.

1.

Szczególny nadzór podatkowy w zakresie i trybie określonych w niniejszym rozdziale

wykonują naczelnicy urzędów celnych właściwi w zakresie podatku akcyzowego w obrocie

krajowym.

2.

Szczególnemu nadzorowi podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 4, podlega

1)

produkcja, przemieszczanie i obrót, w tym eksport i import, niektórymi wyrobami akcyzowymi,

2)

urządzanie gier w kasynach gry, na automatach i na automatach o niskich wygranych,

tam gdzie się one znajdują.

3.

Szczególny nadzór podatkowy polega na kontroli;

1)

czynności związanych z produkcją, przemieszczaniem i obrotem wyrobami, o których mowa

w ust. 2 pkt 1, w szczególności wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, zużywania,

skażania, rozlewu, przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia oraz

stosowania i oznaczania tych wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, zgodnie z odrębnymi

przepisami,

2)

ilości i jakości wyrobów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, przebiegu procesów technologicznych

i ruchu towarowego dotyczącego tych wyrobów oraz ich wydajności, ubytków i zużycia,

3)

otwarcia i zamknięcia stołów gry w kasynach gry, obliczania rezultatów gier na stołach

i na automatach, a także przychodów i stosowania maksymalnej stawki i wartości maksymalnej

wygranej w grach na automatach o niskich wygranych oraz zasadności i prawidłowości

wystawianych imiennych zaświadczeń o uzyskanej wygranej,

4)

prawidłowości i terminowości wpłat podatku akcyzowego od wyrobów, o których mowa w

ust. 2 pkt 1,

5)

dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w pkt 1-4.

4.

Nie podlegają szczególnemu nadzorowi podatkowemu wyroby określone przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, na podstawie art. 6g ust. 1 pkt 1, przeznaczone na

cele specjalne określone w odrębnych przepisach, w jednostkach podległych, podporządkowanych

lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej Straży Pożarnej,

Straży Granicznej, jednostkach wojskowych podległych ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych oraz w jednostkach organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

i Agencji Wywiadu.

1.

Czynności kontrolne, o których mowa w art. 6a ust. 3, wykonują pracownicy lub funkcjonariusze

celni zatrudnieni w urzędach celnych oraz w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, zwani dalej „pracownikami szczególnego nadzoru podatkowego”,

na podstawie upoważnienia wydanego przez właściwego naczelnika urzędu celnego lub

Szefa Służby Celnej.

2.

Szczególny nadzór podatkowy może być wykonywany jako nadzór stały.

3.

Sprawowanie stałego nadzoru polega na wykonywaniu czynności kontrolnych, o których

mowa w art. 6a ust. 3, przez komórkę organizacyjną utworzoną w tym celu przez właściwego

naczelnika urzędu celnego na terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi

podatkowemu, zwaną dalej „komórką stałego nadzoru”.

1.

Pracownicy szczególnego nadzoru podatkowego są uprawnieni do

1)

żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w wyniku której uzyskuje

się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach,

materiałach, produkcji w toku i półproduktach oraz uzyskanych produktach, wyrobach

gotowych i wysokości strat produkcyjnych,

2)

pobierania próbek surowców, półproduktów i wyrobów gotowych w celu ich zbadania, zabezpieczania

zebranych dowodów, zbierania innych niezbędnych materiałów w zakresie objętym szczególnym

nadzorem podatkowym oraz zasięgania opinii biegłych,

3)

nakładania zabezpieczeń urzędowych na urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące

do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym w celu uniemożliwienia dostępu

do ich wnętrz bez uszkodzenia zabezpieczenia urzędowego, a także na dokumentację prowadzoną

w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-4, w celu jej urzędowego uwierzytelnienia,

4)

uczestniczenia w dokonywanych przez podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu

czynnościach, o których mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-3,

5)

żądania zamknięcia dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust.

3 pkt 1-4, w celu umożliwienia porównania rzeczywistego stanu ze stanem ewidencyjnym,

6)

przeprowadzania kontroli obrachunkowych,

7)

uczestniczenia w czynnościach niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru

podatkowego także w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie, o którym

mowa w art. 6a ust. 2, bez zachowania warunków oraz form określonych przepisami prawa.

1.

Podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu są obowiązane zapewnić warunki

i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli, w tym

1)

przesłać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem

działalności w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2, zgłoszenie oraz dokumentację

dotyczącą tej działalności, a w przypadku wznowienia działalności, po przerwie trwającej

dłużej niż 3 miesiące - zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności,

2)

zapewnić warunki do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia podmiotu, w tym w miarę

możliwości samodzielne pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów,

3)

przygotować i oznaczyć urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące do działalności

objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

4)

przechowywać w oddzielnych naczyniach i pomieszczeniach wyroby objęte szczególnym

nadzorem podatkowym,

5)

dostosować urządzenia, pomieszczenia i naczynia, o których mowa w pkt 3, do nakładania

zabezpieczeń urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną ilość plomb, laku lub masy

plastycznej do pieczęci oraz inne materiały do nałożenia zabezpieczeń urzędowych,

6)

posiadać legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki i sprzęt techniczny, niezbędne

do kontroli ilości i jakości surowców, półproduktów i wyrobów gotowych,

7)

zgłaszać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo komórce stałego nadzoru informacje

o terminach czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-3,

8)

przeprowadzać czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-3, w obecności pracownika

szczególnego nadzoru podatkowego,

9)

prowadzić dokumentację w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-4, związaną

z prowadzeniem działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

10)

dokonać zamknięcia dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust.

3 pkt 1-4, na żądanie pracownika szczególnego nadzoru podatkowego w celu umożliwienia

porównania rzeczywistego stanu ze stanem ewidencyjnym,

11)

zgłaszać w terminie 2 dni właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo komórce stałego

nadzoru przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów objętych szczególnym nadzorem

podatkowym bądź znaków skarbowych akcyzy,

12)

zgłaszać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego zamiar zniszczenia wyrobów objętych

szczególnym nadzorem podatkowym, nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub

zużycia na co najmniej 3 dni przed zamierzonym terminem ich zniszczenia,

13)

zgłaszać bezzwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo komórce stałego

nadzoru przypadki zdarzeń związanych z działaniem lub stanem urządzeń, pomieszczeń

i naczyń, o których mowa w pkt 3, wskazujących na niebezpieczeństwo strat lub zniszczenia

wyrobów akcyzowych objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Za stan pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania działalności w zakresie,

o którym mowa w art. 6a ust. 2, oraz za stan nałożonych na nie zabezpieczeń urzędowych

odpowiedzialny jest podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

3.

Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w ust. 1 obciążają podmioty podlegające

szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

4.

Pracownik szczególnego nadzoru podatkowego dokonujący czynności kontrolnych w zakresie

szczególnego nadzoru podatkowego jest uprawniony do wstępu oraz poruszania się po

terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi podatkowemu na podstawie upoważnienia

pracownika szczególnego nadzoru podatkowego, bez potrzeby uzyskiwania przepustki,

oraz nie podlega rewizji osobistej przewidzianej w regulaminie wewnętrznym tego podmiotu;

podlega natomiast przepisom o bezpieczeństwie i higienie pracy obowiązującym w tym

podmiocie.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do wykonywania szczególnego nadzoru

podatkowego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące kontroli celnej, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - przepisy

art. 281-292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

1.

Podmioty podejmujące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2, podlegają

przed rozpoczęciem jej prowadzenia urzędowemu sprawdzeniu przez pracowników szczególnego

nadzoru podatkowego.

2.

Urzędowemu sprawdzeniu podlegają również podmioty prowadzące działalność w zakresie,

o którym mowa w art. 6a ust. 2, po przerwie w tej działalności trwającej dłużej niż

3 miesiące, a także na żądanie właściwego naczelnika urzędu celnego.

3.

Urzędowe sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, polega na przeprowadzeniu czynności

sprawdzających w celu ustalenia, czy zostały zapewnione warunki i środki do sprawnego

przeprowadzania czynności kontrolnych, o których mowa w art. 6a ust. 3.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem działalności w zakresie, o którym

mowa w art. 6a ust. 2 pkt 1, są objęte szczególnym nadzorem podatkowym,

2)

zakres i sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w stosunku do poszczególnych

wyrobów podlegających temu nadzorowi,

3)

zakres i sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego przy oznaczaniu wyrobów

znakami skarbowymi akcyzy,

4)

sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego, w zakresie określonym w art.

6a ust. 2 pkt 2,

5)

niektóre rodzaje prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 6a ust. 3 pkt 5, jej

wzory, a także szczegółowy sposób jej przygotowania i prowadzenia,

6)

wzór upoważnienia, o którym mowa w art. 6b ust. 1,

7)

zakres i sposób sprawowania stałego nadzoru, a także sposób przeprowadzania kontroli

doraźnych i okresowych,

8)

szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w art. 6c ust. 1 pkt 2,

9)

szczegółowy zakres i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych, o których mowa w art.

6c ust. 1 pkt 3, oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń,

10)

tryb dokonywania i zakres zgłoszeń, o których mowa w art. 6d ust. 1 pkt 1, 7, 11 i

12,

11)

szczegółowy zakres przygotowywania oraz oznaczania pomieszczeń, urządzeń i naczyń,

o których mowa w art. 6d ust. 1 pkt 3,

12)

szczegółowy zakres i sposób przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, o którym mowa

w art. 6f,

13)

tryb niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym w przypadku stwierdzenia

ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia,

14)

szczegółowe zasady i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia

wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych powinien uwzględnić w szczególności

1)

wyroby akcyzowe o szczególnym znaczeniu dla budżetu państwa oraz wyroby podlegające

obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy,

2)

zróżnicowanie form i sposobów wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego oraz zakresu

wymagań, które powinny zostać spełnione przez podmioty podlegające temu nadzorowi

- w zależności od rodzaju podmiotu, rodzaju wykonywanej działalności oraz grupy wyrobów

objętych tym nadzorem,

3)

zapewnienie skuteczności i sprawności sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5a po pkt 7 dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

urzędzie skarbowym - oznacza to urząd skarbowy, którym kieruje odpowiednio właściwy

dla podatnika lub płatnika naczelnik urzędu skarbowego.

”

;

2)

w art. 8 w ust. 4 i w art. 9a w ust. 1 i 2 wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego”;

3)

w art. 15 wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwego naczelnika urzędu skarbowego”;

4)

w art. 22e w ust. 1 w pkt 4 wyrazy „właściwego urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „urzędu skarbowego”;

5)

w art. 24 w ust. 3 i w art. 24a w ust. 5 i 7 wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”;

6)

w art. 27c w ust. 14 wyrazy „w urzędzie skarbowym właściwym” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu”;

7)

w art. 28 w ust. 2 wyrazy „urzędu skarbowego właściwego” zastępuje się wyrazami „urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy”;

8)

w art. 34

a)

w ust. 7 w zdaniu końcowym wyrazy „urzędowi skarbowemu właściwemu” zastępuje się wyrazami „urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy”,

b)

w ust. 9 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”;

9)

w art. 35 w ust. 10 wyrazy „urzędowi skarbowemu właściwemu” zastępuje się wyrazami „urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy”;

10)

w art. 37 w ust. 1 b wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”;

11)

w art. 38

a)

w ust. 1 wyrazy „właściwego według miejsca” zastępuje się wyrazami „którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca”,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Płatnicy dokonują rocznego obliczenia podatku, o którym mowa w art. 37, w terminie

do końca lutego po upływie roku podatkowego. Jeden egzemplarz rocznego obliczenia

płatnik doręcza podatnikowi do dnia 31 marca, a drugi przekazuje w terminie do dnia

15 kwietnia urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy

według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w

art. 3 ust. 2a - do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

”

;

12)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

1.

W terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których

mowa w art. 31 i art. 33-35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku,

są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, imienne informacje

o wysokości dochodu oraz potrąconych przez płatnika w roku podatkowym składek na ubezpieczenia

emerytalne, rentowe i chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), składki

na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym przez płatnika i składki na

ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 1 pkt 2 i ust. 2,

a także należnego i pobranego podatku, sporządzone według ustalonego wzoru. W przypadku

podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym,

płatnicy przekazują do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

2.

Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31 i 33-35, zaliczek

na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy ci są obowiązani sporządzić informację określoną

w ust. 1 i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, lub urzędowi skarbowemu,

którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób

zagranicznych - w terminie do dnia 15 miesiąca następującego po miesiącu, w którym

pobrana została ostatnia zaliczka.

”

;

13)

w art. 42

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują

1)

kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy, w terminie do dnia 20 miesiąca następującego

po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje

naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli

płatnik nie jest osobą fizyczną - według siedziby bądź miejsca wykonywania działalności,

gdy płatnik nie posiada siedziby,

2)

kwoty zryczałtowanego podatku, o którym mowa w art. 41 ust. 4-6 i 6a, w terminie do

dnia 7 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano ten podatek - na rachunek

urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca

zamieszkania płatnika, a w przypadku

a)

płatnika niebędącego osobą fizyczną - właściwy według siedziby bądź miejsca wykonywania

działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,

b)

podatników określonych w art. 3 ust. 2a - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje

naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

podatnikom określonym w art. 3 ust. 2a oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy

urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne

informacje o wysokości dochodu i pobranego zryczałtowanego podatku, sporządzone według

ustalonego wzoru,

”

,

c)

w ust. 3 wyrazy „urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na miejsce” zastępuje się wyrazami „urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca”;

14)

w art. 42a wyrazy „urzędowi skarbowemu właściwemu” zastępuje się wyrazami „urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy”;

15)

w art. 43

a)

w ust. 1 i 2 skreśla się wyraz „właściwemu”,

b)

w ust. 3 wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwego naczelnika urzędu skarbowego”,

c)

w ust. 4 skreśla się wyraz „właściwego”, a wyrazy „tego urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika tego urzędu skarbowego”;

16)

w art. 44

a)

w ust. 2 i 5 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

b)

w ust. 6c w pkt 1 i w ust. 6d wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwego naczelnika urzędu skarbowego”,

c)

w ust. 7c w pkt 4 wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego”;

17)

w art. 45

a)

w ust. 6 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

b)

w ust. 7 wyrazy „urzędowi skarbowemu właściwemu” zastępuje się wyrazami „urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy”.

1.

Środki finansowe w wysokości 8% dodatkowych wpływów podatkowych i niepodatkowych należności

budżetowych uzyskanych w wyniku bezpośredniego działania urzędów skarbowych i izb

skarbowych oraz urzędów kontroli skarbowej przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania

jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

z wyłączeniem urzędów celnych i izb celnych, oraz na premie dla pracowników podległych

temu ministrowi, z wyłączeniem pracowników urzędów celnych i izb celnych oraz funkcjonariuszy

celnych, a w szczególności dla pracowników, którzy przyczynili się bezpośrednio do

uzyskania dodatkowych wpływów.

2.

Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, gromadzonymi na rachunkach

izb skarbowych i urzędów skarbowych jest prowadzona w formie środków specjalnych,

których dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia

1)

sposób określania dodatkowych wpływów budżetowych w rozumieniu ust. 1,

2)

szczegółowe warunki, maksymalną wysokość i sposób przyznawania premii,

3)

działania, w wyniku których uzyskiwane są dodatkowe wpływy budżetowe,

4)

sposób gromadzenia i rozdysponowania środków finansowych.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy

1)

kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania

i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności

pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych,

2)

ujawnianie i kontrola niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, a

także dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,

3)

kontrola źródeł pochodzenia majątku, w przypadku niezgłoszenia do opodatkowania działalności

gospodarczej, a także dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,

4)

kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami

pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającymi

zwrotowi,

5)

kontrola wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków, o których mowa

w pkt 4,

6)

kontrola prawidłowości przekazywania środków własnych do budżetu Unii Europejskiej,

7)

certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia pomocy finansowej ze środków pochodzących

z Unii Europejskiej,

8)

badanie celowości w czasie podejmowania decyzji i zgodności z prawem wykorzystania

i rozporządzania mieniem państwowym, a w szczególności ujawnianie niedoborów, a także

innych szkód w tym mieniu,

9)

badanie wykorzystania mienia otrzymanego od Skarbu Państwa w celu realizacji zadań

publicznych oraz prawidłowości prywatyzacji mienia Skarbu Państwa,

10)

kontrola rzetelności wypełniania zobowiązań wynikających z udzielonych przez Skarb

Państwa poręczeń i gwarancji,

11)

kontrola zgodności wykorzystania środków, których spłatę poręczył lub gwarantował

Skarb Państwa, z ich przeznaczeniem,

12)

kontrola zgodności z prawem przywozu towarów dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze

celnym lub mających inne przeznaczenie celne oraz wywozu towarów za granicę, a także

kontrola i ujawnianie towarów nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny,

13)

ujawnianie składników majątkowych podmiotów zobowiązanych do uiszczenia należności

publicznych lub podejrzanych o czyny zagrożone karą grzywny lub karami pieniężnymi,

w celu zapewnienia skuteczności poboru tych należności oraz wykonania orzeczeń lub

mandatów karnych,

14)

kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób - obowiązanych do ich składania - zatrudnionych

lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych administracji celnej, podatkowej

oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

w tym w urzędzie obsługującym tego ministra,

15)

kontrola resortowa jednostek organizacyjnych administracji celnej, podatkowej oraz

kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

w tym urzędu obsługującego tego ministra,

16)

badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń i obowiązków określonych

w przepisach prawa dewizowego oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń,

zezwoleń dewizowych i zezwoleń na prowadzenie działalności kantorowej,

17)

prowadzenie działalności analitycznej i prognostycznej w odniesieniu do negatywnych

zjawisk występujących w obszarze właściwości kontroli skarbowej oraz przedstawianie

w tym zakresie informacji i analiz organom administracji rządowej.

2.

W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i

2, badaniu podlega również rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowość

obliczania i wpłacania zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostek samorządu

terytorialnego.

”

;

2)

po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu

„

Art. 2a.

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy również zapewnianie ochrony fizycznej i technicznej

inspektorom i pracownikom, a za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej także

innym organom i instytucjom państwowym.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonują wyodrębnione komórki kontroli skarbowej,

o których mowa w art. 11g ust. 1.

”

;

3)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

1.

Certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia pomocy finansowej ze środków pochodzących

z Unii Europejskiej jest zespołem czynności materialno-technicznych mającym na celu

potwierdzenie prawidłowości rachunków oraz sprawdzenie poprawności systemów zarządzania

i kontroli programów współfinansowanych ze środków pochodzących z Unii Europejskiej.

2.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 1, wykonują inspektorzy i pracownicy zatrudnieni

w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 10 ust. 3, na podstawie upoważnienia

wydanego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

4.

Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej wydaje certyfikat lub deklarację zamknięcia pomocy.

5.

W zakresie czynności, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów rozdziału

3 niniejszej ustawy, z wyjątkiem art. 31, oraz przepisów działu VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452, z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387 oraz z 2003 r. Nr 130, poz. 188), z wyjątkiem art. 285a-287, art. 288a i art. 289.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1, sposób ich dokumentowania

z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu, wzór upoważnienia, o którym mowa

w ust. 3, oraz wzory dokumentów, o których mowa w ust. 4, mających stanowić krótkie,

przejrzyste, dokładne i kompletne wnioski z przeprowadzonych czynności.

”

;

4)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Kontroli skarbowej podlegają

1)

zobowiązani do świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub państwowych funduszy

celowych,

2)

wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

4,

3)

zobowiązani do wywiązywania się z warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5,

4)

władający i zarządzający mieniem państwowym,

5)

jednostki wykorzystujące mienie przekazane przez Skarb Państwa w celu realizacji zadań

publicznych oraz sprywatyzowane mienie Skarbu Państwa,

6)

beneficjenci poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz podmioty, za

które Skarb Państwa poręczył lub gwarantował,

7)

osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych administracji

celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych, w tym w urzędzie obsługującym tego ministra, zobowiązane do

składania oświadczeń o stanie majątkowym,

8)

jednostki organizacyjne administracji celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległe

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w tym urząd obsługujący tego

ministra.

2.

Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1.

”

;

5)

w art. 6

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 2a”,

b)

uchyla się ust. 2a;

6)

w art. 8

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Wyłączenie organu kontroli skarbowej następuje z przyczyn określonych w art. 130 § 1 pkt 1-4, 6-8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dyrektorów urzędów kontroli skarbowej powołuje, spośród kandydatów wyłonionych w drodze

konkursu, oraz odwołuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, z zastrzeżeniem ust. 9.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 4-10 w brzmieniu

„

4.

Do konkursu mogą przystąpić wyłącznie inspektorzy kontroli skarbowej posiadający

1)

wyższe wykształcenie magisterskie,

2)

co najmniej 3-letnie doświadczenie zawodowe na stanowisku inspektora kontroli skarbowej.

5.

Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej.

6.

Konkurs polega na przeprowadzeniu postępowania egzaminacyjnego. W toku postępowania

egzaminacyjnego sprawdzeniu podlega wiedza niezbędna do wykonywania zadań na stanowisku

dyrektora urzędu kontroli skarbowej, predyspozycje i zdolności ogólne oraz umiejętności

kierownicze.

7.

Konkurs przeprowadza się, jeżeli do konkursu zgłosiło się co najmniej 3 uczestników.

W wyniku konkursu wyłania się co najmniej 1 kandydata.

8.

Do czasu powołania dyrektora urzędu kontroli skarbowej w drodze konkursu, minister

właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej wyznacza osobę pełniącą obowiązki dyrektora urzędu kontroli skarbowej.

9.

W razie braku odpowiedniej liczby uczestników do przeprowadzenia konkursu lub gdy

żaden z kandydatów nie uzyska pozytywnej opinii Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej,

minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej powołuje dyrektora urzędu kontroli skarbowej bez przeprowadzenia

konkursu.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób organizowania i tryb przeprowadzania konkursu, szczegółowe wymagania podlegające

sprawdzeniu w toku postępowania egzaminacyjnego oraz skład komisji konkursowej, uwzględniając

potrzebę sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz wszechstronnego sprawdzenia kwalifikacji

i predyspozycji osób przystępujących do konkursu.

”

;

7)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością

1)

Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych,

2)

dyrektorów urzędów kontroli skarbowej,

3)

inspektorów zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych,

4)

inspektorów i pracowników zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust.

1,

5)

pracowników wywiadu skarbowego

- w zakresie realizacji zadań określonych w ustawie.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organizuje szkolenia inspektorów, pracowników wywiadu skarbowego oraz pracowników

zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust. 1,

”

,

-

pkt 5a otrzymuje brzmienie

„

5a)

wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie,

”

,

-

po pkt 5a dodaje się pkt 5b w brzmieniu

„

5b)

wydaje wyniki kontroli,

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej do

przeprowadzania czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego zasięgu działania

danego urzędu lub w podmiocie, wobec którego na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników,

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej koordynuje działania w zakresie kontroli, podejmowane

przez organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania określone w ustawie przy pomocy

komórek organizacyjnych wyodrębnionych w tym celu w strukturze urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz koordynuje ich prace.

”

;

8)

w art. 11 w ust. 2

a)

pkt 3a otrzymuje brzmienie

„

3a)

wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie,

”

,

b)

po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu

„

3b)

wydaje wynik kontroli,

”

;

9)

w art. 11a w ust. 1 w zdaniu wstępnym wyrazy „art. 2 i 3” zastępuje się wyrazami „art. 2, art. 2a ust. 1 i art. 3”;

10)

w art. 11g

a)

w ust. 1 wyrazy „art. 2 ust. 1 pkt 1a, 2a, 4 i 7 oraz art. 3 pkt 4” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1 pkt 2, 3, 12 i 13, art. 2a ust. 1 oraz art. 3 pkt 4”,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

uzbrojenie przysługujące pracownikom komórek kontroli skarbowej, o których mowa w

ust. 1,

2)

kryteria i tryb przydziału broni służbowej,

3)

wzory umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli skarbowej,

w której pracownik jest zatrudniony,

4)

sposób noszenia umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli

skarbowej, w której pracownik jest zatrudniony,

5)

normy umundurowania, uwzględniając okres używalności jego składników,

6)

normy wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych, zasady jego przyznawania

i użytkowania.

”

;

11)

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

1-3, w stosunku do podmiotu, wobec którego na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników, może nastąpić wyłącznie

1)

na podstawie pisemnego wniosku właściwego dla tego podmiotu naczelnika urzędu skarbowego

lub

2)

w związku z zaistnieniem uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego, jeżeli właściwym do prowadzenia dochodzenia jest inspektor kontroli skarbowej,

lub

3)

w przypadku przypuszczenia wystąpienia lub wystąpienia powiązań lub związków, o których

mowa w przepisach prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Do wszczęcia postępowania kontrolnego w przypadkach określonych w ust. 1 nie stosuje się art. 284a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

;

12)

w art. 14a w ust. 2 i 3 wyrazy „art. 2 ust. 1 pkt 8” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1 pkt 14”;

13)

po art. 14a dodaje się art. 14b w brzmieniu

„

Art. 14b.

1.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, uprawnieni do samodzielnego

wykonywania czynności kontrolnych są również pracownicy.

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, nie stosuje się art.

12 i art. 13 ust. 4.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, organizację

kontroli, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, oraz szczegółowe zasady i tryb postępowania

w tym zakresie.

”

;

14)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

1.

Po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 291 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 291 § 4 pkt 2 tej ustawy, organ kontroli

skarbowej wydaje

1)

decyzje w rozumieniu ustawy - Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dotyczą

a)

podatków, których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów

skarbowych oraz podatku akcyzowego,

b)

opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie lub ustalanie

należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych,

z zastrzeżeniem pkt 2 lit. a),

2)

wynik kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości

a)

w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4,

b)

innych niż wymienione w pkt 1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym,

gdy nieprawidłowości nie stwierdzono albo gdy ustalenia dotyczą należności celnych.

2.

Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej wyznacza stronie

7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

”

;

15)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

W przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 7, dyrektor urzędu kontroli skarbowej,

w którym jest zatrudniony upoważniony inspektor lub pracownik, wydaje wynik kontroli

albo wydaje decyzje.

”

;

16)

w art. 25 wyrazy „właściwemu urzędowi skarbowemu” zastępuje się wyrazami „właściwemu organowi podatkowemu”;

17)

w art. 26

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1, służy odwołanie do właściwego dyrektora

izby skarbowej albo do właściwego dyrektora izby celnej, jeżeli decyzję wydał dyrektor

urzędu kontroli skarbowej.

”

,

b)

w ust. 2 wyrazy „art. 24 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 24 ust. 1 pkt 1”;

18)

w art. 27

a)

w ust. 1

-

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

końcowe ustalenia i wnioski w zakresie ustalonym w art. 24 ust. 1 pkt 2,

”

,

-

w pkt 7 wyraz „inspektora” zastępuje się wyrazami „organ kontroli skarbowej”,

-

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

podpis organu kontroli skarbowej.

”

,

b)

ust. 2 i 2a otrzymują brzmienie

„

2.

Wynik kontroli doręcza się kontrolowanemu oraz, z uwzględnieniem ust. 2a, właściwemu

organowi lub dysponentowi części budżetu, któremu doręcza się ponadto dokumentację

z czynności kontrolnych. Jeżeli wynik kontroli zawiera ustalenia obejmujące zagadnienia

należące do właściwości różnych organów, każdemu z tych organów doręcza się wyciąg

z wyniku kontroli i dokumentację zawierającą ustalenia w sprawie, w której właściwy

jest ten organ.

2a.

Wynik kontroli w zakresie

1)

należności celnych - doręcza się właściwemu dla kontrolowanego organowi celnemu,

2)

oświadczenia o stanie majątkowym - doręcza się kierownikowi jednostki organizacyjnej,

w której kontrolowany jest zatrudniony,

3)

kontroli resortowej - doręcza się ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

”

;

19)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

Przepisu art. 24 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli ustalenia kontroli dotyczą spraw

zakończonych decyzją organu podatkowego lub organu celnego. W tym przypadku organ

kontroli skarbowej sporządza wynik kontroli, który przekazuje właściwemu organowi

podatkowemu lub organowi celnemu oraz kontrolowanemu.

”

;

20)

w art. 31

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art. 54 i art. 290 § 3 tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1a.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, nie stosuje się przepisów

art. 121 § 2, art. 133-142, art. 145 § 2 i 3, art. 146, 147, 199, 200, 284a-285a,

286 § 2, art. 286a, 288, 288a, 291 § 1 i 2 i art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa.

”

,

c)

w ust. 2 w zdaniu końcowym wyrazy „podatkowe lub kontrolę” zastępuje się wyrazami „podatkowe, kontrolę”;

21)

w art. 33 w ust. 3 wyrazy „Towarzystwa funduszy powierniczych” zastępuje się wyrazami „Towarzystwa funduszy inwestycyjnych”;

22)

w art. 33a w ust. 1

a)

w pkt 3 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyraz „albo”,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

udzielił informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi

z instytucji finansowej.

”

;

23)

w art. 33b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W toku postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe prowadzonego przez inspektora bądź w toku postępowania kontrolnego

prowadzonego przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej dostęp do informacji, o których mowa w art. 33, przysługuje wyłącznie

inspektorowi prowadzącemu postępowanie lub czynności kontrolne, jego przełożonemu

oraz właściwym organom kontroli skarbowej.

”

;

24)

w art. 34 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej są obowiązani

1)

inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej,

2)

osoby, o których mowa w art. 13 ust. 4,

3)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w

urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

4)

osoby odbywające, na podstawie odrębnych przepisów, praktykę zawodową w urzędach kontroli

skarbowej.

”

;

25)

w art. 34a

a)

w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Generalnemu Inspektorowi Kontroli

Skarbowej - w toku postępowania podatkowego lub postępowania w sprawach o przestępstwa

skarbowe i wykroczenia skarbowe,

2)

organom podatkowym albo innym organom kontroli skarbowej - w związku z wszczętym,

na podstawie uprzednio wydanego postanowienia, postępowaniem podatkowym albo w związku

z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem w sprawach o przestępstwa i

wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,

”

,

b)

w ust. 5 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

Komisji Europejskiej w zakresie kontroli

a)

środków pochodzących z Unii Europejskiej,

b)

innych środków przeznaczonych na programy współfinansowane z Unii Europejskiej.

”

;

26)

uchyla się rozdział 3b;

27)

rozdział 4 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 4

Wywiad skarbowy

Art. 36.

1.

Kontrola skarbowa, w granicach określonych w art. 1, obejmuje przeprowadzanie czynności

wywiadu skarbowego przez komórki organizacyjne wchodzące w skład jednostek organizacyjnych

kontroli skarbowej, zwane dalej „wywiadem skarbowym”.

2.

Przeprowadzanie czynności wywiadu skarbowego polega na uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu

i wykorzystywaniu informacji o osobach oraz o dochodach, obrotach, rzeczach i prawach

majątkowych podmiotów podlegających kontroli skarbowej w celu ustalenia należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w ust. 2, oraz w celu wykonania zadań,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 i 14 oraz w art. 3.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 2, przeprowadzają wyznaczeni do ich wykonywania pracownicy

zatrudnieni w wywiadzie skarbowym, zwani dalej „pracownikami wywiadu skarbowego”.

4.

Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być prowadzone w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych,

w tym umożliwiających uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób

niejawny.

Art. 36a.

Pracownicy wywiadu skarbowego, wykonując czynności, o których mowa w art. 36 ust.

2, mają prawo do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu

zdarzeń i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom w miejscach publicznych.

Art. 36b.

1.

Wywiad skarbowy może uzyskiwać oraz przetwarzać dane identyfikujące abonenta sieci

telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między którymi wykonano połączenie, oraz

dane dotyczące uzyskania próby połączenia między określonymi zakończeniami sieci,

a także okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia.

2.

Udostępnianie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na pisemny wniosek Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

3.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych są obowiązani udostępnić dane, o których mowa

w ust. 1, pracownikom wywiadu skarbowego wskazanym we wniosku Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej.

4.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą sieci telekomunikacyjnej

w sposób zabezpieczający je przed dostępem osób nieuprawnionych.

Art. 36c.

1.

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez wywiad skarbowy

w celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw

1)

skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, powodujących szkodę majątkową, jeżeli wysokość szkody

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

3)

przeciwko mieniu, jeżeli wartość mienia przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego

pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie

odrębnych przepisów,

4)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną

lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

5)

ściganych, na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- jeżeli inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,

że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, Sąd Okręgowy w Warszawie, zwany dalej „Sądem”,

na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę

operacyjną.

2.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy zachodzi obawa utraty informacji lub zatarcia

dowodów przestępstwa, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może zarządzić, po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, jednocześnie zwracając

się do Sądu z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia

przez Sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz nakazuje niezwłoczne

protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku jej stosowania.

3.

Sąd może zezwolić, na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony

po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, na odstąpienie od zniszczenia

materiałów, o których mowa w ust. 2, jeżeli stanowią one dowód lub wskazują na zamiar

popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, dla wykrycia którego na podstawie

przepisów ustawowych, mogą być prowadzone czynności operacyjno-rozpoznawcze, w tym

kontrola operacyjna.

4.

Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na

1)

kontrolowaniu treści korespondencji,

2)

kontrolowaniu zawartości przesyłek,

3)

stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji

i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności obrazu, treści rozmów telefonicznych

i innych informacji przekazywanych przy pomocy sieci telekomunikacyjnych.

5.

Wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, o którym mowa w ust. 1, powinien

zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany,

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej,

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

albo prawdopodobnej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków,

4)

dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania,

5)

cel, czas i zakres kontroli operacyjnej.

6.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd może, na

pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej

zgody Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli

operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

zarządzenia tej kontroli, z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej

pojawią się nowe okoliczności istotne dla wykrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego

albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów takich przestępstw, Sąd, na pisemny wniosek

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora

Generalnego, może wydać postanowienie o prowadzeniu kontroli operacyjnej przez czas

oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6.

8.

Do wniosków, o których mowa w ust. 2, 3, 6 i 7, stosuje się odpowiednio ust. 5. Sąd

może zapoznać się z materiałami operacyjnymi uzasadniającymi wniosek o zastosowanie

kontroli operacyjnej przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 2, 3, 6 lub

7.

9.

Wnioski, o których mowa w ust. 1-3, 6 i 7, Sąd rozpoznaje, na posiedzeniu, jednoosobowo,

przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków są wykonywane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych

oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu Sądu może wziąć udział wyłącznie Prokurator Generalny lub upoważniony

przez niego prokurator oraz przedstawiciel Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

10.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych w sieciach publicznych oraz podmioty świadczące

usługi pocztowe są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez wywiad skarbowy kontroli operacyjnej.

11.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

12.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej informuje Prokuratora Generalnego o wynikach

kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej

kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.

13.

Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się

materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej. Przepis nie narusza

uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

14.

Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1-3, 6 i 7, przysługuje zażalenie Generalnemu

Inspektorowi Kontroli Skarbowej. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

15.

Trybu, o którym mowa w ust. 1-9, nie stosuje się, jeżeli kontrola operacyjna jest

prowadzona za wyrażoną na piśmie zgodą osoby będącej nadawcą lub odbiorcą przekazu

informacji.

16.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15, kontrolę operacyjną zarządza Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw łączności określa, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i

postanowień, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia

materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli oraz wzory stosowanych druków

i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów.

Art. 36d.

1.

Materiały uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych, pozwalające

na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania kontrolnego lub postępowania przygotowawczego

w sprawach wymienionych w art. 3 pkt 4 i 5, przekazuje się właściwym organom i jednostkom

organizacyjnym kontroli skarbowej.

2.

Materiały uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych zawierające

dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania w sprawach

o przestępstwa i wykroczenia Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje właściwemu

prokuratorowi. W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do tych materiałów stosuje

się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

3.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36b ust. 1, które

zawierają informacje mające znaczenie dla postępowania w sprawach o przestępstwa i

wykroczenia, wywiad skarbowy przekazuje właściwemu prokuratorowi.

4.

Materiały uzyskane w czasie stosowania kontroli operacyjnej niezawierające dowodów

pozwalających na wszczęcie albo niemające znaczenia dla postępowania kontrolnego,

postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia albo w sprawach o przestępstwa

skarbowe lub wykroczenia skarbowe przechowuje się po zakończeniu kontroli przez okres

2 miesięcy, po upływie których Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zarządza ich

protokolarne, komisyjne zniszczenie.

5.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36b ust. 1, które

nie zawierają informacji mających znaczenie dla postępowania kontrolnego, postępowania

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia albo w sprawie o przestępstwo skarbowe lub

wykroczenie skarbowe, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

Art. 36e.

1.

Informacje uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych lub czynności

podejmowanych na podstawie art. 36b ust. 1 mogą być wykorzystywane przez organy i

jednostki organizacyjne kontroli skarbowej dla celów postępowania kontrolnego oraz

postępowania przygotowawczego w sprawach wymienionych w art. 3 pkt 4 i 5.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem art. 36j, wywiad skarbowy udostępnia

1)

organom celnym i podatkowym,

2)

sądowi lub prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem,

3)

organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

4)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

3.

W zakresie i na zasadach wynikających z umów lub porozumień międzynarodowych, których

stroną jest Rzeczpospolita Polska, informacje określone w ust. 1 mogą być przekazywane

organom lub instytucjom państw obcych.

Art. 36f.

1.

Wywiad skarbowy współdziała z organami, służbami i instytucjami państwowymi uprawnionymi

do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz, w przypadkach i na zasadach

określonych w odrębnych ustawach, z innymi organami.

2.

Wywiad skarbowy może korzystać z danych o osobie, w tym również w formie zapisu elektronicznego,

uzyskanych przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli operacyjnej, oraz przetwarzać

je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której

dane dotyczą.

3.

Administrator danych, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany udostępnić dane na

podstawie imiennego upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub kierownika

komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3. Informacja o udostępnieniu

tych danych podlega ochronie na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

4.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym

mowa w ust. 3, uwzględniając niezbędne dane pracownika wywiadu skarbowego oraz oznaczenie

administratora danych, o którym mowa w ust. 3.

5.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania

wywiadowi skarbowemu informacji o osobie, uzyskanych w wyniku prowadzenia przez uprawnione

organy, służby i instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli

operacyjnej, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej i sposób przeprowadzania

wywiadu skarbowego.

Art. 36g.

Wywiad skarbowy może, w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań, korzystać

z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych.

Art. 36h.

1.

Wywiad skarbowy w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań może uzyskiwać,

gromadzić i przetwarzać informacje, w tym również dane osobowe, ze zbiorów danych

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej, a w

szczególności z Krajowego Rejestru Karnego oraz Powszechnego Elektronicznego Systemu

Ewidencji Ludności. Administratorzy danych gromadzonych w tych zbiorach są obowiązani

do nieodpłatnego ich udostępniania.

2.

Organy władzy publicznej prowadzące zbiory danych, o których mowa w ust. 1, mogą,

w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych

informacji zgromadzonych w tych zbiorach określonej komórce wywiadu skarbowego, bez

konieczności składania wymaganych odrębnymi przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli

komórka wywiadu skarbowego posiada

1)

urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane uzyskał,

2)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie

z celem ich uzyskania.

Art. 36i.

1.

Pracownik wywiadu skarbowego przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

może korzystać z pomocy osób niebędących pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli

skarbowej. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy pracownikowi

wywiadu skarbowego, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest obowiązany ujawnić dane o osobie,

o której mowa w ust. 1, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przypadku

wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo przeciwko pokojowi, ludzkości oraz

przestępstwo wojenne, o zbrodnię przeciwko życiu lub o występek przeciwko życiu lub

zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka, a także w przypadku uzasadnionego

podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego

w związku z uczestnictwem w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych.

3.

Osobom udzielającym pomocy pracownikom wywiadu skarbowego w wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych może być przyznane wynagrodzenie. Jeżeli w czasie udzielania

pomocy lub w związku z jej udzieleniem osoby udzielające pomocy utraciły życie lub

poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom tym lub członkom ich rodzin przysługuje odszkodowanie.

Art. 36j.

1.

Udostępnianie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz na podstawie art. 36f ust. 2, jest dozwolone wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora,

a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, a wykorzystanie tych informacji

może nastąpić tylko w celu wszczęcia lub prowadzenia postępowania w sprawach o przestępstwa

i wykroczenia.

2.

Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada obowiązek udzielenia

takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień

międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby

do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.

Art. 36k.

1.

Do naboru pracowników wywiadu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2, stosuje się art.

11g ust. 2 oraz przepisy wydane na podstawie art. 11g ust. 3 pkt 2.

2.

Informacje o wolnych stanowiskach pracy w wywiadzie skarbowym nie podlegają rozpowszechnianiu.

Art. 36l.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację

o działalności określonej w art. 36-36d.

Art. 37.

1.

Koszty podejmowanych przez wywiad skarbowy czynności operacyjno-rozpoznawczych, w

zakresie których, ze względu na ochronę określoną w art. 37a ust. 1, nie mogą być

stosowane przepisy o zamówieniach publicznych, finansach publicznych i rachunkowości,

a także odszkodowania oraz wynagrodzenia, o których mowa w art. 36i ust. 3, są pokrywane

z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego, którym dysponuje Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb ustalania wysokości i przyznawania odszkodowania, o którym mowa w art.

36i ust. 3, w sposób uwzględniający zakres udzielonej pomocy oraz rodzaj i zakres

poniesionej szkody.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, sposób

dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przepisy

o ochronie informacji niejawnych. Zarządzenie nie podlega ogłoszeniu.

Art. 37a.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników

i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego

podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad

określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji

stanowiących tajemnicę skarbową.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy wywiadu skarbowego

mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących

oraz środków, którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Organy administracji publicznej są obowiązane do udzielania wywiadowi skarbowemu w

granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4.

Pracownikom wywiadu skarbowego przysługuje prawo do stosowania środków przymusu bezpośredniego

oraz posiadania i użycia broni palnej. Art. 11d, art. 11e ust. 1, art. 11f ust. 1-3

oraz przepisy wydane na podstawie art. 11e ust. 2, art. 11f ust. 4 i art. 11g ust.

4, w zakresie przydziału broni służbowej, stosuje się odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i

sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.

”

;

28)

w art. 38 w ust. 3 w zdaniu wstępnym po wyrazach „upoważnionym pracownikom” dodaje się wyrazy „oraz upoważnionym przedstawicielom instytucji Unii Europejskiej w przypadku uczestniczenia

tych osób w kontroli środków pochodzących z Unii Europejskiej”;

29)

w art. 39 po ust. 2a dodaje się ust. 2b-2e w brzmieniu

„

2b.

Inspektorzy i pracownicy urzędów kontroli skarbowej będący pracownikami służby cywilnej

są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja, składać oświadczenia majątkowe

wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku

podatkowym i jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki, w której

osoba jest zatrudniona.

2c.

Dyrektorzy i wicedyrektorzy urzędów kontroli skarbowej oświadczenia majątkowe składają

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2d.

Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniach majątkowych uprawniona jest

komórka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2e.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące

funkcje publiczne.

”

;

30)

w art. 40 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Inspektorom przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia nie niższy niż

50% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

”

;

31)

w art. 42 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

podjął zatrudnienie poza urzędem kontroli skarbowej albo komórkami organizacyjnymi,

o których mowa w art. 10 ust. 3.

”

.

1.

Pracownikom podległym ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, wykonującym

kontrolę podatkową przysługuje miesięczny dodatek kontrolerski do wynagrodzenia, w

wysokości do 50% wynagrodzenia.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wysokość i sposób przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę

zwiększenia skuteczności kontroli podatkowej przez zapewnienie motywacji pracowników

urzędów skarbowych do jej sprawnego wykonywania.

1.

Pracownicy urzędów skarbowych i izb skarbowych będący pracownikami służby cywilnej

są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja składać oświadczenia majątkowe

wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości dochodu w roku podatkowym i

jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki, w której osoba jest zatrudniona.

2.

Naczelnicy urzędów skarbowych i ich zastępcy, a także dyrektorzy i wicedyrektorzy

izb skarbowych oświadczenia takie składają ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych.

3.

Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniu uprawniona jest komórka organizacyjna

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące

funkcje publiczne.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1a

a)

w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Umowa podlega zgłoszeniu przez spółkę, wskazaną zgodnie z ust. 3 pkt 4, do właściwego

według jej siedziby naczelnika urzędu skarbowego, co najmniej na 3 miesiące przed

rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową. Organ ten

jest właściwy w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym podatkowej grupy kapitałowej.

5.

Naczelnik urzędu skarbowego dokonuje, w formie decyzji, rejestracji umowy. W tej samej

formie naczelnik urzędu skarbowego odmówi zarejestrowania umowy, jeżeli nie zostaną

spełnione warunki, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz w ust. 3 i 4.

”

,

c)

w ust. 8 wyrazy „urzędowi skarbowemu” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu skarbowego”,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Do przedłużenia okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej jest wymagane zawarcie

nowej umowy, podlegającej zgłoszeniu i zarejestrowaniu przez właściwego naczelnika

urzędu skarbowego.

”

;

2)

w art. 4a po pkt 5 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, którym kieruje właściwy

dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego.

”

;

3)

w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba

że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie

odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego

naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu

miesięcy kalendarzowych.

”

;

4)

w art. 16e w ust. 1 w pkt 4 skreśla się wyraz „właściwego”;

5)

w art. 25

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „właściwego według siedziby podatnika”,

b)

w ust. 5 w zdaniu wstępnym wyrazy „urzędowi skarbowemu” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu skarbowego”,

c)

w ust. 7 w pkt 1 i w ust. 7a wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwego naczelnika urzędu skarbowego”,

d)

w ust. 11 w zdaniu końcowym wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego”;

6)

w art. 25a skreśla się wyraz „właściwego”;

7)

w art. 26

a)

w ust. 1b zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3, są uzyskiwane od zleceniodawców

zagranicznych, zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej są obowiązane

przed wejściem statku do portu polskiego przesłać urzędowi skarbowemu, którym kieruje

właściwy według siedziby Morskiej Agencji naczelnik urzędu skarbowego, deklarację

o wysokości przychodu za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w porcie

polskim i wpłacić na rachunek tego urzędu należny podatek.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1 i 2 pobrano podatek, na rachunek

urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca

zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 - na

rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w

sprawach opodatkowania osób zagranicznych. W terminie przekazania kwoty pobranego

podatku płatnicy są obowiązani przesłać urzędowi skarbowemu deklarację, a podatnikowi

- informację o pobranym podatku, sporządzone według ustalonych wzorów.

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, spółka przejmująca lub

nowo zawiązana jest obowiązana jako płatnik, w terminie do 7 dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym powstał dochód, wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22, na

rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według

miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust.

2 - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy

w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Podatnik jest obowiązany przed tym terminem

przekazać płatnikowi kwotę tego podatku. W terminie wpłaty podatku płatnik jest obowiązany

przesłać urzędowi skarbowemu deklarację, a podatnikowi - informację o wpłaconym podatku,

sporządzone według ustalonych wzorów.

”

.

W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych

(Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 w ust. 6 po wyrazach „Generalnego Inspektora Informacji Finansowej” dodaje się przecinek oraz wyrazy „pracownika szczególnego nadzoru podatkowego”;

2)

w art. 13 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przekazać, w drodze rozporządzenia,

określonym dyrektorom izb skarbowych i naczelnikom urzędów skarbowych uprawnienia

do zatwierdzania regulaminów oraz dokonywanych w nich zmian, przedstawianych przez

podmioty wymienione w art. 6 ust. 1, uwzględniając potrzebę usprawnienia procedury

zatwierdzania regulaminów.

”

;

3)

w art. 18 w ust. 5 po wyrazach „ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,” dodaje się wyrazy „pracownikom szczególnego nadzoru podatkowego,”;

4)

w art. 24 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przekazać, w drodze rozporządzenia,

określonym dyrektorom izb skarbowych i naczelnikom urzędów skarbowych uprawnienia

do wydawania zezwoleń na urządzanie loterii fantowych, gry bingo fantowe, loterii

promocyjnych i loterii audioteksowych urządzanych na obszarze jednego województwa

oraz określić szczegółowy sposób ich wydawania, uwzględniając ochronę praw grających

oraz potrzebę właściwej kontroli urządzania i prowadzenia gier.

”

;

5)

w art. 48 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przekazać, w drodze rozporządzenia,

zakres swoich uprawnień określonych w ust. 1 dyrektorom izb skarbowych lub naczelnikom

urzędów skarbowych w stosunku do podmiotów, o których mowa w art. 6 ust. 1, uwzględniając

potrzebę usprawnienia procedury nadzoru i kontroli.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje również szczególny nadzór

podatkowy związany z urządzaniem gier na stołach i na automatach oraz gier na automatach

o niskich wygranych, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

”

.

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, którym kieruje właściwy

dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego,

”

;

2)

w art. 5 w ust. 2 wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „właściwego organu podatkowego”;

3)

w art. 6a w ust. 5 w pkt 2 i w ust. 10 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwy organ podatkowy”;

4)

w art. 6b w ust. 1 i 3 wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”;

5)

w art. 9

a)

w ust. 1 wyrazy „w urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „właściwemu organowi podatkowemu”,

b)

w ust. 2 wyrazy „Urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „Właściwy organ podatkowy”,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli podatnik zarejestrowany na podstawie ust. 2 zaprzestał wykonywania czynności

podlegającej opodatkowaniu, jest obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności właściwemu

organowi podatkowemu, który dokonał rejestracji; zgłoszenie to stanowi podstawę dla

właściwego organu podatkowego do wykreślenia podatnika z rejestru.

”

,

d)

w ust. 5a wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwy organ podatkowy”,

e)

w ust. 9 wyrazy „do urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „właściwemu organowi podatkowemu”,

f)

w ust. 9a wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”;

6)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla podatku

od towarów i usług oraz we właściwym urzędzie celnym deklaracje podatkowe dla podatku

akcyzowego za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym powstał obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 1a-1g.

”

,

b)

w ust. 1a, 1d i 1e wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego

lub różnicy podatku, o której mowa w art. 21 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej

z deklaracji podatkowej, chyba że zostaną one określone w innej wysokości

1)

dla podatku od towarów i usług - przez naczelnika urzędu skarbowego lub organ kontroli

skarbowej,

2)

dla podatku akcyzowego - przez naczelnika urzędu celnego lub organ kontroli skarbowej.

”

;

7)

w art. 11

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, iż kwoty podatków

zostały wykazane nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą

podatki w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatków

w decyzji dotyczącej należności celnych.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu celnego,

w terminie miesiąca od dnia pobrania podatków, o uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe

w części dotyczącej podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego. Prawidłowego

określenia podatków dokonuje naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji.

”

,

c)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

W przypadkach niewymienionych w ust. 1-3 podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty

należnych podatków w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła, również

gdy towary zostały zwolnione od cła lub stawki celne zostały zawieszone albo obniżone

do wysokości 0.

5.

Naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do poboru podatków należnych z tytułu importu

towarów.

”

,

d)

w ust. 6 po wyrazach „podatku akcyzowego” dodaje się wyrazy „jeżeli podatki te nie zostały uiszczone”,

e)

uchyla się ust. 7;

8)

uchyla się art. 11a i art. 11 b;

9)

art. 11c otrzymuje brzmienie

„

Art. 11c.

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 11 ust. 1, 2 i 2a kwoty podatków należnych

z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji.

2.

Do należności podatkowych określonych zgodnie z ust. 1 oraz art. 11 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące powiadomienia dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 11 ust. 2 i 2a, służy odwołanie do

dyrektora izby celnej, za pośrednictwem naczelnika urzędu celnego, który wydał decyzję.

4.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 11 ust. 2 i 2a, stosuje się przepisy

Ordynacji podatkowej.

”

;

10)

po art. 11c dodaje się art. 11d-11h w brzmieniu

„

Art. 11d.

Kopie decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 2 i 2a oraz w art. 11c, lub innych orzeczeń

wydanych w sprawie podatków z tytułu importu towarów, naczelnik urzędu celnego i dyrektor

izby celnej jest obowiązany przesłać w terminie 5 dni do urzędu skarbowego właściwego

dla podatnika w sprawie rozliczeń w podatku od towarów i usług, a w przypadku decyzji

określających kwotę podatku akcyzowego - do właściwego urzędu celnego wykonującego

zadania w zakresie podatku akcyzowego w obrocie krajowym.

Art. 11e.

1.

Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika

urzędu celnego, o których mowa w art. 11 ust. 2 i 2a oraz w art. 11c, a podatkiem

pobranym przez ten organ.

2.

Różnica, o której mowa w ust. 1, dotycząca podatku od towarów i usług stanowi podatek

naliczony w rozumieniu art. 19 ust. 2.

Art. 11f.

1.

W zakresie nieuregulowanym w art. 4 pkt 3 i 4, art. 5 ust. 1 pkt 3 i 3a, art. 6 ust.

7 i 7a, art. 11 oraz w art. 11c-11e stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu

zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w tym

kodeksie.

2.

Jeżeli, zgodnie z przepisami Kodeksu celnego, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie,

a istnieje podstawa do zweryfikowania należności podatkowych - naczelnik urzędu celnego

może określić wartość celną według zasad określonych w Kodeksie celnym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów.

Art. 11g.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących odroczenia terminu płatności

podatku, rozłożenia na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami

za zwłokę, umorzenia zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę, zwrotu nadpłaty oraz

ulg podatkowych określonych w Ordynacji podatkowej - w zakresie podatku od towarów

i usług jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.

Art. 11h.

W przypadku, gdy w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego okaże się, że kwota podatków

została nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje zwrot nadpłaconych podatków, jeżeli

kwota nadpłaconego w imporcie

1)

podatku od towarów i usług - pomniejszyła kwotę podatku należnego,

2)

podatku akcyzowego - pomniejszyła kwotę podatku akcyzowego lub powiększyła kwotę podatku

naliczonego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 i 2.

”

;

11)

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

1.

Właściwym organem podatkowym w sprawie rozliczeń podatku jest naczelnik urzędu skarbowego,

właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym

podatkiem, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

2.

Jeżeli czynności wymienione w ust. 1 są wykonywane na terenie objętym zakresem działania

dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwość miejscową ustala się

1)

dla osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej -

ze względu na siedzibę,

2)

dla osób fizycznych - ze względu na miejsce zamieszkania.

3.

W przypadku osób fizycznych niewykonujących innych czynności podlegających opodatkowaniu

poza importem towarów, właściwym organem podatkowym jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy ze względu na miejsce zamieszkania.

4.

Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1-3, właściwym

organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie dotyczą przypadków, dotyczących poboru podatku od importu towarów,

o których mowa w art. 11, art. 11c, art. 11e ust. 1 oraz art. 11f.

”

;

12)

w art. 14

a)

w ust. 2 wyrazy „właściwego urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

b)

w ust. 3 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie

„

Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może zmniejszyć podatek należny o podatek

naliczony, wynikający z dokumentów celnych oraz z faktur dokumentujących zakupy dokonane

przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem

1)

sporządzenia spisu z natury zapasów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie

kwoty, o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz

2)

przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, najpóźniej w ciągu

14 dni od dnia utraty zwolnienia.

”

,

c)

w ust. 3b wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

d)

w ust. 5 wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu skarbowego”;

13)

w art. 14a

a)

w ust. 5a wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

b)

w ust. 7a

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nie później niż 3 dni przed upływem terminu dokonania zwrotu, o którym mowa w ust.

6, podatnik przedstawi naczelnikowi urzędu skarbowego dowód uregulowania zaległości,

a jeżeli kwota zaległości została wpłacona na rachunek innego urzędu skarbowego -

zaświadczenie od naczelnika tego urzędu o ich uregulowaniu; w tym przypadku termin

zwrotu kwoty podatku określony w ust. 6 liczony jest od dnia przedstawienia naczelnikowi

urzędu skarbowego wszystkich dowodów uregulowania zaległości,

”

,

-

w pkt 2 wyrazy „właściwego urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”;

14)

w art. 19

a)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 11b”,

b)

w ust. 3c

-

w pkt 1 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

-

w pkt 2 wyrazy „art. 11c” zastępuje się wyrazami „art. 11 ust. 2 i 2a oraz art. 11c”,

c)

w ust. 3e w pkt 2 i w ust. 3g w pkt 3 wyrazy „o której mowa w art. 11c” zastępuje się wyrazami „o których mowa w art. 11 ust. 2 i 2a oraz art. 11c”;

15)

w art. 21

a)

w ust. 5a wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

b)

w ust. 6 w zdaniu drugim wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

c)

w ust. 6a w pkt 2 wyrazy „art. 11c” zastępuje się wyrazami „art. 11 ust. 2 i 2a oraz art. 11c”;

16)

w art. 21b

a)

w ust. 4 w pkt 1 i 4 wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

b)

w ust. 7

-

w pkt 2 wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

-

w pkt 5 wyrazy „we właściwym urzędzie” zastępuje się wyrazami „w urzędzie”;

17)

w art. 26

a)

w ust. 1 wyrazy „przez urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podatnicy, o których mowa w art. 10 ust. 1a, 1c i 1d, są obowiązani, bez wezwania

naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne

w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek

podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem art. 11.

”

;

18)

w art. 27

a)

w ust. 2 i 3 wyrazy „organ podatkowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej”,

b)

w ust. 5 i 6 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

c)

w ust. 7 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”;

19)

w art. 32a w ust. 3 wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”;

20)

w art. 34 w ust. 4 wyrazy „dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej” zastępuje się wyrazami „dyrektorzy izb celnych”;

21)

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu

„

Art. 34a.

1.

Organami podatkowymi w zakresie podatku akcyzowego są naczelnik urzędu celnego i dyrektor

izby celnej, właściwi ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu

tym podatkiem. Przepisy art. 13a ust. 2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

2.

Zadania w zakresie podatku akcyzowego w obrocie krajowym wykonują naczelnicy urzędów

celnych i dyrektorzy izb celnych wyznaczeni przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wykaz i terytorialny zasięg działania naczelników urzędów celnych i dyrektorów izb

celnych wykonujących zadania w zakresie podatku akcyzowego w obrocie krajowym, ze

szczególnym uwzględnieniem wielkości i ilości podatników podatku akcyzowego w obrocie

krajowym wykonujących działalność na danym obszarze.

”

;

22)

w art. 40c w ust. 4 i w art. 40d w ust. 2 wyrazy „izb skarbowych” zastępuje się wyrazami „izb celnych”;

23)

w art. 50 w ust. 5b w zdaniu wstępnym wyrazy „2711 SWW” zastępuje się wyrazami „22.13 PKWiU”.

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 11 ust. 1, 2 i 2a kwoty podatków należnych

z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji.

2.

Do należności podatkowych określonych zgodnie z ust. 1 oraz art. 11 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące powiadomienia dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 11 ust. 2 i 2a, służy odwołanie do

dyrektora izby celnej, za pośrednictwem naczelnika urzędu celnego, który wydał decyzję.

4.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 11 ust. 2 i 2a, stosuje się przepisy

Ordynacji podatkowej.

Kopie decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 2 i 2a oraz w art. 11c, lub innych orzeczeń

wydanych w sprawie podatków z tytułu importu towarów, naczelnik urzędu celnego i dyrektor

izby celnej jest obowiązany przesłać w terminie 5 dni do urzędu skarbowego właściwego

dla podatnika w sprawie rozliczeń w podatku od towarów i usług, a w przypadku decyzji

określających kwotę podatku akcyzowego - do właściwego urzędu celnego wykonującego

zadania w zakresie podatku akcyzowego w obrocie krajowym.

1.

Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika

urzędu celnego, o których mowa w art. 11 ust. 2 i 2a oraz w art. 11c, a podatkiem

pobranym przez ten organ.

2.

Różnica, o której mowa w ust. 1, dotycząca podatku od towarów i usług stanowi podatek

naliczony w rozumieniu art. 19 ust. 2.

1.

W zakresie nieuregulowanym w art. 4 pkt 3 i 4, art. 5 ust. 1 pkt 3 i 3a, art. 6 ust.

7 i 7a, art. 11 oraz w art. 11c-11e stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu

zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w tym

kodeksie.

2.

Jeżeli, zgodnie z przepisami Kodeksu celnego, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie,

a istnieje podstawa do zweryfikowania należności podatkowych - naczelnik urzędu celnego

może określić wartość celną według zasad określonych w Kodeksie celnym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących odroczenia terminu płatności

podatku, rozłożenia na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami

za zwłokę, umorzenia zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę, zwrotu nadpłaty oraz

ulg podatkowych określonych w Ordynacji podatkowej - w zakresie podatku od towarów

i usług jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.

W przypadku, gdy w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego okaże się, że kwota podatków

została nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje zwrot nadpłaconych podatków, jeżeli

kwota nadpłaconego w imporcie

1)

podatku od towarów i usług - pomniejszyła kwotę podatku należnego,

2)

podatku akcyzowego - pomniejszyła kwotę podatku akcyzowego lub powiększyła kwotę podatku

naliczonego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 i 2.

W ustawie z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy

(Dz. U. Nr 127, poz. 584, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 3 wyrazy „urzędowi kontroli skarbowej” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu celnego”;

2)

w art. 5

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wyroby przeznaczone przez producenta do wywozu za granicę (eksport) mogą być wydane

przez niego bez znaków akcyzy pod warunkiem pisemnego zawiadomienia właściwego naczelnika

urzędu celnego o zamiarze wywozu, w terminie co najmniej 7 dni przed dniem wydania

wyrobów; zawiadomienie powinno określać rodzaj i ilość wyrobów przeznaczonych do wywozu

za granicę. Właściwy naczelnik urzędu celnego może zarządzić konwojowanie wywożonych

wyrobów na koszt producenta.

”

,

b)

w ust. 5 wyrazy „urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę urzędu celnego dokonującego odprawy

celnej” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu celnego”;

3)

w art. 6

a)

w ust. 4 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „urząd celny”,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, mając na celu zapewnienie odpowiedniej

kontroli nad obrotem wyrobami akcyzowymi, w drodze rozporządzenia

1)

określa postacie znaków akcyzy wprowadzonych do stosowania i ich wzory oraz szczegółowe

sposoby ich umieszczania na opakowaniu jednostkowym wyrobu lub na wyrobie,

2)

określa sposób i tryb zgłoszenia przez producenta, importera i inne podmioty urzędowi

celnemu wyrobów w celu oznaczenia ich znakami akcyzy mającymi postać odcisków pieczęci,

w razie wprowadzenia do stosowania znaków w takiej postaci,

3)

określa wysokość odpłatności za czynności związane z umieszczeniem znaków akcyzy w

postaci pieczęci na opakowaniu jednostkowym lub na wyrobie, w razie wprowadzenia do

stosowania znaku w takiej postaci,

4)

może wprowadzić obowiązek kasowania znaków akcyzy oraz określić sposoby ich kasowania.

”

;

4)

w art. 7

a)

w ust. 5 wyrazy „urzędy skarbowe” zastępuje się wyrazami „urzędy celne”,

b)

w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

właściwych naczelników urzędów celnych uprawnionych do wydawania i sprzedaży banderol

lub wydawania upoważnień do wydawania banderol podatkowych i legalizacyjnych oraz

terytorialny zasięg ich działania,

”

,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym

mowa w ust. 6, uwzględnia

1)

terytorialne rozmieszczenie podatników podatku akcyzowego,

2)

konieczność prawidłowej identyfikacji rodzaju wydawanych banderol oraz konieczność

identyfikacji producentów (importerów) i innych uprawnionych podmiotów do otrzymania

banderol.

”

;

5)

w art. 8

a)

w ust. 1 wyrazy „właściwym urzędem skarbowym” zastępuje się wyrazami „właściwym naczelnikiem urzędu celnego”,

b)

w ust. 2 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „urząd celny”;

6)

w art. 9

a)

w ust. 1

-

w zdaniu wstępnym wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „do właściwego naczelnika urzędu celnego”,

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zaświadczenie właściwego naczelnika urzędu skarbowego i właściwego naczelnika urzędu

celnego, dotyczące zaległości w podatkach dochodowym, od towarów i usług oraz akcyzowym,

”

,

-

w pkt 6 wyrazy „urząd kontroli skarbowej” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu celnego”,

b)

w ust. 2 wyrazy „urzędowi skarbowemu” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu celnego”,

c)

w ust. 4 i 5 wyrazy „Urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „Naczelnik urzędu celnego”;

7)

w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Banderol nie można zbywać lub na jakichkolwiek innych zasadach przekazywać odpłatnie

lub nieodpłatnie podmiotom innym niż właściwy naczelnik urzędu celnego lub podmiot

wskazany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, od którego odpowiednio

zakupiono lub otrzymano banderole (upoważnienia do wydania banderol).

”

;

8)

w art. 11

a)

w ust. 1 w zdaniu drugim wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu celnego”,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

właściwych naczelników urzędów celnych, uprawnionych do wydawania decyzji, o której

mowa w ust. 1, uwzględniając terytorialne rozmieszczenie podatników podatku akcyzowego.

”

;

9)

w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych powierza wykonanie znaków akcyzy wytwórcy

zapewniającemu bezpieczeństwo wytwarzania i przechowywania tych znaków. Wytwórca znaków

może je zbywać tylko ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz wydawać

tylko podmiotom uprawnionym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych

lub naczelnikom urzędów celnych właściwym w sprawach znaków akcyzy.

”

;

10)

w art. 14 i w art. 15 w ust. 3 wyrazy „urzędowi skarbowemu” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu celnego”;

11)

w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku wprowadzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych nowego

wzoru znaku akcyzy, podmioty posiadające dotychczasowe znaki są obowiązane w terminie

14 dni od dnia wprowadzenia tego wzoru zwrócić niewykorzystane znaki organowi, który

je wydał.

”

;

12)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

zasady zwrotu znaków akcyzy, uwzględniając konieczność zapewnienia ochrony tych znaków.

”

;

13)

w art. 1 w ust. 2, w art. 5 w ust. 6, w art. 12 w ust. 2, w art. 13 w ust. 4 i w art.

19 w ust. 2 wyrazy „Minister Finansów” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw finansów publicznych”.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 60 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Kontrolę przestrzegania legalności wykonywania pracy przez cudzoziemca sprawują również

organy celne.

”

;

2)

w art. 61

a)

w ust. 1 po wyrazie „Wojewodowie” dodaje się wyrazy „oraz organy celne w zakresie określonym w art. 60 ust. 1a,”,

b)

w ust. 2 po wyrazie „wojewody” dodaje się wyrazy „lub organu celnego w zakresie określonym w art. 60 ust. 1a”,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb przeprowadzania

przez wojewodów i organy celne kontroli oraz zasady współdziałania z innymi organami,

uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności i skuteczności wykonywanej kontroli.

”

.

§ 1.

Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest

1)

naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent

miasta), starosta albo marszałek województwa - jako organ pierwszej instancji,

2)

dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej - jako

a)

organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika

urzędu celnego,

b)

organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,

c)

organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji,

3)

samorządowe kolegium odwoławcze - jako organ odwoławczy od decyzji wójta, burmistrza

(prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym - jako

1)

organ pierwszej instancji w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji, wznowienia

postępowania, zmiany lub uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia - z urzędu,

2)

organ odwoławczy od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1.

§ 3.

Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

1-3, w stosunku do podmiotu, wobec którego na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników, może nastąpić wyłącznie

1)

na podstawie pisemnego wniosku właściwego dla tego podmiotu naczelnika urzędu skarbowego

lub

2)

w związku z zaistnieniem uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego, jeżeli właściwym do prowadzenia dochodzenia jest inspektor kontroli skarbowej,

lub

3)

w przypadku przypuszczenia wystąpienia lub wystąpienia powiązań lub związków, o których

mowa w przepisach prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Do wszczęcia postępowania kontrolnego w przypadkach określonych w ust. 1 nie stosuje się art. 284a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

1.

Właściwym organem podatkowym w sprawie rozliczeń podatku jest naczelnik urzędu skarbowego,

właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym

podatkiem, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

2.

Jeżeli czynności wymienione w ust. 1 są wykonywane na terenie objętym zakresem działania

dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwość miejscową ustala się

1)

dla osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej -

ze względu na siedzibę,

2)

dla osób fizycznych - ze względu na miejsce zamieszkania.

3.

W przypadku osób fizycznych niewykonujących innych czynności podlegających opodatkowaniu

poza importem towarów, właściwym organem podatkowym jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy ze względu na miejsce zamieszkania.

4.

Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1-3, właściwym

organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie dotyczą przypadków, dotyczących poboru podatku od importu towarów,

o których mowa w art. 11, art. 11c, art. 11e ust. 1 oraz art. 11f.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników

(Dz. U. Nr 142, poz. 702, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

W sprawach określonych w art. 3 właściwymi naczelnikami u rzędów skarbowych są

1)

dla podatników podatku od towarów i usług, niekorzystających ze zwolnienia od tego

podatku - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku od towarów i usług,

2)

dla jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, korzystających ze zwolnienia

od podatku od towarów i usług - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na

siedzibę jednostki lub miejsce wykonywania działalności,

3)

dla pozostałych podatników

a)

będących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w

sprawach tego podatku,

b)

niebędących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy

ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podatnika, a jeżeli podatnik nie ma

miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego

Warszawa Śródmieście,

4)

dla płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie

podatnikami, o których mowa w pkt 1-3 - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika; w pozostałych przypadkach właściwym

naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa

Śródmieście.

”

;

2)

w art. 9

a)

w ust. 1 w zdaniu wstępnym wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym określonym” zastępuje się wyrazami „do właściwego naczelnika urzędu skarbowego określonego”,

b)

w ust. 1a wyrazy „urzędowi skarbowemu właściwemu” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu”,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Obowiązek dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego przez podatników, o których mowa w

art. 6 ust. 1, występuje również w przypadku, gdy podatnikom tym, w wyniku utraty

prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług lub rezygnacji z tego prawa, zmieniła

się właściwość naczelnika urzędu skarbowego; w tym przypadku zgłoszenia aktualizacyjnego

dokonuje się naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach podatku od towarów

i usług, wraz ze zgłoszeniem rejestracyjnym, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy,

o której mowa w art. 6 ust. 1.

”

;

3)

w art. 14 w ust. 3 wyrazy „Urzędy skarbowe obowiązane” zastępuje się wyrazami „Naczelnicy urzędów skarbowych obowiązani”;

4)

w art. 15

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Pracownicy urzędów skarbowych, pracownicy izb skarbowych oraz pracownicy urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych są obowiązani do zachowania tajemnicy

odnośnie danych zawartych w dokumentacji, o której mowa w art. 13 ust. 1.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1c otrzymuje brzmienie

„

1c)

komornikom sądowym i organom egzekucyjnym wymienionym w odrębnych przepisach - w związku

z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym,

”

;

5)

użyte w art. 3 w ust. 1 i 2, w art. 8 w ust. 6, w art. 10 w ust. 2 w pkt 3, w art.

12 w ust. 3 oraz w art. 13 w ust. 3 i 4 w różnych przypadkach i liczbie wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach i liczbie wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”.

1.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, uprawnieni do samodzielnego

wykonywania czynności kontrolnych są również pracownicy.

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, nie stosuje się art.

12 i art. 13 ust. 4.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, organizację

kontroli, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, oraz szczegółowe zasady i tryb postępowania

w tym zakresie.

W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych podlegają dyrektorzy izb skarbowych

i naczelnicy urzędów skarbowych, jako organy administracji rządowej niezespolonej

oraz, na podstawie odrębnych przepisów, inne organy, a w szczególności dyrektorzy

urzędów kontroli skarbowej.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Naczelnik urzędu skarbowego wykonuje zadania przy pomocy kierowanego przez siebie

urzędu skarbowego, a dyrektor izby skarbowej przy pomocy kierowanej przez siebie izby

skarbowej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje spośród kandydatów wyłonionych

w konkursie, o którym mowa w ust. 5a, z zastrzeżeniem ust. 5f

1)

dyrektora izby skarbowej,

2)

naczelnika urzędu skarbowego.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje wicedyrektora izby skarbowej

na wniosek dyrektora izby skarbowej.

4b.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje

1)

dyrektora izby skarbowej,

2)

wicedyrektora izby skarbowej oraz naczelnika urzędu skarbowego - na wniosek dyrektora

izby skarbowej.

”

,

e)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5f w brzmieniu

„

5a.

Dobór kandydatów na stanowisko dyrektora izby skarbowej i naczelnika urzędu skarbowego

jest dokonywany w drodze konkursu spośród pracowników urzędów i organów podległych

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, którzy posiadają wyłącznie obywatelstwo

polskie, wyższe wykształcenie magisterskie prawnicze, ekonomiczne lub inne uzupełnione

studiami podyplomowymi prawniczymi lub ekonomicznymi oraz co najmniej czteroletni

staż pracy w tych urzędach i organach.

5b.

Konkurs przeprowadza komisja powołana przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych. Konkurs przeprowadzany jest w formie egzaminu składającego się z części

ustnej i pisemnej, w toku którego sprawdzeniu podlega wiedza niezbędna do wykonywania

zadań na określonych stanowiskach, predyspozycje i zdolności ogólne oraz umiejętności

kierownicze.

5c.

Do czasu powołania wyłonionego w drodze konkursu dyrektora izby skarbowej lub naczelnika

urzędu skarbowego, minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznacza osobę

pełniącą odpowiednio obowiązki dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego.

5d.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

tryb powołania komisji, o której mowa w ust. 5b,

2)

tryb przeprowadzania konkursu, o którym mowa w ust. 5a,

3)

sposób dokumentowania spełnienia wymogów określonych w ust. 5a

- uwzględniając potrzebę sprawnego przeprowadzenia postępowania konkursowego i wszechstronnego

sprawdzenia kwalifikacji i predyspozycji osób przystępujących do konkursu.

5e.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może nie powołać na stanowisko dyrektora

izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego kandydata wyłonionego w drodze konkursu

w przypadku, jeżeli żaden z kandydatów nie gwarantuje obiektywnego wypełniania obowiązków

dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego.

5f.

W przypadku gdy dwa kolejne konkursy nie wyłonią kandydata oraz w przypadku, o którym

mowa w ust. 5e, minister właściwy do spraw finansów publicznych może powołać osobę

na stanowiska wymienione w ust. 4 bez konkursu.

”

,

f)

w ust. 6

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Do zakresu działania naczelników urzędów skarbowych należy

”

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ustalanie lub określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych,

jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków

i należności budżetowych, których ustalanie lub określanie i pobór należy do innych

organów,

”

,

-

uchyla się pkt 5 i 6,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych,

”

,

g)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Do zakresu działania urzędów skarbowych należy

1)

prowadzenie dochodzeń w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,

2)

wykonywanie funkcji oskarżyciela publicznego w sprawach o przestępstwa skarbowe i

wykroczenia skarbowe,

3)

wykonywanie kar majątkowych, w zakresie określonym w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego oraz Kodeksu karnego skarbowego.

”

,

h)

w ust. 7 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Do zakresu działania dyrektorów izb skarbowych należy

”

i)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych określa

się według terytorialnego zasięgu działania odpowiednio urzędu skarbowego i izby skarbowej,

z uwzględnieniem ust. 9a, a także z uwzględnieniem zadań i terytorialnego zasięgu

działania tych organów określonych w programach pilotażowych, o których mowa w ust.

1a i 1b.

”

,

j)

po ust. 9 dodaje się ust. 9a-9c w brzmieniu

„

9a.

Terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie

1)

niektórych kategorii podatników,

2)

wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6

- może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych.

9b.

Wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania określonego urzędu skarbowego zgodnie

z ust. 9a następuje w przepisach określonych na podstawie ust. 9c i może dotyczyć

w szczególności

1)

podatkowych grup kapitałowych,

2)

banków,

3)

zakładów ubezpieczeń,

4)

jednostek działających na podstawie przepisów o publicznym obrocie papierami wartościowymi

oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych,

5)

jednostek działających na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy

emerytalnych,

6)

oddziałów lub przedstawicielstw przedsiębiorstw zagranicznych,

7)

osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które

a)

w ostatnim roku podatkowym osiągnęły przychód netto, w rozumieniu przepisów o rachunkowości,

ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług o równowartości co najmniej 5 mln euro według

kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na koniec roku podatkowego

albo

b)

jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, biorą udział bezpośrednio

lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwami położonymi za granicą lub w ich kontroli,

albo posiadają udział w kapitale takich przedsiębiorstw albo

c)

są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu przepisów

prawa dewizowego lub nierezydent dysponuje co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników

albo na walnym zgromadzeniu, albo

d)

jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego jednocześnie bezpośrednio lub

pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym w

rozumieniu innych ustaw lub w jego kontroli albo posiadają jednocześnie udział w kapitale

takich podmiotów.

9c.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, terytorialny zasięg

działania oraz siedziby naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych, uwzględniając

zasady określone w ust. 9a i 9b oraz potrzeby właściwego zorganizowania wykonywania

zadań, zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika.

”

,

k)

uchyla się ust. 11;

2)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

1.

Dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości naczelnika urzędu

skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje

1)

z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do

danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b

pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b)-d),

2)

z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie

kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a) - w przypadku podatników wymienionych

w tym przepisie.

2.

Spełnienie warunku, o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a), stwierdza się na

podstawie danych wynikających z zatwierdzonego sprawozdania finansowego za ostatni

rok podatkowy. Naczelnik urzędu skarbowego może stwierdzić z urzędu w trakcie czynności

sprawdzających, kontroli podatkowej albo postępowania podatkowego spełnienie warunku,

o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a), i poinformować o tym właściwego naczelnika

urzędu skarbowego.

3.

Podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 9b, są obowiązani, w przypadku ustalenia właściwości

zgodnie z art. 5 ust. 9a pkt 1, zawiadomić o zmianie właściwości dotychczas właściwego

naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 października roku poprzedzającego

rok, od którego nastąpi ta zmiana, składając zawiadomienie według ustalonego wzoru.

W przypadku gdy włączenie ich do kategorii podatników określonych w art. 5 ust. 9b

pkt 1-6 i pkt 7 lit. b)-d) nastąpiło w okresie od dnia 15 października do dnia 31

grudnia, zawiadomienie powinno nastąpić w terminie 7 dni od tego włączenia, nie później

jednak niż do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok, od którego następuje zmiana właściwości.

4.

W przypadku podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b pkt 1-6, rozpoczynających

działalność, właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników od dnia rozpoczęcia

tej działalności.

5.

Dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe

nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości

naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych

kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku,

w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników.

6.

Podatnicy, o których mowa w ust. 5, są obowiązani zawiadomić o zmianie właściwości

dotychczas właściwego naczelnika urzędu skarbowego do dnia 15 października roku po

upływie roku podatkowego, w którym nastąpiło ich wyłączenie, składając zawiadomienie

według ustalonego wzoru. Przepis ust. 3 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wzór zawiadomień, o których mowa w ust. 3 i 6, uwzględniając potrzebę zapewnienia

niezbędnych danych dla sprawnej zmiany właściwości naczelników urzędów skarbowych.

”

;

3)

uchyla się art. 6;

4)

art. 7 i 8 otrzymują brzmienie

„

Art. 7.

1.

Środki finansowe w wysokości 8% dodatkowych wpływów podatkowych i niepodatkowych należności

budżetowych uzyskanych w wyniku bezpośredniego działania urzędów skarbowych i izb

skarbowych oraz urzędów kontroli skarbowej przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania

jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

z wyłączeniem urzędów celnych i izb celnych, oraz na premie dla pracowników podległych

temu ministrowi, z wyłączeniem pracowników urzędów celnych i izb celnych oraz funkcjonariuszy

celnych, a w szczególności dla pracowników, którzy przyczynili się bezpośrednio do

uzyskania dodatkowych wpływów.

2.

Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, gromadzonymi na rachunkach

izb skarbowych i urzędów skarbowych jest prowadzona w formie środków specjalnych,

których dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia

1)

sposób określania dodatkowych wpływów budżetowych w rozumieniu ust. 1,

2)

szczegółowe warunki, maksymalną wysokość i sposób przyznawania premii,

3)

działania, w wyniku których uzyskiwane są dodatkowe wpływy budżetowe,

4)

sposób gromadzenia i rozdysponowania środków finansowych.

Art. 8.

1.

Pracownikom podległym ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, wykonującym

kontrolę podatkową przysługuje miesięczny dodatek kontrolerski do wynagrodzenia, w

wysokości do 50% wynagrodzenia.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wysokość i sposób przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę

zwiększenia skuteczności kontroli podatkowej przez zapewnienie motywacji pracowników

urzędów skarbowych do jej sprawnego wykonywania.

”

;

5)

w art. 8a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Środki pochodzące z pobieranej od wierzycieli opłaty komorniczej oraz opłat za czynności

egzekucyjne urzędów skarbowych i opłaty manipulacyjnej przeznacza się na wydatki związane

z poborem podatków i prowadzeniem egzekucji administracyjnej, na wynagrodzenia prowizyjne

pracowników urzędów skarbowych wykonujących egzekucję administracyjną należności pieniężnych

oraz na finansowanie przedsięwzięć usprawniających pobór podatków i egzekucję administracyjną.

”

,

b)

w ust. 3

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

rodzaje wydatków bieżących i inwestycyjnych związanych z prowadzeniem poboru podatków

i egzekucji administracyjnej, uwzględniając specyfikę działalności oraz potrzebę zapewnienia

motywacyjnego systemu wynagradzania pracowników wykonujących egzekucję administracyjną,

”

,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

przypadki, w których może nastąpić przekazanie środków specjalnych na usprawnienie

funkcjonowania innych urzędów skarbowych, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia

skuteczności i ciągłości wykonywania poboru podatków lub egzekucji administracyjnej.

”

;

6)

po art. 8a dodaje się art. 8b w brzmieniu

„

Art. 8b.

1.

Pracownicy urzędów skarbowych i izb skarbowych będący pracownikami służby cywilnej

są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja składać oświadczenia majątkowe

wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości dochodu w roku podatkowym i

jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki, w której osoba jest zatrudniona.

2.

Naczelnicy urzędów skarbowych i ich zastępcy, a także dyrektorzy i wicedyrektorzy

izb skarbowych oświadczenia takie składają ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych.

3.

Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniu uprawniona jest komórka organizacyjna

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące

funkcje publiczne.

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r. Nr 124, poz. 1152) w art. 20

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały stanowiska sędziów,

prokuratorów oraz inspektorów kontroli skarbowej lub wykonywały zawód adwokata, radcy

prawnego, notariusza, biegłego rewidenta, nie obejmuje zakresu egzaminu wymaganego

do uzyskania takiego stanowiska lub zawodu.

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w stosunku do sędziów

i prokuratorów po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości, w stosunku do adwokatów,

radców prawnych, notariuszy i biegłych rewidentów - właściwego samorządu zawodowego,

a w stosunku do inspektorów kontroli skarbowej oraz osób, o których mowa w ust. 5

- ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

”

;

3)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do osób spełniających warunek określony

w art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 14, poz. 143, Nr 81, poz. 877 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387 i Nr 216, poz. 1824 oraz z 2003 r. Nr 84, poz. 774 i Nr 137, poz. 1302), posiadających 8-letni staż pracy w organach administracji podatkowej lub skarbowej.

”

.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

zasady zwrotu znaków akcyzy, uwzględniając konieczność zapewnienia ochrony tych znaków.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, Nr 124, poz. 1152 i Nr 130, poz. 1190) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 53 w ust. 1 po pkt 10 dodaje się pkt 10a i 10b w brzmieniu

„

10a)

kontroli skarbowej;

10b)

Służby Celnej;

”

;

2)

w art. 80c w ust. 1

a)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

organom kontroli skarbowej, organom celnym i wywiadowi skarbowemu;

”

,

b)

po pkt 12 dodaje się pkt 13 w brzmieniu

„

13)

administracyjnym organom egzekucyjnym oraz organom podatkowym.

”

;

3)

w art. 100c w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

organom kontroli skarbowej, organom celnym, wywiadowi skarbowemu i komórkom, o których

mowa w art. 11g ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 14, poz. 143, Nr 81, poz. 877 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387 i Nr 216, poz. 1824 oraz z 2003 r. Nr 84, poz. 774 i Nr 137, poz. 1302).

”

.

W ustawie z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2001 r. Nr 127, poz. 1400, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 78 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

art. 27 ust. 1 i 2, dokonuje wojewoda, Prezes, funkcjonariusze celni, funkcjonariusze

Straży Granicznej lub Policji.

”

;

2)

w art. 95 po wyrazach „Straż Graniczną” dodaje się wyrazy „Służbę Celną”.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. Nr 106, poz. 679, z późn. zm. w art. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

innych niż wymienieni w pkt 1 i 2 członków korpusu służby cywilnej zatrudnionych w

urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

§ 1.

Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest

1)

naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent

miasta), starosta albo marszałek województwa - jako organ pierwszej instancji,

2)

dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej - jako

a)

organ odwoławczy odpowiednio od decyzji naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika

urzędu celnego,

b)

organ pierwszej instancji, na podstawie odrębnych przepisów,

c)

organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji,

3)

samorządowe kolegium odwoławcze - jako organ odwoławczy od decyzji wójta, burmistrza

(prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym - jako

1)

organ pierwszej instancji w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji, wznowienia

postępowania, zmiany lub uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia - z urzędu,

2)

organ odwoławczy od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w pkt 1.

§ 3.

Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.

”

;

2)

w art. 14a

a)

w § 1 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego”,

b)

w § 2 wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celnego”,

c)

w § 5 wyrazy „właściwej izby skarbowej” zastępuje się wyrazami „właściwej odpowiednio izby skarbowej lub izby celnej”;

3)

w art. 14b

a)

w § 1 wyrazy „Urząd skarbowy przekazuje właściwej izbie skarbowej” zastępuje się wyrazami „Naczelnik urzędu skarbowego oraz naczelnik urzędu celnego przekazują odpowiednio właściwemu

dyrektorowi izby skarbowej oraz dyrektorowi izby celnej”,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Dyrektor izby skarbowej oraz dyrektor izby celnej obowiązani są do dokonania zmiany

udzielonej informacji, jeżeli stwierdzą, że jest ona nieprawidłowa.

”

;

4)

w art. 19

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Spory o właściwość rozstrzyga

1)

między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowej

tego samego dyrektora izby skarbowej - dyrektor tej izby skarbowej,

2)

między naczelnikami urzędów skarbowych działających na obszarze właściwości miejscowych

różnych dyrektorów izb skarbowych - minister właściwy do spraw finansów publicznych,

3)

między naczelnikami urzędów celnych działających na obszarze właściwości miejscowej

tego samego dyrektora izby celnej - dyrektor tej izby celnej,

4)

między naczelnikami urzędów celnych działających na obszarze właściwości miejscowej

różnych dyrektorów izb celnych - minister właściwy do spraw finansów publicznych,

5)

między wójtem, burmistrzem (prezydentem miasta), starostą albo marszałkiem województwa

a naczelnikiem urzędu skarbowego lub naczelnikiem urzędu celnego - sąd administracyjny,

6)

między wójtami, burmistrzami (prezydentami miast) i starostami - wspólne dla nich

samorządowe kolegium odwoławcze, a w razie braku takiego kolegium - sąd administracyjny,

7)

między marszałkami województw - sąd administracyjny,

8)

w pozostałych przypadkach - minister właściwy do spraw finansów publicznych.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 4, wniosek o rozstrzygnięcie sporu wnosi

odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego za pośrednictwem

odpowiednio właściwego dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.

”

;

5)

w art. 34 w § 2 i w art. 42 w § 6 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”;

6)

w art. 43 w § 1 wyrazy „urzędy skarbowe” zastępuje się wyrazami „naczelników urzędów skarbowych”;

7)

w art. 66

a)

w § 2 w pkt 1 wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego”,

b)

w § 3a wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwego naczelnika urzędu skarbowego lub właściwego naczelnika urzędu celnego”;

8)

w art. 82

a)

w § 2 wyrazy „urzędowi skarbowemu właściwemu” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu”,

b)

w § 2a wyrazy „na pisemne żądanie urzędów skarbowych” zastępuje się wyrazami „na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego”,

c)

po § 2a dodaje się § 2b w brzmieniu

„

§ 2b.

Informacje, o których mowa w § 2, naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany udostępnić

naczelnikowi urzędu celnego na jego pisemne żądanie.

”

,

d)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Organ podatkowy określa zakres żądanych informacji, o których mowa w § 1 pkt 1 i §

2a, oraz termin ich przekazania.

”

;

9)

w art. 130

a)

w § 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Pracownik urzędu skarbowego, urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego,

izby skarbowej, funkcjonariusz celny lub pracownik urzędu celnego, izby celnej, urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz członek samorządowego

kolegium odwoławczego podlegają wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących

zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego,

w których

”

,

b)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Bezpośredni przełożony pracownika lub funkcjonariusza celnego jest obowiązany na jego

żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu,

jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1, które

mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika lub funkcjonariusza celnego.

§ 4.

Jeżeli nastąpi wyłączenie pracownika lub funkcjonariusza, odpowiednio naczelnik urzędu

skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta

albo marszałek województwa, dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej lub minister

właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczają innego pracownika lub funkcjonariusza

do prowadzenia sprawy.

”

;

10)

art. 131 otrzymuje brzmienie

„

Art. 131.

§ 1.

Naczelnik urzędu skarbowego podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących zobowiązań

podatkowych lub innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w przypadku

gdy sprawa dotyczy

1)

naczelnika urzędu skarbowego albo jego zastępcy,

2)

dyrektora izby skarbowej albo jego zastępcy,

3)

małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych pierwszego stopnia osób

wymienionych w pkt 1 albo 2,

4)

osoby związanej stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobą wymienioną

w pkt 1 albo 2.

§ 2.

W przypadku wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego z przyczyn określonych w

1)

§ 1 pkt 1, a także pkt 3 lub 4 w związku z pkt 1 - sprawę załatwia naczelnik urzędu

skarbowego wyznaczony przez właściwego dyrektora izby skarbowej,

2)

§ 1 pkt 2, a także pkt 3 lub 4 w związku z pkt 2 - sprawę załatwia naczelnik urzędu

skarbowego wyznaczony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 3.

W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych

nie może wyznaczyć naczelnika urzędu skarbowego podlegającego dyrektorowi izby skarbowej,

której dyrektora lub jego zastępcy dotyczą przesłanki wyłączenia.

”

;

11)

po art. 131 dodaje się art. 131a w brzmieniu

„

Art. 131a.

W sprawach wyłączenia naczelnika urzędu celnego art. 131 stosuje się odpowiednio,

z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 131 § 2 pkt 1, naczelnika urzędu celnego

wyznacza właściwy dyrektor izby celnej.

”

;

12)

w art. 137 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Pełnomocnikiem strony w sprawach podatkowych w postępowaniu przed organami celnymi

może być także osoba, o której mowa w art. 256 § 2 Kodeksu celnego.

”

;

13)

w art. 143

a)

w § 1 po wyrazach „może upoważnić” dodaje się wyrazy „funkcjonariusza celnego lub”,

b)

w § 2 po pkt 2 dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu

„

3)

funkcjonariuszom celnym lub pracownikom urzędu celnego - przez naczelnika urzędu celnego,

4)

funkcjonariuszom celnym lub pracownikom izby celnej - przez dyrektora izby celnej.

”

;

14)

po art. 147 dodaje się art. 147a w brzmieniu

„

Art. 147a.

W postępowaniu przed organami celnymi stosuje się przepisy art. 267 i 268 Kodeksu celnego.

”

;

15)

w art. 150

a)

w § 1 w pkt 1 i 2 wyrazy „7 dni” zastępuje się wyrazami „14 dni”,

b)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1.

Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni.

”

;

16)

w art. 182

a)

w § 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania podatkowego wynika potrzeba uzupełnienia

tych dowodów lub ich porównania z informacjami pochodzącymi z banku, bank jest obowiązany

na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego do sporządzenia

i przekazania informacji dotyczących strony postępowania w zakresie

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Towarzystwa funduszy inwestycyjnych na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego

lub naczelnika urzędu celnego są obowiązane do sporządzania informacji o umorzonych

jednostkach uczestnictwa. Przepis § 1 w części dotyczącej wystąpienia z żądaniem stosuje

się odpowiednio.

”

;

17)

art. 183 i 184 otrzymują brzmienie

„

Art. 183.

Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji, o których mowa w art. 182, naczelnik

urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego może wystąpić po uprzednim wezwaniu

do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia odpowiednio naczelnika

urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego do wystąpienia do instytucji finansowych

o przekazanie tych informacji, a strona w wyznaczonym terminie

1)

nie udzieliła informacji,

2)

nie upoważniła odpowiednio naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego

do wystąpienia do instytucji finansowych o przekazanie informacji,

3)

udzieliła informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi

z instytucji finansowej.

Art. 184.

§ 1.

Naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego, występując z żądaniem, o

którym mowa w art. 182, powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę szczególnego zaufania

pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami.

§ 2.

W żądaniu określa się zakres informacji oraz termin ich przekazania. Przepis art.

82 § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Żądanie zawiera ponadto

1)

wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania informacji objętych żądaniem,

2)

dowody potwierdzające, że strona

a)

odmówiła udzielenia informacji lub

b)

nie wyraziła zgody na udzielenie naczelnikowi urzędu skarbowego lub naczelnikowi urzędu

celnego upoważnienia do zażądania tych informacji, lub

c)

w terminie określonym przez naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego

nie udzieliła informacji albo upoważnienia.

§ 4.

Odpis żądania naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego przekazuje

odpowiednio dyrektorowi nadrzędnej izby skarbowej lub dyrektorowi nadrzędnej izby

celnej.

”

;

18)

w art. 185 po wyrazach „jeżeli żądanie” dodaje się wyrazy „naczelnika urzędu celnego lub”;

19)

w art. 221 wyrazy „izbę skarbową” zastępuje się wyrazami „dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej”;

20)

w art. 244 w § 3 wyrazy „izbę skarbową” zastępuje się wyrazami „dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej”;

21)

w art. 246 w § 2 wyrazy „izbę skarbową” zastępuje się wyrazami „dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej”;

22)

w art. 248 w § 2

a)

w pkt 2 wyrazy „izba skarbowa” zastępuje się wyrazami „dyrektor izby skarbowej, dyrektor izby celnej”,

b)

w pkt 3 wyrazy „przez izbę skarbową” zastępuje się wyrazami „przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej”;

23)

w art. 275

a)

w § 2 wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego”,

b)

w § 3 skreśla się wyrazy „towarzystw funduszy powierniczych i”;

24)

art. 278 otrzymuje brzmienie

„

Art. 278.

§ 1.

Naczelnik urzędu skarbowego podlega wyłączeniu od wykonywania czynności sprawdzających

w sprawach zobowiązań podatkowych powstających w sposób określony w art. 21 § 1 pkt

1, w przypadku gdy czynności te dotyczą

1)

naczelnika urzędu skarbowego albo jego zastępcy,

2)

dyrektora izby skarbowej albo jego zastępcy,

3)

małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych pierwszego stopnia osób

wymienionych w pkt 1 albo 2,

4)

osoby związanej stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobą wymienioną

w pkt 1 albo w pkt 2.

§ 2.

Przyczyny wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego trwają także po ustaniu małżeństwa,

przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 3.

Podstawę wyłączenia stanowi oświadczenie złożone przez naczelnika urzędu skarbowego

(jego zastępcę). Oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania,

jest składane dyrektorowi nadrzędnej izby skarbowej, w przypadku gdy naczelnik urzędu

skarbowego jest właściwy miejscowo dla tych osób lub osób wymienionych w § 1 pkt 3

i 4.

§ 4.

Przepis § 3 stosuje się odpowiednio do osób wymienionych w § 1 pkt 2 oraz osób pozostających

z tymi osobami w stosunkach określonych w § 1 pkt 3 i 4, jeżeli naczelnik urzędu skarbowego,

nad którym sprawuje nadzór dyrektor izby skarbowej (jego zastępca), jest organem właściwym

miejscowo dla tych osób.

§ 5.

W przypadku, o którym mowa w § 4, oświadczenie jest składane ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych.

§ 6.

W przypadku wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego z przyczyn określonych w

1)

§ 1 pkt 1, 3 lub 4 - czynności sprawdzających dokonuje naczelnik urzędu skarbowego

wyznaczony przez dyrektora nadrzędnej izby skarbowej,

2)

§ 1 pkt 2-4 - czynności sprawdzających dokonuje naczelnik urzędu skarbowego wyznaczony

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 7.

Deklaracje są składane w urzędzie skarbowym, którego naczelnik podlega wyłączeniu.

Urząd skarbowy, do którego wpłynęła deklaracja, sporządza jej kopię, którą dołącza

do akt sprawy, a oryginał przekazuje urzędowi skarbowemu, którego naczelnik został

wyznaczony zgodnie z § 6.

”

;

25)

po art. 278 dodaje się art. 278a w brzmieniu

„

Art. 278a.

W sprawach wyłączenia naczelnika urzędu celnego art. 278 stosuje się odpowiednio,

z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 278 § 6 pkt 1, właściwego naczelnika urzędu

celnego wyznacza dyrektor nadrzędnej izby celnej.

”

;

26)

w art. 279

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Pracownik urzędu skarbowego, funkcjonariusz celny lub pracownik urzędu celnego podlegają

wyłączeniu od wykonywania czynności sprawdzających w sprawach zobowiązań podatkowych

powstających w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli czynności te dotyczą

zobowiązań podatkowych ciążących na pracowniku, funkcjonariuszu celnym lub osobach

pozostających z nimi w stosunkach określonych w art. 278 § 1 pkt 3 lub 4.

”

,

b)

§ 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Podstawę wyłączenia stanowi oświadczenie funkcjonariusza celnego lub pracownika składane

odpowiednio naczelnikowi urzędu skarbowego lub naczelnikowi urzędu celnego. Przepis

art. 278 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4.

W przypadku wyłączenia funkcjonariusza celnego lub pracownika odpowiednio naczelnik

urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do wyznaczenia innego

funkcjonariusza celnego lub pracownika uprawnionego do wykonania czynności sprawdzających.

”

;

27)

w art. 283 w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

naczelnika urzędu celnego lub osobę zastępującą naczelnika urzędu celnego - funkcjonariuszom

celnym oraz pracownikom tego urzędu,

”

;

28)

w art. 286 w § 2 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

gdy podatnik nie zapewnia kontrolującym warunków umożliwiających wykonywanie czynności

kontrolnych związanych z badaniem tej dokumentacji, a w szczególności nie udostępnia

kontrolującym samodzielnego pomieszczenia i miejsca do przechowywania dokumentów.

”

;

29)

w art. 288a w § 2 wyraz „dokonuje” zastępuje się wyrazami „może także dokonać”;

30)

w art. 294 w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1 a w brzmieniu

„

1a)

funkcjonariusze celni i pracownicy urzędów celnych oraz izb celnych,

”

;

31)

w art. 295 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W toku postępowania podatkowego dostęp do informacji, o których mowa w art. 182, przysługuje

wyłącznie funkcjonariuszowi celnemu lub pracownikowi załatwiającemu sprawę, ich bezpośrednim

przełożonym, naczelnikowi urzędu skarbowego oraz naczelnikowi urzędu celnego.

”

;

32)

w art. 297

a)

w § 1

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Akta, w tym akta zawierające informacje wymienione w art. 182, naczelnicy urzędów

skarbowych oraz naczelnicy urzędów celnych udostępniają wyłącznie

”

,

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, dyrektorowi izby skarbowej lub

dyrektorowi izby celnej - w toku postępowania podatkowego, postępowania w sprawach

o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe lub postępowania kontrolnego prowadzonego

w urzędzie skarbowym lub urzędzie celnym,

2)

innym naczelnikom urzędów skarbowych lub urzędów celnych albo organom kontroli skarbowej

- w związku ze wszczętym postępowaniem podatkowym, postępowaniem w sprawach o przestępstwa

skarbowe lub wykroczenia skarbowe lub kontrolą podatkową,

”

,

b)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Naczelnicy urzędów skarbowych oraz naczelnicy urzędów celnych udostępniają Najwyższej

Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta, o których

mowa w § 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 182, chyba że informacje

takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie odrębnych

przepisów.

”

;

33)

w art. 304 w § 1 po wyrazach „Naczelnicy urzędów skarbowych” dodaje się wyrazy „oraz naczelnicy urzędów celnych”.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z późn. zm. w art. 8 w ust. 4 wyrazy „izby skarbowe i urzędy skarbowe” zastępuje się wyrazami „dyrektorzy izb skarbowych i naczelnicy urzędów skarbowych”.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm. w załączniku do ustawy pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Dyrektorzy izb skarbowych, naczelnicy urzędów skarbowych, dyrektorzy urzędów kontroli

skarbowej

”

.

1.

Funkcjonariusze celni pełniący służbę w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych

przez tego ministra mogą otrzymać, z urzędu, propozycje przeniesienia do służby cywilnej

w tym urzędzie lub jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez

tego ministra.

2.

Z wnioskiem o propozycję przeniesienia, o której mowa w ust. 1, mogą wystąpić zainteresowani

funkcjonariusze celni.

3.

Propozycję, o której mowa w ust. 1, przedstawia dyrektor generalny lub kierownik urzędu

wykonujący jego zadania, za zgodą kierownika urzędu, w którym funkcjonariusz pełni

służbę.

4.

Propozycja, o której mowa w ust. 1, powinna określać

1)

miejsce pracy,

2)

datę przekształcenia stosunku służbowego w stosunek pracy,

3)

stanowisko pracy,

4)

wynagrodzenie.

5.

Funkcjonariusz celny, w terminie 7 dni od dnia otrzymania propozycji, o której mowa

w ust. 1, składa pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia propozycji.

6.

Dotychczasowy stosunek służbowy funkcjonariusza celnego, który przyjął propozycję,

o której mowa w ust. 1, przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę

zawartej na czas określony lub nieokreślony, odpowiednio do rodzaju dotychczasowego

stosunku służbowego.

7.

Funkcjonariusz celny, który na podstawie ust. 6 stał się pracownikiem służby cywilnej zatrudnionym na czas nieokreślony, nie

ma obowiązku odbywania służby przygotowawczej, o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy

z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 150, poz. 1237, Nr 153, poz. 1271, Nr 238, poz. 2025 i Nr 240, poz. 2052).

8.

Funkcjonariuszowi celnemu, który na podstawie ust. 6 stał się pracownikiem służby

cywilnej, okres służby w Służbie Celnej wlicza się do stażu pracy w służbie cywilnej.

9.

Stosunek służbowy funkcjonariuszy celnych, którzy odmówili przyjęcia złożonej propozycji,

nie ulega zmianie.

1.

Członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych lub jednostkach podległych lub nadzorowanych przez tego

ministra mogą otrzymać, z urzędu, propozycję pełnienia służby w Służbie Celnej.

2.

Z wnioskiem o propozycję pełnienia służby w Służbie Celnej, o której mowa w ust. 1,

mogą wystąpić zainteresowani członkowie korpusu służby cywilnej.

3.

Propozycję, o której mowa w ust. 1, przedstawia kierownik urzędu, za zgodą dyrektora

generalnego urzędu lub kierownika urzędu wykonującego jego zadania, w którym członek

korpusu służby cywilnej jest zatrudniony.

4.

Członek korpusu służby cywilnej w terminie 7 dni od dnia otrzymania propozycji pełnienia

służby w Służbie Celnej składa pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia

propozycji.

5.

Propozycja, o której mowa w ust. 1, powinna określać

1)

miejsce służby,

2)

datę przekształcenia stosunku pracy w stosunek służbowy,

3)

stanowisko służbowe,

4)

stopień służbowy,

5)

uposażenie.

6.

Dotychczasowy stosunek pracy członka korpusu służby cywilnej, który przyjął propozycję,

o której mowa w ust. 1, przekształca się w stosunek służbowy na podstawie aktu mianowania

do służby przygotowawczej lub stałej odpowiednio do rodzaju dotychczasowego stosunku

pracy.

7.

Członek korpusu służby cywilnej, który na podstawie ust. 1 stał się funkcjonariuszem

celnym w służbie stałej, nie ma obowiązku odbywania służby przygotowawczej określonej

w ustawie.

8.

Członkowi korpusu służby cywilnej, który na podstawie ust. 1 stał się funkcjonariuszem

celnym, okres stażu pracy w służbie cywilnej lub jednostkach organizacyjnych administracji

celnej wlicza się do okresu służby w Służbie Celnej.

9.

Stosunek pracy członków korpusu służby cywilnej, którzy odmówili przyjęcia złożonej

propozycji, nie ulega zmianie.

W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 po pkt 12 dodaje się pkt 13 w brzmieniu

„

13)

urząd skarbowy - urząd skarbowy, którym kieruje właściwy dla podatnika naczelnik urzędu

skarbowego.

”

;

2)

w art. 8 w ust. 2 wyrazy „urząd skarbowy właściwy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego właściwego”;

3)

w art. 9

a)

w ust. 1 wyrazy „do urzędu skarbowego właściwego” zastępuje się wyrazami „naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu”,

b)

w ust. 2 wyrazy „do urzędów skarbowych właściwych” zastępuje się wyrazami „naczelnikom urzędów skarbowych właściwym”;

4)

w art. 12 w ust. 7 wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego”;

5)

w art. 21

a)

w ust. 1 i 1a skreśla się wyrazy „właściwego według miejsca zamieszkania podatnika”,

b)

w ust. 1c

-

w zdaniu pierwszym wyrazy „urząd skarbowy właściwy” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego właściwego”,

-

w zdaniu drugim wyrazy „urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „naczelnika urzędu skarbowego”,

c)

w ust. 2 w zdaniu wstępnym skreśla się wyrazy „właściwym według miejsca zamieszkania podatnika”,

d)

w ust. 4 i 5 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

e)

w ust. 8 w pkt 4 wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego”;

6)

w art. 29

a)

w ust. 1 wyrazy „do właściwego urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego”,

b)

w ust. 3 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

c)

w ust. 4 wyrazy „urzędów skarbowych” zastępuje się wyrazami „naczelników urzędów skarbowych”;

7)

w art. 31

a)

w ust. 4 wyrazy „we właściwym urzędzie skarbowym” zastępuje się wyrazami „w urzędzie skarbowym”,

b)

w ust. 5 skreśla się wyraz „właściwego”;

8)

w art. 32 w ust. 3 w zdaniu drugim skreśla się wyraz „właściwemu”;

9)

w art. 44 w ust. 4 wyrazy „w urzędzie skarbowym właściwym” zastępuje się wyrazami „w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy”;

10)

w art. 46

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca wykonywania funkcji o charakterze

duszpasterskim, zwany dalej „właściwym naczelnikiem urzędu skarbowego”, wydaje decyzję

ustalającą wysokość ryczałtu, odrębnie na każdy rok podatkowy.

”

,

b)

w ust. 2 wyrazy „Właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „Właściwy naczelnik urzędu skarbowego”;

11)

w art. 47 skreśla się wyraz „właściwego”;

12)

w art. 49

a)

w ust. 1 wyrazy „urzędy skarbowe właściwe” zastępuje się wyrazami „naczelników urzędów skarbowych właściwych”,

b)

w ust. 2 wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „właściwy naczelnik urzędu skarbowego”;

13)

w art. 53 w ust. 14 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Wniosek o przyznanie ulg uczniowskich, o których mowa w ust. 1-13, podatnik jest obowiązany

złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika,

a w przypadku gdy podatnik jest opodatkowany w formie karty podatkowej - naczelnikowi

urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 29 ust. 3, w terminie miesiąca od daty złożenia

przez pracownika egzaminu kończącego naukę zawodu lub od daty zakończenia przez ucznia

odbywania u podatnika praktycznej nauki zawodu.

”

;

14)

użyte w art. 15 w ust. 4, w art. 34 w ust. 2, w art. 42 w ust. 2 oraz w art. 51 w

ust. 2 i 3 w różnych przypadkach wyrazy „właściwy urząd skarbowy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „właściwy naczelnik urzędu skarbowego”;

15)

użyte w art. 20 w ust. 1, w art. 25 w ust. 8, w art. 27 w ust. 2 i 3, w art. 30 w

ust. 1 i 2, w art. 33 w ust. 3, w art. 36 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w ust. 3, w

ust. 4 w pkt 1 i 2 i w ust. 7, w art. 39 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 40 w ust.

1 w pkt 2, 3 i w zdaniu końcowym, w art. 45 w ust. 4 oraz w art. 48 w ust. 2 i 3 w

różnych przypadkach wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”.

1.

Po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 291 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 291 § 4 pkt 2 tej ustawy, organ kontroli

skarbowej wydaje

1)

decyzje w rozumieniu ustawy - Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dotyczą

a)

podatków, których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów

skarbowych oraz podatku akcyzowego,

b)

opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie lub ustalanie

należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych,

z zastrzeżeniem pkt 2 lit. a),

2)

wynik kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości

a)

w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4,

b)

innych niż wymienione w pkt 1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym,

gdy nieprawidłowości nie stwierdzono albo gdy ustalenia dotyczą należności celnych.

2.

Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej wyznacza stronie

7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

W ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 72, poz. 802, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Tworzy się jednolitą umundurowaną Służbę Celną w celu zapewnienia zgodności z prawem

przywozu towarów na polski obszar celny oraz wywozu towarów z polskiego obszaru celnego,

a także wykonywania obowiązków określonych w przepisach odrębnych, w szczególności

w zakresie podatku akcyzowego.

”

,

b)

w ust. 2

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Do zadań Służby Celnej należy realizacja polityki celnej państwa w części dotyczącej

przywozu i wywozu towarów oraz wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów odrębnych,

a w szczególności

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a i 3b w brzmieniu

„

3a)

wymiar i pobór podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów,

3b)

kontrola, szczególny nadzór podatkowy, wymiar i pobór podatku akcyzowego,

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych

z naruszeniem przepisów dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony własności intelektualnej,

a także przestępstw i wykroczeń związanych z wprowadzaniem na polski obszar celny

oraz wyprowadzaniem z polskiego obszaru celnego towarów objętych ograniczeniami lub

zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe, substancje chemiczne, materiały

jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje psychotropowe oraz broń,

amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą międzynarodową,

”

,

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

kontrola przestrzegania legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców,

”

,

-

uchyla się pkt 7;

2)

po rozdziale 1 dodaje się rozdział 1a w brzmieniu

„

Rozdział 1a

Szczególny nadzór podatkowy

Art. 6a.

1.

Szczególny nadzór podatkowy w zakresie i trybie określonych w niniejszym rozdziale

wykonują naczelnicy urzędów celnych właściwi w zakresie podatku akcyzowego w obrocie

krajowym.

2.

Szczególnemu nadzorowi podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 4, podlega

1)

produkcja, przemieszczanie i obrót, w tym eksport i import, niektórymi wyrobami akcyzowymi,

2)

urządzanie gier w kasynach gry, na automatach i na automatach o niskich wygranych,

tam gdzie się one znajdują.

3.

Szczególny nadzór podatkowy polega na kontroli;

1)

czynności związanych z produkcją, przemieszczaniem i obrotem wyrobami, o których mowa

w ust. 2 pkt 1, w szczególności wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, zużywania,

skażania, rozlewu, przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia oraz

stosowania i oznaczania tych wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, zgodnie z odrębnymi

przepisami,

2)

ilości i jakości wyrobów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, przebiegu procesów technologicznych

i ruchu towarowego dotyczącego tych wyrobów oraz ich wydajności, ubytków i zużycia,

3)

otwarcia i zamknięcia stołów gry w kasynach gry, obliczania rezultatów gier na stołach

i na automatach, a także przychodów i stosowania maksymalnej stawki i wartości maksymalnej

wygranej w grach na automatach o niskich wygranych oraz zasadności i prawidłowości

wystawianych imiennych zaświadczeń o uzyskanej wygranej,

4)

prawidłowości i terminowości wpłat podatku akcyzowego od wyrobów, o których mowa w

ust. 2 pkt 1,

5)

dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w pkt 1-4.

4.

Nie podlegają szczególnemu nadzorowi podatkowemu wyroby określone przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, na podstawie art. 6g ust. 1 pkt 1, przeznaczone na

cele specjalne określone w odrębnych przepisach, w jednostkach podległych, podporządkowanych

lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej Straży Pożarnej,

Straży Granicznej, jednostkach wojskowych podległych ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych oraz w jednostkach organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

i Agencji Wywiadu.

Art. 6b.

1.

Czynności kontrolne, o których mowa w art. 6a ust. 3, wykonują pracownicy lub funkcjonariusze

celni zatrudnieni w urzędach celnych oraz w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, zwani dalej „pracownikami szczególnego nadzoru podatkowego”,

na podstawie upoważnienia wydanego przez właściwego naczelnika urzędu celnego lub

Szefa Służby Celnej.

2.

Szczególny nadzór podatkowy może być wykonywany jako nadzór stały.

3.

Sprawowanie stałego nadzoru polega na wykonywaniu czynności kontrolnych, o których

mowa w art. 6a ust. 3, przez komórkę organizacyjną utworzoną w tym celu przez właściwego

naczelnika urzędu celnego na terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi

podatkowemu, zwaną dalej „komórką stałego nadzoru”.

Art. 6c.

1.

Pracownicy szczególnego nadzoru podatkowego są uprawnieni do

1)

żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w wyniku której uzyskuje

się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach,

materiałach, produkcji w toku i półproduktach oraz uzyskanych produktach, wyrobach

gotowych i wysokości strat produkcyjnych,

2)

pobierania próbek surowców, półproduktów i wyrobów gotowych w celu ich zbadania, zabezpieczania

zebranych dowodów, zbierania innych niezbędnych materiałów w zakresie objętym szczególnym

nadzorem podatkowym oraz zasięgania opinii biegłych,

3)

nakładania zabezpieczeń urzędowych na urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące

do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym w celu uniemożliwienia dostępu

do ich wnętrz bez uszkodzenia zabezpieczenia urzędowego, a także na dokumentację prowadzoną

w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-4, w celu jej urzędowego uwierzytelnienia,

4)

uczestniczenia w dokonywanych przez podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu

czynnościach, o których mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-3,

5)

żądania zamknięcia dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust.

3 pkt 1-4, w celu umożliwienia porównania rzeczywistego stanu ze stanem ewidencyjnym,

6)

przeprowadzania kontroli obrachunkowych,

7)

uczestniczenia w czynnościach niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru

podatkowego także w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie, o którym

mowa w art. 6a ust. 2, bez zachowania warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Art. 6d.

1.

Podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu są obowiązane zapewnić warunki

i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli, w tym

1)

przesłać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem

działalności w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2, zgłoszenie oraz dokumentację

dotyczącą tej działalności, a w przypadku wznowienia działalności, po przerwie trwającej

dłużej niż 3 miesiące - zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności,

2)

zapewnić warunki do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia podmiotu, w tym w miarę

możliwości samodzielne pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów,

3)

przygotować i oznaczyć urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące do działalności

objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

4)

przechowywać w oddzielnych naczyniach i pomieszczeniach wyroby objęte szczególnym

nadzorem podatkowym,

5)

dostosować urządzenia, pomieszczenia i naczynia, o których mowa w pkt 3, do nakładania

zabezpieczeń urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną ilość plomb, laku lub masy

plastycznej do pieczęci oraz inne materiały do nałożenia zabezpieczeń urzędowych,

6)

posiadać legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki i sprzęt techniczny, niezbędne

do kontroli ilości i jakości surowców, półproduktów i wyrobów gotowych,

7)

zgłaszać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo komórce stałego nadzoru informacje

o terminach czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-3,

8)

przeprowadzać czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-3, w obecności pracownika

szczególnego nadzoru podatkowego,

9)

prowadzić dokumentację w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 3 pkt 1-4, związaną

z prowadzeniem działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

10)

dokonać zamknięcia dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust.

3 pkt 1-4, na żądanie pracownika szczególnego nadzoru podatkowego w celu umożliwienia

porównania rzeczywistego stanu ze stanem ewidencyjnym,

11)

zgłaszać w terminie 2 dni właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo komórce stałego

nadzoru przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów objętych szczególnym nadzorem

podatkowym bądź znaków skarbowych akcyzy,

12)

zgłaszać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego zamiar zniszczenia wyrobów objętych

szczególnym nadzorem podatkowym, nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub

zużycia na co najmniej 3 dni przed zamierzonym terminem ich zniszczenia,

13)

zgłaszać bezzwłocznie właściwemu naczelnikowi urzędu celnego albo komórce stałego

nadzoru przypadki zdarzeń związanych z działaniem lub stanem urządzeń, pomieszczeń

i naczyń, o których mowa w pkt 3, wskazujących na niebezpieczeństwo strat lub zniszczenia

wyrobów akcyzowych objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Za stan pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania działalności w zakresie,

o którym mowa w art. 6a ust. 2, oraz za stan nałożonych na nie zabezpieczeń urzędowych

odpowiedzialny jest podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

3.

Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w ust. 1 obciążają podmioty podlegające

szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

4.

Pracownik szczególnego nadzoru podatkowego dokonujący czynności kontrolnych w zakresie

szczególnego nadzoru podatkowego jest uprawniony do wstępu oraz poruszania się po

terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi podatkowemu na podstawie upoważnienia

pracownika szczególnego nadzoru podatkowego, bez potrzeby uzyskiwania przepustki,

oraz nie podlega rewizji osobistej przewidzianej w regulaminie wewnętrznym tego podmiotu;

podlega natomiast przepisom o bezpieczeństwie i higienie pracy obowiązującym w tym

podmiocie.

Art. 6e.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do wykonywania szczególnego nadzoru

podatkowego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu celnego dotyczące kontroli celnej, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - przepisy

art. 281-292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Art. 6f.

1.

Podmioty podejmujące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6a ust. 2, podlegają

przed rozpoczęciem jej prowadzenia urzędowemu sprawdzeniu przez pracowników szczególnego

nadzoru podatkowego.

2.

Urzędowemu sprawdzeniu podlegają również podmioty prowadzące działalność w zakresie,

o którym mowa w art. 6a ust. 2, po przerwie w tej działalności trwającej dłużej niż

3 miesiące, a także na żądanie właściwego naczelnika urzędu celnego.

3.

Urzędowe sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, polega na przeprowadzeniu czynności

sprawdzających w celu ustalenia, czy zostały zapewnione warunki i środki do sprawnego

przeprowadzania czynności kontrolnych, o których mowa w art. 6a ust. 3.

Art. 6g.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem działalności w zakresie, o którym

mowa w art. 6a ust. 2 pkt 1, są objęte szczególnym nadzorem podatkowym,

2)

zakres i sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w stosunku do poszczególnych

wyrobów podlegających temu nadzorowi,

3)

zakres i sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego przy oznaczaniu wyrobów

znakami skarbowymi akcyzy,

4)

sposób wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego, w zakresie określonym w art.

6a ust. 2 pkt 2,

5)

niektóre rodzaje prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 6a ust. 3 pkt 5, jej

wzory, a także szczegółowy sposób jej przygotowania i prowadzenia,

6)

wzór upoważnienia, o którym mowa w art. 6b ust. 1,

7)

zakres i sposób sprawowania stałego nadzoru, a także sposób przeprowadzania kontroli

doraźnych i okresowych,

8)

szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w art. 6c ust. 1 pkt 2,

9)

szczegółowy zakres i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych, o których mowa w art.

6c ust. 1 pkt 3, oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń,

10)

tryb dokonywania i zakres zgłoszeń, o których mowa w art. 6d ust. 1 pkt 1, 7, 11 i

12,

11)

szczegółowy zakres przygotowywania oraz oznaczania pomieszczeń, urządzeń i naczyń,

o których mowa w art. 6d ust. 1 pkt 3,

12)

szczegółowy zakres i sposób przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, o którym mowa

w art. 6f,

13)

tryb niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym w przypadku stwierdzenia

ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia,

14)

szczegółowe zasady i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia

wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych powinien uwzględnić w szczególności

1)

wyroby akcyzowe o szczególnym znaczeniu dla budżetu państwa oraz wyroby podlegające

obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy,

2)

zróżnicowanie form i sposobów wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego oraz zakresu

wymagań, które powinny zostać spełnione przez podmioty podlegające temu nadzorowi

- w zależności od rodzaju podmiotu, rodzaju wykonywanej działalności oraz grupy wyrobów

objętych tym nadzorem,

3)

zapewnienie skuteczności i sprawności sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego.

”

;

3)

w art. 17 w ust. 6 wyrazy „określi wykaz” zastępuje się wyrazami „może określić wykaz”;

4)

po art. 22 dodaje się art. 22a i 22b w brzmieniu

„

Art. 22a.

1.

Funkcjonariusze celni pełniący służbę w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych

przez tego ministra mogą otrzymać, z urzędu, propozycje przeniesienia do służby cywilnej

w tym urzędzie lub jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez

tego ministra.

2.

Z wnioskiem o propozycję przeniesienia, o której mowa w ust. 1, mogą wystąpić zainteresowani

funkcjonariusze celni.

3.

Propozycję, o której mowa w ust. 1, przedstawia dyrektor generalny lub kierownik urzędu

wykonujący jego zadania, za zgodą kierownika urzędu, w którym funkcjonariusz pełni

służbę.

4.

Propozycja, o której mowa w ust. 1, powinna określać

1)

miejsce pracy,

2)

datę przekształcenia stosunku służbowego w stosunek pracy,

3)

stanowisko pracy,

4)

wynagrodzenie.

5.

Funkcjonariusz celny, w terminie 7 dni od dnia otrzymania propozycji, o której mowa

w ust. 1, składa pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia propozycji.

6.

Dotychczasowy stosunek służbowy funkcjonariusza celnego, który przyjął propozycję,

o której mowa w ust. 1, przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę

zawartej na czas określony lub nieokreślony, odpowiednio do rodzaju dotychczasowego

stosunku służbowego.

7.

Funkcjonariusz celny, który na podstawie ust. 6 stał się pracownikiem służby cywilnej zatrudnionym na czas nieokreślony, nie

ma obowiązku odbywania służby przygotowawczej, o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy

z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 150, poz. 1237, Nr 153, poz. 1271, Nr 238, poz. 2025 i Nr 240, poz. 2052).

8.

Funkcjonariuszowi celnemu, który na podstawie ust. 6 stał się pracownikiem służby

cywilnej, okres służby w Służbie Celnej wlicza się do stażu pracy w służbie cywilnej.

9.

Stosunek służbowy funkcjonariuszy celnych, którzy odmówili przyjęcia złożonej propozycji,

nie ulega zmianie.

Art. 22b.

1.

Członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego

do spraw finansów publicznych lub jednostkach podległych lub nadzorowanych przez tego

ministra mogą otrzymać, z urzędu, propozycję pełnienia służby w Służbie Celnej.

2.

Z wnioskiem o propozycję pełnienia służby w Służbie Celnej, o której mowa w ust. 1,

mogą wystąpić zainteresowani członkowie korpusu służby cywilnej.

3.

Propozycję, o której mowa w ust. 1, przedstawia kierownik urzędu, za zgodą dyrektora

generalnego urzędu lub kierownika urzędu wykonującego jego zadania, w którym członek

korpusu służby cywilnej jest zatrudniony.

4.

Członek korpusu służby cywilnej w terminie 7 dni od dnia otrzymania propozycji pełnienia

służby w Służbie Celnej składa pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia

propozycji.

5.

Propozycja, o której mowa w ust. 1, powinna określać

1)

miejsce służby,

2)

datę przekształcenia stosunku pracy w stosunek służbowy,

3)

stanowisko służbowe,

4)

stopień służbowy,

5)

uposażenie.

6.

Dotychczasowy stosunek pracy członka korpusu służby cywilnej, który przyjął propozycję,

o której mowa w ust. 1, przekształca się w stosunek służbowy na podstawie aktu mianowania

do służby przygotowawczej lub stałej odpowiednio do rodzaju dotychczasowego stosunku

pracy.

7.

Członek korpusu służby cywilnej, który na podstawie ust. 1 stał się funkcjonariuszem

celnym w służbie stałej, nie ma obowiązku odbywania służby przygotowawczej określonej

w ustawie.

8.

Członkowi korpusu służby cywilnej, który na podstawie ust. 1 stał się funkcjonariuszem

celnym, okres stażu pracy w służbie cywilnej lub jednostkach organizacyjnych administracji

celnej wlicza się do okresu służby w Służbie Celnej.

9.

Stosunek pracy członków korpusu służby cywilnej, którzy odmówili przyjęcia złożonej

propozycji, nie ulega zmianie.

”

;

5)

w art. 26 po pkt 10 dodaje się pkt 11 i 12 w brzmieniu

„

11)

gdy wymaga tego dobro służby,

12)

utraty zaufania niezbędnego do wykonywania obowiązków służbowych, w szczególności

w przypadku funkcjonariusza celnego wykonującego czynności z zakresu kontroli celnej

lub związane z nadawaniem towarom przeznaczenia celnego.

”

;

6)

po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu

„

Art. 26a.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 26 pkt 12, funkcjonariusza celnego można przenieść

do pracy w tej samej lub innej miejscowości w jednostkach organizacyjnych Służby Celnej.

Funkcjonariusz taki może zostać przeniesiony do służby cywilnej.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisów rozdziału 5 nie stosuje się.

”

;

7)

po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu

„

Art. 32a.

1.

Funkcjonariusze celni są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja składać

oświadczenia majątkowe wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości dochodu

w roku podatkowym i jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi urzędu.

2.

Naczelnicy urzędów celnych i ich zastępcy, a także dyrektorzy izb celnych i ich zastępcy

oświadczenia takie składają ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

3.

Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniu uprawniona jest komórka organizacyjna

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące

funkcje publiczne.

”

;

8)

w art. 52 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przepis ust. 1 stosuje się również do pracowników zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych

Służby Celnej.

”

;

9)

po art. 64 dodaje się art. 64a w brzmieniu

„

Art. 64a.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw finansów publicznych

może wszcząć lub przejąć do prowadzenia postępowanie wyjaśniające lub dyscyplinarne

oraz wydać orzeczenie w stosunku do funkcjonariuszy celnych pełniących służbę w jednostkach

organizacyjnych Służby Celnej.

”

;

10)

w art. 68

a)

w ust. 1 wyrazy „3 miesięcy” zastępuje się wyrazami „6 miesięcy”, a wyrazy „po upływie 1 roku” zastępuje się wyrazami „po upływie 2 lat”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli funkcjonariusz celny z powodu nieobecności w służbie nie ma możliwości złożenia

wyjaśnień, prowadzący postępowanie odbiera takie wyjaśnienia w każdym innym miejscu.

1b.

W przypadku usprawiedliwionej chorobą nieobecności w służbie, wyjaśnienia mogą być

odebrane po uprzednim zasięgnięciu opinii lekarza.

1c.

Jeżeli nie ma możliwości odebrania wyjaśnień w trybie określonym w ust. 1a i 1b, postępowanie

dyscyplinarne ulega zawieszeniu do dnia ustania przyczyn zawieszenia.

”

,

c)

uchyla się ust. 2;

11)

w art. 81 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, o którym mowa w ust. 1, nie wstrzymuje

wykonania decyzji.

”

.

W przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 7, dyrektor urzędu kontroli skarbowej,

w którym jest zatrudniony upoważniony inspektor lub pracownik, wydaje wynik kontroli

albo wydaje decyzje.

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. Nr 83, poz. 930, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 53 § 24 otrzymuje brzmienie

„

§ 24.

Wyrób akcyzowy jest to wyrób określony w ustawie z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy

(Dz. U. Nr 127, poz. 584, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1323, z 2002 r. Nr 213, poz. 1803 oraz z 2003 r. Nr 137, poz. 1302), a także wyrób objęty szczególnym nadzorem podatkowym na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 72, poz. 802 i Nr 110, poz. 1255, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 120, poz. 1122 i Nr 137, poz. 1302).

”

;

2)

w art. 133 w § 1 pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

urząd celny - w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe określone

w art. 63-75, art. 85-96 § 1 i art. 106h oraz w sprawach ujawnionych w zakresie swojego

działania przez urzędy celne z art. 99, art. 100, art. 106e, art. 106f, art. 106g

i art. 106k, a także w sprawach w zakresie swojego działania z art. 54, art. 56, art.

57 § 1, art. 76 oraz art. 84 § 1,

2)

urząd skarbowy - w sprawach o pozostałe przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,

3)

inspektor kontroli skarbowej - w sprawach ujawnionych w zakresie działania kontroli

skarbowej, z wyłączeniem spraw o wykroczenia skarbowe określone w art. 63 § 4 i art.

65 § 4, w których należny podatek akcyzowy lub kwota podatku narażonego na uszczuplenie

nie przekracza dwukrotnej wysokości najniższego miesięcznego wynagrodzenia w czasie

jego popełnienia, które są przekazane do organów wskazanych w pkt 1.

”

;

3)

w art. 134 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Straż Graniczna - w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe określone

w art. 63-65, art. 67-71, art. 85-96 § 1 oraz art. 106e - 106h, ujawnione w zakresie

swego działania przez Straż Graniczną,

”

.

W ustawie z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym

(Dz. U. Nr 50, poz. 580, z 2001 r. Nr 56, poz. 579 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 197, poz. 1661) w art. 6 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

wywiadowi skarbowemu, w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonania jego ustawowych

zadań,

”

.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 26 pkt 12, funkcjonariusza celnego można przenieść

do pracy w tej samej lub innej miejscowości w jednostkach organizacyjnych Służby Celnej.

Funkcjonariusz taki może zostać przeniesiony do służby cywilnej.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisów rozdziału 5 nie stosuje się.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych

(Dz. U. Nr 86, poz. 959, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12

a)

w ust. 1 w pkt 1-4 wyrazy „urząd skarbowy właściwy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego właściwy”,

b)

w ust. 2 wyrazy „Drugi Urząd Skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego”,

c)

w ust. 4 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”;

2)

w art. 13 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”.

Przepisu art. 24 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli ustalenia kontroli dotyczą spraw

zakończonych decyzją organu podatkowego lub organu celnego. W tym przypadku organ

kontroli skarbowej sporządza wynik kontroli, który przekazuje właściwemu organowi

podatkowemu lub organowi celnemu oraz kontrolowanemu.

W ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach

(Dz. U. Nr 97, poz. 1050 oraz z 2002 r. Nr 144, poz. 1204) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11 w ust. 5 w pkt 1 wyrazy „właściwego miejscowo urzędu skarbowego” zastępuje się wyrazami „właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego”;

2)

w art. 13

a)

w ust. 4 wyrazy „urząd skarbowy” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu skarbowego”,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Organ kontroli skarbowej, który w toku prowadzonej kontroli stwierdzi nieprawidłowości,

o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje decyzję określającą nienależną kwotę, o której

mowa w ust. 3, i ustalającą kwotę dodatkową, o której mowa w ust. 2, podlegające przekazaniu

do budżetu państwa. W przypadku gdy nabywca jest znany, organ kontroli skarbowej w

zakresie stwierdzonych nieprawidłowości wydaje wynik kontroli i przekazuje go właściwemu

naczelnikowi urzędu skarbowego.

”

.

W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji

kryminalnych

(Dz. U. Nr 110, poz. 1189, z późn. zm. w art. 19

1)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

organy podatkowe,

”

;

2)

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

wywiad skarbowy,

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. Nr 125, poz. 1371 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 89, poz. 804 i Nr 199, poz. 1671) w art. 44 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Prowizja otrzymywana przez jednostki, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 2 i 3, jest

przeznaczana na usprawnienie funkcjonowania Służby Celnej.

”

.

1.

Postępowania egzekucyjne w sprawach wszczętych i niezakończonych przez organy podatkowe

przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzą dotychczasowe organy.

2.

Postępowania podatkowe wszczęte przez organy kontroli skarbowej przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy są prowadzone na zasadach określonych w przepisach ustawy

zmienianej w art. 8 w brzmieniu dotychczasowym.

3.

Postępowania w sprawach podatkowych wszczęte i niezakończone ostatecznym rozstrzygnięciem

w danym trybie przed dniem wejścia w życie ustawy, przejmują organy właściwe w takich

sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, przy czym wszystkie już podjęte w postępowaniu

czynności pozostają w mocy.

4.

W sprawach wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną, stwierdzenia

nieważności oraz uchylenia lub zmiany takiej decyzji, właściwe są organy właściwe

w takich sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, przy czym wszystkie już podjęte

w postępowaniu czynności pozostają w mocy.

5.

Znaki skarbowe akcyzy uszkodzone lub niewykorzystane pobrane w urzędzie skarbowym

przed dniem wejścia w życie ustawy powinny być zwrócone w terminie 14 dni od dnia

stwierdzenia ich uszkodzenia lub od dnia ich otrzymania od producenta zagranicznego

do właściwego organu celnego w sprawach znaków skarbowych akcyzy.

6.

Postępowania w sprawach o wykroczenia skarbowe określone w art. 63 § 4.i art. 65 § 4 Kodeksu karnego skarbowego, w których należny podatek akcyzowy lub kwota podatku narażonego na uszczuplenie

nie przekracza dwukrotnej wysokości najniższego wynagrodzenia za pracę, określonego

na podstawie odrębnych przepisów, w czasie jego popełnienia, wszczęte i niezakończone

przez inspektorów kontroli skarbowej przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzone

są przez dotychczasowe organy.

7.

Zaliczki na znaki akcyzy, koszty wytworzenia lub należności wpłacone do urzędu skarbowego

właściwego w sprawach znaków skarbowych akcyzy przed dniem wejścia w życie ustawy,

w przypadku odmowy wydania banderol podatkowych lub sprzedaży banderol legalizacyjnych,

podlegają zwrotowi przez urząd, do którego zostały wpłacone.

1.

Pracownicy i funkcjonariusze celni zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej, izbach

skarbowych, urzędach skarbowych, izbach celnych i urzędach celnych mogą, w terminie

3 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, otrzymać od kierownika jednostki dotychczas

zatrudniającej, uzgodnioną z kierownikiem jednostki, w której mają być zatrudnieni,

pisemną propozycję przeniesienia pomiędzy tymi jednostkami. Przez kierownika jednostki,

w której ma być zatrudniony pracownik, rozumie się także pełnomocnika ustanowionego

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zorganizowania urzędu skarbowego

tworzonego na podstawie art. 5 ust. 9b ustawy zmienianej w art. 15.

2.

Przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje kierownik jednostki, w której pracownik

ma być zatrudniony, w porozumieniu z kierownikiem jednostki dotychczas zatrudniającej

pracownika.

3.

Propozycja przeniesienia, o której mowa w ust. 1, powinna określać nowe warunki zatrudnienia,

w szczególności miejsce pracy lub służby, datę przeniesienia, stanowisko pracy lub

stanowisko służbowe, wynagrodzenie lub uposażenie oraz konsekwencje odmowy przyjęcia

propozycji.

4.

Pracownik lub funkcjonariusz celny, któremu przedstawiono propozycję, o której mowa

w ust. 1, może w terminie 10 dni od dnia jej otrzymania złożyć oświadczenie o przyjęciu

lub odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne

z odmową przyjęcia propozycji przeniesienia.

5.

W terminie 10 dni od dnia przyjęcia propozycji przeniesienia pracownik lub funkcjonariusz

celny otrzymuje na piśmie potwierdzenie nowych warunków zatrudnienia.

6.

Odmowa przyjęcia propozycji, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do

1)

rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy za wypowiedzeniem lub

2)

zwolnienia funkcjonariusza celnego ze służby.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do pracowników i funkcjonariuszy celnych

zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

8.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej.

1.

Funkcjonariusze celni są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja składać

oświadczenia majątkowe wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości dochodu

w roku podatkowym i jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi urzędu.

2.

Naczelnicy urzędów celnych i ich zastępcy, a także dyrektorzy izb celnych i ich zastępcy

oświadczenia takie składają ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

3.

Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniu uprawniona jest komórka organizacyjna

urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

4.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące

funkcje publiczne.

1.

Z dniem 1 stycznia 2004 r. następuje przeniesienie ze środków specjalnych do budżetu

państwa finansowania wynagrodzeń osobowych pracowników jednostek, o których mowa w

art. 7 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 15, w części odpowiadającej wartości 60% ujętych

w budżecie państwa na 2003 r. wynagrodzeń osobowych, skorygowanych o wskaźnik wzrostu

wynagrodzeń na 2004 r.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do pracowników przeniesionych z jednostek,

o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 15, do jednostek organizacyjnych

Służby Celnej.

1.

Podatnicy podatku akcyzowego wykonujący działalność gospodarczą w dniu wejścia w życie

ustawy dokonują rejestracji poprzez złożenie naczelnikowi urzędu celnego właściwemu

w sprawach podatku akcyzowego zgłoszenia rejestracyjnego wraz z pierwszą deklaracją

podatku akcyzowego.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zgłoszenia rejestracyjnego wraz z instrukcją sposobu jego wypełnienia.

1.

Organami podatkowymi w zakresie podatku akcyzowego są naczelnik urzędu celnego i dyrektor

izby celnej, właściwi ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu

tym podatkiem. Przepisy art. 13a ust. 2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

2.

Zadania w zakresie podatku akcyzowego w obrocie krajowym wykonują naczelnicy urzędów

celnych i dyrektorzy izb celnych wyznaczeni przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wykaz i terytorialny zasięg działania naczelników urzędów celnych i dyrektorów izb

celnych wykonujących zadania w zakresie podatku akcyzowego w obrocie krajowym, ze

szczególnym uwzględnieniem wielkości i ilości podatników podatku akcyzowego w obrocie

krajowym wykonujących działalność na danym obszarze.

Deklaracje podatku akcyzowego za miesiąc poprzedzający wejście w życie ustawy należy

złożyć we właściwym w tym miesiącu urzędzie skarbowym.

1.

Kontrola skarbowa, w granicach określonych w art. 1, obejmuje przeprowadzanie czynności

wywiadu skarbowego przez komórki organizacyjne wchodzące w skład jednostek organizacyjnych

kontroli skarbowej, zwane dalej „wywiadem skarbowym”.

2.

Przeprowadzanie czynności wywiadu skarbowego polega na uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu

i wykorzystywaniu informacji o osobach oraz o dochodach, obrotach, rzeczach i prawach

majątkowych podmiotów podlegających kontroli skarbowej w celu ustalenia należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w ust. 2, oraz w celu wykonania zadań,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 i 14 oraz w art. 3.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 2, przeprowadzają wyznaczeni do ich wykonywania pracownicy

zatrudnieni w wywiadzie skarbowym, zwani dalej „pracownikami wywiadu skarbowego”.

4.

Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być prowadzone w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych,

w tym umożliwiających uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób

niejawny.

Do osób, które w dniu wejścia w życie ustawy zajmują stanowisko dyrektora urzędu kontroli

skarbowej, dyrektora izby skarbowej albo naczelnika urzędu skarbowego, nie stosuje

się wymogu przeprowadzenia konkursu.

Pracownicy wywiadu skarbowego, wykonując czynności, o których mowa w art. 36 ust.

2, mają prawo do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu

zdarzeń i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom w miejscach publicznych.

1.

Wywiad skarbowy może uzyskiwać oraz przetwarzać dane identyfikujące abonenta sieci

telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między którymi wykonano połączenie, oraz

dane dotyczące uzyskania próby połączenia między określonymi zakończeniami sieci,

a także okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia.

2.

Udostępnianie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na pisemny wniosek Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

3.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych są obowiązani udostępnić dane, o których mowa

w ust. 1, pracownikom wywiadu skarbowego wskazanym we wniosku Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej.

4.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą sieci telekomunikacyjnej

w sposób zabezpieczający je przed dostępem osób nieuprawnionych.

1.

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez wywiad skarbowy

w celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw

1)

skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, powodujących szkodę majątkową, jeżeli wysokość szkody

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

3)

przeciwko mieniu, jeżeli wartość mienia przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego

pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie

odrębnych przepisów,

4)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną

lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

5)

ściganych, na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- jeżeli inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,

że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, Sąd Okręgowy w Warszawie, zwany dalej „Sądem”,

na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę

operacyjną.

2.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy zachodzi obawa utraty informacji lub zatarcia

dowodów przestępstwa, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może zarządzić, po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, jednocześnie zwracając

się do Sądu z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia

przez Sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz nakazuje niezwłoczne

protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku jej stosowania.

3.

Sąd może zezwolić, na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony

po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, na odstąpienie od zniszczenia

materiałów, o których mowa w ust. 2, jeżeli stanowią one dowód lub wskazują na zamiar

popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, dla wykrycia którego na podstawie

przepisów ustawowych, mogą być prowadzone czynności operacyjno-rozpoznawcze, w tym

kontrola operacyjna.

4.

Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na

1)

kontrolowaniu treści korespondencji,

2)

kontrolowaniu zawartości przesyłek,

3)

stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji

i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności obrazu, treści rozmów telefonicznych

i innych informacji przekazywanych przy pomocy sieci telekomunikacyjnych.

5.

Wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, o którym mowa w ust. 1, powinien

zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany,

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej,

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

albo prawdopodobnej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków,

4)

dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania,

5)

cel, czas i zakres kontroli operacyjnej.

6.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd może, na

pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej

zgody Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli

operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

zarządzenia tej kontroli, z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej

pojawią się nowe okoliczności istotne dla wykrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego

albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów takich przestępstw, Sąd, na pisemny wniosek

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora

Generalnego, może wydać postanowienie o prowadzeniu kontroli operacyjnej przez czas

oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6.

8.

Do wniosków, o których mowa w ust. 2, 3, 6 i 7, stosuje się odpowiednio ust. 5. Sąd

może zapoznać się z materiałami operacyjnymi uzasadniającymi wniosek o zastosowanie

kontroli operacyjnej przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 2, 3, 6 lub

7.

9.

Wnioski, o których mowa w ust. 1-3, 6 i 7, Sąd rozpoznaje, na posiedzeniu, jednoosobowo,

przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków są wykonywane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych

oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu Sądu może wziąć udział wyłącznie Prokurator Generalny lub upoważniony

przez niego prokurator oraz przedstawiciel Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

10.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych w sieciach publicznych oraz podmioty świadczące

usługi pocztowe są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez wywiad skarbowy kontroli operacyjnej.

11.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

12.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej informuje Prokuratora Generalnego o wynikach

kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej

kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.

13.

Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się

materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej. Przepis nie narusza

uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

14.

Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1-3, 6 i 7, przysługuje zażalenie Generalnemu

Inspektorowi Kontroli Skarbowej. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

15.

Trybu, o którym mowa w ust. 1-9, nie stosuje się, jeżeli kontrola operacyjna jest

prowadzona za wyrażoną na piśmie zgodą osoby będącej nadawcą lub odbiorcą przekazu

informacji.

16.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15, kontrolę operacyjną zarządza Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw łączności określa, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i

postanowień, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia

materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli oraz wzory stosowanych druków

i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów.

1.

Materiały uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych, pozwalające

na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania kontrolnego lub postępowania przygotowawczego

w sprawach wymienionych w art. 3 pkt 4 i 5, przekazuje się właściwym organom i jednostkom

organizacyjnym kontroli skarbowej.

2.

Materiały uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych zawierające

dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania w sprawach

o przestępstwa i wykroczenia Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje właściwemu

prokuratorowi. W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do tych materiałów stosuje

się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

3.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36b ust. 1, które

zawierają informacje mające znaczenie dla postępowania w sprawach o przestępstwa i

wykroczenia, wywiad skarbowy przekazuje właściwemu prokuratorowi.

4.

Materiały uzyskane w czasie stosowania kontroli operacyjnej niezawierające dowodów

pozwalających na wszczęcie albo niemające znaczenia dla postępowania kontrolnego,

postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia albo w sprawach o przestępstwa

skarbowe lub wykroczenia skarbowe przechowuje się po zakończeniu kontroli przez okres

2 miesięcy, po upływie których Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zarządza ich

protokolarne, komisyjne zniszczenie.

5.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36b ust. 1, które

nie zawierają informacji mających znaczenie dla postępowania kontrolnego, postępowania

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia albo w sprawie o przestępstwo skarbowe lub

wykroczenie skarbowe, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

1.

Informacje uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych lub czynności

podejmowanych na podstawie art. 36b ust. 1 mogą być wykorzystywane przez organy i

jednostki organizacyjne kontroli skarbowej dla celów postępowania kontrolnego oraz

postępowania przygotowawczego w sprawach wymienionych w art. 3 pkt 4 i 5.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem art. 36j, wywiad skarbowy udostępnia

1)

organom celnym i podatkowym,

2)

sądowi lub prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem,

3)

organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,

4)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

3.

W zakresie i na zasadach wynikających z umów lub porozumień międzynarodowych, których

stroną jest Rzeczpospolita Polska, informacje określone w ust. 1 mogą być przekazywane

organom lub instytucjom państw obcych.

1.

Wywiad skarbowy współdziała z organami, służbami i instytucjami państwowymi uprawnionymi

do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz, w przypadkach i na zasadach

określonych w odrębnych ustawach, z innymi organami.

2.

Wywiad skarbowy może korzystać z danych o osobie, w tym również w formie zapisu elektronicznego,

uzyskanych przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli operacyjnej, oraz przetwarzać

je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której

dane dotyczą.

3.

Administrator danych, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany udostępnić dane na

podstawie imiennego upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub kierownika

komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3. Informacja o udostępnieniu

tych danych podlega ochronie na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

4.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym

mowa w ust. 3, uwzględniając niezbędne dane pracownika wywiadu skarbowego oraz oznaczenie

administratora danych, o którym mowa w ust. 3.

5.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania

wywiadowi skarbowemu informacji o osobie, uzyskanych w wyniku prowadzenia przez uprawnione

organy, służby i instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli

operacyjnej, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej i sposób przeprowadzania

wywiadu skarbowego.

Wywiad skarbowy może, w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań, korzystać

z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych.

1.

Wywiad skarbowy w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań może uzyskiwać,

gromadzić i przetwarzać informacje, w tym również dane osobowe, ze zbiorów danych

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej, a w

szczególności z Krajowego Rejestru Karnego oraz Powszechnego Elektronicznego Systemu

Ewidencji Ludności. Administratorzy danych gromadzonych w tych zbiorach są obowiązani

do nieodpłatnego ich udostępniania.

2.

Organy władzy publicznej prowadzące zbiory danych, o których mowa w ust. 1, mogą,

w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych

informacji zgromadzonych w tych zbiorach określonej komórce wywiadu skarbowego, bez

konieczności składania wymaganych odrębnymi przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli

komórka wywiadu skarbowego posiada

1)

urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane uzyskał,

2)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie

z celem ich uzyskania.

1.

Pracownik wywiadu skarbowego przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

może korzystać z pomocy osób niebędących pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli

skarbowej. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy pracownikowi

wywiadu skarbowego, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest obowiązany ujawnić dane o osobie,

o której mowa w ust. 1, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przypadku

wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo przeciwko pokojowi, ludzkości oraz

przestępstwo wojenne, o zbrodnię przeciwko życiu lub o występek przeciwko życiu lub

zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka, a także w przypadku uzasadnionego

podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego

w związku z uczestnictwem w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych.

3.

Osobom udzielającym pomocy pracownikom wywiadu skarbowego w wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych może być przyznane wynagrodzenie. Jeżeli w czasie udzielania

pomocy lub w związku z jej udzieleniem osoby udzielające pomocy utraciły życie lub

poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom tym lub członkom ich rodzin przysługuje odszkodowanie.

1.

Udostępnianie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz na podstawie art. 36f ust. 2, jest dozwolone wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora,

a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, a wykorzystanie tych informacji

może nastąpić tylko w celu wszczęcia lub prowadzenia postępowania w sprawach o przestępstwa

i wykroczenia.

2.

Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada obowiązek udzielenia

takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień

międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby

do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.

1.

Do naboru pracowników wywiadu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2, stosuje się art.

11g ust. 2 oraz przepisy wydane na podstawie art. 11g ust. 3 pkt 2.

2.

Informacje o wolnych stanowiskach pracy w wywiadzie skarbowym nie podlegają rozpowszechnianiu.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację

o działalności określonej w art. 36-36d.

1.

Koszty podejmowanych przez wywiad skarbowy czynności operacyjno-rozpoznawczych, w

zakresie których, ze względu na ochronę określoną w art. 37a ust. 1, nie mogą być

stosowane przepisy o zamówieniach publicznych, finansach publicznych i rachunkowości,

a także odszkodowania oraz wynagrodzenia, o których mowa w art. 36i ust. 3, są pokrywane

z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego, którym dysponuje Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb ustalania wysokości i przyznawania odszkodowania, o którym mowa w art.

36i ust. 3, w sposób uwzględniający zakres udzielonej pomocy oraz rodzaj i zakres

poniesionej szkody.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, sposób

dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przepisy

o ochronie informacji niejawnych. Zarządzenie nie podlega ogłoszeniu.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może dokonać przeniesienia wydatków

budżetowych między rozdziałami budżetu państwa w zakresie dotyczącym administracji

skarbowej.

2.

Do przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się ograniczeń wynikających

z art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 594 i Nr 96, poz. 874).

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników

i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego

podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad

określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji

stanowiących tajemnicę skarbową.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy wywiadu skarbowego

mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących

oraz środków, którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Organy administracji publicznej są obowiązane do udzielania wywiadowi skarbowemu w

granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4.

Pracownikom wywiadu skarbowego przysługuje prawo do stosowania środków przymusu bezpośredniego

oraz posiadania i użycia broni palnej. Art. 11d, art. 11e ust. 1, art. 11f ust. 1-3

oraz przepisy wydane na podstawie art. 11e ust. 2, art. 11f ust. 4 i art. 11g ust.

4, w zakresie przydziału broni służbowej, stosuje się odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i

sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.

Ilekroć w przepisach ustaw niezmienianych niniejszą ustawą mówi się o izbie skarbowej

lub urzędzie skarbowym jako organie administracji rządowej, należy rozumieć przez

ten organ odpowiednio dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego.

1.

W terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których

mowa w art. 31 i art. 33-35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku,

są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, imienne informacje

o wysokości dochodu oraz potrąconych przez płatnika w roku podatkowym składek na ubezpieczenia

emerytalne, rentowe i chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), składki

na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym przez płatnika i składki na

ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 1 pkt 2 i ust. 2,

a także należnego i pobranego podatku, sporządzone według ustalonego wzoru. W przypadku

podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, informacje, o których mowa w zdaniu pierwszym,

płatnicy przekazują do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego

właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

2.

Jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31 i 33-35, zaliczek

na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy ci są obowiązani sporządzić informację określoną

w ust. 1 i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik

urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, lub urzędowi skarbowemu,

którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób

zagranicznych - w terminie do dnia 15 miesiąca następującego po miesiącu, w którym

pobrana została ostatnia zaliczka.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem

1)

art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;

2)

art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

3)

art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw finansów publicznych

może wszcząć lub przejąć do prowadzenia postępowanie wyjaśniające lub dyscyplinarne

oraz wydać orzeczenie w stosunku do funkcjonariuszy celnych pełniących służbę w jednostkach

organizacyjnych Służby Celnej.

§ 1.

Naczelnik urzędu skarbowego podlega wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących zobowiązań

podatkowych lub innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w przypadku

gdy sprawa dotyczy

1)

naczelnika urzędu skarbowego albo jego zastępcy,

2)

dyrektora izby skarbowej albo jego zastępcy,

3)

małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych pierwszego stopnia osób

wymienionych w pkt 1 albo 2,

4)

osoby związanej stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobą wymienioną

w pkt 1 albo 2.

§ 2.

W przypadku wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego z przyczyn określonych w

1)

§ 1 pkt 1, a także pkt 3 lub 4 w związku z pkt 1 - sprawę załatwia naczelnik urzędu

skarbowego wyznaczony przez właściwego dyrektora izby skarbowej,

2)

§ 1 pkt 2, a także pkt 3 lub 4 w związku z pkt 2 - sprawę załatwia naczelnik urzędu

skarbowego wyznaczony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 3.

W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych

nie może wyznaczyć naczelnika urzędu skarbowego podlegającego dyrektorowi izby skarbowej,

której dyrektora lub jego zastępcy dotyczą przesłanki wyłączenia.

W sprawach wyłączenia naczelnika urzędu celnego art. 131 stosuje się odpowiednio,

z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 131 § 2 pkt 1, naczelnika urzędu celnego

wyznacza właściwy dyrektor izby celnej.

W postępowaniu przed organami celnymi stosuje się przepisy art. 267 i 268 Kodeksu celnego.

Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji, o których mowa w art. 182, naczelnik

urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego może wystąpić po uprzednim wezwaniu

do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia odpowiednio naczelnika

urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego do wystąpienia do instytucji finansowych

o przekazanie tych informacji, a strona w wyznaczonym terminie

1)

nie udzieliła informacji,

2)

nie upoważniła odpowiednio naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego

do wystąpienia do instytucji finansowych o przekazanie informacji,

3)

udzieliła informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi

z instytucji finansowej.

§ 1.

Naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego, występując z żądaniem, o

którym mowa w art. 182, powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę szczególnego zaufania

pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami.

§ 2.

W żądaniu określa się zakres informacji oraz termin ich przekazania. Przepis art.

82 § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3.

Żądanie zawiera ponadto

1)

wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania informacji objętych żądaniem,

2)

dowody potwierdzające, że strona

a)

odmówiła udzielenia informacji lub

b)

nie wyraziła zgody na udzielenie naczelnikowi urzędu skarbowego lub naczelnikowi urzędu

celnego upoważnienia do zażądania tych informacji, lub

c)

w terminie określonym przez naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego

nie udzieliła informacji albo upoważnienia.

§ 4.

Odpis żądania naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celnego przekazuje

odpowiednio dyrektorowi nadrzędnej izby skarbowej lub dyrektorowi nadrzędnej izby

celnej.

§ 1.

Naczelnik urzędu skarbowego podlega wyłączeniu od wykonywania czynności sprawdzających

w sprawach zobowiązań podatkowych powstających w sposób określony w art. 21 § 1 pkt

1, w przypadku gdy czynności te dotyczą

1)

naczelnika urzędu skarbowego albo jego zastępcy,

2)

dyrektora izby skarbowej albo jego zastępcy,

3)

małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych pierwszego stopnia osób

wymienionych w pkt 1 albo 2,

4)

osoby związanej stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobą wymienioną

w pkt 1 albo w pkt 2.

§ 2.

Przyczyny wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego trwają także po ustaniu małżeństwa,

przysposobienia, opieki lub kurateli.

§ 3.

Podstawę wyłączenia stanowi oświadczenie złożone przez naczelnika urzędu skarbowego

(jego zastępcę). Oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania,

jest składane dyrektorowi nadrzędnej izby skarbowej, w przypadku gdy naczelnik urzędu

skarbowego jest właściwy miejscowo dla tych osób lub osób wymienionych w § 1 pkt 3

i 4.

§ 4.

Przepis § 3 stosuje się odpowiednio do osób wymienionych w § 1 pkt 2 oraz osób pozostających

z tymi osobami w stosunkach określonych w § 1 pkt 3 i 4, jeżeli naczelnik urzędu skarbowego,

nad którym sprawuje nadzór dyrektor izby skarbowej (jego zastępca), jest organem właściwym

miejscowo dla tych osób.

§ 5.

W przypadku, o którym mowa w § 4, oświadczenie jest składane ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych.

§ 6.

W przypadku wyłączenia naczelnika urzędu skarbowego z przyczyn określonych w

1)

§ 1 pkt 1, 3 lub 4 - czynności sprawdzających dokonuje naczelnik urzędu skarbowego

wyznaczony przez dyrektora nadrzędnej izby skarbowej,

2)

§ 1 pkt 2-4 - czynności sprawdzających dokonuje naczelnik urzędu skarbowego wyznaczony

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 7.

Deklaracje są składane w urzędzie skarbowym, którego naczelnik podlega wyłączeniu.

Urząd skarbowy, do którego wpłynęła deklaracja, sporządza jej kopię, którą dołącza

do akt sprawy, a oryginał przekazuje urzędowi skarbowemu, którego naczelnik został

wyznaczony zgodnie z § 6.

W sprawach wyłączenia naczelnika urzędu celnego art. 278 stosuje się odpowiednio,

z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 278 § 6 pkt 1, właściwego naczelnika urzędu

celnego wyznacza dyrektor nadrzędnej izby celnej.